အခန်း (၁၇၅-၁၇၆)

အခန်း။ ၁၇၅

"သခင်ကြီးအတွက် သာမန်လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်လေးတွေကတော့ အသုံးမဝင်ပေမဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကြီး နှစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်"

ဝံပုလွေဗိုလ်ချုပ်က ဆက်လက်တင်ပြသည်။

"ပထမတစ်ခုကတော့ သွေးမိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ပါ။ ဒီကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သွားရင် အသံလှိုင်းတွေကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းပြီး အားပြင်းပြင်းနဲ့ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နိုင်ပါတယ်။ အကယ်၍ အဖိနှိပ်ခံရသူက ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိရင် အဆင့်တူကျင့်ကြံသူဖြစ်ပါစေဦးတော့ တစ်ကိုယ်လုံးက သွေးကြောတွေ ပေါက်ကွဲသွားပါလိမ့်မယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အားနည်းတဲ့သူဆိုရင်တော့ နေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်ရဲ့ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်မှာ နံပါတ်တစ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ပါပဲ"

"ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ပျားတိမ်တိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်း အဆိပ်ငွေ့လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒါကတော့ ခရမ်းရောင်နန်းဆောင်အဆင့်ရောက်မှ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ မျိုးနွယ်စု လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ဖြစ်လို့ ကျွန်တော်လည်း အသေးစိတ်တော့ မသိပါဘူး"

စုန်ယန်က သူတို့မျိုးနွယ်၏ အင်အားကို ဆက်လက်မေးမြန်းရာ ဝံပုလွေဗိုလ်ချုပ်က ရိုးသားစွာ ဖြေဆိုပြန်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုမှာ ခရမ်းရောင်နန်းဆောင်အဆင့် ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦး ရှိပါတယ်။ တစ်ဦးကတော့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ အမြဲရှိနေပြီး ကျန်နှစ်ဦးကတော့ တခြားနေရာတွေမှာ ရောက်နေတာပါ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီဘိုးဘေးကြီးကို မတွေ့ရတာ အတော်ကြာပါပြီ။ ကျွန်တော့်အထင်တော့ ဘိုးဘေးကြီးက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာမျိုးပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဘယ်မှ သွားလေ့လာလေ့မရှိဘူး"

"ဘာကြောင့်လဲ"

စုန်ယန်က မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးကို ဖမ်းဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာကတော့ ကျွန်တော်တို့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ။ သူကတော့ သခင်ကြီးက ချနဝမ်ကျားရဲ့ သွေးကို ခိုးယူသွားတယ်။ အဲဒီသွေးက အရမ်းအရေးကြီးတယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တာပါ။ ဘယ်လောက်အထိ အရေးပါတယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် တကယ်ကို မသိပါဘူးခင်ဗျာ"

ဝံပုလွေဗိုလ်ချုပ်၏ စကားများက စုန်ယန်အတွက် လှည့်စားခြင်းအတတ်နှင့် ပတ်သက်၍ အမြင်သစ်များ ပွင့်လင်းသွားစေသည်။ သူ တင်ပြသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် သုံးမျိုးမှာ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် ရန်သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ကစားရန် ပိုမိုထိရောက်သည်။

စိတ်အလိုကျ လှည့်စားခြင်းအတတ်သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ်သာမက အခြားသူများကိုပါ ပုံဖျက်ပေးနိုင်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကူးသည် စုန်ယန်၏ ရုပ်သွင်ကို ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းကြောင့်ပင်။ ၎င်းသည် ရန်သူ့အုပ်စုအတွင်း သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ရန်နှင့် လူယောင်ဖန်တီးရန် အကောင်းဆုံး ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။

စိတ်မိစ္ဆာ လှည့်စားခြင်းသည် ရန်သူ၏ စိတ်အာရုံကို ထိန်းချုပ်ကာ မိမိအား သူတို့ဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် မြင်ယောင်သွားစေသည်။ ဤကျင့်စဉ်သည် ရန်သူ့စိတ်ဓာတ်ကို ချိုးနှိမ်ရန် သို့မဟုတ် သစ္စာခံဖြစ်လာစေရန် အစွမ်းထက်လှသည်။

