အခန်း (၅၄၇-၅၄၈)

အပိုင်း (၅၄၇) နဂါးနက်ကြီးကို သိမ်းသွင်းခြင်း

တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ၏ ပါးစပ်ပေါက် ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းယွမ်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အရိပ်များ လွှမ်းမိုးသွားချိန်တွင် သက်မဲ့အရာဝတ္ထုများ၌ မည်သည့် ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် လင်းယွမ်ကိုယ်တိုင်ကမူ ထိုအထဲသို့ ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

သူက ယခုအခါ တွင်းနက်အရိပ်နဂါး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ ဤပြောင်းလဲမှုကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သတိပြုမိလိုက်သည်။

သို့ရာတွင် ဤတစ်ကြိမ်၌မူ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခုသာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးမှာ စိတ်စွမ်းအင် အမှတ် ၁၀၀ စီ ရှိကြတယ်... ငါ့မှာလည်း အမှောင်ဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ရှိနေတယ်... မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုများ အနိုင်ယူမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ဘက်မြင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နဂါးနက်ကြီးက အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ပြုလုပ်ကာ လင်းယွမ်ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် တိုးဝင်လာသည်။

အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် ၎င်းက အရိပ်အားလုံးကို မျိုချနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဘုရင်တစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင်များက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရိပ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးအတွင်း အားပြင်းပြင်းဖြင့် လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်း"

"ဝုန်း"

အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်သွားသည်။

နဂါးနက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းကာ ထူးဆန်းသော အသံများဖြင့် အော်ဟစ်နေတော့သည်။

သို့သော် ဤ နှစ်ဘက်မြင် အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် အသံများ ပျံ့နှံ့နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

၎င်း၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် အဓိက အရည်အသွေးဖြစ်ပြီး ၁၀၀ မှတ်အထိ ရောက်ရှိနေသော်လည်း

၎င်းတွင် စိတ်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ ခုခံကာကွယ်မှု အစွမ်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤစိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်မှု အစွမ်းကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်လှသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုကြောင့် ၎င်းသည် တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ အစွမ်းကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။

ဤအရိပ်ကမ္ဘာကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကျပျက်စီးသွားလေသည်။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှ တိုက်ရိုက် ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးဆီမှ လူရိပ်သုံးခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

"အပြင်ရောက်ပြီ... ငါတို့ အပြင်ရောက်ပြီကွ"

လူတစ်ယောက်က အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှပ်စီးအလား အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

နဂါးနက်ကြီး၏ အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် မသေဘဲ ပိတ်မိနေသူများ ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု လင်းယွမ် ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ထိုလူရိပ်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် အလျင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသည်။

သူက လေပွေအလား လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျွန်းပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်နှစ်ယောက်ကလည်း အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

ထိုနှစ်ယောက်၏ အမြန်နှုန်းကလည်း မနှေးကွေးလှပေ။

သူတို့အထဲမှ တစ်ယောက်၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းထွက်ပြေးသွားသည်။

သူက အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေချေပြီ။

အခြားတစ်ယောက်ကမူ လေထဲမှ မပျံသန်းဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်သို့စိုက်ချကာ ချောက်ကမ်းပါးရှိ မြစ်ရေထဲသို့ ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းသွားသည်။

ထိုသူသည် ရေထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်က ရေစီးကြောင်းများနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထိုသူက ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ခြေ များပြားကြောင်း လင်းယွမ် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ချောက်ကမ်းပါးကြီးက ဟိန်းဟောက်သံကြီးများနှင့်အတူ မြေမျက်နှာပြင်များ အပြင်းအထန် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အရှေ့ဘက်ရှိ ချောက်ကမ်းပါးကြီးက လျင်မြန်စွာ ပိတ်ဆို့သွားပြီး ရေစီးကြောင်းများ ပြတ်တောက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွန်းပေါ်ရှိ မြေမျက်နှာပြင်များကလည်း အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားကာ ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးကြီးများစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး အမှောင်ထု လွှမ်းခြုံထားမှုကြောင့် မူလကတည်းက သေချာမမြင်ရသော ကျွန်းကြီးမှာ ယခုအခါ ပို၍ပင် မျက်လှည့်ဆန်ဆန် ဖြစ်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော ထိုအလင်းတန်းသည် အမြင့်တစ်နေရာ၌ တစ်ပတ်လှည့်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ထို အလျင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်သည်လည်း တောင်တန်းနှင့် ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် သုံးမိုင်ခန့် ပြေးလွှားပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

သူတို့အားလုံး ကျွန်း၏ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ရမ်းသန်းမပြေးရဲတော့ဘဲ နေရာတစ်ခုကို အမြန်ရှာကာ အစွမ်းများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေကြသည်။

ဤသုံးယောက်မှာ အစောပိုင်းက အမှောင်ဓာတ် သွေးသလင်းကျောက်များကို တူးယူရန် လောဘတကြီးဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော တိန့်ကျဲ၊ မာကောင်းရွှမ်နှင့် ရွှီဟောင်ယန်တို့ သုံးယောက်ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ရေပေါ်ကျွန်း၏ မြေမျက်နှာပြင် ပြောင်းလဲမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် အမြူတေကို အသုံးပြုကာ ထိုသုံးယောက်ကို ပိတ်လှောင်ပြီးနောက် နဂါးနက်ကြီးထံသို့ ပြန်လည် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နဂါးနက်ကြီးက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေသည်။

