အခန်း (၆၇၃-၆၇၅)

Chapter 673: လဲ့မျိုးနွယ်စု၏ ရွှေရောင်စာရင်း

"အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် ပွင့်တော့မယ်… ကျင့်ကြံသူအားလုံး အသင့်ပြင်ထားကြ"

ဟိန်းထွက်နေသော ဩဇာတိက္ကမ ရှိလှသည့် အသံကြီးမှာ မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားကြ၏။

အများစုမှာလည်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စတင်၍ ဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။

"အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်က ဘယ်မှာလဲ"

"စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပြင်ရဲ့ အောက်မှာများလား"

"ငါတို့ ဘာမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ မလိုဘူးလား"

ရှန်မို၊ လဲ့ကျီကျိန်းနှင့် ရှီထျန်းဟောက်တို့သည်လည်း အဆောင်အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။

လဲ့ကျန့်ဟယ်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လည်ပတ်စေလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ ကျင့်ကြံသူတို့ခင်ဗျာ… ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုက နှိမ်နင်းထားတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ တာအိုရတနာ 'အရိုးဖြူရင်ကျိန်စာ နတ်ဆိုးကျမ်းစာ' ဟာ ရုတ်တရက် သောင်းကျန်းလာခဲ့တာကြောင့် အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်အတွင်းမှာ ဖိအားတွေ မြင့်တက်လာခဲ့ပါတယ်"

"အခု ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုဟာ ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ သွားရောက်ပြီး 'နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့' တွေကို သုတ်သင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့်အမျှ လဲ့ကျန့်ဟယ်သည် နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့များ၏ ပုံရိပ်ကို ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပေါ်လာအောင် ဖန်တီးလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူအားလုံး ထိုပုံရိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ကြ၏။

"နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့… အဲဒါက ဘာကြီးလဲ"

"တစ်ခါမှလည်း မမြင်ဖူးဘူး… မကြားလည်း မကြားဖူးဘူး… အဲဒါက အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ထဲက အရာလား"

"တိတ်တိတ်နေစမ်း… မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ပြောတာကို နားထောင်ဦး"

လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ လဲ့ကျန့်ဟယ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ ဆက်ပြော၏။

"နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့တွေဟာ တစ်ထောင်သော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ရဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ပေါင်းပင်တွေလို ပေါက်ရောက်နေနိုင်ပါတယ်"

"သူတို့ဟာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ကပ်ပါးကောင်တွေအနေနဲ့ ပုန်းအောင်းနေနိုင်သလို… လေထဲမှာ လွင့်မျောနေပြီး အပေါက်အစအနရှိသမျှ နေရာတိုင်းကို စိမ့်ဝင်သွားနိုင်ပါတယ်"

လူအုပ်ကြီးကြားတွင် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် တီးတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ကြားရသလောက်ဆိုလျှင် ဤနတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့များမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိပုံရသည်။

သူတို့ တကယ်ပဲ နှိမ်နင်းနိုင်ပါ့မလား။

သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ခန့်မှန်းမိသည့်အတိုင်း လဲ့ကျန့်ဟယ်က လျင်မြန်စွာပင် ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့တွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေနိုင်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အနှစ်သာရ အူတိုင်တွေကတော့ အလွန်တရာကို နုနယ်လှပါတယ်"

"ခုမှ နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ်ကို ရောက်ကာစ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက်တောင်မှ သာမန် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းနဲ့ မျိုးစေ့တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ သတ္တဝါတွေက အဲဒီမျိုးစေ့တွေကို စောင့်ကြပ်နေတတ်ကြတယ်… အဲဒီသတ္တဝါတွေကမှ ခင်ဗျားတို့ မျိုးစေ့တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ရင်ဆိုင်ရမယ့် တကယ့် အဟန့်အတားတွေ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

ထိုအခါမှသာ ကျင့်ကြံသူများမှာ စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။

မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်သို့ လာရောက်ကြသူများမှာ အနည်းဆုံး တာအိုအမှတ်အသား (၄၀) ရှိသော အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

လဲ့ကျန့်ဟယ် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်စာရင်းကြီးတစ်ခု လေထဲတွင် ဝဲပျံလာသည်။

ယင်းပေါ်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်များ၊ ရှားပါးလှသော ကျင့်စဉ်များနှင့် ကိုယ်ခံပညာရပ်များစွာကို ဖော်ပြထားသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် အမည်နာမများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားကြတော့သည်။

