အခန်း (၂၅-၂၆)

အပိုင်း (၂၅) ဒုတိယ ညဉ့်ယံ

မနက်စောစောစီးစီး ယန်လျိုတပ်ဖွဲ့မှ လူများသည် မယုံနိုင်စရာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ကြားခဲ့ရသည်။ ရှန်မိသားစုမှ ရှန်ဟုန်၊ ရှန်လိဟွေးနှင့် ရှန်မင်ပင်းတို့သည် ညသန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် ရှန်လောင်ချီ၏ အိမ်မှ အုတ်များကို သွားခိုးခဲ့ကြပြီး အပြန်လမ်းတွင် နိုးကြားနေသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရလေသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ သူတို့ အုတ်ခိုးခဲ့ခြင်းသာမကဘဲ ခိုးရာပါအုတ်များကို သယ်ဆောင်ရန် ခြင်းတောင်းများကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းပင်။

သူတို့ကို ဖမ်းမိချိန်တွင် ချွေးများရွှဲနစ်ကာ အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူတို့ လဲကျသွားသော အသံက အလွန်ကျယ်လောင်သဖြင့် အနီးနားရှိ တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို နိုးသွားစေခဲ့ပြီး အဖမ်းခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ သူတို့သည် လက်ပူးလက်ကြပ် အဖမ်းခံရပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို တုံးအသည်ဟု ခေါ်သောအခါ သူတို့သည် လုံးဝ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ရှန်ဟုန်သည် "ငါတို့က အလစ်တိုက်ခိုက်ခံရတာ၊ မအဘူးကွ။ မင်းကမှ အရူး... မင်းတို့ တစ်မိသားစုလုံး အရူးတွေ" ဟု အော်ဟစ်ကာ သူတို့ကို တုံးအသည်ဟု ခေါ်ခဲ့သူနှင့် ရန်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနေရာတွင် အမျိုးသား အများအပြား မရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ပို၍ပင် ထူးဆန်းသည်မှာ သူတို့သည် လက်ပူးလက်ကြပ် ဖမ်းမိခဲ့သဖြင့် ငြင်းဆို၍ မရသောကြောင့် အုတ်ခိုးခဲ့ကြောင်းကို ဝန်ခံခဲ့ကြသော်ငြားလည်း တပ်ဖွဲ့ဝင်များက သူတို့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ခေါင်းမာစွာဖြင့် ငြင်းဆိုခဲ့ကြခြင်းပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို အနောက်မှ အလစ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူတို့က အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး ဖိတ်ခေါ်ခံရသော ကျိုးမန်ခန်းအား "အနောက်မှ အလစ်တိုက်ခိုက်သူ" ကို ရှာဖွေပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြလေသည်။

ကျိုးမန်ခန်းနှင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများသာမက နောက်နေ့တွင် ထိုအကြောင်းကို ကြားသိရသူများကပင် ရှန်မိသားစုမှ ဤ ၃ ယောက်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်ဟု ထင်ခဲ့ကြလေသည်။

တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို အလစ်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ် ဆိုရင်တောင်မှ အဲဒီလူက အနောက်ကနေ အလစ်တိုက်ခိုက်တဲ့သူ မဟုတ်ဘဲ မှန်ကန်တဲ့ အချိန်မှာ ဝင်ပါပေးတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။

သူတို့၏ ဦးလေးအရင်းအိမ်မှ အုတ်ခိုးရသည့် အကြောင်းရင်းမှာလည်း အတူတူပင် ထူးဆန်းလှသည်။ ရှန်လောင်ချီ၏ မိသားစုသည် သူတို့၏ ဖခင်များကို အစားအသောက် မကျွေးဘဲ အခမဲ့ အလုပ်လုပ်ခိုင်းခဲ့သဖြင့် ရှန်လောင်ချီကို သင်ခန်းစာပေးချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သူတို့က ဆိုကြလေသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ သူတို့၏ ဖြေရှင်းချက် ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူတို့သည် အုတ်များကို ငွေဖြင့် ရောင်းချချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်မည်ဟု လူအများစုက ယုံကြည်ကြလေသည်။

သူတို့၏ မူလအစီအစဉ်မှာ အုတ်များကို ရှန်လောင်တ၏ မြေအောက်ခန်းတွင် သိမ်းဆည်းထားရန် ဖြစ်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အုတ်များကို ရွာထဲသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူတို့သည် အုတ်များကို မြေအောက်ခန်းထဲတွင် အချိန်အတန်ကြာ သိမ်းဆည်းထားရန်နှင့် အခြေအနေ ငြိမ်သက်သွားသောအခါမှ ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ထားပုံပေါ်လေသည်။

ထိုဒေသတွင် မြေအောက်ခန်းရှိသူ များများစားစား မရှိဘဲ ထင်းတင်းကုပ်အောက်ရှိ ရှန်လောင်တ၏ မြေအောက်ခန်းကို လူအများက မသိကြချေ။ လူတွေ သိလျှင်တောင်မှ ရှန်လောင်ချီ၏ အိမ်မှ ပျောက်ဆုံးသွားသော အုတ်များနှင့် ဆက်စပ်တွေးတောမိမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့က အရာရာကို သေချာစဉ်းစားထားပုံပေါ်သဖြင့် သူတို့ကို မိုက်မဲသည်ဟု ခေါ်ခြင်းက တရားမျှတမည် မဟုတ်သော်လည်း သူတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ ပါးနပ်မှုနှင့်တော့ အလှမ်းဝေးလှသည်။

သို့သော် ညသန်းခေါင်ယံအချိန် ဖြစ်သဖြင့် ကျိုးမန်ခန်းသည် သူတို့၏ မိဘများ၊ အဘိုးအဘွားများကို မခေါ်တော့ဘဲ သူတို့ကို တပ်ဖွဲ့ရုံးရှိ အခန်းလွတ်တစ်ခုတွင် သော့ခတ်ထားခဲ့ကာ မနက်မိုးလင်းမှ ဖြေရှင်းရန် စီစဉ်ခဲ့လေသည်။

သူတို့ကို အုတ်များ ပြန်သယ်ခိုင်းသောအခါ သူတို့သည် အကြာကြီး မသယ်နိုင်ကြတော့ဘဲ သိလိုစိတ်ပြင်းပြကြသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ အကူအညီဖြင့် အုတ်များကို ပြန်သယ်ခဲ့ရသည်ဟု ဆိုကြလေသည်။

ကိုယ့်မှာ အရည်အချင်းမရှိရင် တာဝန်ကို လက်မခံပါနဲ့။ အုတ်ကျောက်ကိုတောင် သေချာမထမ်းနိုင်တဲ့သူတွေက ခိုးမှုနဲ့ လမ်းတစ်ဝက်မှာ ဖမ်းမိမှာ သေချာနေတာပဲ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးသည် "ဒီလိုပြောကြတယ်" ဟူသော ဇာတ်လမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မကြာမီမှာပင် ဤထူးဆန်းသော ဇာတ်လမ်းများသည် ချဲ့ကားပြောဆိုခံရကာ နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

ရှန်မိသားစု၏ ပထမအိမ်ထောင်စုနှင့် ဒုတိယအိမ်ထောင်စု တို့သည် နောက်နေ့မနက်တွင် သူတို့၏ သားများကို နံနက်စာစားရန် ခေါ်သောအခါမှသာ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်းကို သတိထားမိကြတော့သည်။ ထိုအခါမှသာ ယမန်နေ့ညက ဖြစ်ရပ်များကို ကြားသိလိုက်ရပြီး မိသားစု နှစ်စုစလုံး ရူးမတတ် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်မော့အာသည် နံနက်စာစားပြီး အလုပ်စရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် လတ်တလောတွင် သိပ်မတွေ့ရတော့သည့်ထျန်းဖန် အပါအဝင် ရှန်မိသားစု၏ ပထမအိမ်ထောင်စုနှင့် ဒုတိယအိမ်ထောင်စု တို့သည် အင်ပြည့်အားပြည့် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

