အခန်း (၁၁၁-၁၁၂)

အပိုင်း (၁၁၁)

ထန်ထိုင်ဖူဖင်းနှင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့တို့ လျှို့ဝှက်စွာ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးကြသည်။

“ယွင်အောက်ထျန်း… ရှင် ဘာလိုချင်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။”

ထန်ထိုင်ဖူဖင်းက စကားစလိုက်၏။ “ရှင်က သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ပြန်လည်ရရှိပြီး ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို လက်ထပ်ခွင့် တောင်းချင်တာမလား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဝန်ခံလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ ကျုပ် လုပ်သမျှ အားလုံးက ဒီရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းအတွက်ပါပဲ။”

ထန်ထိုင်ဖူဖင်းက ဆက်ပြော၏။ “ဒါပေမဲ့ သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ပြန်လည်ရရှိဖို့ဆိုတာ ကျွန်မတို့ ထန်ထိုင် မိသားစုရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်။ နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ ကျွန်မတို့ရဲ့ ထောက်ခံမှု လိုအပ်တယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ကျုပ်က နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီး ခင်ဗျားတို့နဲ့ လက်ထပ်ပွဲ ဖြစ်အောင် ကြိုးစားခဲ့တာပါ။”

ထန်ထိုင်ဖူဖင်းက ဆက်ပြော၏။ “အခု ရှင်က ကျွန်မအဖေ့ကို ကုသပေးနေပြီ။ အကယ်၍ ကုသလို့ ပျောက်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့က ရှင့်အပေါ် ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကြွေး တင်သွားပြီပေါ့။ ကျွန်မတို့ ထန်ထိုင်မိသားစုက သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်မှာပါ။ နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေ ပြန်လည်ရရှိရေးအတွက် ကူညီပေးမယ်။ ရှင် ချစ်တဲ့ မိန်းကလေးကို လက်ထပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှင်သာ ကျွန်မအဖေ့ကို မကုနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ အရာအားလုံး အဆုံးသတ်သွားပြီပဲ။ ရှင် စာပေပြိုင်ပွဲမှာ လိမ်လည်ခဲ့တာတွေ၊ ကျွန်မအဖေ့ကို လှည့်စားခဲ့တာတွေ အားလုံးအတွက် ပြစ်ဒဏ်ခံရလိမ့်မယ်။”

ထန်ထိုင်ဖူဖင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါ လက်ထပ်ပွဲက လုံးဝ ပျက်ပြယ်သွားလိမ့်မယ်။ လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်း ကျင်းမိသားစုအပေါ် ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေ ဆက်လုပ်သွားမယ်။ ကျွန်မ ရှင့်ကို မသတ်ပေမဲ့ ၃ နှစ်၊ ၅ နှစ်လောက်တော့ အကျဉ်းချထားရလိမ့်မယ်။”

‘ဒီလောက်တောင် အကျိုးအကြောင်း မသင့်တာလား။’

ထန်ထိုင်ဖူဖင်းက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်၏။ “ဥပဒေမဲ့ နယ်မြေရဲ့ နံပါတ်တစ် မြို့စားကြီး သေဆုံးသွားတဲ့အခါ ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လေ။ ကျွန်မ အစ်ကို ထန်ထိုင်ကျင့်က အလွန် ရက်စက်တတ်တယ်လို့ နာမည်ကြီးတယ်။ သူ အာဏာရလာရင် ရှင့်ကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် ကျွန်မအဖေ့ကို ကုသလို့ ပျောက်သွားပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းနေလိုက်တော့။ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်လာပါစေလို့ ဆုတောင်းနေလိုက်တော့။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ ကုသပုံက သိပ်ကို ပေါ့ဆလွန်းတော့ ကျွန်မဘက်ကတော့ သိပ် မျှော်လင့်ချက် မရှိလှဘူး။”

ထို့နောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုထဲတွင် အကျယ်ချုပ်ဖြင့် ဆက်လက် နေထိုင်ရပြီး ထန်ထိုင်မြဲ့မင်၏ ကုသမှုရလဒ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။

အကယ်၍ ကုသနိုင်ခဲ့လျှင် ထန်ထိုင်မိသားစုက ယွင်ကျုံးဟဲ့အပေါ် ကြီးမားသော ကျေးဇူးကြွေး တင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။

သို့ပေမည့် တစ်ရက်အကြာတွင် ကုသမှုရလဒ်က ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ အလွန် သိသာထင်ရှားလှ၏။ အံ့မခန်းဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ယခင်က သမားတော် အားလုံးက နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးကာ၊ နာမည်ကြီး ဆေးဝါးများ အသုံးပြုကာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကုသခဲ့သော်လည်း အဖျားမကျခဲ့ပေ။ သို့ပေမည့် ယွင်ကျုံးဟဲ့ ကုသပေးပြီးနောက် နာရီအနည်းငယ် အကြာတွင်ပင် ထန်ထိုင်မြဲ့မင်၏ အဖျားက စတင် ကျဆင်းလာကာ သတိလည်း ပိုမို ကြည်လင်လာတော့၏။

ဤအာနိသင်က မြန်လွန်း၏။ ထို့နောက် ချောင်းဆိုးခြင်းများ လျော့ကျလာသည်။ သွေးအန်ခြင်းများလည်း နည်းပါးလာ၏။ ထို့နောက် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အနာများလည်း စတင် ကျက်လာတော့သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က သူ့အတွက် ဆေးများ ပိုမို ဖော်စပ်ပေးလာသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသော ဗီတာမင်စီပင် ပါဝင်သေး၏။

