အခန်း (၇၆၉-၇၇၁)

အခန်း (၇၆၉) - သားရဲတစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်

~လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက သူတို့၏ ပဉ္စမအကြိမ်မြောက် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ချိန်တွင် သူတို့ သုံးဦး သဘောတူညီမှု တစ်ခုကို ရရှိသွားကြတော့သည်။

ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားကြပြီး ဟင်းလင်းပြင် ၏ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လျင်မြန်စွာ လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်ကြ၏။

“လန်ယာ နယ်မြေ က ကြက်သွေးရောင် ဓားအင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ကျူးယန့်ချွမ်း”

“ကြယ်တာရာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ချိုးတိန်ပန်း”

“နတ်ဘုရား စုတ်တံ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ရဲ့ မာရွှမ်ကျွယ်”

သူတို့ သုံးဦးက သူတို့၏ နာမည်များကို ဦးစွာ မိတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ပြိုင်တူ ပြောကြားလိုက်ကြသည်။

“ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်က လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ပူးတွဲ ဦးဆောင်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခု ဘယ် သိုင်းပညာရှင် ကြီးများ ဒီနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မသိပါဘူး ခင်ဗျာ။ အကယ်လို့ သိုင်းပညာရှင်ကြီး ကသာ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးရဲ့ ကွပ်ကဲမှု အာဏာကို အရှင်ဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ အသင့်ရှိပါတယ် ခင်ဗျာ”

ထိုလူ သုံးဦး၏ ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်မှုက ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဖွဲ့စလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

လန်ယာ နယ်မြေ မှ လူများမှာ သူတို့ကို အကောင်းဆုံး ကယ်တင်ပေးနိုင်မည့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် အားအင်များ ပြည့်ဝလာကြတော့၏။

သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များမှာမူ သတိဝီရိယ အပြည့်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ နောက်ကွယ်မှ တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ထို သုံးဦး၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ချီပိုင်ရှို့ သည် သူ၏ လက်ထဲမှ ဆုံမှတ်ပုလဲ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ထို သုံးဦးက ရိပ်မိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သဘာဝကျကျပင် သဘောပေါက်လိုက်၏။

သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ထပ်မံ အမိန့်‌ေပးလိုက်ပြန်သည်။

“အဲဒီ သုံးကောင်ကို သတ်စမ်း”

သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားသော ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ထို သုံးဦး၏ အောက်ဘက်ရှိ လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကလည်း ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက် ဟန့်တားလိုက်ကြ၏။

နင်ချီ သည် ဟင်းလင်းပြင် ၏ အထက်တွင် ပုန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်၏။

သူသည် ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကောင်းကင်ကြယ် ကို ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်စေပြီး လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထို သုံးဦး၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူက လောကြီးနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်၏။

“မထင်မှတ်ထားတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခုများ ရလာမလား”

သူ၏ အကြည့်များက ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦး၊ ထို့အပြင် လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးဆီသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

လန်ယာ နယ်မြေ အဖွဲ့ထဲတွင်လည်း အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စား ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ပါဝင်နေပြီး စုစုပေါင်း လူဦးရေ၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိ၏။

ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် တစ်ပါး အနေဖြင့်၊ နင်ချီ သည် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံပြီးမှတော့ ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားသည်ကို သဘာဝကျကျပင် အလိုမရှိချေ။

ထို့ကြောင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... နင်ချီ သည် လန်ယာ နယ်မြေ မှ လူတိုင်းကို ကယ်တင်ပေးရမည်သာ ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါ မထင်မှတ်ထားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ရလာပြီ ဖြစ်ရာ... သူ့ အနေဖြင့် သဘာဝကျကျပင် လက်ခံရတော့မည် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးက သက်သေ အထောက်အထား မရှိဘဲ ပြောနေခြင်းကို သူ လွယ်လွယ်နှင့် မယုံကြည်ပေ။

ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ ဟင်းလင်းပြင် ထဲမှ မည်သူမျှ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြ၏။

သူတို့ သုံးဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ကြပြီးနောက် ဆိုလိုက်၏။

“အကယ်လို့ သိုင်းပညာရှင်ကြီးက ကျွန်တော်တို့ကို မယုံကြည်ဘူး ဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် မဟာ တာအို ကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုပါ့မယ် ခင်ဗျာ”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦးစလုံးက ညာဘက် လက်များကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်ကြ၏။

“ကျွန်တော် ကျူးယန့်ချွမ်း (ချိုးတိန်ပန်း၊ မာရွှမ်ကျွယ်) က မူလဝိညာဉ် ရဲ့ မူလအစ စွမ်းအားတွေနဲ့ ကြီးလေးလှတဲ့ သစ္စာဆိုပါတယ်... အကယ်လို့ သိုင်းပညာရှင် ကြီးကသာ ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးမယ် ဆိုရင်... သိုင်းပညာရှင် ကြီးကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အပြည့်အဝ လက်ခံပါ့မယ်။ အကယ်လို့ ဖောက်ဖျက်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေရော ဝိညာဉ်တွေပါ ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာ မျိုးတုံး ပျက်စီးသွားပါစေ”

ထို သုံးဦး၏ ခေါင်းပေါ်မှနေ၍ လူတိုင်း အာရုံခံနိုင်သော မူလဝိညာဉ် ၏ မူလအစ စွမ်းအား မျှင်လေးများ မှေးမှိန်စွာ ပျံထွက်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် စည်တော် တစ်သောင်း ပြိုင်တူ တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာပြီး၊ သူတို့၏ သစ္စာဆိုမှုများကို အသိအမှတ် ပြုသည့်အလား ထို မူလဝိညာဉ် စွမ်းအား မျှင် သုံးခုစလုံးကို ဝါးမြို သိမ်းပိုက်သွား၏။

မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ရှေးဟောင်း 'သစ္စာတရား' စာလုံးကြီး သုံးလုံး ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ၎င်းက မဟာ တာအို ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှား ပြသနေ၏။

ဤ မဟာ တာအို သစ္စာဆိုခြင်း ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အနေဖြင့် မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမည့် အရာ ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ဖောက်ဖျက်ခဲ့မည် ဆိုပါက သစ္စာဆိုထားသည့်အတိုင်း သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်သာ ဖြစ်ချေသည်။

ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦး ဤမျှ ကြီးလေးသော သစ္စာဆိုမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ရခြင်းမှာ သူတို့တွင် အခြား ရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့သောကြောင့်ပင်။

သူတို့ သုံးဦးသည် လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို အနိုင်ယူရန် အမှန်တကယ်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ စွန့်စား လောင်းကြေးထပ်လိုက်ခြင်းက မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုကိုတော့ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် ဤ သစ္စာဆိုမှုမှာ ထို သိုင်းပညာရှင် ကြီးက သူတို့ကို အမှန်တကယ် ကယ်တင်ပေးနိုင်မှသာ အသက်ဝင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ထို သိုင်းပညာရှင် ကြီး ပေါ်မလာခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် မကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင် ပျက်ပြယ်သွားမည်သာ ဖြစ်၏။

ထို သုံးဦး သစ္စာဆိုပြီးနောက်တွင်လည်း ဟင်းလင်းပြင် ထဲ၌ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသေးချေ။

သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ မှ ချီပိုင်ရှို့ မှာမူ စိတ်အေးသွားပုံ ရသည်။

ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦး ဤမျှအထိ ကြိုးစားနေသော်ငြားလည်း ထိုသူကို ဆွဲထုတ်၍ မရနိုင်ခြင်းက... ထိုသူသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းနှင့် ခိုးယူခြင်း တို့တွင်သာ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှား ပြသနေ၏။

သူက ကျယ်လောင်စွာ ဟားတိုက်လိုက်တော့သည်။

“ဟားဟား... လေလုံးတွေ လာမပစ်နေနဲ့တော့... ဘယ်သူကမှ မင်းတို့ကို ကူညီမှာ မဟုတ်ဘူး”

သူက ဟင်းလင်းပြင် ကို နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး...

