အခန်း (၄၉၅-၄၉၆)

အခန်း (၄၉၅) - တားမြစ်ထားသော နတ်ဘုရားလောင်ကျွမ်းခြင်းအစီရင်၊ အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၊ထူးဆန်းသော မျက်လုံးနှစ်လုံးနှင့် ပညာပြိုင်ခြင်း

ထိုမိစ္ဆာဘုန်းကြီး၏ နဖူးပေါ်မှ ပြဲထွက်နေသော အရေပြားကြားတွင် ဝှက်ထားသည့် မျက်လုံးသည် လူငယ်တာအိုဆရာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး သွေးရဲရဲ ပါးစပ်ကြီးကို ဟက်ခနဲ ဖြဲကာ လူငယ်တာအိုဆရာကို အသေသတ်ရန် တိုက်ရိုက် ကိုက်ခဲတော့သည်။

ဖြတ်

လူငယ်တာအိုဆရာက လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက်ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ဝဖြိုးသော ဘုန်းကြီး၏ မေးရိုးမှာ တစ်စစီ ကြေမွသွားတော့သည်။

မျက်နှာ၏ အပေါ်ပိုင်းမှာ မပျက်စီးဘဲ ကျန်နေသေးသော်လည်း အောက်ပိုင်းမှာမူ သွေးသားများ စုတ်ပြတ်သတ်သွားသဖြင့် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဝဖြိုးသော ဘုန်းကြီးမှာလည်း ထိုပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

မားစန်း၏ ဇနီးနှင့် မားဝူတို့မှာလည်း ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားကြသည်။

လီယန်ချူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး မားစန်း၏ ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် ရင်ခွင်ထဲမှ စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ချေမွလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ မားစန်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခွံ့ကျွေးလိုက်သည်။

ကျန်းထင်ရှန်း၏ စပျစ်သီး

ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ခွန်အားကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေနိုင်သည်။

မားစန်း၏ လည်ပင်းမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်လည်စေ့သွားပြီး သွေးများလည်း ထပ်မံစီးကျမလာတော့ပေ။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာအနာတရများမှာ ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သေလုမျောပါး ခံစားချက်ကြီးမှာလည်း လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

စပျစ်သီးကြီးထဲတွင် ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် သာမန်လူသားများအတွက်မူ ကြောရိုးထဲအထိ သန့်စင်ပေးပြီး အခြေခံကို ခိုင်မာစေသည့် နတ်ဆေးတစ်ခွက်ပင် ဖြစ်သည်သို့သော် ၎င်း၏ အဓိကအာနိသင်မှာ ဒဏ်ရာကုသခြင်းနှင့် ခွန်အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မားစန်းသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် ပြန်လည်ထရပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ဇနီးနှင့် သားဖြစ်သူ မားဝူတို့လည်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

မိသားစုဝင် သုံးဦးလုံးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်တွဲကာ ဝမ်းသာအားရ ငိုကြွေးနေကြတော့သည်။

ထိုစဉ် ဝဖြိုးသော ဘုန်းကြီးမှာမူ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲကာ လီယန်ချူဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြန်သည်။

"လတ်ဆတ်လှတဲ့ သွေးသားတွေပဲ... မင်းလို ခန္ဓာကိုယ်မျိုးကို ငါ သဘောကျတယ်"

နဖူးပေါ်မှ မျက်လုံးမှာ နီရဲသော အလင်းများ လက်နေပြီး၊ ထိုစူးရှသော အသံမှာ လူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူမှာ ဘာမျက်နှာပေးမှ မပြဘဲ ခြေတစ်ချက် လွှဲကန်လိုက်ရာ ထိုဘုန်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာကာ အသားများ စုတ်ပြတ်ပြီး ဖြူဖွေးသော အရိုးများပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဝဖြိုးသော ဘုန်းကြီးမှာ ထိုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်ထလာခဲ့သည်။