လှည့်စားလိပ်ပြာဝတ်ရုံမှာ မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ အနှစ်သာရသွေးကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံရသော ထူးဆန်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအတတ်ဖြစ်သည်။ ဤဝတ်ရုံကို ပိုင်ဆိုင်သွားပါက လှည့်စားခြင်းအတတ်များမှာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာပြီး ယခင်က သိမြင်နိုင်သူများပင် ခွဲခြားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

အဘွားအိုဟုန်က စုန်ယန်အား အလွန်အရေးကြီးသော သတိပေးချက်တစ်ခုကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။

ယခုမြူပင်လယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ အဘွားအိုဟုန်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ကူး နှစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ စုစုပေါင်း လေးဦး ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော အစွမ်းထက် မိစ္ဆာနှစ်ဦးမှာ စုန်ယန် ထွက်ပြေး၍မရစေရန် ဖျက်ဆီးခြင်းတောရိုင်းမြေတွင် စောင့်ကြိုနေကြသည်။

စုန်ယန်၏ နောက်ဆုံးထွက်ပေါက်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း တယ်လီပို့အစီအရင်ကိုလည်း ထိုမိစ္ဆာနှစ်ဦးက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မြေခွေးမျိုးနွယ်တွင်လည်း ခရမ်းရောင်နန်းဆောင်အဆင့် ဘိုးဘေးများ ရှိသော်လည်း သူတို့သည် အလွန်ပါးနပ်လှသဖြင့် အရေအတွက်နှင့် တည်နေရာကို မည်သူမှ အတိအကျမသိနိုင်ချေ။

စုန်ယန်သည် ယခုအခါ ရုပ်သေးဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာသော်လည်း မြူပင်လယ်မှ ထွက်ခွာရန် လမ်းစပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ထဲတွင် မြေခွေးသွေးနှင့် ဝံပုလွေသွေးများ ရှိနေသဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များကို အချိန်တိုအတွင်း ကျင့်ကြံနိုင်ပါက သူ၏ အင်အားမှာ ခရမ်းရောင်နန်းဆောင် အစစ်အမှန်များနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

"မင်းမှာ ဝိညာဉ်ရွှေကျောက်တုံးတွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင်တောင် အခုတစ်ခေါက် သူတို့ဖျက်ဆီးသွားတဲ့ အတိုင်းအတာကို ပြန်ပြင်ဖို့ ဘယ်လိုမှ မလုံလောက်နိုင်ဘူးလို့ သူတို့က ပြောကြတယ်..."

စုန်ယန်သည် ယခင်က ကူးဟွမ်ကျီထံမှ သိမ်းဆည်းရမိထားသော ဝိညာဉ်ရွှေကျောက်တုံးများကို ထုတ်ပြကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေရယ် မင်းတို့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ထဲက ကျောက်တုံးတွေရယ် ပေါင်းရင်ရော လုံလောက်ပြီလား"

အဘွားအိုဟုန်က သေချာစွာ ပြန်လည်စစ်ဆေးပြီးနောက် "လုံလောက်ပါတယ်သခင်။ သခင်မှာ ဒီလောက်အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူတို့လည်း တွက်ထားပုံမရဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။ စုန်ယန်သည် ထိုပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းတယ်လီပို့အစီအရင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် စိတ်ထဲမှ တေးမှတ်ထားလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြောက်ဘက်ကောင်းကင်ယံ၊ လရောင်အောက်တွင် ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင် ရုပ်သေးသင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ငွေရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဓားကျင့်ကြံသူများသည် လှောင်အိမ်များအတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး လေနှင့်အတူ လွင့်ပါလာကြသည်။ ထိုဓားကျင့်ကြံသူများကို အားအင်ချည့်နဲ့စေသော ဆေးတစ်မျိုး တိုက်ကျွေးထားပုံရပြီး သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန်ပင် အင်အားမရှိကြချေ။