"လောင်ချီ... သူတို့က မင်းရဲ့ တူမြေးအရင်းတွေလေ။ ကလေးတွေက အကျိုးဆက်တွေကို နားမလည်ကြပါဘူး။ သူတို့က ကြက်ခြံ၊ ခွေးအိမ်လေး ဆောက်ဖို့ အုတ်နည်းနည်းလောက် ယူချင်ရုံပါပဲ။ ပြဿနာကြီး လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ အဖေတွေကလည်း မင်းအိမ်ဆောက်ဖို့ ကူညီပေးနေတုန်းပဲ မဟုတ်လား" ရှန်ရှန်းလိက မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုလို ပြောလိုက်လေသည်။ "မနေ့ညက မင်း အဲဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်သင့်တာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို သူတို့ကို လှောင်ပိတ်ခိုင်းရက်ရတာလဲ"

ရှန်ဟုန်သည် ရှန်မိသားစု၏ မြေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သူ၏ အဘိုးစကားကို နားထောင်လေ့ရှိသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် သူ၏ ဖခင်အတွက် ရပ်တည်ပေးလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ပြုမူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်ရှန်းလိက သူ၏ မြေးဖြစ်သူတွင် အပြစ်ရှိသည်ဟု မထင်ခဲ့ချေ။ တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ မြေးသည် အခြားသူများ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရမည့်သူမျိုး မဟုတ်ဟု သူက ထင်လေသည်။

ရှန်ယုံကျွင်းကလည်း ဝင်ပြောသည်။ "ငါ့ရဲ့ မင်ပင်းက သဘောထားသေးသိမ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်က သူ့အဖေက မင်းတို့ မိသားစုအတွက် ထမင်းမစားရဘဲ အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့ရလို့ပဲ။ ငါတို့က ဒီကိစ္စကို အပြစ်ရှာနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်း ထမင်းမကျွေးပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျန့်ယဲ့နဲ့ ကျန့်ရှဲ့တို့က အလုပ်လာလုပ်ပေးခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ကလေးတွေက ဒါကိုမြင်တော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လိုက်မိတာပါ။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက သားသမီးဝတ္တရား သိတတ်မှုကို ပြသတာပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ ဦးလေးအနေနဲ့ မင်းက ဒါကို အငြိုးထားလို့ မရဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား"

အင်း... သူတို့၏ ဖြေရှင်းချက်များနှင့်ဆိုလျှင် ရှန်ဟုန်နှင့် အခြားသူများ သူတို့၏ ဦးလေးအိမ်မှ ညသန်းခေါင်ခိုးယူမှုသည် ကလေးများက ဘာမှမသိနားမလည်ဘဲ လုပ်ခဲ့သည့်ကိစ္စ—သို့မဟုတ် သားသမီးဝတ္တရား သိတတ်မှုကို ပြသခြင်းတစ်ခုအဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

သည်လို အရှက်မရှိဘဲ ကိုယ်လုပ်တာကိုယ် မှန်သည်ဟု ယူဆနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူကမှ မယုံကြည်နိုင်ကြချေ။ ရှန်မော့အာနှင့် ရှန်ရှောက်ယွမ်တို့ မှင်သက်သွားရုံသာမက အလုပ်စတင်ရန် ရောက်လာကြသော ချန်ကျွမ်းကျွမ်းနှင့် အခြားသူများပင် အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

ဖုမင်ဇယ်နှင့် ကျိန့်ကျားမင်တို့လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ အပြောင်အပျက် ပြောတတ်သော ကျိန့်ကျားမင်က မနေနိုင်ဘဲ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။ "ဒါဆိုရင် တပ်ဖွဲ့က သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုဖို့ အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပသင့်တာပေါ့"

ချန်ကျွမ်းကျွမ်းနှင့် အခြားသူများမှာ အသံထွက် ရယ်မောလိုက်ကြ၏။

"ငါတို့က ဒီမှာ မိသားစုကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းနေတာ။ မင်းတို့ ပညာတတ်လူငယ်တွေက ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီလို ဝင်စွက်ဖက်နေရတာလဲ" ရှန်ကျန့်ဖိန်၏ ဇနီးက ချက်ချင်း ရန်တွေ့လေသည်။ ရှန်ဟုန်သည် သူမ၏ အချစ်ရဆုံး သားဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ဤကိစ္စကို အလျင်အမြန် ဖြေရှင်းရန် လောနေကြသည်။ ဤလူများသည် ကြည့်နေရုံသာမက ခနဲ့တဲ့တဲ့ စကားများပင် ပြောနေကြသေးသည်။ အခြေအမြစ်မရှိသော ပညာတတ်လူငယ်များကို စိတ်ဆိုးစေမည်ကိုတော့ သူမ မကြောက်ပေ။

ရှန်ရှောက်ယွမ်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ "လူကြီးတွေ စကားပြောနေတာလေ။ မင်းက ဘာဝင်ပြောနေတာလဲ"

သူက ခဏရပ်လိုက်ပြီး "မင်းတို့က မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး အမှန်တရားကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေပေမဲ့ မင်းတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း ပြောပြော ခိုးတာက ခိုးတာပါပဲ။ သက်သေအထောက်အထားက ရှင်းနေတာပဲ၊ ငြင်းစရာ မရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးထားတာက တပ်ဖွဲ့ကပါ။ သူတို့ကို ပြန်လိုချင်ရင် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဆီ သွားပြောပါ။ ငါနဲ့ လာငြင်းနေလို့ ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဪ... ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဒီမနက်စောစောကတည်းက ကျိုးဖေ့ကျွင်းကို စက်ဘီးနဲ့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိတွေကို သွားခေါ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ သူတို့ အခုလောက်ဆို ရောက်လာတော့မှာ" ရှန်ရှောက်ယွမ်က တပ်ဖွဲ့ရုံးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်၏။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများကို ခေါ်လိုက်သည်ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ ရှန်မိသားစု၏ ပထမအိမ်ထောင်စုနှင့် ဒုတိယအိမ်ထောင်စု မှ မိသားစုများ၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်သွားတော့သည်။ ရှန်ရှန်းလိက အထိတ်တလန့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဘာလို့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးကို ပါဝင်ပတ်သက်ခိုင်းရတာလဲ။ ဒါက မိသားစုကိစ္စလေ"

ရှန်ယုံကျွင်းသည်လည်း စိုးရိမ်လာပြီး "လောင်ချီ... သူတို့က မင်းရဲ့ တူမြေးအရင်းတွေလေ"

ထိုအချိန်မှာပင် အနီးနားရှိ လူတစ်ယောက်က မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ "ဟေ့... အဲဒါ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးလား"

ဟုတ်ပါသည်။ ရွာလမ်းမတစ်လျှောက် စက်ဘီးအစီးရေ အနည်းငယ် စီးနင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ သူတို့တပ်ဖွဲ့မှ ကျိုးဖေ့ကျွင်းအပြင် ၁၉၆၆ ပုံစံ ယူနီဖောင်းဖြစ်သော စစ်စိမ်းရောင် အင်္ကျီနှင့် အပြာရင့်ရောင် ဘောင်းဘီများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိ ၃ ဦးလည်း ပါလာသည်။