ကုသမှု ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက မှော်အတတ်ကို အသုံးပြုထားသကဲ့သို့ အလွန် အံ့မခန်း မြန်ဆန်လှပေသည်။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်၏ အခြေအနေမှာ တစ်နေ့တခြား ပိုမို ကောင်းမွန်လာ၏။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ရောင်ရမ်းမှုများက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ချောင်းဆိုးခြင်းနှင့် နှာခေါင်းသွေးယိုခြင်းများ ရပ်တန့်သွား၏။

သွားများ အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့နေသေးသော်လည်း သွေးထွက်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထန်ထိုင်မြဲ့မင်၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားက တစ်နေ့တခြား ပိုမို ကောင်းမွန်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သမားတော် အားလုံးမှာ အလွန် အံ့ဩချီးမွမ်းနေကြပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြ၏။ သမားတော် ရာကျော် လုံးဝ ကုသနိုင်ခြင်း မရှိသော ရောဂါကို ယွင်ကျုံးဟဲ့က ကုသနိုင်ခဲ့၏။

ထို့အပြင် ဤရောဂါက အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး၊ မကြားဖူးသော ပုလဲအလင်းရောင် အဆိပ်ဖြစ်ပြီး ကြားရုံနှင့်ပင် ကုမရသော ရောဂါဟု ထင်ရလောက်အောင် ဆိုးရွားလှသည် မဟုတ်ပါလား။

‘ယွင်အောက်ထျန်းက ဒီရောဂါကိုတောင် ကုနိုင်တယ်ပေါ့လေ။ ဒီယွင်အောက်ထျန်းဆိုတဲ့သူက တကယ်ပဲ နတ်သမားတော်များ ဖြစ်နေမလား။ ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ရောဂါကိုတောင် ဆေးပေးလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ပျောက်သွားအောင် ကုသနိုင်တယ်ဆိုတော့…’

သို့ပေမည့် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အခြေအနေကို အရှင်းလင်းဆုံး သိမြင်နေ၏။ သူသည် ထန်ထိုင်မြဲ့မင်၏ ရောင်ရမ်းမှုများနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ရောဂါလက္ခဏာများကိုသာ ကုသပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုတက်စီယမ် အိုင်အိုဒိုက်က ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်မှု ဆက်လက် မဆိုးရွားလာစေရန် တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့ သော်လည်း ဖြစ်ပေါ်ပြီးသား ထိခိုက်မှုများကိုမူ ပြန်လည် ကုစားနိုင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှ၏။

အနာဂတ်တွင် ထန်ထိုင်မြဲ့မင် မည်သို့သော ရောဂါများ ဖြစ်လာမည်နည်း။ အထူးသဖြင့် လည်ပင်းကျိတ် ပြဿနာများ ဖြစ်လာမည်လားဆိုသည်မှာ ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှ၏။ သို့ပေမည့် အပေါ်ယံတွင်မူ ထန်ထိုင်မြဲ့မင်မှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ကုသမှုကြောင့် ပျောက်ကင်းသွားပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပြလိုက်ခြင်းပင်။ တကယ်ကို အံ့မခန်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုနေ့တွင် အပေါ်ယံအားဖြင့် ရောဂါပျောက်ကင်းသွားပြီဖြစ်သော ထန်ထိုင်မြဲ့မင်သည် ယခင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ် အေးချမ်းသော အသွင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကာ ရောဂါဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရတော့ချေ။

သို့ပေမည့် လူတစ်ကိုယ်လုံးမှာမူ သိသိသာသာ ပိန်ချုံးသွားခဲ့၏။ သူက ရေရဟတ်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ယွင်ကျုံးဟဲ့အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ကျိုပေးနေသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေ၏။ တကယ်ကို မလွယ်ကူလှပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ဤနံပါတ်တစ် မြို့စားကြီး ကျိုပေးသော လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ခွင့် ရခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်၏ သဘောထားကလည်း ယခင်ကထက် ပိုမို ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ “ယွင်အောက်ထျန်း… မင်းက တကယ်ကို နတ်သမားတော်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဒီလောက် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး၊ မကြားဖူးတဲ့ ရောဂါကိုတောင် ကုသနိုင်ခဲ့တယ်။

မင်းက ငါ့ကို သေမင်းလက်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်ကယ်တင်ပေးခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ ထန်ထိုင်မိသားစုက မင်းအပေါ် ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကြွေး တင်သွားပြီ။ အောက်ထျန်း… မင်း ဘာဆုလာဘ် လိုချင်လဲ။ ပြောပါ… အကုန်လုံးကို တောင်းဆိုလို့ ရတယ်။”

“သခင်ကြီးထန်ထိုင်… ကျုပ် လိုချင်တဲ့အရာက တကယ်တော့ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောင်းလဲခဲ့ပါဘူး။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်က မေးလိုက်သည်။ “ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို လက်ထပ်ဖို့လား။”

ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို လက်ထပ်ရေး.... ဤအရာက ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ စွဲလမ်းမှုတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ အဓိက အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်ကြီးလည်း ဖြစ်နေ၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က အတည်ပြုလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ ကျုပ် လုပ်သမျှ အားလုံးက ဒီရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းအတွက်ပါပဲ။ သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ပြန်လည်ရရှိပြီး ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို လက်ထပ်ဖို့အတွက် တင်တောင်းတဲ့ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုမယ်လို့ ကျုပ် ကတိပေးထားခဲ့တာပါ။ သခင်ကြီးထန်ထိုင် အကူအညီပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။”

