အခန်း (၅၄၃၁-၅၄၃၅)

Chapter 5431

နင်းချူ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လုယွီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော စိတ်နှလုံးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားပေ၏။

သို့သော် ဖန်းနင်းချူသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသေးသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။ လုယွီက သူမ၏ တိကျသော တည်နေရာကို မသိသော်လည်း အပြောင်းအလဲကျမ်းစာ၏ ဟောကိန်းထုတ်မှုသည် မှားယွင်းမည် မဟုတ်ချေ။ သူမကို ထိုကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေစေသဖြင့် ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။

"ကောင်းကင်ကွန်ယက်ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်နေပြီလဲဆိုတာ ငါ မေးရမယ်..."

လုယွီ ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ ရွှေဝါရောင်အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့ သတင်းစကား...

လုယွီသည် သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ပျံသန်းနေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ သည် သူ၏လက်ဝါးထဲသို့ ချက်ချင်းကျဆင်းလာပေ၏။ ထိုအရာပေါ်တွင် ရေးသားထားသော စာကြောင်းများကိုလည်း သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုစာကြောင်းများကို မြင်တွေ့ချိန်၌ လုယွီ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ၏ပုံရိပ် ရွေ့လျားသွားပြီး အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နာရီလောက်က တပ်မှူးထုံကျစ် က ဒီအကူအညီတောင်းတဲ့ အချက်ပြမှုကို ဒီငယ်သားဆီ ပို့လိုက်တာပါ..."

ထောင်စုမှူး ချန်းတာ့ထုံးသည် လုယွီ၏ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး အရေးတကြီးဖြစ်နေသော အသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။

လုယွီသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဖြည်းဖြည်းပြောစမ်း... အခြေအနေက အတိအကျ ဘယ်လိုလဲ..."

ချန်းတာ့ထုံးသည် ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ မပြောပြမီ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ငြိမ်သက်စေခဲ့သည်။

နင်းချူကို ကယ်ဆယ်ရန် စစ်ဆင်ရေး ကျရှုံးပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်ကွန်ယက် အဖွဲ့ဝင်လေးဦးသည် သူတို့၏ တာဝန်များကို ခွဲဝေယူခဲ့ကြ၏။ သူတို့အထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သော ထောင်စုမှူး ချန်းတာ့ထုံးက အနောက်တွင် နေရစ်ခဲ့ပြီး အသန်မာဆုံးဖြစ်သော တပ်မှူးထုံကျစ်ဖြစ်သည့် ဖန်းယင်းက တခြားကောင်းကင်ကွန်ယက် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ နင်းချူ၏တည်နေရာကို ဆက်လက်၍ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဖန်းယင်းနှင့်တခြားလူနှစ်ဦးထံမှ မည်သည့်သတင်းမျှ မရရှိခဲ့ချေ။ ယခုသတင်း ရောက်လာချိန်၌ အကူအညီတောင်းခံမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပေ၏။

အကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။

ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် ဤသည်က နင်းချူ၏ တည်နေရာနှင့် ပတ်သက်သည်။ ဖန်းယင်းနှင့် တခြားသူများ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ နင်းချူကို ယန်မိသားစု၏ ပါရမီရှင်ယန်ထုံက ပြန်ပေးဆွဲသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေအလွန်များပေ၏။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် အပြန်လမ်းတွင် ဖန်းယင်းနှင့် တခြားသူများသည် သံမဏိချပ်ဝတ် ငရဲတွင် ရပ်နားခဲ့ကြသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ သံမဏိချပ်ဝတ်ငရဲကို ယန်မိသားစုက ညတွင်းချင်း သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်၌ သူမသည် မြေအောက်လောကနတ်ဘုရား၏ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိနေပြီး ပြန်ထွက်လာ၍ မရနိုင်ချေ။

ဖန်းယင်းသည် ချန်းတာ့ထုံးအား ပထမ အချက်အလက်ကို ချက်ချင်းထပ်ဆင့်ပေးပို့ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်ပါက ကူညီပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ကာ အာရုံငါးပါးဘုရင်ကိုလည်း သွားရောက်ရှာဖွေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ဤအကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုကို သယ်ဆောင်လာသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ပေါ်ရှိ စာကြောင်းတချို့သည် မပြည့်စုံတော့ချေ။ ဤအကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုကို ပေးပို့ပြီးနောက် ဤနေရာသို့ မရောက်ရှိမီ အခက်အခဲတချို့ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း ဖော်ပြနေပေ၏။

"အရှင်ဧကရာဇ်... ပုံမှန်အခြေအနေဆိုရင် တပ်မှူးဖန်းက လုံးဝအကူအညီတောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက သူတို့ အရမ်း အန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ..."

