အခန်း (၆၆၄-၆၆၆)

Chapter 664: ငါ့အမိန့်နဲ့ ဘယ်သူ့မှ အရှင်မထားနဲ့

ရှန်မို၊ လဲ့ကျန့်ဟယ်နှင့် လဲ့ကျီကျိန်းတို့ သုံးဦးသား အတူတူ ထွက်ခွာသွားကြပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အလင်းစက်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ရှီဖျင်၊ ချီဟန်နှင့် ကျန်သူများမှာမူ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လျက် ရိုသေစွာ ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လဲ့ချွမ်းကမူ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည်။ ချီဟန်သည် ကျိုးနွံသော လေသံဖြင့်

"အကြီးအကဲ လဲ့ချွမ်း..."

လဲ့ချွမ်း ခပ်မှန်မှန်ပင် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏။ "ထပ်ပြောနေဖို့ မလိုတော့ဘူး"

"ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ငါ့ကို ဒီမှာ ထားခဲ့တာ"

"မင်းတို့က ပြဿနာပဲ"

သူသည် ချီဟန်နှင့် ကျန်သူများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယင်းပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးများ ဝဲပျံလာပြီး ကောင်းကင်ယံ၏ အရောင်ပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချီဟန်နှင့် ကျန်သူများမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"လေမိုးကြိုး အမိန့်တော်တံဆိပ်!"

ရှီဖျင်ပင်လျှင် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်၍ မရပေ။

လေမိုးကြိုး အမိန့်တော်တံဆိပ်။

ယင်းမှာ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ စုရုံးစေခိုင်းသည့် အမိန့်ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေအတွင်း မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဤတံဆိပ်ကို မြှောက်လိုက်ပါက မိုင်တစ်သိန်း ပတ်လည်အတွင်းရှိ မျိုးနွယ်စုနှင့် ဆက်နွှယ်သော နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ အားလုံး တစ်ရက်အတွင်း ရောက်ရှိလာရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တံဆိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ၏ အမိန့်ကိုလည်း နာခံရမည် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လေမိုးကြိုး အမိန့်တော်တံဆိပ်ကို မျိုးနွယ်စု၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန် သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စုက စစ်ကြေညာချိန်မျိုးတွင်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ သို့မဟုတ်လျှင်... အတွင်းပိုင်းမှ အမှိုက်များကို ရှင်းလင်းသည့် အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်၏။

ရှပ်! ရှပ်! ရှပ်!

အဝေးမှ အလင်းတန်းပေါင်း များစွာ ပျံသန်းလာကြသည်။

"ဟွမ်လုံဂိုဏ်း… လေမိုးကြိုး အမိန့်တော်ကို နာခံဖို့ ရောက်ပါပြီ”

"နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း… လေမိုးကြိုး အမိန့်တော်ကို နာခံဖို့ ရောက်ပါပြီ"

"ဝိညာဉ်သားရဲတောင်… လေမိုးကြိုး အမိန့်တော်ကို နာခံဖို့ ရောက်ပါပြီ"

"...”

အားကောင်းသော အသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကောင်းကင်တွင် စုရုံးမိသွားပြီး အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

ချီဟန်၏ မျက်နှာမှာ ထုံးသုတ်ထားသကဲ့သို့ လုံးဝ ဖြူလျော့သွားသည်။ သူ၏ အုပ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူများလည်း ထပ်တူပင် ဖြူလျော့နေကြသည်။ ဤကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ရောက်ရှိထားသူ မည်သူမဆို လူအ မဟုတ်ကြပေ။

လဲ့ချွမ်းမှ လေမိုးကြိုး အမိန့်တော်တံဆိပ်ကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်စဉ်ကတည်းက ဘာဖြစ်လာမည်ကို ၎င်းတို့ ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။

ချီဟန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီနေသည်။

"အကြီးအကဲ လဲ့... တကယ်ပဲ... ဒီလိုအထိ လုပ်ဖို့ လိုလို့လား"

သူသည် စကားကိုပင် သေသေချာချာ မပြောနိုင်တော့ပေ။

လဲ့ချွမ်း၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူ လေမိုးကြိုး အမိန့်တော်တံဆိပ်ကို ချီဟန်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများဘက်သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ "တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲချုပ် ချီဟန်နဲ့ သူနောက်လိုက် အားလုံး… မင်းတို့မှာ အပြစ်နှစ်ခု ရှိတယ်"

"ပထမအချက်… ငါတို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု သခင်လေးရဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ကို စော်ကားတာ”

"ဒုတိယအချက်… ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်လို ဂိုဏ်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တရားမဝင် ရန်ငြိုးတွေ၊ မသမာတဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေ လုပ်ဆောင်တာ"

"မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဥပဒေအရ ကွပ်မျက်စေ!"

လဲ့ချွမ်း၏ အသံမှာ ပြတ်သားလှသည်။

နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ချီဟန်တို့ အုပ်စုထံသို့ စီးဝင်သွားကြတော့သည်။

ရှီဖျင် သူ့ကို ထောက်ခံသူများပင် ဤရှင်းလင်းရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ချီဟန်နှင့် သူ၏ လူစုကို မုန်းတီးနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။ ချန်နန်ရွှမ်ကဲ့သို့ ပါရမီရှင် တပည့်တစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

၎င်းတို့မှာ ဂိုဏ်းအတွက် ကပ်ပါးကောင်များနှင့် အမှိုက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုအခါ သူတို့ကို ဖယ်ရှားရန် အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ချီဟန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့… ကျေးဇူးပြုပြီး—!"

