အခန်း (၅၂၉-၅၃၀)

အပိုင်း(၅၂၉) စိတ်မလုံမခြုံ ဖြစ်နေသည့် ရန်မေ

တင်းယန်က လင်းယွမ်၏ ယုံကြည်မှုရှိသော စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်အေးသွားပြီး အစားအသောက်များကို ဆက်လက် စားသုံးနေတော့သည်။

မိသားစုတစ်ခုလုံး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြင့် ညစာစားပြီးကြသောအခါ ဆုန့်ဝမ်နှင့် တုံယန်တို့က ပန်းကန်ဆေးခြင်းနှင့် စားပွဲသုတ်ခြင်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်ကြလေသည်။

အိမ်တွင် ရန်မေက ဟင်းချက်အကောင်းဆုံး ဖြစ်သဖြင့် ဟင်းချက်ရန် တာဝန်ယူထားပြီး ဆုန့်ဝမ်နှင့် တုံယန်တို့ အိမ်တွင်ရှိနေပါက အခြားအိမ်မှုကိစ္စများကို တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိကြ၏။

အားလုံး ရှင်းလင်းသိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ စကားစမြည်ပြောဆိုရင်း ရှားပါးလှသော အေးချမ်းမှုကို ခံစားနေကြသည်။

သူတို့အားလုံးက ထိုက်ယန်တောင်တွင် အရေးပါသော ရာထူးများကို တာဝန်ယူထားရသဖြင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အလွန် အလုပ်များကြပေသည်။

ရန်မေက ဈေးဝယ်စင်တာ ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူထားပြီး ဆုန့်ဝမ်က စိုက်ပျိုးရေးဌာနကို တာဝန်ယူထားကာ တုံယန်က လင်းယွင်တောင်စောင်းရှိ ပိုးစာပင်တောထဲမှ ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မ အပါအဝင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများကို ယဉ်ပါးအောင် မွေးမြူရသည့် တာဝန်ကို ယူထားရသည်။

တင်းယန် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်တွင်လည်း ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ပြန်လည် လွှဲပြောင်းရယူခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ အားလုံး စုစည်းကာ စကားစမြည်ပြောဆိုရသည့် အချိန်မှာ အတော်လေး နည်းပါးလှပေသည်။

"ဝမ်ဝမ်... အခု နင့်ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က ဘယ်လောက်အထိ တက်သွားပြီလဲ"

"အမှတ် ၅၀ ပြည့်သွားပြီ အစ်ကိုလင်း... ဒီနေ့ပဲ အမတင်းယန်ကို အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောပြနေတာ"

ဆုန့်ဝမ်က ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလာသည်။ "ကျွန်မလည်း မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို အမြန်ဆုံး ပေါင်းစည်းချင်နေတာ... ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် သစ်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ မတွေ့သေးလို့"

လင်းယွမ်က ပြုံးလေသည်။ "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ သစ်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ ရှိတယ်... အဲ့ဒါက သန္ဓေပြောင်း ဝါးနွယ် တစ်မျိုးပဲ"

"ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတုန်းက အဲ့ဒီက ဝါးပင်ပေါက်လေးတွေ နည်းနည်း ယူလာခဲ့တယ်... အခု သုတေသနဌာနကို ပို့ထားပြီးပြီ... ဘာမှ အမှားအယွင်း မရှိဘူးဆိုရင် နောက်ရက်အနည်းငယ်လောက်နေရင် သစ်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ထုတ်ယူနိုင်လိမ့်မယ်"

"တကယ်လား"

ဆုန့်ဝမ်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလွန် ဝမ်းသာသွားကာ မျက်နှာတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာလျက် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူမက သူမ၏ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ကိစ္စအတွက် အမြဲတမ်း စိတ်ပူနေခဲ့ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က လင်းယွမ်သည် ဝမ်လင်းအာထံမှ လဲလှယ်ရရှိခဲ့သော မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များထဲတွင် စိတ်စွမ်းအင်၊ ရေဓာတ်နှင့် မြေဓာတ် စသည့် အမျိုးအစား သုံးမျိုးသာ ပါဝင်ပြီး သစ်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ လုံးဝ မပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုအချက်က သူမကို အတော်လေး စိတ်ဓာတ်ကျစေခဲ့ပြီး အခုဆိုလျှင် တင်းယန်ပင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစည်းနိုင်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူမ တကယ်ကို စိတ်လောနေခဲ့မိသည်။

ယခုကဲ့သို့ သတင်းကောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ အတိုင်းသား ပေါ်လွင်နေတော့သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလေသည်။ "စိတ်ချပါ... နင်တို့အားလုံးအတွက် ငါ အစောကြီးကတည်းက ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးသားပါ"

"သစ်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တင် မကဘူး... ယန်ယန်အတွက် စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကိုလည်း သေချာ ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ"

"ယန်ယန်... အခု နင့်ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးမှတ်က ဘယ်လောက် ရှိနေပြီလဲ"

တုံယန်က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "၄၉ မှတ်ပါ... နည်းနည်းလေး လိုသေးတယ်"

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြော၏။ "လောစရာမလိုပါဘူး... နင့်ရဲ့ တိုးတက်နှုန်းက အတော်လေး မြန်နေပါပြီ"

သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ သွေးသားကို မစားသုံးရဘဲနှင့်ပင် သူမတို့အားလုံး ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်းမှာ တကယ်ကို ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"စိတ်စွမ်းအင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို နင့်အတွက် အစောကြီးကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီးသား... အမှတ် ၅၀ ပြည့်သွားတာနဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို အချိန်မရွေး ပေါင်းစည်းလို့ ရပြီ"

တုံယန်က အလွန် အံ့သြဝမ်းသာသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုလာသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုလင်း"

လင်းယွမ်က ပြုံးလေသည်။ "ကိုယ့်လူတွေချည်းပဲ... ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး"

"ဒါနဲ့ အမမေ... အမကရော... အခု အဓိက အရည်အသွေးမှတ် ဘယ်လောက် ရောက်နေပြီလဲ"

ရန်မေက သက်ပြင်းချကာ ဖြေလာ၏။ "၄၃ မှတ်ပါ"

ယခင်က သူမတွင် အမှတ် ၃၀ ကျော်သာ ရှိခဲ့ပြီး ယခုနောက်ပိုင်း ကာလများတွင် အတော်လေး ကြိုးစား ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း...