"အို... ငါ့ရဲ့ မင်ပင်း" ထျန်းဖန်သည် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလေတော့သည်။ "လောင်ချီ... နင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ။ ငါ နင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်မိတယ်ဆိုရင်တောင် မင်ပင်းက ကလေးပဲ ရှိသေးတယ်။ နင်က ဘယ်လိုလုပ် သူ့အပေါ် အငြိုးထားရက်ရတာလဲ။ အုတ်နည်းနည်းလေးအတွက်နဲ့ သူ့ကို ထောင်ချမလို့လား။ နင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ"

အင်း... သူမနဲ့ ရှန်ယုံကျွင်းတို့သည် တကယ်ပဲ သဘောသဘာဝချင်း တူကြတာပဲ။ စကားလေး တစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းနဲ့ ရှန်မင်ပင်းကို လက်စားချေခံရသူလို ပုံဖော်လိုက်ကြတာပဲ။

ကျိုးဖေ့ကျွင်း ဦးဆောင်သော ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများသည် တပ်ဖွဲ့ရုံးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားကြလေသည်။ ထိုအခါမှသာ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကျိုးမန်ခန်းနှင့် ပြည်သူ့စစ်ခေါင်းဆောင် ကျိုးချင်းကော်တို့သည် တပ်ဖွဲ့ရုံးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီဖြစ်ကြောင်းကို လူတိုင်း သတိပြုမိသွားကြသည်။

ရှန်မိသားစု၏ ပထမအိမ်ထောင်စုနှင့် ဒုတိယအိမ်ထောင်စု မှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ရှန်ရှောက်ယွမ်နှင့် ဆက်လက်အငြင်းပွားရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ တပ်ဖွဲ့ရုံးသို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား သွားကြလေတော့သည်။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများသည် အလုပ်ကို ထိရောက်စွာ လုပ်ဆောင်ကြပြီး အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားကြသည်။ ထို့နောက် တစ်ညလုံး အဖမ်းခံထားရသဖြင့် အနည်းငယ် နွမ်းနယ်နေပုံပေါ်သော ရှန်ဟုန်နှင့် အခြား ၂ ယောက်ကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ကြပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် တပ်ဖွဲ့ရုံးချုပ်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။

"အရာရှိမင်းတို့... ကျွန်တော့်ရဲ့ တူမြေးတွေက သူတို့ရဲ့ ဦးလေးအိမ်ကနေ အုတ်နည်းနည်း ယူမိတာပါ။ အဲဒါက ပြဿနာကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ခင်ဗျားတို့က သူတို့ကို ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းသွားလို့ ရမှာလဲ"

"သူတို့က ကလေးတွေမို့လို့ ဘာမှ နားမလည်ကြပါဘူး။ နောက်ကျရင် သူတို့ကို သေချာ ဆုံးမပါ့မယ်။ မလိုပါဘူး... တပ်ဖွဲ့ရုံးချုပ်ကို ခေါ်သွားဖို့ တကယ် မလိုပါဘူး"

လူတစ်စုက ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိ ၃ ဦးကို လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်ကြလေသည်။

ရှန်ဟုန်နှင့် အခြား ၂ ယောက်သည်လည်း ချက်ချင်းပင် ရုန်းကန်လာကြသည်။

"အဖေ၊ အဘိုး... ကျွန်တော်တို့က ဦးလေး ၇ ကို နောက်နေတာပါ။ သူ့ကို စိတ်ပူသွားအောင် အုတ်တွေကို ဝှက်ထားချင်ရုံပါ။ ခိုးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး"

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့က ဦးလေး ၇ ကို နောက်နေတာပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ရဲ့ တူမြေးတွေလေ။ သူ ကျွန်တော်တို့ကို အုတ်နည်းနည်း ပေးတယ်ဆိုရင်တောင် သိပ်များတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာလို့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးကို ပါဝင်ပတ်သက်ခိုင်းရတာလဲ"

"အဘွား၊ အမေ... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ကြပါဦး။ ကယ်ကြပါဦး။ ကျွန်တော် ရဲစခန်းကို မသွားချင်ဘူး။ ထောင်ထဲ မဝင်ချင်ဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကယ်ကြပါဦး... ဝူးဝူးးးး..."

ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိ ၃ ဦးက သူတို့ကို ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်သည်။ "ရပ်လိုက်စမ်း"

သူတို့အထဲမှ အသက်ပိုကြီးသော အရာရှိက တင်းမာစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဘယ်သူ့ပစ္စည်းကို ခိုးတာပဲဖြစ်ဖြစ် ခိုးတာက ခိုးတာပါပဲ။ ဒါက ရာဇဝတ်မှုမြောက်တဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး မိသားစုတွင်း ဆုံးမရုံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေါ့... အမှုရဲ့ သဘောသဘာဝကို မဆုံးဖြတ်ခင်မှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့က ရာဇဝတ်မှုကို သည်းခံမှာ မဟုတ်သလို အပြစ်မရှိတဲ့သူတွေကိုလည်း မတရားလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အခု ဖယ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အလုပ်ကို အနှောင့်အယှက် မပေးပါနဲ့။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ကို နှောင့်ယှက်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့လည်း တပ်ဖွဲ့ရဲစခန်းကို လိုက်ခဲ့ရလိမ့်မယ်"

ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ တင်းမာသော မျက်နှာထားများနှင့် စူးရှသော အကြည့်များသည် ဓားများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူကမှ သူတို့၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ရဲအောင် ပြုလုပ်နိုင်လေသည်။

ရှန်မိသားစုမှ မိသားစုဝင်များသည် မသက်မသာဖြင့် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။ အစောပိုင်းက ရှန်ရှောက်ယွမ်၏ အိမ်တွင် ရဲတင်းနေခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများကို မြင်သောအခါ ရှန်ရှန်းလိနှင့် ရှန်ယုံကျွင်းတို့သည် အတွင်းစိတ်၌ တုန်ယင်နေကြလေပြီ။ အရာရှိများ၏ တင်းမာသော အကြည့်များက သူတို့၏ ခြေထောက်များကိုပင် ခွေသွားလုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။ သူတို့က ဤသို့ဖြစ်နေလျှင် အခြားသူများမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်နေကြသဖြင့် လမ်းပိတ်ရပ်ရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ဖယ်ပေးလိုက်ကြလေတော့သည်။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများသည် သံသယရှိသူများကို လျင်မြန်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။

ပြည်သူ့လုံခြုံရေး အရာရှိများ ထွက်သွားပြီးနောက် ရှန်ရှန်းလိက ရှုံ့မဲ့နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလေတော့သည်။ "လောင်ချီ... မင်းက ဒီလောက် ရက်စက်နေမှတော့ ငါတို့ဘက်က မညှာတာဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့နော်။ ကလေးတွေ အဖမ်းခံလိုက်ရတော့ ကျန့်ဖိန်တို့က မင်းအိမ်ဆောက်ဖို့ ဆက်အလုပ်လုပ်ချင်စိတ် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူတို့သည် အလုပ်တစ်ခုလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံပေါ်လေသည်။

...

