← Chapters

အခန်း (၆၁-၆၂)

Vol. 7 Ch. 61-62

အခန်း (၆၁-၆၂)

Vol. 7 Ch. 61-62

အခန်း (၆၁) - ပဉ္စမအဆင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ကြေကွဲရသော နှလုံးသား

လန်ဖန်းတနင်္ဂနွေနှင့် အခြားသတင်းမီဒီယာများက အွန်လိုင်းထက်တွင် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေကြစဉ်မှာပင် တရားဝင်သတင်းဌာနတစ်ခုမှ ဗီဒီယိုသတင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဗီဒီယိုထဲမှ မြင်ကွင်းမှာ အသူရာချောက်နက်၏ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပင် ဖြစ်သည်။

အသက်သွေးခဲတံတိုင်းကြီးရှိ ကင်းမျှော်စင်ရှေ့တွင် အသူရာသားရဲများဖြစ်သော ခေါင်းသုံးလုံးခွေးအများ၏ အလောင်းများမှာ မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသည်။

ကင်မရာကို အပေါ်သို့ မြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော တိမ်မည်းကြီးတစ်ခုအလား မြင်တွေ့ရသည်။

သို့သော် ကင်မရာကို အနီးကပ်ဆွဲကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ထိုအရာမှာ တိမ်မည်းများမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ပျံလွှားဓားမြှောင်များ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသဖြင့် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများမှာ မှတ်ချက်များ တရစပ် ရေးသားလာကြတော့သည်။

"ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံလွှားဓားတွေ ပြည့်နေတာပဲ အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ"

"ဒါ ထန်မိသားစုက အကုန်လုံးထွက်လာပြီး ရှေ့တန်းကို ကူညီပေးနေတာများလား"

"သူတို့ပဲ ဖြစ်ရမယ် သူတို့ကလွဲလို့ ဒီလောက်အင်အားကြီးတဲ့ ဓားထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဘယ်သူ့မှာ ရှိမှာလဲ"

အများပြည်သူ၏ အမြင်တွင် ထိုကဲ့သို့ ပျံလွှားဓားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်မှာ ထန်မိသားစုသာ ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။

ထိုသို့သော အစွမ်းမျိုးရရှိရန် ထန်မိသားစုမှ အဆင့်လေးနှင့်အထက် ထိပ်တန်းပညာရှင်အားလုံး ပါဝင်မှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

လူများ ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြစဉ်မှာပင် ပျံလွှားဓားမြောက်မြားစွာမှာ မြေပြင်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်လာပြီး လူအုပ်စုတစ်စု၏ ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေကြသည်။

ကင်မရာက ထိုလူများ၏ မျက်နှာကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ဓားများကို ထိန်းချုပ်နေသူများမှာ ထန်မိသားစု၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်များ မဟုတ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူများမှာ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုဒဏ်များကို မျက်နှာတွင် အထင်အရှား ခံစားနေရသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုလူများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မှတ်ချက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တက်လာတော့သည်။

"အဲဒီဦးလေးက ငါတို့ကုမ္ပဏီက လုံခြုံရေးမှူး မဟုတ်လား"

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာဆရာကိုလည်း တွေ့တယ် သူက ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဆရာတုန်းကိုလည်း တွေ့တယ် ဆရာတုန်းက အရှေ့ဆုံးမှာ ရပ်နေတာပဲ"

ခဏချင်းမှာပင် မှတ်ချက်များမှာ ဒီရေအလား မြင့်တက်လာသည်။

လူအများက ထိုသူများကို မှတ်မိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ တူညီသော နောက်ခံတစ်ခု ရှိကြသည်၊ ထိုအရာမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်များ ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် အနားယူထားရသည့် ဒဏ်ရာရစစ်သည်ဟောင်းများ ဖြစ်ကြခြင်းပင်။

သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကပင် ကျောင်းသားများကို သင်ကြားပြသပေးခဲ့ကြသေးသည်။

အချို့မှာ ရာထူးတိုးကိစ္စများကြောင့် အထက်လူကြီးများ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

