အခန်း (၄၈၅-၄၈၆)

အခန်း (၄၈၅) - လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အမျိုးသမီးရဲ့ အဆင့်အတန်း ၊ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုခြင်း ၊ စီနီယာရဲ့ နေမင်းပစ်ခတ်ခြင်း နတ်စွမ်းရည်ကို တစ်ချက်လောက် ပြသပေးပါဦး

ထိုအနက်ရောင်အရိပ်နှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ လီယန်ချူသည် သတ်လိုက်သည်မှာ အမှန်ကန်ဆုံးပင်ဟု ဆက်လက်စွဲကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအရိပ်နှင့် အရောင်းအဝယ် မလုပ်ဘဲ တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းအပေါ် သူ နောင်တမရပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအနက်ရောင်အရိပ်မှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး ရက်စက်တတ်သော စရိုက်ရှိကြောင်း ခဏတာ ထိတွေ့မှုအတွင်းမှာပင် သူ သိရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးမှာ လူကို ဒုက္ခပေးရုံမှတစ်ပါး အခြားအသုံးမဝင်ပေ။

ထိုစဉ် ဆန်းကြယ်သော မြို့ကလေးသည် ညအမှောင်ထုထဲသို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

ကောင်းကင်ယံရှိ သွေးလမင်းကြီးထံမှ သွေးရောင်အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေပြီး၊ ထိုအင်အားများသည် ဝတ်စုံနီအမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အားဖြည့်ပေးနေသည်။

ရုတ်တရက်

ဒေါသထွက်ပြီး တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ထိုသရဲကြီးသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ သွေးလမင်းမှ ကျရောက်လာသော သွေးရောင်အလင်းတန်းများကို အဆက်မပြတ် ဝါးမြိုနေတော့သည်။

၎င်းသည် အင်အားအချို့ကို ဝေမျှရယူသွားခြင်းဖြစ်ရာ ဝတ်စုံနီအမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားရသည်။

"ရုပ်ဆိုးတဲ့ကောင်... နင်က ငါ့ပစ္စည်းကို လုယူရဲတယ်ပေါ့ "

သူမသည် လက်ထဲရှိ ဆန်းပြားလှသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆွဲကာ ကြွေလွင့်ကြယ်တစ်လုံးအလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းများက သရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ပိုင်းဖြတ်နေသည်။

ဒင်... ဒင်... ဒင်

သရဲကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးပွားများပင် လွင့်စင်သွားရသည်။

နက်ရှိုင်းလှသော ဒဏ်ရာများ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ခဏချင်းမှာပင် ပြန်လည်ကျန်းမာသွားပြန်သည်။

ထိုသရဲမိစ္ဆာ၏ အဆင့်မှာ ယခုအခါ အလွန်ပင် မြင့်မားနေပြီဖြစ်ရာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှသော ဝတ်စုံနီအမကြီးပင်လျှင် သူ့ကို အလွယ်တကူ မနှိမ်နင်းနိုင်တော့ပေ။

"တကယ်ကို နားမခံသာအောင် နှောင့်ယှက်တတ်တဲ့ကောင်ပဲ"

ဝတ်စုံနီနှင့် လှပသောအမျိုးသမီးသည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာကာ သွားကို ကြိတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သည်။

ဝုန်းးး

နီရဲလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ထိုသရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပခုံးမှ ဝမ်းဗိုက်အထိ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားအောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုဓားချက်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အစောပိုင်းက သရဲမိစ္ဆာများစွာ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကပင် သရဲကြီးကို ဤမျှလောက်အထိ ဒဏ်ရာမရစေခဲ့ပေ။

ယခုအခါ အရှိန်အဝါ ပိုမိုကြီးမားလာသော သရဲကြီးကိုပင် ဤမျှအထိ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ရုတ်တရက်

ယင်စွမ်းအား များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

သရဲကြီးမှာ အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ဝတ်စုံနီအမျိုးသမီးဆီသို့ ပြန်လည်ခုန်အုပ်သွားပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသထွက်သွားပုံရပြီး၊ ကောင်းကင်ယံရှိ သွေးလမင်းကြီးဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပြင်းထန်စွာ စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

