အခန်း (၇၇၂-၇၇၄)
Vol. 52 Ch. 772-774
အခန်း (၇၇၂) - နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး
~စစ်ခုန်လန် သည် တစ်ဖက်လူကို သိမ်မွေ့စွာ ချော့မော့ပြောဆိုနေရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ တစ်ဖက်လူ၏ ဘိုးဘေးဘီဘင် ဆယ့်ရှစ်ဆက်လုံးကို အသည်းအသန် ကျိန်ဆဲနေတော့သည်။
ချီးပဲ၊... ဒီနေရာမှာ ရန်သူ့ နယ်မြေအရှင်သခင် နဲ့ တွေ့မယ်မှန်းသာ ကြိုသိခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ လုံးဝ မလာခဲ့ဘူး။
စစ်ခုန်လန် ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်မှာ... သူနှင့် စီမာဖေး တို့သည် အရာအားလုံးကို သေချာ စီစဉ်ထားခဲ့သော်ငြားလည်း၊ နင်ချီ ရောက်မလာဘဲ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က လူများ၏ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တကယ့်ကို ကံဆိုးလွန်းလှ၏။
စစ်ခုန်လန် ၏ စကားများ ခွမ်းရှန်းချင်း ၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ် အားရသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လွင်လာတော့သည်။
နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ရန်သူတွေ ဖြစ်နေကြသော်ငြားလည်း ခွမ်းရှန်းချင်း မှာ ဤစကားများကို နားထောင်ရသည်ကို အလွန် သဘောကျနေပုံ ရ၏။
ခွမ်းရှန်းချင်း က ဆိုလိုက်၏။
“မင်းက တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့... မင်းရဲ့ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းကတော့ မဆိုးပါဘူး။ ငါက မင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်မယ် ဆိုရင် အတော်လေး ရက်စက်ရာ ကျသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး စကားကို ပြောဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမယ်”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်ခုန်လန် ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် ဟိုဟိုဒီဒီ ကစားသွားတော့သည်။
မိမိကိုယ်ကို အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှပြီဟု ယူဆကာ အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားနေသော တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ မြှောက်ပင့်စကားများကြောင့် သဘောကျသွားပြီး သူ့ကို အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ပြီ မဟုတ်ပါလော။
သူ စစ်ခုန်လန် သည် ဤ အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ပြီး အသက်ရှင်အောင် သေချာပေါက် ကြိုးစားရပေမည်။
စစ်ခုန်လန် က ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။
“စီနီယာ က ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူရှိနေတာ အတော်ကြာပြီဆိုတော့... ဒီ ဆုံမှတ် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေလဲ ဆိုတာကို သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါနော်”
ခွမ်းရှန်းချင်း က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး...
“မင်းတို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ငါ ကြားလိုက်မိသလိုပဲ”
စစ်ခုန်လန် က ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်၏။
“ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ အဲဒီ နင်ချီ ကို ရှင်းပစ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ဒီ ဆုံမှတ် ကို ဒုက္ခခံပြီး လိုက်ရှာနေခဲ့ရတာပါ”
ခွမ်းရှန်းချင်း က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“နင်ချီ က ဘယ်သူလဲ။ မင်းတို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေက စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာတောင် အချင်းချင်း သတ်ပုတ်နေကြတုန်းပဲလား”
စစ်ခုန်လန် မှာ မျက်နှာ နီမြန်းသွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။
“စီနီယာ မသိလို့ပါ။ အဲဒီ နင်ချီ ကလည်း စီနီယာ လိုပဲ နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါးပါပဲ ခင်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့.. စီနီယာ လောက် ဖြောင့်မတ် မှန်ကန်မှု မရှိပါဘူး။ နင်ချီ က အရမ်းကို ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲလွန်းတယ်။ သူ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲကို ရောက်လာတုန်းက ကျွန်တော်တို့ကို ကျွန်ပြုဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလေ။ ကျွန်တော်တို့က မခံနိုင်လွန်းလို့ သူ့ကို ပညာပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာပါ ခင်ဗျာ”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။
စစ်ခုန်လန် ၏ စကားများမှာ အမှန်တရားကို လုံးဝ ပုံဖျက်ထားပြီး အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေကာ ပါးစပ်ထဲ ရှိရာကို လျှောက်ပြောနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။
သို့သော် သူတို့သည်လည်း နင်ချီ ကို မုန်းတီးနေကြသူများ ဖြစ်ပြီး၊ ယခုကဲ့သို့ အလွန်တရာ အရေးကြီးသော အခြေအနေမျိုးတွင် စစ်ခုန်လန် က သူ၏ စကားများဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ပြီး နင်ချီ ကို သူတို့အစား ဓားစာခံ အဖြစ် ဖန်တီးနိုင်မည် ဆိုပါက ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံးသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူတို့ ထင်ထားသည့် အတိုင်းပင် ခွမ်းရှန်းချင်း မှာ စစ်ခုန်လန် ၏ စကားများကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားပုံ ရ၏။
“မင်း ပြောတာက နင်ချီ လည်း နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါးပဲပေါ့”
စစ်ခုန်လန် က ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး...
“ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာ... အကယ်လို့ စီနီယာ မယုံဘူး ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်တပ်ကို မေးကြည့်လို့ ရပါတယ် ခင်ဗျာ”
ခွမ်းရှန်းချင်း က လူတိုင်းကို တစ်ချက် အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်နှာပေးများကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သိရှိသွားပြီး၊ စစ်ခုန်လန် လိမ်မပြောနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခွမ်းရှန်းချင်း မှာ စစ်ခုန်လန် ကို သတ်ပစ်ရန် ဆန္ဒမရှိတော့ချေ။
သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်၏။
“နင်ချီ က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ”
တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စစ်ခုန်လန် က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“သူက စီနီယာ နဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လောက်ပါတယ် ခင်ဗျာ”
သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ နင်ချီ မှာ သူ့ထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပိုမို အစွမ်းထက်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ခွမ်းရှန်းချင်း က နင်ချီ ကို စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ စစ်ခုန်လန် သည် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် နင်ချီ ၏ ခွန်အားကို ချက်ချင်း ချဲ့ကား ပြောဆိုလိုက်ခြင်းသာ။
ဒါက တကယ်ပဲ ဟုတ်ရဲ့လား။
“သေချာတာပေါ့”
“ဟွန်း...”
ခွမ်းရှန်းချင်း က နောက်တစ်ကြိမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး...
“အကယ်လို့ နင်ချီ ကသာ ငါနဲ့ တကယ်ပဲ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်တယ် ဆိုရင်... မင်းတို့ ဆင်ထားတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း က သူ့အတွက် ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူးကွ”
“ဒါက...”
စစ်ခုန်လန် မှာ စကားပြောရ ခက်သွားသော်လည်း သူက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး...
“ကျွန်တော်တို့က နင်ချီ နဲ့ တစ်ခါမှ မတိုက်ဖူးသေးဘူးလေ။ စီနီယာ ပြောပြမှပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သဘောပေါက်တော့တယ်။ ဒါပေမဲ့... စီနီယာ လည်း ဒီမှာ ရှိနေပြီ ဆိုတော့... အကယ်လို့ နင်ချီ သာ လာခဲ့မယ် ဆိုရင် စီနီယာ က သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်နိုင်မှာပါ ခင်ဗျာ”
ခွမ်းရှန်းချင်း က အေးစက်စက် ရယ်လိုက်၏။
“မင်းက အကြံအစည်ကောင်း ရှိတာပဲ။ ငါ့ကို အသုံးချပြီး နင်ချီ ကို ရှင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့လေ”
စစ်ခုန်လန် က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာ... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါး အနေနဲ့... တာအို အရ ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် ကို သတ်ပစ်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား ခင်ဗျာ”
“ဟွန်း...”
ခွမ်းရှန်းချင်း ၏ အကြည့်များက လူအုပ်ကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် မျက်လုံးကစားလိုက်ပြန်ပြီး...
