အခန်း (၅၄၃-၅၄၄)

အပိုင်း (၅၄၃) တွင်းနက် အရိပ်နဂါး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့

"အမြင်အာရုံနဲ့ မဟုတ်ဘဲ... အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်ကို သုံးပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ခံစားသိရှိနေရတာပဲ"

"ဒီအရိပ်ကမ္ဘာထဲမှာ အမှောင်ဓာတ်ကလွဲလို့ တခြားဘယ်စွမ်းအင်ကိုမှ သုံးလို့မရဘူး"

"ဒါတင်မကသေးဘူး... အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်ကြောင့် အရိပ်အသွင်ပြောင်းနေတဲ့ ငါက ဒီအမှောင်ကမ္ဘာကြီးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားသိရှိနိုင်နေတယ်"

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာအံ့ဩသွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာကာ သူ၏ အရည်အသွေး ဇယားကွက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့၊ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံနှင့် ပင်ကိုယ်အစွမ်း ဟူသော နေရာသုံးခုကို အဓိကထား၍ ကြည့်လိုက်၏။

မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ - အသွင်တစ်ရာ မျောက်ဝံမိစ္ဆာ၊ ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံ၊ သုမာရု ဟင်းလင်းပြင် ပုရွက်ဆိတ်၊ တွင်းနက် အရိပ်နဂါး

မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ - အသွင်တစ်ရာ မျောက်ဝံမိစ္ဆာ (အခြေခံအဆင့်)၊ ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံ (အခြေခံအဆင့်)၊ သုမာရု ဟင်းလင်းပြင် ပုရွက်ဆိတ် (အခြေခံအဆင့်)၊ တွင်းနက် အရိပ်နဂါး (အခြေခံအဆင့်)

ပင်ကိုယ်အစွမ်း - မျိုးရိုးဗီဇ အသွင်တစ်ရာ၊ သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်၊ တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ

လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားသည်။ "ငါနိုးထလာတဲ့ အမှောင်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့က တွင်းနက် အရိပ်နဂါး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့လို့ ခေါ်တာပဲ... ပြီးတော့ တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ ဆိုတဲ့ ပင်ကိုယ်အစွမ်းပါ ရလိုက်သေးတယ်"

သူက "တွင်းနက် အရိပ်နဂါး" မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့၏ ဖော်ပြချက်ကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။

တွင်းနက် အရိပ်နဂါး - အမှောင်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့၊ အမှောင်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ သံကြိုးနှစ်ထပ်၊ တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ ပင်ကိုယ်အစွမ်း ပါဝင်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇသယ်ဆောင်အစွမ်းနှင့်အတူ အရိပ်ကိုယ်ပျောက်အစွမ်း ပါဝင်သည်။

လင်းယွမ်က ဤ တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ ပင်ကိုယ်အစွမ်း၏ ဖော်ပြချက်ကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ - စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ဧရာမ တွင်းနက်ကြီးကို ဖန်တီးကာ စိတ်စွမ်းအင် လွှမ်းခြုံထားနိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ဝါးမျိုပြီး အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းနိုင်သည်။

သတိပြုရန် - အရိပ်ကမ္ဘာသည် နှစ်ဖက်မြင် ကမ္ဘာဖြစ်သည်။ အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်မှလွဲ၍ အခြားသော နှစ်ဖက်မြင်အထက်ရှိ မည်သည့်အရာဝတ္ထုကိုမျှ အသုံးပြု၍မရနိုင်ပေ။ သက်ရှိများအားလုံးသည်လည်း အရိပ်အသွင်သို့ အတင်းအဓမ္မ ပြောင်းလဲခံရမည် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားသည်။

"ဒီ တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ ရဲ့ ပင်ကိုယ်အစွမ်းက... ဟို နဂါးနက်ကြီးရဲ့ အစွမ်းပဲ မဟုတ်လား"

"ဒါဆို အဲ့ဒီ သွေးအဆီအနှစ်အိုင်က... တကယ်ပဲ အဲ့ဒီ နဂါးနက်ကြီးဆီကများလား"

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး မထင်မှတ်ထားသောကြောင့် အံ့သြနေမိသည်။

ထိုနဂါးနက်ကြီးက တွင်းနက် အရိပ်နဂါးများ ဖြစ်နေမလားဟုပင် သူ သံသယ ဝင်မိသွားသည်။

သို့သော်လည်း မဟုတ်နိုင်ပေ။ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ထဲရှိ မျိုးရိုးဗီဇများသည် ရှေးခေတ် သတ္တဝါကြီးများထံမှ ဆင်းသက်လာလေ့ရှိသည်။

ထို အရိပ်နဂါးနက်ကြီးက အမှတ် ၁၀၀ သာ ရှိသေးရာ မည်သို့လုပ် ရှေးခေတ်သတ္တဝါ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီ နဂါးနက်ကြီးကလည်း တွင်းနက် အရိပ်နဂါး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို နိုးထလာခဲ့တာများလား... အဲ့ဒီကနေ တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ အစွမ်းကို ရသွားတာလား"

လင်းယွမ် စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းတွေးတောနေမိပြီး ဤကောက်ချက်ကသာ အမှန်တရားနှင့် ပိုမို နီးစပ်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"အရင်ဆုံး ဒီကထွက်တာ ပိုကောင်းမယ်"

လင်းယွမ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း လည်ပတ်စေကာ အရိပ်ကမ္ဘာကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲဖြဲပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခြေလှမ်းများ တုံ့ခနဲ ရပ်တန့်သွားပြီး အရိပ်ကမ္ဘာ၏ ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟင်... ကပ်ပါးမျိုးစေ့ရဲ့ အငွေ့အသက်ပါလား... ဟွမ်ကွမ်းဇူများလား"

လင်းယွမ်က ထိုဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "သူ အသက်ရှင်နေသေးတာလား"

သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုနဂါးနက်ကြီး၏ အစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် ဤ ဦးနှောက်ရေကန် ထဲရှိ လူများအားလုံး စောစောစီးစီးကတည်းက ဝါးမျိုခံလိုက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အရိပ်များကြားတွင် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကပ်ပါးမျိုးစေ့ ရှိရာနေရာသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် လူပုံစံ အရိပ်တစ်ခုက အမှောင်ရိပ်များကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"ဟွမ်ကွမ်းဇူ"

ထို လူပုံစံ အရိပ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လင်း... ဆရာလင်း"

လင်းယွမ်က ဤအရိပ်နက်သည် ဟွမ်ကွမ်းဇူ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း အကဲဖြတ် သိရှိလိုက်သည်။