ချန်းတာ့ထုံးသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

ဖန်းယင်းနှင့် တခြားသူများသည် သူ၏ အထက်လူကြီးများ ဖြစ်သော်လည်း သေရေးရှင်ရေးကို အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသဖြင့် သူတို့သည် ရဲဘော်ရဲဘက်များ ဖြစ်နေကြလေပြီ။

ယခုအချိန်၌ ဖန်းယင်းနှင့် တခြားသူများ အန္တရာယ်အတွင်းသို့ ကျရောက်နေကြောင်း ကြားချိန်၌ ချန်းတာ့ထုံးသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်သွားပြီး ယခုချက်ချင်း ပြေးသွားကာ ကူညီချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာသည်။

ငရဲငယ်တစ်ခု သိမ်းပိုက်ခံရခြင်းမှာ အဓိက အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခုပင်။

ဤငရဲငယ်သည် ငရဲနယ်မြေရှိ အင်အားစု အသီးသီးအတွက် စပါးကျီနှင့် ညီမျှသည်။ ထိုအရာ မရှိတော့ပါက မည်သည့် အင်အားစုမဆို အနည်းငယ် အားနည်းသွားပေမည်။

ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် ငရဲနယ်မြေသည် စွန့်ပစ်နယ်မြေတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့ကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လုံးလုံးလျားလျား ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

သို့သော် ရှေးဟောင်းငရဲနယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့်အတူ ပြန့်ကျဲနေသော ငရဲနယ်မြေ သည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း နယ်မြေငယ်လေးများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး နယ်မြေတစ်ခုစီက ထိန်းချုပ်ထားသော ငရဲငယ်များ ဖြစ်လာကြ၏။

လောကရှိ သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးသွားချိန်၌ သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်များသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ဤငရဲငယ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းပင်။

ငရဲငယ်လေးများကို ငရဲနယ်မြေ၏အောက်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ဤနေရာသည် မူလက စွန့်ပစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်များသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းအတွက်အတွက် ဤနေရာသို့ အဆက်မပြတ် လာရောက်ကြသောကြောင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သက်ရှိအားလုံး ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံလာနိုင်ကြသည်။

ဤသည်မှာလည်း ငရဲနယ်မြေတွင် လူများနှင့် သရဲတစ္ဆေများ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းပင်။ အကြောင်းအရင်းမှာ သရဲတစ္ဆေအများစုသည် ငရဲနယ်မြေအောက်ရှိ ငရဲငယ်များတွင် မသိစိတ်ဖြင့် ဖြတ်သန်းနေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အာရုံငါးပါးဘုရင် ထိန်းချုပ်ထားသော စတုတ္ထနယ်မြေတွင် ယခုအချိန်၌ ငရဲငယ်ဆယ့်ခြောက်ခု ရှိနေသည်။

ထိုအရာများအနက် တျန်ဟဲမြို့ကို သွေးကန်ငရဲ ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားပေ၏။ ဤသည်မှာ တျန်ဟဲမြို့တွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် အမြဲတစေ ကြွယ်ဝနေရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်ပေ၏။

Chapter 5432

ငရဲငယ်တစ်ခု သိမ်းပိုက်ခံရခြင်းသည် အရေးကြီးသော အရင်းအမြစ်တစ်ခုကို ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်ခံရခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။ အာရုံငါးပါးဘုရင်သည် နံဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေပြီး မည်သည့်အရာမှ မလုပ်ဘဲနေမည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီကိစ္စကို ငါကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်မယ်... လွီသိုင်း က သူတို့ကိုကယ်ဖို့ လူရှာတာကို စောင့်နေရင် အရမ်းနောက်ကျသွားလိမ့်မယ်..."

လုယွီသည် သူ၏လက်ညှိုးကိုမြှောက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ဖိလိုက်ရာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

ဤလူများသည် မြေအောက်လောကနတ်ဘုရား၏ ဘုရားကျောင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသဖြင့် သူတို့ မည်သည့်နေရာတွင် အတိအကျပုန်းအောင်းနေကြောင်းကို ရှာဖွေရန် သူ့ထံ၌ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်။

...

သံမဏိချပ်ဝတ်ငရဲသည် စတုတ္ထနယ်မြေအတွင်းရှိ ငရဲများစွာအနက်မှတစ်ခုပင်။

ထိုငရဲ၏ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော ငရဲနယ်မြေမှ တပ်ဖွဲ့များ ရှိနေသည်။ ငရဲနယ်မြေအတွင်း လည်ပတ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအများစုကို ငရဲငယ်များမှ ထုတ်လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ သံမဏိချပ်ဝတ်ငရဲဝင်ပေါက်၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စစ်ပွဲတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံရပေ၏။

စတုတ္ထနယ်မြေ၏စစ်တပ်အလံများ မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး ယန်မိသားစု၏အလံကြီးသည် ငရဲငယ်၏အထက်တွင် လူးလွန့်နေသည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်းတစ်ခုသည် ဝင်ပေါက်၏အတွင်းဘက် မလှမ်းမကမ်းတွင် တည်ရှိသည်။ နတ်ဘုရားဘုရားကျောင်း ၏ အပြင်ဘက်နံရံများသည် တုန်ခါသံတစ်သံနှင့်အတူ ပြိုကျသွားပြီး အပျက်အစီးများနှင့် အကြွင်းအကျန်များကို နေရာအနှံ့အပြားတွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ပင်မနတ်ဘုရားဘုရားကျောင်း၏မျက်နှာပြင်ကသာ မှိန်ဖျော့ပြီး တောက်ပနေသော ငရဲနယ်မြေ အလင်းတန်းတစ်တန်းကို ထုတ်လွှတ်ထားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုက်ခိုက်မှုများအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ဟန့်တားထားသည်။

