အခန်း (၇၇၅-၇၇၇)

အခန်း (၇၇၅) - တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း စစ်တပ်

~သူမသည် စစ်တပ်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးမှ တစ်ယောက်တည်း ဦးဆောင် ပျံသန်းနေပြီး ကြီးမြတ်သော စစ်သူကြီး တစ်ဦး၏ ဟန်ပန် အပြည့်အဝ ရှိနေ၏။

ခဏအကြာတွင် ချီခယ်ချင်း က ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်ကာ အချက်ပြလိုက်၏။

သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ စစ်တပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝဲပျံနေကြကာ ချီခယ်ချင်း ၏ အမိန့်ပေးသံကို စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်။

ချီခယ်ချင်း က ရှေ့သို့ စူးရှစွာ အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ဆုံမှတ် ၏ တည်နေရာကို ထောက်လှမ်း သိရှိပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုနေရာတွင် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။

သူမက ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်၏။

"မင်းတို့ လက်စားချေချင်ကြလား"

'လက်စားချေမယ်' ဆိုသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းက ချက်ချင်းပင် နားစွင့်လိုက်ကြတော့သည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး ချီ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ စစ်ခုန်လန် နဲ့ သူ့လူတွေက ရှေ့က ဆုံမှတ် မှာ ရှိနေတာလား"

ဖူယောင် နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးက ရှေ့သို့ ဆက်လက် ချီတက်လာကြပြီး၊ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားနိုင်ရန်အတွက် ချီခယ်ချင်း သည် သူမ ကိုယ်တိုင်အပြင် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို ရွေးချယ်ကာ စစ်တပ်၏ ဘယ်၊ ညာ နှင့် နောက်ဘက်တို့တွင် နေရာယူစေခဲ့၏။

ထို လူလေးဦးသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို အရပ်မျက်နှာ လေးဘက်သို့ အလွန်တရာ လျှို့ဝှက် သိုသိပ်စွာ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး၊ တစ်ဖက်က စူးစမ်း ထောက်လှမ်းနေသလို အခြားတစ်ဖက်ကလည်း ကာကွယ်ရေးအတွက် အသင့်ပြင်ထားကြ၏။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူ များမှာမူ မည်သူကမျှ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ခွင့် မရှိကြချေ။

ချီခယ်ချင်း က ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

"လောကကြီးက တကယ် ကျဉ်းတာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို ငါတို့ ပြန်တွေ့ပြီပေါ့"

စစ်ခုန်လန် အကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းမှာ အံကို ကြိတ်ကာ နာကြည်း ဒေါသထွက်လာကြပြီး၊ သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာကြတော့သည်။

ယခု သူ့ကို ပြန်လည် တွေ့ဆုံရပြီ ဖြစ်ရာ... စစ်ခုန်လန် ၏ သစ္စာဖောက်မှုနှင့် ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲမှုများအတွက် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်စားမချေဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော် လူတိုင်းကို တွေဝေသွားစေသော အချက်တစ်ချက် ရှိနေ၏။ လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်မကြီး ချီ... တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က တူညီတဲ့ နယ်မြေက ကျင့်ကြံသူ တွေ အချင်းချင်း သတ်ပုတ်ခြင်း မပြုရဘူး ဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ချမှတ်ထားတယ်လေ။ အကယ်လို့ ဖောက်ဖျက်ရင် ပြစ်ဒဏ်ကလည်း အရမ်းကို ကြီးလေးတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့က စစ်ခုန်လန် ကို လက်စားချေချင်တယ် ဆိုရင်တောင် ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ လူတိုင်းမှာ အလွန်တရာ ခေါင်းကိုက်သွားကြရ၏။

သူတို့သည် စစ်ခုန်လန် ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်ချင်ကြသော်လည်း တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ၏ ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကိုတော့ ကြောက်ရွံ့နေကြသေးသည်။

စစ်ခုန်လန် က ထိုအချက်ကို အကာအကွယ် တစ်ခုအနေဖြင့် အသုံးချကာ သူတို့ကို ရဲရဲတင်းတင်း သစ္စာဖောက်ရဲခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချီခယ်ချင်း က ရှေ့ဘက်ရှိ အခြေအနေကို အသေအချာ အာရုံခံကြည့်လိုက်၏။

စစ်ခုန်လန် နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် နယ်မြေများ ပင်လယ် မှ ငါးကောင်ကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထို ကြမ်းကြုတ်သားရဲ ငါးကောင်မှာ ဒဏ်ရာ ဗလပွ ရနေကြပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ရန်သူများက ဆုံမှတ် ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန်အတွက် မကြာမီမှာပင် အသတ်ခံရတော့မည့် အနေအထား ရှိနေ၏။

ချီခယ်ချင်း ၏ ရင်တွင်း၌ စစ်ခုန်လန် တို့ထံမှ ဆုံမှတ် ကို ဝင်လုချင်စိတ်များ ချက်ချင်း ပေါက်ဖွားလာသော်လည်း၊ စစ်သူကြီး တစ်ဦး အနေဖြင့် သူမသည် အရာအားလုံးကို သတိကြီးစွာဖြင့် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်ရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို အသေအချာ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