“ဟင်းလင်းပြင် ထဲက မိတ်ဆွေ... မင်းက ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ပြန်ပေးသင့်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ မင်း တစ်ယောက်တည်း ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ယူထားလည်း ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူးကွာ။ အကယ်လို့ မင်းက ကောင်းကင်ကြယ် ကို အသက်သွင်းလိုက်မယ် ဆိုရင်တောင်... ငါ့ရဲ့ သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက ဒီ ဆုံမှတ် ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်သိမ်းပိုက်နိုင်တယ်လေ။ ဒီလို လုပ်ကြမလား... မင်းက ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ပြန်ပေးလိုက်... အဲဒီအစား ငါက မင်းကို အသေးစား စည်းမျဉ်း အပိုင်းအစ (၁၀) ခု ပေးမယ်လေ”

ချီပိုင်ရှို့ က တစ်ဖက်လူကို ချော့မော့ပြောဆို ကာ ဆွဲဆောင်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦး မျက်နှာ ကွက်ခနဲ ပျက်သွားကြတော့သည်။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ နှစ်ခု အကြားရှိ အငြင်းပွားမှုများကြောင့် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ နှစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူ များမှာ မသေမချင်း ရန်သူတွေ ဖြစ်နေကြသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ မီးခိုးရောင် နယ်ပယ် များကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ထို အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင် ကြီးသည် အခြေအနေ မဟန်ချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ယာယီ လက်ခံလိုက်ပြီး၊ နောက်မှ သေချာပေါက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုးလည်း ပြုလုပ်နိုင်၏။

ထို့ကြောင့် လန်ယာ နယ်မြေ မှ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့် စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြပြီး၊ နင်ချီ က တစ်ဖက်လူ၏ အသေးစား စည်းမျဉ်း အပိုင်းအစ (၁၀) ခုကို လက်ခံလိုက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဟင်းလင်းပြင် ထဲ၌ အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

နင်ချီ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ချီပိုင်ရှို့ ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာ ဝဲပျံနေဆဲ ဖြစ်၏။ သူက ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“အသေးစား အပိုင်းအစ ၁၀ ခုလေးနဲ့... မင်းက ငါ့ဆီက ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ဝယ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

ထိုအသံမှာ ကြည်လင် ပြတ်သားလှပြီး ဒေသတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေတော့သည်။

သူ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက ချက်ချင်းပင် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ကြ၏။

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသူသည် ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး၊ အညစ်အကြေး ကင်းစင်သော သေမျိုး လောကနှင့် ကင်းကွာပြီး ခန့်ညား ထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စား ကျင့်ကြံသူ များ၏ မျက်လုံးများမှာ အထင်ကြီး လေးစားမှုများဖြင့် ချက်ချင်း တောက်ပသွားကြသော်လည်း၊ အခြားသူများမှာမူ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြပုံ ရ၏။

နင်ချီ သည် အလွန်တရာ ငယ်ရွယ်လွန်းနေပြီး သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ သူ တကယ်ပဲ တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်နိုင်ပါမည်လော။

အထူးသဖြင့် နင်ချီ သည် လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး၏ ဘက်တွင် ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ချီပိုင်ရှို့ ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ရာ... ၎င်းမှာ အနည်းငယ် မာနထောင်လွှားလွန်းရာ မကျဘူးလော။

ကျူးယန့်ချွမ်း က ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သည်။

“စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့ လန်ယာ နယ်မြေ ဘက်ကို အခုချက်ချင်း လာခဲ့ပါ ခင်ဗျာ”

နင်ချီ က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

“မင်းတို့ စောစောက သစ္စာဆိုထားတာကို သေချာ မှတ်ထားကြ”

ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦး၊ ထို့အပြင် လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