“အကယ်လို့ ငါက မင်းရဲ့ အသက်ကို လောလောဆယ် ချမ်းသာပေးလိုက်မယ် ဆိုရင်... အဲဒီ နင်ချီ ကို ဒီကို ရောက်လာအောင် မင်း တကယ် မြှူခေါ်ပေးနိုင်မှာလား”
စစ်ခုန်လန် မှာ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့၏။
သူက တစ်ဖက်လူကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။
အခန်း (၇၇၃) - နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး
~စစ်ခုန်လန်က ချက်ချင်းပင် ကြေညာလိုက်၏။
“အကယ်လို့ စီနီယာ ကသာ ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးမယ် ဆိုရင်... နင်ချီ ကို ဒီကို ရောက်လာအောင် သေချာပေါက် ခေါ်လာပေးပါ့မယ်။ အကယ်လို့ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်... စီနီယာ က ကျွန်တော့် အသက်ကို အချိန်မရွေး ယူလို့ ရပါတယ် ခင်ဗျာ”
ခွမ်းရှန်းချင်း က စစ်ခုန်လန် ၏ နောက်စေ့မှ သူ၏ လက်ကို ရုတ်တရက် ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ဆိုလိုက်၏။
“ဒါဆိုလည်း မင်းရဲ့ အသက်ကို လောလောဆယ် ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်”
သူက စစ်ခုန်လန် ကို ရုတ်တရက် ဆွဲမလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စီမာဖေး ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူ့ကိုပါ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ နှစ်ယောက် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့။ နင်ချီ ရဲ့ အခြေအနေကို သေချာ ဆွေးနွေးရအောင်”
သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသော်ငြားလည်း သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားခဲ့တော့၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်မည် မဟုတ်တော့ချေ။
စစ်ခုန်လန် သည် တစ်ဖက်လူကို နောက်တစ်ကြိမ် ချော့မော့ပြောဆို ရန် စီစဉ်ထားပြီး၊ နင်ချီ ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ဦး ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရကောင်း ရနိုင်သေးသည်ဟု တွေးထား၏။
စစ်ခုန်လန် နှင့် စီမာဖေး တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်နှာရ်ိပ် မျက်နှာကဲ ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဇာတ်တိုက်ထားသည့်အလား နင်ချီ ၏ ခွန်အားကို ချဲ့ကား ပြောဆိုလိုက်ကြကာ၊ နင်ချီ ၏ အံ့မခန်း လုပ်ဆောင်ချက်များကို ခွမ်းရှန်းချင်း ထံသို့ သတင်းပေးလိုက်ကြတော့သည်။
“ဘာ... မင်းတို့ ပြောတာက နင်ချီ မှာ ဆုံမှတ် တွေရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်တဲ့ သံလိုက်အိမ်မြှောင် ရှိတယ် ဆိုတာလား”
“ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျာ”
စစ်ခုန်လန် က ခေါင်းကို ငုံ့ကာ ပြောလိုက်၏။
“ကျွန်တော်တို့က နင်ချီ ရဲ့ နောက်ကို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ လိုက်လာခဲ့ပြီး... သူက သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို သုံးပြီး ဆုံမှတ် တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားတာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပါပဲ ခင်ဗျာ”
စီမာဖေး ကလည်း ဝင်ထောက်လိုက်၏။
“သူက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်တဲ့ နေရာမှာလည်း အရမ်း ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ အဲဒီ စွမ်းရည် နှစ်ခုကြောင့်ပဲ သူက စီနီယာ တို့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က လူတွေကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့တာပါ ခင်ဗျာ...”
ထိုစကားများကို နားထောင်ရင်း ခွမ်းရှန်းချင်း မှာ နင်ချီ အပေါ် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားသလို နာကြည်းမှုများကိုလည်း ခံစားလာရတော့သည်။
သူ နာကြည်းရခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူသည် သူတို့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို မျိုးတုံး သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ သူ အံ့အားသင့်ရခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားသည် သူ့ထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျသည့်အပြင်၊ ဆုံမှတ် များကို ရှာဖွေနိုင်သော သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကဲ့သို့သော ရတနာ တစ်ခုကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။
နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါး အနေဖြင့်၊ ထို သံလိုက်အိမ်မြှောင် သည် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ မည်မျှအထိ အဓိပ္ပာယ် ကြီးမားကြောင်းကို ခွမ်းရှန်းချင်း ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်၏။
မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ နင်ချီ ၏ တန်ဖိုးမှာ ဤနေရာရှိ စိမ်းပြာ နက်ရှိုင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း စစ်တပ်ကြီးထက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားသွားတော့သည်။