သူက ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ သူ့ကို အရိပ်များထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ "ဆရာလင်း... ဆရာ မသေသေးဘူးလား... ဆရာလည်း အသက်ရှင်နေသေးတာလား... ဝမ်းသာလိုက်တာဗျာ... တကယ်ကို ဝမ်းသာလိုက်တာ... ကျွန်တော် ဒီမှာ ပုန်းနေရတာ နှစ်ရက်တောင် ရှိနေပြီ... ကျွန်တော် ရူးတော့မလို့ပဲဗျာ... အီးဟီး"

ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ ငိုကြွေးနေမိသည်။ သူ ဤနှစ်ရက်ကို မည်သို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်ဆိုတာ မည်သူမျှ သိမည် မဟုတ်ပေ။

ဤမှောင်နက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ထဲတွင် အချိန်များက အလွန် နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးနေသလို ခံစားရသည်။

တကယ်တမ်းမှာ နှစ်ရက်မျှသာ ကြာသေးသော်လည်း ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရာစုနှစ် နှစ်ခုလောက် ကြာသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

အကယ်၍ သေရမည်ကိုသာ မကြောက်လျှင် သူ ဤနေရာမှာတင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုက်မိမည်မှာ သေချာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာတွင် မည်သူမျှ မရှိဘဲ အဆုံးအစမဲ့သော အမှောင်ထုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်မိစ္ဆာများသာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် အသက်ရှင်နေရခြင်းက သေသွားခြင်းထက်ပင် ပိုဆိုးနေသေးသည်။

သို့သော် သူ အလွန် စိတ်ပျက်အားငယ်နေချိန်တွင် လင်းယွမ်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။

ယခုအချိန်တွင်မူ သူ တကယ်ကို ဝမ်းသာလွန်း၍ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။

လင်းယွမ်က သူ့ကို ဤနေရာမှ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့သလို သူ မြင်နေရသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ် ထင်ယောင်ထင်မှားများ ဖြစ်နေမလား ဟုပင် သံသယ မဝင်နိုင်တော့ပေ။

သူ့ကို စကားပြောပေးမည့်သူ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေလျှင်ကိုပဲ သူ အလွန် ကျေးဇူးတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့စိတ်ခံစားချက်များက ပြိုလဲလုမတတ် အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ် အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မင်းလည်း အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ... ဟို နဂါးနက်ကြီးနဲ့ မတွေ့ဘူးလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟွမ်ကွမ်းဇူက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။ "တွေ့တယ်... တွေ့တာပေါ့... ကျွန်တော် အဲ့ဒီ နဂါးနက်ကြီးရဲ့ ဆွဲသွင်းတာ ခံလိုက်ရလို့ ဒီ အရိပ်ကမ္ဘာထဲ ရောက်လာတာ"

"ဆရာလင်းရော အဲ့ဒီကောင် ဆွဲသွင်းတာ ခံလိုက်ရတာလား"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူ ခေါင်းညိတ်သည်ကို တစ်ဖက်လူ မြင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူ နှုတ်မှ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... အဲ့ဒီ နဂါးနက်ကြီးက အရိပ်မိစ္ဆာ တစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်လောက်တယ်... သူ့အစွမ်းက အရမ်းမြင့်တယ်... သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက အမှတ် ၁၀၀ ထိတောင် မြင့်နေပြီ"

"ဘာ"

ဟွမ်ကွမ်းဇူက ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အမှတ် ၁၀၀ ဟုတ်လား... ဆရာလင်း သေချာလို့လား"

သူသည် လက်ရှိအချိန်အထိ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကိုပင် ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲ အမှတ် ၅၀ တွင်သာ တစ်ဆို့နေခဲ့ရာ ယခုလို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားခြင်းမှာ အဆန်းမဟုတ်ပေ။

လင်းယွမ်က အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မမှားနိုင်ဘူး... ငါ စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်နဲ့ ကြည့်ပြီးပြီ... ဒါနဲ့ ဒီ ဦးနှောက်ရေကန် ထဲက တခြားလူတွေရော ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ"

ဟွမ်ကွမ်းဇူက ဤအံ့မခန်း သတင်းကို နားလည်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေရင်း ထိုအမေးကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကြောက်ရွံ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အကုန် သေကုန်ပြီ... သူတို့အားလုံး အဲ့ဒီ နဂါးနက်ကြီးရဲ့ ဆွဲသွင်းတာကို ခံလိုက်ရပြီး အရိပ်ကမ္ဘာထဲ ရောက်လာကြတယ်... ဘာမှ ပြန်မခုခံနိုင်ဘဲ နဂါးနက်ကြီးရဲ့ ဝါးမျိုတာ ခံလိုက်ရတယ်"

"ဒီ အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှာ အဲ့ဒီကောင်က တခြား အားနည်းတဲ့ အရိပ်တွေကို သူ့စိတ်ကြိုက် ဝါးမျိုပစ်လို့ ရနေတဲ့ပုံပဲ... သူ့အရိပ် ဖုံးလွှမ်းသွားတာနဲ့ အဝါးမျိုခံရတော့တာပဲ"

"ဒါဆို မင်းက ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နေတာလဲ" လင်းယွမ်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူ ကျွန်တော့်ရှေ့ကို ရောက်နေပြီ... ကျွန်တော့်ကို ဝါးမျိုဖို့ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ"

"ဒါပေမဲ့ သူက ရုတ်တရက် လှည့်ပြီး ကပျာကယာ ထွက်သွားတယ်... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာတော့ မသိဘူး"

ဟွမ်ကွမ်းဇူသည် ဤအကြောင်းကို ပြောပြနေရင်း သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း နားမလည်နိုင်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေသည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး အပြင်ဘက်မှ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၊ စစ်တပ် စသည့် အင်အားစုများကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

"အဲ့ဒီလူတွေက အပြင်ဘက်မှာ တစ်ခုခု သွားလုပ်လိုက်လို့ နဂါးနက်ကြီးရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားတာများလား"

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားသည်။ "အဲ့ဒီ နဂါးနက်ကြီး ဒီမှာ မရှိတော့မှတော့ ဒီ ဦးနှောက်ရေကန် ထဲက သယံဇာတ အရင်းအမြစ်တွေကို ငါ စိတ်ကြိုက် ယူလို့ရပြီပေါ့"

"ဆရာလင်းရော... ဆရာက ဒီအန္တရာယ်ကနေ ဘယ်လို လွတ်လာတာလဲ" ဟွမ်ကွမ်းဇူက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ထိုအမေးကို ကြားသော်လည်း ဖြေကြားခြင်း မပြုဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါတွေ နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့... ငါ မင်းကို ဒီ အရိပ်ကမ္ဘာထဲကနေ အရင် ခေါ်ထုတ်သွားပေးမယ်"

ဟွမ်ကွမ်းဇူ ကြောင်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အံ့သြဝမ်းသာဖြစ်သွားသည်။ "ဆရာ့မှာ ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်း ရှိလို့လား"

လင်းယွမ် ဘာမှမပြောဘဲ လေဟာပြင်ဆီသို့ လက်လှမ်းကာ ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