ရုတ်တရက် ချီခယ်ချင်း က ဤဒေသတွင် အလွန်တရာ ထူးဆန်းသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိသွားတော့သည်။

ထိုအရာမှာ ဤနေရာတွင် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ၏ စွမ်းအင် သို့မဟုတ် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ စွမ်းအင် လုံးဝ ရှိမနေဘဲ... နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအင်များသာ လွှမ်းမိုးထားခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုအချက်ကို အာရုံခံမိသွားသောအခါ ချီခယ်ချင်း ၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး၊ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုး ဘာကြောင့် ရှိနေရသနည်း ဟု တွေးတောနေမိ၏။

သို့သော် တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ၏ စွမ်းအင် သို့မဟုတ် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ စွမ်းအင် မရှိဘူး ဆိုကတည်းက၊ ဒါက ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ နှစ်ခုလုံး၏ ဆန္ဒတော်တွေ အနေဖြင့် ဒီနေရာကို ထောက်လှမ်း သိရှိနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင်... သူတို့က စစ်ခုန်လန် နှင့် အခြားသူများကို ဤနေရာတွင် သတ်ပစ်လိုက်မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ အကြံရသွားသောအခါ ၊ ချီခယ်ချင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ သူမက နောက်ကွယ်ရှိ လူများကို ပြောပြလိုက်၏။

"မင်းတို့ အားလုံး ဒီနေရာက အခြေအနေကို သေချာ အာရုံခံကြည့်ကြပါ။ စစ်ခုန်လန် ကို လက်စားချေနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ငါတို့ ရသွားလောက်ပြီ"

ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး၊ ထို့နောက်တွင်တော့ ဤနေရာရှိ အခြေအနေကို အာရုံခံနိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံ မျှင်လေးများကို သတိကြီးစွာဖြင့် အုပ်စုလိုက် ခွဲ၍ ဖြန့်ကျက်လိုက်ကြ၏။

လူတိုင်းက ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ခံစားသိရှိသွားပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ ပေါ်လွင်လာကြတော့သည်။

"ဟားဟား... ကျေးဇူးတင်လိုက်တာဗျာ။ ဒီလို နေရာမျိုး တကယ်ကြီး ရှိနေတာပဲ"

"ဒါက စစ်ခုန်လန် ရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူပဲ"

"စီနီယာအစ်မကြီး ချီ... မြန်မြန် ဦးဆောင်ပါတော့ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ စစ်ခုန်လန် ကို သတ်ချင်လွန်းလို့ ရင်ဘတ်ထဲက နှလုံးသားတောင် အပြင်ကို ခုန်ထွက်လာတော့မယ်"

ချီခယ်ချင်း က သူမ၏ အပြုံးကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... သွားကြစို့။ ဘာခံစားချက်မှ အပြင်ကို မပေါ်စေနဲ့နော်... မဟုတ်ရင် သူတို့ ရိပ်မိသွားလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

သူတို့သည် ယခင်က မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ ကျင့်ကြံသူ များ၏ ထောက်လှမ်းမှုကို ခံခဲ့ရပြီး အန္တရာယ် အတွင်းသို့ ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

ယခုအခါ စစ်ခုန်လန် နှင့် သူ၏ ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သေချာသည်မှာ သူတို့တွင် မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ကဲ့သို့ အလွန်တရာ ထက်မြက်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်းများ မရှိကြသော်ငြားလည်း၊ ကျင့်ကြံသူ များ အနေဖြင့် အလွန်တရာ သတိဝီရိယ ကြီးမားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ချီခယ်ချင်း က သူမ၏ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ လေထဲမှ ဖြတ်သန်း သွားလာခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင်... ယခင်က နင်ချီ က သူ၏ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ခဲ့သည့်အတိုင်း... စစ်ခုန်လန် နှင့် သူ၏ လူများကို အလယ်ဗဟိုတွင် အပြည့်အဝ ဝန်းရံ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြတော့၏။

ဤသို့ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ သေချာပေါက် မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ချေ။

ချီခယ်ချင်း က ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးတော့မည့် အချိန်မှာပင်၊ အောက်ဘက်ရှိ စစ်ခုန်လန် တို့ အဖွဲ့က ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်ကြတော့၏။

အမိန့်ပေးရန် ရွယ်ထားသော ချီခယ်ချင်း ၏ လက်မှာ အေးခဲသွားပြီး ဆက်လက်၍ မဝှေ့ယမ်းနိုင်တော့ချေ။

အခန်း (၇၇၆) - တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း စစ်တပ်

~'ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ တာအို အရ သူတို့က ငါတို့ကို တွေ့သွားပြီလား'

အောက်ဘက်မှနေ၍ စစ်ခုန်လန် က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်၏။

"ချီခယ်ချင်း... မင်းက ဒီကို အရင်ဆုံး ရောက်လာမယ့်သူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဖူယောင် နယ်မြေ က လူတွေ အားလုံး... ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ သတိမပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်"