လင်းယွမ်က အမြူတေကို သန့်စင်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ၎င်းက သတိထားမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းမော့ကာ ထိုသားရဲကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို အမြဲတမ်း သတ်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ အခုထိ လာမတိုက်သေးတာလဲ"

နဂါးနက်ကြီးက ဒေါသထွက်သွားပြီး ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တိုးဝင်လာပြန်သည်။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူက လက်ဝါးဖြင့် နဂါးနက်ကြီး၏ ခေါင်းကို အားကုန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

နဂါးနက်ကြီးက အလျင်အမြန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်မျှ အရိပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချိန်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်မှု အစွမ်းတစ်ခုက မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

"ဝုန်း"

ကြီးမားလှသော စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြတ်တောက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ အရိပ်ထဲမှ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က ၎င်း၏ ခေါင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။

"မဖြစ်ဘူး... သူ့ကို ဒီတိုင်း သတ်လိုက်ရင် ဦးနှောက်အမြူတေကို ရနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အရင်ဆုံး သူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားမှ ရမယ်"

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်က ချက်ချင်း လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြယ်ရေခဲ သံကြိုးတစ်ခုက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သံကြိုးက လေထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အအေးဓာတ်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ နဂါးနက်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

သို့သော် နဂါးနက်ကြီးက အန္တရာယ်ကို သတိထားမိသွားပြီး အရိပ်အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်တိမ်းထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလေသည်။

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤသားရဲက အရိပ်ထဲသို့ ပုန်းအောင်းနိုင်စွမ်းရှိရာ သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန် တကယ်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူက အကြံတစ်ခု တွေးလိုက်ပြီး အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထိုနဂါးနက်ကြီးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သူက အားကောင်းလှသော စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ရုပ်သေးကြိုးမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နဂါးနက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရူးအမူး ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

သို့ရာတွင် ယခုအချိန်၌ နဂါးနက်ကြီးမှာ အရိပ်အသွင်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်ရာ ရစ်ပတ်စရာ ခန္ဓာကိုယ်ဟူ၍ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

လင်းယွမ်၏ ရုပ်သေးကြိုးမျှင်များက လေထဲတွင်သာ ယမ်းခါသွားတော့သည်။

သူက ရုတ်တရက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ရုပ်သေးကြိုးမျှင်တွေနဲ့လည်း မရဘူးပဲ... ကြည့်ရတာ ကပ်ပါးမျိုးစေ့ကိုပဲ စမ်းသုံးကြည့်ရတော့မယ်"

လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူသည် ယခုအချိန်တွင် ကပ်ပါးမျိုးစေ့ကို အသုံးမပြုချင်လှပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနဂါးနက်ကြီး၏ စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးက သူ့ထက် မနိမ့်ကျဘဲ ၁၀၀ မှတ် အတူတူပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

မိမိကိုယ်တိုင် ကပ်ပါးမျိုးစေ့ကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို ကပ်ပါးပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားပါက အောင်မြင်နိုင်မည်မှာ မသေချာလှပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘဲ ကပ်ပါးမျိုးစေ့ဖြင့်သာ ၎င်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များက အလျင်အမြန် စုစည်းသွားပြီး နဂါးနက်ကြီး၏ အရိပ်ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

နဂါးနက်ကြီးက စိတ်စွမ်းအင်များ ဝင်ရောက်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

"ဂါး"

၎င်းက ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ် အသိဉာဏ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအသိဉာဏ်က တိကျသော စကားလုံးများ မဟုတ်သော်လည်း ဖော်ပြနေသော ခံစားချက်မှာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းဆိုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ် ချက်ချင်း အံ့သြသွားလေသည်။

ဤနဂါးနက်ကြီးက အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းဆိုတတ်နေပြီလား...

"မင်းရဲ့ စိတ်ပင်လယ်ကို ဖွင့်ပေးထား... ငါ မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးနိုင်တယ်"

လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားပြီး အခွင့်ကောင်းယူကာ ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

နဂါးနက်ကြီးက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းရှေ့ရှိ လူသားမှာ ၎င်းအနေဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆက်လက်၍ တိုက်ခိုက်နေမည်ဆိုပါက ၎င်းသာ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် ၎င်း၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို အနည်းငယ် ဖြေလျှော့ပေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ကပ်ပါးမျိုးစေ့ တစ်စေ့ကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ အားကုန် ရိုက်သွင်းလိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

ကပ်ပါးမျိုးစေ့ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နဂါးနက်ကြီးမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး အရူးအမူး ရုန်းကန်လေတော့သည်။

သို့သော် အချိန်နှောင်းသွားချေပြီ။ လင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် တွေးလိုက်ရုံဖြင့် ကပ်ပါးမျိုးစေ့က ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း စုပ်ယူတော့သည်။

နဂါးနက်ကြီးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်များလည်း ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားလေသည်။

လင်းယွမ်က ဟောက်လိုက်သည်။ "မသေချင်ရင် ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း"

နဂါးနက်ကြီးက သူ၏စကားကို နားမလည်သော်လည်း လင်းယွမ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကိုတော့ ခံစားမိလိုက်သည်။

၎င်းက တိုးညင်းစွာ အသံပြုရင်း နောက်ဆုံးတွင် လင်းယွမ်အနားသို့ ပျံသန်းလာကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး လင်းယွမ်၏ ဘေးတွင် ဝပ်စင်းနေလေတော့သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ ခေါင်းကြီးမှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေလျှင်ပင် လင်းယွမ်၏ အရပ်ထက် ကျော်လွန်နေသေးသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်ကမူ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

သူက ခုန်တက်လိုက်ပြီး နဂါးနက်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တက်ရပ်လိုက်သည်။