အချို့မှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်မရှိတော့သဖြင့် အိမ်နီးနားချင်းများ၏ အထင်သေးမှုကို ခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့အားလုံးမှာ ကျင့်စဉ်များ ပြန်လည်ရရှိလာကြပြီး အသက်သွေးခဲတံတိုင်းကြီးပေါ်တွင် တစ်ကျော့ပြန် ပြန်လည်ရပ်တည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဆက်လက်ပြီး ဗီဒီယိုထဲတွင် စာတန်းများဖြင့် ရှင်းပြလာသည်။

"မနေ့က အသူရာချောက်နက်ကြီး ကိုးခုမှ မြို့ဖျက်သားရဲလှိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်"

"ဒဏ်ရာရစစ်သည် တစ်သိန်းမှာ စစ်မြေပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ဓားတစ်သောင်းမူလရင်းမြစ်သို့ ပြန်ခြင်း နည်းပညာကို အသုံးပြု၍ ဤဘေးအန္တရာယ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်"

"ဤသူများကို ဘဝသစ် ပြန်လည်ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သော ခရီးသစ်ကျောင်းတော်၏ ကိုယ်ခံပညာအသစ်ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါသည်"

တရားဝင်သတင်းဌာနမှ ထုတ်ပြန်လိုက်သော ဤစာတန်းမှာ မှန်ကန်တိကျမှုနှင့် အာဏာတည်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

ဗီဒီယိုထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှာဖွေမှုအများဆုံး သတင်းများထဲတွင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကြည့်ရှုသူ သန်းသုံးရာကျော်သွားသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တစ်နိုင်ငံလုံးက စူးချီ၏ ဓားတစ်သောင်းမူလရင်းမြစ်သို့ ပြန်ခြင်း နည်းပညာကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

ယခင်က သံသယများ မမည်မျှကြီးမားခဲ့သနည်း၊ ယခုအခါတွင်လည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများမှာ ထိုမျှပင် ကြီးမားလှသည်။

ဤကိုယ်ခံပညာမှာ အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဆရာစူးချီ ပြသခဲ့သော အရာနှင့် သူသင်ကြားပေးခဲ့သောအရာမှာ တစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ်ကျိုးစွန့်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပါတကား။

ဗီဒီယိုတစ်ခုတည်းဖြင့် စူးချီ၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားပြီး လူအများ၏ စိတ်ထဲတွင် စံပြဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာတော့သည်။

ထို့ကြောင့် စူးချီအပေါ် ကောလာဟလများ ဖြန့်ဝေနေသူများမှာလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြရသည်။

တရားဝင်သတင်းဌာနက ထိုနည်းပညာ၏ ထိရောက်မှုကို အတည်ပြုပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာရစစ်သည် တစ်သိန်း ရှေ့တန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကလည်း ဤနည်းပညာ၏ အစွမ်းကို သက်သေပြနေသည်။

အကယ်၍ စူးချီသည် အသူရာဘက်တော်သားသာ ဖြစ်ပါက သူ၏ ကိုယ်ခံပညာဖြင့် အသူရာများ ကျူးကျော်မှုကို ဖြေရှင်းပေးရန် အကြောင်းမရှိပေ။

ထိုကဲ့သို့ပင် မိသားစုကြီးများ၏ လက်ပါးစေ မီဒီယာများက စူးချီကို အပုပ်ချနေစဉ်မှာပင် လူထု၏ သဘောထားမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

စူးချီဘက်မှ ရပ်တည်ခဲ့သူများမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။

စူးချီအပေါ် မှားယွင်းစွာ ပြုမူခဲ့ကြသော အင်တာနက်အသုံးပြုသူများမှာမူ ထိုသတင်းမီဒီယာများကိုသာ မလိုမုန်းထား ဖြစ်လာကြတော့သည်။

သတင်းမီဒီယာများ၏ တာဝန်မဲ့သော သတင်းဖော်ပြမှုများကြောင့် သူတို့ မှားယွင်းစွာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

ဒေါသထွက်နေသော လူထု၏ ပစ်မှတ်မှာ စူးချီထံမှ သတင်းဌာန အယ်ဒီတာချုပ်များထံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘယ်သူက ဆရာစူးချီမှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ အရင်ပြောခဲ့တာလဲ၊ ရှေ့ထွက်လာခဲ့စမ်း"

