အခန်း (၄၁၆-၄၁၇)
Vol. 39 Ch. 416-417
အပိုင်း (၄၁၆)
ထိုအချိန်တွင် ဆောင်းဦးရာသီသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ရိတ်သိမ်းချိန်အခါသမယပင် ဖြစ်တော့သည်။ ဟီရှန်းသည်လည်း ဝမ်းသာအားရသော မျက်နှာပေးဖြင့် အစီရင်ခံရန် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
“အရှင်မင်းကြီးကို အစီရင်ခံပါတယ်... ယခုနှစ်အစကတည်းက ကျွန်တော်မျိုးတို့ မဟာရှနိုင်ငံတော်ကြီးဟာ ရာသီဥတု သာယာဝပြောပြီး အေးချမ်းသာယာလျက် ရှိပါတယ်၊ တိုင်းပြည်က သာယာဝပြောပြီး ပြည်သူတွေကလည်း ဘေးကင်းလုံခြုံကြပါတယ်။ ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းမှာ ပါဝင်သူတွေ ပိုများလာသလို မြေရိုင်းတွေကို ဖော်ထုတ်ပြီး သီးနှံစိုက်ပျိုးတာတွေလည်း တိုးတက်လာတဲ့အတွက် ဒီနှစ်မှာလည်း အထွက်နှုန်း အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ရိတ်သိမ်းပွဲကို ရရှိခဲ့ပြန်ပါပြီ။ ကနဦး ခန့်မှန်းချက်တွေအရ လူဦးရေ သန်း ၁၂၀ အတွက် တစ်နှစ်စာ ဖူလုံရုံတင်မကဘဲ ပိုလျှံတဲ့အထိ ရိတ်သိမ်းနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်”
လင်းပိုင်ဖန်မှာ ထိုအကြောင်းကို ကြိုတင်သိရှိထားသော်လည်း အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး “ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ကောင်းတယ်” ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။
ယခုအခါ သူတို့ မဟာရှနိုင်ငံတော်၏ စုစုပေါင်းလူဦးရေမှာ သန်း ၇၀ ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကလည်း စားနပ်ရိက္ခာများ ပိုလျှံခဲ့ပြီး ယခုနှစ်တွင်လည်း ထပ်မံ၍ အထွက်နှုန်း ကောင်းခဲ့ပြန်ရာ တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ပြည်သူများအတွက် နှစ်နှစ်စာ ဖူလုံသော ရိက္ခာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်အမှုမျိုးပါနည်း။ အင်အားကြီးသော အင်ပါယာကြီးများတွင်ပင် ဤကဲ့သို့ စားနပ်ရိက္ခာ အရန်အင်အားမျိုး မရှိကြချေ။ ရှေးခေတ်ကာလများတွင်မူ ဤအခြေအနေမျိုးမှာ လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်သော ကိစ္စဖြစ်လေသည်။
“ဒီသတင်းကို တစ်လောကလုံး သိအောင် ကြေညာလိုက်စမ်း၊ ပြည်သူတွေနဲ့အတူ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲကြစေ” ဟု လင်းပိုင်ဖန်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး” ဟု ဟီရှန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် နန်းတော်၏ အနောက်ဘက်အရပ်မှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်မြို့လုံးသို့ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။ သာမန်ပြည်သူများဖြစ်စေ၊ သိုင်းပညာရှင်များဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားကာ မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ကြရသည်။
“ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်တာလဲ၊ တကယ့်ကို နေရထိုင်ရ ခက်လိုက်တာ”
“ဘယ်က အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့တဲ့ သိုင်းပညာရှင်က မဟာရှနန်းတော်ထဲမှာ လာပြီး ပြဿနာရှာရဲတာလဲ၊ အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူး ထင်တယ်”
“ငါတို့ မဟာရှမှာ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်တောင် ရှိတာနော်”
“အရှင်မင်းကြီး... သတိထားတော်မူပါ” ဟု ဟီရှန်းမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လင်းပိုင်ဖန်၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရန် ရပ်လိုက်သည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ရယ်မောလိုက်ရင်း “စိတ်မပူပါနဲ့... ဒါက သတင်းကောင်းပဲ၊ ငါတို့ မဟာရှမှာ နောက်ထပ် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ထိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါမှာ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် ရှည်လျားသော လှံတစ်စင်းအဖြစ် စုစည်းကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်သွားပြီးနောက် ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် နေရောင်ခြည်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျလာလေသည်။
ထိုခဏမှာပင် ရဲရင့်သော ရယ်မောသံတစ်ခုမှာ တစ်မြို့လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
“ငါ အောင်မြင်သွားပြီ... ဒီအဘိုးကြီး နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီဟေ့... ဟားဟားဟား…”
“အရှင်မင်းကြီး...”