အခြားသူများလောက်တော့ မမြန်ဆန်ခဲ့ပေ။

လင်းယွမ်က ပြုံးလျက် နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ "မလောနဲ့... ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ပါ"

ရန်မေက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမကတော့ သိပ်မလောပါဘူး... မောင်လေးလည်း သိတဲ့အတိုင်း အမက သတ်တာဖြတ်တာတွေ သိပ်ကျွမ်းကျင်တာမှ မဟုတ်တာ"

"ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် အစွမ်းနိုးထလာတုန်းက ရေခဲနတ်ဘုရားမရဲ့ စရိုက်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်"

ထိုအကြောင်းကို ပြောရင်း သူမက အနည်းငယ် သက်ပြင်းချကာ ဝမ်းနည်းသွားမိသည်။

ထိုစရိုက်က အချိန်အတော်ကြာအောင် ပြန်ပေါ်မလာတော့သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်သော ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

လင်းယွမ်က ပြန်ပြောသည်။ "ကိစ္စမရှိဘူး... အဲ့ဒီတုန်းက အခြေအနေက အမ အစွမ်းနိုးထလာချိန်မှာ အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရလို့ အဲ့ဒီလို စရိုက် ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး ကျွန်တော်တို့က သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ သွေးသားကို လုံးဝ မထိတွေ့ခဲ့သလို အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေကိုလည်း မစားသုံးခဲ့ဘူး... ဒါကြောင့် ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှုက အနည်းဆုံး အခြေအနေအထိ လျော့ကျသွားလောက်ပါပြီ... ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး"

ရန်မေက သူမ၏ ဆံပင်များကို ညင်သာစွာ သပ်တင်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းယွမ်က တင်းယန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "တင်းယန်... မနက်ဖြန်ကျရင် လူဦးရေ စာရင်းကောက်ယူပြီး အခု ထိုက်ယန်တောင်က တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးမှတ် အချက်အလက်တွေကို စုစည်းပေးပါ"

"စာရင်းတစ်ခု ပြုစုပေး... ငါ သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးတဲ့ နှုန်းကို မြှင့်တင်ဖို့ လိုနေပြီ"

တင်းယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သိပြီ"

မိသားစုများ အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားပြောနေကြစဉ်အတွင်း တုံကျဲက သူ၏အစ်မဖြစ်သူ တုံယန်ကို လာရောက် ကြည့်ရှုသွားခဲ့သေးသည်။

ယခုအခါ တုံကျဲသည် သုတေသနဌာနတွင် ရှိနေပြီး သုတေသန အဖွဲ့သားများနှင့်အတူ သုတေသနများကို ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်နေသည်။

သူ၏ လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အစွမ်းမှာ သုတေသနဌာန၏ အလုပ်များအတွက် အလွန် အရေးပါလှ၏။

သူက သေးငယ်သော လျှပ်စစ်ပစ္စည်း အများအပြားကို ပြုပြင်ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သုတေသနဌာန၏ လုပ်အားခ ကုန်ကျစရိတ်ကို အများကြီး လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအခါ လင်းယွမ်က ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လျှပ်စီးဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကို သတိရသွားသည်။

ထိုသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါထံမှ သွေးအဆီအနှစ်အချို့ကို သူ ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ထိုက်ယန်တောင် တစ်တောင်လုံးတွင် တုံကျဲမှလွဲ၍ အခြားသော လျှပ်စီးဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သို့သော် တုံကျဲ၏ လျှပ်စီးအစွမ်း အသုံးပြုပုံမှာ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် မဟုတ်ဘဲ သိပ္ပံသုတေသနဘက်သို့ ပို၍ အလေးသာနေသည်က သိသာထင်ရှားလှသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တခြား လျှပ်စီးဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်မှ မရှိတာ... နောက်မှ လျှပ်စီးဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ထုတ်ယူပြီး တုံကျဲကို အဆင့်တက်ခိုင်းလိုက်တော့မယ်"

"ငါလည်း တခြား အမျိုးအစားစုံတဲ့ အစွမ်းတွေကို စုဆောင်းနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေ ပိုပြီး ပေါင်းစည်းနိုင်ဖို့ ကြိုးစားရမယ်"

မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များ ပိုများလေလေ သူ၏ အသွင်တစ်ရာ မျောက်ဝံမိစ္ဆာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့က ပိုမို အစွမ်းထက်သော အာနိသင်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်လေလေ ဖြစ်မည်။

မျိုးရိုးဗီဇ အသွင်တစ်ရာ ပင်ကိုယ်အစွမ်းက သူ့အား မည်သည့် ဓာတ်အမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကိုမဆို ပေါင်းစည်းခွင့်ပေးထားပြီး ထိုမျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များမှာ အချက်အလက်သိုလှောင်ရုံ တစ်ခုနှင့် တူညီလှသည်။

အသွင်တစ်ရာ မျောက်ဝံမိစ္ဆာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့က အချက်အလက်များကို ခေါ်ယူအသုံးပြုပေးသည့် စနစ်တစ်ခု ဖြစ်၏။

အချက်အလက်သိုလှောင်ရုံက ပိုမို ကြီးမားလာလေလေ အသွင်တစ်ရာ မျောက်ဝံမိစ္ဆာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုများက ပိုများပြားလာလေလေ ဖြစ်ပေမည်။

အရည်အသွေး အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်း မရှိသော်လည်း ဤသို့ တိုးတက်လာခြင်းက သူ၏ စွမ်းရည် နယ်ပယ်ကို အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြန့်လာစေနိုင်သည်။

ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လင်းယွမ်က ရန်မေကို ဖက်ထားရင်း သူမ၏ နူးညံ့လှသော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ပေးနေခဲ့သည်။

ရန်မေ၏ အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာကာ အသားအရေများက ပူနွေးလာပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း သာယာနာပျော်ဖွယ် ညည်းညူသံလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်က တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော သူမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီရက်ပိုင်း အရမ်း အလုပ်များနေလို့ အမကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ရန်မေက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီဝင်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလာသည်။ "မောင်လေးက အလုပ်ကြီးအကိုင်ကြီး လုပ်ရမယ့်သူလေ... အခု ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေအကုန်လုံး မောင်လေးကိုပဲ အားကိုးပြီး ရှင်သန်နေရတာ... မောင်လေး ဘယ်လောက် ပင်ပန်းနေလဲဆိုတာ တခြားသူတွေ မသိပေမယ့် အမ သိပါတယ်"

"ဒီလောက်များပြားတဲ့ လူတွေအတွက် တစ်ယောက်တည်း တာဝန်ယူရတာ ဖိအားတွေ အရမ်းများမှာပဲ"

လင်းယွမ်က ရေပြင်လေးလို နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရန်မေကို ကြည့်ရင်း တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားမိကာ မေးလိုက်သည်။ "အမရော... ဈေးဝယ်စင်တာကိစ္စတွေ အလုပ်များလား"

"အဆင်ပြေပါတယ်... အမက အဓိက လမ်းကြောင်းကို ထိန်းကျောင်းပေးရုံပဲလေ... အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေကို ဟယ်ဇီနဲ့ ယွီခူးဆီ လွှဲထားလိုက်တယ်"