"လိမ်မာတယ်... မင်းက အခြေအနေကို နားလည်သားပဲ"

လင်းယွမ်က ရယ်မောပြောဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ စဉ်းစားတွေးတောနေမှုများ ရှိနေသည်။

သူက ဦးနှောက်အမြူတေကို သန့်စင်လိုက်ခြင်းထက် ပိုကောင်းသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီသားရဲရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးက ၁၀၀ မှတ်တောင် ရှိတယ်ဆိုတော့... ရဖို့ခဲယဉ်းတဲ့ အားကောင်းတဲ့ စစ်ကူတစ်ခုပဲ"

"တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းက လီချင်းဟွာရဲ့ မြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်လိုမျိုး သီးခြား ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲမှာ ရှိနေနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး"

"တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ရှိနေသရွေ့တော့ ရန်သူတွေ ဝင်တိုက်တာကို ခံရနိုင်ချေ ရှိနေတုန်းပဲ"

"ဒီနဂါးနက်ကြီးကို သတ်လိုက်မယ့်အစား သူ့ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဒီရေပေါ်ကျွန်းကို စောင့်ကြပ်ခိုင်းတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

"ဒီလိုဆိုရင် ငါက ဒီရေပေါ်ကျွန်းကို ရရှိနိုင်မယ့်အပြင် ငါ့အတွက် စောင့်ကြပ်ပေးမယ့် အားကောင်းတဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်ပါ ရသွားပြီပေါ့"

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက ပို၍ပင် တောက်ပလာတော့သည်။

ရေကြီးမှုက ဆက်လက် ပြန့်နှံ့ကာ မြင့်တက်လာနေဆဲဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုက်ယန်တောင်ကိုပါ ရေလွှမ်းသွားမလား ဆိုတာကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ယခု မိမိကိုယ်တိုင်က ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ ရွေ့လျားနိုင်သော ခံတပ်တစ်ခု ရှိနေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"အဓိက ပြဿနာက ဒီအမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်မှာ အလင်းရောင် တစ်စက်မှ မရှိဘူး... ရှင်သန်နေထိုင်ဖို့နဲ့ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

လင်းယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဤ အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို ယာယီအားဖြင့် မစဉ်းစားတတ်သေးပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ ဤအတွေးများအပြင် မျိုးရိုးဗီဇမှ အမွေဆက်ခံရရှိသော မှတ်ဉာဏ်များထဲရှိ အချက်အလက် မြောက်မြားစွာကိုလည်း ချေဖျက်နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ထို့အပြင် စနစ်၏ အပြောင်းအလဲများကိုလည်း သူ လေ့လာရန် အချိန်မရသေးချေ။

အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်း၏ အမြူတေကို သန့်စင်ပြီးနောက် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် အရည်အသွေးမှတ်များ အနည်းငယ်မျှသာ တိုးလာရသနည်း။

အရည်အသွေး အားလုံးက ၁၀၀ မှတ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး ဆက်လက် မြှင့်တင်၍ မရတော့ပေ။

ဤအချက်က ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ပြီးတော့ ရုတ်တရက် ရရှိလာတဲ့ မြောက်မြားစွာသော အမှတ်တွေကရော ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဝင်ရောက်နေသော်လည်း ဖြေရှင်းရန် အချိန်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုလက်ရှိတွင် ကျွန်းပေါ်၌ ပိတ်မိနေသော လူသုံးယောက်ကို သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ကျန်နေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"စောစော လူသုံးယောက်ကို သွားဖမ်းလိုက်... အရင်မသတ်နဲ့ဦး... သူတို့ကို အရိပ်ကမ္ဘာထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်"

လင်းယွမ်က နဂါးနက်ကြီး၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ထိုသို့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်က အားကောင်းလှသဖြင့် ပေးပို့လိုက်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နိုင်ပေသည်။

နဂါးနက်ကြီးက ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်း တိုးညင်းစွာ အသံပြုလိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လေထဲသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။

လင်းယွမ်က နောက်မှ လိုက်မသွားတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အကြိမ်အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီး ရေပေါ်ကျွန်း၏ နယ်မြေထဲမှ လျင်မြန်စွာ နေရာရွှေ့ပြောင်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားလေသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ကြီးမှာ မီးခိုးရောင် သန်းနေပြီး မှိုင်းညို့နေသော်လည်း နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

မည်းမှောင်နေသော တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ ထဲမှ အခုလေးတင် ထွက်လာပြီး နေ့ခင်းဘက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် မကျင့်သားရသလို ဖြစ်နေသေးသည်။

သို့သော် ၎င်းက လင်းယွမ်ကို ကြောင်အမ်းသွားစေသည့် အကြောင်းရင်း မဟုတ်ပေ။

သူ့ကို နေရာမှာတင် ကြက်သေသေသွားစေသည်က ယခုလက်ရှိ ရာသီဥတုပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် သဲသဲမဲမဲ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အစား ဘဲငန်းမွေးအလား နှင်းပွင့်ကြီးများက အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေလေသည်။

မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်ရသမျှ နေရာတိုင်းတွင် ငွေရောင်နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။

ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော အရာဝတ္ထုများအားလုံး ထူထဲသော နှင်းပွင့်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ခံထားရသည်။