သူ၏ အသံမှာ ရုပ်သွင်တော်များနှင့် နည်းစနစ်များ၏ မုန်တိုင်းကြားတွင် ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ အလင်းတန်းများ ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင် ချီဟန်နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များမှာ လုံးဝ ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး အလောင်းပင် မကျန်တော့ပေ။ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျလာသော အဝတ်စုတ် အချို့သာလျှင် ၎င်းတို့ ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း တိတ်ဆိတ်စွာ သက်သေထူနေတော့သည်။

"ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်ဟာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ တားမြစ်ချက်ကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့တယ်"

လဲ့ချွမ်း၏ အားကောင်းသော အသံမှာ မိုင်သုံးထောင် ပတ်လည်အထိ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

"ပထမ… ထူလင်းဂိုဏ်း၊ ဓားဖြူဂိုဏ်း၊ ဓားရူးဂိုဏ်းတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းအပေါ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်တာ”

"ဒုတိယ… ထူလင်းဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေကို ရှောက်ယန် တပည့်တွေအဖြစ် ဟန်ဆောင် စေခိုင်းတာ"

"တတိယ… ဒီအပြစ်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတွေကို လာဘ်ထိုးတာ"

"ကျင့်ကြံသူ အပေါင်းတို့… ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ”

လဲ့ချွမ်း၏ အကြည့်မှာ စုရုံးနေသော အင်အားစုများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲရဲ့ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်!"

ကျင့်ကြံသူများ တညီတညွတ်တည်း ဟိန်းဟောက် လိုက်ကြသည်။

"ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းကြ တစ်ယောက်မှ အသက်မချန်နဲ့”

လဲ့ချွမ်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အလင်းတန်း တစ်ရာကျော်မှာ အနောက်ဘက်သို့ ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်၏ တောင်တံခါးဆီသို့ ဦးတည် ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ သောင်းပေါင်းများစွာမှာ အထက်မှ အောက်အထိ အားလုံး ကွပ်မျက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်၏ အမွေအနှစ်မှာ လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင်။

မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်တိုက်သင်္ဘောကြီး တစ်စင်းမှာ တည်ငြိမ်စွာ ပျံသန်းနေသည်။ ထိုယာဉ်မှာ အလျား ပေခြောက်ရာကျော်နှင့် အနံ ပေနှစ်ရာကျော် ရှည်လျားသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော အစီအရင်ပေါင်း များစွာကို ထွင်းထုထားသည်။ သဘာဝကျစွာပင် ထိုကဲ့သို့သော ရှုပ်ထွေးမှုမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက် နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်သော်လည်း ရှန်မို၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဤအစီအရင်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။

"မဆိုးဘူး… တကယ့်ကို လက်ရာမြောက်တာပဲ"

ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအရင်နှင့် ပတ်သက်သော ထူးခြားသည့် အသိအမြင်သစ် အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လောလောဆယ်တွင် သူစီမံနိုင်သော အမြင့်ဆုံးအဆင့် အစီအရင်မှာ သူတော်စင်အဆင့်နိမ့် ‘လမင်းရုပ်သေး အစီအရင်’ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအစီအရင်မှာ ရုပ်သေးများ ပြုလုပ်ရန်အတွက်သာ ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းတွင် တိုက်စစ် သို့မဟုတ် ခံစစ် စွမ်းရည် မပါဝင်ပေ။ လဲ့ကျန့်ဟယ်၏ တိမ်တိုက်သင်္ဘောမှာမူ သူ့အတွက် ထူးခြားသော အချက်အလက်များစွာကို သိစေခဲ့သည်။

ရှန်မိုသည် လမင်းရုပ်သေး အစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ထုတ်ယူပြီး ဤယာဉ်တွင် အသုံးပြုထားသော အစီအရင်အချို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အစီအရင်သစ်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်မလားဟု စဉ်းစားနေမိသည်။ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်နိုင်သည့် အစီအရင်မျိုးပင်။

ထိုအချိန်တွင် လဲ့ကျန့်ဟယ်၏ အသံမှာ သူ၏ ဘေးနားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မိတ်ဆွေ ရှန်… မင်း အဲဒါကို အရမ်း အာရုံစိုက်ပြီး ကြည့်နေတာပဲ… မင်းလည်း အစီအရင် ပညာရပ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်လား"

လဲ့ကျန့်ဟယ် စိတ်ထဲမှ အံ့သြနေမိသည်။

ရှန်မိုသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ယာဉ်ကို နှစ်ရက်တိတိ လေ့လာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် တောက်ပနေဆဲပင်။ ဤတိမ်တိုက်သင်္ဘောမှာ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်ဦးခေါင်း ‘အကျဉ်းထောင် သူတော်စင်’ တာအို အရှင်သခင် အဆင့်တွင် ရှိစဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော ရတနာဖြစ်ပြီး ‘ကပ်ဘေးမိုးကြိုး တိမ်တိုက်သင်္ဘော’ ဟု အမည်ရသည်။ ယင်းတွင် ကြီးမားလှသော တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် စွမ်းအားများ ရှိသည်။ သူတော်စင်အဆင့် တိမ်တိုက်သင်္ဘောများကြားတွင်ပင် ယင်း၏ မြန်နှုန်းမှာ အကောင်းဆုံးများထဲတွင် ပါဝင်သည်။ အကျဉ်းထောင် သူတော်စင်သည် သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ဤယာဉ်မှာ အဆင့်နိမ့်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ အစီအရင် ပုံကြမ်းများကို ပြန်လည်ရေးဆွဲကာ မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်အား လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ယင်းမှာ လဲ့ကျန့်ဟယ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် ယင်း၏ အစီအရင်ကို နှစ်နာရီမျှပင် တောင့်ခံ၍ မလေ့လာနိုင်ကြပေ။ နှစ်ရက်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ လဲ့ကျန့်ဟယ် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကပ်ဘေးမိုးကြိုး တိမ်တိုက်သင်္ဘောကို သုံး၍ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို လေ့ကျင့်လေ့ ရှိသည်။ သူ၏ တောင့်ခံနိုင်စွမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း ရှစ်နာရီမှာ အကန့်အသတ် ဖြစ်သည်။

ဤရှန်မိုမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားလှသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရှန်မို ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးတွင် လဲ့ကျန့်ဟယ် ရပ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်ပြီး လဲ့ကျီကျိန်းကလည်း အနီးနားတွင် ရိုသေစွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ"

ရှန်မိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"နှစ်ရက်ရှိပါပြီ ကျေးဇူးရှင်… ကျေးဇူးရှင် အာရုံစိုက်ပြီး လေ့လာနေတာ နှစ်ရက်တိတိ ရှိသွားပြီ… ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်ကို ရောက်ခါနီးနေပြီ"