ဟယ်ဇီနှင့် ယွီခူးတို့က ရန်မေ၏ လက်ထောက်များဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီကပင် အစွမ်းများ နိုးထလာခဲ့ကြသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစားတော့ မဟုတ်ပေ။

ဟယ်ဇီ နိုးထလာသည့် အစွမ်းမှာ မှတ်ဉာဏ်နန်းတော် ဖြစ်ပြီး အလွန် ထက်မြက်သော မှတ်ဉာဏ်စွမ်းရည် ရှိကာ ရှုပ်ထွေးနေသော အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များကို လျင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ဖြေရှင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

ယွီခူး၏ အစွမ်းမှာမူ စူပါကိုယ်ကာယ ဖြစ်ပြီး ထိုအစွမ်းမှာ ခန္ဓာကိုယ် အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်ကာ သူမကို အဆုံးအစမရှိသော ခွန်အားများကို ပိုင်ဆိုင်စေသည်။

ရန်မေနှင့် ဟယ်ဇီတို့က သူမအား မွေးရာပါ ကျွဲနွား ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၊ အချိန်ပို အလုပ်လုပ်နိုင်သည့် နတ်ဘုရားမလေးဟု အမြဲလိုလို နောက်ပြောင်လေ့ ရှိကြသည်။

ထိုသို့သော သူနှစ်ယောက်က ရန်မေကို ကူညီပေးနေသဖြင့် ရန်မေတွင် အလုပ်များစွာ မရှိတော့ဘဲ ဤအချိန်အတောအတွင်း ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ကာ အဓိက အရည်အသွေးကို အမှတ် ၄၃ အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမက လင်းယွမ်နှင့် ဈေးဝယ်စင်တာအကြောင်း ပြောဆိုနေရင်းမှ ဖခင်ဖြစ်သူ ရန်ရုံဝေ၏ ကိစ္စကို စကားစလာခဲ့သည်။

"အမအဖေ... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လင်းယွမ်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ဤယောက္ခမကြီးနှင့် သူ သိပ်အဆက်အဆံ မရှိခဲ့သဖြင့် သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်မိခဲ့ပေ။

ရန်မေက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလာ၏။ "ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ဟယ်ဇီက အမကို ပြောပြတယ်... အဖေက ထမင်းစားဆောင်က အဒေါ်ဟွမ်နဲ့ အရမ်း ရင်းနှီးနေတယ်တဲ့... နှစ်ယောက်သား ရယ်ရယ်မောမောနဲ့ ကြည့်ရတာ ရိုးရိုးဆက်ဆံရေးမျိုး မဟုတ်ဘူးတဲ့"

လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားပြီး ရန်မေ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

"သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ အသက်ကြီးမှ ဝက်သတ်ပေါက်တော့မလို့လား"

ရန်မေက နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမအမေ ဆုံးသွားတာတောင် သိပ်မကြာသေးဘူး... သူက... ဟူး... အမ ဒီလိုတွေးတာ မမှန်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အမ စိတ်ထဲ နည်းနည်း ခံရခက်နေလို့ပါ... အရင်တုန်းက အမေ့အတွက် သူ အသက်ကိုတောင် ပဓာနမထားဘဲ လက်တစ်ဖက် အပြတ်ခံခဲ့တာလေ"

"အခုကျမှ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီး..."

ရန်မေက သူမ၏ ခံစားချက်ကို ဘယ်လို ဖော်ပြရမည်ကို မသိတော့ပေ။

လင်းယွမ်က သူမ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်ခံစားချက်များကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်လိုက်သည်။

"အမအဖေက အမရဲ့အမေကို မျက်နှာပျက်စေတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး... အရင်တုန်းက အဖေက အမေ့အတွက် လီခွေရုံတို့ကို သူ့အစွမ်းအစရှိသမျှ အကုန်ထုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ... သူ အမေ့ကို မျက်နှာမပျက်စေခဲ့ပါဘူး"

"အဲ့ဒါက... အဲ့ဒါက သူ ဒီဝမ်းနည်းမှုတွေထဲကနေ ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီး ရုန်းထွက်လာနိုင်မယ်လို့ အမ မထင်ထားခဲ့မိလို့ပါ"

"ရုန်းထွက်လာတာ မကောင်းဘူးလား... အမက သူ့ကို အမြဲတမ်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေထဲမှာပဲ နေစေချင်လို့လား"

"အမ ဆိုလိုတာ အဲ့ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး... အမ... ဟင်း... အမ စိတ်ထဲ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေပြီး ခံရခက်နေလို့ပါ"

ရန်မေက ခေါင်းမော့ကာ လင်းယွမ်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "မောင်လေး ပြောပါဦး... တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့ အမ သေသွားရင် မောင်လေးလည်း အမကို မြန်မြန်ကြီး မေ့ပစ်လိုက်မှာလား... ပြီးရင် နောက်ထပ် မိန်းမတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး အချစ်သစ် စမှာလား"

လင်းယွမ်က သူမ၏ ဖွေးဥနေသော ရင်သားလေးကို ဖွဖွလေး ညှစ်လိုက်ရာ ရန်မေက ရုတ်တရက် အလန့်တကြား အော်လိုက်မိသည်။

"လျှောက်မပြောစမ်းပါနဲ့... ကျွန်တော်ရှိနေသမျှ အမ ဘာမှမဖြစ်စေရဘူး"

ရန်မေ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းလာပြီး သူမက ပြောလိုက်၏။ "အမက ဖြစ်ခဲ့ရင်လို့ ပြောတာပါ"

"ဖြစ်ခဲ့ရင် ဆိုတာ မရှိဘူး"

ရန်မေက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးကို ကိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မောင်လေး... အမ ကလေးလေး တစ်ယောက်လောက် လိုချင်တယ်"

လင်းယွမ်က သူမကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ယောက်သား မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသွားပြီး စိတ်ချင်းပါ ဆက်သွယ်မိသွားကြသည်။

သူက ချက်ချင်းပင် ရန်မေ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို နားလည်သွားတော့၏။

သူမက လုံခြုံမှု ကင်းမဲ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီအမျိုးသမီးက အစပိုင်းတုန်းကတော့ အိမ်ရှင်မ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ပြည့်စုံလုံလောက်တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကာ ဒေသခံတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဘာတစ်ခုမှ လိုလေသေးမရှိအောင် နေခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်း လီကျစ်ချန်နှင့် လက်ထပ်ပြီးမှသာ သူမ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလများ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်စွာ နေရပြီး လီကျစ်ချန်က အပြင်ထွက်ကာ အပျော်အပါး လိုက်စားနေခြင်းက သူမကို အန္တရာယ်တစ်ခုလို ခံစားရစေခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်း ရေလွှမ်းမိုးဘေးကြီး ကျရောက်လာသောအခါ ရန်မေမှာ လီကျစ်ချန်၏ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းနှင့် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းခြင်းတို့ကို ခံခဲ့ရပြီး ရိက္ခာလဲလှယ်ရန်အတွက် အသုံးချခံ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရပြန်သည်။