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ “ကောင်းပြီ… ငါ နားလည်ပြီ။”

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါနဲ့… ယွင်ဝမ်ရွှယ်ကို မင်း မှတ်မိသေးလား။”

“ကျိန်းသေပေါက် မှတ်မိတာပေါ့။”

ဘယ်မမှတ်မိဘဲ နေမည်နည်း။ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်ကပင် ထိုသူက ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို သတ်ပစ်ရန် အကြံအစည်ထုတ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်က ပြောလိုက်၏။ “သွားကြမယ်… သူ့ကို သွားကြည့်ရအောင်။”

ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ယွင်ကျုံးဟဲ့ရှေ့သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာချိန်မှာတော့တွင်မူ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျကာ ဝိညာဉ်လွင့်နေသူ တစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေချေသည်။

“သခင်ကြီး… ယွင်ဝမ်ရွှယ် ဝန်ခံပါပြီ။ သူက တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာရဲ့ သူလျှို အစစ်အမှန်ပါပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာတည်းက တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာရဲ့ သိမ်းသွင်းတာကို ခံခဲ့ရတာပါ။” ထန်ထိုင်ဖန်က ပြောလိုက်၏။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်က လက်ပိုက်ကာ ရပ်နေပြီး ယွင်ဝမ်ရွှယ်ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ချေ။ “အောက်ထျန်း… သူ့ကို မင်းက ဖော်ထုတ်ခဲ့တာဆိုတော့ မင်းပဲ စီရင်လိုက်တော့။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ယွင်ဝမ်ရွှယ်ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။ “ကျုပ်ကို မှတ်မိသေးလား။”

ယွင်ဝမ်ရွှယ်ကလည်း ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဘယ်မမှတ်မိဘဲ နေမလဲ။ ယွင်အောက်ထျန်း… ခင်ဗျားကို ကျုပ် အရိုးထဲစွဲအောင် မှတ်ထားတယ်။ ကျုပ်တစ်သက်မှာ ဘယ်သူ့ဆီမှာမှ ဒီလောက်ထိ အရှုံးမပေးခဲ့ရဖူးဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ခင်ဗျားလို လောဘကြီးပြီး အတ္တဆန်တဲ့သူက တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာရဲ့ လျှို့ဝှက်သူလျှို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ခင်ဗျားလို လူမျိုးက အချိန်မရွေး ကိုယ့်အကျိုးအမြတ် အတွက်၊ ကိုယ့်အသက်အတွက် သခင်ကိုတောင် ပြန်ရောင်းစားမယ့်သူမျိုးပဲ။”

ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ဖြေသည်။ “လမ်းဆုံးနေပြီဆိုရင်တော့ ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကိုလည်း ဆွဲရတာပါပဲ။”

ထိုစကားကြောင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့ တစ်ခု သတိရသွား၏။ ယခင်က ယွင်ဝမ်ရွှယ်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မယားငယ်နှင့် ဖောက်ပြန်ခဲ့သောကြောင့် အိမ်မှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရဖူးသည်။ တစ်ချိန်က နေစရာမရှိဘဲ လေလွင့်နေကာ အလွန် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ဖူး၏။

ထိုအချိန်၌ တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာ၏ ဟေးပင်းထိုင်မှ လူများက သူ့ကို တွေ့ရှိသွားခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သို့ပေမည့် ယွင်ဝမ်ရွှယ်သည် အမှန်တကယ် လျှို့ဝှက်သူလျှိုကြီး တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ချေ။ တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာက အသုံးချရန် မြှုပ်နှံထားသော လက်ပါးစေ တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်၏။

ထို့နောက် ယွင်ဝမ်ရွှယ်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။ “ယွင်အောက်ထျန်း… ခင်ဗျား သိပ်ပြီး ကြာကြာ အောင်ပွဲခံမနေပါနဲ့။ တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာက ခင်ဗျားကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်နေ့ကျရင် ခင်ဗျားက ကျုပ်ထက် ပိုဆိုးရွားတဲ့ အဆုံးသတ်မျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားလည်း သိပ်ကြာကြာ အသက်မရှင်ရပါဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က လှည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ “သံရည်ပူ တစ်ဇွန်း သွားယူခဲ့။ နီရဲနေအောင် ကျိုထားတဲ့ သံရည်ပူ ဖြစ်ရမယ်။”

အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် လူတစ်ယောက်က သံရည်ပူတစ်ဇွန်းကို ယူဆောင်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင်မှ ယွင်ဝမ်ရွှယ်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ တုန်ယင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ခင်ဗျား ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ဘာလုပ်မလို့လဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းနဲ့ ခင်ဗျားကို သတ်ပြီး ကျုပ်နဲ့ ရန်သူလုပ်ရင် ဘယ်လိုအဆုံးသတ်မျိုး ရောက်ရမလဲဆိုတာ လောကကြီးကို ပြသလိုက်မလို့လေ။”

ထို့နောက် သူက ထိုသံရည်ပူများကို ယွင်ဝမ်ရွှယ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လောင်းချလိုက်တော့၏။

“အား…”