ဟီရှန်းမှာ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ “ဒါက... လှံနတ်ဘုရား ရဲ့ လှံသိုင်းအရှိန်အဝါ မဟုတ်လား။ သူ... အောင်မြင်သွားပြီလား၊ သူ ကောင်းကင်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်... သွားကြည့်ကြတာပေါ့”
အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းပိုင်ဖန်နှင့် အခြားသူများမှာ ခမ်းနားထည်ဝါသော အိမ်တော်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤနေရာကား လှံနတ်ဘုရား နေထိုင်ရာ နေရာပင် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ လှံနတ်ဘုရားမှာ လှံတစ်စင်းကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ဝေဆာနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားပြီး ပိုမိုနုပျို လန်းဆန်းနေပုံရသည်။ ထို့ပြင် ဖြူဖွေးနေသော ဆံပင်များကြားတွင် အနက်ရောင် ဆံနွယ်အချို့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်နုပျိုသွားသကဲ့သို့ပင်။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူတိုင်း ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်နုပျိုသွားမှုပင် ဖြစ်သည်။ အရိုးတွင်းခြင်ဆီများကို သန့်စင်ပေးပြီး အသက်တမ်းကို နှစ်ပေါင်း ၅၀ မှ ၆၀ အထိ တိုးမြင့်စေသဖြင့် သဘာဝအတိုင်း ပိုမိုနုပျိုလာခြင်း ဖြစ်သည်။
လှံနတ်ဘုရားအပြင် အခြားသော ထူးချွန်သည့် သိုင်းပညာရှင်များစွာလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး အားလုံးက လှံနတ်ဘုရားအား လာရောက်ဂုဏ်ပြုကြသဖြင့် အလွန်ပင် စည်ကားနေတော့သည်။
ချိုင်ယွီရှင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “ဆရာ... ဆရာ့ရဲ့ အိမ်မက်က နောက်ဆုံးတော့ အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီပေါ့။ ကျွန်မ တပည့်အပေါင်းအဖော်တွေကို သွားပြောလိုက်ဦးမယ်၊ သူတို့အားလုံးလည်း ပျော်သွားကြမှာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လက်ဗလာဆရာကြီးကလည်း မနာလိုဖြစ်ဖွယ် လေသံဖြင့် “စီနီယာကြီး... တကယ့် လှံနတ်ဘုရားအစစ်အဖြစ်နဲ့ ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေထဲမှာ ပါဝင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့ ဂုဏ်ယူပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
အရက်ဓားအင်မော်တယ်ကမူ “နောင်ကျရင် လှံနတ်ဘုရား စီနီယာကြီးဆီကနေ လမ်းညွှန်မှုတွေ ထပ်ပြီး ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လှံနတ်ဘုရားမှာ နွေဦးလေပြေကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ပြုံးရွှင်လျက် “အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဟားဟား…” ဟု ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။
လင်းပိုင်ဖန် ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှ အားလုံးက လှည့်လိုက်ပြီး တညီတညွတ်တည်း ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။
“အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်... အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ”
“အားလုံး ထကြပါ” ဟု လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။
လှံနတ်ဘုရားမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြေးလာပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လျက် “တပည့်က ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်၊ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကိုလည်း နှုတ်ဆက်ပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဓားအဖိုးအိုကလည်း ပြုံးရွှင်လျက် “ညီငယ်... မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ရှာတွေ့သွားလို့ ဂုဏ်ယူပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ငါကတော့ လေးငါးလလောက် ကြာမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားတာ၊ အခုတော့ နှစ်လကျော်ကျော်လေးနဲ့တင် အောင်မြင်သွားပြီပဲ။ မင်းက ငါ့ကို တကယ့်ကို အံ့သြသွားစေတာပဲ... ဟားဟား….”