သွေးလမင်းကြီးမှာ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ သူ၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အင်အားများမှာလည်း သရဲကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။

သရဲမိစ္ဆာများစွာ ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုသရဲကြီးသည် ယခုအခါ ဆန်းကြယ်သော မြို့ကလေး၏ သွေးလမင်းကြီးကိုပင် လှုပ်ခါသွားစေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဘေးတွင် ပုန်းကွယ်နေကြသော လူအုပ်ကြီးသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်တွင်း၌ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

"ဟင်... အမလေး"

"ငါ့ကိုယ်ထဲမှာ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေ ပြန်ရလာပြီ"

"ငါလည်း အတူတူပဲ..."

"ဆင်းရဲသား ဘုန်းကြီးလည်း အံ့ဩစရာကောင်းအောင် စွမ်းအားအချို့ ပြန်ရလာတယ်"

လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး မိမိတို့ကိုယ်တွင်းက စွမ်းအားကို စစ်ဆေးရင်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုအထဲတွင် အငြိမ်ဆုံးမှာ လျူကျွင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အခြားသူတွေက စွမ်းအားတွေ ပြန်ရနေပေမဲ့ သူမကတော့ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ထင်ရှားတဲ့ ဆံပင်ပုံစံကလွဲရင် ဘာမှ ထူးခြားတာမရှိတော့ ဘာစွမ်းအားမှ ပြန်ရစရာမရှိ ပေ။

လီယန်ချူသည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအတွင်းရှိ တာအိုလက်နက် အချို့မှာ အလင်းရောင်များ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ထင်ရှားလာသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ပင် အပြင်သို့ ထုတ်ယူနိုင်တော့မည့်အလားပင်။

ထို့အပြင် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ သွေးချီစွမ်းအား များမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန်မာလာသဖြင့် စိတ်ဓာတ်များလည်း ပြန်လည်လန်းဆန်းလာတော့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အစသာ ရှိပါသေးသည်။

ဤပြောင်းလဲမှုလေးက ပြဿနာအားလုံးကို မဖြေရှင်းနိုင်သေးပေ။

"ဟို ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ကြဦး"

လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်စဉ်မှာပင် မှင်တက်သွားရသည်။

လူတိုင်းလည်း လိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။

"ဘုရားရေ... သွေးလမင်းကြီးက အရောင်မှိန်သွားတာလား"

"ဘာကြောင့်များ သွေးလမင်းက တစ်ခုခုရဲ့ ဆွဲငင်တာကို ခံနေရသလို ဖြစ်နေတာလဲ "

ကျန်းဝေက ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်

"ဟိုသရဲကြီးကြောင့်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့... သူ့ရဲ့ ပါးစပ်ကြီးက တကယ်ကို ဝါးမြိုနိုင်လွန်းတယ်..."

ထိုသရဲကြီးကို တွေးမိသည်နှင့် သူသည် ယခုတိုင် ကြောက်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လီယန်ချူသာ မရှိပါက သူတို့အားလုံးမှာ ထိုသရဲကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်နေသည်မှာ ကြာလှပြီ။

လူတိုင်းလည်း ကျန်းဝေ၏ စကားမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ယူဆကြသော်လည်း အံ့ဩမှုကတော့ မပြယ်သေးပေ။

သရဲကြီးတစ်ကောင်က ကောင်းကင်ပေါ်က သွေးလမင်းကိုတောင် လှုပ်ခါနိုင်သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ဤသည်မှာ ထိုသရဲကြီးသည် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင်။

ဒါကို တွေးမိရင်း လူတိုင်းက ချောမောခန့်ညားသော လီတာအိုဆရာလေးကို ခိုးကြည့်လိုက်ကြသည်။

'တကယ်ကို ကစားတတ်တဲ့သူပဲ'