ဤသည်မှာ ယခင်က မြေအောက်လောက နတ်ဘုရား၏ဘုရားကျောင်းပင်။ ထိုမြင့်မားပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပျက်စီးနေသည့် နံရံများသည် တောက်ပခဲ့သော အတိတ်ကို ပြောပြနေပေ၏။

ယခင်က ငရဲနယ်မြေ၏ ပထမဆုံးနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့စဉ် မြေအောက်လောကနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း သည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ထွန်းကားခဲ့ပြီး အမွှေးနံ့သာပူဇော်မှုများ အဆက်မပြတ် ရှိခဲ့ကာ အထွတ်အထိပ်ကာလတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် မြေအောက်လောက တာအိုသခင်၏ကြွေလွင့်မှုနှင့်အတူ မြေအောက်လောကနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်းသို့ အမွှေးနံ့သာပူဇော်မှုများမှာလည်း တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် လျော့ကျလာပေ၏။ စတုတ္ထနယ်မြေတွင်သာ အာရုံငါးပါးဘုရင်၏ ဂရုစိုက်မှုဖြင့် မြေအောက်လောကနတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်းသည် ဆက်လက်၍ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ငရဲနယ်မြေ၏ တခြားနယ်မြေအနည်းငယ်တွင် မြေအောက်လောက နတ်ဘုရား ဘုရားကျောင်း များစွာသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ချိတ်ပိတ်ခံထားရပြီး စောင့်ကြပ်မှု မရှိသော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ပေ၏။

ပင်မဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ ယခုအချိန်၌ လူငါးရာခန့် စုရုံးနေကြသည်။ လူအများစုသည် အနက်ရောင်သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး စတုတ္ထနယ်မြေမှ တပ်ဖွဲ့များပင်။

နယ်မြေကြီးနှစ်ခုသည် စစ်ဖြစ်နေကြ၏။ အာရုံငါးပါးဘုရင်ဘက်မှ တစ်ဖက်လူသည် သူတို့၏ ဦးတည်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အရေးကြီးသော နေရာကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မည်ဟု လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သံမဏိချပ်ဝတ်ငရဲ တွင် တပ်စွဲထားသော တပ်ဖွဲ့များသည် တိုက်ပွဲစတင်ပြီး မကြာမီမှာပင် ချေမှုန်းခံခဲ့ရသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ လူရာဂဏန်း အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပေ၏။ သူတို့အနက် လူအများစု၏ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ ရှိနေဆဲပင်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ယန်မိသားစု ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေသည်။ ဤနေရာ၌ တပ်စွဲထားသော သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးသည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ဒဏ်ရာရသူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြေအောက်လောက ဘုရားကျောင်းသို့ အရင်ဆုံး ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။

"အရှင်စစ်သူကြီး... အရှင့်ရဲ့သက်တော်စောင့်က သွေးထွက်လွန်နေပြီ... ငါတို့က ဘာမှလုပ်မပေးနိုင်ဘူး..."

အသက်တစ်ရာကျော်ရှိပြီး တောင်ဝှေးကို အားပြုထားသော ဘုန်းတော်ကြီးအိုသည် သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

စစ်ပွဲစတင်ချိန်၌ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုလုံးရှိ လူတစ်ဝက်ကျော် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။ ဘုန်းတော်ကြီးအိုနှင့်တပည့် နှစ်ဦးသာ အနောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပေ၏။

ဘုန်းတော်ကြီးအိုက ဘုရားကျောင်း ၏ ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှသာ ယန်မိသားစု ကျင့်ကြံသူ များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့ အသက်ရှူဝရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

"ဟူး... ဒါက သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ..."

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးသည် ခေါင်းခါယမ်းပြီး နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ငရဲနယ်မြေတွင် သေဆုံးခြင်းသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းအတွက် ငရဲငယ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကိုလည်း ဆိုလိုသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အကြားရှိ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မဟာတာအို ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ငရဲနယ်မြေမှ လူများသည်လည်း ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ချေ။

"အရှင်... တျန်ဟဲမြို့နဲ့ အဆက်အသွယ် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားပါပြီ..."

"အသံပေးပို့တာနဲ့ သတင်းစကားပို့တာတွေအားလုံး ကြားဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်... အပြင်ဘက်မှာ ငါတို့ကို ဝန်းရံထားတဲ့ ယန်မိသားစု ကျင့်ကြံသူတွေက လူတစ်သောင်းလောက် ရှိတယ်... သူတို့က ငါတို့ကို ဝန်းရံပြီး သတ်ချင်နေတယ်..."

သတင်းဆိုးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာပေ၏။

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီး၏မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်နေသည်။ သူက ရုတ်တရက် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် သွယ်လျပြီး အရပ်မြင့်သည်။ သူမ၏ကျောဘက်တွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး သူမ၏ဆံပင်များကို မြင်းမြှီးပုံစံ ရှည်လျားစွာ စည်းနှောင်ထားကာ အလွန်သူရဲကောင်းဆန်ပြီး တက်ကြွပုံရသည်။

သူမသည်လည်း ဒဏ်ရာရထားပြီး ရိုးရှင်းသော ပတ်တီးစည်းခြင်းကိုသာ ပြုလုပ်ထားကာ သူမ၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူရော်နေဆဲပင်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်စေကာမူ သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးသည် တစ်ဖက်လူ၏အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ဝိုးတဝါးအာရုံခံနိုင်ပေ၏။

"စီနီယာ... မင်းက ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်ကို တကယ်ပဲ ဆက်သွယ်နိုင်မှာလားလို့ မေးလို့ရမလား..."