အပိုင်း (၂၆)

ရှန်ရှောက်ယွမ်သည် ငွေ ၃၀၀ ယွမ်ကို ပြန်ယူသွားစဉ်က စာချုပ်ထဲတွင် လုပ်အားခရက်များ ပြန်ဆပ်ရမည်ဟု ရေးသားထားသော်လည်း ရှန်မော့အာကတော့ အိမ်သစ်ဆောက်ရန် မြေကွက်ချထားပေးရန် ထိုနေရာမှာပင် ပြောဆိုခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးမန်ခန်းက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ကူညီဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သော်ငြားလည်း ရှန်ရှန်းလိကတော့ ရှန်ရှောက်ယွမ်တို့ သားအဖနှစ်ယောက်က တကယ်တမ်း အိမ်ဆောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

အိမ်ဆောက်ခြင်းသည် ငွေရှိရုံဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများ စုဆောင်းရန် ခက်ခဲသည်ကို မဆိုထားနှင့်၊ ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးမည့်သူများလည်း ရှိရန် လိုအပ်သေးသည်။

ထိုနေ့က ရှန်ရှောက်ယွမ်က မြေးဖြစ်သူကိုလွှတ်၍ အလုပ်စတင်မည့်ရက်ကို လာရောက်အကြောင်းကြားခိုင်းစဉ်ကပင် ရှန်ရှန်းလိ၏ စိတ်ထဲတွင် ပွဲကြည့်ပရိသတ်တစ်ယောက်လို သဘောထားမျိုး ရှိနေခဲ့သေးသည်။ သူတို့ ပထမအိမ်ထောင်စုနှင့် ဒုတိယအိမ်ထောင်စုတို့မှ အစားထိုးပေးမည့် လုပ်အားခရက်များ ရှိနေလျှင်တောင်မှ ကျန်ရှိနေသည့် အလုပ်များကို ရှန်လောင်ချီ တစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်မည်တဲ့လား။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ရှန်လောင်ချီက အမှန်တကယ်ပင် စီစဉ်ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

အလုပ်စတင်ပြီးနောက်တွင် ချန်မိသားစု၊ ချိုက်မိသားစု၊ ယန်မိသားစု အစရှိသည့် မိသားစုများစွာ သွားရောက်ကူညီကြကြောင်းကို ရှန်ရှန်းလိ ကြားသိခဲ့ရသည်။ ရှန်မျိုးနွယ် အသိုင်းအဝိုင်းမှပင် သွားရောက်ကူညီသူများ ရှိနေသဖြင့် ထိုလူများသည် မိမိနှင့်မဆိုင်သောကိစ္စကို ဝင်ပါနေကြသည်ဟု သူ၏စိတ်ထဲတွင် တွေးထင်နေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ရှန်ရှောက်ယွမ်သည် အကူအညီပေးသူများကို ထမင်းဟင်းကောင်းကောင်းဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးသော်လည်း သူတို့မိသားစုနှစ်စု၏ စားသောက်ရေးကိုမူ လျစ်လျူရှုထားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူသည် အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး အိမ်ရှိ ပန်းကန်တစ်လုံးကိုပင် ရိုက်ခွဲပစ်ခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်ကျမှပင် သူ၏ ညီအငယ်ဆုံးဖြစ်သူသည် အရင်နှင့် လုံးဝမတူတော့ကြောင်း ရှန်ရှန်းလိ အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။

သို့သော် ယခု သူ၏လက်ထဲတွင် ငွေအနည်းငယ် ရှိနေပြီး ရွာထဲရှိ မိသားစုအချို့နှင့်လည်း ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်နေသည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဘာဖြစ်သေးသနည်း။

သူ၏ မိခင်အရင်းသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော တောင်ပေါ်ရွာလေးမှ လက်ထပ်လာသူဖြစ်ပြီး သူ၏ မိန်းမမှာလည်း အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပြေးလာသူ ဖြစ်သည်။ ဦးလေးဘက်မှဖြစ်စေ၊ ယောက္ခမဘက်မှဖြစ်စေ အကူအညီ မရနိုင်ပေ။ အိမ်ဆောက်ခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စကြီးမျိုးတွင် သူသည် အပြင်လူများကိုသာ အမှန်တကယ် အားကိုးနေမည်တဲ့လား။

အခြားအရာများကို မဆိုထားနှင့်၊ သူတို့မိသားစုနှစ်စုမှ လူ ၅ ယောက် လျော့နည်းသွားပါက ဤဆောက်လုပ်ရေးကာလသည် မည်မျှကြာအောင် နှောင့်နှေးနေတော့မည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ။

ရာသီဥတုက ကောင်းနေ၍သာ။ အကယ်၍ ရာသီဥတုသာ မကောင်းဘဲ မိုးများ ဆက်တိုက် ရွာသွန်းနေပါက သူတို့အိမ်သည် ဆောင်းဦးရာသီ ကောက်ရိတ်သိမ်းချိန်မတိုင်မီ ပြီးစီးနိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာပင် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သူတို့ဘက်မှ တာဝန်များကို ပစ်ချထားလိုက်ပါက ရှန်ရှောက်ယွမ်၏ အိမ်သည် ဆက်လက်ဆောက်လုပ်နိုင်မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ထိုမျှလောက် ချောမွေ့ပြေပြစ်နေမည် မဟုတ်တော့ဟု ရှန်ရှန်းလိ တွေးထင်ထားခဲ့သည်။

ရှန်ရှောက်ယွမ်ကိုလည်း ရင်ထဲတွင် တစ်ဆို့ဆို့ဖြစ်ရသော အရသာကို ခံစားကြည့်စေချင်သည်။

သို့သော် ရှန်ရှောက်ယွမ်သည် သူထင်ထားသကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲသွားခြင်းမျိုး၊ စိတ်တိုဒေါသထွက်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်မေးလိုက်လေသည်။ "ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်အိမ်ကို အကြွေးတင်နေတဲ့ လုပ်အားခရက်တွေကို ဘာနဲ့ အစားထိုးပေးမှာလဲ"

ရှန်ရှန်းလိက 'မင်းအမေကိုပဲ အစားထိုးလိုက်၊ မင်းက ငါ့မြေးကို ရဲစခန်းအထိတောင် ပို့လိုက်သေးတယ်၊ ငါက ဘာလို့ ဒီသောက်ကျိုးနည်း လုပ်အားခရက်တွေကို အစားထိုးပေးရဦးမှာလဲ' ဟု ပြောချင်တော့သည်။

သို့သော် ရှန်ရှောက်ယွမ်သည် သူ၏အဖြေကို လိုချင်ပုံမရဘဲ အနည်းငယ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင် ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ဒါက သိပ်တော့ မခက်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ မိသားစုနှစ်စုမှာ လုပ်အားတွေ အများကြီးရှိတော့ လုပ်အားခရမှတ်တွေလည်း အများကြီး ရမှာသေချာတယ်။ အခုချိန်မှာ ကျွန်တော်နဲ့ မော့အာက လုပ်အားခရမှတ် နည်းတော့ ဝေစုရမယ့် စပါးတွေလည်း နည်းနေတယ်လေ"

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကြီး" သူသည် ကျိုးမန်ခန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီလိုလုပ်ကြမလား။ တပ်ဖွဲ့ကနေ လုပ်အားခရမှတ် ဒါမှမဟုတ် စပါးအဖြစ် တိုက်ရိုက် တွက်ချက်ပေးလိုက်ပါ။ အရင်တုန်းက ကျွန်တော် တပ်ဖွဲ့ရုံးကနေ စပါးတွေ ချေးထားတာလည်း ရှိတော့ အဲဒါနဲ့ပဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အစားထိုးခုနှိမ်ပေးလိုက်ပါ။ ပိုနေတာတွေကို နောက်တစ်ကြိမ် စပါးဝေတဲ့အခါကျရင် ကျွန်တော်တို့ကို ပေးပြီး လိုနေတာတွေကိုလည်း နောက်တစ်ကြိမ် စပါးဝေတဲ့အခါကျရင် ပြန်ဖြတ်ယူလိုက်ပေါ့"

ကျိုးမန်ခန်းသည်လည်း ရှန်မိသားစု၏ ပထမအိမ်ထောင်စုနှင့် ဒုတိယအိမ်ထောင်စုတို့အပေါ် စိတ်ပျက်နေခဲ့သည်။