"သစ္စာဖောက် မီဒီယာစာရင်းမှာ နံပါတ်တစ်က လန်ဖန်းတနင်္ဂနွေ၊ နံပါတ်နှစ်က ထိတ်လန့်ဖွယ်သတင်းဟောင်း"

"ဒီမီဒီယာတွေက တိုင်းတစ်ပါးရဲ့ လက်ပါးစေတွေလားလို့ ငါ သံသယဝင်မိတယ်"

ခဏချင်းမှာပင် အွန်လိုင်းတိုက်ခိုက်မှုများမှာ ထိုမီဒီယာ အယ်ဒီတာချုပ်များထံသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သတင်းမီဒီယာများနှင့် မိသားစုကြီးများအကြား တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ထားမှုများမှာလည်း တစ်စတစ်စ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ထန်မိသားစုနှင့် အခြားမိသားစုကြီးများမှာလည်း ဤအလှည့်အပြောင်းကြောင့် ဆွံ့အသွားကြရသည်။

"ဘာလို့ အစိုးရက စူးချီကို ဒီလောက်မြန်မြန် အာရုံစိုက်သွားရတာလဲ"

"အသက်သွေးခဲတံတိုင်းမှာ တကယ်ပဲ ဘေးအန္တရာယ် ကြုံခဲ့ရတာလား၊ ပြီးတော့ စူးချီသင်ပေးတဲ့ နည်းပညာနဲ့ပဲ ရှင်းနိုင်ခဲ့တာလား"

"ဒီကောင် ကံကောင်းလွန်းနေတာပဲ"

"အခု ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

"ဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ အဲဒီ မီဒီယာတွေနဲ့ အမြန်ဆုံး အဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်တော့"

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် မွေးမြူထားခဲ့သော မီဒီယာများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရပြီ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မိသားစုကြီးများ၏ မီဒီယာလောကအပေါ် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအထဲတွင် ထန်မိသားစုမှာ အထိနာဆုံး ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ စူးချီကို အဆိုးဆုံး ဝေဖန်ခဲ့သော လန်ဖန်းတနင်္ဂနွေမှာ ထန်မိသားစု၏ လက်ဝေခံ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင် စူးချီ၏ နည်းပညာမှာ ထန်မိသားစု၏ ဓားသိုင်းထက် သာလွန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ထန်မိသားစု၏ ရပ်တည်မှုမှာလည်း မှေးမှိန်သွားနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးချီနှင့် ရှန်ကျစ်ရှား တို့မှာ ကျောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

နေရောင်ခြည်မှာ ထွန်းလင်းနေပြီး လေပြေအေးများ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာမူ ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်း ထလျက်ရှိသည်။

စာအုပ်များထဲတွင်သာ တွေ့ဖူးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နေကြရသည်။

ထို့ကြောင့် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ သူတို့၏ ရုံးခန်းများသို့ အသီးသီး ပြန်သွားကြသည်။

ရှန်ကျစ်ရှား သူမ၏ ရုံးခန်းထဲသို့ ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် စနစ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဂုဏ်ယူပါသည်၊ ကျောင်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း ထပ်မံ မြင့်တက်သွားပါသည်"

"ဂုဏ်ယူပါသည်၊ အရှင်သည် ပဉ္စမအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခြင်း ခံရပါသည်"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ရှန်ကျစ်ရှား၏ သွေးသားထဲတွင် အင်အားများ ပြည့်လျှံလာပြီး စတုတ္ထအဆင့်မှ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

သူမ၏ စိတ်များ ကြည်လင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ စွမ်းအင်များကိုပင် မြင်တွေ့လာရသည်။

သို့သော် သူမမှာ ထိုစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုနိုင်မည့် ကိုယ်ခံပညာ မရှိသေးသဖြင့် ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

အသက် ၂၈ နှစ်နှင့် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးချွန်လှသော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ ဝမ်းမသာနိုင်ပေ။

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ငါ နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်သွားပြန်တာလဲ"