ကျားကို အသုံးပြုပြီး ဝံပုလွေကို နှိမ်နင်းတဲ့ သရဲမွေးမြူတဲ့ အတတ်ပညာနဲ့တင် ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်သော သရဲကြီးကို ဖန်တီးလိုက်နိုင်သည်မှာ အံ့မခန်းပင်။

သရဲတွေ အများကြီး သတ်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ အခုဆို သွေးလမင်းရဲ့ စွမ်းအင်ကိုပါ စုပ်ယူပြီး သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေ ပြန်ရအောင် ကူညီပေးနေပြန်ပြီ။

သွေးလမင်းရဲ့ အားနည်းသွားမှုက ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြန်ရစေတယ်။

ဒါဟာ ဒီမြို့ကလေးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ တစ်စုံတစ်ရာအထိ လျော့ပါးသွားပြီဆိုတာကို ပြနေတာပဲ ဟု လီယန်ချူက တွေးလိုက်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သရဲကြီးက သွေးလမင်း၏ စွမ်းအားကို ဆက်တိုက် ဝါးမြိုနေသဖြင့် လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအတွင်း၌ နောက်ထပ် တာအိုလက်နက် နှစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းတို့မှာ တောင်ပိုင်းမီးလျှံဓား နှင့် ဖုန်းနတ်ဘုရားလေး တို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျန့်ကျောင်းဓား ကို အသုံးပြုလေ့ရှိသဖြင့် မီးလျှံဓားကိုမူ လုံးဝနီးပါး အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုလက်နက်သည်လည်း အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် အောင်မြင်မှုပေါင်းများစွာ ရရှိစေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ ပိုမိုအာရုံစိုက်မိသည်မှာ အခြားသော တာအိုလက်နက်ဖြစ်သည့် ဖုန်းနတ်ဘုရားလေး ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဦးခေတ်မှ လေနတ်ဘုရား ၏ လက်နက်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဟုန်ယိ ၏ နေမင်းပစ်ခတ်သည့် လေးကို မမီသော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသည် ထိုလက်နက်က ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည့် သူ့ကို တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်များကိုပင် ဖိနှိပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့ဖူးသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် အားကောင်းလှသော အဝေးပစ် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ သွေးသားစွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြင်းထန်လာရာ လူတိုင်းကလည်း သိသာစွာ ခံစားမိလာကြသည်။

ကျင့်စဉ်စွမ်းအား ဆိုသည်မှာ သဘာဝအားဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သဖြင့် ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် သာမန်လူတစ်ဦးကြားတွင် အကြည့်နှင့် အရှိန်အဝါကလွဲ၍ အခြားနေရာများ၌ သိသာသော ကွာခြားချက် မရှိလှပေ။

သို့သော် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးမှာမူ မတူပေ။

သူတို့၏ ကိုယ်တွင်း အင်္ဂါများနှင့် သွေးသားစွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်ပြီး အားမာန်ပါလှသည်။

အဝေးမှနေ၍ပင် ထိုပြင်းထန်လှသော သွေးချီအရှိန်အဝါကို ခံစားနိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိုအရှိန်အဝါကို ပို၍ပင် သိလွယ်ကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော လောကီသိုင်းပညာရှင်များသည် မိစ္ဆာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် အားနည်းချက်ရှိတတ်သော်လည်း၊ သူတို့၏ သွေးချီစွမ်းအားမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အားကောင်းလာပါက မိစ္ဆာများကသာ ဒုက္ခရောက်ရပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ ဖိနှိပ်နိုင်မှုမှာ အလွန်ပင် အားကောင်းပြီး ခုခံရန် ခက်ခဲလှသည်။

သွေးလမင်း၏ အင်အား လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ လီယန်ချူတို့၏ စွမ်းအားများမှာလည်း ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်။

ထိုရလဒ်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

လီယန်ချူက အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ရာ ကုသိုလ်မှတ် တစ်သိန်းတန် ကျန့်ကျောင်းဓား ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားရတနာများကို အသုံးမပြုနိုင်သေးသော်လည်း၊ ဖုန်းနတ်ဘုရားလေး ကိုမူ ယခုအခါ အသုံးပြု၍ ရနေပြီဖြစ်သည်။

သူ့စိတ် တွေးလိုက်သည်နှင့် ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသော ဧရာမ လေးကြီးတစ်စင်းမှာ သူ၏ လက်အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ချောင်ချောင် စီနီယာ... ဒါက..."