လှံနတ်ဘုရားမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး “ဒါတွေအားလုံးက ဆရာ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေကြောင့်ပါ။ ဆရာ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုသာ မရှိရင် ကျွန်တော် ဒီနေ့လိုမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပညာတွေကို ပိုသင်ယူလေလေ၊ ကျွန်တော့်မှာ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေသေးတာကို ပိုသိလာရလေလေပါပဲ။ နောင်ကျရင်လည်း ဆရာက ဆက်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် တသက်လုံး ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သူသည် သူ၏ဆရာနှင့် အဆင့်တူ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အဆုံးတွင်မူ သူသာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသေးသည်။
ထို့ကြောင့် သူ၏ ငယ်ရွယ်လှသော ဆရာ၏ တာအိုအပေါ် နားလည်မှုမှာ မည်မျှအထိ နက်နဲလှသည်ကို ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။ သူသည် ဆက်လက်သင်ယူလိုပြီး သူ၏ လှံသိုင်းကို ပိုမိုထက်မြက်စေချင်သေးသည်။
“မင်း သင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါက သင်ပေးမှာပေါ့” ဟု လင်းပိုင်ဖန်က ကတိပေးလိုက်သည်။
လှံနတ်ဘုရားမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားပြီး “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် လင်းပိုင်ဖန်၏ စိတ်ထဲ၌ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဒင်...! ကစားသမားရဲ့ နိုင်ငံတော်အင်အား တိုးတက်လာတဲ့အတွက် သင်၏ ခွန်အားမှာလည်း တပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဆုလာဘ်အဖြစ် ‘စစ်နတ်ဘုရား ကျမ်းစာအုပ်’ ကို ပေးအပ်လိုက်သည်”
“စစ်နတ်ဘုရား ကျမ်းစာအုပ်ဟာ သိုင်းပညာရဲ့ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပုံကားချပ် ၄၉ ခု ပါဝင်နေသည်။ ပုံတစ်ခုချင်းစီမှာ စကြဝဠာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ သိုင်းပညာရဲ့ အခြေခံတရားတွေ ပါဝင်နေပြီး အောင်မြင်စွာ တတ်မြောက်သွားတဲ့အခါ လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တဲ့ အစွမ်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ရမှာပင် ဖြစ်သည်”
လင်းပိုင်ဖန်မှာ ထိုပညာရပ်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ အစွမ်းမှာ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းကြီးတစ်ခုအထိ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။ ယခုဆိုလျှင် သူသည် သာမန် မဟာကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် လေးငါးယောက်ကိုပင် အေးအေးလူလူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ မကြာမီ အနာဂတ်တွင် သူသည် ခေတ်ပြိုင် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် အားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း၏ အစွမ်းဖြင့် နှိမ်နင်းနိုင်ရုံသာမက ‘မြင့်မြတ် ကောင်းကင်အဆင့်’ အထိပါ တက်လှမ်းနိုင်ပေတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
တပည့်ဖြစ်သူ၏ တိုးတက်မှုက သူ၏ အစွမ်းကိုပါ တိုးတက်စေခဲ့သဖြင့် လင်းပိုင်ဖန်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် “မဟာရှမင်းဆက်မှာ နောက်ထပ် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ထပ်ရပြီပဲ။ ဒီသတင်းကို ကြေညာပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးကို သုံးရက်တိုင်တိုင် အောင်ပွဲခံခိုင်းလိုက်” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး” ဟု အားလုံးက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။
......
ဤသို့ဖြင့် မဟာရှနိုင်ငံ၏ ရိက္ခာအထွက်နှုန်း ကောင်းမွန်မှုနှင့် လှံနတ်ဘုရား ကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် သတင်းမှာ တစ်လောကလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။ အားလုံးကလည်း မနာလိုဖြစ်ကာ မျက်စိများပင် စိမ်းနေကြတော့သည်။
“တောက်... မဟာရှက ဒီနှစ်မှာလည်း ရိတ်သိမ်းပွဲ အထွက်နှုန်း ကောင်းပြန်ပြီလား”
“သူတို့ဆီက ရိက္ခာတွေက လူဦးရေ သန်း ၁၀၀ စာတောင် ဖူလုံတယ်တဲ့၊ သူတို့မှာ လူဦးရေက သန်း ၇၀ ပဲ ရှိတာလေ”
“ရိက္ခာထက် ပိုပြီး မနာလိုဖို့ကောင်းတာက သူတို့ဆီမှာ နောက်ထပ် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ထပ်ထွက်လာတာပဲ၊ အဲဒါကလည်း လှံကို သုံးတဲ့သူတဲ့ကွာ”
“ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်ဆိုတာ ရှားပါးလှတဲ့ လောကရဲ့ အနှိုင်းမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ မဟုတ်လား... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အဲဒီလို လူတွေက သူ့ဆီမှာပဲ စုနေကြတာလဲ”
“အခုဆိုရင် မဟာရှမှာ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၃ ယောက်တောင် ရှိနေပြီ”
“ငါတို့ဆီမှာ တစ်ယောက်ရဖို့တောင် မနည်းလုပ်နေရတာ... အဲဒီ ဧကရာဇ်လေးက ဘယ်လို အစွမ်းအစတွေ ရှိနေလို့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေကို သူ့ဆီလာပြီး အမှုထမ်းအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ရတာလဲ”
“အား... မနာလိုလွန်းလို့ ရူးတော့မှာပဲဟေ….!!!”