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးက စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ဤမိန်းကလေး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ယန်မိသားစုကျွမ်းကျင်သူများကို မတားဆီးခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း မရှိမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။

Chapter 5433

ဖန်းယင်းသည် သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီး၏ အသံကို ကြားချိန်၌ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ့မှာ အထူး ဆက်သွယ်ရေး နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်... ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်တွေက အခု နင့်ရဲ့ဘုရင်လက်ထဲကို ရောက်နေလောက်ပြီ..."

ဤသတင်းကိုကြားချိန်၌ စိတ်သက်သာရာရသွားသော အသံများက ပတ်ဝန်းကျင်မှ ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော သူတို့သည် ချောင်ပိတ်မိနေသော သားရဲများနှင့် တူညီပြီး အာရုံငါးပါးဘုရင်သည် ယခုအချိန်၌ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ကျောထောက်နောက်ခံပင်။

"ဒါပေမဲ့ တျန်ဟဲမြို့ကနေ တပ်တွေ စေလွှတ်ရင် ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်ရက်လောက် ကြာမယ် မဟုတ်လား..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားချိန်၌ လူများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

သံမဏိချပ်ဝတ်ငရဲသည် စတုတ္ထနယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိပြီး တျန်ဟဲမြို့နှင့် အလွန်ဝေးကွာသည်။

စစ်ကူများက ယာဥ်များဖြင့် ခရီးသွားလျှင်ပင် ရောက်ရှိရန် နှစ်ရက်ကြာမြင့်ပေမည်။

နှစ်ရက်ဆိုသည်မှာ ကြာမြင့်ပုံမရသော်လည်း ဤဘုရားကျောင်းအတွင်းတွင် ပိတ်မိနေသူများအတွက် ဤသည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်သွားပေမည်။

"ဒီဘုရားကျောင်းက နောက်ထပ်နှစ်ရက်ကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား..."

လူတိုင်းသည် ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ ပျက်စီးနေသော နံရံများကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။

မြေအောက်လောက တာအိုသခင် သေဆုံးပြီးနောက် သူ၏နတ်ဘုရားရုပ်ထုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နတ်ဘုရားတည်ရှိမှုကို မပြသတော့ချေ။ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူ အမြောက်အများသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုများလည်း မရှိတော့ချေ။

ဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်းအတွက် အဓိက စီးပွားရေး အရင်းအမြစ်မှာ အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုများအပေါ် မူတည်၏။ ဤဘုရားကျောင်းသည် အာရုံငါးပါးဘုရင်၏ ဂရုစိုက်မှုကို ရရှိထားသော်လည်း ဤသည်မှာ ရေပုံးထဲမှ ရေတစ်စက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး အရာများစွာကို ထိန်းသိမ်းရန် ခဲယဉ်းသည်။

ဘုရားကျောင်း၏နံရံအများစုသည် ယိုယွင်းပျက်စီးနေပြီဖြစ်သော်လည်း ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန် ငွေကြေးမရှိချေ။

ဘုန်းတော်ကြီးအိုက တည်ကြည်လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"ဒါက နှစ်ရက်လောက်တော့ တောင့်ခံနိုင်မယ် ထင်တယ်..."

သူသည်လည်း အလွန်မသေမချာ ဖြစ်နေပေ၏။

အကယ်၍ ဤသည်မှာ မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အထွတ်အထိပ် ကာလတွင် ဖြစ်ခဲ့ပါက မည်သူက တိုက်ခိုက်ရဲလောက်အောင် မျက်ကန်းဖြစ်နေမည်နည်း။

သို့သော် နတ်ဘုရားကျောင်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အထွတ်အထိပ်ကာလနှင့် များစွာ ဝေးကွာနေသည်။ အကာအကွယ် ဝင်္ကပါ တစ်ခုတည်းကိုပင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် မည်မျှထိကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည်ကို ပြောနိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှ၏။

"ဖူး..."

ရုတ်တရက် ဖန်းယင်းသည် သွေးအန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

လူအများသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဘုန်းတော်ကြီးအိုသည် သူမ၏အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့တိုးလာသည်။

"အနားမကပ်လာနဲ့... ငါက သွေးအဆိပ် မိထားတာ... ငါ့ကို ထိတဲ့သူတိုင်း အလွယ်တကူ ကူးစက်ခံရနိုင်တယ်..."

ဖန်းယင်း၏မျက်လုံးများတွင် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်း ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လည်ပင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင်သွေးကြောတချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အလွန်သူရဲကောင်းဆန်သော မျက်နှာနှင့် လိုက်ဖက်မှုမရှိချေ။

"ဘာ... သွေးအဆိပ် လား..."

လူများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"စီနီယာ... မင်းကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တဲ့သူက သွေးအဆိပ်ဘုရင်များ ဖြစ်နေမလား..."

ဖန်းယင်းက ​တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... သူပဲ..."