ခွမ်းရှန်းချင်း သည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူကို ဤနေရာတွင်ပင် အပြတ်ရှင်းရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။
ခွမ်းရှန်းချင်း က အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်တန်း တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းက နတ်ဘုရား ကြာပွတ် တစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး သူတို့ နှစ်ဦးကို ဖက်ထုပ်များအလား ချည်နှောင်လိုက်သဖြင့် သူတို့ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်တော့ချေ။
ထို့နောက် သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုနှစ်ဦးကလည်း သူ၏ အနောက်မှ အလိုအလျောက် လိုက်ပါသွားကြ၏။
ခွမ်းရှန်းချင်း က ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လက်ဟန် တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ၎င်းဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်ရာ၊ ကျောက်စိမ်းလိပ် မှာ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း တလက်လက် တောက်ပသွားတော့သည်။
စစ်ခုန်လန် နှင့် အခြားတစ်ယောက်မှာ သူ ဘာလုပ်နေသည်ကို မသိကြသော်လည်း၊ ခေတ္တမျှ တွေးတောကြည့်ပြီးနောက် သူက တစ်ယောက်ယောက်ကို လှမ်းခေါ်နေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ကြ၏။
မကြာမီမှာပင် အဝေးတစ်နေရာမှ သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။
မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း အစွန်းတွင် တောင်ကုန်းငယ်လေး တစ်ခုအလား ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့် လူတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် သူက အမည်းစက်လေး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သားရဲ ပုံရိပ်ယောင် အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်ကြီးရှိရာဆီသို့ ရိပ်ခနဲ.. ပြေးဝင်လာ၏။
သူ၏ ခန့်ညား ထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည်လည်း ခွမ်းရှန်းချင်း ကဲ့သို့ပင် နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါး ဖြစ်ရပေမည်။
ခဏအကြာတွင် ထိုလူသည် သူတို့၏ ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောရိုင်း တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်အလား စူးရှ ထက်မြက်နေပြီး လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက် မျက်လုံးကစားလိုက်၏။
“ညီအစ်ကို ခွမ်း...”
အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားသော ခွမ်းရှန်းချင်း က ထိုလူကို ဦးစွာ လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
“ညီအစ်ကို ချန်းရင်...”
ချန်းရင် ဟု အမည်ရသော ထိုလူသည် သားရဲတစ်ရာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ နယ်မြေအရှင်သခင် ပင် ဖြစ်ချေသည်။ သူသည် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ အမြဲတမ်း တစ်ကိုယ်တော် ခရီးနှင်လေ့ရှိပြီး သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးနှင့် အတူတကွ ရှိမနေခဲ့ချေ။
သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးမှာ နင်ချီ နှင့် လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးတို့၏ မျိုးတုံး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိရှာကြသေးပေ။
သူ၏ နယ်မြေအရှင်သခင် စွမ်းရည်များဖြင့်၊ သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက အချက်ပြလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ဤ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ဆီသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိလာနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
သို့သော် နင်ချီ သည် အလုပ်လုပ်ရာတွင် အမြဲတမ်း စေ့စပ် သေချာသူ တစ်ဦး ဖြစ်ရာ၊ သူ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး၏ ဆက်သွယ်ရေး စွမ်းရည်များကို ချက်ချင်း ပိတ်ပင် တားဆီးထားလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီး အနေဖြင့် ချန်းရင် ကို ဆင့်ခေါ်ချင်လျှင်တောင်မှ ဘာမှ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။
ယခုအခါ ခွမ်းရှန်းချင်း က ချန်းရင် ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ၊ နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါးသည် နင်ချီ ကို သတ်ဖြတ်ရန် အတူတကွ စုဝေးမိသွားကြတော့၏။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ကံကြမ္မာ၏ လှောင်ပြောင်မှု တစ်ခုပင်။
အလားတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နယ်မြေအရှင်သခင် နောက်တစ်ပါး ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ စစ်ခုန်လန် နှင့် စီမာဖေး တို့မှာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။
အောက်ဘက်ရှိ စိမ်းပြာ နက်ရှိုင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း စစ်တပ်ကြီးမှာလည်း အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်နေကြ၏။
သူတို့၏ ခေါင်းထဲတွင် စကားလုံး နှစ်လုံးသာ ပေါ်လာတော့သည်။
'ပြီးပြီပဲ...'