အပိုင်း (၄၁၇)
မဟာလော့နိုင်ငံတော်၏ နန်းတော်အတွင်း၌….
မဟာလော့ဧကရာဇ်သည်လည်း ဤသတင်းကို ကြားသိပြီးဖြစ်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ရ ဆိုးနေတော့သည်။ သူသည် စားနပ်ရိက္ခာ ပြတ်လပ်မှုကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် နေရာအနှံ့ စစ်ပွဲများ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသော်လည်း ယနေ့ထက်ထိ ထိုပြဿနာမှာ ပြေလည်မသွားသည့်အပြင် တိုင်းပြည်မှာလည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုကောင် (လင်းပိုင်ဖန်) မှာမူ ဘာမှမလုပ်ဘဲနှင့်ပင် သူ၏ရိက္ခာများမှာ နှစ်စဥ်နှင့်အမျှ တိုးပွားနေခဲ့သည်။ ၎င်းအပြင် စစ်အင်အား တောင့်တင်းစေရန် စစ်သည်များ စုဆောင်းခြင်း၊ မြင်းများ ဝယ်ယူခြင်းတို့ကို အသည်းအသန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် ခက်ခဲစွာဖြင့် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၂၀ ဦးကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ပြီးခဲ့သည့်လက တိုက်ပွဲတွင် ၁၀ ဦးခန့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသဖြင့် နိုင်ငံတော်အင်အားမှာ ချည့်နဲ့သွားခဲ့ရကာ တာအိုဂိုဏ်းကိုပင် အားကိုးနေရတော့သည်။
ထိုကောင်မှာမူ ဘာမှမလုပ်ဘဲနှင့်ပင် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် အရေအတွက်မှာ တရိပ်ရိပ် တိုးလာနေသည့်အပြင် ယခုအခါ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ပင် ထပ်တိုးလာခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်တော့ချေ... ထိုကောင်သည် ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ ကံကောင်းနေရသနည်း။
မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ တွေးလေလေ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လေလေဖြစ်ရာ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ထမင်းပင် မစားနိုင်တော့ချေ။ မဟာလော့ဧကရာဇ် မည်သို့ပင် တွေးနေပါစေ၊ လင်းပိုင်ဖန်ကမူ လက်ရှိတွင် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေလေသည်။ သူသည် မဟာရှတွင် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး တိုးလာခြင်းအတွက် ခမ်းနားသော ဂုဏ်ပြုစားပွဲကို ကျင်းပခဲ့ပြီး အမတ်ပေါင်းစုံကို ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။
ထိုစားပွဲ၌ လှံနတ်ဘုရားမှာ အဓိက ဧည့်သည်တော်ဖြစ်ရာ အရက်အိုးများစွာတို့ဖြင့် ဧည့်ခံခြင်း ခံခဲ့ရပြီးနောက် အတော်ပင် မူးယစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည်လည်း အမှန်ပင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည် ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ဆန္ဒမှာ အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် သူ၏ တပည့်များမှာလည်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့၏ဆရာ လှံနတ်ဘုရားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုတက်ကြွ လန်းဆန်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အတွက် အိမ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။
သုံးလပင် မပြည့်သေးသော အချိန်အတွင်း၌ သူတို့၏ဆရာမှာ အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် ကျင့်ကြံခြင်းမှတစ်ဆင့် သိုင်းလောကတွင် ရှားပါးလှသော ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ခုန်ကူးသွားနိုင်ခဲ့သည်။ ပြောင်းလဲမှုက တကယ့်ကို ကြီးမားလှပေသည်။
သို့သော် ဤပြောင်းလဲမှုမှာ ကောင်းသော ပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။ ရှေးစကားပုံအရ တစ်ယောက်သောသူ တရားထူးရလျှင် သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များပင် နတ်ပြည်တက်ရသည် ဟူသကဲ့သို့ ယခုအခါ သူတို့သည်လည်း ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်၏ တပည့်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီဖြစ်ရာ ပြင်ပသို့ ထွက်သည့်အခါတွင် ခေါင်းကို မော့၊ ရင်ကို ကော့နိုင်ကြပြီဖြစ်သည်။