ညီအစ်ကိုအရင်း၊ ဦးလေးနှင့် တူအရင်းများ ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဤအတောအတွင်း ပြဿနာပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ စပါးများကို လုယူခြင်း၊ အားကိုးမရသော အိမ်ထောင်ဘက်ကို မိတ်ဆက်ပေးကာ အရာအားလုံးကို သိမ်းပိုက်လိုခြင်း၊ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် အုတ်ခဲများကို ခိုးယူခြင်း စသည်တို့သည် တပ်ဖွဲ့အတွက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရုံသာမက တပ်ဖွဲ့ကိုလည်း အမည်ပျက်စေသည်။

သူတို့၏ ယန်လျိုတပ်ဖွဲ့သည် ယခင်က နာမည်ဂုဏ်သတင်း မည်မျှကောင်းမွန်ခဲ့သနည်း။ သို့သော် မကြာသေးမီကမူ အမှန်တကယ်ပင် အောက်ဆုံးအထိ ထိုးကျသွားခဲ့လေပြီ။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်က ကျိုးမန်ခန်းသည် တပ်ဖွဲ့ရုံးသို့ အစည်းအဝေးသွားတက်စဉ် စုန်းရှုတပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုခဲ့သေးသည်။ ယန်လျိုတပ်ဖွဲ့တွင် ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် သူတို့အပေါ် အာရုံစိုက်မှု လျော့ကျသွားစေခဲ့ကြောင်း၊ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူတို့တပ်ဖွဲ့မှ လျိုယင်းရွှမ်း၏ ဆူပူသောင်းကျန်းမှုများကြောင့် စုန်းရှုတပ်ဖွဲ့သည် အရှက်ကွဲဆုံးတပ်ဖွဲ့များစာရင်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိပ်ဆုံးမှ ရပ်တည်နေရလိမ့်မည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။

ထိုသူသည် ကျေးဇူးလာတင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို အမှန်တကယ် နာကျင်ရအောင် လာရောက်ပြောဆိုနေခြင်းဟုသာ ကျိုးမန်ခန်း တွေးထင်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လျိုယင်းရွှမ်းသည် ဆူပူသောင်းကျန်းတတ်သော်လည်း သူမသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလုပ်များကို အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အလွန်ဆုံး သူမ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အရာများသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေရုံမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့တပ်ဖွဲ့ကတော့ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ မိဘမဲ့သားအဖ၏ စပါးများကို လုယူခြင်း၊ တူမဖြစ်သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းပိုက်ရန် ဆွေမျိုးများကို ရှာဖွေခြင်း စသည်တို့သည် နားထောင်လို့ကောင်းသော ကိစ္စများ မဟုတ်ကြချေ။

ကျိုးမန်ခန်းသည် ထိုမနှစ်မြို့ဖွယ် အတွေ့အကြုံများကို ခဏတာ ပြန်လည်တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ရှောက်ယွမ်၏ အဆိုပြုချက်ကို ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်၏။ "ရပါတယ်။ လုပ်အားခရက်တွေကို လုပ်အားခရမှတ်တွေနဲ့ အစားထိုးတာက လုံးဝကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ ပြန်ရောက်ရင် ငါ စာရင်းကိုင်ကို ပြောလိုက်ပါ့မယ်"

အခြေအနေများသည် သူ မျှော်မှန်းထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လုံးဝ ဖြစ်ပေါ်မလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ရှန်းလိသည် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားလေသည်။ "မရဘူးလေ။ ကျွန်တော်တို့က လုပ်အားခရမှတ်တွေနဲ့ ဘာလို့ အစားထိုးပေးရမှာလဲ။ သူက အဘိုးလေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ကိုယ့်မြေးကိုတောင် ရဲစခန်းအထိ ပို့ရက်တဲ့ ရက်စက်တဲ့သူပဲ။ ကျွန်တော်တို့က ဘာကိစ္စနဲ့ သူ့ကို လုပ်အားခရမှတ်တွေ အစားထိုးပေးရဦးမှာလဲ"

ရှန်ယုံကျွင်းကလည်း ဝင်ပြောလေသည်။ "ကျွန်တော်တို့က သားတွေကို လွှတ်ပြီး ကူညီခိုင်းတာက ညီအစ်ကို သံယောဇဉ်ကြောင့်ပါ။ ရှောင်ဟုန်တို့က အမှားနည်းနည်း လုပ်မိတယ်ဆိုပေမယ့် သူက အဘိုးလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလောက်ကြီးတော့ ပြတ်သားမနေသင့်ဘူးလေ။ ဒီလောက်တောင် ပြတ်သားနေမှတော့ ကျွန်တော်တို့ဆီက အကူအညီကိုလည်း ထပ်မလိုချင်သင့်တော့ဘူး"

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ရှန်ရှောက်ယွမ် ဘာမှပြောစရာ မလိုတော့ဘဲ ကျိုးမန်ခန်းက ထိုအရှက်မရှိသော လူနှစ်ယောက်ကို အရင်ဦးဆုံး ပိတ်ဟောက်လိုက်တော့သည်။ "ခင်ဗျားတို့က စာချုပ်ချုပ်ထားတာလေ။ အဖြူအမည်း ရှင်းနေအောင် ရေးထားတာ။ ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ထိုးပြီး လက်ဗွေနှိပ်ထားတာလေ။ တပ်ဖွဲ့က ဒီကိစ္စကို သက်သေလုပ်ပေးထားမှတော့ ခင်ဗျားတို့ကို လိမ်ခွင့်ပေးလို့ မရဘူး။ လုပ်အားခရမှတ်နဲ့ အစားထိုးမလား၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ကုန်လို့ ငွေရှင်းတဲ့အခါကျရင် ငွေနဲ့ တိုက်ရိုက် အစားထိုးမလား။ ဒီရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်"

ထိုလူနှစ်ယောက်ကို အကြွေးလိမ်ခွင့် လုံးဝ မပြုနိုင်ပေ။ အုတ်ခဲခိုးယူသည့်ကိစ္စ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်သဖြင့် တပ်ဖွဲ့၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းသည် မည်မျှအထိ ဆိုးရွားသွားမည်ကို ကျိုးမန်ခန်း စဉ်းစားနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။ မူလကတည်းက ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်သော တပ်ဖွဲ့၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ထပ်မံ၍ ထိခိုက်နစ်နာစေရန် လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်တော့ပေ။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ရှန်ရှောက်ယွမ်ဘက်မှ ဤမျှ ပြတ်ပြတ်သားသား ရပ်တည်ပေးလိမ့်မည်ဟု ရှန်ရှန်းလိနှင့် ရှန်ယုံကျွင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ထင်မထားခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုံ့မဲ့သွားတော့သည်။

ရှန်ရှန်းလိက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီလေ။ မင်းက လုပ်အား ၅ ယောက် လျော့သွားတာကို ဂရုမစိုက်မှတော့ ငါတို့ကလည်း အဲဒီလုပ်အားခရမှတ် နည်းနည်းလေးကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး"

သူသည် အမြဲတမ်း ပါးနပ်သူဖြစ်သဖြင့် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ ဤစကားများကြောင့် သူတို့သည် ဤအကြွေးကို လိမ်၍မရတော့ကြောင်း သိရှိသွားကာ အချိန်ထပ်မဆွဲတော့ဘဲ လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့် အမူအရာကိုသာ ပြသလိုက်တော့သည်။