"ဝှစ်"

အသံတစ်သံနှင့်အတူ အရိပ်ကမ္ဘာမှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဟွမ်ကွမ်းဇူသည် အခြေအနေကို မမြင်ရသော်လည်း အပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာသော အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအင် အငွေ့အသက်များကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အပြင်ဘက်ရှိ သုံးဖက်မြင် ကမ္ဘာ၏ ရှင်သန်မှု စွမ်းအင်များကို တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ခံစားသိရှိလိုက်သည်။

သူ လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ အလျင်အမြန် ခုန်ပျံကာ ထိုအက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားလေသည်။

လင်းယွမ်၏ အာရုံထဲတွင်မူ ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ နှစ်ဖက်မြင် အရိပ်ပြားလေးက အက်ကွဲကြောင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် ခဏမှာပင် သုံးဖက်မြင် ပုံစံအဖြစ် ချက်ချင်း ဖောင်းကြွလာပြီး အစစ်အမှန် လူသားတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နှစ်ဖက်မြင်ကနေ သုံးဖက်မြင်ကို ပြောင်းလဲတဲ့ ဖြစ်စဉ်က ဒီလိုမျိုးပါလားဟု လင်းယွမ် အံ့အားသင့်စွာ တွေးမိလိုက်သည်။

သူ ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ နောက်မှ လိုက်ဝင်သွားသည်။

ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်၌ အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်များ လှုပ်ရှားစီးဆင်းနေပြီး အခြားသော ရင်းနှီးသည့် စွမ်းအင်များစွာလည်း ရောနှောပါဝင်နေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အာရုံခံစားမှုထဲတွင်လည်း သူကိုယ်တိုင် အရပ်ပိုရှည်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပိုမို ကြီးမားလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အခြား မည်သည့် ခံစားချက်မျိုးမှ မရှိတော့ပေ။

နှစ်ဖက်မြင် အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှ သုံးဖက်မြင် ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် ဤဖြစ်စဉ်တွင် သက်ရှိများအနေဖြင့် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိသည်က အတော်လေး ထူးဆန်းနေသည်။

လင်းယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်သည်ဟု ခံစားနေမိသည်။

"ထွက်လာနိုင်ပြီ... ငါ ထွက်လာနိုင်ပြီ... အလင်းဓာတ်စွမ်းအင်တွေကို ငါ ခံစားနေရပြီ"

ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ အံ့သြဝမ်းသာဖြစ်နေပြီး ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်များပင် ကျဆင်းလာသည်။

ရင်းနှီးနေသော အလင်းဓာတ်စွမ်းအင်များက သူ့ကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သလို ခံစားရစေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ဤ ဦးနှောက်ရေကန် ထဲတွင် အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်များက များပြားလွန်းစွာ ပြည့်နှက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အလင်းဓာတ်စွမ်းအင်မှာမူ အလွန် ပါးလျလွန်းနေသည်။

သို့သော် မည်မျှပင် ပါးလျနေပါစေ... အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် အလင်းဓာတ်စွမ်းအင်ကို အနည်းငယ်မျှပင် အာရုံမခံနိုင်သည့် အခြေအနေထက်မူ များစွာ ပိုကောင်းနေသေးသည်။

ဟွမ်ကွမ်းဇူသည် ဤပါးလျလှသော အလင်းဓာတ်စွမ်းအင်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူရန်ပင် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။

သူက ရင်ခွင်ထဲမှ ဓာတ်မဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကို တန်းထုတ်လိုက်ပြီး ထိုကျောက်တုံးထဲရှိ စွမ်းအင်များကို အရူးအမူး စတင် စုပ်ယူတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးထဲမှ အညစ်အကြေးများ ဆိုသည့် ကိစ္စမျိုးကို ထုတ်ပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ အစွမ်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်သာ ဆန္ဒရှိနေတော့သည်။

ထိုသို့ လုပ်မှသာလျှင် သူ လုံခြုံသလို ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး ဤအမှောင်ကမ္ဘာကြီးကို ကြောက်ရွံ့နေစရာ လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။

စွမ်းအင်ကျောက်တုံးထဲရှိ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့်အမျှ မကြာမီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ အလင်းရောင်များ လှုပ်ရှားထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်လိုက်လေသည်။

လင်းယွမ်က ဟွမ်ကွမ်းဇူကို မတားဆီးပေ။ သူက ဦးနှောက်ရေကန် ၏ အောက်ခြေနက်ရှိုင်းသည့် နေရာသို့ ရေငုပ်ဆင်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများကို အလျင်အမြန် စတင် ကောက်ယူသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများက များပြားလွန်းလှရာ လင်းယွမ် အားလုံးကို ကောက်ယူနိုင်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော မိုက်မဲသည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို ချက်ချင်း လက်လျှော့လိုက်ပြီး နဂါးနက်ကြီး အစက နေရာယူထားခဲ့သည့် သားအိမ်ကဲ့သို့ နက်မှောင်နေသော နေရာဆီသို့ တန်း၍ ကူးခတ်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် လင်းယွမ်သည် ထိုနက်မှောင်နေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မူလက သူ ဖောက်ထွင်းထားခဲ့သော အပေါက်မှာ ယခုအခါ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ပြည့်စုံနေပြီ ဖြစ်သည်။

အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော ထိုနေရာအတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို လင်းယွမ် ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုနေရာဆီသို့ တန်း၍ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာတွင် အမှောင်ဓာတ် သွေးအဆီအနှစ် အမြောက်အမြား သိုလှောင်ထားကြောင်း ချက်ချင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဒီနေရာက ဦးနှောက်အမြူတေ ရှိတဲ့နေရာများလား"

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာသည်။

ချက်ချင်းပင် ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဤနေရာရှိ သွေးအဆီအနှစ်များကို အရူးအမူး စတင် သိမ်းဆည်းတော့သည်။

ဤနေရာရှိ သွေးအဆီအနှစ်များက ရေကန်တစ်ခုအလား သိုလှောင်ထားမှု ပမာဏမှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။

သို့သော် ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း တွင် နေရာကန့်သတ်ချက် မရှိပေ။ မည်မျှပင် များပြားသော သွေးအဆီအနှစ်များ ဖြစ်ပါစေ... အကွက်တစ်ကွက်စာ နေရာမျှသာ ယူမည်ဖြစ်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ဆိုသည့် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဤနေရာရှိ သွေးအဆီအနှစ်ရေကန်မှာ စတင် ခန်းခြောက်လာတော့သည်။

သွေးအဆီအနှစ်ရေကန် ခန်းခြောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ဤအမှောင်နယ်မြေကလည်း စတင် ကျုံ့ဝင်လာကာ ပို၍ပင် ပါးလျလာတော့သည်။