“ဆရာ... ကောင်းကင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်” ဟု တပည့်များက တညီတညွတ်တည်း ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြသည်။
လှံနတ်ဘုရားမှာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ငါ့တပည့်တို့... အားနာနေဖို့ မလိုပါဘူး။ အခု ဆရာ အောင်မြင်သွားပြီဆိုတော့ လှံသိုင်းပညာအပေါ်မှာ ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်လာခဲ့ပြီ။ ရှေ့လာမယ့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဆရာ့ဆီမှာ ခေတ္တနေကြ၊ ဆရာ မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေကို သေချာ လမ်းညွှန်ပေးမယ်”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ” ဟု တပည့်များက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်ကြသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဆရာ လမ်းညွှန်မပေးခင်မှာ ဆရာ့ရဲ့ဆရာ၊ မင်းတို့ရဲ့ ‘ဆရာကြီး’ နဲ့ အရင်ဆုံး သွားရောက် တွေ့ဆုံကြရအောင်”
တပည့်များမှာ ကြောင်အသွားကြပြီး “ဆရာ့ရဲ့ဆရာ၊ ‘ဆရာကြီး’ ဟုတ်လား”
အကြောင်းစုံကို ရှင်းပြပြီးနောက် လှံနတ်ဘုရားသည် သူ၏တပည့်တစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ကာ လင်းပိုင်ဖန်နှင့် တွေ့ဆုံရန် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုအုပ်စုထဲတွင် လင်းပိုင်ဖန်သည် ကိုးယောက်မြောက်မင်းသား လီထျန်းချုံးကို တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရရာ လီထျန်းချုံး၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းချုပ်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရှုံ့မဲ့နေတော့သည်။
“ငါ့ရဲ့ တပည့်မြေးတို့... ထကြပါ”
လင်းပိုင်ဖန်က ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်ပြီး “မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို လာတွေ့ကြတဲ့အတွက် သိပ်ကို ဝမ်းသာမိတယ်။ ဒါကတော့ မင်းတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လက်ဆောင်တွေပဲ”
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် မိန်းမစိုးများက ရွှေ၊ ဆေးလုံးများနှင့် ကောင်းမွန်သော လက်နက်များ ပါဝင်သည့် လက်ဆောင်ဗန်းများကို ချက်ချင်း သယ်ဆောင်လာကြသည်။
လှံနတ်ဘုရားက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် “ဆရာ... ဒီလက်ဆောင်တွေက တန်ဖိုးကြီးလွန်းပါတယ်”
လင်းပိုင်ဖန်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး “အကြီးအကဲကပေးတဲ့ လက်ဆောင်ကို ငြင်းပယ်ဖို့ မသင့်ဘူး၊ ယူထားလိုက်ပါ”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး” ဟု တပည့်များက ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဤဆရာကြီးမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်သော်လည်း တကယ့်ကို ရက်ရောလှပေသည်။
ထို့နောက် လူအများအပြားက ပြောင်လက်ကာ တောက်ပနေသော ငွေရောင်လှံတစ်စင်းကို အားစိုက်၍ သယ်ဆောင်လာကြသည်။ လင်းပိုင်ဖန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး “ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးမှ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ကောင်း မရှိလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ ငါ့တပည့်... ဒါကတော့ မင်းအတွက် ဆရာကြီး အိုးယဲ့ဇီကို ထုလုပ်ခိုင်းထားတဲ့ ‘လေနတ်ဘုရားလှံ’ဆိုတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ”