သူမ၏ စိတ်နှလုံး နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် အမြဲတမ်း လုံခြုံမှု ကင်းမဲ့နေခဲ့ရ၏။

လင်းယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးမှသာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်မှု ရရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် အခြေခံအားဖြင့်တော့ သူမ တကယ်တမ်း မပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေ။

သူမက ကလေးတစ်ယောက် လိုချင်ရခြင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် သူမ၏ အသက်အရွယ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီး ထပ်ပြီး အချိန်ဆွဲနေမည်ဆိုပါက သက်ကြီးကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူမက လင်းယွမ်နှင့် ရလဒ်တစ်ခု ရရှိချင်ပြီး ကလေးဆိုသည်မှာ အကောင်းဆုံးသော ရလဒ် ဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

အကယ်၍ နောက်ပိုင်းတွင် သူမ အသက်ကြီးလာပြီး အိုမင်းရင့်ရော်လာသည့်အခါ လင်းယွမ်ကို မဖျော်ဖြေနိုင်တော့ဘူးဆိုလျှင်တောင် သူမဘေးတွင် ကလေးလေး ကျန်နေဦးမှာဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ သူမက လင်းယွမ်၏ ကလေးအမေ ဖြစ်နေသေးသည် မဟုတ်လော။

ဤသို့မှသာ သူမ၏ စိတ်နှလုံးက အလုံးစုံ ငြိမ်းချမ်းသွားနိုင်မည် ဖြစ်၏။

လင်းယွမ်က အစပိုင်း အကြောင်းရင်းများကို မစဉ်းစားမိခဲ့သော်လည်း ရေပြင်လေးလို နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရန်မေကိုတော့ သူ အလွန် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမိပါသည်။

သူက တင်းယန်နှင့် ဆုန့်ဝမ်တို့ကို ဆက်တိုက် လက်ခံခဲ့ခြင်းက ရန်မေကို စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

သူမ စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သိရှိလိုက်ရသဖြင့် လင်းယွမ်က သူမကို ဖွဖွလေး ဖက်လိုက်လေသည်။ "ကောင်းပြီလေ... အဲ့ဒါဆို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်လုပ်ကြတာပေါ့"

ရန်မေက ချက်ချင်းပင် မျက်နှာလေး ဝင်းလက်သွားကာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို ဖိချထားရင်း ပြောလိုက်၏။ "အမ လုပ်ပေးမယ်လေ"

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးက စောင်အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် အခန်းထဲ၌ နွေဦးရာသီ၏ အလှတရားများ လွှမ်းမိုးသွားကာ အလွန် ကြည့်ကောင်းလှပေတော့သည်။

...

မိုးလင်းသွားသောအခါ လင်းယွမ်က နံနက်စာ စားပြီးသည်နှင့် ရေပေါ်တံတား ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ရေပေါ်တံတား ဆိပ်ကမ်းကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ထားသဖြင့် ရေပေါ်တံတား တစ်ခုလုံးက ပိုမို ကျယ်ဝန်းကြီးမားလာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ရေပေါ်တံတား၏ နေရာကိုလည်း တောင်ပေါ်သို့ ပေ ၁၀၀ ခန့် အမြင့်အထိ ရွှေ့ပြောင်းထားရသည်။

မာကောချိုင်က လင်းယွမ်၏ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။ "ရေမျက်နှာပြင်က အတော်လေး ပြန်တက်လာပြန်ပြီ... အခု ရေပေါ်တံတားရဲ့ ဒေါက်တိုင်တောင် အပေါ်ကို ၁၀၅ ပေလောက် ရွှေ့လိုက်ရတယ်"

"လင်းယွမ်... မိုးက ဒီအတိုင်း ဆက်ရွာနေဦးမယ်ဆိုရင် ထိုက်ယန်တောင်က ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံထားနိုင်ဦးမလဲ မသိတော့ဘူး"

လင်းယွမ်က ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆောင်းရာသီ ရောက်တော့မှာ ထင်တယ်"

"အင်း... ဆောင်းရာသီ ရောက်ရင် မိုးကြီး ရပ်သွားမလားဆိုတာ မသိသေးဘူး"

လင်းယွမ်က ပြောလိုက်၏။ "ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ သိသိသာသာ ပိုပြီး အေးလာတယ်လို့ ခံစားရတယ်... စိုက်ပျိုးရေးဌာနက ပြန်ပြောတဲ့ အစီရင်ခံစာတွေအရ သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်းတွေကို ဝယ်တဲ့လူတွေ ပိုပိုများလာတယ်တဲ့"

"မနက် အိပ်ရာထတဲ့အချိန် အပြင်ဘက်မှာ ရေခဲ နည်းနည်း စခဲနေတာကို ငါလည်း တွေ့ခဲ့ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ရေပြင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အေးခဲသွားစေဖို့ကတော့ ဒီလောက် အအေးဓာတ်လေးနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး" မာကောချိုင်က ပြောလေသည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မလောပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်... တကယ်လို့ ရာသီဥတုက တကယ် အေးလာပြီဆိုရင် အနွေးဓာတ် ရရှိရေးက ပြဿနာကြီး တစ်ရပ်ပဲ"

မာကောချိုင်က ဝင်ပြော၏။ "အခု ငါတို့ ဆောက်လုပ်ရေးဌာနက ဆောက်နေတဲ့ အိမ်တွေမှာ သီးသန့် အနွေးဓာတ်ပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေ ချန်ထားခဲ့တယ်... နောက်ပိုင်းကျရင် မီးဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကို အသုံးပြုပြီး အနွေးဓာတ် ပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ခင်ဗျား စဉ်းစားတာ အတော်လေး ပြည့်စုံတယ်... သုတေသနဌာနက အနွေးဓာတ်ပေးတဲ့ သင်္ကေတ အစီအရင်ကိုလည်း သုတေသန လုပ်နေကြပြီ"

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေကြစဉ် ဝမ်လင်းအာက လူအချို့ကို ခေါ်လာကာ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဝမ်လင်းအာ၏ မျက်နှာထားက အလွန် တည်တင်းနေသဖြင့် လင်းယွမ် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိပြီး စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ကြိုတင်ခံစားမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၅၃၀) ဝမ်လင်းအာ ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့် ဆောင်းဝင်လာခြင်း

"အစ်ကိုလင်း"

ဝမ်လင်းအာက လင်းယွမ်ကို နှုတ်ဆက်စကား ဆိုပြီးနောက် ဘေးနားရှိ မာကောချိုင်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လေသည်။

မာကောချိုင်က ချက်ချင်းပင် ပြုံးကာ "မင်းတို့ပဲ စကားပြောကြပါ... ငါ့ဘက်က ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်မှာ အလုပ်နည်းနည်း ကျန်သေးလို့" ဟု ဆိုလေသည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြရာ မာကောချိုင်က ထိုနေရာမှ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"လင်းအာ... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ"