ထိုအတည်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာကြပြီး သူတို့အချင်းချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။

"သွေးအဆိပ်ဘုရင်က ယန်ယွမ်ဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်က အသန်မာဆုံး သရဲဘုရင်တွေထဲက တစ်ပါးဖြစ်ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အဆိပ်ကျင့်ကြံမှုက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ... အတိတ်တုန်းက ခံတပ်မှာ တပ်စွဲထားတဲ့ သရဲဘုရင် တစ်ပါးက သူရဲ့ အဆိပ်ခတ် သတ်ဖြတ်တာကို ခံခဲ့ရတယ်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူက လူတွေကို သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး..."

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီး၏ မျက်နှာသည်လည်း အလွန်အမင်း ပျက်ယွင်းနေပေ၏။

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးသာမက ဤနေရာရှိ စတုတ္ထနယ်မြေတပ်ဖွဲ့ဝင်များ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြသည်။

သွေးအဆိပ်ဘုရင်၏ နာမည်တစ်ခုတည်းကပင် သူတို့ကို လုံးလုံးလျားလျား ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့သည်။

"သွေးအဆိပ်ဘုရင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုခံရပြီး မသေသေးဘူးဆိုတော့ ဒီအမျိုးသမီးက နယ်မြေသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်... ငါက ဘာလို့ သူ့ရဲ့အကြောင်းကို အရင်က မကြားဖူးရတာလဲ..."

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးက ဖန်းယင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဖန်းရင်း မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝမသိချေ။

ကောင်းကင်ကွန်ယက်သည် နဂါးအစောင့်တပ် ၏ တရားဝင်ရာထူးများကို အတုယူထားပြီး တပ်မှူးတစ်ဦးနှင့် တပ်မှူးထုံကျစ်လေးဦး ရှိပေ၏။

တပ်မှူးထုံကျစ်သည် နယ်မြေအသီးသီးအတွက် တာဝန်ရှိသော တတိယအဆင့် စစ်တပ်အရာရှိ တစ်ဦးပင်။ ဖန်းယင်းသည် ကျန်းရီ၏ လက်အောက်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး ထုံကျစ်အရာရှိလည်း ဖြစ်ပေ၏။

နင်းချူကို ကယ်ဆယ်ရန်အတွက် လုယွီသည် အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လူစာရင်းကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က နွေဦးနှင့်ဆောင်းဦး ဒုတိယနှစ်ဖြစ်ပြီး ပုန်းကွယ်နဂါးစစ်တပ်ရှိ တပ်မှူးအများစုသည် နယ်မြေသခင် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း လုယွီသည် နယ်မြေသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော ဖန်းယင်းကို ငရဲနယ်မြေသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ငရဲနယ်မြေတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ထိပ်သီးအစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။ ဖန်းယင်းသည် အဆက်မပြတ် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် သွေးအဆိပ်ဘုရင်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပေ၏။

Chapter 5434

"လူတိုင်း လူစုခွဲလိုက်ကြ... စီနီယာအတွက် နေရာနည်းနည်း ဖယ်ပေးကြစမ်း..."

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သွေးအဆိပ်ဘုရင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သွေးအဆိပ်သည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ပျံ့နှံ့လွယ်ပေ၏။ တခြားသူများသည် အဆိပ်သင့်နေသူနှင့် ထိတွေ့ရုံဖြင့် သွေးအဆိပ် ကူးစက်ခံရနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံသူအမြောက်အများသည် သွေးအဆိပ် ဘုရင်၏ နာမည်ကို ယခင်ကတည်းက ကြားဖူးကြသဖြင့် သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီး၏အမိန့်ပင် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။ ဖန်းယင်းအတွက် လုံလောက်သော နေရာကျယ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ကာ သူတို့အားလုံး နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ဤသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ ဖန်းရင်းသည် မတုန်မလှုပ်ဘဲ ရှိနေပေ၏။

သူမသည် မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော အဆိပ်အား သူမ၏မှော်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တိတ်တဆိတ် ဖယ်ရှားရန် စတင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်းမှာပင် သွေးအဆိပ်သည် ထိန်းချုပ်၍မရအောင် စတင်၍ ပျံ့နှံ့လာသည်။ သူမသည် ထိုအဆိပ်ကို ဖိနှိပ်လေ ထိုအရာသည် ပို၍အစွမ်းထက်လာလေပင်။

"သောက်ချေးပဲ..."

ဖန်းယင်းသည် အံ့တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြူရော်သော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ထင်ဟပ်လာပေ၏။

အစွမ်းထက်သော နယ်မြေသခင်အဆင့် ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အမှတ်မထင် အစွမ်းထက်သော အဆိပ်တစ်ခုကို ကူးစက်ခံခဲ့ရသည်။

ထိုအစွမ်းထက်သော အဆိပ်သည် သူမ၏မှော်စွမ်းအားများကို ဖြည်းညှင်းစွာ တိုက်စားနေကြောင်းကို သူမ ခံစားနိုင်ပေ၏။ မကြာမီတွင် သူမသည် သူမ၏လက်ရှိစွမ်းအားမှ ဆယ်ပုံငါးပုံကိုပင် အသုံးပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဝုန်း...