ကျန်းဝေက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုန်ယိ နေမင်းကို ပစ်ချတဲ့ပုံပြင်ကို ကြားဖူးလား"

လီယန်ချူက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

ကျန်းဝေ၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားရသည်။

"စီနီယာ... မဖြစ်နိုင်တာ၊ စီနီယာက ဟိုကောင်းကင်ပေါ်က သွေးလမင်းကို ပစ်ချမလို့လား "

သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာတော့သည်။

ချန်နိုင်ငံ ၏ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များထဲတွင်လည်း ဟုန်ယိ နေမင်းကို ပစ်ချသည့် ပုံပြင်မှာ ရှိနေပြီး အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ကျင့်ကြံသူအများစုအတွက်မူ ၎င်းမှာ ပုံပြင်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ရှေးဦးခေတ်က ဖြစ်ရပ်မှန်များသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝေ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

မိမိ၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် နေမင်းကို ပစ်ချခြင်း၊ အဲ... မဟုတ်ဘူး၊ လမင်းကို ပစ်ချတဲ့ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ လုပ်ရပ်ကြီးကို မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

တကယ့်ကို မိုက်လွန်းတယ်။

"စီနီယာ... နေမင်းပစ်ခတ်ခြင်း နတ်စွမ်းရည်ကို တစ်ချက်လောက် ပြသပေးပါဦး၊ ကျနော်တို့ မျက်စိပွင့်သွားအောင်လို့ပါ "

ကျန်းဝေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူက သူ့ကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်လိုက်ပြီး

"ဘာတွေ ပစ်ချရမှာလဲ၊ ငါက မင်းကို အဲဒီပုံပြင် ဖတ်ဖူးလားလို့ပဲ မေးတာပါ"

"........." ကျန်းဝေ

အခန်း (၄၈၆) - နစ်နာသွားရတဲ့ ဝတ်စုံနီ ၊ ကျန်းဝေလည်း အတတ်ပညာ သုံးတတ်တာပဲလား ၊ ဓားပျံကြီးများ

ကျန်းဝေရဲ့ ခံစားချက်က တကယ်တော့ မမှားပါဘူး။

လီယန်ချူအနေနဲ့ ဒီရှေးဟောင်းဟန်ပါတဲ့ ဖုန်းနတ်ဘုရားလေး ကို ထုတ်ယူလိုက်ကတည်းက သူ့မှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိပြီးသားဖြစ်ပြီး တစ်ခုခုကိုတော့ ပစ်ခတ်တော့မှာ အသေအချာပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ လီယန်ချူ ပစ်မှတ်ထားတာက ကောင်းကင်ပေါ်က သွေးလမင်းကြီး မဟုတ်ဘဲ၊ ဟိုဝတ်စုံနီနဲ့ အမျိုးသမီးကို ပစ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာပါ။

ဒီသွေးလမင်းရဲ့ အင်အားကို ရင်ဘတ်မှာ ပါးစပ်ကြီးပါတဲ့ သရဲကြီးက ဝါးမြိုနေလို့သာ လူတိုင်းရဲ့ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားတွေ အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီအချက်အရ လီယန်ချူ လုပ်ရမှာက ဒီသရဲကြီးကို သွေးလမင်းရဲ့ အင်အားတွေ ဆက်ပြီး ဝါးမြိုခွင့်ရအောင် လုပ်ပေးဖို့ပါပဲ။

ဝတ်စုံနီနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးကတော့ ဒီသရဲမိစ္ဆာကို အဲ့ဒီလို ဆက်လုပ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်တာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပါပဲ။