အခန်း (၇၇၀) - သားရဲတစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်

~နင်ချီ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ချီပိုင်ရှို့ သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စည်းမျဉ်း နတ်ဘုရား စွမ်းအားမျှင် ရာပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နင်ချီ ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ တာအို စည်းမျဉ်း နတ်ဘုရား စွမ်းအားမျှင် တစ်ခုစီတိုင်းမှာ တာအို သားရဲ ပုံရိပ်ယောင် များအဖြစ် စုစည်းသွားကြ၏။ ထို တာအို သားရဲ ပုံရိပ်ယောင် ရာပေါင်းများစွာမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လုံးဝ မတူညီကြချေ။

သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သားရဲ အားလုံးကို အမိန့်ပေး ကွပ်ကဲနိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ထင်မှတ်ရပြီး၊ သူ၏ ပတ်လည်ရှိ သားရဲ ပုံရိပ်ယောင် ရာပေါင်းများစွာမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

သားရဲ ပုံရိပ်ယောင် အားလုံးက ချီပိုင်ရှို့ ထံသို့ စုပြုံ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး၊ သားရဲ အားလုံးမှာ ပုံရိပ် တစ်ခုတည်း အဖြစ်သို့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားကြတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ချီပိုင်ရှို့ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်း ဆန်းပြားသွားသည်။ သားရဲ အားလုံး၏ စွမ်းအားများနှင့် အားသာချက်များ အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်သန်းကာ နင်ချီ ကို လက်သီး တစ်ချက် တအား ထိုးသွင်းလိုက်၏။

ထို လက်သီးမှာ လူသား တစ်ယောက်၏ လက်သီးနှင့် ဆင်တူသလို၊ သားရဲ အမျိုးမျိုး၏ လက်သည်းများနှင့်လည်း တူနေပြန်ကာ၊ ငှက် အမျိုးမျိုး၏ ခြေသည်းများနှင့်လည်း ဆင်တူနေပြန်သည်။ ၎င်းသည် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းလှကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး နင်ချီ အပေါ်သို့ တဟုန်ထိုး ဖိချလာတော့၏။

ဟင်းလင်းပြင် ကြီး ကြေမွ ပျက်စီးသွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ ထို ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီး၏ အထက်တွင် အမွှေးအမျှင် အမျိုးမျိုးနှင့် အတောင်ပံများက လေပွေအလား လည်ပတ်နေကြ၏။

အမွှေးအမျှင်များမှာ ကြိုးများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး နင်ချီ ကို တစ်ခါတစ်ရံ ချည်နှောင်ရန် ကြိုးစားသလို၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းကင်ယံကို ရိုက်ခတ်သွားသော နတ်ဘုရား ကြာပွတ် တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြန်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ပျံသန်းနေသော အတောင်ပံများက ဓားပျံများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး နင်ချီ ဆီသို့ တရွှီးရွှီး မြည်လျက် ပစ်ခတ်သွားကြတော့၏။

နင်ချီ ပင်လျှင် ဤ နတ်ဘုရား စွမ်းရည် ကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးနှင့် သားရဲ လက်သည်းကြီးတို့က သူ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး၊ သားရဲ အမွှေးအမျှင်များနှင့် အတောင်ပံ အမျိုးမျိုးက သူ၏ ပတ်လည်တွင် လေပွေအလား လည်ပတ်နေကြ၏။ နင်ချီ ရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင် ကြီးမှာ စွမ်းအင် မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လုံးဝ ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေချေပြီ။

ချီပိုင်ရှို့ က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟေ့ကောင်... မင်းက ပုန်းနေခဲ့မယ် ဆိုရင် ငါ မင်းကို ဘာမှ လုပ်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းက ကိုယ်ထင်ပြလာပြီ ဆိုတော့ သေလမ်းကို ရွေးလိုက်တာပဲ။ ကျူးယန့်ချွမ်း နဲ့ အဲဒီ နှစ်ကောင်ကိုတောင် ငါ ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်... သူတို့က မင်းကို အပြင်ထွက်လာအောင် မြှူခေါ်ပေးလိုက်တာကိုး”