ဤမြင်ကွင်းက စုန်ယန်အား တောင်ဘက်ဝါးတောင်ကုန်းခြေက ဈေးတန်းတွင် ဝေမင်းဆက် တော်ဝင်မိသားစုဝင်များကို လှောင်အိမ်ဖြင့် ထည့်ကာ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ ဆက်သနေသည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်သတိရစေသည်။

နန်ဝူဓားဂိုဏ်း... တစ်ချိန်က ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုနဲ့တင် ကောင်းကင်တစ်ခွင်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းကြီးက အခုလိုမျိုး နိမ့်ကျတဲ့ နေ့ရက်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ကြိုတင်ထင်ထားပါ့မလဲ။

စုန်ယန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ထိုသုံ့ပန်းများကြားတွင် သူသိသောသူများ ပါမပါ လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ တစ်ဦးကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ဆုချီနှင့် သူမ၏ မျက်နှာဖုံး ချွတ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသော အမျိုးသမီးငယ် ယွီကျွမ်းတို့သည် လှောင်အိမ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့နေသည့်အလား ဖြူဖျော့ဖျော့ မျက်နှာများဖြင့် ပိတလှောင်ခံထားရသည်။ သင်္ဘောဘေးတွင်မူ ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ အရေးကြီးသော ပစ္စည်းများထည့်ထားသည့် နက်မှောင်သော ခေါင်းတလားများက လှေငယ်များကဲ့သို့ပင် လွင့်မျောလိုက်ပါလာကြသည်။

အခန်း။ ၁၇၆

မြူပင်လယ်၏ လရောင်အောက်တွင် ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ အောင်ပွဲခံသံများက ဆူညံနေသော်လည်း စုန်ယန်၏ ပလ္လင်ပျံအတွင်း၌မူ လေးလံသော တိတ်ဆိတ်မှုက ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ထပ်မံဖြန့်ကြက်ကြည့်ရာ မိုးစက်နားဆင်ကျွန်းတိုက်ပွဲတုန်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပိုင်ရှို့ဟု အပေါ် အမြင်မကြည်လင်ခဲ့သော စုယန့်ချင်းကိုပါ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် စုန်ယန်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို ရွေးချယ်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ရင်းနှီးမှုမရှိသလို စိတ်ဝင်စားစရာလည်း မကောင်းသောကြောင့်ပင်။

ကုန်းလီပိုင်က ရိုသေစွာ ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါ စုန်ယန်က စုမိသားစုမှ သတ္တမမြောက်သခင်မလေးစုယောင်နှင့် ယွီကျွမ်းတို့ကိုသာ တိုက်ရိုက်ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခဲ့သည့် တပည့်ကိုပါ ခေါ်ခိုင်းလိုက်ရာ မျက်နှာတွင် အသားအရည်များ ပုပ်သိုးနေသည့် ဝတ်စုံနက်ဝတ် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ လုရှင်းယန် ရောက်ရှိလာသည်။

စုန်ယန်က သွေးအဘွားအိုဘက်သို့ လှည့်ကာ "ဒီအမျိုးသမီးက မဆိုးဘူး။ ကောင်းကောင်း ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလိုက်" ဟု ပြောလိုက်ရာ လုရှင်းယန်မှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျေးဇူးတင်ကာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်သစ်၏ စကားတစ်ခွန်းမှာ သူမအတွက် အကြီးမားဆုံး ဆုလာဘ်ပင်။

သံလှောင်အိမ်နှစ်လုံးမှာ ပလ္လင်ပျံ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လှောင်အိမ်အတွင်းရှိ စုယောင် မှာ စုန်ယန်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏတွင် မျက်ဝန်းထဲ၌ နာကျည်းမှုများ ယှက်သန်းသွားသော်လည်း ခဏချင်းမှာပင် အသက်မဲ့နေသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ သူမ၏ မိသားစုဝင်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အသတ်ခံရကာ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခြင်းက သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အမြစ်ကနေ ချိုးနှိမ်လိုက်ခြင်းပင်။