လင်းယွမ်က အထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ကြည့်လိုက်ရာ ခန်းခြောက်သွားသော သွေးအဆီအနှစ်ရေကန်၏ ပတ်လည်တွင် သန့်စင်မှုနှုန်း အလွန်မြင့်မားသော သွေးသလင်းကျောက် တုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အမှောင်ဓာတ် သွေးသလင်းကျောက်တွေပဲ"

"ဒီနေရာက သေချာပေါက် ဦးနှောက်အမြူတေ ရှိတဲ့နေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

လင်းယွမ်သည် သွေးသလင်းကျောက်များကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဦးနှောက်အမြူတေကို ချက်ချင်း စတင် ရှာဖွေတော့သည်။

စိတ်စွမ်းအင်ကို ပတ်လည်သို့ ဖြန့်ကျက်ရှာဖွေလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် ဤသွေးအဆီအနှစ်ရေကန် တစ်ခုလုံးကို သူ အပြည့်အဝ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးသွားသည်။

သို့သော် လင်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း နက်မှောင်လာတော့သည်။

ဧရာမ သွေးအဆီအနှစ်ရေကန်ကြီးထဲတွင် ဦးနှောက်အမြူတေ မရှိတော့ပေ။

"ကျစ်... ဦးနှောက်အမြူတေ မရှိတော့ဘူး... သေချာပေါက် ဟို နဂါးနက်ကြီး ဝါးမျိုပြီး သန့်စင်သွားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

"လီချင်းဟွာ ပြောခဲ့တာအရဆိုရင် နှလုံးအမြူတေနဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေကို တခြားသတ္တဝါတွေ သန့်စင်သွားရင်တောင် အဲ့ဒီသတ္တဝါရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ နှလုံးအမြူတေနဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေကို ပြန်ပြီး သန့်စင်ထုတ်ယူလို့ ရသေးတယ်"

"တကယ်လို့ ဒီ နဂါးနက်ကြီးကို ဖမ်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဦးနှောက်အမြူတေကို ပြန်ပြီး သန့်စင်ထုတ်ယူဖို့ ငါ့အတွက် မဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို မလုပ်ခင်... ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးကို အမှတ် ၁၀၀ အထက် ရောက်အောင် အရင် မြှင့်ရမယ်... မဟုတ်ရင်တော့ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ်က စိတ်ထဲရှိ အတွေးများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သန့်စင်မှုနှုန်းမြင့်သော သွေးသလင်းကျောက်များကို ဆက်လက် ကောက်ယူသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ဤအနီးအနားရှိ သွေးသလင်းကျောက် အားလုံးကို လင်းယွမ် တူးဖော် သိမ်းဆည်းပြီးသွားလေသည်။

ဤအရာများအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က ဦးနှောက်ရေကန် ထဲမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဝေးမှ တောက်ပနေသော အလင်းရောင်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်ကာ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာပြီး လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "မင်း ဒီမှာ အစွမ်းတွေကို ဘာလို့ ဖြုန်းတီးနေတာလဲ"

ဟွမ်ကွမ်းဇူက လင်းယွမ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ကျွန်တော် ဒီသောက်ကျိုးနည်း နေရာကြီးကို ကြောက်နေပြီ... အလင်းရောင် မရှိရင် ကျွန်တော် တကယ်ကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး... စွမ်းအင် နည်းနည်းပါးပါး အကုန်ခံရတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"

လင်းယွမ် ပြောစရာ စကားပင် ပျောက်သွားသည်။ သို့သော် သူ အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ပိတ်မိနေခဲ့ရသည်ကို တွေးမိသောအခါ... ထိုမျှ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုမျိုးက လူတစ်ယောက်ကို တကယ်ပင် သည်းခြေပျက်မတတ် ကြောက်လန့်သွားစေနိုင်မည်ဟု နားလည်လိုက်သည်။

ထိုအရာက သာမန် အလုံပိတ်ကြောက်ရောဂါ မျိုး မဟုတ်ဘဲ အမှောင်ခန်းလေးတစ်ခုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကမ္ဘာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "သွားကြစို့... ငါတို့ အပြင်ကိုထွက်ကြမယ်... မင်းက ဒီကျွန်းကနေ အရင် ထွက်သွားလိုက်တော့"

ဟွမ်ကွမ်းဇူက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကနေ အရင် ထွက်သွားကြတာပေါ့... ဒီသောက်ကျိုးနည်း နေရာကြီးမှာ ကျွန်တော် တစ်မိနစ်တောင် ဆက်မနေနိုင်တော့ဘူး"

"သွားကြစို့"

လင်းယွမ်က လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဦးနှောက်ရေကန် ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းပျံသန်းလာခဲ့ကြပြီး လင်းယွမ်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် အပြင်ဘက် တောင်ကြားလမ်းဆီသို့ အမြန် ပြန်ရောက်လာကြသည်။

လင်းယွမ်က အနီးအနားရှိ အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့နေမှုကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ တောင်ကြားလမ်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် ပြင်းထန်လှသော အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်စုဝေးမှု တစ်ခု ရှိနေသေးကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ထိုဘက်နေရာက နှလုံးအမြူတေ ရှိသည့် နေရာဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

"ဆရာလင်း... ဒီဘက်က လာပါ... ကျွန်တော် လမ်းမှတ်မိတယ်... ဒီမှာ ကျွန်တော် မှတ်သားထားတဲ့ အမှတ်အသား ရှိတယ်" ဟွမ်ကွမ်းဇူက လင်းယွမ်ကို အလျင်အမြန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မင်း အရင် သွားနှင့်ပါ... ငါ လောလောဆယ် ပြန်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးဘူး"

"ဗျာ... ဆရာ မသွားသေးဘူးလား... ဒါက... ဒါက..." ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ပြာယာခတ်သွားသည်။

လင်းယွမ်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် "မင်းလည်း အမှတ်အသားတွေ ထားခဲ့တာပဲ... ပြီးတော့ အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်လည်း ဖြစ်နေတာဆိုတော့ လမ်းမမှားနိုင်ပါဘူး... မင်းပဲ အရင် သွားနှင့်လိုက်ပါ"

ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဗျာများနေသည့်ဟန်များ အပြည့်ဖြစ်နေပြီး လင်းယွမ် ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ဒါဆိုလည်း ကျွန်တော် ဆရာ့နောက်ပဲ လိုက်ခဲ့ပါရစေ"

"ဟမ်" လင်းယွမ်က သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် သနားစရာကောင်းနေသည်။ "ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အမှောင်ကို နည်းနည်း ကြောက်သွားလို့ပါ"

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၅၄၄) နှလုံးအမြူတေကို လုယူခြင်း

လင်းယွမ်က သူ့ရှေ့ရှိ ဟွမ်ကွမ်းဇူကို အံ့သြမှင်တက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ နားကြားများ မှားသွားသလားဟုပင် ထင်မှတ်သွားမိသည်။

အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်က အမှောင်ကို ကြောက်တယ်လို့ ပြောလာတာကို ဘယ်သူကများ ယုံကြည်နိုင်ပါ့မလဲ။

သို့သော် လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် နားလည်သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုလည်း ငါနဲ့ အတူလိုက်ခဲ့"

အမှောင်ကို ကြောက်တာက ရှက်စရာမဟုတ်ပေ၊ လူအများစုက အမှောင်ကို ကြောက်တတ်ကြစမြဲပင်။

သို့သော် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့်ဆိုလျှင်တော့ သာမန်လူတွေထက် သတ္တိ ပိုကောင်းသင့်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ဟွမ်ကွမ်းဇူသည် အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် နေခဲ့ရသဖြင့် အတော်လေး ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှောင်ကို ကြောက်သည်ဆိုရာ၌ အပြင်ပန်းသဘောတရားသက်သက် မဟုတ်ပေ။

သူသည် အမှောင်ထု၏ တကယ့်ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ကွမ်းဇူသည် လင်းယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သိပ်ပြီး အံ့သြဝမ်းသာသွားခြင်း မရှိဘဲ မနေနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းယွမ်... ဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... ကျွန်တော်တို့ ဆက်ပြီး ဝင်သွားဖို့ လိုသေးလို့လား"

သူက အတူတကွ ထွက်ခွာသွားရန်သာ တိုက်တွန်းချင်နေသေးသည်။

သူက ဤနေရာတွင် နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်လေးတောင် ဆက်မနေချင်တော့ပေ။

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ကြွယ်ဝမှုဆိုတာ အန္တရာယ်ကြားကနေ ရှာရတာပဲ... အကျိုးအမြတ် လိုချင်ရင်တော့ အန္တရာယ် နည်းနည်းလေးမှ မရှိတာမျိုးက ဘယ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"မင်းကို ငါ သတိပေးလိုက်မယ်... ရှေ့ဆက်မယ့် ခရီးစဉ်မှာ ဟို နဂါးနက်ကြီးနဲ့ ထပ်တွေ့နိုင်ချေ ရှိတယ်... မင်း လိုက်ဦးမှာလား"

ဟွမ်ကွမ်းဇူ ချက်ချင်း တုန်တက်သွားပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်များပင် ဆက်သွယ်မှု မကောင်းသော မီးသီးတစ်လုံးလို တုန်ခါသွားသည်။

သူ အတန်ကြာ တွေဝေသွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်ရှိ မှောင်မည်းနေသော ကျွန်းကြီးကို လှမ်းကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အံကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့... ဆရာလင်းယွမ်... ကျွန်တော်သာ ဆရာနဲ့ လိုက်သွားရင် အပိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်"

"ဟို နဂါးနက်ကြီးနဲ့ ထပ်တွေ့ရင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် အသက်ပါသွားလိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း မင်း ဒီကျွန်းပေါ်ကနေ အရင် ထွက်သွားလိုက်တော့... ငါ လာတုန်းက ကြည့်ခဲ့တာ ကျွန်းပေါ်က နေရာအတော်များများက လုံခြုံပါသေးတယ်... ဘာအရိပ်သားရဲမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး"

"မင်းက အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်ဆိုတော့ အမှောင်ထဲမှာ လမ်းပျောက်တာမျိုးတော့ မဖြစ်လောက်ပါဘူး"

ဟွမ်ကွမ်းဇူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဆရာလင်းယွမ် ကျေးဇူးပါပဲ... ဒါဆို ကျွန်တော် အပြင်ရောက်သွားရင် ဆရာ့ကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်ရမလဲ"

"မင်း အပြင်ရောက်ရင် တစ်နေရာရာမှာ ငါ့ကိုစောင့်နေ... ငါ မင်းဆီ လာရှာလိုက်မယ်"

"ဒါမှမဟုတ် မင်း ချက်ချင်း ထိုက်ယန်တောင်ကို သွားလိုက်... အဲဒါက ငါ့ပိုင်နက်ပဲ... အဲဒီကို သွားရင် မင်းကို နေရာချထားပေးမယ့်သူ ရှိလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆို ကျွန်တော် အပြင်ကနေ အရင် စောင့်နေပါ့မယ်... တကယ်လို့ ဘာမှတတ်နိုင်တဲ့အခြေအနေမရှိတော့မှပဲ ထိုက်ယန်တောင်ကို သွားလိုက်ပါ့မယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ ထိုအချိန်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ်၏ ကိုယ်လုံးက အမှောင်ထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချောက်ကမ်းပါး ရေစီးကြောင်းတစ်လျှောက် အရှေ့ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ဆက်သွားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်အတက်အကျများကို အဆက်မပြတ် အာရုံခံကာ အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင် အသိပ်သည်းဆုံး နေရာကို ရှာဖွေနေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ချောက်ကမ်းပါး၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

အမှောင်ထဲတွင် သူက ရှေ့နားရှိ ဧရာမ သင်္ဘောကြီးများကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိသွားသည်။

"တကယ်ပဲ သူတို့ဖြစ်နေတာကိုး"

ထိုသင်္ဘောကြီးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ် ချက်ချင်းပင် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ ဤသင်္ဘောများကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့သည်၊ ကျွန်းပေါ်မတက်မီကပင် ဤသင်္ဘောများကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သင်္ဘောပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးသမားမဟုတ်သူ အချို့ စောင့်ကြပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန် မှောင်မည်းလွန်းလှသဖြင့် မီးရောင်ကပင် အနီးနားတစ်ဝိုက်ကို လင်းထိန်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

သင်္ဘောပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အစောင့်များသည် အတူတကွ စုရုံးကာ အချင်းချင်း စကားပြောဆိုရင်း အားပေးစကား ဆိုနေကြသည်။

လင်းယွမ်က စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် တစ်ချက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူများမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကိုပင် မစုစည်းနိုင်သေးသော သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က အေးစက်စက် တစ်ချက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"မင်းတို့ ပြောကြည့်... ခေါင်းဆောင်တို့ ဘယ်တော့လောက် ပြန်လာနိုင်မလဲ"

"အထဲဝင်သွားတာ သုံးရက်တောင် ရှိနေပြီ... ဘာပြဿနာမှတော့ မဖြစ်လောက်ပါဘူးနော်"

"မဖြစ်လောက်ပါဘူး... မြေရိုင်းစောင့်ကြည့်သူ သခင်ကြီးက ဂိုဏ်းအုပ်ကြီးသုံးပါးထဲက တစ်ပါးပဲဟာ... ပြီးတော့ ငါတို့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းတင်မကဘူး ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းနဲ့ စစ်တပ်က ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေပါ ဝင်သွားကြတာပဲ... ပြီးတော့ ကျိအန်မြို့က ဖူရုံတောင်ကြားဆိုတဲ့ အဖွဲ့ရယ်... ပေါင်ရှန်းမြို့က အဖွဲ့တွေရဲ့ အင်အားကလည်း မသေးဘူးလေ"