သူက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ရယ်နေသော်ငြားလည်း၊ ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများက သူ၏ ရယ်သံထဲတွင် မလုံခြုံမှု အရိပ်အယောင် အချို့ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြပြီး တစ်ခဏမျှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြရ၏။

"စီနီယာအစ်မကြီး ချီ... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ" ဟု လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

ချီခယ်ချင်း က စကားကို ဝေ့ဝိုက် မနေတော့ချေ။ သူမက ပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်၏။

"ငါတို့ကို တွေ့သွားမှတော့ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ကြတာပေါ့... သူ တကယ် ဘာကြံစည်နေလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

အောက်ဘက်ရှိ စစ်ခုန်လန် အပါအဝင် လူအရေအတွက်မှာ သူတို့ ခွဲထွက်သွားစဉ်က အရေအတွက်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ကြောင်း သူမ ယခင်ကတည်းက ခန့်မှန်း တွက်ချက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူမတို့က တစ်ဖက်လူကို ဝန်းရံ ပိတ်ဆို့ထားပြီးပြီ မဟုတ်ပါလော။ သူမတို့ကို တွေ့သွားလျှင်တောင် တစ်ဖက်လူက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားမှာကို တကယ်ကြီး ကြောက်နေရဦးမည်လော။

ထို့ကြောင့် ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများမှာ ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ကိုယ်ထင် ပြလိုက်ကြတော့၏။

စစ်တပ်ကြီးမှာ စက်ဝိုင်းပုံ ဖွဲ့စည်းထားပြီး လေထဲတွင် မြင့်မားစွာ လွင့်မျောနေကာ အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို စီးမိုးကြည့်နေကြသည်။

စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခု၏ လူအရေအတွက် အချိုးအစားမှာ လေးဆ တစ်ဆ ဖြစ်နေရာ... သူတို့ အနေဖြင့် မည်သည့် ရှုထောင့်မှ ကြည့်ကြည့် အပြတ်အသတ် အသာစီး ရနေတော့၏။

ချီခယ်ချင်း က စစ်ခုန်လန် ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

စစ်ခုန်လန်က.. ထွက်မပြေးသလို လှုပ်ရှား တိုက်ခိုက်ခြင်းလည်း မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ… မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး... ဘာတွေ ဖြစ်နေသနည်း ဆိုသည်ကို စဉ်းစား၍ မရအောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ချီခယ်ချင်း၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက်... 'ဒီနေရာမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သက်ရှိ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား' ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိ၏။

သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ ချီခယ်ချင်း က စစ်ခုန်လန် ကို လှမ်း၍ မေးလိုက်သည်။

"စစ်ခုန်လန်... ခုနက မင်း ပြောတဲ့ စကားက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

သို့သော် စစ်ခုန်လန် မှာမူ မှော်ဝင်နေသည့်အလား လုံးဝ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေ၏။

ချီခယ်ချင်း.. ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်ကို အသေအချာ စူးစမ်းလိုက်သော်လည်း၊ စစ်ခုန်လန် နှင့် သူ၏ လူများမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဆိုတာ မင်းကို ငါ ပြောပြမယ်"

အေးစက်ပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော အသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် စူးရှစွာ.. ပဲ့တင်ထပ်သွားသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အရင်းအမြစ်ကိုမူ လုံးဝ ရှာဖွေ၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

ထိုအသံနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လေဖိအားများက သူတို့အပေါ်သို့ ဖိကျလာရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများမှာ ခါးဆန့်၍ မရနိုင်လောက်အောင်၊ ခေါင်းမော့၍ မရနိုင်လောက်အောင် အပြင်းအထန် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ဖက်ထုပ်များအလား ပြုတ်ကျသွားကြပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြုတ်ကျသွားကြ၏။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာနိုင်သည်ပေါ့လေ။

ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများမှာ အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြပြီး၊ ဤခံစားချက်က သူတို့ ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော လင်းချင်း နယ်မြေအရှင်သခင် ချီရွှင် နှင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော နင်ချီ တို့ကို ချက်ချင်း ပြန်လည် သတိရသွားစေတော့သည်။

'ဒီနေရာမှာ နယ်မြေအရှင်သခင် အဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ'

ထိုအတွေးက လူတိုင်း၏ ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်လာပြီးနောက်၊ စစ်ခုန်လန် ၏ ယခင်က အပြုအမူများ ဘာကြောင့် ဤမျှ ထူးဆန်းနေခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

စစ်ခုန်လန် မှာ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ အရှင်သခင် ထံတွင် အဖမ်းခံထားရပြီးသား ဖြစ်နေတာကိုး။

လခွမ်း... စစ်ခုန်လန် ဆိုတဲ့ ခွေးကောင်... ရန်သူ့ လက်ထဲ ရောက်သွားတာတောင် ပြန်မတိုက်ဘဲနဲ့... ငါတို့ကို ဒီကို ရောက်လာအောင် မျှားခေါ်ဖို့ နယ်မြေများ ပင်လယ် က ကြမ်းကြုတ်သားရဲတွေနဲ့ တိုက်နေသလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာပေါ့လေ။