နဖူးပေါ်မှ ထူးဆန်းသော မျက်လုံးမှာမူ အံ့အားသင့်နေသည့်အလား။

'ဒီလူငယ်တာအိုဆရာက ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို လုံးဝ မခံစားရတာလဲ '

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျင့်စဉ်အလင်းတန်းများ လက်သွားပြီး ဤဘုန်းကြီး၏ နောက်ကြောင်းကို လွယ်ကူစွာပင် မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုဘုန်းကြီးမှာ အလောင်းကောင်သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ နဖူးထဲမှ မျက်လုံးကသာ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းက ကစားရတာ ဝါသနာပါမှတော့... ငါကပဲ မင်းနဲ့အတူ ကောင်းကောင်း ကစားပေးရတာပေါ့"

လီယန်ချူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ထိုဘုန်းကြီး၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

ဗျစ်

သူသည် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ချိတ်သဖွယ် ကွေးလိုက်ပြီး ထိုမျက်လုံးကို တိုက်ရိုက် မော်ထုတ်လိုက်သည်။

"အားးး"

ဝဖြိုးသော ဘုန်းကြီးမှာ အသည်းခိုက်မတတ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ထိုအလောင်းကောင်မှာ လုံးဝ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုမျက်လုံးမှာမူ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်းသည် အပြင်ဘက်သို့ အတင်းအကျပ် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း လီယန်ချူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင် များမှာ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို အလွတ်ပေးလိမ့်မည်လော။

သူ၏ လက်အတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုမျက်လုံးဆိုးကြီးကို အဆက်မပြတ် မီးမြှိုက်တော့သည်။

စွမ်းအားကိုလည်း တစ်ချက်တည်းနှင့် လောင်ကျွမ်းမသွားစေရန် ထိန်းချုပ်ထားသည်။

စစ်မှန်သော ယန်သွေးချီ သည် ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာပစ္စည်းများအတွက် အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာအထိ နာကျင်စေသော ဒဏ်ရာမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုထူးဆန်းသော မျက်လုံးမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် အတင်းအကျပ် လူးလွန့်နေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးအရေပြားထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ကပ်ပါးရပ်ပါး ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားပြန်သည်။

သို့သော် ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင်များကြောင့် ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။

လီယန်ချူ၏ အရေပြားကို ဖောက်ထွက်ရန် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မတတ်နိုင်ပေ။

၎င်းမှာ စိန်ကိုယ်ထည် ကဲ့သို့ မာကျောလှသည်။ ဖောက်ဝင်၍ မရနိုင်

ကြီးမားလှသော နာကျင်မှုများကြားတွင် ထိုမျက်လုံးဆိုးမှာ အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးအော်ဟစ်နေပြီး အသံမှာ အလွန်ပင် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သွေးရဲရဲသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော ထိုမျက်လုံးမှာ အာရုံကြောများပင် ပါလာခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ သွေးချီမီးတောက်ဖြင့် အမြိုက်ခံရသဖြင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေစဉ် ၎င်း၏ အော်သံနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကောင်းကင်ယံမှာ ရုတ်တရက် မှောင်မည်းအုံ့မှိုင်းသွားတော့သည်။

အအေးဓာတ်ပါသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးရောင်လွှမ်းသော အစီရင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

တစ်ကြောင်းချင်းစီ ရေးဆွဲပြီးစီးသွားသည်နှင့် ထိုအစီရင်၏ ကြီးမားမှုမှာ လီယန်ချူရှိနေသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ယွန်နျန်း၏ မျက်နှာတွင်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမှာ လူကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ထဲမှ သွေးချီများဖြင့် ထိုမျက်လုံးကို ဆက်လက် မီးမြှိုက်နေပြီး အဆုံးစွန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားစေသည်။