အကြောင်းရင်းကို သူမ သိလိုက်သည်။ စူးချီ၏ နည်းပညာမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်နေပြီး လူပေါင်း တစ်သိန်းကလည်း သင်ယူခဲ့ကြသဖြင့် ကျောင်း၏ အဆင့်မှာ တက်လာရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူမ အားရပါးရ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

သူမ၏ တွက်ကိန်းများမှာ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် လွဲချော်နေခဲ့သည်။

သူမသည် စနစ်၏ အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောင်းသားဦးရေမှာ တစ်သိန်းကျော် ရှိသော်လည်း ကျောင်းထွက်ရန် လျှောက်ထားသူမှာ လေးထောင်ကျော်သာ ရှိတော့သည်။

အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ သဘောထားများ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ ကျောင်းထွက်မည့်သူများလည်း နည်းပါးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှား၏ စိတ်ထဲတွင် "သူတို့တွေကို ပြန်လာခိုင်းကြပါဦး" ဟုသာ အော်ဟစ်ချင်နေတော့သည်။

နံပါတ်များ လျော့ကျသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ကြေကွဲနေရသည်။

အကယ်၍ ဤသို့သာ ဆက်ဖြစ်နေပါက သူမ၏ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းမည့် လမ်းကြောင်းမှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားများပင် သူမဘက်၌ မရှိတော့သလို ရှန်ကျစ်ရှား ခံစားနေရတော့သည်။

အခန်း (၆၂) - ပညာရပ်အသစ်လား ဒါကို သင်ရမှာလား

သက်ပြင်းတစ်ချက်က လေထဲတွင် ဝဲလွင့်သွားရပြန်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ ခြေတံများမှာ သူမ၏ အသက်ထက်ပင် ပိုရှည်သည်ဟု အားလုံးက သိထားကြသော်လည်း ယခုထွက်ပေါ်လာသည့် သက်ပြင်းချသံမှာမူ ထိုခြေတံများထက်ပင် ပို၍ ရှည်လျားနေပေတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဒုတိယသခင်မလေးရှန်၏ တရားနှလုံးသားမှာ ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြိုလဲပျက်စီးပြီးမှ ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားရသဖြင့် အလွန်ပင် ခိုင်ခံ့လှသည်။

ခေတ္တမျှ စိတ်ပျက်အားလျော့သွားပြီးနောက် သူမသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းကာ အဖြေရှာရန် ကြိုးစားတော့သည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အဆင့်ငါးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သွေးနှင့်စွမ်းအင်များက ဝိညာဉ်အာရုံကို ထောက်ပံ့ပေးနေကာ စိတ်စွမ်းအားများမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်အထိ အားကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပျင်းရိတတ်သော ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ ထိုစိတ်စွမ်းအားကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို လုံးဝ မသိရှိချေ။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်တက်လာခြင်းကြောင့် သူမ၏ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာတတ်သော ဉာဏ်အလင်းမှာမူ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ရှုံးနိမ့်မှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ရာ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ ဦးနှောက်မှာ ပေါက်ကွဲမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

ကျောင်းသားတွေ ကျောင်းထွက်သွားအောင် လုပ်ဖို့ တခြားနည်းလမ်းတွေ သေချာပေါက် ရှိရမယ် ဟု သူမတွေးမိသည်။

ဟုတ်သည်၊ ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ အဘယ်ကြောင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ရှုံးနိမ့်နေရသနည်းဆိုသည်ကို အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ သူမသည် ဘောပင်နှင့် စာအုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လက်ဝှေ့ကျင့်စဉ် အပေါင်း နှေးကွေးသော လှုပ်ရှားမှု အပေါင်း ယဉ်ကျေးမှုအငွေ့အသက် အညီအမျှ ထိုက်ကျိကျင့်စဉ်။

သွေးနှင့်စွမ်းအင် ပြန်လည်ကုသခြင်း အပေါင်း မြန်ဆန်သော တိုက်ခိုက်မှု အပေါင်း ဓားကျင့်စဉ် အညီအမျှ ဝိညာဉ်ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း။

ဤသတ်မှတ်ချက်များအားလုံးမှာ သူမကိုယ်တိုင် အဆိုပြုခဲ့သည့် ကန့်သတ်ချက်များ မဟုတ်ပါလော။