"စုမိသားစုက ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ဘယ်နှစ်ယောက်ပါလဲ"

စုန်ယန်က မေးလိုက်ရာ သွေးအဘွားအိုက ခေါင်းတလား သုံးလုံးကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ အဖုံးများ ပွင့်သွားသည့်အခါ စုမိသားစု၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ စုယင်းရန်၊ အကြီးအကဲ စုဟုန်ရှန်း နှင့် ယွမ်ပိရှန်း တို့၏ ရုပ်အလောင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စုယောင်သည် သူမ၏ ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ စုယင်းရန်၏ ရုပ်အလောင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သံလှောင်အိမ်တိုင်များကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း "ဒုတိယအစ်ကို ဒုတိယအစ်ကို" ဟု စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ ငိုယိုတော့သည်။

စုန်ယန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးအဘွားအိုက ခေါင်းတလားအဖုံးများကို ပြန်ပိတ်၍ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ထို့နောက် စုန်ယန်သည် ယခင်က သူခိုင်းသမျှ အကုန်လုပ်ခဲ့သည့် အမျိုးသမီးငယ် ယွီကျွမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမကလည်း သူ့ကို အေးစက်စွာ ပြန်ကြည့်နေသည်။

"မင်း ငါ့ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

ယွီကျွမ်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "ကျွန်မကို သတ်လိုက်ပါ" ဟုသာ တိုးညင်းစွာ ပြောရှာသည်။

စုန်ယန်က ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဖျတ်... ဖျတ်...

သံလှောင်အိမ်တံခါးများ ပွင့်သွားပြီး အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ပလ္လင်ပျံအတွင်းရှိ နူးညံ့လှသော ကော်ဇောပေါ်သို့ လွင့်မျောကျဆင်းလာသည်။ တစ်ဦးကတော့ မျက်ရည်ပင် မထွက်နိုင်တော့ဘဲ အသက်မဲ့နေသလို အခြားတစ်ဦးမှာမူ သူမရှေ့က မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် စုန်ယန်ကို မကြည့်ချင်သဖြင့် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းမှိတ်ထားသည်။

စုန်ယန်က တည်ငြိမ်လှသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခဏနေရင် မင်းတို့ကို လော့ရှမြို့ ဝါးကျွန်းဆီ ငါ ပို့ပေးမယ်"

သတ္တမသခင်မလေး စုယောင်သည် ဘာကိုမျှ မကြားတော့သကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။

ချောင်းယွီကျွမ်းကလည်း မျက်လုံးများကိုသာ တင်းတင်းမှိတ်ထားဆဲပင်။

စုန်ယန်သည် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို အကဲခတ်ရင်း စုယောင်၏ ကျင့်ကြံမှုစိတ်ဓာတ်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ စုမိသားစုတစ်ခုလုံး မရှိတော့သည့်နောက် သူမအနေဖြင့် လော့ရှမြို့ ဝါးကျွန်းကို ပြန်သွားနိုင်လျှင်ပင် ဘာမှထူးတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ယွီကျွမ်းအတွက်လည်း နှလုံးသားမှာ သေဆုံးနေပြီဖြစ်ရာ ဆက်လက်ရှင်သန်လိုစိတ် မရှိတော့ချေ။

၎င်းမှာလည်း မဆန်းလှပေ။ စုန်ယန်၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ ဝံပုလွေမိစ္ဆာ၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သလို ယခုအခါတွင်လည်း သူသည် ရုပ်သေးဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ပေါ်တင်ကြီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းသားအားလုံးက သူ့ကို အရေခွံဆုတ်ပြီး အသားကို စားချင်နေကြမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

"အကြီးအကဲ"

ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူသည် အဘွားအိုဟုန်နှင့် ဝံပုလွေဗိုလ်ချုပ်တို့ထံမှ သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် သိရုံနှင့် ဘာမျှပြောင်းလဲမသွားပေ။ အကြီးအကဲက ရုပ်ဖျက်ထားသူကို အစစ်အမှန်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းမှာ စုန်ယန်၏ ယုတ်မာမှုများကို ထောက်ခံအတည်ပြုပေးလိုက်ခြင်းပင်။