"ဒီလောက် လူတွေအများကြီး အတူတူဆိုတော့... အန္တရာယ်ရှိရင်တောင် အကုန်လုံး သေကုန်တာမျိုးတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"ဟူး... ဒီလောက် လူအများကြီး အတူတူ ရှိနေတာကိုပဲ ကြောက်ရတာပေါ့"

"အမ်... မင်းဆိုလိုတာက သူတို့အချင်းချင်း ပြန်ချကြမယ်လို့ ပြောတာလား"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ... အကျိုးအမြတ် တွေ့လာရင် ဘယ်သူကများ အောင့်အည်း သည်းခံနိုင်မှာလဲ"

"ဒါပေါ့... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်တုန်းက ဂူပေါက်ဝမှာတောင် တစ်ပွဲချခဲ့ကြသေးတယ်... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းကဆို လူအတော်များများ သေသွားတာ"

"ဒါနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဆူညံသံကြီးက ဘာကြီးလဲကွ"

"ကျစ်... ဒီလို အမှောင်အတိကျနေတဲ့နေရာမှာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ"

"ဟူး... ဒီ သောက်နေရာကြီးမှာ ငါ တစ်စက္ကန့်လေးတောင် ဆက်မနေချင်တော့ဘူး"

"ငါလည်း အတူတူပဲ... ကျစ်... ကြိုသိရင် ဒီတာဝန်ကို လက်မခံပါဘူး"

...

လူအချို့က တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြပြီး မည်သူကမျှ လှည့်လည်စစ်ဆေးခြင်း မလုပ်ကြပေ။

နောက်နေတာလား... ဤကဲ့သို့ အမှောင်အတိ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြီးထဲ၌ အပြင်ထွက်၍ စစ်ဆေးရမည်တဲ့လား။ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့လျှင် တော်သေးသည် ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ အကယ်၍များ တစ်စုံတစ်ရာ အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်လာရပါက မည်သို့ လုပ်ကြမည်နည်း။

လူတိုင်း အတူတူ စုနေတာကမှ ပိုပြီး လုံခြုံမှု ရှိသေးသည်။

"ဘုန်း"

ရုတ်တရက် သင်္ဘောဦးပိုင်းမှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ဆွေးနွေးသံများအားလုံး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားကြသည်။

"ဘာအသံလဲ"

"တစ်ခုခု ထူးခြားနေပြီ"

"ဦးလေးလီ... သွားကြည့်ပါဦး"

"ကျစ်... မင်းကျ ဘာလို့ မသွားတာလဲ"

"မငြင်းကြနဲ့... အတူတူသွားမယ်... လာ"

"သေစမ်း... တခြားသင်္ဘောက လူတွေ ငါတို့ကို လာချောင်းတိုက်တာများလား"

"သူတို့ တိုက်ရဲလို့လား"

လူအချို့က ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်ကာ အမှောင်ထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါးဖြင့် မီးတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ သင်္ဘောဦးပိုင်းဘက်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။

သို့သော် ထိုမီးတုတ်များက ထင်းထင်းကြီး လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း အလင်းရောင်က အပြင်သို့ အနည်းငယ်မျှ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ မီးတောက်သာရှိပြီး အလင်းစက်လေးတစ်ခုမျှ စိမ့်ထွက်မလာချေ။

မည်ကဲ့သို့ ဖော်ပြရမည်နည်းဆိုလျှင် နီရဲနေအောင် မီးရှို့ထားသော မီးသွေးခဲလိုပင်၊ မီးရှိသော်လည်း အလင်းရောင် မရှိပေ။

သူတို့ အားလုံးက အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဤမီးတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို သတ္တိမွေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအချို့က ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဦးလေးလီက ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘယ်သူလဲ... ထွက်ခဲ့စမ်း"

လင်းယွမ်က မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေကာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ဤလူစုကို အစောင့်အဖြစ် ချန်ထားခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့၊ သူတို့တွင် ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အတွေ့အကြုံ လုံးဝမရှိချေ။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်က ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဝုန်း"

ဧရာမ စိတ်စွမ်းအင် လက်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ကျန်ရစ်ခဲ့သော အစောင့် ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်ခန့်မှာ စိတ်စွမ်းအင် လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် သင်္ဘောပေါ်မှ လွင့်ကျသွားကြသည်။

"အား"

"ကယ်ကြပါဦး"

"သရဲ... သရဲကြီးကွ"

လူအချို့က အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး မြင့်မားသော သင်္ဘောကြီးပေါ်မှ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အားလုံးက အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် လေထဲတွင် အမြန် ကာကွယ်မှုများ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှက်တကွဲဖြင့် ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

သူတို့က အလျင်အမြန် ကုန်းထလာကြပြီး အချင်းချင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခေါ်ဝေါ်လိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ်က ထိုလူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ဧရာမ သင်္ဘောကြီးကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဤနည်းအတိုင်းပင် သင်္ဘောအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ ရေစပ်တွင် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြသော သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

လင်းယွမ်က ထိုသာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်တော့ဘဲ ကိစ္စပြီးသည်နှင့် ဂူထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားသည်။

အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်၏ သိပ်သည်းသော အငွေ့အသက်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"သွေးကြောလမ်းကြောင်းလား"

လင်းယွမ်က ဤလမ်းကြောင်းမှာ မည်သို့သော လမ်းကြောင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"အပြင်က ချောက်ကမ်းပါးနဲ့ ဆက်သွယ်နေတဲ့ သွေးကြောလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေတာပဲ"

"ဒီ ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက တော်တော်လေးကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ"

လင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သွေးကြောလမ်းကြောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ခြေလှမ်း အနည်းငယ်မျှ လျှောက်ပြီးသည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်က တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဤအလောင်းများမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်း၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမျိုး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"သွေးကြောလမ်းကြောင်းထဲ ဝင်ဝင်ချင်းပဲ အချင်းချင်း ချကြတာလား"

လင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ အံ့သြသွားမိသည်၊ ဤနေရာတွင် ဘာအရင်းအမြစ်မှလည်း မတွေ့ရပေ။

အထဲသို့ ဆက်ဝင်သွားရာ ဤသွေးကြောလမ်းကြောင်းမှာ သိပ်မရှည်လျားလှပေ။

မိုင်ဝက်ခန့် ပြေးလွှားသွားပြီးနောက် သွေးကြောလမ်းကြောင်းမှာ ပိုမို ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သွေးကြောလမ်းကြောင်း ခွဲထွက်မှု အများအပြား ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားသည်။ သိပ်ပြီး တွေဝေမနေဘဲ အမှောင်ဓာတ် သိပ်သည်းမှုကို တိုက်ရိုက် အာရုံခံလိုက်ပြီး အကြမ်းဖျင်း ဦးတည်ရာကို လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ကာ သွေးကြောလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး ဆက်သွားလိုက်သည်။