ယွင်ဝမ်ရွှယ်ထံမှ အလွန် စူးရှဆိုးရွားလှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အသက်ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။ အလွန် ရက်စက်လှသော အဆုံးသတ်ပင်။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အင်ပါယာကြီး နှစ်ခုစလုံးက ဥပဒေမဲ့ နယ်မြေကို ဝါးမျိုချင်နေကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီမြေပေါ်မှာ အဲဒီအင်ပါယာ နှစ်ခုက သူလျှိုတွေကို ဖမ်းမိရင် သေခြင်းတရားကသာ သူတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ။ ယွင်ဝမ်ရွှယ်က အကောင်းဆုံး ဥပမာတစ်ခုပါပဲ။”

အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေတတ်သော ထန်ထိုင်မြဲ့မင်၏ နှုတ်မှ ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာတော့ အလွန် ရက်စက်လွန်းလှသည်။ အင်ပါယာကြီး နှစ်ခု၏ သူလျှိုများ ဥပဒေမဲ့ နယ်မြေတွင် ဖမ်းမိပါက သေချာပေါက် သေဒဏ်ပေးခံရမှာ ဖြစ်၏။

ထို့နောက် ထန်ထိုင်မိသားစုက နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ အမည်ဖြင့် ကြေညာချက် တစ်စောင် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းအပေါ် ချမှတ်ထားသော ပိတ်ဆို့အရေးယူမှု အားလုံးကို အပြီးတိုင် ရုပ်သိမ်းကြောင်း ကြေညာလိုက်ခြင်းပင်။ မြို့စားများအားလုံး လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းနှင့် ဆန်စပါး၊ သံထည် ကုန်သွယ်မှုများကို တားမြစ်ပိတ်ပင်ခြင်း မပြုရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထန်ထိုင်မိသားစုနှင့် ကျင်းမိသားစုတို့ လက်ထပ်ပွဲပြုလုပ်မည် ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း တရားဝင် ကြေညာလိုက်ပြန်သည်။

ထန်ထိုင်ဝူယန်ကို ကျင်းဝူပြန်းနှင့် ပေးစားမည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။ ထို့အပြင် ထန်ထိုင်မိသားစု၏ အိမ်တော်တွင် အကျဉ်းချုံးသော်လည်း ခမ်းနားလှသော စေ့စပ်ပွဲတစ်ခုကိုလည်း ကျင်းပပေးခဲ့၏။

ဤရလဒ်က လူတိုင်းကို အလွန် အံ့ဩသွားစေသည်။ ‘အရင်တုန်းက ထန်ထိုင်ဖူဖင်းနဲ့ လက်ထပ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူကိုယ်တိုင်ကတောင် စာပေပြိုင်ပွဲကို ဦးစီးကျင်းပပေးခဲ့တာလေ။ ဘာလို့ အခုကျမှ ထန်ထိုင်ဝူယန် ဖြစ်သွားရတာလဲ။’

ထိုအမျိုးသမီးကို လူအများစုက မမြင်ဖူးကြသော်လည်း သူမအကြောင်းကိုတော့ ကြားဖူးကြပေသည်။ သရဲတစ်ကောင်လို ရုပ်ဆိုးပြီး ဉာဏ်ရည်လည်း မပြည့်မီသော အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ဟု နာမည်ကြီးလှ၏။

သို့ပေမည့် ထန်ထိုင်မိသားစုက အလွန် ပါးနပ်လှပေသည်။ အရင်တည်းက သူတို့က ထန်ထိုင်မိသားစုနှင့် လက်ထပ်မည်ဟုသာ ပြောဆိုခဲ့ပြီး ထန်ထိုင်ဖူဖင်းနှင့် လက်ထပ်မည်ဟု တိတိကျကျ မပြောခဲ့ကြချေ။

ထန်ထိုင်ဖူဖင်းက စာပေပြိုင်ပွဲကို ဦးစီးကျင်းပပေးခြင်းမှာလည်း သူမ၏ စာပေစွမ်းရည် မြင့်မားမှုကို ပြသရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး ညီမဖြစ်သူအတွက် စေ့စပ်ပွဲကို ဦးစီးပေးသည်မှာလည်း သဘာဝကျသည်ဟု အကြောင်းပြနိုင်ပေသည်။

ဤကိစ္စက ကြည့်ရဆိုးလှပြီး ကျင်းဝူပြန်းအတွက် အလွန် မတရားသလို ကျင်းမိသားစု တစ်ခုလုံးကိုလည်း စော်ကားလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

သို့ပေမည့် ထန်ထိုင်ဖူဖင်းက ဤစာပေပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းစုံကို သိထားသောကြောင့် ကျင်းဝူပြန်းကို လက်မထပ်ချင်သည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော်လည်း အမျိုးသား အများစုကမူ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားကြ၏။ နတ်သမီးလေး ထန်ထိုင်ဖူဖင်း သူတပါးလက် မပါသွားသည်က အကောင်းဆုံးပင် မဟုတ်ပါလား။ သူမ၏ အလှက ကျင်းကျုံးယွဲ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသော်လည်း အတော်လေး လှပသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုအရာက အမျိုးသားများ၏ အတ္တဆန်မှုကို ပြသနေခြင်းပင်။ ကိုယ် မရနိုင်သည့်အရာကို သူတပါးကိုလည်း မရစေချင်ကြချေ။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က စေ့စပ်ပွဲ တစ်ခုကို တက်ရောက်ခဲ့သည်။ တကယ့်ကို ကပ်ဘေးတစ်ခု ကျရောက်နေသည့် မြင်ကွင်းမျိုးပင် ဖြစ်၏။

ထန်ထိုင်ဝူယန်က အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး ပါးစပ်မှလည်း ယောကျ်ား… ယောကျ်ား ဟု အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေကာ မင်္ဂလာဦးည ဆိုသည့် စကားလုံးကလည်း သူမ နှုတ်မှ အကြိမ်တစ်ရာမက ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

သူမ၏ ဉာဏ်ရည်က အလွန် ရိုးရှင်းလှပြီး လက်ထပ်ရန် တစ်ခုတည်းကိုသာ တွေးတောနေတတ်၏။ အသက် ခြောက်နှစ်၊ ခုနစ်နှစ် အရွယ်လောက်တည်းက သူမ တစ်ယောက်တည်း လက်ထပ်တမ်း ကစားလာခဲ့သူ ဖြစ်၏။

ကျင်းဝူပြန်းအတွက် ဆုတောင်းပေးရန်မှတစ်ပါး တခြားမရှိတော့ချေ။

…………….