ရေပြင်မှာ လုံးဝ အေးခဲမသွားသေးသော်လည်း ရေစီးကြောင်း ငြိမ်သက်နေသော နေရာများတွင် ပါးလွှာသော ရေခဲလွှာများ စတင် ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ခုနက တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ ထဲတွင် ရှိနေစဉ်က သေချာ ဂရုမစိုက်မိခဲ့ဘဲ အပြင်ဘက်တွင် နှင်းတွေကျနေပြီဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"မိုးတိတ်သွားပြီး နှင်းတွေ စကျနေပြီပဲ"

"ငါ အထဲမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာတောင် နေခဲ့မိတာလဲ"

လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ အံ့သြထိတ်လန့်သွားကာ သူ၏ အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သို့သော် ဤအနီးအနားရှိ ရေပြင်ပေါ်တွင် အဆောက်အအုံ တစ်ခုမျှ မရှိပေ။

အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ပြန့်ပြူးနေပြီး နေရာတိုင်းတွင် ဖြူလွှသော နှင်းများနှင့် ရေပြင်များကိုသာ တွေ့မြင်ရလေသည်။

ရုတ်တရက် မြောက်ရိုးစွန်း ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေပြီး အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

သူက တွင်းနက်အရိပ်ကမ္ဘာ ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ဝင်သွားပြီး နဂါးနက်ကြီးကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နဂါးနက်ကြီးက အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ထိုအရိပ်ကမ္ဘာထဲ၌ လူရိပ်သုံးခုမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပိတ်လှောင်ခံထားရလေသည်။

လင်းယွမ်က အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲကာ ၎င်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် ရွှီဟောင်ယန်တို့ သုံးယောက်မှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသည်။

တိန့်ကျဲက နာကျင်စွာဖြင့် "ငါတို့ ဘယ်လိုမှ ထွက်ပြေးလို့မလွတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ သိသားပဲ"

ရွှီဟောင်ယန်ကလည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် "ဒီက မြေမျက်နှာပြင်က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာ... အဲ့ဒီသားရဲက ရေပေါ်ကျွန်းရဲ့ အမြူတေကို သန့်စင်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ တကယ် လွတ်လမ်းမရှိတော့ဘူး"

"တောက်... ဒီလိုမှန်းသိရင် အမှောင်ဓာတ် သွေးသလင်းကျောက်တွေကို လောဘတကြီး လာမယူပါဘူး" မာကောင်းရွှမ်ကလည်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လင်းယွမ်၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အော်... ခင်ဗျားတို့က သွေးသလင်းကျောက်တွေကြောင့် ကျန်ခဲ့ကြတာကိုး"

"ဘယ်သူလဲ"

"ဘယ်သူလဲကွ"

"ဒီမှာ တခြားလူ ရှိနေသေးတာလား"

သူတို့သုံးယောက်လုံး အလွန် အံ့သြသွားကြပြီး ခေါင်းကို အလျင်အမြန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မလှမ်းမကမ်းတွင် နောက်ထပ် လူရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပိတ်မိနေခဲ့သော်လည်း အခြားလူတစ်ယောက်ကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သုံးယောက်သားမှာ အံ့သြမှုနှင့်အတူ ဝမ်းသာသွားကြလေတော့သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၅၄၈) တန်လို့လား

လူသုံးယောက်အတွက်ကတော့ ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေခြင်းအပေါ် သူတို့၌ မည်သည့်နည်းလမ်းမှ မရှိတော့ချေ။

ယခု ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်ဖြစ်ရာ ရန်သူပဲဖြစ်ဖြစ် မိတ်ဆွေပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ ဒီလူက အပြင်ထွက်မယ့် နည်းလမ်းများ ရှိနေရင်ရော...

တိန့်ကျဲက ချက်ချင်း အော်မေးလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေ... ခင်ဗျားလည်း အဲ့ဒီနဂါးဆိုးကြီးဆွဲခေါ်သွားလို့ ဒီအရိပ်ကမ္ဘာထဲ ရောက်လာတာလား"

"မိတ်ဆွေ... ဘယ်တုန်းက ရောက်လာတာလဲ... ကျွန်တော်တို့တွေ ဒီမှာ ပိတ်မိနေတာ တစ်လကျော်ပြီ... ဘာလို့ ခင်ဗျားကို မတွေ့ခဲ့ရတာလဲ" ရွှီဟောင်ယန်ကလည်း ချက်ချင်း ဝင်မေးသည်။

မာကောင်းရွှမ်က စကားမပြောသော်လည်း လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ သူစကားပြောမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသည်။

လင်းယွမ်က ရွှီဟောင်ယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း အံ့သြသွားပြီး "ခင်ဗျားတို့ ဒီမှာ ပိတ်မိနေတာ တစ်လကျော်ပြီ ဟုတ်လား"

ရွှီဟောင်ယန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ခုလေးတင် ဒီအရိပ်ကမ္ဘာကြီး ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားလို့ ကျွန်တော်တို့ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက မြေပြင်အနေအထားတွေ ရုတ်တရက်ကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီး... ဟမ်..."