သူသည် ဖုန်းနတ်ဘုရားလေးကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ လက်ချောင်းများဖြင့် လေးကြိုးကို ချိတ်ကာ နောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲဆန့်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်တွင်း သွေးချီစွမ်းအား များမှာ အားကောင်းနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျင့်စဉ်စွမ်းအား သက်သက်ကိုသာ အကုန်ခံစရာ မလိုတော့ပေ။

လေးကြိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲလိုက်သည်နှင့်အမျှ တောက်ပပြီး ပူပြင်းလှသော မြားတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများမှာ တင်းမာနေပြီး၊ သူ၏ ကျောပြင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ကြမ်းတမ်းခိုင်ခံ့လှသည်။

၎င်းမှာ အစောပိုင်းက ဘိုးဘွားခန်းမမှာ အတတ်ပညာတွေ သုံးပြခဲ့တဲ့ နတ်သက်ကြွေထားသလို တည်ငြိမ်တဲ့ဟန်နဲ့ မတူတော့ဘဲ၊ တကယ့်ကို ပြင်းထန်တဲ့ ယန် စွမ်းအား အပြည့်နဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ အားမာန်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။

"ဟင်"

ဝတ်စုံနီနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ ထက်ရှတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူမကို ပစ်မှတ်ထား လိုက်တာကို ခံစားမိသွားပါတယ်။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဟိုလူငယ်ချောမောတဲ့ တာအိုဆရာလေးက လေးနဲ့ချိန်ပြီး သူမကို ချိန်ရွယ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူမ တကယ်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရပါတယ်။

"ဒီတာအိုဆရာလေးက ငါ့ကို ပစ်တော့မလို့လား "

ဝတ်စုံနီမလေးဟာ အံ့ဩသွားသလို၊ စိတ်ထဲမှာလည်း နစ်နာသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

ငါက နင့်ကို ကူညီပြီး သရဲကို တိုက်ပေးနေတာလေ ဆိုတဲ့ အတွေးမျိုးပေါ့။

လီယန်ချူကတော့ စိတ်ချင်းဆက်ပြီး ဖတ်နိုင်တဲ့ အတတ်မတတ်သလို၊ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့သူက ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာလည်း မသိပါဘူး။

သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ထွက်လာကာစက ဆံပင်ဖားလျားနဲ့ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်လှတဲ့ ကြောက်စရာ သတ္တဝါကြီးအဖြစ် မြင်ခဲ့ရတာမို့၊ ဒီမိန်းမဟာလည်း ကောင်းတဲ့အမျိုးအစား မဟုတ်ဘူးလို့ပဲ သတ်မှတ်ထားတာပါ။

ဝုန်းးး

ထက်ရှလှတဲ့ မြားတစ်စင်းဟာ လေထုထဲမှာ အဖြူရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဝတ်စုံနီမလေးရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်ကို တိုက်ရိုက် ဗုံးကြဲလိုက်သလို ရောက်ရှိသွားပါတယ်။

တကယ့်ကို ကြွေလွင့်ကြယ်တစ်လုံး ဖြတ်သန်းသွားသလိုပါပဲ။

ဝတ်စုံနီမလေးရဲ့ မျက်စိသူငယ်အိမ်တွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားတွေကို လက်ထဲက ဓားရှည်ဆီ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် ပြင်းထန်တဲ့ မိစ္ဆာချီ တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါတယ်။

ဒိုင်းးး

မိစ္ဆာချီတွေနဲ့ ဖုန်းနတ်ဘုရားလေးရဲ့ နတ်မြားတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာမှာ မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ လေလှိုင်းလုံးကြီးတွေ ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ပြန့်ကားထွက်သွားတော့တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် သရဲကြီးဟာ သွေးလမင်းရဲ့ အင်အားကို ပိုလို့တောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် စုပ်ယူနေပါတယ်။