ငါတို့တွေ အဲဒီ လူယုတ်မာရဲ့ လှည့်စားတာကို ထပ်ခံလိုက်ရပြန်ပြီပဲ။

လူတိုင်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် စစ်ခုန်လန် နှင့် အခြားသူများကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

အခြားလူ အများအပြားမှာမူ သူတို့၏ အကြည့်များကို ရင်မဆိုင်ဝံ့ကြဘဲ ခေါင်းများကို ငုံ့ထားကြရာ... အလွန်တရာ ရှက်ရွံ့နေကြပုံ ရသည်။

စစ်ခုန်လန် အပါအဝင် အချို့သော လူများကမူ ချီခယ်ချင်း ၏ အကြည့်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြချေ။ ထိုအစား သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ကျေနပ် အားရမှုများနှင့် သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာနေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေ၏။

‘ငါတို့ သေရမယ် ဆိုရင်တောင်မှ အဖော် တချို့ကို ခေါ်သွားနိုင်ဦးမှာပဲ... တူညီတဲ့ နယ်မြေက ကျင့်ကြံသူ တွေ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ဘာအရေးလဲ။’

စစ်ခုန်လန် ၏ သဘာဝကျလှသော အမူအရာက ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများကို ရူးသွပ်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

အကယ်၍ အကြည့်များဖြင့်သာ လူသတ်နိုင်မည် ဆိုပါက... စစ်ခုန်လန် မှာ အပိုင်းပိုင်း အစစ အဆွဲဖြဲခံရပြီး သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာလှပြီတည်း။

ချီခယ်ချင်း က စစ်ခုန်လန် ကို ဆက်လက် မကြည့်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့သာ မော့ကြည့်လိုက်၏။

ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် ရိုးရာ မှင်ပန်းချီကားများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည့် လူတစ်ယောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျက်သရေ ရှိစွာဖြင့် ရပ်တည်နေသည်။

ထိုသူသည် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျကာ ချောမောသော မျက်နှာသွင်ပြင် ရှိပြီး၊ အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေ၏။ သူ၏ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများထဲတွင် မာနထောင်လွှားသော အမူအရာများ အမှတ်တမဲ့ ပေါ်လွင်နေသည်။

ချီခယ်ချင်း က ယခင်က ဤနေရာတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြမ်းကြုတ်သားရဲ တစ်ကောင်ကောင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ နယ်မြေအရှင်သခင် တစ်ပါး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူမက နင်ချီ ပေးအပ်ထားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ကိုင်ထားရင်း အပ်တံလေးကို တိတ်ဆိတ်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး သတင်းစကား တစ်ခုကို ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်၏။

"အရှင်သခင် နင်... ကျွန်မတို့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် နဲ့ ထိပ်တိုက် တိုးနေပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ ရှင်"

နင်ချီ က သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ပေးအပ်ခဲ့စဉ်က... သူတို့ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ပါက တစ်ကြိမ် ကူညီပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် ဤ သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို နင်ချီ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ရာ၊ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ မည်မျှပင် ဝေးကွာနေပါစေ သူ့ကို ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။

ချီခယ်ချင်း မသိရှိခဲ့သော အချက်တစ်ခုမှာ... စစ်ခုန်လန် ၏ စစ်တပ်အတွင်း၌ အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ အဖွဲ့ဝင် အများအပြား ပါဝင်နေပြီး၊ ထို ကျင့်ကြံသူ များက ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် နင်ချီ ထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့ပြီး ဖြစ်ကြောင်းပင်။

သို့သော် သူတို့သည် သတင်းစကား ပေးပို့ရန် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ ဤ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ နင်ချီ ဖန်တီးထားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင် လောက် လျင်မြန် ထိရောက်မှု မရှိသော အခြေခံ နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ချီခယ်ချင်း က သတင်းစကားကို ပေးပို့လိုက်ပြီးနောက်၊ တည်ငြိမ်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းမဲ့သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အရှင် က ဘယ်သူများလဲ.. ကျွန်မတို့ကို ဒီမှာ လာပိတ်လှောင်ထားတာ ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့လဲ"

ခွမ်းရှန်းချင်း က ရုတ်တရက် လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ၊ ချီခယ်ချင်း သိမ်းဆည်းရန် အချိန်မရလိုက်သော သံလိုက်အိမ်မြှောင် မှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ချီခယ်ချင်း မှာ အလွန်တရာ အခြေအနေ ဆိုးရွားသွားတော့၏။

တစ်ဖက်လူသည် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို အပြည့်အဝ စိတ်ဝင်စားနေပြီး သူမ၏ မေးခွန်းကို ပြန်လည် ဖြေကြားရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိချေ။

"ဟွန်း... စစ်ခုန်လန်... ဒါက မင်းပြောတဲ့ ဆုံမှတ် တွေရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ သံလိုက်အိမ်မြှောင် လား"