လဲ့ကျီကျိန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရှန်မို ခပ်ခြောက်ခြောက် ရယ်လိုက်မိသည်။ သူ့အတွက်မူ စက္ကန့် အနည်းငယ်မျှသာ ကုန်ဆုံးသွားသည်ဟု ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ ဤအစီအရင်မှာ တကယ့်ကို နက်ရှိုင်းလှသည်။ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ လက်ရာ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

"ဟိုရှေ့မှာ မြင်နေရတာက မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်ပဲ"

လဲ့ကျန့်ဟယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ ရှန်… တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ဦး"

ရှန်မိုသည် သင်္ဘောဦးပိုင်းသို့ လျှောက်သွားကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် အောက်ဘက် မြေပြန့်ပြင်တွင် မြင့်မားခန့်ညားသော မြို့တော်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မြို့တော်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များမှာ မည်းမှောင် ထူထပ်စွာ လိပ်တက်နေကြသည်။ အခါအားလျော်စွာ လျှပ်စီးတန်းများ အောက်သို့ ပစ်ချနေပြီး မြို့တော်ကြီးကပင် ယင်းတို့ကို စုပ်ယူလိုက်သယောင် ရှိသည်။ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ မြို့ရိုးများတွင်လည်း ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသည်ကို ရှန်မို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းတို့ကို လျှပ်စီးစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်သော ရှားပါး သတ္တုတစ်မျိုးဖြင့် သွန်းလုပ်ထားပုံရ၏။ သာမန်အချိန်တွင် မြို့ရိုးများသည် လျှပ်စီးများကို စုဆောင်းထားပြီး လိုအပ်ချိန်တွင် ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော စွမ်းအားများအဖြစ် ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ထိုစွမ်းအားများကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက တာအို အရှင်သခင် တစ်ဦးပင်လျှင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။

အရှေ့ပြည်နယ်၏ အထွတ်အထိပ် အင်အားကြီး ငါးခုထဲမှ တစ်ခုဆိုသည့်အတိုင်းပင်။ ဤပမာဏနှင့် ခန့်ညားမှုမှာ အံ့မခန်းလှပေသည်။ သို့သော်လည်း အရွယ်အစားအရ ပြောရလျှင် မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်မှာ ကျယ်ပြော ခန့်ညားလှသော်လည်း နှိမ်နင်းခြင်းပင်လယ်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ခံတပ် ဆယ်ခုကိုမူ မကျော်လွန်နိုင်သေးပေ။ ရှန်မို၏ အမြင်တွင်မူ ထိုခံတပ်များ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုမှာ မည်သည့် အဆောက်အအုံ၏ အကန့်အသတ်ကိုမဆို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုတွင် ကြီးကြီးမားမား တုံ့ပြန်မှု မရှိသည်ကို လဲ့ကျန့်ဟယ် သတိပြုမိလိုက်ရာ စိတ်ထဲမှ ပို၍ပင် အံ့သြသွားတော့သည်။ ရှန်မိုသည် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ အဓိက မြို့တော်ဖြစ်သော မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိသည်။ သို့သော် ဤမြင်ကွင်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှန်မိုသည် အနည်းငယ်မျှပင် အံ့သြတုန်လှုပ်သည့် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ပေ။ လဲ့ကျန့်ဟယ် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

"ကပ်ဘေးမိုးကြိုး တိမ်တိုက်သင်္ဘောပဲ… မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်"

မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်၏ တံခါးဝတွင် ကျင့်ကြံသူများသည် အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာသော သင်္ဘောကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူ သောင်းပေါင်းများစွာမှာ ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ အပြည့်ရှိနေသည်။ မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်တွင် တစ်သက်လုံး နေထိုင်လာကြသူ အများစုအတွက်မူ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်ဘဲ ဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သလို ထို့ထက်မက ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တော့သည်။

Chapter 665: ရွှေရောင်မိုးကြိုးများ

ရှန်မိုသည် ကပ်ဘေးမိုးကြိုး တိမ်တိုက်သင်္ဘော၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေရင်း စုရုံးရောက်ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်မှုကို သဘာဝကျကျပင် လက်ခံရရှိနေသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးသူအချို့ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားကို ဖူးမြော်သည့် လူသားများကဲ့သို့ပင် ဒူးထောက်နေကြတော့၏။ ဤအချိန်တွင် ကပ်ဘေးမိုးကြိုး တိမ်တိုက်သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူသုံးဦးမှာ သက်ရှိအားလုံးကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသော နတ်ဘုရားများအလားပင်။ ၎င်းတို့သည် လူပေါင်းများစွာ၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားကြသည်။

လက်ချောင်းတစ်ချက် လှုပ်ရုံမျှဖြင့် တစ်ယောက်ကို အသက်ရှင်စေနိုင်သလို နောက်တစ်ယောက်ကို သေစေနိုင်သည်။ အာဏာ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်ရခြင်းမှာ ဤကဲ့သို့သော အရသာပင် ဖြစ်သည်။

လဲ့ကျန့်ဟယ်သည် လဲ့ကျီကျိန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ လဲ့ကျီကျိန်းမှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လွင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဤမြင်ကွင်းကို အတော်လေး သဘောကျနေမှန်း သိသာသည်။ ထို့နောက် လဲ့ကျန့်ဟယ်သည် ရှန်မိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ပြီး၊ မြင့်မားသော တောင်ကြီးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ရှိကာ၊ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ အတိုင်းအဆမရှိသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ ပြင်ပရှိ မည်သည့်အရာကမျှ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မလှုပ်ခတ်နိုင်ပေ။

လဲ့ကျန့်ဟယ် မျက်ခုံး မပင့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဤလူကြောင့် သူ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်မှာ ယခုဆိုလျှင် စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ရှိလေပြီ။

ပထမအကြိမ်မှာ သူ လဲ့ကျီကျိန်းကို ကယ်တင်ခဲ့စဉ်က ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအကြိမ်မှာ ကပ်ဘေးမိုးကြိုး တိမ်တိုက်သင်္ဘောမှတစ်ဆင့် သူ ရုတ်တရက် အသိအမြင် ပွင့်သွားချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ တတိယအကြိမ်မှာ မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုရှေ့တွင် သူ လုံးဝ အံ့သြခြင်း မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထအကြိမ်မှာမူ အထွတ်အထိပ် အာဏာပေါ်တွင် ရပ်တည်နေရသည့် ခံစားချက်အပေါ် သူ၏ လျစ်လျူရှုနိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှ၏။ သူ၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် လဲ့ကျန့်ဟယ်သည် ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်နှင့် တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးခဲ့ပေ။