ထိုအချိန်မှာပင် မြေအောက်လောကဘုရားကျောင်း သည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုရားကျောင်းမျက်နှာကျက်မှနေ၍ သဲနှင့် ဖုန်မှုန့်တန်းများ ဆက်တိုက်ကျဆင်းလာပေ၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်များနှင့်အဆောက်အအုံများမှာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး သန်မာအားကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သွေးရောင်လမင်း၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပေ၏။

"ဒီတော့ မင်းတို့အားလုံးက ဒီနေရာမှာ ပုန်းနေကြတာပေါ့... ဒီနေ့ မြေအောက်လောနတ်ဘုရားက နတ်ဘုရားတည်ရှိမှုကို ပြသရင်တောင်မှ မင်းတို့အားလုံး သေဖို့ သေချာနေပြီ..."

ခမ်းနားထည်ဝါသော အသံတစ်သံသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေအောက်လောကနတ်ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ ကျဆင်းလာသည်။

ယခုရောက်လာသူမှာ သွေးအဆိပ်ဘုရင်ပင်။

မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားကျောင်းတစ်ခုလုံးရှိ လူများအားလုံး၏မျက်နှာများ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူရော်သွားကြသည်။

ဘုန်းတော်ကြီးအိုက ဒေါသတကြီး အော်ငေါက်လိုက်သည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ... ငရဲနယ်မြေက သက်ရှိတွေက... မြေအောက်လောကနတ်ဘုရားကျောင်းထဲကို ဝင်တဲ့အချိန်မှာ မင်းတို့က တိတ်ဆိတ်ပြီး သတိထားရမယ်... ဘုရားကျောင်းကို မင်းတို့က ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ... ဒါက သစ္စာဖောက်တာပဲ..."

တံခါးအပြင်ဘက်မှ သွေးအဆိပ်ဘုရင်၏ အေးစက်စက်နှာမှုတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟမ့်...ဒါက ဘယ်လိုတောင် ပျက်စီးနေတဲ့ စည်းကမ်းမျိုးလဲ... ဒီဘုရင်က ဂရုစိုက်စရာလား..."

ထိုစကားကိုပြောဆိုပြီးနောက် ပို၍ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေအောက်လောကနတ်ဘုရားကျောင်း သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပေ၏။ တိုင်လုံးများမှနေ၍ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းနှင့်အမှောင်ကြား မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ကာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။

မြေအောက်လောကနတ်ဘုရားကျောင်းတိုင်းသည် တည်ထောင်ချိန်တွင် မြေအောက်လောကနတ်ဘုရားထံမှ ကောင်းချီးတစ်ခုကို ရရှိပေမည်။

ဤကောင်းချီးသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ယနေ့ထိတိုင် ထိုအရာမှ ပြသနေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲပင်။

မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ ပိတ်မိနေသူများသည် သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို အနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိသွားကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ကို ဘုရားကျောင်းမှ ကာကွယ်ထားနိုင်ပါက ဤသည်က အကောင်းဆုံးရလဒ် ဖြစ်ပေမည်။

"မင်းလို သာမန်သရဲဘုရင်တစ်ပါးက မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားကျောင်းရှေ့မှာ ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့ ရိုင်းပြရဲတာလဲ..."

ဘုန်းတော်ကြီးအို၏မျက်နှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး အသံနက်ကြီးဖြင့် ​အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားကျောင်း၏အပြင်ဘက်တွင် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တိတ်ဆိတ်သွားပေ၏။

လူများအားလုံးသည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ကြွင်းကျန်နေသော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားကျောင်းက ငါတို့ရဲ့ စခန်းထက်တောင် ပိုပြီးခိုင်ခံ့နေသေးတယ်..."

"မင်း မစဉ်းစားမိဘူးလား... ဒီနေရာက အတိတ်တုန်းက မြေအောက်လောက နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခဲ့တဲ့ နေရာလေ... ဒါကြောင့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သာမန်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"သွေးအဆိပ်ဘုရင်က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဆုတ်ယုတ်မှုတစ်ခုကို ခံစားရတော့မယ်..."

သို့သော် သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဘုန်းတော်ကြီးအိုကို မေးမြန်းလိုက်၏။

"မဟာဝင်္ကပါကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ဘယ်အချိန်က ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခဲ့တာလဲ..."

ဘုန်းတော်ကြီးအို၏ နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်တန်း ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ စကားပြောတော့မည့် အချိန်မှာပင် မြေအောက်‌လောက နတ်ဘုရားကျောင်းမှ မဟာကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ၏ စွမ်းအားသည် ရုတ်တရက် အလျင်အမြန် စတင်၍ အားနည်းလာခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ..."

"မဟာဝင်္ကပါကြီးက ဖောက်ထွင်းခံနေရပြီ... တံခါးရဲ့အပြင်ဘက်မှာ ဝင်္ကပါပညာရပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရှိနေတာလား..."

မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် သူတို့၏ စိတ်သက်သာရာရမှုမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း သူတို့၏စိတ်ခံစားချက်များ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ငရဲသို့ ထိုးဆင်းသွားသည်။

ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ တစတစ အားနည်းလာသည်ကို သူတို့ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီးချုပ်... အပြင်ကိုထွက်လာပြီး အညံ့ခံလိုက်ပါ... ဘုရင်က စတုတ္ထနယ်မြေရဲ့ တပ်စွဲထားတဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကိုပဲ သတ်မှာပါ..."