မိုးကြိုးသံ ကောင်းကင်စည်ကြီး: အဆင့်မြင့် ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်။ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ဖယ်ရှားပြီး နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်၊ တိုက်စစ်တွင် အလွန် အစွမ်းထက်သည်။ မျိုးနွယ်စု အကျိုးပြုမှတ် ၁,၀၀၀ လိုအပ်သည်။

မျက်နှာ ခြောက်ဖက်ပါ မိုးကြိုးဓား: အထူးအဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်။ တိုက်ပွဲဝင်ရန်အတွက် မြရောင်မိုးကြိုး ခြောက်စင်းကို သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။ မျိုးနွယ်စု အကျိုးပြုမှတ် ၁,၅၀၀ လိုအပ်သည်။

မိုးကြိုးခြောက်ထောင် ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်: အထူးအဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် လှုပ်ရှားမှုကျင့်စဉ်။ လျှပ်စီးကို အသုံးချ၍ အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ကာ မိုးကြိုးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှပြီး ကြယ်လနှင့်အပြိုင် ပြေးလွှားနိုင်သည်။ မျိုးနွယ်စု အကျိုးပြုမှတ် ၁,၅၀၀ လိုအပ်သည်။

နေမင်းကြီး ရွှေမိုးကြိုး ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်: အထူးအဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်။ မိုးကြိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုဆစ်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကိုယ်ထည်ကို တည်ဆောက်နိုင်သည်။ မျိုးနွယ်စု အကျိုးပြုမှတ် ၂,၀၀၀ လိုအပ်သည်။

မိုးကြိုးနဂါး သံကြိုး: အဆင့်နိမ့် သူတော်စင်လက်နက်။ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော မိုးကြိုးနဂါးများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားပြီး ကြီးမားလှသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မျိုးနွယ်စု အကျိုးပြုမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ လိုအပ်သည်။ ...

တစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ မျက်စိကျစရာများ ဖြစ်နေကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် တံတွေးများကိုပင် အနိုင်နိုင် မြိုချနေကြရ၏။

ဘုရားရေ!

ဤအရာများမှာ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုမှ ပုံမှန်ဆိုလျှင် လျှို့ဝှက် သိမ်းဆည်းထားသော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။

နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့များကို ဖယ်ရှားဖျက်ဆီးနိုင်ရန်အတွက်မူ သူတို့ ဤကဲ့သို့သော အရာများကိုပင် ထုတ်ပေးရန် လိုလိုလားလား ရှိနေကြသည်။

သူတော်စင်လက်နက်များတောင် ပါဝင်နေသေး၏။

"နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့ တစ်ခုကို ရှာဖွေ ဖျက်ဆီးနိုင်သူတိုင်းဟာ မျိုးနွယ်စု အကျိုးပြုမှတ် ၁,၀၀၀ ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

"နတ်ဆိုး မိုးကြိုးနတ်ဘုရား တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်သူတိုင်းကတော့ မျိုးနွယ်စု အကျိုးပြုမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိပါမယ်"

လဲ့ကျန့်ဟယ်မှ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ လိုချင်တဲ့ အရာတွေကိုတော့ အချိန်တန်တဲ့အခါ အဲဒီအမှတ်တွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်ပါတယ်"

ကျင့်ကြံသူများမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့ တစ်ခုတည်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံနှင့် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ အမှတ် ၁,၀၀၀ ရရှိမည်ဆိုလျှင် ယင်းမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့် ကောင်းကင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

အနည်းငယ် ပိုပြီး ကြိုးစားလိုက်မည်ဆိုလျှင် အထူးအဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်များ၊ ကျင့်စဉ်များနှင့် ကိုယ်ခံပညာရပ်များမှာ လက်လှမ်းမီနိုင်သော အကွာအဝေးတွင် ရှိနေလေပြီ။

နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ လက်ထဲတွင် သူတော်စင်လက်နက် အများအပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အထူးအဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်များကိုပင် လှည့်မကြည့်သော ရှန်မိုကဲ့သို့ မဟုတ်ကြပေ။

ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ တစ်သက်လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း ကြိုးစားခဲ့ကြရပြီး အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင်ပင် အထူးအဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက် တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကိုသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြသည်။

အချို့ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာများကို ရရှိရန် လှည့်ဖြားခြင်း၊ လုယက်ခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့သော မကောင်းသည့် နည်းလမ်းများကိုပင် အသုံးပြုကြရသည်။

ယခုအခါ အထူးအဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ မည်သို့ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

အရှေ့ထွက်ခွာ အင်ပါယာ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဖန်ဆင်းရှင်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း အင်အားစုများမှ နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အထူးအဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များကို အလွန်အမင်း တပ်မက်ကြသည်။