ဝမ်လင်းအာက ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်ရှုရင်း "ညီမဆီပဲ သွားရအောင်... ဒီမှာက လူများတော့ စကားပြောရတာ အဆင်မပြေဘူး" ဟု ပြောလေသည်။

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်တစ်ချက် ပင့်သွားပြီး သူမအနေဖြင့် အလွန် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို ပြောဆိုလိုကြောင်း ရိပ်မိသွားတော့သည်။

ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ကာ "သွားကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက် လင်းယွီကျွန်းပေါ်သို့ အတူတကွ တက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဝမ်လင်းအာက အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့် အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ကြားဖြတ် နားထောင်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

သို့တိုင်အောင် လင်းယွမ်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ စိတ်စွမ်းအင်များကို ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်သို့ ဖြန့်ကြက်၍ အကာအကွယ် အတားအဆီးတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ သူက "ဘာများ ဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးမြန်းလေသည်။

ဝမ်လင်းအာက စာရွက်ပိုင်းလေး တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ "အစ်ကိုလင်း ဒါလေးကို ဖတ်ကြည့်ပါဦး" ဟု ဆိုသည်။

လင်းယွမ်က ထိုစာရွက်ပိုင်းလေးကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကြည့်ရာ စာရွက်ပေါ်တွင် စာလုံးရေ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။

"လင်ကျန်းမြစ် အောက်ပိုင်းမှာ ရေပေါ်ကျွန်း ပေါ်လာပြီ... မြန်မြန်လာခဲ့ပါ"

စာရွက်ပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာမှာ တိုတောင်းလှသော်လည်း သတင်းအချက်အလက်ကမူ အတော်လေး တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်။

လင်းယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဖော်ပြမိသွားတော့သည်။

"ရေပေါ်ကျွန်း... ဒီစာရွက်က ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ"

ဝမ်လင်းအာက မျက်နှာထား တည်တည်ဖြင့် "ဒါက ညီမရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ပို့လိုက်တာပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ပို့လိုက်တာ" လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ပင့်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်မှာ ရေလွှမ်းမိုးဘေးကြီး မတိုင်ခင်က အချိန်မျိုး မဟုတ်တော့ချေ။ ယခုလို နေရာအနှံ့ ရေတွေ လွှမ်းမိုးနေချိန်တွင် မည်သို့ စာပို့နိုင်မည်နည်း။

ဝမ်လင်းအာက လင်းယွမ် ဘာတွေးနေသည်ကို သဘာဝကျကျ နားလည်သဖြင့် ချက်ချင်း ရှင်းပြလေသည်။ "ညီမ အရင်တုန်းက ကွမ်ဖူမှာ သူနဲ့ သိကျွမ်းခဲ့တာ... လမ်းခွဲကြတော့ ညီမက သူ့ဆီမှာ မိုးကြိုးငှက်တစ်ကောင် ချန်ထားရစ်ခဲ့တယ်... အဲဒီ မိုးကြိုးငှက်ပေါ်မှာ ညီမရဲ့ သားရဲထိန်းချုပ်အစွမ်း ရှိတယ်လေ"

"အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အရေးကြီးကိစ္စမျိုး မဟုတ်ရင် မိုးကြိုးငှက်ကို အလွယ်တကူ မသုံးဖို့ ညီမ သူ့ကို သေချာ မှာထားခဲ့တာပါ"

ထိုအခါမှသာ လင်းယွမ်လည်း သဘောပေါက် နားလည်သွားတော့သည်။

မိုးကြိုးငှက်ဆိုသည်မှာ ဝမ်လင်းအာ၏ သားရဲထိန်းချုပ်အစွမ်းဖြင့် သိမ်းသွင်းထားသည့် ပျံသန်းနိုင်သော သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ တစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်ရပေမည်။

သူမအနေဖြင့် ထိုသူငယ်ချင်း အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ချိန်တွင် လာရောက် ကယ်ဆယ်နိုင်ရန် အကြောင်းကြားနိုင်စေဖို့ ချန်ရစ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က "မင်းရဲ့ ဒီသူငယ်ချင်းက ယုံကြည်ရရဲ့လား" ဟု မေးမြန်းလေသည်။

ဝမ်လင်းအာက တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ "သေချာပေါက် ယုံရပါတယ်... သူက ညီမလေးကလွဲရင် ညီမ အယုံကြည်ရဆုံး လူတစ်ယောက်ပဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

လင်းယွမ်ကမူ သူမနှင့် ထိုသူငယ်ချင်းကြားတွင် မည်သို့သော ရင်းနှီးမှုမျိုး ရှိသည်ကို မသိပေ။

သို့သော် သူမက ဤမျှ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောဆိုနိုင်သည်ကို ထောက်ရှုပါက ထိုသူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ သံယောဇဉ်မှာ အတော်လေး နက်ရှိုင်းလှမည်မှာ အသေအချာပင်။

လင်းယွမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "မင်းမှာ ဘယ်လို အကြံအစည်မျိုး ရှိနေလဲ" ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

"ညီမ သွားပြီး စမ်းကြည့်ချင်တယ်"

ဝမ်လင်းအာက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာထားက အလေးအနက် ဖြစ်နေပြီး "ညီမရဲ့ လင်းယွီကျွန်းက ကောင်းတယ်ဆိုပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့လည်း လိပ်ကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ မှီခိုနေရတာပဲလေ... သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"ပြီးတော့ လိပ်ကြီးကလည်း အရမ်း လေးလံတဲ့ အရာတွေကို မသယ်ဆောင်နိုင်ဘူး... ဒါက လင်းယွီကျွန်းရဲ့ တိုးတက်မှုကို အကြီးအကျယ် ကန့်သတ်ထားသလို ဖြစ်နေတယ်"

"ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက ထိုက်ယန်တောင်ကို လာတိုက်တဲ့ ကိစ္စကို ကြုံပြီးတဲ့နောက် ညီမ သဘောပေါက်သွားတယ်... တစ်ကိုယ်တော် တိုက်ခိုက်နေရုံနဲ့တော့ နောက်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်... ကိုယ့်ရဲ့ အင်အားစုကို တိုးချဲ့တည်ဆောက်မှပဲ ဖြစ်မှာ"

"ဒီမိုးကြီး မရပ်မချင်း ရေလွှမ်းမိုးမှုကလည်း ဆက်လက် မြင့်တက်နေဦးမှာပဲ... ရေပေါ်ကျွန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှသာ တကယ်တမ်း ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်မှာ"