အကယ်၍ ခွမ်းရှန်းချင်း တစ်ယောက်တည်းသာ ဆိုလျှင်... နင်ချီ ရောက်လာပြီး ရန်သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု စစ်ခုန်လန် နှင့် အခြားသူများက ယုံကြည်ထားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ စစ်ခုန်လန် နှင့် အခြားသူများမှာ အကြောက်တရားများဖြင့် အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက... နင်ချီ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖိနှိပ် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမည်မှာ သေချာလှ၏။
သူတို့အတွက် ဆိုရင်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။
တစ်ခဏမျှ စစ်ခုန်လန် နှင့် စီမာဖေး တို့၏ ရင်တွင်း၌ နောင်တတရားများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
ထိုနောင်တမှာ နင်ချီ ကို သတ်ဖြတ်ရန် အခင်းအကျင်း တည်ဆောက်ခဲ့မိသည့်အတွက် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တစ်ဖက်ရန်သူများတွင် နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး ရှိနေကြောင်း သူတို့ အစကတည်းက ကြိုသိခဲ့မည် ဆိုပါက... မည်သည့် အခင်းအကျင်းကိုမျှ တည်ဆောက်နေစရာပင် မလိုတော့သည် မဟုတ်ပါလော။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်ဖက်လူများက အနှေးနှင့် အမြန် နင်ချီ နှင့် သေချာပေါက် ဆုံတွေ့ကြမည်သာ ဖြစ်ပြီး နင်ချီ မှာလည်း သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်၏။
အခုတော့ သူတို့ပါ ဤအဖြစ်အပျက်ထဲတွင် ပါဝင် ပတ်သက်သွားရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပါ ဒုက္ခတွင်းထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ။
တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းသော အရှုံးကြီးပါပင်။
သူတို့ နှစ်ဦး အချင်းချင်း ပြန်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ဘာမှ မပြောရဲကြချေ။ သူတို့သည် အခြေအနေအရသာ ဆက်လက် လှုပ်ရှားရတော့မည် ဖြစ်ပြီး ဤ အန္တရာယ်ထဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်၏။
အောက်ဘက်ရှိ စိမ်းပြာ နက်ရှိုင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း စစ်တပ်ကြီး အတွင်း၌လည်း လူအနည်းငယ်မှာ လျှို့ဝှက်၍ သတင်းများ ပေးပို့နေကြသည်။
ထိုသူများမှာ သဘာဝကျကျပင် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ လူဝင်စား များ ဖြစ်ကြပြီး၊ စစ်ခုန်လန် က နယ်မြေအရှင်သခင် နင်ချီ ကို သတ်ဖြတ်ရန် အစီအစဉ် ဆွဲခဲ့ခြင်းကို ဟာသတစ်ခုအဖြစ်သာ သဘောထားခဲ့ကြသူများ ဖြစ်၏။
သို့သော် ယခုအခါ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး ပူးပေါင်းကာ ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ကို ပစ်မှတ်ထားလာပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူတို့သည် မည်သည့် နည်းလမ်းဖြင့်မဆို သတင်းစကားကို သေချာပေါက် ပေးပို့ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် အနေဖြင့် အောင်မြင်မှု သေချာပြီဟု မယုံကြည်ရသရွေ့ ဤနေရာသို့ လုံးဝ မလာပါစေနှင့်ဟုသာ သူတို့ ဆုတောင်းနေကြတော့သည်။
သူတို့အတွက် ဆိုလျှင်တော့ သေရမှာ လုံးဝ ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ တွင် သူတို့ ပြန်လည် ရှင်သန် နိုင်ဦးမည် မဟုတ်ပါလော။
ခွမ်းရှန်းချင်း နှင့် ချန်းရင် တို့သည် ဤနေရာ၏ အရှင်သခင်များ ဖြစ်လာကြတော့၏။
သူတို့က မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို လေ့လာ စူးစမ်းလိုက်ကြပြီး၊ စီမာဖေး တည်ဆောက်ထားသော သေမင်းတမန် အခင်းအကျင်း ကို အတူတကွ ပူးပေါင်းကာ ပိုမို ပြည့်စုံ ကောင်းမွန်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် စစ်ခုန်လန် ကို နင်ချီ အား ဤနေရာသို့ မြှူခေါ်ခိုင်းလိုက်တော့သည်။
စစ်ခုန်လန် မှာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာတော့သည်။
သူ့ကို နင်ချီ အား မြှူခေါ်ခိုင်းခြင်းမှာ ကျားပါးစပ်ထဲ ဝင်ခိုင်းနေခြင်းနှင့် အတူတူပင် မဟုတ်ပါလော။ နင်ချီ က သူ့ကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်လိုက်လျှင် ဘယ်လို လုပ်မည်နည်း။
“စီနီယာတို့... နင်ချီ ဘယ်မှာ ရှိနေလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ဆုံမှတ် က ပေါ်လာပြီ ဆိုတော့ကာ... ပြီးတော့ နင်ချီ ဆီမှာကလည်း သံလိုက်အိမ်မြှောင် ရှိနေတာဆိုတော့ သူ သဘာဝကျကျ ဒီနေရာကို ရောက်လာမှာပါ ခင်ဗျာ”
ချန်းရင် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်း တစ်ခု လက်သွားပြီး...