ဘုန်း

နောက်ဆုံးတွင် ထိုမျက်လုံးမှာ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သွေးချီစွမ်းအင်များဖြင့် အငွေ့ပျံ သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူသည် ထိုမျက်လုံးထဲမှ ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ခြေရာခံအတတ် ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ မမြင်နိုင်သော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုဖြင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုကြီးနှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ ပုံရိပ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်တစ်ခဏမှာပင် ထိုရွာထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မားစန်းတို့ မိသားစုအဖို့မူ သူ့ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးသဖွယ်ပင် ထင်မှတ်သွားကြသည်။

ဆံပင်ကို သပ်ရပ်စွာ ထုံးနှောင်ထားပြီး အပြာရောင် ပိတ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် နူးညံ့သော အမျိုးသမီး (ယွန်နျန်း) သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြီး လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ယွန်နျန်း၏ အာရုံခံစားမှုမှာ အလွန်အားကောင်းလှသဖြင့် လီယန်ချူ၏ ဦးတည်ရာဘက်မှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနေသည်။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် မဟုတ်သော်လည်း အလွန်စင်ကြယ်ကာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော စွမ်းအားမျိုးဖြစ်သဖြင့် လူကို ထိတ်လန့်စေသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ သွေးရောင်အစီရင်ကြီးမှာ အဆုံးစွန်သော ယုတ်မာမှုနှင့် မင်္ဂလာမရှိသော အရှိန်အဝါများကို သယ်ဆောင်လာရာ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းပြီး ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အစီရင်တစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ထိုအစီရင်မှာ ရွာသားများ၏ သွေးနှင့် ဝိညာဉ်များကို ယဇ်ပူဇော်ကာ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ထူးခြားသော အစီရင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ၎င်း၏ အသုံးဝင်ပုံကို ခေတ္တမျှ သေချာမသိသေးသော်လည်း သူ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာအတွက်မူ အဟန့်အတား မဖြစ်ပေ။

ချွင်

အာဏာစက်ပြင်းလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ လက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

ဂျွတ်

ကြည်လင်သော ကွဲအက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ သွေးရောင်အစီရင်ကြီးမှာ ဓားအလင်းတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ထိုဓားအလင်းမှာ အရှိန်မသေသေးဘဲ တိမ်ပင်လယ်များအထိ ထိုးဖောက်သွားရာ ကောင်းကင်ယံတွင် ကြောက်စရာကောင်းသော အမာရွတ်ကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရွာတစ်ရွာထဲတွင် ကလေးမျက်နှာနှင့် ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီး တာအိုဆရာတစ်ဦးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ ရှုပ်ထွေးလှသော အစီရင်တစ်ခုကို ရေးဆွဲထားသည်။

အကယ်၍ တာအိုကျောင်းတော်မှ ပညာရှင်တစ်ဦးသာ ရှိနေပါက ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားလောင်ကျွမ်းခြင်းအစီရင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ သူတစ်ပါး၏ အနှစ်သာရနှင့် သွေးစွမ်းအင်များကို လုယူကာ ကျင့်ကြံသော မိစ္ဆာနည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လောကကြီးက ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းများတွင်ပင် ထိုနည်းကို ကျင့်ကြံသူ ရှားပါးလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနည်းလမ်းဖြင့် ကျင့်ကြံလျှင် အတိုင်းအတာ ကြီးမားရမည်ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်ရမည့် သက်ရှိများလည်း များပြားလှသဖြင့် မြင့်မြတ်သောဂိုဏ်းကြီးများ၏ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာလောကတွင်ပင် စစ်မက်ဖြစ်ပွားသော ခေတ်ကာလများမှလွဲ၍ ဤနည်းကို သုံးသူ ရှားသည်။

၎င်းမှာ တားမြစ်ချက်များကို အလွန်အမင်း ချိုးဖောက်ရာ ရောက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကလေးမျက်နှာနှင့် ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီး တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အသားများမှာ ဗျစ် ခနဲ ပြဲထွက်သွားပြီး မျက်လုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယမြောက် မျက်လုံးတစ်လုံးလည်း ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"အသေခံရမယ့်ကောင်... ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုး ရှိနေလို့ ငါ့ရဲ့ အစီရင်ကြီးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရတာလဲ"