ရှန်ရှောက်ယွမ်သည် ထိုအသုံးမကျသော အစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို အဖက်မလုပ်တော့ဘဲ ရွာလမ်းမပေါ်တွင် ပွဲကြည့်နေကြသူများကို လှမ်း၍ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော့်ဆီမှာ လုပ်အား ၅ ယောက် လိုနေသေးတယ်။ ဘယ်မိသားစုကများ အဆင်ပြေပြေ ကူညီပေးနိုင်မလဲ။ ကျွန်တော့်အိမ်က ထမင်းနှစ်နပ် ကျွေးပါ့မယ်။ သိပ်ကောင်းမယ်လို့တော့ မပြောနိုင်ပေမယ့် ဗိုက်ဝအောင်တော့ ကျွေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ နောက်တစ်ခုက အနာဂတ်မှာ ခင်ဗျားတို့အိမ်တွေမှာ မင်္ဂလာဆောင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အိမ်ဆောက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စတွေရှိလာရင် ကျွန်တော်တို့ သားအဖက ဒီကျေးဇူးကို သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော်က အလုပ်ကြမ်းလုပ်တာ သိပ်မကျွမ်းကျင်ပေမယ့် ဟိုဟိုဒီဒီ သွားပေးတာတို့၊ ပစ္စည်းဝယ်ပေးတာတို့ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်"

သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့် လူအုပ်ထဲမှ တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသား တချို့က ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

"အိမ်ဆောက်ရုံလေးပဲ မဟုတ်လား။ တခြားဟာတွေ မလုပ်နိုင်ရင်တောင်မှ ကျေးလက်က လူတွေက အလုပ်ကြမ်းလုပ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိပါဘူး"

"ဗိုက်ဝအောင် ထမင်းနှစ်နပ် ကျွေးမယ်ဆိုရင်ပဲ ကျွန်တော်က ကျေနပ်နေပါပြီ။ ရှန်ဦးလေး၇.. ခင်ဗျားကို မဖုံးကွယ်ဘဲ ပြောရရင် ဒီရက်ပိုင်း လယ်ထဲမှာ အလုပ်ပါးတော့ ကျွန်တော် အိမ်မှာတောင် ဗိုက်ဝအောင် မစားရဘူးဗျ။ ဟားဟားဟားဟား... ခင်ဗျား နောက်ကျရင် ကျွန်တော် စားနိုင်တာကိုတော့ မငြိုငြင်နဲ့ပေါ့"

"အုတ်မြစ်လည်း ချပြီးပြီ၊ နံရံလည်း နည်းနည်း စီပြီးပြီဆိုတော့ အခက်ဆုံးအလုပ်တွေ အကုန်ပြီးသွားပြီလေ။ အခု ကျွန်တော်တို့ လာလုပ်ရတာက အခွင့်အရေး ရသွားတာပါပဲ"

"ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေတုန်းက မြေစိမ်းအုတ်တွေ စီဖူးတယ်။ အပြာရောင်အုတ်ခဲတွေ စီရတဲ့ခံစားချက်ကို စမ်းကြည့်ချင်နေတာ ကြာပြီ။ အခုတော့ အခွင့်အရေး ရသွားပြီပေါ့"

"ကျွန်တော် ကျွန်တော် ကျွန်တော်... ကျွန်တော့်ကိုလည်း တစ်ယောက် ထည့်လိုက်။ ဟီးဟီး... ခင်ဗျားတို့အားလုံးက ကျွန်တော့်လောက် မမြန်ကြပါဘူး"

ကောင်းပြီလေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လူ ၅ ယောက် ပြည့်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဘက်မှ ပါဝင်ချင်သော်လည်း ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်သေးသူအချို့မှာ သူတို့ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်းမှာပင် လူပြည့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် နောင်တရသွားကြတော့သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ရှန်မိသားစုဝင်များသည်သာ သစ်ရွက်တစ်ရွက်က မျက်စိကို ကွယ်ထားသကဲ့သို့ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွာထဲရှိ အခြားသူများသည် ယခင်က ရှန်လောင်ချီ သားအဖနှစ်ယောက်နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု နည်းပါးခဲ့သဖြင့် ရှန်မိသားစုဝင်များထက်စာလျှင် ထိုသားအဖနှစ်ယောက်၏ အပြောင်းအလဲကို ပို၍ လွယ်ကူစွာ လက်ခံနိုင်ကြသည်။ သဘာဝကျစွာပင် ဤသားအဖနှစ်ယောက်သည် အရင်နှင့် မတူတော့ကြောင်းနှင့် အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ ဘဝသည် ပို၍ပို၍ ကြီးပွားတိုးတက်လာမည်ဖြစ်ရာ သူတို့နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်အောင် နေခြင်းက အရှုံးမရှိနိုင်ကြောင်းကိုလည်း ပို၍ လွယ်ကူစွာ နားလည်နိုင်ကြသည်။

ရှန်ရှောက်ယွမ်သည် သူ့ကိုယ်သူ အလုပ်ကြမ်းမလုပ်နိုင်သော်လည်း ဟိုဟိုဒီဒီ သွားပေးခြင်းနှင့် ပစ္စည်းဝယ်ပေးခြင်းများကို လုပ်ပေးနိုင်သည်ဟု ဘာကြောင့် ပြောခဲ့ပါသနည်း။

ယခုအခါ သူသည် အုတ်ဖုတ်စက်ရုံမှ အလုပ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ။ စက်ရုံခေါင်းဆောင်များ၏ အလေးပေးမှုကိုလည်း အတော်လေး ရရှိထားသည်ဟု ကြားရသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အနာဂတ်၌ မည်သည့်မိသားစုကမဆို အိမ်သစ်ဆောက်လို၍ အုတ်ကြွပ်ပြားများ ဝယ်ယူလိုပါက သူ့ကို ရှာဖွေခြင်းက ပို၍ အဆင်ပြေမည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည် တပ်ဖွဲ့ရုံးတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝင်ဆံ့နေခဲ့သဖြင့် အရည်အချင်းရှိသူ အချို့ကိုတော့ သေချာပေါက် သိကျွမ်းနေမည် မဟုတ်ပါလား။ နောက်ပိုင်းတွင် အခြားကိစ္စများ ရှိလာပါကလည်း သူ့ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် ရှန်ရှောက်ယွမ်၏ ဤစကားများသည် သွယ်ဝိုက်၍ ပြောဆိုထားခြင်း ဖြစ်သော်ငြားလည်း အမှန်တကယ် နားလည်သူများကတော့ တစ်ကြိမ်ကြားလိုက်ရုံဖြင့် သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။

ဟုတ်ပါသည်။ ဤအရာများသည် စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင်တွက်ချက်ထားသူများဖြစ်ပြီး ထမင်းနှစ်နပ် ဗိုက်ဝအောင် စားရရန်သက်သက်အတွက် လာသူများလည်း ရှိသည်။ သူတို့အိမ်မှ ပြင်ဆင်ပေးသော ထမင်းဟင်းများသည် အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အသားများ ပါဝင်ပြီး အသားမရှိလျှင်တောင်မှ ကြက်ဥကြော်ကဲ့သို့သော ဟင်းလျာများ ပါဝင်ကာ လုံးဝ လျော့တိလျော့ရဲ မလုပ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး ကြားသိထားကြသည်လေ။

မူလက ရှန်ရှောက်ယွမ်ကို ဟာသတစ်ခုအဖြစ် ကြည့်ရှုလိုခဲ့သော ရှန်ရှန်းလိ၏ ယခုအချိန်ရှိ မျက်နှာထားကိုမူ ကြည့်ရဆိုးသည်ဟူသော စကားလုံးဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ချေ။

သူသည် ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအမျိုးသား ၅ ယောက်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းလှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

သက်တမ်းတစ်ဝက်ကျော် ရှင်သန်လာခဲ့ပြီးနောက် ဤကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရှက်ခွဲခံရခြင်းမှာ သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ အကယ်၍ လှည့်ထွက်မလာပါက ဒေါသကြောင့် သွေးအန်တော့မည်ကိုပင် သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။