“အသုံးမကျတဲ့ ကောင်... မင်း .. ဘာသုံးစားရတော့မှာလဲ”
သူက စစ်ခုန်လန် ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ခွမ်းရှန်းချင်း က ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်၏။
ခွမ်းရှန်းချင်း က ဆိုလိုက်သည်။
“ညီအစ်ကို ချန်းရင်... ဘာလို့ ဒီလောက် လောကြီးနေရတာလဲ။ နင်ချီ က ငါတို့ဆီ လာမယ့် အချိန်ကို ဒီနေရာမှာ အခွင့်ကောင်းယူပြီး စောင့်နေတာက ပိုမကောင်းဘူးလား။ ဒီကောင့်ကိုတော့ အသက် ချမ်းသာပေးလိုက်ပါ။ ငါတို့က အနီးအနားမှာ ပုန်းနေပြီး တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေ အချင်းချင်း သတ်ပုတ်ကြတာကို ထိုင်ကြည့်နေကြတာပေါ့... ဒါက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်းရင် က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“ညီအစ်ကို ခွမ်း ရဲ့ အကြံအစည်က တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်လှပါတယ်။ ညီအစ်ကို့ အကြံပေးချက်အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ ငါတို့.. အဲဒီ နယ်မြေအရှင်သခင် နင်ချီ ကို ဖမ်းမိပြီးသွားရင်တော့... ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး ငါတို့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို ရောက်သွားတော့မှာပဲ”
အခန်း (၇၇၄) - တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း စစ်တပ်
~ချီခယ်ချင်းက သူမ၏ စစ်တပ်ကြီးကို တစ်ချက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ သူတို့ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးနှင့် လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သော ဆုံမှတ် ပင် ဖြစ်ချေသည်။
ဆုံမှတ် နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က ဆင်းသက်လာကာ စည်းမျဉ်း အပိုင်းအစ အများအပြားကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ချီးမြှင့်ပေးအပ်ခဲ့၏။
ချီခယ်ချင်း က လူအုပ်ကြီးကို အကြည့်ပို့လွှတ်ကာ ဆိုလိုက်၏။
"ငါ ..အားလုံးနဲ့ တိုင်ပင်စရာ တစ်ခု ရှိတယ်"
"စီနီယာအစ်မကြီး ချီ... ပြောပါ ရှင်" ဟု လူတိုင်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။
အဓိက အချက်အချာကျသော ဆုံမှတ် နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့ တစ်ယောက်စီတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ဝင်းပနေကြ၏။
နင်ချီ ပေးအပ်ခဲ့သော သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကြောင့် သူတို့သည် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ ဆုံမှတ် များကို ရှာဖွေရန် ခေါင်းပြတ်နေသော ယင်ကောင်များအလား လမ်းပျောက်နေရန် မလိုတော့ချေ။
ဒါက အချိန်များစွာကို သက်သာစေရုံသာမက ကြီးမားသော ဆုလာဘ်များကိုပါ လျင်မြန်စွာ ရရှိစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။
ဤအချက်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားကာ ချီခယ်ချင်း က ဆိုလိုက်သည်။
"အရှင်သခင် နင် က.. ငါတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးတဲ့အပြင်... ဆုံမှတ် တွေကို ရှာဖွေနိုင်တဲ့ သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကိုပါ ပေးခဲ့တာလေ။ သူက ငါတို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်တဲ့ ဆုံမှတ် တွေရဲ့ ဆုလာဘ် အားလုံးကို ယူထားလို့ ရတယ် ပြောခဲ့ပေမဲ့... ငါ အဆိုပြုချင်တာကတော့ ငါတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ဆုံမှတ် တွေကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပါစေ... ရရှိတဲ့ အကျိုးအမြတ်ရဲ့ (၂၀) ရာခိုင်နှုန်းကို အရှင်သခင် နင် ဆီ ပြန်လည် ပေးအပ်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ အားလုံး ဘယ်လို သဘောရကြလဲ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြတော့၏။