သူ ဤနေရာသို့အရောက်တွင် ရုတ်တရက် ရင်ထိတ်သွားပြီး လင်းယွမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်နှစ်ယောက်ကလည်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး လင်းယွမ်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လောကကြီးတွင် ဤမျှ တိုက်ဆိုင်သောအရာမျိုး မရှိနိုင်ပေ။ အပြင်ဘက်တွင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်ပြီးသည်နှင့် ဒီလူက အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာသည်တဲ့လား။

ဒီကိစ္စနှစ်ခုက မသက်ဆိုင်ဘူးဟု ဆိုလာလျှင် သူတို့သုံးယောက်လုံးကို သတ်ပစ်လျှင်တောင် ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ရွှီဟောင်ယန်က စကားစကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကာ ဆက်မပြောတော့ပေ။

ဘေးနားရှိ တိန့်ကျဲက ချက်ချင်း နှုတ်ခမ်းဟလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေ... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် ဝင်လာတာလဲ"

လင်းယွမ်က စကားပြန်မပြောပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲရှိ သံသယများစွာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက် နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ အရိပ်နဂါး ရေပေါ်ကျွန်းရဲ့ နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်ခဲ့တာ တစ်လကျော်တောင် အချိန်ယူခဲ့ရတာပဲ... ဒီလောက်တောင် ကြာသွားတာလား"

"နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်နေတဲ့ အချိန်အတွင်း ဗိုက်ဆာတာကိုတောင် မခံစားမိတော့ဘူးလား"

လင်းယွမ်၏ အတွေးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ နှလုံးအမြူတေမှ ပေးစွမ်းသော စွမ်းအင်က လူကို အစာမစားဘဲ နေနိုင်စေတာများလား။

"ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အမှတ်တွေ သုံးသိန်းကျော်လောက် ရုတ်တရက် တက်လာတာကိုး... ထိုက်ယန်တောင်ဘက်က နေ့တိုင်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို သတ်ဖြတ်နေလို့ ပေးတဲ့အမှတ်တွေ ဖြစ်ရမယ်"

"အမှတ်တွေ တက်နေသေးတာကို ကြည့်ရင် ထိုက်ယန်တောင်မှာ လောလောဆယ် ဘာပြဿနာမှ မရှိသေးဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ"

လင်းယွမ်က စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အကြောင်းအကျိုး လွှဲပြောင်းအစွမ်း ရှိနေသဖြင့် ထိုက်ယန်တောင် သားသတ်ရုံက နေ့စဉ် သန္ဓေပြောင်း သားရဲများကို သတ်ဖြတ်လိုက်တိုင်း သူ့ထံသို့ အမှတ်များ ပံ့ပိုးပေးနေမည် ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ သူက ဒီအမှတ်တွေ တိုးလာတာကို ကြည့်ပြီး ထိုက်ယန်တောင်၏ လက်ရှိ အခြေအနေကိုလည်း ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။

သားသတ်ရုံက ပုံမှန်လည်ပတ်နေနိုင်သည် ဆိုခြင်းက ထိုက်ယန်တောင်တွင် လောလောဆယ် ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မရှိသင့်ဘူးဆိုသည်ကို သက်သေပြရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါကြောင့် အပြင်ဘက်မှာ နှင်းတွေတောင် ကျနေတာကိုး... တစ်လကျော်တောင် အချိန်ကုန်သွားခဲ့ပြီပဲ"

"ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက လူတွေရော ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြလား မသိဘူး"

လင်းယွမ်၏ အတွေးများ လည်ပတ်နေစဉ် သူ့ရှေ့ရှိ လူသုံးယောက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်လား... ဟားဟား... ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်လုံး ခန့်မှန်းမိလောက်ပြီပဲ... ဘာ ထပ်မေးနေစရာ လိုသေးလို့လဲ"

"အပြင်က လှုပ်ရှားမှုတွေက ခင်ဗျားနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလား" မာကောင်းရွှမ်က ချက်ချင်း ထပ်မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မှန်တယ်"

"ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်လိုက်တာလား" တိန့်ကျဲက ချက်ချင်း အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရေပေါ်ကျွန်း၏ မြေပြင်အနေအထားကို ထိန်းချုပ်ချင်ပါက နှလုံးအမြူတေကသာ လုပ်နိုင်သည်ဆိုခြင်းကို သူ အလွန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျွန်းပေါ်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင် ရာသီဥတုကို ထိန်းချုပ်ရန် သို့မဟုတ် ကျွန်းပေါ်ရှိ သက်ရှိသတ္တဝါများ ဖြန့်ကျက်မှုကို ထိန်းချုပ်ရန်ဆိုလျှင်မူ ဦးနှောက်အမြူတေကို လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

စောစောက သူတို့ လူစုခွဲ၍ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နဂါးနက်ကြီး၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။

၎င်းက နဂါးနက်ကြီးသည် ဦးနှောက်အမြူတေကို သန့်စင်ထားပြီးဖြစ်၍ သူတို့ကို ဤမျှမြန်ဆန်တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ယခု ဤလူက မြေပြင်အနေအထားကို ပြောင်းလဲနိုင်သည် ဆိုခြင်းက တစ်ဖက်လူသည် နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သုံးယောက်လုံးက လူမိုက်များ မဟုတ်ကြသဖြင့် ဤအရာများကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိသွားကြသည်မှာ သဘာဝပင်။

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ"

မာကောင်းရွှမ်က လင်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဤအရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် လူတိုင်းက နှစ်ဘက်မြင် အရိပ်များသဖွယ် ဖြစ်နေသဖြင့် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို လုံးဝ ခွဲခြား၍မရနိုင်ပေ။

သူတို့သုံးယောက်က လင်းယွမ်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း ဘာကိုမှ မမြင်ရချေ။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင်က လင်းယွမ်ပဲ"

"ဘာ"

"ခင်ဗျားလား"

"လင်းယွမ်..."