စစ်ခုန်လန် သည် ခွမ်းရှန်းချင်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ ခွေးပေါက်စလေး တစ်ကောင်အလား ကွေးတက်သွားတော့သည်။

သူက ခပ်လှမ်းလှမ်းမှနေ၍ ချက်ချင်း အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို မှတ်မိသွားကာ လွှတ်ခနဲ အော်ဟစ် လိုက်၏။

"စီနီယာ... အဲဒါ အတိအကျပါပဲ ခင်ဗျာ"

စစ်ခုန်လန် ၏ ဤမျှ အောက်ကျနောက်ကျ နိုင်လွန်းပြီး ဖားယားနေသော အပြုအမူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကြရ၏။

လူတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

"လူယုတ်မာ.. ရှက်ရကောင်းမှန်းကို မသိဘူးလားဟ"

"ထွီ... မင်းလို တိရစ္ဆာန်က ဒီလောက်တောင် ကောက်ကျစ်တဲ့ အလုပ်မျိုးကို လုပ်ရက်တယ်ပေါ့လေ"

လူအုပ်ကြီး၏ ကျိန်ဆဲမှုများကို စစ်ခုန်လန် က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။

သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာ ခွမ်းရှန်းချင်း အပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားပြီး၊ အဖြေတစ်ခု မှားယွင်းသွားပါက သူ၏ အသက်အန္တရာယ် ကျရောက်သွားမည်ကိုသာ ကြောက်ရွံ့နေ၏။

အခန်း (၇၇၇) - တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း စစ်တပ်

~ခွမ်းရှန်းချင်း က သူ လုယူထားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မူလက မာနထောင်လွှားနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

"ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်လာတာ ဖြစ်ပါရက်နဲ့... ဒီလောက် အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ ဒါကို တီထွင်နိုင်တယ် ဆိုတော့... ဒီလူက တကယ့်ကို ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ"

သူက စစ်ခုန်လန် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒီပစ္စည်းက နင်ချီ ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိတာလို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဒါက ချီခယ်ချင်း ရဲ့ လက်ထဲကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်သွားရတာလဲ"

သူစိမ်း တစ်ယောက်က သူတို့၏ နာမည်များကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ထိုလူသည် သူတို့အကြောင်းကို အားလုံး သိရှိထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများ ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်ကြ၏။

ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ... ထို လူယုတ်မာ စစ်ခုန်လန် ကပဲ နောက်တစ်ကြိမ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖောက်သည်ချလိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် လှုပ်ရှား၍ မရအောင် ဖြစ်မနေဘူး ဆိုလျှင်... ချီခယ်ချင်း အနေဖြင့် စစ်ခုန်လန် ကို ဤနေရာတင် သတ်ပစ်လိုက်ချင်စိတ်များ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်နေတော့၏။

စစ်ခုန်လန် မှာ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ချီခယ်ချင်း က မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူက သူ၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ပြေးပြီး သူမကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် ဤ သံလိုက်အိမ်မြှောင် မှာ ချီခယ်ချင်း ၏ လက်ထဲသို့ မည်သို့မည်ပုံ ရောက်ရှိသွားသနည်း ဆိုသည်ကို စစ်ခုန်လန် အနေဖြင့် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကြားထဲမှာ သဘောတူညီမှု တစ်ခုခု ရှိခဲ့မယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယ ရှိပါတယ်။ နင်ချီ က သူမကို သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခု ပေးလိုက်တာ နေမှာပါ"

ခွမ်းရှန်းချင်း ၏ အကြည့်များက ချီခယ်ချင်း ဆီသို့ ကျရောက်သွားပြီး မေးလိုက်၏။

"တကယ်ပဲ အဲဒီလိုလား"

ချီခယ်ချင်း က သူမ၏ ခေါင်းကို အတင်းအကျပ် လှည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ဘာမှ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီတော့ အဲဒီအတွေးကိုသာ လက်လျှော့လိုက်တော့"

စစ်ခုန်လန် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ချီခယ်ချင်း... မင်းက ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလဲ။ စီနီယာ က မင်းကို မေးနေတာတောင် ပြန်မဖြေဘူးလား။ မင်းက တကယ်ပဲ သေချင်နေတာပဲ"

ချီခယ်ချင်း က အေးစက်စက် ရယ်လိုက်သည်။

"လူတိုင်းက မင်းလို သေရမှာ ကြောက်တဲ့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ ကောင်တွေလို့ ထင်နေတာလား။ ငါ ချီခယ်ချင်း က သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ဘူး။ ငါ့ကို သတ်ချင်သတ်... ဒါမှမဟုတ် နှိပ်စက်ချင် နှိပ်စက်... အကုန်လုံး ရှင့်သဘောပဲ"

“မင်း...” စစ်ခုန်လန် မှာ ချီခယ်ချင်း ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမဟနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ခွမ်းရှန်းချင်း က ရယ်လိုက်၏။

"ဒီမိန်းမက မင်းထက် အများကြီး ပိုပြီး ပြတ်သားတာပဲ"

စစ်ခုန်လန် က ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး...