အပိုင်း (၁၁၂)

စေ့စပ်ပွဲတွင် ကျင်းကျုံးယွဲ့နှင့် လေခွင်းကတော်တို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် ပျက်ယွင်းနေကြ၏။ ကျင်းဝူပြန်း၏ နာမည်က မည်မျှပင် ဆိုးရွားနေပါစေ၊ ဤကဲ့သို့ ရူးကြောင်ကြောင်နိုင်ပြီး သရဲကဲ့သို့ ရုပ်ဆိုးသည့် မိန်းမတစ်ယောက်ကို မည်သူက လက်ထပ်ချင်ပါ့မည်နည်း။

သို့ပေမည့် ဤသည်မှာ ထန်ထိုင်မိသားစု၏ သမီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ပြန်လည် ရရှိရန်အတွက် ထန်ထိုင်မိသားစု၏ ရပ်တည်ချက်က အလွန် အရေးကြီးလှသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် ကျင်းဝူပြန်းသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ စစ်ဗျူဟာစီမံကိန်းအတွက် သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို စတေးလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် အစီအစဉ်က ဤမျှ အရေးကြီးသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အလဟဿ အဆုံးရှုံးခံ၍ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

စေ့စပ်ပွဲအပြီးတွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့က ကျင်းဝူပြန်းကို လာရောက် နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ “မယားကြီးက အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းဖို့လိုပြီး မယားငယ်ကတော့ အလှအပ ရှိဖို့လိုတယ်တဲ့။ သေချာတာပေါ့။ ခင်ဗျား လက်ထပ်လိုက်တဲ့ မိန်းမက အကျင့်စာရိတ္တ ကောင်းမကောင်းတော့ မသိပေမဲ့ သေချာပေါက်တော့ ဖောက်ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဆက်ပြောလိုက်၏။ “ပြီးတော့ ခင်ဗျား နောင်ကျရင် ချောမောလှပတဲ့ မယားငယ်တွေ အများကြီး ထပ်ယူလို့ ရသေးတာပဲ။ ဘဝကြီးက သာယာနေအုံးမှာပါ။”

ကျင်းဝူပြန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “အောက်ထျန်း… ခင်ဗျား ကျုပ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ကျုပ်တို့ အရူးနှစ်ယောက် ပေါင်းဖက်ရတာ သိပ်ကောင်းပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူက ကျုပ်ကို ရွံရှာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။”

‘ခင်ဗျားက တကယ်ကို ဖြေတွေးနိုင်တာပဲ။’

သို့ပေမည့် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ခါးသက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ကျုပ် ခင်ဗျားကို မေးချင်တာ တစ်ခုရှိတယ်။”

“မေးလေ။” ကျင်းဝူပြန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား ငယ်ငယ်တုန်းက အရမ်း ဉာဏ်ကောင်းခဲ့တယ်လို့ ကျုပ် ကြားဖူးတယ်။ တာရှီ စာသင်ကျောင်းမှာတောင် ပါရမီရှင်လေးအဖြစ် နာမည်ကြီးခဲ့တယ်ဆို။ ဒါပေမဲ့ အသက် ၇ နှစ်၊ ၈ နှစ်လောက်ရောက်မှ ရုတ်တရက် ရောဂါဖောက်သွားတာလား။”

ကျင်းဝူပြန်းက ပြန်ဖြေ၏။ “အင်း… ပြီးတော့ ဦးနှောက်က တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ချို့ယွင်းလာပြီး နောက်ဆုံးတော့ တာရှီ စာသင်ကျောင်းမှာ ဆက်တက်လို့ မရတော့ဘဲ အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့ရတာပဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာလား။”

ကျင်းဝူပြန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့တာလို့ ထင်တယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဆက်မေးသည်။ “ဒါဆို အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျား ဘာကြောင့် ရောဂါဖောက်သွားတယ်ဆိုတာ မှတ်မိသေးလား။”

ကျင်းဝူပြန်းက ဖြေ၏။ “မမှတ်မိတော့ဘူး။ အဲဒီတုန်းက ကျင်းကျုံးယွဲ့က တာရှီ စာသင်ကျောင်းကနေ ထွက်ပြီး ပိုင်ယွင်မြို့ကို သိုင်းသွားသင်မယ် လုပ်တာ။ အဲဒီကိစ္စက ကျုပ်ကို နည်းနည်းတော့ စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပေမဲ့ ကျုပ်ကို ရူးသွားစေလောက်တဲ့အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ထပ်မမေးတော့ချေ။