ဤလောကကြီးတွင် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနေ၍ မရနိုင်သလို ရှင်းပြနေရန်လည်း မလိုအပ်ချေ။

ပလ္လင်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရုတ်တရက် စုန်ယန်က လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့နေသည့်အလားဖြစ်နေသော စုယောင်မှာ သူ၏ဘေးနားသို့ လွင့်မျောလာသည်။ သူမသည် အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပကာ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အရောင်အဝါ မှေးမှိန်နေသော်လည်း အလွန်တရာ လှပသော မိန်းမလှလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ ငြင်းမရပေ။

"ခြေတံလှသားပဲ"

စုန်ယန်က ရုတ်တရက် ချီးကျူးလိုက်သည်။

ထို့နောက်...

ဖျတ်... ခနဲ...

ဓားဝတ်ရုံစ ပြဲထွက်သွားသော အသံမှာ အခန်းငယ်လေးအတွင်း ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုန်ယန်က စုယောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲမလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း... ဖြည်းဖြည်းချင်း...

ပလ္လင်ပျံအတွင်း၌ ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ သူသည် တစ်ဖက်ရှိ ယွီကျွမ်းကိုလည်း ကြည့်ကာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"လာ... အတူတူပေါ့"

...

အချိန်အတော်ကြာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်...

ပလ္လင်အတွင်းရှိ ကော်ဇောပေါ်တွင် ရုပ်အလောင်းသဖွယ် ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုမှာ လဲလျောင်းနေကြသည်။ ပြဲထွက်သွားသော ဓားဝတ်ရုံစများက သူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး စုယောင်၏ ခြေဖျားလေးမှာ စုန်ယန်အပေါ်သို့ ချိတ်တွယ်ထားဆဲပင်။ အသက်မဲ့နေခဲ့သော သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ယခုအခါ ခံစားချက်အသစ်များ ပြန်လည်စိမ့်ဝင်လာပုံပင်။ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်မနေတော့ချေ။

စုန်ယန်က ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"စုယင်းရန်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်။ ငါ သူ့ကို ငါ့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးမယ့် သွေးအလောင်းအဖြစ် သန့်စင်ပစ်မယ်"

သူက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"ဒါနဲ့... မင်းတို့ အကြီးအကဲရဲ့ အလောင်းကလည်း မဆိုးဘူး။ သူ့ကိုလည်း သွေးအလောင်း လုပ်ရမှာပဲ... ဟဲဟဲဟဲ..."

"မိစ္ဆာကောင်"

သတ္တမသခင်မလေး စုယောင်က အော်ဟစ်ဆဲဆို လိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားရသော်လည်း စုန်ယန်က စိတ်မဆိုးဘဲ သူမ၏ မေးစေ့ကို ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဘယ်လောက်အထိ မိုက်မဲတယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား"

ထို့နောက် သူသည် တောင်ဘက်ဝါးတောင်ကုန်းမှစ၍ စုယောင် လုပ်ခဲ့သမျှ မိုက်မဲသော အပြုအမူများကို တစ်ခုချင်း စီကာပတ်ကုန်း ပြောပြတော့သည်။ သူမ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဟုတ်ကြီးထင်နေမှုများ၊ တိုးတက်လာပြီဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သော မောက်မာမှုများနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ရင်ဆိုင်နေရသော ဤသနားစဖွယ် အဆုံးသတ်ကို သူက လှောင်ပြောင်

ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

"ဟဲဟဲ... ငါမင်းကို မသတ်ဘူး အကျဉ်းလည်း မချဘူး။ ငါတို့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းကို ရောက်တာနဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဖိုကောင်ဖြစ်လာရမယ်။ နေ့ဘက်မှာ မင်းဘယ်ကိုပဲသွားသွား ညဘက်ကျရင်တော့ ငါ့ဆီပြန်လာပြီး အစေခံရမယ်"

