အခန်း (၃၀၁)

အခန်း။ ၃၀၁

ရွှီရန်က ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

သူသည် တောအုပ်အတွင်းသို့ ရဲဝံ့စွာ ခြေလှမ်းကျဲလျက် တည့်တည့်တိုးဝင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

သေမင်းလောက်ကောင်နှင့် သစ်ပင်ဘုရင်တို့မှာ ဤနေရာတွင် မရှိတော့ကြောင်း သူ အသေအချာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သုံးရက်တိုင်တိုင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားပြီးနောက် ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်အထိ ရွှီရန်အနေဖြင့် မည်သည့် သေမင်းလောက်ကောင်နှင့်မျှ မတွေ့ဆုံခဲ့ပေ။

“ငါ အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ယူလာမိတာလား ဘာလို့ ဘယ်သူမှ လိုက်မဖမ်းကြတာလဲ”

ရွှီရန်မှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ပင် ရှိလာခဲ့သော်လည်း ခြောက်ရက်တိုင်တိုင် ခရီးနှင်လာခဲ့ပြီးမှတော့ ဤအရာကို စွန့်ပစ်ခဲ့ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

သူသည် ဦးခေါင်းကို ငုံ့လျက် ဘေးကင်းဇုန်ဆီသို့သာ အားကုန်ရုန်း၍ ပြေးလွှားခဲ့တော့သည်။

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခရီးနှင်ခဲ့ရာ ဘေးကင်းဇုန်သို့ ရောက်ရှိရန် သုံးရက်သာ လိုတော့သည်။

ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်မှာမူ အတော်အတန် ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ရွှီရန်သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပျံသန်းနေခဲ့၏။

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်သည်။ ဘေးကင်းဇုန်သို့ ရောက်ရန် တစ်ရက်စာ ခရီးသာ လိုပါတော့သဖြင့် ရွှီရန်မှာ အိမ်ပြန်ချင်ဇောဖြင့် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့နေပြီဟု သူ ထင်မှတ်ထားသည့် အချိန်မှာပင်...

ရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံနှင့် ထိစပ်နေသည့် နေရာတွင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲလှိုင်းတံပိုးများကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သဲကျောက်များ လွင့်စင်နေသည့် အနံ့ဆိုးကြီးမှာ သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ပြီး ရာနှင့်ချီသော သဲမုန်တိုင်း လေဆင်နှာမောင်းကြီးများမှာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် မြင့်တက်နေကာ ဖိအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထိုအရာမှာသဲကန္တာရ ကပ်ဘေးနတ်ဘုရားပင်။ ကပ်ဘေးဟူသော အမည်နှင့် ထိုက်တန်လှသော သတ္တဝါကြီးပင်

၎င်း၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ သန်း ၃၀ ကျော်အထိ ရှိနေခဲ့သည်။

၎င်းသည် သဲမုန်တိုင်းများကို လှုံ့ဆော်လျက် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို လှောင်အိမ်အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ထားသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

“ဟီးဟီးဟီး...”

“လူသားတွေရဲ့ နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့ဆိုတာ ဒီလောက်ပဲလား သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။ မင်းတို့က အဆင့်ဘယ်လောက်လဲ အဆင့် ၁၂ မဟုတ်လား”

“ငါက နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့တွေကို လိုက်လံအမဲလိုက်ရတာ အကြိုက်ဆုံးပဲ ဟီးဟီးဟီး...”

“မင်းတို့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ရုန်းကန်ဖို့အတွက် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ပေးမယ်။ ထွက်ပြေးနိုင်ရင် ထွက်ပြေးကြ မပြေးနိုင်ရင်တော့ ရှင်းရှင်းလေးပဲ။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြန်သတ်ကြပေါ့။ အသင်းဖော်တစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်ရင် အသက်တစ်ချောင်းစာ အခွင့်အရေး ရမယ်”

“ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ကျိန်ဆိုရဲတယ်။ နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ အားလုံးအတွက် တရားမျှတစေရမယ် ဟီးဟီး...”