မှန်ပေသည်။ မောင်နှမသံယောဇဉ် မည်မျှ ကြီးမားပါစေ၊ ကျင်းကျုံးယွဲ့ ပိုင်ယွင်မြို့သို့ သွားသည်ကို မခွဲနိုင်ရုံမျှဖြင့် ရူးသွားလောက်သည်အထိတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အရင်က ကျင်းဝူပြန်း၏ ဦးနှောက်ချို့ယွင်းသွားရခြင်းမှာ နတ်ဆရာလန်၏ ဘိန်းမည်းများကြောင့်ဟု ယွင်ကျုံးဟဲ့ ထင်ထားခဲ့၏။ သို့ပေမည့် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ထိုမျှမကတော့ချေ။ ကျင်းဝူပြန်း၏ ဦးနှောက်မှာ ယခင်တည်းက တစ်စုံတစ်ရာ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်ပုံရသည်။

ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေမည်မှာ သေချာလှ၏။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျင်းအဲ့တွင် အရည်အချင်းရှိသော ဆက်ခံသူတစ်ယောက် ရှိလာမည်ကို မလိုလား၍ ဖြစ်ရမည်။

မည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ အသက်အရွယ်ငယ်ငယ်လေးသာ ရှိသေးသော ကျင်းဝူပြန်းကို ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ကြံခဲ့သူက မည်သူများနည်း။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ စိတ်အခြေအနေမှာလည်း ပိုမို တင်းမာလာတော့၏။

သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက် သူက အဆင့်လေးဆင့်ပါဝင်သော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ဆွဲခဲ့ပြီး ယခုအခါ သုံးဆင့် ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအတောအတွင်း သူ ထင်မှတ်မထားသော အပြောင်းအလဲများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် ပိုမို ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခဲ့၏။

သို့ပေမည့် အဆင့်သုံးဆင့်လုံး အောင်မြင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအောင်မြင်မှုများအတွက် သူ မည်မျှ ပေးဆပ်ခဲ့ရသနည်း၊ အသက်ပေါင်း မည်မျှ စတေးခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်မှာ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ယခု နောက်ဆုံး အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်တစ်ဆင့်သာ ကျန်တော့၏။ သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ပြန်လည် ရရှိရေးပင် ဖြစ်သည်။

သို့ပေမည့် ယွင်ကျုံးဟဲ့ လိုချင်သောအရာကို ယခုတိုင် မရရှိသေးချေ။ ထန်ထိုင်မိသားစုက လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်း အနေဖြင့် သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ပြန်လည်ရရှိရေးအတွက် တရားဝင် ထောက်ခံကြောင်း ယခုတိုင် မကြေညာသေးပေ။

နှစ် ၅၀ ပြည့် စာချုပ်သက်တမ်းက မကြာမီ ကုန်ဆုံးတော့မည် ဖြစ်၏။ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ပင် မလိုတော့ချေ။ ဇွန်လ ၁၇ ရက်နေ့မှာ အငှားစာချုပ်၏ နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုနေ့တွင် သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ပြန်လည်မရရှိခဲ့ပါက လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းအတွက်ရော၊ ယွင်ကျုံးဟဲ့ အတွက်ပါ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤအကြောင်းပြချက်က အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။ အကယ်၍ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တွင်သာ ပြန်လည် မရရှိခဲ့ပါက ယွင်ကျုံးဟဲ့အနေဖြင့် ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းရန် မည်သို့ မျက်နှာပြဝံ့မည်နည်း။

သူ၏ စစ်ဗျူဟာစီမံကိန်း တစ်ခုလုံး လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားမှာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တာဝန်လည်း လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားမှာ ဖြစ်၏။

ဇွန်လ ၃ ရက်နေ့တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့နှင့် ကျင်းကျုံးယွဲ့တို့သည် ထန်ထိုင်မြဲ့မင်ထံမှ သတင်းကို နောက်ဆုံးတော့ ရရှိလိုက်ကြသည်။

သဘက်ခါတွင် နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အစည်းအဝေးကို တရားဝင် ခေါ်ယူကျင်းပမှာဖြစ်ပြီး မော့မိသားစုမှ သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရေး ကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြပေလိမ့်မည်။

ထိုနေ့ကို စောင့်နေရတာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အစီအစဉ်သည် နောက်ဆုံးတော့ နောက်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်၏။

အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်လည်း ဖြစ်သည်။ လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ကံကြမ္မာ၊ ကျင်းမိသားစု၏ ကံကြမ္မာနှင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ကံကြမ္မာတို့ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

.............

ဇွန်လ ၄ ရက်နေ့

မနက်ဖြန် ကျင်းပမည့် နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့ အစည်းအဝေးအတွက် တစ်ရက်ပင် မလိုတော့ချေ။

လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုအတွင်းတွင် လူနှစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြ၏။

“ကျုပ်တို့ မော့မိသားစုက သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေရဲ့ နှစ်စဉ် ဝင်ငွေ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ဆက်သပါ့မယ်။” မော့ချိုက ပြောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူကမူ စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုချေ။

မော့ချိုက ဆက်ပြော၏။ “လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းက အခုချိန်မှာ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကိုသာ ပြန်ရလိုက်ရင် စပါးကျီကြီးကို ရသွားသလို ဖြစ်သွားမှာပါ။ အဲဒီအခါကျရင် ကျင်းမိသားစုက ငွေကြေးရော၊ ရိက္ခာပါ ပြည့်စုံသွားပြီး လျင်လျင်မြန်မြန်နဲ့ အင်အားကြီးလာပါလိမ့်မယ်။