မူလကတော့ ဒီသွေးလမင်းက ကျရောက်တဲ့ အလင်းတန်းတွေဟာ ဝတ်စုံနီမလေးအတွက် အင်အားတိုးစေတာ မှန်ပေမဲ့၊ ဒီမြို့ကလေးရဲ့ မူလစည်းမျဉ်းတွေကို လှုပ်ခါနိုင်စွမ်းတော့ မရှိပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီအင်အားက မြို့ကလေးကနေ တမင်ပေးသနားထားတဲ့ စွမ်းအင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမို့လို့ပါ။

ဒါပေမဲ့ ဒီသရဲကြီးကတော့ မတူပါဘူး။

သူဟာ ထောင်ယဲ့ ရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကနေ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ အသိစိတ်ဖြစ်ပြီး၊ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတဲ့ သရဲမိစ္ဆာတစ်ကောင်ပါ။

မူလကတော့ သာမန်အတိုင်းပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ လီယန်ချူရဲ့ အစီအစဉ်တွေ ကြောင့် သရဲမိစ္ဆာတွေ အများကြီးကို ဝါးမြိုခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အလွန်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။

ဒါကြောင့်မို့လို့ သွေးလမင်းရဲ့ အင်အားကို တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်ပြီး ဝါးမြိုပစ်နိုင်နေတာပါ။

လီယန်ချူ အခုလုပ်ရမှာက ဒီသရဲကြီးကို ဆက်ပြီး ဝါးမြိုခွင့်ပေးဖို့ပါပဲ။

ဒီဆန်းကြယ်တဲ့ မြို့ကလေးရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ လုံးဝ ပျက်စီးသွားတဲ့အထိ လုပ်နိုင်မှသာ သူတို့အဖွဲ့သားတွေ ဒီကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကို တားဆီးမယ့် ဘယ်အရာကိုမဆို သူ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းရမှာပါ။

တကယ်လို့သာ သူက ဝတ်စုံနီမလေးကို ဒီအစီအစဉ်ကို တိုက်ရိုက်ပြောပြလိုက်ရင် သူမကလည်း သဘောတူရင် တူနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့... မြေအောက်ကနေ ပုန်းကွယ်ထွက်လာတဲ့ ဒီလို အကျဉ်းချခံထားရတဲ့ မိစ္ဆာကောင်က လီယန်ချူအပေါ် စေတနာထားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ လီယန်ချူကိုယ်တိုင်လည်း မယုံပါဘူး။

ဒါကြောင့်မို့လို့ လက်ရှိ တိုက်ပွဲအခြေအနေက တကယ်ကို ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်နေရတာပါ။

ဝတ်စုံနီမလေးကတော့ ရှေ့က သရဲကြီးကို သတ်ပြီး လီယန်ချူကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်နေတာပါ။

ဒါပေမဲ့ လီယန်ချူကတော့ ဒီသရဲကြီးကို ကာကွယ်ပေးနေပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သရဲကြီးက သွေးလမင်းရဲ့ အင်အားကို ဝါးမြိုမှသာ သူတို့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်သွားနိုင်မှာ မို့လို့ပါ။

ဝတ်စုံနီမလေး ခမျာမှာတော့ တိုက်ရတာ တကယ်ကို နစ်နာလှပါတယ်။

မြားတစ်စင်းပြီးတစ်စင်း သူမဆီ ကျရောက်လာလို့ အသက်ရှူတွေ ပြင်းထန်လာရသလို၊ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားတွေ တုန်ခါနေတာကြောင့် သူမရဲ့ မျက်နှာလေးဟာ ပိုလို့တောင် နီမြန်းလာရပါတယ်။

"တောက် ဒီတာအိုဆရာလေးကတော့ အကောင်းအဆိုးကို မသိဘူး၊ တကယ့်ကို အညှိုးကြီးတဲ့ကောင်ပဲ"

ဝတ်စုံနီမလေးက ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်ပါတယ်။

လီယန်ချူကတော့ အဆဲခံရလို့ တစ်ချက် မှင်တက်သွားပေမဲ့၊ သူ့မျက်ဝန်းထဲမှာတော့ ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေက ရှိနေဆဲပါပဲ။