ရွှီရန်က အခြေအနေကို အသေအချာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ၎င်း၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ သန်း ၃၀ ကျော် ၃၄ သန်း ခန့် ရှိနေပြီး အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သည်။ အကယ်၍ ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်ထဲတွင်သာဆိုလျှင် ရွှီရန်

အနေဖြင့် ဤ သဲကန္တာရ ကပ်ဘေးနတ်ဘုရားနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရန် လုံးဝအလိုမရှိပေ။ သို့သော် ယခုနေရာမှာ ဒုတိယအဆင့် ညစ်ညမ်းဇုန်သာ ဖြစ်သည်။

ဘေးကင်းဇုန်သို့ ရောက်ရန်မှာလည်း တစ်ရက်စာ ခရီးသာ လိုတော့သည်။

ဤနေရာတွင် တိုက်ပွဲ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ အခြားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်

ဘုရားများကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီရန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အရိုးများမှာ တဂျွတ်ဂျွတ်နှင့် မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သဲကန္တာရ ကပ်ဘေးနတ်ဘုရား၏ အကြည့်မှာ ရွှီရန်ရှိရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းက ကောင်းကင်ယံသို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ပုရွက်ဆိတ်ကောင် မင်း ဘာကို ချောင်းကြည့်နေတာလဲ”

သဲမုန်တိုင်းထက်တွင် ရပ်တန့်နေသော ကန္တာရကပ်ဘေးနတ်ဘုရား၏ ကင်းမြီးကောက်ဦးခေါင်းမှာ ရွှီရန်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရွှီရန်ကမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဆောင်တံဆိပ်များမှာ စူးရှစွာ တောက်ပလာခဲ့သည်။

သွေးစွမ်းအင်များမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး အနီရောင်အရှိန်အဝါများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံလိုက်သည်။ ပျက်သုဉ်းခြင်း နယ်ပယ်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပြန့်ကားသွားခဲ့ကာ သွေးစွမ်းအင် ၃ သန်းနီးပါး ပိုင်ဆိုင်ထားသော ရွှီရန်၏ ပျက်သုဉ်းခြင်းနယ်ပယ်မှာ မီတာ ၅,၀၀၀ အထိ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။

သန့်စင်ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းသူနှစ်ဦးမှာလည်း ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်သွားကြသည်။

၎င်းတို့သည် ကန္တာရကပ်ဘေးနတ်ဘုရား၏ နဖူးထက်သို့ ချက်ချင်းပင် ကပ်ငြိသွားခဲ့၏။

ပျက်သုဉ်းခြင်း တံဆိပ်တော်မှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်ဆင့်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ...

ရွှီရန်၏ အေးစက်လှသော အသံမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

“ငါ မင်းကို ဒီနေရာမှာတင် အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်”

ထိုအသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ဝေဟင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေ၏။

လေလှိုင်းများမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး သဲမုန်တိုင်း လေဆင်နှာမောင်းပေါင်း သန်းနှင့်

ချီ၍ နှိမ်နင်းခံလိုက်ရကာ ဝါကြင်ကြင် သဲမှုန်များမှာ ကစဉ့်ကလျား လွင့်စင်လျက် သဲကန္တာရ ကပ်ဘေးနတ်ဘုရားဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ရွှီရန်က ၎င်းကို သွေးစွမ်းအင်ဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ နယ်ပယ်အတွင်းရှိ နိယာမတရားများကို သူကိုယ်တိုင် စိုးမိုးခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခြင်းကြောင့်သာ။

ဝါကြင်ကြင် သဲမှုန်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေပြင်းမုန်တိုင်းများမှာလည်း ထပ်မံမတိုက်ခတ်နိုင်တော့ပေ။

ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းလှရာ သဲကန္တာရ ကပ်ဘေးနတ်ဘုရားကိုပင် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

၎င်းသည် ရုတ်တရက် နှိမ်နင်းခြင်းခံလိုက်ရသော သဲမုန်တိုင်းကိုကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် များစွာ ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ရွှီရန်က ပုံဖော်ဖန်တီးလိုက်သော ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမို၍ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ရွှီရန်သည် နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပျံသန်းကာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ရတနာအဆောင်တံဆိပ်များကို ထုတ်ယူကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကပ်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ ကုသခြင်း အဆောင်တံဆိပ်၊ အားအင်ဖြည့် အဆောင်တံဆိပ်၊ အရှိန်မြှင့် အဆောင်တံဆိပ်၊ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် အဆောင်တံဆိပ်နှင့် စိန်လက်နက် အဆောင်တံဆိပ်တို့ဖြစ်ပြီး၊ အားလုံးကို နှစ်ထပ်စီ ဆင့်ကာ ကပ်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။ ဒဏ်ရာများဖြင့် အားအင်ကုန်ခမ်းနေကြသော အဖွဲ့ဝင်ခုနစ်ဦးမှာ အဆောင်တံဆိပ်များ၏ အကူအညီဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူချောင်သွားခဲ့ရပြီး “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

ရွှီရန်၏ အေးစက်သောအသံက သူတို့၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဘေးကင်းဇုန်ရောက်ဖို့ တစ်ရက်ပဲ လိုတော့တယ် အမြန်ဆုံး ပြန်ကြတော့”

“ဒါပေမဲ့ မင်းတစ်ယောက်တည်း...”