စုန်ယန်၏ လေသံမှာ အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါထင်တာတော့... မင်း သေချာပေါက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေလိမ့်မယ်။ အဲဒါ မင်းအလိုရှိတာပဲ မဟုတ်လား။ မင်းက အပြင်ပန်းမှာ သန်မာချင်ယောင်ဆောင်နေပေမဲ့ တကယ်တော့ အလွန်နုနယ်တဲ့ သခင်မလေးတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းက အရမ်းအားနည်းလွန်းတယ်။ မင်းရဲ့အစွမ်းတင် မဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကပါ သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးမယ့် အမှိုက်တစ်စပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် စုယောင်ကို နှာခေါင်းရှုံ့ကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ယွီကျွမ်းဘက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းလည်း အတူတူပါပဲ မိုက်မဲလိုက်တာ။ ကောင်းပြီလေ... မင်းလည်း မင်းရဲ့ သခင်မသစ်နဲ့အတူ တူညီတဲ့ ဆက်ဆံမှုကိုပဲ ရစေရမယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် စုန်ယန်က အပြင်ဘက်သို့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ငါ့ရုပ်သေးဂိုဏ်း တပည့်ဝတ်စုံ နှစ်စုံနဲ့ ပျံသန်းဓား နှစ်လက် ယူခဲ့စမ်း။ ဒါနဲ့... စုယင်းရန်ရဲ့ ပျံသန်းဓား ရှိသေးလား ရှိရင် အဲဒါကိုပါ ယူခဲ့"

မကြာမီမှာပင် ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ ဝတ်စုံနက်များနှင့် စုယင်းရန်၏ ပျံသန်းဓားတို့ ရောက်ရှိလာသည်။ စုန်ယန်က ထိုပစ္စည်းများကို အမှိုက်သဖွယ် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး "လှုပ်ရှားနိုင်သေးရင် အဲဒီအဝတ်တွေလဲပြီး ဓားကိုစီးပြီးတော့ ငါ့ပလ္လင်ဘေးမှာ လိုက်ခဲ့။ ငါဘယ်သွားသွား မင်းတို့ လိုက်ရမယ်" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် စုန်ယန်၏ ပလ္လင်ပျံသည် လော့ရှမြို့ ဝါးကျွန်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်ရွေ့လျားတော့သည်။

သွေးကမ်းပါးယံနှင့် ချူယွဲ့တို့က ရှေ့ဆုံးမှ လမ်းဖွင့်ပေးပြီး ကြေးနီမုတ်ဆိတ်မှာမူ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် နေရာတစ်ခု ရှာဖွေနေသည်။ အခြားသော ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ ပလ္လင်၏ ဝဲယာတွင် ခြံရံထားကြပြီး ရုပ်သေးဂိုဏ်း တပည့်အမြောက်အမြားကလည်း ရိုသေစွာ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

ထူးခြားသည်မှာ ပလ္လင်ပျံ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အစေခံမလေးများအလား လိုက်ပါလာသည့် စုယောင်နှင့် ယွီကျွမ်းတို့ပင်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန်လှပကြသော်လည်း ရုပ်သေးဂိုဏ်းကြောင့် မိသားစုများ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာနှင့် သူတို့၏ မာနကြောင့် စုန်ယန်၏ စကားကို နာခံကာ ခြံရံလိုက်ပါလာကြခြင်းပင်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ကျွန်းပေါ်မှ ခုခံနေသော ဓားဂိုဏ်းသားများသည် စစ်ကူများကို စောင့်မျှော်နေသော်လည်း သူတို့ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်မှာ ဧရာမ ရန်သူ့စစ်တပ်ကြီးသာ ဖြစ်သည်။ ဓားကျင့်ကြံသူများသည် အလယ်က ပလ္လင်ပျံကို ကြည့်ကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုပလ္လင်အတွင်း၌ မည်သူရှိနေသည်ကို သူတို့ သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ပလ္လင်ဘေးမှ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးပင်။