လှံနတ်ဘုရားက ၎င်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လှည့်ပတ်ကစားလိုက်ရာ နန်းတော်အတွင်း၌ လှံရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသဖြင့် တကယ့်ကို အံ့မခန်း ဖြစ်နေတော့သည်။ သူသည် စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ “တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ လှံပဲ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလျက် “ဒီနတ်ဘုရားလှံက ပိဿာ ၉၀၀ လေးတယ်။ ဖျက်ဆီးလို့မရရုံတင်မကဘဲ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ရဲ့ လေထုကိုပါ စုစည်းပြီး ရန်သူကို သုတ်သင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ အစွမ်းက တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ ကောင်းလှတယ်။ ဒီလှံနဲ့ဆိုရင် မင်းဟာ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ထိပ်သီး ၃၀ ထဲမှာ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ယှဥ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မယ်”
လှံနတ်ဘုရားသည် ထိုလှံကို အလွန်နှစ်သက်သွားပြီး “လှံကို ချီးမြှင့်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ” ဟု ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ ငါ စိတ်ကြည်လင်နေတာကြောင့် ဒီညမှာ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် အောင်ပွဲခံ စားပွဲကျင်းပကြရအောင်”
ဤသို့ဖြင့် အရှင်သခင်နှင့် အမတ်များမှာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အတူတကွ ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြပြန်လေသည်။
စားပွဲ၌ ဝန်ကြီးချုပ် ရှောင်ကော်လျှန်က ခွက်ကိုမြှောက်ကာ ဂုဏ်ပြုလိုက်ပြီး “အရှင်မင်းကြီး... အခုဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ မဟာရှနိုင်ငံတော်ဟာ ကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး အင်အားတောင့်တင်းနေပါပြီ၊ လေးပင်လယ်မှာလည်း အေးချမ်းသာယာနေပါတယ်။ အခု နောက်ထပ် ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ယောက်လည်း ထပ်တိုးလာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ‘အင်ပါယာ’ အဖြစ် တည်ထောင်နိုင်ပါပြီ”
ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် စစ်ဘက်နှင့် အရပ်ဘက် အမတ်များအားလုံးမှာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် လင်းပိုင်ဖန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မဟာရှကသာ အင်ပါယာအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခံရလျှင် အမတ်ဟောင်းများမှာလည်း ဂုဏ်သိက္ခာ တိုးလာမည်ဖြစ်ရာ ဘိုးဘွားများအတွက်ပါ ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လင်းပိုင်ဖန်မှာလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ခြုံငုံကြည့်လျှင် မဟာရှ၏ နိုင်ငံတော်အင်အားမှာ အင်ပါယာအဆင့် စံနှုန်းများကို ပြည့်မီနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း လိုအပ်ချက် တစ်ခုတော့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
“ဝန်ကြီး ချောင်... စစ်သည်စုဆောင်းမှုက ဘယ်လိုအခြေအနေ ရှိသလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
ချောင်ချောင်မှာ လင်းပိုင်ဖန်က ဘာကြောင့် ဤအချိန်တွင် မေးရသနည်းဟု အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း “အရှင်မင်းကြီး... စစ်သည်စုဆောင်းမှုက အဆင်ပြေချောမွေ့နေပါတယ်၊ အခုဆိုရင် ၁.၅ သန်းအထိ စုဆောင်းပြီးပါပြီ၊ ၅ သိန်းပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ ဒီနှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ အပြီးသတ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ စိတ်ချတော်မူပါ” ဟု လေးလေးနက်နက် ဖြေကြားလိုက်သည်။
“အရှိန်မြှင့်လုပ်ဆောင်ပါ... ဒီလကုန်မှာ အပြီးသတ်နိုင်အောင် လုပ်ရမယ်” ဟု လင်းပိုင်ဖန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး” ဟု ချောင်ချောင်က နာခံလိုက်သည်။ ယခင်က သူသည် အရည်အချင်းရှိသူများကိုသာ ရွေးချယ်ရန်အတွက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဧကရာဇ်က တောင်းဆိုလာသဖြင့် အရှိန်မြှင့်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ စံနှုန်းအချို့ကို လျှော့ချလိုက်လျှင် လုပ်ငန်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြီးစီးသွားပေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