အောက်ဘက်ရှိ ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ မျက်နှာ ညှိုးငယ် သွားကြတော့၏။

စစ်တပ် နှစ်ခုမှာ တိုက်ပွဲဝင်နေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်ကာ နင်ချီ ကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ရန် မရဲကြချေ။ သို့သော် နှစ်ဖက်စလုံးက တာအို ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိနိုင်ရန် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို ဖြန့်ကျက်ထားကြ၏။

နင်ချီ မှာ တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်နိုင်စွမ်း တကယ်ပဲ ရှိပါ့မလား။

နင်ချီ သည် သူ့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူက ချီပိုင်ရှို့ ကို စူးရှစွာ အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ရာ သူတို့ နှစ်ဦး၏ အကြည့်များ ဆုံတွေ့သွားကြသည်။ ရုတ်တရက် ချီပိုင်ရှို့ ၏ ရင်တွင်း၌ ကျောချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤခံစားချက်ကို.. ချီပိုင်ရှို့ အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့သည်။

ယခင်က သူသည် လူငယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်စဉ်က သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ မိစ္ဆာသားရဲ အမျိုးမျိုးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရဖူး၏။ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်စီတိုင်း၏ အကြည့်များက သူ့ကို အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ချီပိုင်ရှို့ သည် မိစ္ဆာသားရဲ များကို အများအပြား သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဘာလဲ ဆိုသည်ကိုပင် လုံးဝ မေ့လျော့သွားခဲ့တော့၏။ သို့သော် နင်ချီ ၏ အကြည့်က မည်သည့် အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ချီပိုင်ရှို့ ၏ ယခင်က ကြောက်ရွံ့မှုများကို ချက်ချင်း ပြန်လည် နိုးထလာစေခဲ့တော့သည်။

ချီပိုင်ရှို့ ၏ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်နေသော ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားပြီး၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ထပ်တူကျနေသော သားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင် သူသည် နင်ချီ က သူ့ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူက သားရဲများမှတစ်ဆင့် လူများကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခံစားချက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် ဆိုပါက... နင်ချီ မှာမူ အခြားသော သက်ရှိ ပုံစံတစ်မျိုး၊ အရာအားလုံးကို ကျော်လွန်နေသော သက်ရှိ ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ တစ်ချက် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ချီပိုင်ရှို့ မှာ ကောင်းကင်ဒဏ်ခံရချိန်တွင် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူ များသည် ချီပိုင်ရှို့ က နင်ချီ ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ နင်ချီ ၏ ပတ်လည်တွင် မည်သည့် အားလှိုင်းမျှ မထွက်ပေါ်လာဘဲ၊ ဧရာမ လက်သည်းကြီး ပုံရိပ်ယောင်များနှင့် ပျံသန်းနေသော အတောင်ပံ ကြာပွတ် အမျိုးမျိုးမှာ အသံတိတ် မျိုးတုံး ပျက်စီးသွားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။

နင်ချီ ရပ်နေသော နေရာတွင် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ကြိတ်ဆုံကြီး တစ်ခု ရှိနေသည့်အလား၊ နီးကပ်လာသမျှ တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ဖျက်ဆီးပစ်နေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးမှာ အစပိုင်းတွင် နင်ချီ အပေါ်သို့ ကျရောက်နေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ ချီပိုင်ရှို့ ဆီသို့ အားလုံး ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

ချီပိုင်ရှို့ ၏ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်နေသော ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူသည် မဆိုင်းမတွ နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရ၏။ ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ကွဲကွာသွားပြီးနောက်၊ ချီပိုင်ရှို့.. သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အရိုင်းဆန်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တရာ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့နေသော အမူအရာများ ချက်ချင်း ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