စူးရှလှသော ဆန်းကြယ်သည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အဘိုးကြီး တာအိုဆရာမှာ ပါးစပ်ကို လုံးဝ မဟပေ။

ထိုထူးဆန်းသော မျက်လုံးနှစ်လုံးထဲမှ မင်္ဂလာမရှိသော အရှိန်အဝါများ ယိုစီးထွက်လာရာ ၎င်းမှာ လောကကြီးနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။

သာမန် အောက်လမ်းပညာ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်မျိုး မဟုတ်ပေ။

ချက်ချင်းပင်

ထူးဆန်းသော မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ ဘေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေတော့သည်။

ထိုနေရာတွင် လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။

လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းဆန်သော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တာအိုဝတ်စုံမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ လက်တွေ့ဆုပ်ကိုင်၍ ရနိုင်လုနီးပါးပင်

သူ ပေါ်လာသည်နှင့် ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင် များမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို မီးဖိုကြီးသဖွယ် မီးမြှိုက်လိုက်သဖြင့် အသက်ရှူပင် ခက်ခဲသွားရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အအေးဓာတ်နှင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ ထိုပူပြင်းလှသော သွေးချီစွမ်းအင်များကြောင့် ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားရရာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"တာအိုဆရာလေး... သူများကိစ္စကို ဝင်ပါတာပဲ၊ မင်းကို ငါ တန်ဖိုးကြီးကြီး ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ် "

ထိုစူးရှသော အသံမှာ ထွက်ပေါ်လာပြန်ရာ သံအပ်ပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် ဦးနှောက်ထဲသို့ ထိုးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"မိစ္ဆာကောင်... ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲတဲ့အထိ ရဲတင်းလှချည်လား "

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သည့်အလား ဟိန်းထွက်သွားရာ ကောင်းကင်ယံတွင် တကယ့်ကိုပင် လျှပ်စီးများ ဝင်းခနဲ လက်သွားပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော မိုးကြိုးမီးတောက် အရှိန်အဝါများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြန့်ကားထွက်လာပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံနေသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်မင်းကြီးတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသည့်အလားပင်။

အခန်း (၄၉၆) - ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင်၊ အရှက်ကွဲတာ မြန်လွန်းတယ် ၊ အကြားအမြင်ပေါက်နေသော အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ

အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်သော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွားသည်။

သူ့မျက်နှာ၏ သွေးသားများကြားတွင် ဝှက်ထားသော ထူးဆန်းသည့် မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာလည်း ဟိုဟိုဒီဒီ ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေကြရာ၊ ထိုကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အရှိန်အဝါ၏ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေမှုကို ခံထားရသည့်အလားပင်။

ဒိတ် ဒိတ် ဒိတ်

လေထုတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်။

၎င်းမှာ အားအင်အပြည့်နှင့် ခုန်လှုပ်နေသော နှလုံးခုန်သံပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ထိုနက်နဲဆန်းကြယ်သော မြို့ကလေးတွင် ရှိစဉ်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။

သူသည် သူ၏ အစွမ်းသတ္တိ အားလုံးကို ပြန်လည် ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ အားမာန်အပြည့်ရှိနေပြီး အံ့မခန်းဖွယ် ဇီဝအသက်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေသည်။

သမုဒ္ဒရာကြီးသဖွယ် ကျယ်ပြောလှသော ပူပြင်းသည့် သွေးချီစွမ်းအင်များကြောင့် လေထုပင် လောင်ကျွမ်းတော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်မှာ လူသားတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ နေမင်းကြီးတစ်စင်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းဂယက်များမှာ ခဏချင်းမှာပင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဝုန်း

ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်

လီယန်ချူက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လေထုမှာလည်း ပေါက်ကွဲပွက်လောရိုက်သွားသည်။

လက်သီးပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင်များကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သူ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သာမန်လူသားများ တောင့်မခံနိုင်သော ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လှသည့် အင်အားများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

အဘိုးကြီးတာအိုဆရာက လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးလိုက်ပြီး ဓားသဖွယ် လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ့ရှေ့တွင် ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် စာဂါထာ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုစာဂါထာမှ တုန်လှုပ်ချောက်ခြားဖွယ်ရာ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါများ ယိုစီးထွက်လာသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း

ထိုစာဂါထာမှာ ခဏချင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားအောင် အထုခံလိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင် တစ်ချက်က အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ ရှိနေသော နေရာတစ်ခုလုံးကို ချိုင့်ဝင်သွားစေကာ မြေပြင်ကို အက်ကွဲစေခဲ့သည်။

သူ၏ အောက်ခြေမှ ရှေးဟောင်းအစီရင်မှာလည်း တစ်စစီ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ထိုထူးဆန်းသော အဘိုးကြီးတာအိုဆရာမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်နိုင်ခဲ့သဖြင့်သာ တော်တော့သည်။

"ဒီလူငယ်တာအိုဆရာက ဘာလို့ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ သွေးချီတွေ ရှိနေရတာလဲ"

အဘိုးကြီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းကာ တောင့်တင်းလှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုခန္ဓာကိုယ်မျိုးကို... သူ အမှန်တကယ်ပင် သဘောကျမိသည်။

ချွင်

အဘိုးကြီးတာအိုဆရာသည် ကြေးညှိများ တက်နေသော ဒင်္ဂါးပြားဓား တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ လီယန်ချူထံသို့ ဦးတည်ချိန်ရွယ်ပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

အုန်း

မည်းနက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် ဖိသိပ်ခံရပြီး ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်သည်။

ရှေးဟောင်းပြီး အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

အုန်း

နဂါးနက်ကြီးသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် လီယန်ချူထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ရဲရဲတောက် ခက်ထန်လှသော အရှိန်အဝါဖြင့် ရှေ့သို့ အားမာန်ပါပါ တက်လှမ်းသွားပြီး၊ နဂါးနက်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်သီးဖြင့် အားကုန် လွှဲထုလိုက်သည်။

ဝုန်း

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

ခဏချင်းမှာပင် နားကွဲမတတ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နဂါးနက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာတောင့်တင်းလှသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူက ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ဝုန်း

ထိုခဏ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်ကာ ဖုန်မှုန့်များ တလိပ်လိပ် တက်လာပုံမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားလှသည်။

ထိုနဂါးနက်ကြီးမှာမူ လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင်အောက်တွင် လုံးဝ ပြာကျပျက်စီးသွားပြီး အငွေ့ပျံ သန့်စင်သွားကာ လောကကြီးထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လက်သီးနှစ်ချက်တည်းနှင့် လုံးဝကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင်

အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၏ လက်ထဲမှ ဒင်္ဂါးပြားဓားမှာလည်း ဘုန်း ဟူသော အသံနှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်။

ဤမျှ ခန့်ညားလှပသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးက တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါ ထိုမျှအထိ ကြမ်းတမ်းလှသော ပုံစံမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

အဘိုးကြီးတာအိုဆရာမှာ သူ၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံစားမှုကြောင့်သာ လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက် နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများမှ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ချောင်းများကို ထူးဆန်းသော ကျင့်စဉ်လက်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်ယံတွင် တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဗျစ်