"ပါရမီရှင်လို့ ဆိုရမယ့် လဲ့ကျီကျိန်းတောင်မှ သူ့နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် အများကြီး နိမ့်ကျနေသလိုပဲ"

"အရှေ့ထွက်ခွာ မင်းဆက်ရဲ့ ဓားမင်းသား၊ ဖန်ဆင်းခြင်း ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်မိမယ်၊ သံသရာ မြေမြတ်ရဲ့ အမြွှာ သူတော်စင် သားတော်တွေ၊ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မ… သူတို့ အားလုံးတောင် သူ့ရှေ့မှာဆိုရင် အရောင်မှိန်သွားကြမှာပဲ..."

လဲ့ကျန့်ဟယ် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့သြနေမိသည်။

ခဏအကြာတွင် ကပ်ဘေးမိုးကြိုး တိမ်တိုက်သင်္ဘောသည် ကျယ်ဝန်းပြီး ညီညာသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျင့်ကြံသူ အချို့မှာ ထိုသုံးဦးကို ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ အမှန်တကယ်တွင် လဲ့ကျန့်ဟယ်၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင် ပျံဆင်းနိုင်သော်လည်း မြင့်မားသော နေရာတွင် ထိုင်နေသူများမှာ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်ထူးများကို ခံစားသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုသို့မှသာ မျိုးနွယ်စုဝင် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကို ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်အောင် လှုံ့ဆော်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"အဘိုးမို… လေမိုးကြိုးဆောင်ဆီကို လမ်းပြပေးဦး"

လဲ့ကျန့်ဟယ် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဆံပင်ဖြူများနှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ထူးလိုက်သည်။

ထိုအုပ်စု ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှသာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ အံ့သြမှုများကို စတင်ထုတ်ဖော် ပြောဆိုကြတော့သည်။ "လေမိုးကြိုးဆောင် ဟုတ်လား… အဲဒါက ထွက်ခွာမင်းဆက် ဧကရာဇ်၊ ဖန်ဆင်းခြင်း ဂိုဏ်းချုပ်၊ သံသရာ မြေမြတ် အရှင်သခင်နဲ့ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း နတ်ဘုရား အရှင်သခင်တို့လို ထူးခြားတဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေအတွက် သီးသန့်ထားတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူးလား"

"အဲဒီ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်က မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ခေါ်လာတဲ့ အရေးကြီး ဧည့်သည်တော် ဖြစ်နေတာလား"

"ထူးဆန်းလိုက်တာ… သခင်လေးလည်း ပြန်ပါလာတယ်နော်… သူက အပြင်မှာ သွားပြီး ကျင့်ကြံနေတာလို့ ကြားတယ်"

ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ အဖြစ်မှန်ကို မသိကြချေ။

လေမိုးကြိုးဆောင်။

ရှန်မိုသည် လဲ့ကျန့်ဟယ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ရှေ့မှ ကန်ရေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေ၏။ လေမိုးကြိုးဆောင်ကို ခရမ်းရောင် ကန်တစ်ခုပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားကြောင်း ရှန်မို ယခုမှ သတိထားမိတော့သည်။

သို့သော် ထိုကန်ထဲတွင် ရေရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုး အရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုး မြွေနဂါးများနှင့် လျှပ်စစ်ငါးများမှာ ထိုအရည်များထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ ကူးခတ် ကစားနေကြသည်။

ဖျတ်လတ်ပြီး ရန်လိုကာ အလွန်ပင် ခက်ထန် ကြမ်းတမ်းလှသည်။

"မိတ်ဆွေ ရှန်… ငါတို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ လေမိုးကြိုးဆောင်က မင်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီရဲ့လား"

လဲ့ကျန့်ဟယ် ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"မဆိုးပါဘူး… ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးတွေကို အရည်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး မိုးကြိုး မြွေနဂါးတွေနဲ့ လျှပ်စစ်ငါးတွေကို မွေးမြူထားတာပဲ"

"ဒီသတ္တဝါတွေက ဒီခရမ်းရောင် မိုးကြိုးကန်ထဲမှာပဲ ရှင်သန် သေဆုံးပြီး သံသရာလည်နေကြတာဆိုတော့ နောက်ဆုံးမှာ ရွှေရောင် မိုးကြိုးတွေ ဖြစ်ပေါ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်တာပေါ့"

"မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုလို့ အမည်တွင်တာ မဆန်းပါဘူး… တကယ့်ကို အံ့သြစရာပါပဲ"

လဲ့ကျန့်ဟယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စမ်းသပ်နေဖို့ပင် မလိုတော့ချေ။ ဤလူသည် ကန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ချက်ချင်း မြင်နိုင်စွမ်း ရှိပေ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးများမှာ ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ရှိသည်။ အခြေခံအကျဆုံးမှာ သာမန် မိုးကြိုးများနှင့် မခြားနားသော အပြာရောင် မိုးကြိုးများ ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့ရိုးများသည် ထိုအပြာရောင် မိုးကြိုးများကို စုပ်ယူကြသည်။ ပို၍ အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးများကိုမူ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးဟု ခေါ်သည်။ ဤနေရာရှိ ကန်ထဲတွင်မူ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် သန့်စင်နိုင်ပါက ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးမှ ရွှေရောင် မိုးကြိုးများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ရွှေရောင် မိုးကြိုးမှာ မိုးကြိုးဓာတ်ခံရှိသော ကျင့်ကြံသူများ အရှင်သခင်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားချိန်တွင် အလွန် ထူးကဲသော အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။ ရွှေရောင် မိုးကြိုးတစ်တန်းကို ဝါးမြိုလိုက်ပါက အချုပ်အခြာ အာဏာသည် ထိုလူ့လက်ထဲမှာသာ ရှိသည်၊ ကောင်းကင်ဘုံမှာ မဟုတ်တော့ချေ။