ထိုသုံးယောက်အနက် တုံ့ပြန်မှု အကြီးမားဆုံးမှာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ရေလေး ယဇ်ပုရောဟိတ် တိန့်ကျဲပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လင်းယွမ်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း လင်းယွမ်က နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်လိုက်ပြီဟု ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။

"မိတ်ဆွေတိန့်... ခင်ဗျား သူ့ကို သိလို့လား" ရွှီဟောင်ယန်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"လင်းယွမ်... ဒီနာမည်ကို တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ..." မာကောင်းရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ရေပေါ်ကျွန်း အပြင်ဘက်တွင် လင်းယွမ်သည် အင်အားပြင်းပြင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲဓားကွက် တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

မာကောင်းရွှမ်တို့က လင်းယွမ်ကို မသိကြသော်လည်း ထိုဖြစ်ရပ်ကိုမူ ရင်ထဲစွဲကျန်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနာမည်ကို ခပ်ဟဟ ပြောခဲ့သည်ကို ကြားခဲ့ရုံမျှသာဖြစ်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံး အပြန်အလှန် ပတ်သက်မှုမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

ယခု တစ်လကျော် အချိန်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ဤနာမည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူက ချက်ချင်း သတိမထားမိသည်မှာ သဘာဝပင်။

တိန့်ကျဲက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်... ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင်... အရင်က ကျွန်းအပြင်ဘက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲဓားကွက်နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းရဲ့ သင်္ဘောကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းပစ်ခဲ့တာလေ... ခင်ဗျားတို့ မှတ်မိလောက်မှာပါ"

ရွှီဟောင်ယန်နှင့် မာကောင်းရွှမ်တို့ ချက်ချင်း လန့်သွားကြသည်။

"သူကိုး"

"ခင်ဗျားဖြစ်နေတာကိုး"

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက မနေနိုင်ဘဲ လင်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ်က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်ကရော ဘယ်သူတွေလဲ"

သုံးယောက်သား အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့သုံးယောက် မပြောချင်လည်း နေပါ... ကျုပ် သွားပြီ"

"နေပါဦး"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် ရွှီဟောင်ယန်က ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားမှာ အပြင်ထွက်မယ့် နည်းလမ်း ရှိလို့လား"

လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကျုပ်က ဒီနေရာရဲ့ နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်ပြီးပြီလေ... ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ"

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် သုံးယောက်သား ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ရွှီဟောင်ယန်က အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ရွှီဟောင်ယန်ပါ... ပေါင်ရှန်းမြို့ ခိုလှုံရေးစခန်းကပါ"

လင်းယွမ် မျက်မှောင်ပင့်သွားသည်။ ဒီလူက ပေါင်ရှန်းမြို့က လာလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

သူက အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ဘာအမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်လဲ"

"ကျွန်တော်က အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်ပါ... ဒီရေပေါ်ကျွန်းရဲ့ နှလုံးအမြူတေကို ဆရာလင်းယွမ်က သန့်စင်ပြီးသွားပြီဆိုမှတော့ ကျွန်တော် ရှုံးကြောင်း ဝန်ခံပါတယ်... ဆရာလင်းယွမ် အနေနဲ့ သက်ညှာပေးပါဦး... နောက်တစ်နေ့ ဆရာလင်းယွမ် ပေါင်ရှန်းမြို့ကို ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော် အိမ်ရှင်ကောင်းပီသစွာ ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံပါ့မယ်"

လင်းယွမ်က ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားပြန်မပြောဘဲ ကျန်နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ကရော ဘယ်သူတွေလဲ"

တိန့်ကျဲမှာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ရေလေး ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီကမှ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ထိုက်ယန်တောင်နှင့် ရန်ညှိုးဖွဲ့ထားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် အမည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါက လင်းယွမ်က သူ့အပေါ် မည်သို့ ဆက်ဆံမည်ကို သူ မသေချာပေ။

မာကောင်းရွှမ်က ချက်ချင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းယွမ်... မင်္ဂလာပါဗျာ... ကျွန်တော်က မာကောင်းရွှမ်ပါ... ကျိအန်မြို့ ဖူရုံတောင်ကြားက လာတာပါ... အလျင်အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်ပါ... ဆရာလင်းယွမ် အနေနဲ့ သက်ညှာပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးပါဦး"

"တစ်နေ့ ဖူရုံတောင်ကြားရဲ့ အကူအညီလိုတဲ့ နေရာမျိုးရှိရင် ဆရာလင်းယွမ် အားမနာတမ်းသာ ပြောပါ"

မာကောင်းရွှမ်နှင့် ရွှီဟောင်ယန် နှစ်ယောက်စလုံးက လင်းယွမ်နှင့် ရန်ညှိုးရန်စ မရှိကြပေ။

ယခုတစ်ကြိမ် လူတိုင်း အမှောင်ချောက်နက်ဝ ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်တွင် ပေါ်လာခြင်းမှာ အခွင့်အရေးကို လုယူရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ယခု အခွင့်အရေးက အတည်ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကာ လင်းယွမ်က နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က တိုက်ရိုက်ပင် အရှုံးပေးလိုက်ပြီး လင်းယွမ်ကို သက်ညှာပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် လူတိုင်းကြားတွင် သေရေးရှင်ရေး ရန်ညှိုးမျိုး မရှိလျှင် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း စကားမပြောဘဲ တိန့်ကျဲကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ဘာလို့ စကားမပြောတာလဲ"

တိန့်ကျဲ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ခြောက်ကပ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်... ကျွန်တော်က..."