သူ၏ မျက်နှာအရေပြားမှာ နောက်ထပ် မျက်လုံးတစ်လုံး ထပ်မံ ပြဲထွက်လာပြန်ရာ ယခုဆိုလျှင် ထူးဆန်းသော မျက်လုံး သုံးလုံး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမျက်လုံး သုံးလုံးမှာ ပင့်ကူ၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ပင် အရပ်မျက်နှာအမျိုးမျိုးသို့ မနားတမ်း လည်ပတ်နေကြရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထိုထူးဆန်းသော မျက်လုံး ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို အားကောင်းသန်မာ လာခဲ့သည်။

"ဒီကောင်လေးက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး တော်တော် ရဲတင်းနေတာပဲ၊ လောကကြီးရဲ့ အနိမ့်အမြင့်ကို လုံးဝ မသိသေးဘူး။ အဘိုးကြီးကပဲ မင်းကို သင်ခန်းစာ ပေးရတာပေါ့ "

ထူးဆန်းသော အသံမှာ တစ်ဖန် ပြန်ထွက်လာပြန်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အမှောင်ထုကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အမှောင်ထုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

ထိုအမှောင်ထုထဲတွင်မူ နီရဲသော အကြည့်များစွာမှာ အေးစက်စက်နှင့် ရှိနေကြသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် မုတ်ဆိတ်မွေး၊ ဆံပင်မွေးများ ထောင်ထနေသော ကြီးမားလှသည့် အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ငါက ဒီမှာပဲ ရပ်နေတာ၊ သတ္တိရှိရင် လာခဲ့လေ "

လီယန်ချူက အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

သူသည် လက်ထဲမှ ကျန့်ကျောင်းဓား ကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှ လူမျက်နှာကြီးပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း လီယန်ချူ၏ ကျန့်ကျောင်းဓားကို တားဆီးရန် မတတ်နိုင်ပေ။

ထိုဓားမှာ ကုသိုလ်အမှတ် တစ်သိန်းတန်ဖိုးရှိသော ရတနာပစ္စည်း ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အံ့မခန်းလှပေ။

ဂျွတ်

ကြီးမားလှသော လူမျက်နှာကြီးမှာ ကွဲအက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

မှင်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော အမှောင်ထုမှာလည်း တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား လျင်မြန်စွာ လွင့်ပျယ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်မှ သွေးများမှာ အဆက်မပြတ် စီးကျလာပြီး၊ သူသည် လီယန်ချူကို မှင်သက်စွာ ကြည့်နေမိသည်။

အရှက်ကွဲတာက လေဆင်နှာမောင်းလို မြန်လွန်းလှသဖြင့် အဘိုးကြီးတာအိုဆရာမှာ လက်ဦးမှု မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားရသည်။

သူသည် ရင်ခွင်ထဲမှ မြက်ရုပ် နှစ်ရုပ်ကို ထုတ်ယူကာ လျှာဖျားကို ကိုက်ပြီး သွေးနှစ်စက် ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် မြက်ရုပ်များကို ကြည့်ကာ ဂါထာအချို့ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ၊ ထိုမြက်ရုပ်များမှာ လေနှင့်အတူ ချက်ချင်း ကြီးထွားလာပြီး၊ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အေးစက်သော မျက်နှာပေးရှိသည့် စစ်သူကြီးနှစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ဦးမှာ လက်ထဲတွင် ရှစ်ထောင့် သံတူကြီးနှစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာမူ လေးလံထက်မြက်သည့် မြင်းဖြတ်ဓား တစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်။

ထိုသူနှစ်ဦး ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ထူထပ်လာပြီး လေအေးများ တိုက်ခတ်လာသည်။

သူတို့မှာ အနည်းဆုံးတော့ သရဲစစ်သူကြီး သို့မဟုတ် သရဲစစ်သေနာပတိ အဆင့်ရှိသည့် မိစ္ဆာများပင် ဖြစ်သည်။

ချွင်... ချွင်

ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ တိုက်ခိုက်သံနှင့်အတူ ထွားကျိုင်းသော စစ်သူကြီးနှစ်ဦးမှာ လီယန်ချူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။