စုန်ယန်သည် လိုက်ကာကို အနည်းငယ် မကာ ကျွန်းပေါ်သို့ မောက်မာစွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ယွီရွှမ်ဝေ ထွက်လာမှသာ သူ စကားပြောရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ရုတ်တရက် ကျွန်းပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြားမှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပြေးထွက်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မိစ္ဆာကောင် ပိုင်ရှို့ဟု ဘယ်မှာလဲ မင်း ပိုင်ရှို့ဟုကို သတ်လိုက်ပြီလား"

စုန်ယန် သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသူမှာ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး အန်လီဖြစ်နေသည်။ သူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ဘေးရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ဟောက်

လိုက်သည်။

"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား"

စုန်ယန်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမှာ ရိုသေစွာဖြင့် နောက်သို့ဆုတ်သွားသည်။

စုန်ယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ "ဘယ်သူက ပိုင်ရှို့ဟုလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရုပ်သေးဂိုဏ်းသားများအကြား တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏအကြာတွင် သွေးကမ်းပါးယံက ရှေ့သို့ထွက်ကာ ပိုင်ရှို့ဟုဆိုသည်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။

စုန်ယန်က စိတ်မရှည်သလိုဖြင့် "သူ သေပြီလား" ဟု ထပ်မေးလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မည်သူမျှ ပြန်မဖြေရဲကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ပိုင်ရှို့ဟုနှင့် တိုက်ရိုက်မဆုံခဲ့ဖူးသလို ထိုအချိန်က ပိုင်ရှို့ဟုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ရုပ်သေးသင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

စုန်ယန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွတ်သွားစေတာလား"

ထိုစကားဆုံးသည်နှင့် သွေးအဘွားအိုက အလောတကြီး ရှင်းပြတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... မြူပင်လယ်က အရမ်းကျယ်ပြောတာရယ် နောက်ပြီး မြေခွေးနဲ့ ဝံပုလွေမိစ္ဆာနှစ်ကောင်ရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့်လည်း ပါနိုင်ပါတယ်။ တချို့ကျင့်ကြံသူတွေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာမျိုး... ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်ရှင်"

သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ပိုင်ရှို့ဟု၏ စစ်မှန်သော မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆေးဖော်ဆောင်အတွင်းသို့ သူမ ဝင်သွားချိန်တွင် တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ပိုင်ရှို့ဟု မဟုတ်ဘဲ စုန်ယန်သာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ထိုစဉ်က သူမသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဒေါသဒဏ်ကို ခံရန်ပင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ညိတ်ပြပြီး သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး အန်လီကို ကြည့်ကာ "ကြားတယ်မလား" ဟု တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အန်လီကို အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ယွီရွှမ်ဝေကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် "တွေ့လား... ငါ့ရဲ့ စိတ်ရင်းကို" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယွီရွှမ်ဝေက "ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေကို အကုန်လွှတ်ပေးမှသာ စိတ်ရင်းမှန်တယ်လို့ ခေါ်မှာပါ" ဟု ပြောရင်း မြင့်မားလှသော ပလ္လင်ပျံကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ရှင်က ရှေးဟောင်းတယ်လီပို့အစီအရင်ကို ပြန်ပြင်ချင်နေတာ ကျွန်မသိတယ်။ အဲဒါကို ကူညီဖို့လည်း ကျွန်မ သဘောတူခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... အရင်က ကတိကဝတ်တွေ အကုန်လုံး အကျုံးမဝင်တော့ဘူး"

"ကျွန်မ ရှင်နဲ့ သေလဲသေ မြေလဲမြေ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ အကယ်၍ ကျွန်မသာ သေသွားရင် ရှင့်ရဲ့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းမှာ အစီအရင်ဆရာတွေ ဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ အဲဒီတယ်လီပို့အစီအရင်ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်ပြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

စုန်ယန်က ရယ်ချင်သလို ဖြစ်သွားပြီး "မိန်းကလေး... မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို ငါက သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