သူမက အဟန့်အတားဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည့် ထိုအချက်များမှာ အမှန်တကယ်တွင်မူ ကိုယ်ခံပညာရပ်များ အောင်မြင်ကျော်ကြားရန်အတွက် အဓိကသော့ချက်များ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှား၏ စိတ်ထဲ၌ လျှပ်စီးလက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့ဆိုလျှင် သူမကို မည်သူက ဒုက္ခပေးနေသနည်း၊ သူမကိုယ်သူမ ဒုက္ခပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

စဉ်းစားရင်းနှင့်ပင် အလွန်အမင်း နောင်တရမိတော့သည်။

သူမမှာ ဒေါသကြောင့် အသက်ရှူပင် မြန်လာရပြီး ရင်ဘတ်ကြီးမှာလည်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤစိတ်ပျက်စရာများကြားမှ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အမှန်တရားတစ်ခုကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

စူးချီသည် တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမက ကန့်သတ်ချက်များ ပိုပေးလေလေ သူက ပို၍ ထူးခြားဆန်းပြားသော ကျင့်စဉ်များကို ဖန်တီးနိုင်လေလေ ဖြစ်နေသည်။

ထို့အပြင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခေါင်းဆောင်ကြီးကိုယ်တိုင်က နောက်ထပ်သင်ကြားပေးရမည့် ကိုယ်ခံပညာအတွက် ခေါင်းစဉ်ပေးထားခဲ့သေးသည်။

ထိုကိုယ်ခံပညာသည် မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းနိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အခြေခံသင်ယူသူများအတွက်လည်း လွယ်ကူကာ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက်လည်း စွမ်းအားကြီးမားရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

စူးချီအနေဖြင့် ဤသတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော ထူးကဲသည့် ကျင့်စဉ်များကို ဖန်တီးနိုင်မည်မှာ သူမအတွက် သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်သည့်ကျောင်းသားက ကျောင်းထွက်ချင်ပါမည်နည်း။

ထိုကျင့်စဉ်မှာ သူနှင့် လုံးဝမကိုက်ညီမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ထိုကျင့်စဉ်ကို လုံးဝ သင်ယူ၍မရမှသာ ကျောင်းထွက်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရှန်ကျစ်ရှား၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ သူမတွင် အကြံကောင်းတစ်ခု ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မည်မျှပင် ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ခံပညာဖြစ်ပါစေ လူတိုင်းနှင့်တော့ ကိုက်ညီနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူမ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ထိုကိုယ်ခံပညာနှင့် မကိုက်ညီသူများကို ကျောင်းသားအဖြစ် အများအပြား လက်ခံရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် လှည့်စားသော ကြော်ငြာများ နှင့် ဖော်ပြချက်နှင့် ပစ္စည်း လုံးဝမကိုက်ညီခြင်း ဟူသော စာသားများကို အလျင်အမြန် ရေးချလိုက်သည်။

ဟုတ်သည်၊ ထိုကိုယ်ခံပညာနှင့် မကိုက်ညီသူများသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကြော်ငြာများကို ကြည့်ပြီး ကျောင်းဝင်လာကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လက်တွေ့သင်ယူသောအခါတွင်မူ သူတို့ထင်သလို မဟုတ်မှန်း သိသွားကြလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများက တိုးတက်အောင်မြင်နေချိန်၌ သူတို့က ဘာမျှမတတ်မြောက်ပါက စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ စိတ်ဓာတ်များ ပေါက်ကွဲကုန်ကြမည်မှာ သေချာသည်။

သို့ဖြစ်လျှင် ကျောင်းထွက်မည့်သူများ အမြောက်အမြား ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ဝေဆာသွားတော့သည်။

သို့သော် ပြဿနာတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ကိုယ်ခံပညာအသစ်က မည်သူနှင့်ကိုက်ညီပြီး မည်သူနှင့် မကိုက်ညီဆိုသည်ကို သူမ မည်သို့သိနိုင်မည်နည်း။

အလွယ်ဆုံးနည်းလမ်းမှာ သူမကိုယ်တိုင် အရင်ဆုံး သင်ယူကြည့်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှားသည် မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ယူရန် ဟူသော စာသားကို ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်သည်။