လဲ့ကျန့်ဟယ်သည် ရှန်မိုကို တစ်ဖန် ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ… ကျီကျိန်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို ငါနဲ့ ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုက ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ငါ တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ… မင်း ကျီကျိန်းကို ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ကယ်ခဲ့တာလဲ"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော လဲ့ကျီကျိန်းမှာလည်း သိလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ထဲမှ မိစ္ဆာမိုးကြိုးကို နှိမ်နင်းရန်အတွက်ပင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနှင့် အခြား အထူးကဲဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် သုံးယောက် ပူးပေါင်းခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ဤအနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကျင့်ကြံသူမှာ နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ အထူးကဲဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် လေးယောက်တောင် မနည်းလုပ်ခဲ့ရသည့် အရာကို သူက ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သနည်း။

ရှန်မို ခပ်ပါးပါး ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါကိုတော့ ပြောလို့ မရပါဘူး"

ထာဝရ မီးလျှံတိုင်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံမှာ ထာဝရ မီးလျှံစာရင်းတွင် နံပါတ်နှစ် ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရာတွင် လောက၌ အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်သည်။

ယင်းကို အဘယ်သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ထုတ်ပြနိုင်ပါမည်နည်း။

အမှားတစ်ခု လုပ်မိရုံဖြင့် သူသည် ဘက်ပေါင်းစုံမှ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

လဲ့ကျန့်ဟယ် စဉ်းစားဟန် ပေါ်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းသာ အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။

"မိတ်ဆွေက ငါ့မြေး ကျီကျိန်းအပေါ် ကျေးဇူးအများကြီး ပြုခဲ့တာဆိုတော့ ငါတို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် နောက်လိုက်တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ယူပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါရစေ"

"မင်းကို ကောင်းကင်အဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင် နောက်လိုက်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ခန့်အပ်ဖို့ ငါ့မှာ အခွင့်အာဏာ အပြည့်အဝ ရှိပါတယ်"

လဲ့ကျန့်ဟယ် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

ရှန်မို ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"အဲဒီရာထူးကို ယူဖို့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး… ဒါပေမဲ့ အလဲအထပ် အနေနဲ့ အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မှာ ကျင့်ကြံဖို့ နေရာတစ်ခု ငါ လိုချင်တယ်"

လဲ့ကျန့်ဟယ် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။

"ရစေရမယ်"

"ဒါပေမဲ့ အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်က အနှစ်သုံးထောင်မှ တစ်ကြိမ်ပဲ ဖွင့်တာ… နောက်တစ်ကြိမ် ဖွင့်ဖို့ဆိုရင် နောက်ထပ် အနှစ်တစ်ထောင်ကျော်တောင် လိုသေးတယ်"

"မင်း အဲဒီလောက်အထိ စောင့်နိုင်ပါ့မလား"

ရှန်မို ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။

"စောင့်နိုင်တာပေါ့"

အကယ်၍ မထင်မှတ်ထားသည်များ ဖြစ်မလာပါက အမှန်တကယ်ပင် အနှစ်တစ်ထောင်ကျော် ကြာဦးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ထားသည်များမှာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မှာ နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်အတွင်း ဖွင့်လှစ်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကို လဲ့ကျီကျိန်း၏ ကံကြမ္မာစနစ်တွင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယခုကတည်းက နေရာတစ်ခုကို အသေအချာ ရအောင် ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အနှစ်တစ်ထောင် တကယ်စောင့်ရမည်ဆိုပါက ထိုအကျဉ်းထောင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် မထိုက်တန်တော့ပေ။ အကျိုးမဲ့ စောင့်နေမည့်အစား အခြားသော အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီလေ… ဒါဆိုရင်လည်း ငါ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး"

လဲ့ကျန့်ဟယ် လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်။

အဘိုးမိုသည် သေတ္တာတစ်လုံးကို ကိုင်လျက် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ရှန်မို၏ ဘေးတွင် ရိုသေစွာ ချထားလိုက်၏။

သူ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသော အရာနှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ လျှပ်စီးများ လက်ကနဲ လက်ကနဲ ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကပ်နေသည့် အတွင်း ဝတ်ရုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဒုတိယတစ်ခုမှာ လျှပ်စီးအနည်းငယ် လက်နေပြီး လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိသော မိုးကြိုးပုတီးစေ့ တစ်လုံး ဖြစ်သည်။

လဲ့ကျန့်ဟယ်က လေးနက်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါက 'မိုးကြိုးကာ ဝတ်ရုံ' ပဲ… ဒါကို ဝတ်ထားရင် အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် အတွင်းက မိုးကြိုးဒဏ်ကို လျှော့ချပေးနိုင်တယ်… ပုံမှန်အားဖြင့် ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တွေပဲ ဒါကို ဝတ်ဆင်ပြီး ဝင်ခွင့်ရှိတာ"

"ဒါကတော့ 'မိစ္ဆာမိုးကြိုး ပုတီးစေ့' ပဲ… အကျဉ်းထောင်အတွင်းက မိစ္ဆာမိုးကြိုးတွေကို စုစည်းပြီး သွန်းလုပ်ထားတာ… ဒါကို ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုမှာ တပ်ဆင်ထားလိုက်ရင် အဲဒီလက်နက်က ပြိုင်ဘက်ကို ဒဏ်ရာရစေမယ့် မိစ္ဆာမိုးကြိုးတွေကို ထုတ်လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်"

"ဒီအရာ နှစ်ခုဟာ ငါတို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုက မင်းကို ပေးအပ်တဲ့ ကျေးဇူးတုံ့ပြန် လက်ဆောင်တွေပါပဲ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငြင်းမနေပါနဲ့… လက်ခံပေးပါ"

ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ မိုးကြိုးကာ ဝတ်ရုံ၏ ခံစစ်စွမ်းအားမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်အတွင်း၌မူ ယင်းမှာ ဒုတိယ အသက်တစ်ခုနှင့်ပင် ညီမျှလှသည်။ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ယင်းကို ရရှိရန်အတွက် ဘာမဆို လုပ်ကြပေလိမ့်မည်။ မိစ္ဆာမိုးကြိုး ပုတီးစေ့မှာမူ ထို့ထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ရှန်မို၏ 'နဂါးနက် ကတ်ကြေး' မှာ ယင်းကို တပ်ဆင်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး လက်နက် ဖြစ်နေ၏။ ယခုမှစ၍ သူ၏ တိုက်စစ် စွမ်းအားမှာ များစွာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