ရွှီရန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“အမြန်သွားစမ်းပါ ငါ့ကို ဒီမှာ လာပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးနဲ့”

နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရွှီရန်က အေးစက်စက်ပင် ထပ်မံပြောကြားလိုက်သည်။

"အမြန်သွားကြတော့။ ငါ့ရဲ့ ကျောက်မျက်ရတနာကိုပါ တစ်ခါတည်း ယူသွားပေး။"

ရွှီရန်က စက္ကူရုပ်ကို အချက်ပြလိုက်ရာ စက္ကူရုပ်သည် အချိန်ကျောက်မျက်ကို ၎င်းတို့ထံသို့ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သည်။ အဖွဲ့ဝင်အချို့က ကျောက်မျက်ကို ဖမ်းယူလိုက်ရင်း "ကောင်းပြီ... မင်းပြောသလိုပဲ ငါတို့ နားထောင်ပါ့မယ်"

စကားအဆုံးတွင် ခုနစ်ဦးစလုံးမှာ အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ဤအပြန်အလှန် ပြောဆိုမှုအားလုံးမှာ သုံးစက္ကန့်မျှသော အချိန်အတွင်း အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုအချိန်တွင်မူ သဲကန္တာရ ကပ်ဘေးနတ်ဘုရားမှာ တွေဝေနေဆဲဖြစ်ပြီး ရွှီရန်၏ အစွမ်းအစ အတိမ်အနက်ကို ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သေးပေ။

ရွှီရန်က ထွက်မပြေးရုံသာမက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်နေသည်။ ၎င်းသည် ရွှီရန်၏ နယ်ပယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရသည်။

နယ်ပယ်... ဒါက အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်တွေ သာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် မဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလူသားက နယ်ပယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နေရတာလဲ။

သဘာဝအရ သတိကြီးလှသော ထိုသတ္တဝါမှာ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်သေးသဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးမလာဝံ့သေးပေ။ ကျားတစ်ကောင်သည် မြည်းတစ်ကောင်ကို မြင်သည့်အခါ ချက်ချင်း ခုန်မအုပ်သေးဘဲ တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် ရွှီရန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ရွှီရန်မှာမူ ထူးခြားစွာပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။ သူသည် သဲကန္တာရ ကပ်ဘေးနတ်ဘုရားနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေပြီး သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ နတ်ဘုရားသတ်တပ်ဖွဲ့မှာမူ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား။ သူက တကယ်ပဲ ဒီမှာနေပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံနေတာလား။"

ကန္တာရကပ်ဘေးနတ်ဘုရား၏ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ရွှီရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အနီရောင် မီးလျှံများဖြင့် တောက်

လောင်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဆံပင်တိုများမှာလည်း အထက်သို့ လွင့်တက်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကန္တာရကပ်ဘေးနတ်ဘုရားကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်နေသော်လည်း ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“သွေးစွမ်းအင် ၃၄ သန်းရှိတဲ့ သဲကန္တာရ ကပ်ဘေးနတ်ဘုရား... မင်းက သွေးဆာနေတဲ့ ထာဝရအရှင်သခင်အရိုးကနေ သယ်ဆောင်လာတဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကို ပထမဆုံး မြည်းစမ်းရမယ့်သူပဲ...”

“မင်းကို ငါ့ရဲ့ ဓားသွားကို သွေးဖို့အတွက်ပဲ အသုံးချလိုက်မယ်။ ငါ့အတွက် သေပေးလိုက်စမ်း”

တိုးညင်းသော ရေရွတ်သံနှင့်အတူ ရွှီရန်က ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ရေရွတ်သံကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။ ထိုတုန်လှုပ်ဖွယ် အေးစက်လှသော အသံမှာ သဲကန္တာရ ကပ်ဘေးနတ်ဘုရား၏ နားအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့တော့သည်။