"စီနီယာ... သူမက ခေါင်းမာပေမဲ့ စီနီယာ့ အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး။ တခြားသူတွေ အကြောက်တရား ရသွားအောင် သူမကို သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ် ခင်ဗျာ"

ခွမ်းရှန်းချင်း က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်တိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

စစ်ခုန်လန် ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးဆုတ်သွားတော့သည်။

ခွမ်းရှန်းချင်း သည် လုံလောက်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ရှိသူ ဖြစ်ရာ၊ စစ်ခုန်လန် ၏ စကားများကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။

သူ၏ အမြင်တွင် နင်ချီ က ချီခယ်ချင်း ကို သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပေးအပ်ခဲ့သည် ဆိုကတည်းက သူတို့ နှစ်ဦး အကြားတွင် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး တစ်ခု ရှိနေကြောင်း အထင်အရှား ပြသနေ၏။

ဒါက.. စစ်ခုန်လန် ထက် သေချာပေါက် ပိုမို ကောင်းမွန်မည်မှာ အမှန်ပင်။

ယခုအခါတွင် သူသည် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ၊ နင်ချီ အပေါ် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသွားခဲ့တော့၏။

ခွမ်းရှန်းချင်း သည် နင်ချီ ကို ဤနေရာသို့ လာစေချင်သော်လည်း ဆုံမှတ် တစ်ခုတည်းနှင့်တော့ မလုံလောက်နိုင်ချေ။ ယခု ချီခယ်ချင်း ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

အကယ်၍ သူသာ စစ်ခုန်လန် ၏ စကားကို ယုံကြည်ပြီး ချီခယ်ချင်း ကို သတ်ပစ်လိုက်မည် ဆိုပါက... အသေးအမွှားလေး တစ်ခုအတွက် ကြီးမားလှသော အမှားကြီး တစ်ခုကို ကျူးလွန်လိုက်ရာ မရောက်ဘူးလော။

"စိတ်ချပါ... နင်ချီ မရောက်လာမချင်း ငါ မင်းကို လက်ဖျားနဲ့တောင် မထိဘူး"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချီခယ်ချင်း နှင့် အခြားသူများမှာ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။

တစ်ဖက်လူက မာနထောင်လွှားလွန်းသော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ စစ်ခုန်လန် ထက် ပိုပြီး မူဝါဒ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

...

နင်ချီ သည် စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ကို အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလာနေပြီး ဆုံမှတ် အများအပြားကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့တော့၏။

"ဒါ ထူးဆန်းတယ်... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေမှာလည်း နယ်မြေ သုံးခု ရှိရမှာလေ။ ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တွေထဲမှာ... တခြား နယ်မြေ နှစ်ခုက နယ်မြေအရှင်သခင် တွေနဲ့ ဘာလို့ အခုထိ မဆုံသေးတာလဲ"

သူက ဆုံမှတ် တစ်ခုတွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်နေလိုက်သည်။

"ငါ ဆုံမှတ် အခုနှစ်ဆယ်လောက်ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ နယ်မြေ တစ်ခုတည်းမှာ ဆုံမှတ် ဘယ်နှစ်ခု ရှိလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ မသိသေးဘူး"

ရုတ်တရက် နင်ချီ ၏ လက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင် ထံမှ တုန်ခါမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဟင်... သတင်းစကား တစ်ခု ဝင်လာတာလား"

နင်ချီ က ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်သခင် နင်... ကျွန်မတို့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် နဲ့ ထိပ်တိုက် တိုးနေပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ ရှင်"

ထို သတင်းစကားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နင်ချီ ပြုံးလိုက်၏။

"သမုဒ္ဒရာ ထဲမှာ အပ်ရှာနေသလို ဖြစ်နေတာ... အခုတော့ လွယ်လွယ်ကူကူပဲ ငါ့ဆီကို ရောက်လာတာပဲ။ ကံကောင်းလို့ ငါက သူတို့ကို သံလိုက်အိမ်မြှောင် အရင် ပေးထားခဲ့တာပေါ့"

နင်ချီ က ချီခယ်ချင်း ထံသို့ ပေးပို့ထားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင် ၏ တည်နေရာကို သံလိုက်အိမ်မြှောင် ရေဒါပေါ်တွင် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာသို့ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းရန် အဝင်အထွက် တံခါး တစ်ခု ဖွင့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား မှာလည်း တုန်ခါလာပြန်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံနေရတာ လူတစ်စုတည်း မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"

သူက ကျောက်စိမ်းလိပ် ကို ထုတ်ယူကြည့်လိုက်ရာ နောက်ထပ် သတင်းစကား အနည်းငယ် ဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"နယ်မြေအရှင်သခင်... ကျွန်တော်တို့က စစ်ခုန်လန် နောက်ကို လိုက်သွားရင်းနဲ့ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် ဆီမှာ အဖမ်းခံလိုက်ရပါတယ်။ ဒီမှာ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ရဲ့ နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး ရှိနေပါတယ်။ အကယ်လို့ မလိုအပ်ဘူး ဆိုရင်... ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် လုံးဝ မလာပါနဲ့ ခင်ဗျာ"

"နယ်မြေအရှင်သခင်လား..."