သူ တစ်ယောက်တည်းသာမက ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာလည်း နင်ချီ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ မမြင်တွေ့လိုက်ရချေ။

နင်ချီ သည် ချီပိုင်ရှို့ ကို တစ်ချက်သာ အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ပုံ ရပြီးနောက်၊ ချီပိုင်ရှို့ မှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားကာ အောက်ဘက်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ ချီပိုင်ရှို့ သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးရှုံးသွားပုံ ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးကြီး တစ်ဦး အနေဖြင့် သူသည် တာအိုနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်တရာ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ... အကယ်၍ သူ၏ ခေါင်း တစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ကောင်းကောင်းကြီး တောင့်ခံထားနိုင်စွမ်း ရှိသေးသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ချီပိုင်ရှို့ ၏ မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ချီပိုင်ရှို့ ထံမှ အက်ကွဲနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ဖုန်တလုံးလုံး ထသွားစေပြီး အသံတိတ်သွားတော့သည်။

စစ်တပ် နှစ်ခုလုံးမှ ကျင့်ကြံသူ များမှာ သူတို့ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်တရာ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေကြတော့၏။

အခန်း (၇၇၁) - နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး

~စစ်ခုန်လန် နှင့် အခြားသူများသည် အသစ် ပေါ်ထွက်လာသော ဆုံမှတ်ပုလဲ ကို ငေးကြည့်နေကြရာ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်နေတော့၏။

“နင်ချီ မှာ ဆုံမှတ် တွေရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်တဲ့ သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခု ရှိတယ်။ ဒီ ဆုံမှတ် ရှိနေတာကို သူ သေချာပေါက် အာရုံခံမိပြီး သူ့ရဲ့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်လာမှာပဲ”

စစ်ခုန်လန် နှင့် စီမာဖေး တို့သည် နင်ချီ ကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည် ဆိုသည့် အသေးစိတ် အစီအစဉ်များကို ဆက်လက် ဆွေးနွေး တိုင်ပင်နေကြသည်။

စီမာဖေး က ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီကို နယ်မြေများ ပင်လယ် က ကြမ်းကြုတ်သားရဲ တချို့ကို မျှားခေါ်လာမယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တချို့ကိုပါ ခေါ်လာမယ်ဆိုရင်... ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ပိုပြီးတော့တောင် သေချာသွားဦးမယ်ဗျ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းက စစ်ခုန်လန် ကို အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ကြပြီး သူ၏ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

စစ်ခုန်လန် က အမိန့်ပေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... ပတ်ဝန်းကျင်မှ အလွန်တရာ ရုတ်တရက် ဆန်လှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဒီနေရာမှာ အဓိက သော့ချက် တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး”

“ဘယ်သူလဲ”

စစ်ခုန်လန် က ချက်ချင်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။

စီမာဖေး က ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်လိုက်၏။ သူက လက်ဟန် တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ရေးဆွဲလိုက်ပြီး သူ ယခုလေးတင် တည်ဆောက်ထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း ကို အသက်သွင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

စိမ်းပြာ နက်ရှိုင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း စစ်တပ်ကြီးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် တန်းစီ နေရာယူလိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်ကြတော့သည်။

ထို တာအို အသံမှာ ဝေဝါးပြီး ဖမ်းဆုပ်ရ ခက်ခဲလှသဖြင့် သူတို့ အနေဖြင့် အသံလာရာ အရပ်ကို အတိအကျ မရှာဖွေနိုင်ကြချေ။

စစ်ခုန်လန် ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ “ဒုက္ခပဲ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ နင်ချီ များ ရောက်လာတာလား။

သို့သော် ယခင်က ကြားဖူးခဲ့သော အသံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် နင်ချီ ၏ အသံနှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။

စစ်ခုန်လန် က မေးလိုက်၏။

“အရှင်က ဘယ်သူများလဲ ခင်ဗျာ။ စကားပြောလာမှတော့ ဘာလို့ ကိုယ်ထင် မပြတာလဲ”

“ဟွန်း...”