လင်းပိုင်ဖန်က အမတ်များကို ကတိပေးလိုက်သည် “ငါကိုယ်တော်တို့ မဟာရှဟာ အင်ပါယာနိုင်ငံအဖြစ် တည်ထောင်ဖို့အတွက် တကယ်ပဲ အရည်အချင်း ပြည့်မီနေပြီ။ စစ်သည်စုဆောင်းမှု ပြီးတာနဲ့ ခမ်းနားတဲ့ ဘိသိက်ခံပွဲကို ကျင်းပမယ်။ အမတ်မင်းတို့လည်း စတင်ပြင်ဆင်ထားကြတော့”
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး” ဟု အမတ်များက တညီတညွတ်တည်း ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။
အချိန်များမှာ ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ တရွှေ့ရွှေ့ စီးဆင်းနေခဲ့ရာ ရက်သတ္တပတ် တစ်ပတ်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။ ထိုရက်သတ္တပတ်အတွင်း စစ်မှုရေးရာဝန်ကြီး ချောင်ချောင်မှာ စစ်သည်စုဆောင်းမှုဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသလို အခြားအမတ်များမှာလည်း ဘိသိက်ခံပွဲအတွက် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြသည်။ ပြည်သူများကလည်း ထိုအကြောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုနေကြသဖြင့် သာယာဝပြောသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေလေတော့သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် လင်းပိုင်ဖန်၏ စိတ်ထဲ၌ ရင်းနှီးသောအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဒင်!... ကစားသမား၏ နိုင်ငံတော် မဟာရှအင်ပါယာသည် နိုင်ငံတော်အင်အား ၁၀,၀၀၀ ကျော်၊ နယ်မြေ ဧရိယာ ၆ သန်း စတုရန်းလီ၊ ပြည်တွင်းရင်းမြစ် ၁.၂ ဘီလီယံကျော်၊ လူဦးရေ သန်း ၆၀ ကျော်၊ စစ်အင်အား ၆ သန်းကျော်၊ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၆၀ နှင့် ကောင်းကင်အဆင့် ၃ ယောက် ရှိလာပြီဖြစ်ရာ အင်ပါယာအဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်ရန် လိုအပ်ချက်များ အားလုံးနှင့် ပြည့်မီသွားပါပြီ”
“တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အင်ပါယာ မြေပုံသည်လည်း အဆင့်တိုးမြှင့်ရန် လိုအပ်ချက်များနှင့် ပြည့်မီသွားသဖြင့် စူပါအဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပါပြီ”
“ဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်တက်သွားပြီကွ”
လင်းပိုင်ဖန်မှာ မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ အင်ပါယာ မြေပုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
အင်ပါယာ မြေပုံ ( စူပါအဆင့်)
နယ်မြေဧရိယာ: ၈.၂ သန်း စတုရန်းကီလိုမီတာ (စိုက်ပျိုးမြေ ၅.၄ သန်း)
ပြည်တွင်းရင်းမြစ်: ၁.၆၈ ဘီလီယံ (ရွှေတွင်း ၅၊ ငွေတွင်း ၈၊ ကြေးနီတွင်း ၁၃၊ သံတွင်း ၂၀...)
လူဦးရေ: သန်း ၇၀ (လူချမ်းသာ ၁%၊ သာမန်ပြည်သူ ၆၇%၊ ဆင်းရဲသား ၃၂%)
စစ်အင်အား: ၆ သန်း (ကောင်းကင်အဆင့် ၃ ယောက်၊ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ၆၆ ယောက်၊ ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၂၈,၀၀၀...)
စုစုပေါင်း နိုင်ငံတော်အင်အား: ၁၅,၃၀၀ (အင်ပါယာအဆင့်)
(မှတ်ချက် ၁- ယခုအခါ ကစားသမား၏ တိုင်းပြည်မှာ အင်ပါယာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အင်ပါယာ မြေပုံ ကို စူပါအဆင့် သို့ အဆင့်မြှင့်လိုက်ပါသည်။ မြေအောက်၊ မြေပြင်နှင့် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်များ အပါအဝင် အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ရွှေ့လျားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ လူသားများမပါ)
(မှတ်ချက် ၂- အင်ပါယာ မြေပုံကို အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက် ‘ဖန်ဆင်းရှင်လက်ဝါး’ ဟူသော ဂိမ်းလုပ်ဆောင်ချက်အသစ် တစ်ခုကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်ပါသည်။ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်မှတစ်ဆင့် ပြည်တွင်းရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို တစ်ကြိမ်သာ (တစ်ကြိမ်သာလျှင်) အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ လူသားများမပါ)