နင်ချီ က တစ်ချက် မျက်လုံးကစားလိုက်ပြီး ချီခယ်ချင်း နှင့် အစစ်အမှန်သိုင်းကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ၏ သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ပေါင်းစပ် တွက်ချက်လိုက်၏။

သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး...

"ချီခယ်ချင်း ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းစကားထဲမှာတော့ တစ်ဖက်ရန်သူဆီမှာ နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး ရှိတယ်လို့ မပါဘူး။ ထင်ရှားတာကတော့... သူက ဖူယောင် နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ပြီး ရောက်လာချိန်မှာ တစ်လှမ်း နောက်ကျပြီးမှ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရတာပဲ။ တစ်ဖက်လူက တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေမှာပါ။ စစ်ခုန်လန် နဲ့ တခြားသူတွေကတော့ တစ်ဖက်လူနဲ့ အရင်ဆုံး ထိပ်တိုက် တိုးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"

နင်ချီ ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူ၏ စကားသံများကတော့ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲပင်။

"စစ်ခုန်လန်... နယ်မြေအရှင်သခင် နှစ်ပါး... မင်းတို့ အားလုံးကို ငါ တစ်ပြိုင်တည်း ရှင်းပစ်လို့ ရတာပေါ့။ မင်းတို့ကို ရှင်းပြီးသွားရင်... ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာ ရန်သူ တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ဘူး"

လန်ယာ နယ်မြေ အဖွဲ့သည် သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို ဖြေရှင်းပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က နင်ချီ ပေးအပ်ထားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို အသုံးပြု၍ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးနှင့် သွားရောက် ပူးပေါင်းရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။

ထိုစဉ် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သူ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ တကယ့်ကို တစ္ဆေသရဲ တစ်ကောင်အလား ခြေရာလက်ရာ မရှိ၊ အသံမထွက်လှသဖြင့် လူတိုင်းကို လန့်ဖျန့်သွားစေတော့၏။

သူ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ တစ္ဆေသရဲတစ်ကောင်အလား ခြေရာလက်ရာ လုံးဝမရှိ၊ အသံတိတ်ဆိတ်လွန်းလှသဖြင့် လန်ယာ နယ်မြေမှ လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်တရာ လန့်ဖျန့်သွားကြတော့သည်။

“အရှင်သခင် နင်”

ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်ကြပြီး မေးလိုက်၏။

“နယ်မြေအရှင်သခင်... ဘာများ အမိန့်ပေးစရာ ရှိပါသလဲ ခင်ဗျာ”

နင်ချီ က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

“ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာ ကျန်နေသေးတဲ့ ရန်သူတွေကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့သွားပြီ။ လာ... သူတို့ကို သွားရှင်းရအောင် ကျွန်တော် ခေါ်သွားပေးမယ်။ အဲဒါ ပြီးသွားရင်တော့ ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်လို့ ရပြီ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

သူတို့ ဘာမှ ထပ်မပြောနိုင်သေးခင်မှာပင်၊ နင်ချီ က ရုတ်တရက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင် ကြီးကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်၏။

ဟင်းလင်းပြင် ကြီးမှာ ရေကန် မျက်နှာပြင်အလား လှိုင်းဂယက်များ ထသွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကြေးမုံပြင် တစ်ချပ်အလား အတွင်းဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ထင်ဟပ် ပြသနေသော တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဝင်အထွက် တံခါး တစ်ခု ပွင့်ဟလာတော့သည်။

ထိုတံခါး၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရှိနေသည်က ကြီးမားသော ဆုံမှတ် တစ်ခုကို ယခုလေးတင် သိမ်းပိုက်ပြီးစီးခဲ့သည့် ခန့်ညား ထည်ဝါသော စစ်တပ်ကြီး။

ထိုသူများ၏ ဝတ်စုံများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ တစ်ဖက်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးမှ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြတော့သည်။

သူတို့က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်ကြ၏။

‘ဘုရားရေ... အရှင်သခင် နင် ရဲ့ လုပ်ရပ်က တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါလား။ သူက ငါတို့ အားလုံးကို ဟိုဘက်ဆီ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း ပေးတော့မလို့လား’

ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် နင်ချီ က လူတိုင်းကို လှမ်း၍ အသိပေးလိုက်သည်။

“လိုက်ချင်တဲ့ သူတွေ... ကျွန်တော့် နောက်ကနေ ဒီ တံခါး ထဲကို ဝင်ခဲ့ကြ”

စကားဆုံးသည်နှင့် သူက ထိုအထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ၊ လူအုပ်ကြီး အနေဖြင့် တုံ့ပြန်စဉ်းစားရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။

ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် အခြား နှစ်ဦးမှာ ဇဝေဇဝါဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ပို့‌လွှတ်လိုက်ကြ၏။

သားရဲတစ်ရာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကပင် အရှင်သခင် နင် သည် ဤမျှ လောကြီးနေခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အရှင်သခင် နင် သည် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ အစွမ်းထက် သူရဲကောင်းများကို အမှန်တကယ် ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ ထင်ရသည်။

သူတို့က ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

“မြန်မြန် လုပ်ကြ... ဒီ အခွင့်အရေးကို လုံးဝ လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး”

သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြ၏။

“ဟုတ်ကဲ့ ခင်ဗျာ”

...