ယွီရွှမ်ဝေက "ဒါဆို ဒီကျွန်းပေါ်က လူတွေကိုတော့ လွှတ်ပေးနိုင်မလား" ဟု မေးသည်။

သူမသည် ဦးစွာ မဖြစ်နိုင်သော တောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြပြီးမှ အစစ်အမှန် တောင်းဆိုချက်သို့ ကူးပြောင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။ အကယ်၍ ရုပ်သေးဂိုဏ်းကသာ လော့ရှမြို့ ဝါးကျွန်းကို အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုတော့သည်။

စုန်ယန်က မျက်လွှာချကာ ခဏမျှ စဉ်းစားဟန်ပြုပြီးမှ "ပါးနပ်တဲ့ ကောင်မလေးပဲ။ ဈေးဆွေးနွေးတတ်သားပဲ။ ကောင်းပြီ... မင်းသဘောအတိုင်း ငါ သဘောတူတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ အခုချက်ချင်း တယ်လီပို့အစီအရင်ဆီ သွားပြီး ပြုပြင်ရေးလုပ်ငန်းတွေ စရမယ်။ တစ်ရက်လေးတောင် မနှောင့်နှေးစေရဘူး။ မင်းလိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ငါ ယူလာခဲ့တယ်... ရော့ ဒါတွေယူထားလိုက်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စုန်ယန်က ကူးဟွမ်ကျီနှင့် သွေးအဘွားအိုတို့ထံမှ ရရှိထားသော ဝိညာဉ်ရွှေကျောက်တုံးများထည့်ထားသည့် သိုလှောင်အိတ်ကို အစီအရင်အတွင်းသို့ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သည်။

ယွီရွှမ်ဝေသည် ၎င်းကို ချက်ချင်း မကောက်ယူသေးဘဲ စုန်ယန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ စုန်ယန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ရုပ်သေးဂိုဏ်းသားများကို ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်မှသာ သူမသည် အစီအရင်ကို အနည်းငယ်ဖွင့်၍ သိုလှောင်အိတ်ကို အတွင်းသို့ ဆွဲယူလိုက်တော့သည်။ အိတ်အတွင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ အလွန်အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဒီထဲမှာ ဝိညာဉ်ရွှေကျောက်တုံးတွေ ဒီလောက်တောင် အများကြီးလား။

တစ်ဖက်တွင်မူ အန်လီသည်လည်း လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ကာ စီနီယာအစ်ကိုပိုင်အတွက် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေမိသည်။ မိစ္ဆာစုန်ရဲ့ စကားတွေက အမှန်ဆိုရင် စီနီယာအစ်ကိုပိုင်ဟာ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ တွေးမိသည်။

မသေသေးသရွေ့တော့ အားလုံးက အဆင်ပြေနိုင်ပါသေးတယ်။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စုန်ယန်သည် မိစ္ဆာတပ်သားများကို လူစုခွဲလိုက်ပြီး စုယောင်နှင့် ယွီကျွမ်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကြေးနီစာကလေးကျွန်းရှိ စာကြည့်ဆောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ငါ ဒီက စာအုပ်တွေကို အကြမ်းဖျင်း ကြည့်ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခရမ်းရောင်နန်းတော် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ်တွေရဲ့ ကျင့်စဉ်မှတ်တမ်းတွေကို ရှာမတွေ့ဘူး။ အဲဒါတွေ ဘယ်မှာရှိလဲ မင်းတို့ သိလား"

သူသည် ခရမ်းရောင်နန်းဆောင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် လိုအပ်သော အချက်အလက်များကို ရှာဖွေနေခြင်းပင်။

စုယောင်က သူ့ကို သတ်ချင်သောအရှိန်ဖြင့် အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း စုန်ယန်ကမူ သူမ၏ အကြည့်ကို တိုက်ရိုက်ပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

အတော်ကြာမှ စုယောင်က "မိစ္ဆာကောင်... ဘယ်မိသားစုကများ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းတွေကို အများသုံးစာကြည့်တိုက်ထဲမှာ ထားမှာလဲ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့..." ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။