ရှန်မို မငြင်းဆန်ဘဲ သဘာဝကျကျပင် လက်ခံလိုက်သည်။

ကောင်းမှုပြုသူမှာ ထိုက်တန်သော ဆုလာဘ်ကို ရရှိသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက မကောင်းမှုများ ထွန်းကားလာပြီး ကောင်းမှုများမှာ ဆုတ်ယုတ်သွားပေလိမ့်မည်။

ရှန်မို လက်ဆောင်များကို ပြတ်ပြတ်သားသား လက်ခံသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လဲ့ကျန့်ဟယ် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဤလူသည် အလိုဆန္ဒ လုံးဝ မရှိသူ မဟုတ်ပေ။ ယခုဆိုလျှင် သူ့ကို မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ စစ်ရထားကြီးတွင် ချည်နှောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လေမိုးကြိုးဆောင် အပြင်ဘက်မှ လဲ့ချွမ်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်… တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ"

လဲ့ကျန့်ဟယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

လဲ့ချွမ်းမှာ လျှောက်လှမ်းဝင်လာပြီး ကျောက်စားပွဲပေါ်သို့ အမိန့်တော်တံဆိပ် လေးခုကို တင်လိုက်သည်။

ရှန်မို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်ဆုံး တံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် 'ရှောက်ယန်' ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စာလုံးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လဲ့ချွမ်း ရိုသေစွာဖြင့် သတင်းပို့လိုက်၏။ "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်း ရှောက်ယန် စံအိမ်တော် ဦးဆောင်တဲ့ ဂိုဏ်းလေးခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပြီးပါပြီ"

Chapter 666: ဒီလူက သာမာန်မဟုတ်ဘူးပဲ

လဲ့ကျန့်ဟယ် ပြုံးလျက်

"အထူးအကြီးအကဲ ရှန်… ဒါက ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒုတိယမြောက် လက်ဆောင်မွန်ပဲ… စိတ်တိုင်းကျရဲ့လား"

ရှန်မို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မဆိုးပါဘူး"

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျောက်နက်တောင်မှ ထွက်ခွာလာစဉ် လဲ့ကျန့်ဟယ်မှ လဲ့ချွမ်းကို ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်မှာ ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်ကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် ဖြစ်လေသည်။ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုသည် တကယ်ပင် ပြတ်သားလှပေသည်။

ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်နှင့်အတူ အခြားသော ဂိုဏ်းငယ်သုံးခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းလိုက်ခြင်းပင်။

၎င်းတို့သည် သူ၏ တန်ဖိုးကို အသိအမှတ်ပြုထားကြပြီး မျက်နှာသာရရန် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဤကဲ့သို့သော လက်ဆောင်ကြီးကြီးမားမားကို အိမ်အရောက် လာပို့ပေးသည်ဖြစ်ရာ သဘာဝကျစွာပင် ရှန်မို စိတ်ကျေနပ်မိသည်။

ရှန်မို၏ ကျေနပ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လဲ့ကျန့်ဟယ် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရန် လဲ့ချွမ်းကို အချက်ပြလိုက်သည်။

"ကျီကျိန်း… အထူးအကြီးအကဲ ရှန်ကို သွားပြီး အနားယူဖို့ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ဦး"

လဲ့ကျန့်ဟယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လဲ့ကျီကျိန်းမှ ရိုသေစွာ ပြန်ထူးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးရှင်ကြီး… ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါခင်ဗျာ"

ရှန်မို ထွက်ခွာသွားတော့မှ လဲ့ချွမ်းသည် လဲ့ကျန့်ဟယ်၏ ဘေးသို့ တိုးသွားကာ စိမ်းနုရောင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်… ဒါက ရှောက်ယန် စံအိမ်တော် သခင်ရဲ့ ဝန်ခံချက်ပါ"

"လဲ့ဟောက်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့ သူဟာ ထူလင်းဂိုဏ်းနဲ့ တခြားဂိုဏ်းတွေကို စုစည်းပြီး တုန်းရွှမ်ဂိုဏ်းကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်လို့ ဝန်ခံထားပါတယ်"

လဲ့ချွမ်း လေးနက်သော အသံဖြင့် တင်ပြလိုက်သည်။

လဲ့ကျန့်ဟယ်သည် စားပွဲပေါ်ကို လက်ချောင်းများဖြင့် အသာအယာ ခေါက်နေရင်း တိတ်ဆိတ်နေ၏။ လဲ့ဟောက်သည် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ အုပ်စုဝင် မဟုတ်ဘဲ အကြီးအကဲချုပ် လဲ့မင်ယွမ်ဘက်တော်သား ဖြစ်သည်။ လဲ့ကျန့်ဟယ်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လဲ့မင်ယွမ်မှာ အသစ်တက်လာသော အထူးကဲဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် လဲ့ကျင့်လုံ၏ တိုက်ရိုက် လက်အောက်ခံ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကြားရှိ ပတ်သက်မှုများမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရှင်းပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးလှသည်။ လဲ့ဟောက်အနေဖြင့် ရှောက်ယန် စံအိမ်တော်ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားခြင်းမှာ ထောက်ခံသူများရရှိရန် လုပ်ဆောင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ လဲ့ဟောက်၏ အထက်တွင် လဲ့မင်ယွမ် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ သူကိုယ်တိုင် ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသလားဆိုသည်ကို မည်သူက အတတ်ပြောနိုင်မည်နည်း။

လဲ့ချွမ်း အသံကို နှိမ့်ကာ

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်..."