ရှန်မိသားစု ပထမအိမ်ထောင်စုမှ အခြားသူများသည်လည်း အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။ သူတို့မိသားစုသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူနှစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသဖြင့် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ကာ ထိုလူများကို ပြန်လည်ကယ်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိမရှိ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရဦးမည်။

ရှန်ယုံကျွင်းသည် အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်နေသော ရှန်ရှန်းလိ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ထားလိုက်တော့... ငါတို့လည်း ပြန်ကြစို့"

အစ်ကိုကြီး၏ ပါးနပ်မှုဖြင့် အငယ်ဆုံးဖြစ်သူထံမှ အနည်းဆုံးတော့ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ရနိုင်လိမ့်မည်ဟု မူလက သူ တွေးထင်ထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် နောက်ကလိုက်၍ အခွင့်အရေး ယူရုံသာ။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် အစ်ကိုကြီး၏ မျက်နှာမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူ သိထားမည်နည်း။

ထျန်းဖန်သည် မျက်လုံးများ နီရဲလျက် "ကျွန်မရဲ့ မြေးကြီးတော့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကံဆိုးရတာလဲ။ ရှင်တို့ ရှန်မိသားစုမှာ လာမွေးမိပြီး ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ အဘိုးလေးနဲ့ လာတွေ့ရတယ်လို့..."

ရှန်ယုံကျွင်းသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်သွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်သောအသံဖြင့် ထပ်မံပြောလိုက်လေသည်။ "အရင် အိမ်ပြန်မယ်"

ဒီအကြောင်းကို မပြောလျှင် တော်သေးသည်။ ဒီအကြောင်းကို ပြောလိုက်လျှင် ရှန်ယုံကျွင်းသည် ထျန်းဖန်ကို ပါးနှစ်ချက်လောက် ရိုက်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားလေသည်။

အကယ်၍ သူမက ချောင်မေကို စပါးလုယူရန် မြှောက်ပင့်ပေးခဲ့ခြင်း မရှိပါက နောက်ပိုင်းတွင် သည်လောက် များပြားသော ပြဿနာများ ဘယ်ကလာ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ပြောရလျှင် သူမက ဝမ်ကျင်းပေါင်ကို ရှန်မော့အာနှင့် တွေ့ဆုံရန် မြှောက်ပင့်ပေးခဲ့ခြင်း မရှိပါက သူတို့မိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစုတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပျက်စီးသွားပါမည်နည်း။ အကယ်၍ ဆက်ဆံရေး မပျက်စီးခဲ့ပါက အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် တပ်ဖွဲ့ရုံး၌ အလုပ်လုပ်နေသော ဝမ်ကျင်းပေါင်၏ ယောက်ဖဖြစ်သူကို အကူအညီတောင်း၍ မင်ပင်းအတွက် အဆက်အသွယ်ရှာကာ စကားပြောပေးရန် တောင်းဆိုနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ရှန်ယုံကျွင်းသည် ယခင်က သူ့မိန်းမမှာ ဉာဏ်ကောင်းသူဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း အိမ်တွင်းအိမ်ပြင် ကိစ္စရပ်များကို သေသပ်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ခဲ့သည်ဟု အမြဲတမ်း တွေးထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဉာဏ်ကောင်းသူများ အမှားလုပ်မိပါက အမှန်တကယ် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်ကြောင်းကို မကြာသေးမီကမှ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

ရှန်မိသားစု၏ ဒုတိယအိမ်ထောင်စုမှ လူများသည်လည်း ထွက်ခွာသွားကြလေပြီ။

ရှန်ရှောက်ယွမ်သည် သူတို့ကို ဆက်ပြီး အာရုံမစိုက်တော့ပေ။ သည်လို ပူပြင်းသော နေ့ရက်များတွင် နံနက်ခင်းအချိန်သည် အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ထိုအရှက်မရှိသော မိသားစုနှစ်စုအတွက် သူတို့သည် အချိန်များစွာ ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် သူသည် လူတိုင်းကို အလုပ်စလုပ်ရန် အလျင်အမြန် စီစဉ်ပေးလိုက်လေသည်။

ရှန်မော့အာသည် အားလုံး အလုပ်များနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကြွေပန်းကန်လုံးကို ပိုက်ကာ ရေတွင်းဘေးသို့ သွားရောက်၍ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ဆေးကြောလေတော့သည်။

ရာသီဥတုက ပူပြင်းနေသော်လည်း ရေတွင်းထဲမှ ခပ်တင်လာသော ရေသည် အေးစိမ့်နေလေသည်။ ရှန်မော့အာသည် ကိစ္စများကို စဉ်းစားရင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ဆေးကြောနေသဖြင့် မသိမသာပင် အချိန်အနည်းငယ် ကြာသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ဘေးနားမှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ "ထပ်ဆေးနေရင် ဟင်းရွက်တွေ ကျက်သွားတော့မယ်"

ကြည်လင်ပြတ်သားသော ထိုအသံထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

ရှန်မော့အာသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဖုမင်ဇယ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်ပြောင်ကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ပညာတတ်လူငယ်ဖု... ရှင်က အိမ်ရှင်ရှေ့မှာတောင် လာပြီး အလုပ်ခိုနေတာလား"

ဖုမင်ဇယ်သည် ဘေးနားရှိ သံဖြူရေပုံးကို မ,တင်လိုက်ပြီး ရေတွင်းထဲသို့ ညင်သာစွာ ပစ်ချလိုက်သည်။ ရေပုံးသည် လှိုင်းတွန့်လေးများ ထနေသော ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အထက်အောက် ပေါလောပေါ်နေပြီး ဖုမင်ဇယ်က လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်သောအခါ ရေပုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် မြုပ်သွားတော့သည်။ 'ဂလုံ ဂလုံ' အသံများနှင့်အတူ ရေပုံးထဲတွင် ရေများ အပြည့်ဝင်သွားလေပြီ။

"ကျွန်တော် ရေတစ်ခွက်လောက် သောက်မလို့ သွားတာ။ ဓာတ်ဘူးထဲမှာလည်း ရေမရှိတော့ဘူး၊ ရေစည်ထဲမှာလည်း ရေက အောက်ခြေပဲ ကျန်တော့တယ်လေ" ဖုမင်ဇယ်က ပြောရင်းနှင့် လက်ကို အနည်းငယ် အားစိုက်ကာ ရေပုံးကို ရေတွင်းထဲမှ ဆွဲတင်လိုက်သည်။

ရှန်မော့အာက သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်တွင် သူ၏ ဖြူဝင်းပြီး ပိန်သွယ်သော လက်မောင်းသည် အားစိုက်ထားမှုကြောင့် အနည်းငယ် ဖောင်းကြွနေပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသော မေးရိုးတစ်လျှောက်တွင် ကြည်လင်သော ချွေးသီးလေးများ ခိုတွဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိ၏။ "အိမ်ဆောက်ရတာ တော်တော် ပင်ပန်းတယ်မလား။ ခံနိုင်ရည် ရှိရဲ့လား"

သူသည် အလွန်ဆင်းရဲပုံရပြီး လက်တွေ့ကျကျ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် အကြောင်းရင်းကို မသိရဘဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ဘာဒုက္ခမှ မခံစားခဲ့ရဖူးသူနှင့် လုံးဝ တူနေပြန်သည်။

ရှန်မော့အာသည် စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအကြောင်းရင်းကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်သည့် ပညာတတ်အငွေ့အသက်ကြောင့်ဟု သတ်မှတ်လိုက်လေသည်။