လျှောက်သွားရင်းဖြင့် သွေးကြောလမ်းကြောင်းက အောက်ဘက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားကြောင်း သူ သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားပြီး သူသည် ရေပေါ်ကျွန်းကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးကြောလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အမှောင်ဓာတ် သွေးသလင်းကျောက်များ အနှံ့အပြား ရှိနေသည်။

ဤသွေးသလင်းကျောက်များ၏ အရည်အသွေးမှာ ဦးနှောက်ကန်ထဲရှိ အရာများနှင့် ယှဉ်၍မရနိုင်သည်မှာ သဘာဝပင်။

သို့သော် သန့်စင်သော အမှောင်ဓာတ် သွေးအဆီအနှစ်များ ပါဝင်နေသည်မှာတော့ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီကျွန်းကိုသာ သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် အမှောင်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင် အများကြီးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ပြီ"

လင်းယွမ်က ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် လမ်းဆုံးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရှေ့ရှိ သွေးကြောလမ်းကြောင်း၏ အဆုံးတွင် အသားနံရံတစ်ခု ရှိနေသည်။

လင်းယွမ်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ အသားနံရံ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ သိပ်သည်းသော အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင် အတက်အကျများ ထွက်ပေါ်လာနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

သူက ဤအသားနံရံကို ကွေ့ပတ်မသွားတော့ဘဲ သူ၏ အစွမ်းကို ချက်ချင်း လည်ပတ်စေကာ အသားစားဆေးရည် အစွမ်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အသားနံရံပေါ်တွင် ဖိထားလိုက်ရာ ဆေးရည်က အသားနံရံကို အရူးအမူး စိမ့်ဝင်စားပစ်လေတော့သည်။

အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤအသားနံရံမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပျော်ဝင်သွားသည်။

ထူးခြားသော အနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်၊ ၎င်းမှာ အသားများ အရည်ပျော်သွားသည့် အနံ့ပင် ဖြစ်သည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့်မျှ မကြာမီမှာပင် သူ့ရှေ့ရှိ အသားနံရံကြီးမှာ ပေ (၆၅၀) ခန့်ရှိသော လူတစ်ကိုယ်စာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် စားပစ်ခံလိုက်ရသည်။

"ဘုန်း"

ရုတ်တရက် ရှေ့ရှိ အသားနံရံမှ အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လင်းသွားသည်။ "ပေါက်သွားပြီ"

သူက ဆွေးမြေ့နေသော အသားနံရံကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ဖွင့်လိုက်ပြီး အသားနံရံ လမ်းကြောင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ များပြားလှသော အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် သွေးကြောလမ်းကြောင်း အသစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း သန့်စင်မှု မြင့်မားသော အမှောင်ဓာတ် သွေးသလင်းကျောက်များ အပြည့် ရှိနေသည်။

လင်းယွမ်က ဤသွေးသလင်းကျောက်များကို တူးဖော်ရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ခရီးဆက်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ဤအကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်ကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ၊ နှလုံးအမြူတေကိုသာ ရှာတွေ့ပါက ဤနေရာရှိ အမှောင်ဓာတ် သွေးသလင်းကျောက်များ မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ အားလုံးက သူ့အပိုင် ဖြစ်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။

နေ့တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းယွမ်သည် အလွန် မှောင်မည်းနေသော ဧရာမ နှလုံးခန်းမကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူက အာရုံစူးစိုက်ကာ အသက်အောင့်ထားပြီး နေရာတွင်ပင် ရပ်နေလိုက်သည်။

ထိုနှလုံးခန်းမကြီးထဲတွင် ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခု နေရာယူထားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို အရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အရိပ်များထဲမှ အမျိုးမျိုးသော ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ သဲ့သဲ့ ကြားနေရသည်။

"ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း... "

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ဤအရိပ်များထဲမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသူများမှာ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၊ စစ်တပ်နှင့် အခြား အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ လူများပင် ဖြစ်သည်။

"သူတို့မှာ တကယ်ကို အရည်အချင်း ရှိတာပဲ... ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ သွေးကြောလမ်းကြောင်းတွေကြားထဲကနေ နှလုံးအမြူတေရဲ့ နေရာကို ရှာတွေ့သွားတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီရေပေါ်ကျွန်းကြီးထဲမှာ အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၁၀၀ အထိ ရောက်နေတဲ့ အမှောင်ဓာတ် သန္ဓေပြောင်းသားရဲကြီး တစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေမယ်ဆိုတာကိုတော့ သူတို့ သေချာပေါက် မျှော်လင့်ထားကြမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယခုအခါ ထိုလူများအားလုံးကို ဤနဂါးနက်ကြီးက အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းယွမ်က နဂါးနက်ကြီးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤလူများကို မျိုမချရသနည်းဟု သိချင်နေမိသည်။

နှလုံးခန်းမကြီးထဲရှိ ဧရာမ ကိုယ်လုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း လင်းယွမ်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ့ကိုယ်လုံးက လျင်မြန်စွာ အရိပ်မည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် အရိပ်များကြားထဲတွင် အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သွေးကြောလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ နှလုံးခန်းမကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လင်းယွမ်က ဤနဂါးနက်ကြီး၏ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဧရာမ နှလုံးခန်းမကြီး၏ အတွင်းပိုင်းတွင် အရှည်မည်မျှရှိမှန်း မသိရသော ဧရာမ တီကောင်နက်ကြီးနှင့် တူသော မိစ္ဆာကောင်ကြီးတစ်ကောင် နေရာယူထားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် မိစ္ဆာကောင်ကြီး၏ ပါးစပ်ထဲ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင် အတက်အကျများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဧရာမ အမှောင်ဓာတ် သလင်းကျောက် အမြူတေတစ်ခု ရှိနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန် မှောင်မည်းနေသော်လည်း လင်းယွမ်၏ အာရုံခံစားမှုထဲတွင်မူ...