"ဒါ့အပြင်... ရာသီဥတုကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုအေးလာနေပြီ... တကယ်လို့ ရေပြင်သာ အေးခဲသွားခဲ့ရင် လင်းယွီကျွန်းရဲ့ အလျင်အမြန် ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ အားသာချက်ကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားမှာကို ညီမ စိုးရိမ်မိတယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် လင်းယွီကျွန်းနဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းကြားက ရန်ငြိုးတွေအရဆိုရင်... ကျွန်မတို့သာ မရွေ့လျားနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် အသေအချာကို ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဝမ်လင်းအာ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက အကျိုးအကြောင်း ဆီလျော်လှသည်။

အကယ်၍ ဆောင်းရာသီ ရောက်ရှိလာပြီး ရေပြင်များ အေးခဲသွားပါက လိပ်ကြီး၏ ရေအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းရှိသည့် အားသာချက်မှာလည်း အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေမည်။

ထို့အပြင် ထိုအချိန်တွင် လိပ်ကြီးက ရေပြင်ပေါ်တွင် ဆက်လက် မျောပါနေမည်ဆိုပါက ရေခဲထဲပိတ်လှောင်ခံရရန် အလွန် လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လိပ်ကြီးက ဆောင်းခိုရန် ရေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားပါက ကျွန်းပေါ်ရှိ လူများအနေဖြင့် အောက်ဆီဂျင် ပြတ်လပ်မှု ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေမည်။

သေချာသည်မှာ လိပ်ကြီး ကိုယ်တိုင်လည်း အသက်ရှူရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်သော်လည်း ခေါင်းကိုသာ ရေပေါ်ဖော်ကာ အသက်ရှူနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖော်ပြရန် မလိုပေ။

ထည့်သွင်း စဉ်းစားရမည့် နောက်ထပ် အရေးကြီးသော ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ဤလိပ်ကြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင် ဆောင်းခိုရန် လိုအပ်မည်လား ဆိုသည်ပင်။

အကယ်၍ ဆောင်းခိုရန် လိုအပ်ပါက ရေအောက်တွင် ဆောင်းခိုမည်လား သို့မဟုတ် ရေပေါ်တွင် ဆောင်းခိုမည်လား။

ရေပေါ်တွင်သာဆိုလျှင် ၎င်းသည် အသင့် ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်မသွားပေဘူးလား။

အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် ဝမ်လင်းအာအနေဖြင့်လည်း ယခုအချိန်၌ သူမ၏ လင်းယွီကျွန်းအတွက် အခြေချစခန်းတစ်ခုအဖြစ် ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ခုကို အလွန်အမင်း အရေးတကြီး လိုအပ်နေခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က သူမ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် "မလောပါနဲ့ဦး... မင်းရဲ့ လိပ်ကြီးကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့မှာ အကြံအစည်လေး တစ်ခုတော့ ရှိတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူက ဆောင်းခိုဖို့ လိုအပ်လို့လား"

ဝမ်လင်းအာက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြကာ "ညီမ သူ့ကို မေးကြည့်ပြီးပြီ... သူက ဆောင်းခိုဖို့ လိုအပ်တယ်... ပြီးတော့ ဆောင်းခိုနေချိန်မှာ တိုက်ခိုက်ခံရမှာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ရေနက်ပိုင်းကို သွားပြီး ဆောင်းခိုဖို့ ရွေးချယ်လိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "သူက အောက်ဆီဂျင် မပြတ်လပ်နိုင်ဘူးလား" ဟု မေးလေသည်။

"ဆောင်းခိုချိန်မှာ သူ့ရဲ့ အောက်ဆီဂျင် သုံးစွဲမှုက အလွန် နည်းသွားတယ်... သူ့ရဲ့ လိပ်ခွံအတွင်းမှာ အောက်ဆီဂျင် အမြောက်အမြားကို ကြိုတင် သိုလှောင်ထားနိုင်လို့ ဆောင်းရာသီကို ဖြတ်သန်းဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး "အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ တကယ်တမ်း လင်းယွီကျွန်းက လူတွေ ဆောင်းရာသီမှာ ထိုက်ယန်တောင်ပေါ် လာပြီး ဆောင်းခိုလို့ ရတာပဲလေ" ဟု ပြောလေသည်။

ဝမ်လင်းအာက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ရင်း "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုလင်း... ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ရေရှည်အတွက် ဖြေရှင်းနည်း မဟုတ်သေးဘူး... ရေပြင်က ဆက်တိုက် မြင့်တက်နေမယ်ဆိုရင် ထိုက်ယန်တောင်ကရော ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံထားနိုင်မှာလဲ"

"အခုဆိုရင် အင်အားစု အသီးသီးက ဒီအကြောင်းတရားကို နားလည်နေကြပြီ... အားလုံးက ရေပြင် မြင့်တက်လာမယ့် အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ရေပေါ်ကျွန်းကို အသေအလဲ လိုက်ရှာနေကြတာပဲ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြခဲ့သည်။ ရေပေါ်ကျွန်းသည်သာ ဤရေလွှမ်းမိုးနေသော ကမ္ဘာကြီးတွင် အကောင်းဆုံး ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်မည့် နေရာဖြစ်ကြောင်းကို သူ သေချာပေါက် သိထားပေသည်။

သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ဒီရေပေါ်ကျွန်းရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို ငါတို့ သေချာ မသိရသေးဘူး... ပြီးတော့ ရေပေါ်ကျွန်းရဲ့ ပစ်မှတ်က သိပ်ထင်ရှားတော့ တစ်ခါပေါ်လာတာနဲ့ အင်အားစု တော်တော်များများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်"

"ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းနဲ့ ကွမ်ဖူက စစ်တပ်တွေပါ ဝင်ပါလာနိုင်တယ်"

ဝမ်လင်းအာက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့က မြန်မြန်လုပ်နိုင်လေ ကောင်းလေပဲ... စောစော သွားပြီး နှလုံးအမြူတေနဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေကို ရှာဖွေ သန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုရင် အားလုံး အတည်ဖြစ်သွားပြီး စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးလေ" ဟု ဆိုသည်။

လင်းယွမ်က သူမ၏ အလောတကြီး ဖြစ်နေမှုကို နားလည်သော်လည်း ထိုက်ယန်တောင်ဘက်တွင် ယခုမှ တိုက်ပွဲကြီး တစ်ပွဲကို ဖြတ်သန်းထားရကာစ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ လင်းယွမ်သာ ထိုက်ယန်တောင်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားပါက ထိုက်ယန်တောင်သည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

ထို့အပြင် သတင်းကလည်း တိကျမှု မရှိသေးပေ။ အကယ်၍ ဤအရာသည် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက လူများ၏ ကျားကို တောင်ပေါ်မှ မြှူဆွယ်ခေါ်ထုတ်မည့် အကြံအစည် ဖြစ်နေမည် ဆိုလျှင်ရော။

ထို့ကြောင့် သွားမည်ဆိုလျှင်ပင် သေချာစွာ စုံစမ်းပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေမည်။