"ဟုတ်တယ် ဘုန်းတော်ကြီးချုပ်... အခြေနေကို နားလည်တဲ့သူတွေက သူရဲကောင်းတွေပဲ..."

တံခါး၏အပြင်ဘက်မှနေ၍ လက်နက်ချရန် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤစကားများကိုကြားချိန်၌ ဘုန်းတော်ကြီးချုပ် ၏ အိုမင်းနေသောခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ စတင်၍တုန်ရီလာပြီး သူက သွေးတစ်လုတ်ကို ရုတ်တရက် အန်ထုတ်လိုက်သည်။

ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးနေသော အပြင်ဘက်မှ လူများသည် ယခင်က မြေအောက်လောကနတ်ဘုရားကျောင်းတွင် ရှိခဲ့သော တခြားဘုန်းတော်ကြီးများမှလွဲ၍ တခြားသူများ မဟုတ်ကြချေ။

အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ သူတို့သည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့ကြပြီး မထင်မှတ်ဘဲ သွေးအဆိပ်ဘုရင်၏ အမိန့်အောက်သို့ ကူးပြောင်းသွားကာ ဘုရားကျောင်းကို တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းပင်။

"ပြီးသွားပြီ... သွေးအဆိပ်ဘုရင်သာ အတင်းအကြပ်ဝင်လာရင် ငါတို့အားလုံး သေရလိမ့်မယ်..."

"မြန်မြန်... ဝင်္ကပါကို စီစဉ်ပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြတော့..."

လူများအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ လူတစ်ရာကျော်သည် ယန်မိသားစု၏ ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသည့် သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သားများကို မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

ဘုန်းတော်ကြီးချုပ်သည် သူ၏ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားရုပ်ထုဆီသို့ ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားကာ ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ပြီး အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"နတ်ဘုရား... အပြင်လူတွေက အရှင်ရဲ့ဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး အရှင်ရဲ့သစ္စာအရှိဆုံး အစေခံတွေကို သတ်ချင်နေကြတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပါ..."

ဘုန်းတော်ကြီးချုပ်က နာကျင်ကြေကွဲစွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

လူအများသည် သနားဂရုသက်သည့် အမူအယာများကို ပြသကြသော်လည်း မည်သူကမျှ လိုက်မလုပ်ကြချေ။

မြေအောက်လောကနတ်ဘုရားသည် သေဆုံးသွားလေပြီ။ ဤသည်မှာ ငရံနယ်မြေတွင် လူအများမှ သဘောတူလက်ခံထားသော အချက်တစ်ခုပင်။

ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နတ်ဘုရား တည်ရှိမှုကို မပြသခဲ့ဘဲ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြေအောက်လောကနတ်ဘုရား ရုပ်ထုသည်လည်း မှိန်ဖျော့ပြီး အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့နေလေပြီ။

Chapter 5435

မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားကျောင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသူများအားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ချိန်၌ ခေါင်းမခါဘဲ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

"ဘုန်းတော်ကြီးအို... အခု နတ်ဘုရားတွေကို ဆုတောင်းနေလည်း အလကားပဲ... မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားက မရှိတော့တာ ကြာပြီ..."

"ဟုတ်တယ်... မြေအောက်လောကနတ်ဘုရား အပေါ် ယုံကြည်မှုစွမ်းအားတွေက ပြိုလဲပျက်စီးသွားပြီ... အခု ငါတို့က ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားသင့်တယ်..."

လူများအားလုံးသည် သူ့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အကြံပေးကြပြီး လူအများ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်သော အမူအယာများကို ပြသနေကြလေပြီ။

သူတို့သည် ဘုရားကျောင်းသို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး ဤနေရာရှိ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မသိကြချေ။ ယခုအချိန်၌ သူတို့ အားကိုးနိုင်သည်မှာ သူတို့၏ရှေ့ရှိ ဘုန်းတော်ကြီးအိုသာဖြစ်သည်။

ဘုန်းတော်ကြီးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တရသော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

"သူတို့အားလုံးက အရင်က ဘုရားကျောင်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေဖြစ်ပြီးတော့ ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သိကြတယ်... ဒီကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ ကျိုးပျက်သွားဖို့ သိပ်မကြာတော့မှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်..."

ဘာ...

လူများအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဤနေရာတွင် နေထိုင်စဉ် သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာမှာ သူတို့၏ရှေ့ရှိ ခိုင်ခံ့သော ဘုရားကျောင်း ကာကွယ်ရေးမဟာဝင်္ကပါကြီးပင်။

ဤကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ ကျိုးပျက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူအများသည် သွေးအဆိပ် ဘုရင်၏ ကြောက်စရာကောင်းသော နည်းလမ်းတချို့ကို တွေးတောမိချိန်၌ ရုတ်တရက် ကျောချမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါတို့... အညံ့ခံရင်ရော..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က အကြံပြုလိုက်၏။

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျင့်ကြံသူအမြောက်အများ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။

ငရဲနယ်မြေသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံခြင်းအင်ပါယာများနှင့် မတူညီချေ။ ဤနေရာတွင် သစ္စာရှိမှုဆိုသည်မှာ ရှားပါးလှပြီး သစ္စာဖောက်မှုသည် သာမန်ကိစ္စပင်။

သူတို့သည် စတုတ္ထနယ်မြေတွင် တပ်စွဲထားသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သော်လည်း ယန်မိသားစုသည် ယခုအချိန်၌ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းစွာ ရောက်ရှိလာပြီး အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် ရှိနေပေ၏။ သူတို့သည် သူတို့၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဘက်ကူးပြောင်းနိုင်သည်။

ဝှစ်...