ဝုန်းးး

နောက်ထပ် မြားတစ်စင်း ထပ်ပစ်လိုက်ပြန်ပြီ

ဝတ်စုံနီမလေးဟာ ဖုန်းနတ်ဘုရားလေးရဲ့ နတ်မြားကြောင့် နောက်ကို ဆုတ်လိုက်ရပါတယ်။

ဒါဟာ သူမအနေနဲ့ လီယန်ချူနဲ့ အသေအလဲ မတိုက်ချင်လို့သာ ခံနေတာပါ။

မဟုတ်ရင် သူမလက်ထဲက အသူရာ မိစ္ဆာဓား ဟာ ဒီထက်မကတဲ့ အစွမ်းတွေကို ထုတ်ပြနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက်အထိ အင်အားသုံးလိုက်ရင် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့သလို၊ အခုလက်ရှိမှာလည်း သူမရဲ့ အင်အားတွေက အပြည့်အဝ ပြန်မရသေးပါဘူး။

အဲ့ဒီလိုသာ ဖြစ်လာရင် ဒီလူငယ်တာအိုဆရာနဲ့ သူမဟာ အသေအလဲ တိုက်ရတော့မှာပါ။

ဝုန်းးး ဝုန်းးး

ဝတ်စုံနီမလေးဟာ ထပ်ပြီး နောက်ဆုတ်လိုက်ရပြန်တယ်၊ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကနေ သွေးတစ်စ စီးကျလာပြီး မျက်နှာကလည်း အေးစက်သွားပါပြီ။

"တာအိုဆရာလေး... တော်သင့်ပြီနော်၊ ငါ့ကို ထပ်ပစ်နေဦးမယ်ဆိုရင် ငါ တကယ် ပြန်လုပ်တော့မှာ "

ဝတ်စုံနီမလေးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။

'နင် ဘာတွေပြောနေတာလဲဆိုတာ ကိုယ့်ဘာကိုယ် ပြန်နားထောင်ပါဦး...'

လီယန်ချူရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ အနည်းငယ် တွန့်သွားပါတယ်။

သူကတော့ လေးကို ထပ်တင်ပြီး ဝတ်စုံနီမလေးကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ပြီး ထိန်းချုပ်ထားပါတယ်။

ဒီဆန်းကြယ်တဲ့ မြို့ကလေးဟာ သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သာမန်လူတွေ မရှိပါဘူး၊ ပြောရရင် အားလုံးက သရဲတွေပါပဲ။

အရင်က ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ သာမန်လူတွေဟာလည်း ဒီမြို့ထဲမှာ သေဆုံးကုန်ကြပါပြီ။

ဟိုဝမ်းကွဲ ဘုန်းကြီးနှစ်ပါးသာလျှင် သူတို့ရဲ့ ပါးနပ်မှုနဲ့ အတွေ့အကြုံကြောင့် အလောင်းပုံထဲမှာ ပုန်းပြီး အသက်ရှင်ခဲ့ကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ ချွင်းချက်တစ်ခုကတော့ လျူကျွင်း ပါပဲ။

ဒီကောင်မလေးက အခေါင်းထဲမှာ ပုန်းနေရဲတာကိုကြည့်ရင် တကယ်ကို သတ္တိလည်းရှိ၊ အကြံလည်း ထုတ်တတ်သူလို့ ဆိုရမှာပါ။

ဒီအချိန်မှာတော့ လူတိုင်းဟာ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေ ပြန်ရလာပြီမို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

"ငါတို့လည်း ထွက်တိုက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ကျန်းဝေက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပါတယ်။

'ငါက ကျန်းမိသားစုရဲ့ သားမြေးပဲ၊ ငါ့အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုသုံး၊ အစ်ကိုလေး တို့ပြီးရင် ငါက ဒီမျိုးဆက်မှာ အတော်ဆုံးပဲလေ။ အဲ... ဟို အစ်မတွေကိုတော့ ဖယ်ထားလိုက်ပေါ့ ငါ ကျန်းမိသားစုရဲ့ မျက်နှာကို အပျက်မခံနိုင်ဘူး'

ကျိချင်း ဘုန်းကြီးကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ တွေးနေတာပါ။