မာကောင်းရွှမ်နှင့် ရွှီဟောင်ယန်တို့သည် တိန့်ကျဲ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ရွှီဟောင်ယန်က အသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေတိန့်... ကိစ္စတွေက ဒီအခြေအနေထိ ရောက်နေပြီကို ခင်ဗျားက ဘာများ အခက်တွေ့နေရတာလဲ... တကယ်လို့ ဆရာလင်းယွမ်သာ ဝင်မပါရင် ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်တို့တွေ ဒီအရိပ်ကမ္ဘာထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး ဘယ်အချိန်မှ လွတ်မယ်ဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး"

မာကောင်းရွှမ်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။ "မိတ်ဆွေတိန့်... ဒီတစ်လကျော်ကို ဘယ်လို ဖြတ်သန်းခဲ့ရလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား ဆက်ပြီး သည်းခံနေချင်သေးလို့လား"

တိန့်ကျဲက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဒီ အဆုံးမဲ့ မှောင်မည်းနေသော အရိပ်ကမ္ဘာထဲတွင် သူ တကယ်ကို တစ်မိနစ်တောင် ဆက်မနေနိုင်တော့ပေ။

ချက်ချင်း သေသွားရမည် ဆိုလျှင်တောင် ဒီနေရာတွင် အသေခံပြီး အချိန်ကုန်ရတာထက် ပိုကောင်းသေးသည်။

ချက်ချင်းပင် သူက လင်းယွမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ရေလေး ယဇ်ပုရောဟိတ် တိန့်ကျဲပါ"

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် လင်းယွမ်က ချက်ချင်း အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဖြစ်နေတာကိုး... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားက နာမည်ကို ထုတ်မပြောရဲတာပဲ"

တိန့်ကျဲက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခဏအကြာမှ ပြောလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ ကိစ္စမှာ ကျွန်တော် မပါဘူး... ဒီကိစ္စကို ကပ်ရောဂါ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဟန်ထိုက်က တစ်ယောက်တည်း စီစဉ်ခဲ့တာပါ"

"ဟားဟား... ခင်ဗျားက ဒီကိစ္စက ခင်ဗျားနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား" လင်းယွမ်က လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။

တိန့်ကျဲ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး လေးပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဟန်ထိုက်က ထိုက်ယန်တောင်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လျှင် ထိုမှရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သူ သေချာပေါက် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းက သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပါဘူးဟု ပြောချင်လျှင်တောင် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဆရာလင်းယွမ်... ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရတဲ့ ကိစ္စမှာ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်... ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော့်ကို ပြန်လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အထက်အောက် အားလုံးကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ထိန်းချုပ်ပြီး ထိုက်ယန်တောင်ကို လင်ကျန်းမြို့က ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း အဆင့်ရှိတဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်း အင်အားစုအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးပါ့မယ်"

"ကျွန်တော်က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ ထိုက်ယန်တောင်ကြားမှာ မဟာမိတ် စာချုပ်ချုပ်ဆိုဖို့ကိုတောင် တာဝန်ယူပေးနိုင်တယ်... နောက်ပိုင်းကျရင် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဖွဲ့က မဟာမိတ်..."

"ဟားဟားဟား..."

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူစကားပြောလို့ပင် မဆုံးသေးခင်မှာ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ထိုရယ်သံထဲတွင် သရော်လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေက အကုန်လုံး ခင်ဗျားလိုပဲ မောက်မာကြတာလား"

လင်းယွမ်က ဟားတိုက်ရယ်မောပြီးနောက် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တိန့်ကျဲက ကြောင်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဘာ"

လင်းယွမ်၏ အသံက အေးစက်သွားသည်။ "ငတုံး... ခင်ဗျားတို့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကျုပ်ရဲ့ ထိုက်ယန်တောင်ကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို ဒီကိစ္စက ဒီအတိုင်း ပြီးသွားလိမ့်မယ်လို့များ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား"

"ကျုပ်လူတွေကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်တယ်... ကျုပ်ရဲ့ ပိုင်နက်ကို လာတိုက်တယ်... နောက်ဆုံး လာတိုက်တဲ့ ရန်သူတွေကို ကျုပ်က အကုန်သတ်ပစ်ခဲ့ရတယ်... အခု ခင်ဗျားက ကျုပ်ဆီလာပြီး မဟာမိတ်ဖွဲ့မယ်လို့ တစ်ခွန်းတည်း ပြောလိုက်တာနဲ့တင် ဒီကိစ္စကို ကျော်သွားချင်နေတာလား"

"ဟားဟား... ဒီလို ရူးမိုက်တဲ့ စကားကို ပြောထွက်အောင် ဘယ်သူကများ ခင်ဗျားကို သတ္တိတွေ ပေးထားလဲဆိုတာ ကျုပ် တကယ်ကို မသိတော့ဘူး"

"ကျုပ်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့မယ်... ခင်ဗျားတို့က တန်လို့လား"

လင်းယွမ်၏ စကားကြောင့် တိန့်ကျဲ၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားရသည်။

သူပေးလိုက်သော အပေးအယူက လုံလောက်အောင် ရိုးသားနေပြီဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။

လင်ကျန်းမြို့ တစ်မြို့လုံးတွင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းနှင့် ယှဉ်နိုင်မည့် အင်အားစု ဘယ်နှစ်ခု ရှိနေသေးလို့လဲဆိုတာကို သိထားသင့်သည်။

သူက မိတ်ဖွဲ့ရန် ကိုယ်တိုင် ကမ်းလှမ်းလာခြင်းက သူ့အမြင်တွင် အလွန်ကြီးမားသော အလျှော့ပေးမှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းယွမ်ကမူ မည်သည့် အလျှော့ပေးမှုကိုမျှ မလုပ်ခဲ့ပေ။ ဤလူ၏ မောက်မာဝင့်ကြွားနေသော အမူအရာကိုသာ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူ့ကို ပါးတစ်ချက် ရိုက်ပြီးမှ နောက်လှည့်ကာ မိတ်ဆွေဖွဲ့ကြရအောင်ဟု လာပြောနေပြီး ဤကိစ္စက ပြီးသွားပြီတဲ့လား။