လဲ့ကျန့်ဟယ် ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားလိုက်… လောလောဆယ် သိမ်းထားလိုက်ဦး"

လဲ့ချွမ်းမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

လဲ့ကျန့်ဟယ် သူ့ကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"လဲ့ချွမ်း… မင်း ဤရှန်မိုကို ဘယ်လိုမြင်လဲ"

လဲ့ချွမ်း အလေးအနက်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"လောကမှာ နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိအောင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူပါ… အံ့မခန်း ပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး ရှားပါးတဲ့ ရတနာတစ်ပါးပါပဲ… အထူးကဲဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာမယ့် အလားအလာတွေနဲ့ မွေးဖွားလာသူပါပဲ"

လဲ့ကျန့်ဟယ် ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်သည်။

"မင်းဆီကနေ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဒီလို စကားလုံးတွေနဲ့ ချီးမွမ်းတာ ကြားရခဲလှတယ်"

လဲ့ချွမ်း သက်ပြင်းချလိုက်ကာ

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်… အကယ်၍ ကျောက်နက်တောင်ပေါ်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရမယ်ဆိုရင် ရယ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒီလူဟာ... တကယ်ပဲ အထူးကဲဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိတာ"

လဲ့ကျန့်ဟယ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ခဏမျှ လမ်းလျှောက်ကာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"လဲ့ချွမ်း… ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ရှန်မိုရဲ့ ဘေးနားမှာပဲ နေပါ… သူ့ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးထားပါ"

လဲ့ချွမ်း ရိုသေစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"ကာကွယ်ပေးရန်" ဆိုသည်မှာ သဘာဝကျစွာပင် စောင့်ကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်လည်း ပါဝင်သည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လူရင်းဖြစ်သည့်အတိုင်း လဲ့ချွမ်း ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။

...

မိုးကြိုးသူတော်စင် မျှော်စင်။

ရှန်မိုနှင့် လဲ့ကျီကျိန်းတို့သည် ကြီးမားလှသော မျှော်စင်ကြီး၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရှန်မို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျှော်စင်ကြီးမှာ တိမ်တိုက်များထဲအထိ မြင့်တက်နေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးလှိုင်းများစွာမှာ မိုးကြိုးသူတော်စင် မျှော်စင်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံနေကြရသည်။ မျှော်စင်၏ အဝင်ဝတွင် ကျင့်ကြံသူများ အဝင်အထွက် လုပ်နေကြ၏။ ထိုကျင့်ကြံသူများမှာ အားလုံးနီးပါး မိုးကြိုးမျိုးနွယ်စု ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ လဲ့မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လဲ့ကျီကျိန်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ၎င်းတို့အားလုံး ချွင်းချက်မရှိဘဲ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြ၏။ လဲ့ကျီကျိန်းကလည်း ထိုအမူအရာများကို တည်ငြိမ်စွာပင် လက်ခံလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးရှင်… ဒါက မိုးကြိုးသူတော်စင် မျှော်စင်ပါပဲ"

"သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်တစ်ခွင်မှာ နေထိုင်ကြပေမဲ့ နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဒီမျှော်စင်ထဲမှာ ကျင့်ကြံခွင့်ရှိတာပါ"

"မျှော်စင်မှာ အလွှာကိုးလွှာ ရှိပြီး အလွှာတစ်ခုစီက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အထူးအကြီးအကဲ အဆင့်တွေဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနဲ့ လူသား အဆင့်တွေနဲ့ အသီးသီး သက်ဆိုင်ပါတယ်"

လဲ့ကျီကျိန်း ပြုံးလျက်

"ကျေးဇူးရှင်က ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် အထူးအကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် အလွှာ ခုနစ်ကနေ အထက်ပိုင်းအထိ ဝင်ခွင့်ရှိပါတယ်"

"ကျေးဇူးရှင်ရဲ့ လက်ရှိ တာအိုအမှတ်အသား စုစုပေါင်းက ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲခင်ဗျာ"

ရှန်မို ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"အမှတ်အသား ကိုးဆယ်"

သူ၏ တာအိုအမှတ်အသား စုစုပေါင်းမှာ တစ်ရာထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ရာရှိသည်ဟု ပြောလိုက်ရန်မှာလည်း လုံးဝ အတိအကျ မဟုတ်သလို ခံစားရသဖြင့် ကိုးဆယ်ဟုသာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ 'ပဏာမဆင်ပြောင် ရုပ်သွင်တော်' မှာမူ တကယ်ပင် တာအိုအမှတ်အသား ကိုးဆယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးရှင်က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ"

လဲ့ကျီကျိန်း အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "တာအိုအမှတ်အသား ကိုးဆယ်ရှိတဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် အထူးအကြီးအကဲ တစ်ယောက်ဟာ မိုးကြိုးသူတော်စင် မျှော်စင်ရဲ့ ကိုးလွှာမြောက်မှာ ကျင့်ကြံနိုင်ပါတယ်" "ကျေးဇူးရှင်… ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ”

လဲ့ကျီကျိန်းသည် လမ်းပြတစ်ဦးကဲ့သို့ ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ ရှန်မိုကို အထက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖြတ်သွားသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အံ့သြသော အမူအရာများ ရှိနေကြ၏။

လဲ့ကျီကျိန်းမှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ မြေးဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းငါးရာအတွင်းမှာပင် တာအိုအမှတ်အသား ခုနစ်ဆယ်နှင့်အတူ နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ တိုက်ရိုက် သင်ကြားမှုကို ရရှိထားသော ထူးချွန်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။ ထိုအနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကျင့်ကြံသူသည် မည်သို့သော အရည်အချင်းရှိ၍ လဲ့ကျီကျိန်း ကိုယ်တိုင် လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးနေရသနည်း။

ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြပြီး ရှန်မို၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို တိတ်တဆိတ် ထင်ကြေးပေးနေကြတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အနီးနားရှိ စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုမှ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ တိုက်ဆိုင်သလို ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုသူမှာ အရပ်အမောင်း မြင့်မားပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ညီညာကာ ရုပ်ရည်မှာလည်း သန့်ပြန့်ခန့်ညားလှသည်။ သူ့ကို မြင်လိုက်ရသူတိုင်းသည် သဘာဝအလျောက်ပင် အမြင်ကြည်လင်မှုကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။

သူ ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"သခင်လေး… ဒီမှာ တွေ့ရမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး… ဝမ်းသာစရ…"

သူသည် စကားကို အဆုံးမသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လဲ့ကျီကျိန်းကို ကျော်လွန်၍ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကျင့်ကြံသူအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုခဏ၌ မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်က သူ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ပင် စကားပြော၍ မရတော့ပေ။