တစ်ဦးမှာ မျက်နှာနီနှင့် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ မျက်နှာမည်းနှင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့ ပြေးဝင်လာပုံမှာ တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်သော်လည်း စစ်သည်တော် ထောင်သောင်းချီ၍ ချီတက်လာသည့်အလား အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

၎င်းမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများ တားဆီးနိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

ချွင်

လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။

ဓားအလင်းတန်းမှာ ထွားကျိုင်းသော စစ်သူကြီးနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

"..." ထူးဆန်းသော မျက်လုံး သုံးလုံးနှင့် အဘိုးကြီးတာအိုဆရာသည် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပင် တစ်ချက် တွန့်သွားသည်။

"ဘာလို့ ဘာမှ မပြောတော့တာလဲ ခုနကတော့ စကားတွေ တော်တော် များနေတယ် မဟုတ်လား "

လီယန်ချူက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုအဝတ်စုတ် တာအိုဆရာ အဘိုးကြီးမှာ သူ့ထံတွင် ရှိသမျှ နည်းမျိုးစုံကို ထုတ်သုံးနေသော်လည်း သူ့အတွက်မူ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ သွေးချီနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တတိယအဆင့်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ မရှိသေးသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ သန်မာတောင့်တင်းလှသည်။

အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်လုံး သုံးလုံးမှာမူ သူ၏ မူလမျက်လုံးများနှင့် မတူညီဘဲ မင်္ဂလာမရှိသော အရှိန်အဝါများကို ဖော်ပြနေကြသည်။

ထိုထူးဆန်းသော မျက်လုံးထဲမှ တောက်ပလှသည့် နီရဲသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထက်မြက်လှသော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ လီယန်ချူ၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။

ဗျစ်

ထိုအလင်းတန်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်အကာအကွယ် ကို ထုတ်သုံးလိုက်သော်လည်း၊ နီရဲသော အလင်းမှာ ထိုအကာအကွယ် အားလုံးကို ဘာအဟန့်အတားမှ မရှိဘဲ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုနီရဲသော အလင်းမှာ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ပြင်းထန်လှသည့် သွေးချီစွမ်းအင်များကြောင့် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။

တတိယအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံမှာ ဤကဲ့သို့ပင်

ယန်စွမ်းအားများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုအလား အမြိုက်ခံနေရသည်။

အဘိုးကြီးတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မည်းသွားပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်ချောက်ခြားနေမိသည်။

သူသည် ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်းကျင့်စဉ် ကို နင်းလိုက်ပြီး လက်ဟန်ပြုကာ ဂါထာများကို မနားတမ်း ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ၊ အရင်က နတ်ဘုရားလောင်ကျွမ်းခြင်းအစီရင်ထက် ပိုမိုကြီးမားလှသော အစီရင်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအဘိုးကြီးတာအိုဆရာသည် ရှီးယန်ခရိုင်ရှိ ကျေးရွာများစွာမှ ရွာသားများကို သတ်ဖြတ်ကာ လူသားဝိညာဉ်နှင့် သွေးအနှစ်သာရများဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး၊ သွေးဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ အဓိက အားကိုးသည်မှာ ထိုနတ်ဘုရားလောင်ကျွမ်းခြင်းအစီရင်ကြီးပင် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။

လေထုမှာ စေးပျစ်လာပြီး လူကို ရွှံ့နွံထဲ သို့မဟုတ် သွေးပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေကာ အသက်ရှူပင် ခက်ခဲလာပြီး၊ လောကကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း အလွန်ပင် ပါးလျသွားတော့သည်။

ကြီးမားလှသော ဂါထာစာလုံး များမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန်ပင် ထက်မြက်လှရာ၊ သူတို့နှင့် ထိတွေ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပိုင်းဖြတ်နေတော့သည်။

၎င်းမှာ သွေးသားများကို ကြိတ်ခြေမည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကြိတ်ဆုံကြီး တစ်ခု စတင် လည်ပတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။