သူတို့ထဲမှ အချို့က သဘောတူကြသော်လည်း အချို့ကမူ သဘောမတူကြချေ
ရိုးရိုးသားသား ပြောရမည် ဆိုလျှင်၊ သူတို့ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်၏ (၂၀) ရာခိုင်နှုန်းကို နင်ချီ ထံသို့ ပေးအပ်ရမည် ဆိုသည်ကို လူတိုင်းက အနည်းငယ် နှမြောနေကြသည်မှာ အမှန်ပင်။
အဓိက ပြဿနာမှာ သူတို့တွင် လူအရေအတွက် အလွန် များပြားနေခြင်းပါ။
အကယ်၍ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်၏ (၂၀) ရာခိုင်နှုန်းကို လူတိုင်းက ခွဲဝေယူကြမည် ဆိုပါက တစ်ယောက်အတွက် များများစားစား မရပါချေ။ သို့သော် ထို (၂၀) ရာခိုင်နှုန်းကို ဖယ်ထုတ်လိုက်မည် ဆိုပါက၊ တစ်ယောက်စီ ရရှိမည့် ပမာဏမှာ ပို၍ပင် နည်းပါးသွားတော့မည် မဟုတ်ပါလော။
ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ပြန်လည် ဖြေကြားရန် တွန့်ဆုတ်နေကြခြင်းမှာ နားလည်ပေးနိုင်စရာ ရှိလှ၏။
စစ်တပ်ကြီး အတွင်း၌ တာအိုဆရာ လုံရှန်း နှင့် ယဲ့ချင်းဟယ် တို့က တိတ်တဆိတ် အသံလွှင့် ဆက်သွယ်နေကြသည်။
"ဆရာ... စီနီယာအစ်မကြီး ချီ ကို ဆရာ ဘယ်လိုမြင်လဲ" ဟု ယဲ့ချင်းဟယ် က မေးလိုက်၏။
တာအိုဆရာ လုံရှန်း က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဒီမိန်းကလေးက ကိုးလေး ဆီကနေ အကျိုးအမြတ်တွေ ရထားပေမဲ့... ကိုးလေး ကို ပြန်လည် ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ တွေးနေသေးတာပဲ။ သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တာပဲ"
ယဲ့ချင်းဟယ် က ချိုမြစွာ ရယ်လိုက်ပြီး အကြံပြုလိုက်၏။
"ဆရာက စီနီယာအစ်မကြီး ချီ ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား။ သူက အရမ်းလည်း တော်တယ်ဆိုတော့... ဂျူနီယာ မောင်လေး နင် အတွက် သေချာပေါက် အများကြီး အကူအညီ ပေးနိုင်လိမ့်မယ် နော့"
တာအိုဆရာ လုံရှန်း ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားပြီး ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်တော့သည်။
"မင်း. . အရိုက်ခံချင်နေတာလား။ ဆရာ့ကိုများ ဒီလို နောက်ရဲတယ်ပေါ့လေ"
ယဲ့ချင်းဟယ် က ရယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက် မျက်လုံးကစားလိုက်ကာ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်၏။
"ဆရာ... သူတို့ကို ကြည့်ရတာ ဂျူနီယာ မောင်လေး နင် ကို သူတို့ရတဲ့ အကျိုးအမြတ်ရဲ့ (၂၀) ရာခိုင်နှုန်းကိုတောင် မပေးချင်ကြဘူး ထင်တယ်"
တာအိုဆရာ လုံရှန်း ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲမသွားချေ။
"ကိုးလေး က ဒါတွေကို လုံးဝ မလိုချင်ပါဘူး။ သူက အစကတည်းက ဒါတွေကို ယူဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ အကယ်လို့ သူတို့ကသာ တကယ်ပဲ ပေးမယ် ဆိုရင်... နောက်ဆုံးမှာ သူတို့က ပိုပြီးတော့တောင် အကျိုးအမြတ် ရသွားလိမ့်မယ်။ ကိုးလေးကသာ အရှုံးပေါ်သွားမယ့် သူပါ"
ယဲ့ချင်းဟယ် က ထောက်ခံလိုက်သည်။
"အဲဒါတော့ သေချာတာပေါ့။ ဂျူနီယာ မောင်လေး နင် က တခြားသူတွေကို အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံလေ့ရှိတဲ့ သူပဲ။ သူ့ဆီကနေ ကျွန်မတို့ ရထားတဲ့ အရာတွေက ကျွန်မတို့ ပြန်ပေးခဲ့တဲ့ အရာတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သာလွန်ပါတယ်"