ဤသလင်းကျောက်မှာ တောက်ပနေသည့်အလား ပင်။

"ဒါက နှလုံးအမြူတေလား... ဒါကို မသန့်စင်ရသေးဘူးပဲ"

လင်းယွမ်က အံ့သြဝမ်းသာဖြစ်သွားကာ အနည်းငယ်ပင် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ဒီ တီကောင်နဂါးနက်ကြီးက အခုအချိန်ထိ နှလုံးအမြူတေကို မသန့်စင်ရသေးဘူးလား။

သူက ဦးနှောက်အမြူတေကိုတောင် သန့်စင်ပြီးပြီပဲ၊ ဘာလို့ နှလုံးအမြူတေကို လာမသန့်စင်ရတာလဲ။

လင်းယွမ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသော်လည်း ယခုအချိန်က သူ အာရုံစိုက်ရမည့် ပြဿနာတော့ မဟုတ်ပေ။

ယခု သူ နှလုံးအမြူတေကို လုယူရန် နည်းလမ်းရှာရမည် ဖြစ်သည်။

"မသန့်စင်ရသေးဘူးဆိုတော့ တန်းပြီး လုယူရမှာပေါ့"

လင်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားကာ အရိပ်အခြေအနေမှ တိုက်ရိုက် ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

သုံးဖက်မြင် ပုံစံအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကိုယ်လုံးက နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကဲ့သို့ တီကောင်နဂါးနက်ကြီး၏ ဘေးတွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူက လက်ချောင်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ရွှပ်"

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ တီကောင်နဂါးနက်ကြီးမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မမီလိုက်ဘဲ "ဖောက်" ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ၎င်း၏ မေးရိုးတစ်ခုလုံး အက်ကွဲကြောင်းဖြင့် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။

၎င်းက ရုတ်တရက် လန့်နိုးသွားသော်လည်း တုံ့ပြန်မှုက အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အရိပ်အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းက ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း အရိပ်ကိုတော့ ဆုတ်ဖြဲမပစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

တီကောင်နဂါးနက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲရှိ နှလုံးအမြူတေမှာလည်း ပြုတ်ကျလာသည်။

လင်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ "နှလုံးအမြူတေကို အရိပ်ကမ္ဘာထဲ ဆွဲသွင်းသွားလို့ မရဘူးလား"

ဟုတ်ပေသည်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ အစွမ်းကို ကျွမ်းကျင်ထားသဖြင့် အရိပ်ကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများကို သဘာဝကျကျ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။

သုံးဖက်မြင်ကမ္ဘာထဲတွင် သက်ရှိသတ္တဝါများကိုသာ အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းနိုင်ပြီး အခြားသော အရာဝတ္ထုများကို ဆွဲသွင်းရန် နည်းလမ်း မရှိပေ။

လင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နှလုံးအမြူတေကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်ကို ချက်ချင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သို့ရာတွင် ဤအချိန်လေးမှာပင် ရုတ်တရက် သူ့ဘေး စောင်းစောင်းမှ အရိပ်မည်းတစ်ခုက အရိပ်များထဲမှ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရောက်လာသူက နှလုံးအမြူတေကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အရိပ်များထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "သတ္တိကောင်းလှချည်လား... ရပ်လိုက်စမ်း"

သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် စိတ်စွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ ပြန့်ကျဲထွက်သွားရာ ပေ ၁၅၀၀ ခန့် အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော စိတ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှုက အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ အရူးအမူး တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ထိုသူမှာ ချက်ချင်းပင် "အား" ဟူသော စူးရှသည့် အော်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရသည်။

သူက အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှ အတင်းအဓမ္မ ထွက်ကျလာရန် တွန်းအားပေးခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်၏ ကိုယ်လုံးက လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုသူကို ပြင်းထန်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုသူမှာ ရေခူပုံစံ ရွှေရောင် ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသဖြင့် သူ့မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။

သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင် အတက်အကျများက ဤသူမှာ အမှောင်ဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ်ကို ချက်ချင်း သိရှိစေခဲ့သည်။

"ဓားခုတ်ကောင်က ပုစဉ်းရင်ကွဲကို ချောင်းနေရင်း နောက်က ငှက်ကို မမြင်ဘူးဆိုတဲ့ စကားလိုပဲ... မင်းက တော်တော် စိတ်ရှည်တာပဲ... ဒီအချိန်အထိ စောင့်နိုင်တယ်ပေါ့လေ"

လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲမှ နှလုံးအမြူတေကို အတင်း လုယူလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်က တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးသွားပြီး များပြားလှသော မှောင်မည်းသည့် အရိပ်ကြီးများက အနီးကပ် လွှမ်းခြုံလာသည်။

လင်းယွမ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်း ပုံစံပျက်သွားကြောင်းကို ထက်မြက်စွာ သိမြင်လိုက်သည်။

လက်ထဲရှိ နှလုံးအမြူတေမှာလည်း သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ထွက်သွားနေသည်။

"တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာလား"

လင်းယွမ်က ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်၊ ထို တီကောင်နဂါးနက်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းက တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ အစွမ်းကို အသက်သွင်းကာ သူ့ကို အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ဤနှလုံးအမြူတေမှာ ချက်ချင်းပင် အပြင်သို့ တွန်းထုတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက တစ်ချက် အရောင်လက်သွားပြီး လက်ထဲရှိ နှလုံးအမြူတေမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လင်းယွမ်၏ လက်ထဲရှိ လူရိပ်မှာ ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်သွားပြီး လင်းယွမ်၏ လက်ထဲမှ တိုက်ရိုက် လွတ်မြောက်သွားလေသည်။

အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် လူတိုင်းက အရိပ်ပုံစံများ ဖြစ်နေကြသဖြင့် မည်သူက မည်သူ့ကိုမျှ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

လင်းယွမ်သည် ချောက်နက် အရိပ်နဂါး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို နိုးထစေခဲ့သော်လည်း အရိပ်များကို မျိုချနိုင်သည့် အစွမ်းကိုမူ မကျွမ်းကျင်သေးပေ။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ချိန် မရလိုက်ဘဲ တစ်ဖက်လူ လွတ်မြောက်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ အလန့်တကြား မဖြစ်သွားပေ၊ အကြောင်းမှာ နှလုံးအမြူတေမှာ သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယခုအချိန်တွင် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော နဂါးနက်ကြီးတစ်ကောင်က လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်သည် ထွက်ပြေးသွားသော လူရိပ်ကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ သူ၏ ချောက်နက် အရိပ်နဂါး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူက အရိပ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် လေကို ခွဲထွက်လာသော အသံတစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။

အမှောင်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြှားတစ်စင်းက လင်းယွမ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်ခတ်လာသည်။

လင်းယွမ် ရင်ထိတ်သွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်များကို အလျင်အမြန် ဖြန့်ကျက်ကာ သူ့အရှေ့ဘက်တွင် လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲ ကာကွယ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ထိုမြှားက လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လင်းယွမ်၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လင်းယွမ်၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန် လျင်မြန်လှရာ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းကို အသက်သွင်းပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ မူလနေရာမှ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"အုန်း"

ထိုမြှားက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အနီရောင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်များက ရေလှိုင်းများအလား အသီးသီး လွင့်စဉ်ထွက်သွားကြသည်။

"စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ်မြှား"

လင်းယွမ် ရင်ထိတ်သွားပြီး ဤမြှားအမျိုးအစားကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။

အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်များကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် တွန်းအားပေးနိုင်သည်မှာ အလင်းဓာတ် စွမ်းအင် သို့မဟုတ် စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတများသာ ဖြစ်သည်။

ဆက်ရန်...