သူသည် စာအုပ်များစွာ ဖတ်ဖူးသဖြင့် ပညာတတ်အငွေ့အသက်များ စွဲကပ်နေခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အခြားသူများကို သိပ်ပြီး အဖက်မလုပ်တတ်သဖြင့် အလိုအလျောက်ပင် ပို၍ မာနကြီးပုံပေါက်ကာ တစ်နေကုန် ကဗျာစာပေများနှင့် အတူနေထိုင်လေ့ရှိသော စာပေပညာရှင် သခင်လေးများနှင့် တူနေသည်ဟု လူများကို တွေးထင်စေပြီး သူသည် ဒုက္ခမခံစားဖူးဘူးဟူသော အထင်အမြင်လွဲမှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

'အင်း... ဒီလိုပြောလိုက်ရင်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ'

ဖုမင်ဇယ်သည် ရေပုံးကို မြေကြီးပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ချထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "နောက်တစ်ခါ ထပ်ဆေးဦးမလား။ ရေကို သွန်လိုက်လေ"

ရှန်မော့အာက ကြွေပန်းကန်လုံးထဲမှ ရေများကို သွန်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် သူက ရေသန့်ထည့်ပေးလိုက်ကာ ရေပုံးကို ရေတွင်းထဲသို့ ထပ်မံပစ်ချလိုက်ပြီးမှ သူမ၏ မေးခွန်းကို ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်။ ဦးလေးရှန်တို့က ကျွန်တော်နဲ့ ကျားမင်ကို အရမ်းလေးပင်တဲ့ အလုပ်တွေ မခိုင်းပါဘူး"

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ့ကို မဆိုထားနှင့်၊ ကျိန့်ကျားမင်ကပင် ပထမဆုံး တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရေတစ်ပုံး ထပ်မံဆွဲတင်လာပြီးနောက် ဖုမင်ဇယ်သည် ရှန်မော့အာ ဆေးကြောနေသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ အတော်လေး သန့်စင်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ရေသစ်ထပ်ထည့်ရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိလိုက်ရသည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူသည် ရေပုံးကိုဆွဲကာ အမြန်ထွက်သွားပြီး ရှန်မိသားစု၏ ရေစည်ထဲသို့ ရေဖြည့်ကာ ရေနွေးတစ်အိုး တည်ထားပြီးနောက် အိမ်သစ်ဆောက်မည့် နေရာသို့ အလုပ်ပြန်လုပ်ရန် အမြန်ပြန်သွားသင့်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်ခိုရန် တမင်သက်သက် ထွက်လာသူနှင့် တူနေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ၏ ခြေထောက်များသည် မြေကြီးပေါ်တွင် သံမှိုစွဲထားသကဲ့သို့ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ခွာ၍မရ ဖြစ်နေခဲ့၏။

သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည့်အချိန် အနည်းငယ် ကြာသွားသောကြောင့် ဖြစ်မည်။ ရှန်မော့အာသည် အံ့ဩနေသည့်ရုပ်လေးဖြင့် သူ့ကို မော့ကြည့်လာခဲ့သည်။ ဖုမင်ဇယ်၏ ရင်ထဲတွင် တစ်ချက်ခုန်သွားပြီး ရှန်မော့အာ စကားမပြောနိုင်မီ သူက အရင်ဦးဆုံး မေးလိုက်လေသည်။ "မနေ့ညက မင်းတို့ ဘာလို့ နောက်ကနေ လိုက်သွားကြတာလဲ"

သူ၏ ဤစကားသည် ခေါင်းစဉ်မရှိ၊ အစအဆုံးမရှိ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရှန်မော့အာသည် သူ၏ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူမနှင့် သူမ၏ဖခင်မှာ နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပြီး တစ်ဖက်လူမှာမူ လူရွယ်သုံးယောက် ဖြစ်နေသည်။ ရွာထဲတွင် ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ထိုကဲ့သို့ အလောတကြီး နောက်မှလိုက်သွားခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။

ရှန်မော့အာသည် သူမ၏သိုင်းပညာ ကောင်းမွန်ကြောင်းကို ပြောပြ၍ မရနိုင်ပေ။ မတိုက်ခိုက်နိုင်လျှင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ထွက်ပြေးနိုင်သည့် ယုံကြည်ချက်တော့ ရှိလေသည်။

သူမက ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ရှင်လည်း သိတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်မတို့အိမ်က တကယ်တော့ စီးပွားရေးအရ အရမ်းကျပ်တည်းပါတယ်။ အရင်တုန်းက စုဆောင်းထားတာ ဘာမှမရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မအဖေက အသက်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်ပြီးမှ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်ကိုလတ်ဆီကနေ ငွေ ၃၀၀ ယွမ် ပြန်ရခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ အိမ်သစ်ဆောက်ဖို့ ပိုက်ဆံက အဲဒီလောက်ကြီး ပေါများမနေဘူး။ အုတ်ခဲတွေ အများကြီးကလည်း ပိုက်ဆံအများကြီး တန်တယ်လေ"

တကယ်တော့ ဒါက ဖုမင်ဇယ်ကို လိမ်ပြောလိုက်ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ရတနာတိုက်ခန်းကို ဖယ်ထားလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူမတို့အိမ်တွင် မူလက စုဆောင်းငွေ ၅ ဖန်းသာ ရှိသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော ငွေ ၃၀၀ ယွမ်ကို ပေါင်းလိုက်လျှင် များပြားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အိမ်ဆောက်ပြီး၍ ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူပြီးပါက များများစားစား ကျန်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုမျှလောက် များပြားသော အုတ်ခဲများသည် အမှန်တကယ်ပင် သူမတို့အိမ်အတွက် အရေးကြီးသော ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဖုမင်ဇယ်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ တကယ်တော့ သူသည်လည်း ထိုသို့ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီးသားပင်။ သူသည် ကျေးလက်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်မှသာ ကျေးလက်ဒေသတွင် ပစ္စည်းများ ဘယ်လောက် ရှားပါးနေကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရသည်။ အချို့သော တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် အုတ်ခဲ ခြောက်တောင်းကို မဆိုထားနှင့်၊ ဂေါ်ဖီထုပ် တစ်ထုပ်အတွက်ပင် အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်နိုင်ကြကြောင်း သူ သိထားလေသည်။

"ကျွန်တော် တကယ်တော့..." အကယ်၍ ငွေကြေး သို့မဟုတ် လက်မှတ်များ မလောက်ငှပါက သူက အရင်ဦးဆုံး အနည်းငယ် ချေးပေးနိုင်ကြောင်း ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း ထိုစကားသည် သူ၏ နှုတ်ဖျားတွင် တစ်ပတ်လည်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်မလာခဲ့ချေ။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ဖွင့်ဟလို့ မဖြစ်ပေ။ မည်သူ့ကိုမျှ ဖွင့်ဟလို့ မဖြစ်ပေ။ ဤသည်မှာ ကျေးလက်သို့ မဆင်းမီက လူကြီးသူမများက အထပ်ထပ်အခါခါ မှာကြားထားခဲ့သော အရာပင်။

ရှန်မော့အာ၏ ကြည်လင်ပြီး ရွှန်းလဲ့ကာ အဖြူနှင့်အမည်း သဲကွဲနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ဖုမင်ဇယ်၏ ရင်ထဲတွင် အကြောင်းပြချက် မရှိသော ရှက်ရွံ့မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အားတင်းကာ ပြောလိုက်လေတော့သည်။ "စီးပွားရေးအရဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း တကယ်တော့ အရမ်းကျပ်တည်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းနဲ့ ဦးလေးရှန်ရဲ့ ခံစားချက်ကို ကျွန်တော် နားလည်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်အန္တရာယ်ကင်းဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပဲလေ"

...