သူတို့ နှစ်ဦးသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေကြပြီး အခြားသူများ၏ ရွေးချယ်မှုများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြချေ။
အမှန်တကယ်တော့ သူတို့သည် ချီခယ်ချင်း ကို ပို၍ပင် သဘောကျလာကြ၏။ ချီခယ်ချင်း ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အပြစ်ပြောစရာ မရှိချေ။
သူမသည် ဤကိစ္စကို ယခု အချိန်တွင် စတင် ပြောဆိုခြင်းမှာ လူတိုင်းကို သေချာ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ရန် အချိန် အလုံအလောက် ပေးလိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူမသည် နင်ချီ နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တွေ့ဆုံချိန်မှ ထုတ်ပြောခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်သော ချဉ်းကပ်မှု တစ်ခု ဖြစ်၏။
ချီခယ်ချင်း သည် နင်ချီ ကို အမှန်တကယ် ကျေးဇူးတင်လိုကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။
ရှေ့ဘက်တွင် ချီခယ်ချင်း က လူအုပ်ကြီးကို အတင်းအကျပ် ဖိအားမပေးခဲ့ချေ။ သူမက ဆိုလိုက်၏။
"မင်းတို့ကို အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုပါဘူး။ ဒါကို အကြံပြုချက် တစ်ခု အနေနဲ့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း စဉ်းစားကြပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရှင်သခင် နင် နဲ့ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့တဲ့ အခါကျရင်တော့... ငါ့ကို သေချာပေါက် အဖြေတစ်ခု ပေးရမယ်နော်"
သူမက နင်ချီ ပေးအပ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ပျံသန်း ရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို သွင်းနှံလိုက်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ပေါ်ရှိ အပ်တံလေးက တဝီဝီ မြည်လျက် လှည့်ပတ်သွားတော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သံလိုက်အိမ်မြှောင် အပ်တံလေးက အနောက်တောင် အရပ်ဆီသို့ ညွှန်ပြသွားသည်ကို ချီခယ်ချင်း တွေ့လိုက်ရ၏။
ချီခယ်ချင်း က ရုတ်တရက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။
"တပ်ဖွဲ့အားလုံး အမိန့်ကို နားထောင်... အနောက်တောင် အရပ်ကို ချီတက်ကြ"
ဖူယောင် နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ပြိုင်တူ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
ယခုအခါတွင် သူတို့သည် နင်ချီ က နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို မည်သို့မည်ပုံ ဦးဆောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ သူ၏ နည်းလမ်းများကို စတင် အတုခိုးလာကြတော့၏။
ပထမဆုံး အနေဖြင့် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို အသုံးပြု၍ ဆုံမှတ် ၏ တည်နေရာကို အတိအကျ ရှာဖွေရမည်။ ထို့နောက် စစ်တပ်ကြီး၏ သတင်းအချက်အလက်များကို အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်ထားပြီးမှ ဆုံမှတ် ဆီသို့ ဦးတည် ချီတက်ရမည် ဖြစ်သည်။
လေပြင်းများက ချီခယ်ချင်း ၏ နားရွက်များကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားပြီး သူမ၏ ဆံပင်ရှည်ကြီးများကို လွင့်ဝဲသွားစေ၏။
သူမသည် လေပြင်းများကို ကာကွယ်ရန် မှော်အကာကွယ်လွှာများ အသုံးပြုရသည်ကို မနှစ်သက်ချေ။
ထိုအစား လေတိုက်ခံရသည်ကိုသာ ပို၍ သဘောကျ၏။
အကြောင်းမူကား ၎င်းက သူမကို မုန်တိုင်းများကို ရင်ကော့ကာ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသောကြောင့်ပင်။