လင်းယွမ်က မိမိ၏ အကြံအစည်များကို ဝမ်လင်းအာအား တစ်ခေါက် ရှင်းပြလေသည်။

ဝမ်လင်းအာက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် "ဒီလိုလုပ်ရင်ရော... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု အစ်ကိုလင်းက ထိုက်ယန်တောင်ကို ပြန်ရောက်နေပြီပဲ... ဒီမှာ အစ်ကို ရှိနေသရွေ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက အလွယ်တကူ လာမတိုက်ရဲဘူးလို့ ညီမ ယုံကြည်တယ်"

"အဲ့ဒီတော့ ကျွန်မတို့ လင်းယွီကျွန်းက အရင် သွားပြီး ဒီသတင်း မှန်မမှန် သွားစစ်ဆေးလိုက်မယ်"

"သတင်းက တိကျသေချာတယ်ဆိုရင် ညီမ လူလွှတ်ပြီး အစ်ကို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်မယ်... ဘယ်လိုလဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ "ကောင်းသားပဲ... ဒါဆိုရင်လည်း လမ်းခရီး ချောမွေ့ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်" ဟု ပြောလေသည်။

မိမိကိုယ်တိုင်က ထိုက်ယန်တောင်မှ ထွက်ခွာရန် အဆင်မပြေသော်လည်း သူတစ်ပါးကို မသွားရဟု တားဆီးပိတ်ပင်ထားရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

ဝမ်လင်းအာက ပြုံးလျက် လင်းယွမ်ကို နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာသွားသည်။ လမ်းတွင် လင်းယွမ်က မြို့တော်ကုန်သွယ်ရေးစင်တာဘက်၌ ရှိနေသေးသော ထူလုံနှင့် နို့ဖြူလေးတို့ထံ သတင်းစကားပါးပေးရန် သူမကို အကူအညီ တောင်းခဲ့သည်။

ကိစ္စများ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်၍ သူတို့ကို ပြန်လာခဲ့ရန် ပြောခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်လင်းအာက ခေါင်းညိတ် သဘောတူခဲ့သည်။

ထိုနေ့ နေ့လယ်တွင် ထိုက်ယန်တောင် စီမံခန့်ခွဲရေး အဖွဲ့သည် လင်းယွီကျွန်းမှ ထိပ်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များနှင့် အတူတကွ နှုတ်ဆက် ထမင်းစားပွဲ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ လင်းယွီကျွန်း၏ လိပ်ကြီးမှာ ထိုက်ယန်တောင်ကို နှုတ်ဆက်ကာ တရားဝင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လင်းယွီကျွန်း အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုရင်း အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော လိပ်ကြီး၏ ပုံရိပ်မှတစ်ဆင့် ဝမ်လင်းအာ၏ အလောတကြီး ဖြစ်နေမှုကို လင်းယွမ် ခံစားမိလေသည်။

ရေပေါ်ကျွန်းဆိုသည်မှာ လူတို့၏ စိတ်ကို လှုပ်ရှားစေနိုင်သည့် အရာပင်တည်း။

ကျောက်ခိုင်က ဘေးမှနေ၍ မနေနိုင်တော့ဘဲ "အစ်ကိုလင်း... အဲ့ဒါက တကယ်ပဲ ရေပေါ်ကျွန်း ဖြစ်နေရင် ကျွန်တော်တို့ မသွားဘူးလား" ဟု မေးမြန်းလေသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ "သွားရမှာပေါ့... သေချာပေါက် သွားရမယ်... ဒါပေမဲ့ ထိုက်ယန်တောင်ဘက်ကို ငါ စိတ်မချသေးဘူး... မင်းတို့ အချိန်မီ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ထားကြမှ ငါလည်း စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ ရေပေါ်ကျွန်းကို သွားလုလို့ ရမှာလေ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ကျောက်ခိုင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် အားနာ ရှက်ရွံ့သည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီး "ကျွန်တော်တို့ အသုံးမကျလို့ အစ်ကိုလင်းကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေခဲ့တာပါ" ဟု ဆိုလေသည်။

လင်းယွမ်က လက်ကို ခါယမ်းကာ "ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ... မင်းတို့ရဲ့ လေ့ကျင့်နှုန်းက အခုဆို တော်တော် မြန်နေပါပြီ"

"ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက လူတွေက လမ်းစဉ်မှားကို လိုက်နေကြလို့ပါ... သူတို့က လူ့အသက်တွေကို အရင်းအနှီး လုပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဘာသာဝင်တွေကို မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန့်စင်ဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးပြီး အဆင့်တက်ခိုင်းနေကြတာလေ"

"သူတို့ဆီမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိတဲ့ လူအရေအတွက် များတာကိုပဲ သွားမကြည့်နဲ့... အဲဒီလို ဖြစ်လာဖို့အတွက် လူဘယ်နှစ်ယောက်တောင် အသက်ပေးခဲ့ရလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး"

"ပြီးတော့ သူတို့က ရေပေါ်ကျွန်းကို သိမ်းပိုက်ထားကြတာ... အစကတည်းက ရေပေါ်ကျွန်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက ငါတို့ဘက်ထက် ပိုကောင်းနေတယ်လေ... ဒါ့အပြင် အဲဒီလူတွေရဲ့ ရည်မှန်းချက် ပြည့်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးတဲ့ ကျင့်ကြံနည်းတွေနဲ့ပါ ပေါင်းလိုက်တော့ သူတို့နဲ့ သွားယှဉ်စရာ မလိုပါဘူး"

"မင်းတို့က အဆင့်ဆင့် ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ကျင့်ကြံသွား... ငါတို့က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး အင်အား ကြီးမားလာမှာပါ"

ကျောက်ခိုင်မှာ များစွာ ဝမ်းသာကြည်နူးသွားခဲ့သည်။ လင်းယွမ်၏ စေတနာကို သူ ကောင်းစွာ ခံစားနားလည်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို ခပ်ပြင်းပြင်း ညိတ်ကာ "အစ်ကိုလင်း စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် သေချာပေါက် အစ်ကို့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

သူသည် လင်းယွမ်၏ ရေခဲဓာတ် သွေးသလင်းကျောက် အမြောက်အမြား ထောက်ပံ့ပေးမှုအောက်တွင် ယခုအခါ ၎င်း၏ စွမ်းရည်များက အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သူ၏ အစွမ်းစွမ်းအင်များ တိုးပွားလာနေသည်ကို သူကိုယ်တိုင် ခံစားသိရှိနေရသည်။

မနေ့က စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်ဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရာ သူ၏ အဓိက အရည်အသွေးက ၂ မှတ် ထပ်တိုးလာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤမျှနှင့် မလုံလောက်သေးကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိပေသည်။