အဲဒါက သခင်ကြီးရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် လုံးဝ အဆင်မပြေပါဘူး။ ပြီးတော့ ယွင်အောက်ထျန်းက အလွန် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသူပါ။ အကယ်၍ သခင်ကြီးကသာ လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းကို ထောက်ခံပေးလိုက်ရင် သူက နောင်တစ်ချိန်မှာ သခင်ကြီးအတွက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။”

တစ်ဖက်လူက တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

မော့ချိုက ဆက်လက် ဖျောင်းဖျ၏။ “အခု လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းအပေါ် ချမှတ်ထားတဲ့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေကို အကုန်လုံး ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီဆိုတော့ တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ သူတို့ အင်အား ပြန်လည် တောင့်တင်း လာပါလိမ့်မယ်။

ကျင်းကျုံးယွဲ့ရဲ့ သိုင်းပညာကလည်း ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေပြီ။ ပြီးတော့ ယွင်ကျုံးဟဲ့လို လူမျိုးကလည်း ကူညီပေးနေသေးတယ်။ အဲဒီလို ကျားရိုင်းတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် ကျုပ်တို့ မော့မိသားစုလို အင်အားတစ်ခု လိုအပ်ပါတယ်။

ကျားနှစ်ကောင် သတ်ပုတ်နေမှ သခင်ကြီးက အကျိုးအမြတ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ခံစားနိုင်မှာပါ။ ဝင်ငွေရဲ့ တစ်ဝက်ဆိုတာ တစ်နှစ်ကို ဆန်စပါး တစ်သန်းကျော်လောက် ရှိပါတယ်။”

ထိုအခါမှ တစ်ဖက်လူက စကားစလာ၏။ “ကျုပ် လိုချင်တာက ဆန်စပါး မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ် လိုချင်တာ တခြားအရာ တစ်ခုပဲ။”

မော့ချိုက မေးလိုက်သည်။ “ဘာများပါလဲ။ ကျုပ် လုပ်ပေးနိုင်သမျှ အကုန် လုပ်ပေးပါ့မယ်။”

တစ်ဖက်လူက ပြောလိုက်၏။ “အနားကို ကပ်လာခဲ့။”

မော့ချိုက နားကပ်သွားချိန်မှာတော့ ထိုသူက သူ၏ နားထဲသို့ စကားလုံး အနည်းငယ် ပြောလိုက်သည်။

မော့ချို၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ကောင်းပါပြီ။ ကျုပ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။”

နောက်တစ်နေ့တွင် ယာယီ နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့ အစည်းအဝေးကို ကျင်းပလေသည်။

ဤအစည်းအဝေးက တကယ့်ကို အစစ်အမှန် နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့ အစည်းအဝေးကြီး ဖြစ်၏။ ယခင်က တာရှီမြို့တွင် ကျင်းပခဲ့သော ပိုင်ယင်နယ်မြေ လူသတ်မှု စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အစီရင်ခံစာ တင်ပြသည့် အစည်းအဝေးကဲ့သို့ မဟုတ်ချေ။

ထိုစဉ်က မြို့စားအများစုမှာ ကိုယ်တိုင် မတက်ရောက်ကြဘဲ ကိုယ်စားလှယ်များသာ စေလွှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ပေမည့် ယခုအကြိမ်တွင်မူ မြို့စားအားလုံး ကိုယ်တိုင် တက်ရောက်ကြပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ထန်ထိုင်မြဲ့မင် ကိုယ်တိုင် ဦးစီးကျင်းပသော အဆင့်အမြင့်ဆုံး အစည်းအဝေးကြီး ဖြစ်၏။

ယခုမှသာ ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တကယ့် အစည်းအဝေးခန်းမကြီးကို မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ မြင်ဖူးတော့သည်။ သူ စိတ်ကူးထားခဲ့သော ခန်းမကြီးမျိုးနှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။

၎င်းသည် စက်ဝိုင်းပုံစံ ခန်းမကြီးဖြစ်ပြီး ထိုင်ခုံများက ဘေးပတ်လည်တွင် အနိမ့်အမြင့် အဆင့်ဆင့်ဖြင့် ဝိုင်းရံထား၏။ ရောမသမ္မတနိုင်ငံ၏ အထက်လွှတ်တော်နှင့် အနည်းငယ် တူညီနေပေသည်။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရာ သူ၏ နေရာက ခန်းမ၏ မြောက်ဘက် နံရံပေါ်တွင် လေထဲ၌ တွဲလောင်းကျနေသကဲ့သို့ ဖန်တီးထားပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးမှ စီးမိုးကြည့်နိုင်၏။

ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ စကားပြောဆိုရန်အတွက် စားပွဲတစ်လုံးကို ချထားသည်။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်က တည်ငြိမ်စွာ စကားစလိုက်၏။ “ဒီတစ်ခါ ယာယီ နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့ အစည်းအဝေးကို ဘာအတွက် ခေါ်ယူရတယ်ဆိုတာ အားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိကြမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”

မည်ကဲ့သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။ အလွန် ရှင်းလင်းလွန်းလှပေသည်။ လူတိုင်းက ကျင်းမိသားစု၏ ကံကောင်းမှုကို အံ့ဩချီးမွမ်းနေကြ၏။ ထန်ထိုင်မိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပွဲ ဖြစ်မြောက်သွားသည် မဟုတ်ပါလား။