အစွမ်းကုန် စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်မူ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ စိတ်ထဲ၌ ပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

နောက်ထပ်သင်ကြားမည့် ကိုယ်ခံပညာအတွက် သူမအနေဖြင့် မည်သည့်သတ်မှတ်ချက်မျှ ပေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူမကိုယ်တိုင် အရင်ဆုံး သင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုကျင့်စဉ်၏ အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်ကို သေချာစွာ သိရှိပြီးနောက် အားနည်းချက်ကို အခြေခံ၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကြော်ငြာများ ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ထိုကျင့်စဉ်ကို လုံးဝသင်ယူ၍မရမည့် ကျောင်းသားများကိုသာ ရွေးချယ်လက်ခံမည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ လိုလားချက်ကိုလည်း မဆန့်ကျင်သလို သူမ၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်မည့် လမ်းစဉ်ကိုလည်း အဟန့်အတား မဖြစ်စေတော့ပေ။

တကယ့်ကို ပြည့်စုံလွန်းသည့် အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် စူးချီသည် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ တောင်းဆိုချက်အပေါ် စူးချီက သူမပြောသလိုသာ လုပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်သည် သူ့အပေါ် အလွန်ပင် စိတ်ရင်းစေတနာကောင်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်သည်၊ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်ပွားနေစဉ်က စူးချီမှာ အစိုးရိမ်ကြီး စိုးရိမ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

စနစ်၏ အကူအညီဖြင့် ကျောင်းသားများ၏ သင်ယူမှု တိုးတက်မှုကို သူ မြင်တွေ့နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ သင်ကြားပေးထားသော ဝိညာဉ်ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကြောင့် သူသည် ဆရာကောင်းရမှတ် ရှစ်သိန်းကျော် ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကျောင်းသား တစ်သိန်းကျော်မှာလည်း အခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဒဏ်ရာရစစ်သည်ဟောင်း အများစုမှာ ဤကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သွားကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ထို့ကြောင့် အွန်လိုင်းပေါ်မှ ကောလာဟလများမှာ အခြေအမြစ်မရှိကြောင်း သူ သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

စူးချီ၏ အမြင်တွင်မူ ထိုကောလာဟလများကို ခေတ္တလွှတ်ထားလိုက်ရုံဖြင့် အမှန်တရားမှာ ပေါ်ပေါက်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်က သူ့ဘက်မှ အပြည့်အဝ မဆုတ်မနစ် ရပ်တည်ပေးခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူမသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလုပ်အပေါ် ပျင်းရိပြီး ယောင်နံနံနိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ် အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါတွင်မူ အားကိုးထိုက်သူ ဖြစ်သည်။

မည်သည့် ခိုင်လုံသော သက်သေမျှ မရှိဘဲနှင့်ပင် သူမသည် သူ့ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ပေးခဲ့သည်။

ဤယုံကြည်မှုနှင့် အသိအမှတ်ပြုမှုအတွက် စူးချီမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။

ထို့ကြောင့် စူးချီသည် ရှန်ကျစ်ရှားကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောက်ပနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုး၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ယခုအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင်က ကိုယ်ခံပညာ သင်ယူလိုသည်ဟု ဆိုလာသောအခါ သူက သင်ပေးရမည်မှာ သေချာသည်။

ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လက်တွဲ၍ သင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ နောက်ထပ် မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကို သင်ပေးရမည်နည်း ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

စူးချီသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လိုက်လံရှာဖွေကြည့်မိသည်။

ယခုအချိန်တွင် စနစ်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများမှာ သာမန်ကိုယ်ခံပညာရပ်များ မဟုတ်တော့ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်သည့် စစ်မှန်သော ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းကာကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်မှာ အမှတ် တစ်သိန်း၊ မိုးကြိုးငါးသွယ် တရားကျင့်စဉ်မှာ အမှတ် လေးသိန်းငါးသောင်း၊ နတ်ဘုရားဓားဖြင့် မိုးကြိုးစေခိုင်းခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ အမှတ် တစ်သန်းနှစ်သိန်းကျော် စသည်ဖြင့် အသီးသီး ရှိကြသည်။