အများကြီး လိုအပ်နေသေးသည်။

ညဘက် လူသူတိတ်ဆိတ်ချိန်တိုင်း ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များက သူ့ကို မြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံပြီး ၎င်း၏ ခေါင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းထားခဲ့သည့် ထိုနေ့က အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ခံရခက်သည့် ရှက်ရွံ့နာကြည်းမှုများကြောင့် သူ လုံးဝ အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်လူက သူ၏ အသက်တမျှ တန်ဖိုးထားရသော ဖိန်ဖိန်ကို အသုံးချကာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်လာချိန်တွင် ခံစားရသည့် အကူအညီမဲ့မှုမျိုးက သူ့ကို အလွန် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည်။

သူသည် မိန်တုဥယျာဉ်တွင် ရှိစဉ်က ချစ်သူကောင်မလေးကို ကာကွယ်မပေးနိုင်သည့် အသုံးမကျသော ကျောင်းသားလေး တစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသလိုပင်။

သူ ထိုကဲ့သို့ အသုံးမကျသည့်သူ ပြန်မဖြစ်ချင်တော့။

ထို့ကြောင့် သူက အချိန်တိုင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် သတိပေးနေပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အိပ်ရေးမဝ၊ အနားမယူဘဲ ရူးသွပ်စွာ လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က သူ၏ ရူးသွပ်မှုများကို မြင်တွေ့နေရပြီး လျှိုဖိန်ဖိန်ကလည်း အကြိမ်ကြိမ် စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ဖူးသည်။

အကြိမ်ကြိမ် ဖျောင်းဖျပြောဆိုသော်လည်း အလုပ်မဖြစ်ခဲ့သဖြင့် သူမသည် ဤကိစ္စအတွက် လင်းယွမ်ထံ လာရောက်ကာ သူ့ကို နားချပေးရန် အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ရသည်။

လင်းယွမ်က ကျောက်ခိုင်၏ လေးနက်သော မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းကြီး ဖိအားတွေ မပေးပါနဲ့... ထိုက်ယန်တောင်ဆိုတာ မင်းတစ်ယောက်တည်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ" ဟု ဆိုလေသည်။

"ငါ ရှိနေသရွေ့ ဘာမှမဖြစ်စေရဘူး... ဖိန်ဖိန်က ငါ့ကို လာပြောတယ်... မင်း ဒီတလော လေ့ကျင့်တာတွေက နည်းနည်း ရူးသွပ်လွန်းနေပြီတဲ့"

ကျောက်ခိုင်က ကြောင်အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "ကျွန်တော်က တကယ့် အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပါ... အစ်ကိုလင်းက ကျွန်တော့်ကို အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ပေးထားရက်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည် တိုးတက်နှုန်းက ဒီလောက်တောင် နှေးကွေးနေသေးတာ" ဟု ပြောလေသည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါပြကာ "မင်းက ဘယ်နေရာ နှေးနေလို့လဲ... အခု ထိုက်ယန်တောင်မှာဆိုရင် ငါကလွဲရင် မင်းက အဓိက အရည်အသွေး အမြင့်ဆုံးလူ ဖြစ်နေပြီ... အဲဒါကို သိရဲ့လား"

"ဒါပေမဲ့... ဒါက မလုံလောက်သေးဘူးလေ... ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကျွန်တော်က မလုံလောက်သေးဘူး" ကျောက်ခိုင်က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က "မလောပါနဲ့... အနှေးနဲ့အမြန် မင်း သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာပါ... အချိန်ပဲလိုတာပါ" ဟု ဆိုလေသည်။

"ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက လူတွေထဲမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ မနည်းဘူး ဆိုပေမယ့်... သူတို့အကုန်လုံးက အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေ များတယ်... အခု သူတို့ မင်းနဲ့ ပြန်ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက မင်းထက် နည်းနည်း ပိုသာနေရင်တောင် မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျောက်ခိုင်က ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ "တကယ်လား အစ်ကိုလင်း" ဟု မေးမြန်းလေသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလျက် "ငါက မင်းကို ဘာကိစ္စ လိမ်ပြောရမှာလဲ... မင်း မေ့နေပြီလား... အဲဒီတုန်းက မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင် သုံးယောက်ကို တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့တာလေ"

"ဒါက ကံကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ အစွမ်းအစ အစစ်အမှန်ပဲ... ဘယ်လိုပဲပြောပြော သူတို့တွေက လမ်းစဉ်မှားကို လိုက်နေကြတာလေ"

"သိပ်ပြီး အလောတကြီး မလုပ်ပါနဲ့... နောက်ပိုင်း အချိန်တွေကျရင် ငါတို့ဆီက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုများလာမှာပါ"

"အဲဒီကျရင် မင်းပခုံးပေါ်က တာဝန်တွေလည်း ဒီလောက်ကြီး လေးလံနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"ထိုက်ယန်တောင်ကလည်း သေချာပေါက် ပိုပိုပြီး ကောင်းမွန်လာမှာပါ... နောက်ဆိုရင် ငါတို့ကို ဘယ်သူမှ လာပြီး အနိုင်ကျင့်ခွင့် ပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျောက်ခိုင်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ "အစ်ကိုလင်း... ထိုက်ယန်တောင်မှာ အစ်ကို ရှိနေတာ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ" ဟု ပြောလေသည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါပြကာ "မင်းတို့ ရှိနေတာကမှ တကယ် ကံကောင်းတာပါ"

သူတို့နှစ်ဦးသား ဆိပ်ကမ်းတွင် ရပ်ကာ အဝေးမှ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေပေါက်များ အဆုံးအစမဲ့ ရေပြင်ကျယ်ကြီးထံသို့ ကျဆင်းပြီး လှိုင်းဂယက်လေးများ ထနေသည်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။

ဤကမ္ဘာကြီး၏ လှိုင်းတံပိုးများ အဆုံးမသတ်နိုင်ဘဲ ကွေ့ကောက်ရှုပ်ထွေးမှုများ မပြတ်တမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူတို့သည် ရေပြင်အထက်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ကျောက်ခိုင်က သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် နှမ်းစေ့ခန့်ရှိသော ရေခဲမှုန်လေးတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ကြောင်အသွားပြီး လက်ကို အလိုအလျောက် ဆန့်ထုတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော် ရေခဲမှုန်လေးမှာ အလွန် သေးငယ်ပြီး မိုးရေများထဲ ရောနှောနေသဖြင့် သေချာစွာ မမြင်ရပေ။

သို့တိုင်အောင် ရေခဲဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူက ချက်ချင်းပင် အကဲဖြတ် သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါက နှင်းပဲ။

ထို့နောက် သူက လင်းယွမ်ကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်ကာ "အစ်ကိုလင်း... ဒါကို ကြည့်ပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းယွမ်လည်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေပြီး မျက်နှာထားက အလွန် လေးနက်တည်ကြည်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အပူချိန်တွေ ကျလာပြီ... ဆောင်းဝင်လာပြီပဲ"

ဆက်ရန်...