ထိုလူက ရုတ်တရက် အေးစက်စက် ရယ်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးကို လှောင်ပြောင်နေသည့်အလား ဆိုလိုက်၏။

“ဘာလဲ... မင်းတို့က ငါနဲ့ တိုက်ချင်လို့လား”

မည်သူမျှ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်သေးခင်မှာပင် ထိုလူက ဆက်ပြောလိုက်၏။

“မင်းတို့ ခုလေးတင် တည်ဆောက်ထားတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း နဲ့ ဒီ ပုရွက်ဆိတ် လို ကျင့်ကြံသူ တွေကို... ငါက လက်ဝါး တစ်ချက်တည်းနဲ့ မျိုးတုံးအောင် လုပ်ပစ်နိုင်တယ်။ မင်း ယုံလား”

သူ၏ စကားများမှာ ပြင်းထန်လှသော ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားကာ အထက်စီးဆန်လှ၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်ခုန်လန် နှင့် စီမာဖေး တို့မှာ ချွေးစေးများ ပြန်လာပြီး သူတို့၏ ရင်တွင်း၌လည်း တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

တစ်ဖက်လူသည် သူတို့ ဤနေရာတွင် မည်မျှကြာအောင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည် ဆိုတာကို အတိအကျ သိနေသည့်အပြင်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း ကို မည်သို့ တည်ဆောက်ထားသနည်း ဆိုတာကိုပါ အသေးစိတ် သိရှိနေ၏။

ဒါဆို တစ်ဖက်လူက သူတို့နဲ့အတူတူ ဒီကို ရောက်လာတာများလား။

သူတို့၏ အသုံးအနှုန်းများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူသည် ရန်သူ ဖြစ်သော ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ အထက်စီးမှ ပြောဆိုနေခြင်းကို ထောက်ရှုပါက သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း အလွန်တရာ မြင့်မားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူ စတင် စကားပြောချိန်မှစ၍ ယခုအချိန်အထိ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်ကို ဝိညာဉ်အာရုံများဖြင့် ဖြန့်ကျက် ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူ၏ တည်နေရာကို လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်သေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် စွမ်းရည်မှာ နင်ချီ ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည် ထင်ရသည်။

သေချာသည်မှာ... စစ်ခုန်လန် နှင့် အခြားသူများသည် နင်ချီ ကို ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က အခြေအနေကိုသာ သိရှိထားကြပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်ခဲ့သည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြချေ။

“မင်းတို့ ပြန်မဖြေဘူး ဆိုတာ ငါပြောတဲ့ စကားကို မယုံဘူး ဆိုတဲ့ သဘောလား”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်ခုန်လန် မှာ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် လေပြေထိုးလိုက်၏။

“အရှင် က ဘေးမှာ ပုန်းနေပြီး ကျွန်တော်တို့ ရှာလို့ မတွေ့နိုင်တဲ့အတွက်... အရှင့်ရဲ့ စကားကို ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် ယုံကြည်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ အရှင် က ကျွန်တော်တို့ကို တကယ်ပဲ မျိုးတုံး သတ်ပစ်ချင်တယ် ဆိုရင်တောင်... ကျွန်တော်တို့ ဘာကြောင့် သေရလဲ ဆိုတာကို သိနိုင်ဖို့အတွက် ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ်ထင်ပြပါဦး ခင်ဗျာ”

ထိုလူက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်၏။

“ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့ကို မျက်စိမှိတ်ပြီး သေခွင့် ပေးလိုက်မယ်”

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းက ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြ၏။

လူတိုင်းက သူတို့ အာရုံခံမိသော နေရာကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်မှာပင်... မထင်မှတ်ထားလောက်အောင်ပင် ထို တာအို ချီ စွမ်းအင် ၏ အမြန်နှုန်းမှာ လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်လှ၏။ စစ်ခုန်လန် ၏ ကျောဘက်သို့ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းလာကာ သူ၏ နောက်စေ့ကို လက်ဝါးဖြင့် လှမ်းကိုင်လိုက်တော့၏။