စနစ်ထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်များနှင့် ကိုယ်ခံပညာများစွာ ရှိသော်လည်း မည်သည့်အရာကို ရွေးချယ်ရမည်ကို စူးချီ အခက်တွေ့နေရသည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးများသည် သာမန်တစ္ဆေများထက် များစွာ စွမ်းအားကြီးကြသည်။

သာမန်တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် မနှိမ်နင်းနိုင်ဘဲ မီး၊ မိုးကြိုး သို့မဟုတ် အဆောင်များဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

မီးဓာတ်ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပါကလည်း မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းနိုင်သည့် စွမ်းအားပါရှိသော မီးလျှံမျိုး ဖြစ်ရမည်။

မိုးကြိုးကျင့်စဉ်များသည် အမျိုးအစားခွဲခြားမှု သိပ်မရှိသော်လည်း သင်ယူရန် ခက်ခဲပြီး ပါရမီ မြင့်မားရန် လိုအပ်သည်။

ထို့အပြင် မိုးကြိုးကျင့်စဉ်အများစုမှာ စူးချီအတွက် လဲလှယ်ရန် ဈေးကြီးလွန်းနေသည်။

လတ်တလောတွင် ဈေးအသက်သာဆုံးမှာ မိုးကြိုးငါးသွယ် တရားကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကျင့်စဉ်တွင် ထူးခြားသော ဝိသေသတစ်ခု ရှိနေသည်။

ကျင့်ကြံသူသည် အပျို သို့မဟုတ် လူပျို ဖြစ်ပါက ဖြူစင်တောက်ပသော ရန်မိုးကြိုးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အပျို သို့မဟုတ် လူပျို မဟုတ်ပါက မည်းနက်သော ယင်မိုးကြိုးကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မူလဇာတ်လမ်းတွင်မူ ဤကျင့်စဉ်ကို ဂိုဏ်းအတွင်း၌သာ သင်ကြားသဖြင့် ဤအချက်မှာ ဟာသတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် အကယ်၍ သူသည် ဤကျင့်စဉ်ကို ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် လူအများအပြားကို သင်ကြားပေးလိုက်ပါက တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ရုံဖြင့် မည်သူက အပျို သို့မဟုတ် လူပျို ဖြစ်သည်၊ မဖြစ်သည်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးက သိသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ကမ္ဘာကြီးမှာ မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သူ မတွေးရဲပေ။

ဤသို့ဆိုလျှင် လူပျိုအယောင်ဆောင်၍ လှည့်ဖြားတတ်သော အမျိုးသားများနှင့် အချို့သော အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက သူ့ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် စူးချီသည် မိုးကြိုးငါးသွယ် ကျင့်စဉ်ကို လက်လျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် လူအများ၏ အမုန်းကို မခံလိုပေ။

ထို့အပြင် ဤကျင့်စဉ်မှာ သင်ယူရန်လည်း မလွယ်ကူလှပေ။

ဤကျင့်စဉ်ကို သင်ယူရန်အတွက် ရွှေရောင်အလင်းကာကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို အရင်ဆုံး တတ်မြောက်ထားရန် လိုအပ်သည်။

ရုတ်တရက် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ကျောင်းသား တစ်သိန်း အောင်မြင်မှုရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်၊ ကျင့်စဉ်ပေါင်းစပ်ကတ်ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်ပါသည် ဟု ဆိုလာသည်။

ဤပေါင်းစပ်ကတ်မှာ ကျင့်စဉ်နှစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုထက်ပိုသော ကျင့်စဉ်များကို လွတ်လပ်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ပြီး ကျင့်စဉ်အားလုံး၏ အားသာချက်များကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးငါးသွယ် တရားကျင့်စဉ်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းကာကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ပေါင်းစပ်လျှင် ကောင်းမလားဟု သူ တွေးမိသွားသည်။

“စနစ်က ငါ့ကို အွန်လိုင်းမှာ ဝိုင်းဝန်းအနိုင်ကျင့်ခံရအောင် တမင်တွန်းပို့နေတာလား” ဟု သူ သံသယဖြစ်မိတော့သည်။

All Chapters