ဓားဘိုးဘေးကြီး သည် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဆုံမှတ် သုံးခုကို သိမ်းပိုက်ပြီးစီးနေခဲ့တော့၏။

သူက စစ်တပ်ကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်း၏ မြေပုံပေါ်တွင် အနီးအနားရှိ ဆုံမှတ် သုံးခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဓားဘိုးဘေးကြီး က အမိန့်ပေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူ၏ ဘေးတွင် အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။

“ဟင်...”

သူသည် တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

“ကိုးလေး... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာတာလဲ”

ဓားဘိုးဘေးကြီး ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးမှ အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံးက သူ ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့သည် နင်ချီ နှင့် ခွဲခွာခဲ့ရသည်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ရှိသေးသော်ငြားလည်း၊ ဆောင်းဦး သုံးရာသီခန့် ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ လွမ်းဆွတ် တမ်းတနေခဲ့ကြ၏။

“မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး”

“ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာအစ်ကိုကြီး”

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဤနေရာ တစ်ဝိုက်၌ အသံများ ဆူညံသွားပြီး အလွန်တရာ သက်ဝင် လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

ရုတ်တရက် နင်ချီ ၏ ကျောဘက်မှနေ၍ အလွန်တရာ စနစ်ကျသော စစ်တပ်ကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။

ထို စစ်တပ်ကြီး၏ လူအရေအတွက်မှာ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးထက်ပင် များပြားနေသေး၏။

လူတိုင်းမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

“မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး က တပ်မကြီး တစ်ခုလုံးကို ပြန်ခေါ်လာတာလား”

လန်ယာ နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်လာသော ကျူးယန့်ချွမ်း နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ဦးမှာ၊ သူတို့ ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်တပ်ကြီး တစ်ခု၏ ဆီးကြိုခြင်းကို ခံလိုက်ကြရ၏။

သူတို့က ကိုယ်ပိုင် အင်အားများနှင့် တိတ်တဆိတ် နှိုင်းယှဉ် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူတို့ဘက်တွင် လူအရေအတွက် ပိုများသော်ငြားလည်း ယေဘုယျ အင်အားမှာမူ တစ်ဖက်လူထက် များစွာ နိမ့်ကျနေပုံ ရကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

“ဒါက အရှင်သခင် နင် ရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိတဲ့ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ က ကျင့်ကြံသူ တွေလား”

သူတို့ နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ နင်ချီ က သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခုကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် မိတ်ဆက်ပေးရန် လျင်မြန်စွာ အသံလွှင့်လိုက်၏။

ထို့နောက် လက်ရှိ အခြေအနေကို အကျဉ်းရုံး၍ ရှင်းပြလိုက်၏။

ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ ရင်တွင်း၌ နင်ချီ ၏ နောက်မှ လိုက်ပါကာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာကြတော့သည်။

“ခေါင်းဆောင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့က ခေါင်းဆောင်ကြီး ရဲ့ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း တံခါး ဖွင့်မယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာ ကြာလှပါပြီ။ အခုတော့ ဒီ စစ်မြေပြင်နယ်မြေ ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေး ရပြီပေါ့”

“ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်တို့ ဒါကို စောင့်နေတာ အရမ်းကို ကြာလှပါပြီ ခင်ဗျာ”

နင်ချီ က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုလည်း ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေကို သွားပြီး... ငါတို့ ပေါင်းစည်းထားတဲ့ စစ်တပ်ကြီးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကို သွားပြကြတာပေါ့”

“ဟုတ်ကဲ့”

လျှပ်တပြက်ပင်၊ နင်ချီ က ဟင်းလင်းပြင် ကြီးဆီသို့ အထက်သို့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ကျယ်ပြောလှသော စက်ဝိုင်းပုံ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း တံခါး ကြီး တစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

နင်ချီ က ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ ထိုအထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

“သွားကြစို့”

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ နောက်မှ အဟုန်ပြင်းစွာ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

---

[t.n - "ဆောင်းဦး သုံးရာသီခန့် ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့" ဆိုသည်မှာ တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုအရ ချစ်ခင်ရသူများနှင့် တစ်ရက်တာမျှ ခွဲခွာရခြင်းသည်ပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ (ဆောင်းဦး သုံးရာသီ = သုံးနှစ်) ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရကြောင်း တင်စားထားသော (一日不见，如隔三秋) စကားပုံ ဖြစ်ပါသည်။]