ဟားဟား... တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။

"လင်းယွမ်... မင်း နားမလည်ဘူး... ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက တခြား အင်အားစု သေးသေးလေးတွေ မဟုတ်ဘူး... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းကလွဲရင် ငါတို့အားလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင် ရေပေါ်ကျွန်းတွေ ရှိကြတယ်... ရေလွှမ်းမိုးနေတဲ့ ကပ်ဘေးကမ္ဘာကြီးမှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့ တကယ် အရည်အချင်းရှိတဲ့ အင်အားကြီးအဖွဲ့တွေပဲ"

"ငါတို့ဆီမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ စနစ်တွေ... လုံလောက်တဲ့ ရိက္ခာတွေလည်း ရှိသေးတယ်..."

လင်းယွမ်က သရော်လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ကျုပ် အပြင်ရောက်သွားတာနဲ့ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ အဲ့ဒါတွေ ချက်ချင်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

တိန့်ကျဲ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက စစ်ဖြစ်ချင်နေတာလား"

"ဟားဟား... ဒါမှမဟုတ်ရင်ရော... ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်ရဲ့ ထိုက်ယန်တောင်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ အခြေခံ အဆောက်အအုံ ဘယ်လောက်များများကို ဖျက်ဆီးခဲ့လဲ... ကျုပ်က ဒီအတိုင်း ပြီးသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်များ ထင်နေတာလား"

"မင်း... မင်း... မင်း အရမ်းစွမ်းတယ်ဆိုတာကို ငါ ဝန်ခံတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက မင်းထင်သလောက် လုံးဝ မရိုးရှင်းဘူးနော်"

"တကယ်လို့ စစ်တိုက်ရမယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက တစ်ဖွဲ့တည်းပဲ... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းနဲ့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းကလည်း လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

တိန့်ကျဲက မနေနိုင်တော့ဘဲ အခြားဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုကိုပါ ထုတ်သုံးကာ လင်းယွမ်ကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်တော့သည်။

လင်းယွမ်က အထင်အမြင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။

သူက မေးခွန်းတစ်ခုသာ မေးလိုက်သည်။ "တိန့်ကျဲ... ကျုပ် ခင်ဗျားကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့"

"ခင်ဗျားက ကျုပ်ရဲ့ ထိုက်ယန်တောင်ကို ဝင်တိုက်တဲ့နေရာမှာ တိုက်ရိုက် မပါဝင်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို ထောက်ထားပြီး ကျုပ် ခင်ဗျားကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပေးမယ်... ကျုပ်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိပြီး ကျုပ်ကို အညံ့ခံမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားကို အသက်ရှင်လျက် လွှတ်ပေးနိုင်တယ်"

တိန့်ကျဲ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး လေးပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလော။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်နိုင်မည်နည်း။

အနည်းဆုံးတော့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ သူက လောလောဆယ်တွင် ဒီအခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းယွမ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားက သဘောမတူတဲ့ပုံပဲ"

"ဒါဆိုလည်း ခင်ဗျား ဒီမှာပဲ ဆက်နေလိုက်တော့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းယွမ်က သူ့ကို ဆက်လက် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အခြားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရွှီဟောင်ယန်... မာကောင်းရွှမ်"

သူတို့နှစ်ဦးလုံး တက်ကြွသွားကြပြီး ရွှီဟောင်ယန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းယွမ်... ကျွန်တော်တို့က ထိုက်ယန်တောင်ကို ပြစ်မှားဖူးတာမျိုး မရှိပါဘူးနော်"

မာကောင်းရွှမ်ကလည်း အလျင်အမြန် ပြောသည်။ "ဟုတ်ပါတယ် ဆရာလင်းယွမ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖူရုံတောင်ကြားက လင်ကျန်းမြို့ကို တစ်ခါမှ ခြေမချဖူးပါဘူး... ဒီရေပေါ်ကျွန်းကို လာရှာတဲ့ အချိန်မှာလည်း မြစ်ကြောင်းအတိုင်း စုန်ဆင်းလာတာပါ... လင်ကျန်းမြို့ကို လုံးဝ မရောက်ခဲ့ပါဘူး"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေစရာ မလိုပါဘူး... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်နောက်က အင်အားစုတွေက ကျုပ်ရဲ့ ထိုက်ယန်တောင်နဲ့ ရန်ညှိုးမရှိဘူးဆိုတာကို ကျုပ် သိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ စကားကို ပြန်လှည့်ပြောရရင် ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က ကျုပ်အပေါ် ကျေးဇူးတရားလည်း မရှိဘူးမလား"

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က ကျုပ်ကို အပြင်ရောက်အောင် ကူညီပေးစေချင်တာကို ပါးစပ်ကနေ အလကား ပြောရုံနဲ့ ရမယ်လို့များ ထင်နေတာလား"

"ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ရှိမှာလဲ"

ရွှီဟောင်ယန်နှင့် မာကောင်းရွှမ်တို့ ချက်ချင်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။

နှစ်ယောက်လုံးက ဉာဏ်ကောင်းသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် လင်းယွမ်၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။

ရွှီဟောင်ယန်က အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းယွမ်က ဘာများ လိုချင်လို့လဲဗျ"

မာကောင်းရွှမ်ကလည်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းယွမ် အနေနဲ့ လိုချင်တဲ့ အပေးအယူကိုသာ ပြောပါဗျာ"

ဆက်ရန်...