ထိုကျင့်ကြံသူ စကားပြောဆိုပြီးသော အချိန်မှာပင် အေးစက်စက်အလင်းတန်းတစ်တန်း ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏ခေါင်းကို ချက်ချင်းဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

သွေးများ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ဖြာကျသွားပေ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် အလျှင်အမြန် ရှောင်တိမ်းသွားကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အညံ့ခံဖို့အကြောင်း ထပ်ပြောတဲ့သူတိုင်း ကွပ်မျက်ခံရမယ်..."

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးက အသံနက်ကြီးဖြင့် အော်ငေါက်လိုက်သည်။

ဤသရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးသည် ဤနေရာ၏ အစောင့်အရှောက်ပင်။

သူ၏ ကာလကြာရှည် တည်ရှိနေသော အခွင့်အာဏာက သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးကို ဤနေရာ၏ကျောရိုး ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့်အမျှ တခြားသူများသည် မည်သည့်စကားကိုမျှ ထပ်မပြောရဲကြတော့ချေ။

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးက တည်ကြည်လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တပ်ဖြန့်ကြစမ်း... ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ ကျိုးပျက်သွားရင်တောင်မှ ငါတို့က ခဏလောက် ကာကွယ်နိုင်သေးတယ်... ဘုရင်ဆီက စစ်ကူတွေ ရောက်လာတဲ့အထိ ငါတို့ တောင့်ခံထားရမယ်..."

မကြာမီတွင် သူတို့သည် တိုက်ပွဲဝင်ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြ၏။

ရာနှင့်ချီသော လူများသည် သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ မှော်လက်နက်များကို ဆင့်ခေါ်ကာ တံခါးဆီသို့ စိုးရိမ်ပူပန်တကြီး စူးစိုက်၍ ကြည့်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် ဘုန်းတော်ကြီးအို၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားပြီး သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... သူတို့က ပင်မတံခါးရဲ့ဘေးက ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးနေတာ မဟုတ်ဘူး..."

လူတိုင်း မတုံ့ပြန်နိုင်မီ ဘုရားကျောင်း၏နံဘေးရှိ ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားသည်။

ကျိုးပဲ့သွားသော ပြတင်းပေါက်မှ မရေမတွက်နိုင်သော အစအနများသည် နေရာအနှံ့အပြားသို့ ဖြာကျသွားပြီး ထိုအရာ၏နောက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုက သွေးမြစ်တစ်ခုကိုနင်းကာ လိုက်ပါလာသည်။

အချိန်တခဏအတွင်းတွင် ကျယ်ဝန်းသော ဘုရားကျောင်းသည် ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သရဲတစ္ဆေများ ငိုကြွေးပြီး ဝံပုလွေများ ဟိန်းဟောက်နေသည့်အလား စူးရှသောအသံများနှင့်အတူ လူအများ၏ စိတ်နှလုံးသားကို အေးခဲတောင့်တင်းသွားစေသည်။

သွေးအဆိပ်ဘုရင်...

သူသည် ပင်မတံခါးကို တိုက်ခိုက်ရန် ဝင်္ကပါ တစ်ခုကိုစီစဉ်ကာ အရှေ့သို့ လှည့်စားခြင်းကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး အမှန်အားဖြင့် သူသည် ပြတင်းပေါက်၏နံဘေးရှိ ဝင်္ကပါကို ဖျက်ဆီးနေခြင်းပင်။

ထူထပ်သိပ်သည်းသော သွေးမြူများထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေသည့် ထိုကြမ်းတမ်းသော ပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ငါ အညံ့ခံတယ်... ငါ အညံ့ခံတယ်..."

လူအများသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

သို့သော် သူတို့ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ သွေးအဆိပ်ဘုရင်၏ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော လက်သီးချက်ပင်။

ဘုန်း...

ထိုလက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဆယ်နှင့်ချီသောလူများသည် ချက်ချင်းလွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးများအန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အရိုးများအားလုံး ကြေမွှပျက်စီးသွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တလျှောက်လုံးရှိ အရွတ်များနှင့် ကြွက်သားများပင် အက်ကွဲသွားပေ၏။

သွေးအဆိပ်ဘုရင်သည် ဤလူများကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။ သူ ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

"ရပ်စမ်း..."

သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီး၏ မျက်လုံးများသည် ဒေါသကြောင့် ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး သူက ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ခါးရှိ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်မှထုတ်ပြီး ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အေးစက်သော ဓားချီအလင်းတန်းတစ်ခုက နောက်မှကပ်ပါလာပေ၏။

သို့သော် ထက်ရှသောဓားချီသည် သွေးအဆိပ် ဘုရင်၏ရှေ့တွင် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှသာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သွေးအဆိပ် ဘုရင်သည် လေတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်ကာ ဓားချီများအားလုံးကို ခြေမွှဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သွေးရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး သွေးအဆိပ်ဘုရင်သည် သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။