စစ်ခုန်လန် မှာ သူ၏ ကျောရိုး တစ်လျှောက်မှ နောက်စေ့အထိ စိမ့်တက်သွားသော အအေးဓာတ်ကြီး တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ လုံးဝ မလှုပ်ရဲတော့ဘဲ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“ဘာမှ မလုပ်ကြနဲ့”

စစ်ခုန်လန်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော စီမာဖေး မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း ကို အသက်သွင်းရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း၊ ထိုလူက သူ့ကို တစ်ချက် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် ကျောက်ရုပ် တစ်ရုပ်အလား အေးခဲသွားတော့သည်။

စီမာဖေး မှာ ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့မှုများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက ထိုလူကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အသက်ရှူရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ချေ။

စိမ်းပြာ နက်ရှိုင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း စစ်တပ်ကြီးမှာလည်း သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် စစ်ခုန်လန် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး မတိုက်ခိုက်ရန် အော်ဟစ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် လုံးဝ မလှုပ်ရှားရဲကြတော့ချေ။

ထိုလူကို သူတို့ ဖမ်းနိုင်မဖမ်းနိုင် ဆိုသည်ကို မပြောနှင့်ဦး... စစ်ခုန်လန် မှာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့ မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ သူ့ကို မထိခိုက်စေရန် သတိထားနေရမည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ တစ်ဖက်လူ၏ အစစ်အမှန် ရုပ်သွင်ကို သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့ခွင့် ရလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် အလွန်တရာ လှပ သေသပ်သော မှင်ပန်းချီကားများဖြင့် အလှဆင်ထားသည့် ခမ်းနား ထည်ဝါလှသော ဝတ်ရုံကြီးကို ဆင်မြန်းထား၏။

သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျကာ၊ ချောမောသော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသော်လည်း အလွန် အသက်ဝင်သော မျက်လုံးများ ရှိနေ၏။

စစ်ခုန်လန် မှာ သူ့ထံတွင် အဖမ်းခံထားရပြီး အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ကာ ချွေးစေးများ ပြန်နေသော်ငြားလည်း မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်၏။

သူက အတင်းအကျပ် ပြုံးကာ ဆက်လက်‌မေးလိုက်သည်။

“အရှင် က ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှာ ဘယ်လို အဆင့်အတန်းမျိုး ရှိလဲဆိုတာ သိခွင့်ပြုပါ ခင်ဗျာ။ အကယ်လို့ အရှင် က ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်တယ် ဆိုရင်တောင်... မသေခင်မှာ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သူ သတ်သွားလဲ ဆိုတာကိုတော့ သိခွင့်ပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား”

ထိုလူက စစ်ခုန်လန် ကို တစ်ချက် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် သဘောကျသွားပုံ ရ၏။

“ငါ့နာမည်က ခွမ်းရှန်းချင်း... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က နတ်ဘုရား လေပြေ နယ်မြေ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် ပဲ”

ထိုအခါမှသာ လူတိုင်းက ထိုလူ၏ နောက်ခံနှင့် နာမည်ကို သိရှိသွားကြတော့သည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ နယ်မြေအရှင်သခင် ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအများအပြားက နင်ချီ ကို ပြေးမြင်မိသွားကြ၏။

သူတို့သည် ယခင်က ချီခယ်ချင်း ၏ စစ်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ နင်ချီ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး နင်ချီ မှာ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ ၏ နယ်မြေအရှင်သခင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားကြသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် နင်ချီ မှာ ဤတစ်ဖက်လူထက် များစွာ အားနည်းနေပုံ ရသည်။

“ဪ... အရှင် က နတ်ဘုရား လေပြေ နယ်မြေ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် ကိုး။ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှာ ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ ကတော့ အများကြီး နိမ့်ကျနေပါသေးတယ် ခင်ဗျာ”