ယခင်က သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေ ပြန်လည်ရရှိရေး ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဘယ်သူ့ကို သွားပြောပြော အရာမထင်ခဲ့ချေ။ ယခုတော့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ထန်ထိုင်မြဲ့မင် ကိုယ်တိုင်က ကျင်းမိသားစုအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေပေးတော့မည် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျင်းကျုံးယွဲ့တို့ဘက်က အရှေ့ဘက်ခုံတန်းတွင် ထိုင်နေကြပြီး မော့မိသားစုက အနောက်ဘက် ခုံတန်းတွင် ထိုင်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်နေကြ၏။

“သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေ ပိုင်ဆိုင်မှုကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေပါတယ်။”

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။ “လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်း ကျင်းမိသားစုရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ကို ရှင်းလင်းတင်ပြဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မတ်တတ်ရပ်ကာ စကားစလိုက်၏။ “လေးစားအပ်တဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ လေးစားအပ်တဲ့ မြို့စားမင်းများခင်ဗျာ။ အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၅၀ တုန်းက လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ မြို့စားဟောင်းကျင်းက သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် ဆွေမျိုးတော်စပ်တဲ့ မော့မိသားစုဆီကနေ စစ်ကူတောင်းခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအတွက် အပေးအယူအနေနဲ့ သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေ စတုရန်းကီလိုမီတာ ၁၃၀၀ ကို မော့မိသားစုကို နှစ် ၅၀ အငှားချထားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအတွက် စာချုပ်စာတမ်း အထောက်အထားလည်း ရှိပါတယ်။”

ထို့နောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့က သူ၏ လက်ထဲရှိ စာချုပ်ကို မြှောက်ပြလိုက်၏။

ဤစာချုပ်မှာ သုံးစောင် ရှိသည်။ လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်း ကျင်းမိသားစုတွင် တစ်စောင်၊ ရှီးယွီမြို့ မော့မိသားစုတွင် တစ်စောင်နှင့် နယ်စားများမဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ထန်ထိုင်မြဲ့မင်ထံတွင် တစ်စောင် အသီးသီး ရှိကြ၏။ သုံးဦးသုံးဖက်စလုံးက လွန်ခဲ့သော နှစ် ၅၀ က ချုပ်ဆိုခဲ့သော ထိုစာချုပ်ကို အသီးသီး ထုတ်ပြကြသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ကလည်း အလွန် ပါးနပ်လှ၏။ သူ ကိုယ်တိုင် အတုလုပ်ထားသော မော့မိသားစုက သစ်ရွက်ကြွေ နယ်မြေကို ပြန်ပေးမည်ဟု ဆိုထားသည့် စာချုပ်အတုကို ထုတ်မပြခဲ့ချေ။ ထိုကိစ္စကို လုံးဝ မဟဘဲ အပြီးတိုင် မေ့ပစ်ထားရန် ဟန်ဆောင်ထားလိုက်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ မြို့စား မော့ရယ်… ဒီအငှားစာချုပ်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားပါတယ်။ အငှားကာလက နှစ် ၅၀ ဖြစ်ပြီး ဇွန်လ ၁၇ ရက်နေ့မှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးပါမယ်။ ဆိုလိုတာက နောက်ထပ် ၁၃ ရက်ပဲ လိုပါတော့တယ်။ ဒီအငှားစာချုပ်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားပါတယ်။ သက်တမ်းကုန်ဆုံးတာနဲ့ မော့မိသားစုက သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ကျင်းမိသားစုဆီ ပြန်လည်ပေးအပ်ရပါမယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ထိုရှေးဟောင်း အငှားစာချုပ်ကို ထုတ်ပြကာ တစ်ချက်ချင်းစီ ထောက်ပြရှင်းလင်းလိုက်၏။

ဤသည်မှာ ထန်ထိုင်မိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပွဲဖြစ်မြောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့ရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအငှားစာချုပ်မှာ သုံးစောင် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

အရေးကြီးသော အချိန်တွင် လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းက ဤစာချုပ်ကို ထုတ်ပြကာ နှစ် ၅၀ အငှားကာလ ကုန်ဆုံးပြီဟု ဆိုလာပါက မော့မိသားစုက အသိအမှတ်မပြုဘဲ ငြင်းဆန်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ထိုစာချုပ်မျိုး မရှိကြောင်းနှင့် ကျင်းမိသားစု၏ စာချုပ်မှာ အတုဖြစ်ကြောင်း စွပ်စွဲလာပါက ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်မျိုးတွင် ထန်ထိုင်မိသားစုက မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ကိုင်ဆောင်ထားသော တတိယ စာချုပ်မှာ အလွန် အရေးကြီးလှပေသည်။ ထိုစာချုပ်ကိုသာ ထုတ်ပြလိုက်ပါက အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဆက်မေးလိုက်၏။ “မြို့စား မော့ရယ်နဲ့ သခင်လေး မော့ချို… နောက်ဆုံး သတ်မှတ်ရက် အတွက် ၁၃ ရက်ပဲ လိုပါတော့တယ်။ ခင်ဗျားတို့ သစ်ရွက်ကြွေနယ်မြေကို ဘယ်တော့ ပြန်ပေးမှာလဲ။”

မြို့စား မော့ရယ်နှင့် သခင်လေး မော့ချိုတို့ကမူ ဘာမှမကြားရသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာပင် နေကြ၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က တောင်းဆိုလိုက်သည်။ “မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်… ဆုံးဖြတ်ပေးပါ။”

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ “အငှားစာချုပ် ဖြစ်နေမှတော့ ပြန်ပေးရမှာပေါ့။ ပြီးတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ပြန်ပေးရပါမယ်။”

ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် တစ်ခန်းလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

....................