အထူးသဖြင့် ကျိချင်းကတော့ တကယ်ကို ကြမ်းတဲ့လူစားပါ။

လီယန်ချူလိုပဲ နာမည်ကြီး ဘုရားကျောင်းတွေက ဆင်းသက်လာတာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ သူကလည်း သာမန်လူတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

လူအများစုရဲ့ အမြင်မှာတော့ သူဟာ တစ်စုံတစ်ရာသော ပညာရှင်ကြီးရဲ့ လူဝင်စား သို့မဟုတ် ရဟန္တာတစ်ပါးပါးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားသူမို့လို့သာ ဒီလောက် တိုက်နိုင်ခိုက်နိုင်တာလို့ ထင်ကြပါတယ်။

ကျန်းဝေဟာ ထိုက်ကျိ ပုံရိပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါတယ်။

ဒါဟာ တာအိုဂိုဏ်းက ပညာရှင်တစ်ဦးက သူ့ကို လက်ဆောင်ပေးထားတဲ့ တာအိုလက်နက်ပါ။

လီယန်ချူရဲ့ ထိုက်ကျိ ယန် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်နဲ့ ဆင်တူသလို ရှိပေမဲ့၊ ဒါကတော့ ဓားပျံတွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့ လက်နက်ပါ။

ထက်မြက်လှတဲ့ ဓားပျံကြီး လေးစင်းဟာ ကျန်းဝေရဲ့ ကျောနောက်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။

ကျန်းဝေရဲ့ မျက်နှာဟာ အခုတော့ တည်ကြည်အေးစက်နေပါပြီ။

ပြောရရင် ဟိုသရဲကြီးရဲ့ ဝါးမြိုတဲ့ အရှိန်က တကယ်ကို မြန်လွန်းလို့ ကျန်းဝေနဲ့ ကျိချင်းတို့တောင် တာအိုလက်နက်တွေ ထုတ်သုံးနိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာတာပါ။

သူတို့တွေလည်း အဓိကအချက်ကို ရိပ်မိနေကြပါပြီ၊ အဲ့ဒါကတော့ ဒီသရဲကြီးကို ကာကွယ်ပေးရမယ် ဆိုတာပါပဲ။

ဒါ့အပြင် အခုလို ထွက်တိုက်တာက ရင်ထဲမှာ အောင့်ထားရတဲ့ အမုန်းတွေကို ပြန်ပေါက်ကွဲဖို့အတွက်လည်း ပါဝင်ပါတယ်။

လျူကျွင်း တစ်ယောက်တော့ ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ အံ့ဩနေရပြီ။

'ဟယ်... ကျန်းဝေဆိုတဲ့ ဒီလူကလည်း အတတ်ပညာတွေ သုံးတတ်တာပဲလား '

မူလကတော့ မျက်လုံးတွေ ဝင်းလက်ပြီး တည်ကြည်နေတဲ့ ကျန်းဝေဟာ၊ ဘေးနားက လျူကျွင်းရဲ့ အကြည့်ကို မတော်တဆ သတိထားမိသွားတော့ နှုတ်ခမ်းတွေ တွန့်သွားပြီး ကျင့်စဉ်တောင် ပျက်ချင်သွားရပါတယ်။

'ဒီနွားမကတော့... ငါ့ကိုများ အသုံးမကျတဲ့လူလို့ ထင်နေတာလား မသိဘူး '

ကျန်းဝေ စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်မိပါတယ်။

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းစမ်း"

ကျန်းဝေက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်ရာ၊ ဓားပျံကြီး လေးစင်းဟာ လေထုကို ဖြတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျိချင်း ဘုန်းကြီးကလည်း ရွှေရောင်လက်သီးပုံရိပ် ၁၂ ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သလို၊ ဟိုဝမ်းကွဲ ဘုန်းကြီးနှစ်ပါးကလည်း ဗုဒ္ဓဘာသာ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုပြီး ဝတ်စုံနီ အမျိုးသမီးဆီကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပါတော့တယ်။