"ဟင်… ရှီဟောက်… မင်းလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား"

လဲ့ကျီကျိန်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပုံရသည်။

"ငါ အပြင်ကို ကျင့်ကြံဖို့ ထွက်သွားတုန်းက မင်း တာဝန်တစ်ခုနဲ့ ထွက်သွားတယ်လို့ ကြားလို့ မတွေ့ရတာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေတာ"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ပြန်ဆုံကြပြီပေါ့… ဒါဟာ ကံကြမ္မာပဲ"

ရှီဟောက်ဟု အခေါ်ခံရသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူမှာ သူ၏ ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်ကာ အတင်းအကြပ် ရယ်မောလိုက်ရသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ… တကယ့်ကို ကံကြမ္မာပါပဲ”

"သခင်လေးက အရှေ့ပြည်နယ်က သူရဲကောင်းတွေကို သွားပြီး စိန်ခေါ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား… ဘာလို့ ပြန်ရောက်နေတာလဲ"

သူသည် ရှန်မိုဘက်သို့ လှည့်ကာ အံ့သြဟန်ဆောင်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက..."

လဲ့ကျီကျိန်း ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပါ"

ထို့နောက် ရှန်မိုဘက်သို့ လှည့်ကာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးရှင်… ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ရှီဟောက် ပါ… လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ကျွန်တော်တို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံခဲ့ကြတာပါ… ကျွန်တော် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုကနေ ပျော်ဖို့အတွက် ခိုးထွက်သွားတုန်းက သူ့ကို တွေ့ခဲ့တာလေ"

"ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း လက်ရည်စမ်းကြရင်းနဲ့ ခင်မင်သွားကြတာပေါ့… နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်က သူ့ကို မျိုးနွယ်စုကို အကြံပြုပေးခဲ့လို့ အခုတော့ သူက မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ လူသားအဆင့် အထူးအကြီးအကဲ တစ်ယောက်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပါတယ်"

ရှန်မို ရှီဟောက်ကို ကြည့်ကာ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဤ ရှီဟောက် သည် သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့် အရှိန်အဝါကို ပြောင်းလဲထားသော်လည်း... သူ၏ နာမည်ပင်လျှင် မူလနာမည် မဟုတ်တော့သော်လည်း... ရှန်မိုသည် သူ၏ ကံကြမ္မာစနစ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ခွဲခြားသိလိုက်သည်။

ရှီထျန့်ဟောက်။

ဤသူကား အာကာသ အက်ကြောင်းတစ်ခုမှတစ်ဆင့် အရှေ့ပြည်နယ်သို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရောက်ရှိလာခဲ့သော ရှီထျန့်ဟောက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

[အမည် - ရှီထျန့်ဟောက်]

[နယ်ပယ် - နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်၊ တာအိုအမှတ်အသား လေးဆယ်]

[ကံကြမ္မာ အမှတ်အသားများ - လူတစ်ပိုင်း နဂါးတစ်ပိုင်း၊ နဂါးဘိုးဘေးအရိုး၊ ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်သူ၊ လောကတစ်ခွင် မိတ်ဆွေပေါသူ၊ ကပ်ဘေးကြီးများမှ လွတ်မြောက်သူ၊ ကောင်းချီးပေးသော ကြယ်ပွင့်၊ ဘေးဒုက္ခပေးသော ကြယ်ပွင့်၊ နဂါးငါးပါး ပျက်စီးခြင်း ခန္ဓာ၊ မျိုးနွယ်စု အထူးအကြီးအကဲ]

[ကံကြမ္မာ - နောက်ဆုံးတွင် မြေအောက်စိမ့်ဝင် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဖောက်ထွင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းစဉ် စိတ်မိစ္ဆာကပ်ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသည်။ ဤဘဝတွင် ကောင်းကင်ဖောက်ထွင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ မရောက်နိုင်တော့ဘဲ နောင်တများဖြင့် ကွယ်လွန်ရသည်။]

ရှန်မို တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူတော်စင်နယ်ပယ်မှာ သူနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသော်လည်း... ရှီထျန့်ဟောက်၏ ကံကြမ္မာမှတစ်ဆင့် ယင်း၏ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံကို သူ သိရှိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ယင်းကို အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားပုံရသည်။ မြေအောက်စိမ့်ဝင်၊ ကောင်းကင်ဖောက်ထွင်းနှင့် မဟာတာအို တို့ပင် ဖြစ်သည်။ မူလက ရှီထျန့်ဟောက်သည် ဤလောကကို ကျော်လွန်နိုင်သော ပါရမီရှိခဲ့သည်။ ယင်းမှာ မဟာတာအို သူတော်စင်ထက်ပင် သာလွန်သောအဆင့် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူ မဟာတာအိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့် အခွင့်အရေးပင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ယခုမူ သူ ကောင်းကင်ဖောက်ထွင်း သူတော်စင်အဆင့်ကိုပင် မရောက်နိုင်တော့ချေ။ သူ၏ ကံကောင်းမှုများကို စုပ်ယူနေသူသည် တကယ်ပင် စေ့စပ်လှပေ၏။

သူ့ကို အကုန်လုံးနီးပါး ချွတ်ပစ်ခဲ့သလိုပင်။

တကယ့်ကို ကံဆိုးလှပေသည်။

ရှန်မိုမှာ ရှီထျန့်ဟောက်၏ မကြာသေးမီက ကံကြမ္မာများကို ဆက်လက် စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် ခပ်ပါးပါး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ဤမိုးကြိုးသူတော်စင် မျှော်စင်အတွင်း၌ပင် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခုမှာ စောင့်ကြိုနေသည်။ ထိုအခွင့်အရေးမှာလည်း အလွန်အရေးကြီးလှ၏။ ရှီထျန့်ဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နဂါးဘိုးဘေးအရိုးကို နိုးထစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ သို့သော်လည်း... ရှန်မိုကမူ ထိုအခွင့်အရေးကို ရှီထျန့်ဟောက် ကိုယ်စား စေတနာရှေ့ထား၍ လက်ခံပေးရန် လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု ခံစားနေမိတော့သည်။