တိုင်းတာ၍ မရနိုင်သော အရင်းအမြစ်များကို အမြဲမပြတ် ရရှိနေကြသည့် လဲ့ကျီကျိန်း၊ ချောင်ချင်းဝမ် သို့မဟုတ် လီယွမ်လုံတို့ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များမှာ လူတိုင်း မဟုတ်ကြပေ။

လူအများစုအတွက်မူ အရာအားလုံးကို မိမိတို့၏ လက်ဖြင့်သာ တိုက်ယူပြီး ရယူကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုသည် သူတို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်ခြင်းပင်။ ထိပ်တန်းသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်ခု။

လဲ့ကျန့်ဟယ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ တက်ကြွ ထက်သန်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်မူ ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

ကြီးမားသော ဆုလာဘ်များမှာ သတ္တိရှိသူများကို အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်လာစေသည် မဟုတ်ပါလော။

နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့များကို အမြန်ဆုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန်နှင့် အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲများကို ကူညီရန်အတွက် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် အရင်းအမြစ်များကို အင်တိုက်အားတိုက် ထုတ်ပေးရပေလိမ့်မည်။

နှမြောစရာ ကောင်းသော်လည်း ယင်းမှာ အကျိုးရှိလှ၏။

လဲ့ကျန့်ဟယ်မှ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျင့်ကြံသူအားလုံး စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပြင်ပေါ်မှာ နေရာယူကြပါ… တစ်ထောင်သော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ဟာ မကြာခင်မှာ ပွင့်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်"

ကျင့်ကြံသူများမှာ သူတို့၏ နေရာများတွင် အသီးသီး ရပ်လိုက်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင် မြေအောက်မှ အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားတော့သည်။

ဝုန်း...

ရှန်မို၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားသည်။

ထိုအခါမှသာ မိုးကြိုးသူတော်စင် မြို့တော်၏ ကြီးမားလှသော စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပြင်ကြီးမှာ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော ဓာတ်လှေကားကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေမှန်း သူ သိလိုက်ရသည်။

ကွင်းပြင်ကြီးမှာ အောက်ဘက်ရှိ မှောင်မည်းနေသော အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများဆီသို့ ချောမွေ့စွာ ဆင်းသက်သွားသည်။

ကျင့်ကြံသူများမှာ အသက်ရှူသံများကိုပင် ထိန်းထားကြ၏။

မကြာမီမှာပင် ရှေ့ဘက်မှ အလင်းရောင် အမှိန်လေးများ စတင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

မှောင်မိုက်နေသော နေရာ၌ မိုးကြိုးများ ကခုန်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာလည်း ပြန်လည် နိုးကြားလာကြသည်။

သူတို့ ရောက်ခါနီးပြီ ဖြစ်ရမည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ရှေ့ရှိ မှောင်မိုက်နေသော နေရာမှာ မိုးကြိုးများ၏ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော မိုးကြိုးလင်းလက်နေသည့် နယ်မြေကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြတော့သည်။

ဤသည်ကား အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် ပင် ဖြစ်သည်။

ယင်းမှာ နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်တွင် တစ်ကြိမ်သာ ပွင့်လေ့ရှိသည်။

ယခင်က အတွေ့အကြုံရှိဖူးသူ အချို့ရှိသော်လည်း ယင်းမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

ရောက်ရှိနေကြသော နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ တစ်ထောင်သော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်အတွင်းသို့ တစ်ခါမှ မဝင်ဖူးကြသလို အတွင်း၌ မည်သည့်အရာများ စောင့်ကြိုနေသည်ကိုလည်း မသိကြပေ။

သဘာဝကျစွာပင် မသိနားမလည်မှုအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်တော့ ရှိနေကြသည်။

ဟိန်းထွက်လာသော အသံကြီးနှင့်အတူ ကွင်းပြင်ကြီးမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်သွား၏။

ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်း ကျောက်သား မုခ်ဦးကြီးတစ်ခုမှာ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ထိုမုခ်ဦးမှာ အလွန် ကြီးမားလှရာ လူသားများအတွက် ဆောက်လုပ်ထားခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ကြီးမားသော သားရဲကြီးများ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ရန် ပို၍ ရည်ရွယ်ပုံရ၏။

ရှန်မို ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုက်သည်။

အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ အပြင်ဘက် အစွန်းတစ်ဝိုက်တွင် ဝန်းရံနေသော အလင်းရောင်များမှာ ထိုမုခ်ဦးကြီးဆီမှ ထွက်ပေါ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်၏။

ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် ထိုမုခ်ဦးမှာ ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း ယင်းမှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသော သူတော်စင်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဤအဆောက်အအုံကြောင့်သာလျှင် အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ သောင်းကျန်းနေသော စွမ်းအားများကို အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ အစအနလေးမျှပင် ထွက်မလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤမုခ်ဦးမှာ တစ်ထောင်သော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ခန့်မှန်းမိကြသော်လည်း မည်သူမှ ပထမဆုံး ဝင်သွားသူ မဖြစ်ချင်ကြပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အတွင်း၌ မည်သို့သော ဘေးအန္တရာယ်များ စောင့်ကြိုနေသည်ကို မည်သူမှ အသေအချာ မသိကြသောကြောင့်ပင်။

"အားလုံးပဲ… ဒီမုခ်ဦးဟာ အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ထဲကို ဝင်နိုင်တဲ့ တံခါးပေါက်ပါပဲ"

လဲ့ချွမ်းမှ ကျောက်သား အဆောက်အအုံကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အရင် သွားမယ်"

သူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ထောင်ကျော်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုံ့ပြန်လိုက်လေ၏။

"မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ထဲ ဝင်ကြစို့… မျိုးနွယ်စုကို ကယ်တင်ကြမယ်”

လဲ့ချွမ်းသည် မုခ်ဦးအတွင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်တွင်မူ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တံခါးပေါက်အတွင်းသို့ တိုးဝှေ့ ဝင်ရောက်သွားကြတော့၏။

Chapter 674: မိုးကြိုးသားကောင်များ

မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူအားလုံး မုခ်ဦးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက်တွင် အရှေ့ထွက်ခွာ အင်ပါယာမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ အရှေ့ထွက်ခွာ အင်ပါယာက နောက်ကနေ လိုက်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အရှေ့ထွက်ခွာ အင်ပါယာမှ ကျင့်ကြံသူများသည် မုခ်ဦးအတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်ဖန်ဆင်းရှင်ဂိုဏ်း၊ သံသရာ မြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေနှင့် နတ်ဘုရား မီးလျှံဂိုဏ်းတို့ကလည်း အလှည့်ကျ ပြောဆိုကာ အပြေးအလွှား ဝင်သွားကြတော့သည်။ အရှေ့ပြည်နယ်၏ အင်အားကြီးအဖွဲ့ ငါးခုလုံး အရင်ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ရှန်မိုသည် အတင်းအလုအယက် ရှေ့ဆုံးမှ မသွားသလို နောက်တွင်လည်း ကျန်မနေခဲ့ပေ။ သူသည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရောနှောကာ အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီ ရှီထျန်းဟောက်၏ ကံကြမ္မာအမှတ်အသားကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်ပြီး အနီးနားရှိ ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အလွတ်မှတ်သားရန်မူ သူ မမေ့ခဲ့ပေ။

ဝုန်း!

ကျောက်သား မုခ်ဦးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ရေကန့်လန့်ကာတစ်ခုကို တိုးဝှေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာကြီး ချာချာလည်သွားပြီး သူသည် နယ်မြေအသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။ ရှန်မို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် စူးရှတောက်ပသော လျှပ်စီးတန်းများမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ဖြတ်ပြေးနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးနတ်ဆိုးငှက်များမှာ အထက်ကောင်းကင်၌ ဝဲပျံနေကြ၏။ အဝေးတွင်မူ နတ်ဆိုးမြူခိုးများနှင့် မိုးခြိမ်းသံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြင့်မားသည့် တောင်တန်းကြီးများကို မြင်တွေ့ရသည်။

"အား!"

အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ရှန်မိုသည် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးလင်းယုန် သုံးကောင်၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူ၏ ကာကွယ်ရေး လက်နက်များနှင့် ကာကွယ်ရေး နည်းစနစ်များအားလုံးမှာ နတ်ဆိုးမိုးကြိုးများ၏ ဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အဖောက်ထုတ်ခံထားရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ထွက်နေသော အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပို၍ ဆိုးသည်မှာ အထက်မှနေ၍ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသိန်းငှက်များ၊ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးလင်းယုန်များ၊ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးလင်းတများနှင့် မိုးကြိုးနတ်ဆိုးပန်းငှက်ကြီးများမှာ ထိုးဆင်းလာနေကြခြင်းပင်။

ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဦးရေပြားများပင် စိမ့်တက်သွားကြတော့၏။ အချို့မှာ ထိုကံဆိုးသူကို ကယ်တင်ရန် စဉ်းစားမိသော်လည်း ထိုအတွေးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကိုယ့်အသက်ကိုယ် အရင်ရှင်အောင် လုပ်ဖို့ ပိုအရေးကြီးသည် မဟုတ်ပါလော။ နောက်တစ်ခဏမှာပင် ထိုကံဆိုးသူ ကျင့်ကြံသူမှာ ငှက်အုပ်ကြီး၏ ဆွဲဖြဲစားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ တည်ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သက်သေအဖြစ် သွေးစွန်းနေသော အဝတ်စ အချို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ရှန်မိုသည် လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ သွားရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ လူများလေလေ ပစ်မှတ်ကြီးလေလေ ဖြစ်သည်။ ဤမိုးကြိုးနတ်ဆိုးသားရဲများသည် လူသားအသားကို မမြည်းစမ်းရသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီနေပြီဖြစ်ရာ ယခု မြည်းစမ်းခွင့်ရလိုက်ပြီဖြစ်သဖြင့် ယခု လူသားကျင့်ကြံသူများကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။

ရှန်မိုသည် မိမိ၏ ခွန်အားကို ယုံကြည်မှုရှိသဖြင့် တစ်ယောက်တည်း သွားရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်။

သူ တစ်ချက်ခုန်လိုက်ရုံဖြင့် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထူထပ်သော တောအုပ်တစ်ခုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သို့သော် ဤတောအုပ်မှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်ခြင်း မရှိပေ။ အမြစ်များမှ ပင်စည်များ၊ အရွက်များအထိ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် သို့မဟုတ် အမည်းရောင်များ ဖြစ်နေကြသည်။ သစ်ပင်များပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော အသီးများမှာလည်း အမှန်တကယ်အားဖြင့် ခရမ်းနက်ရောင် ဦးခေါင်းခွံ အစုအဝေးများ ဖြစ်နေကြသည်။ ဤသစ်ပင်များကို မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်များဟု ခေါ်ကြပြီး တစ်ထောင်သော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အပြည့်အဝ အသားကျနေကြသည်။ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားမှ အသီးများမှာလည်း အမှန်တကယ်တွင် အမည်းရောင်အရိုး လင်းနို့များဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်များနှင့် အပြန်အလှန် အကျိုးပြု ရှင်သန်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းနို့များသည် တောအုပ်ထဲသို့ ရောက်လာသော မည်သည့်သက်ရှိကိုမဆို တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့၏ အသားကို စားသောက်ကြသည်။ မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်များကလည်း လင်းနို့များ တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကူညီရန်အတွက် မိုးကြိုးများကို ထုတ်လွှတ်ပေးကြ၏။ လင်းနို့များ စားသောက်ပြီး ကျန်ရစ်သော အကြွင်းအကျန်များနှင့် မစင်များသည် အောက်ဘက်ရှိ အမြစ်များပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်များ ကြီးထွားရန်အတွက် အာဟာရ ဖြစ်စေသည်။ ဤတောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အဆုံးမရှိသော မိုးကြိုးဒဏ်များနှင့် အမည်းရောင်အရိုး လင်းနို့များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူရန် အသင့်ပြင်ထားရခြင်းပင်။

သို့သော် ရှန်မိုကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ၏ ဝတ်ရုံအောက်တွင် မိုးကြိုးရှောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်မူ ရွှေရောင်နဂါး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မိုးကြိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ့အတွက် မပြောပလောက်ပေ။ သူ၏ ဘေးတွင် နဂါးနက်ကပ်ကြေးမှာ ဝဲပျံနေ၏။ ထိုက်အာသည် မိမိ၏ သခင်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။ အနားကပ်လာဝံ့သော မည်သည့်လင်းနို့မဆို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားရတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ ထက်မြက်ပြီး အစွမ်းထက်လှတဲ့ သခင်ကြီးကို ရန်ပြုဝံ့တာလား… မင်းတို့ သေသင့်တယ်"

ထိုက်အာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သစ္စာရှိသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရှန်မိုကိုသာလျှင် သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကာ သခင်ကြီးအတွက်ဆိုလျှင် အသက်ကိုပင် ပေးဝံ့သည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးလေးများမှာ ဟိုကြည့်ဒီကြည့်နှင့် လည်နေပုံက သူ၏ ကိုယ်ကျိုးကြည့်တတ်သော သဘာဝအမှန်ကို ဖော်ပြနေပေသည်။

ရှန်မိုကမူ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ ရှိသည်။ ယင်းမှာ ဤမိုးကြိုးရိုးတောအုပ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော ကြီးမားလှသည့် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

ရှီထျန်းဟောက်၏ အနီးနားရှိ အခွင့်အရေးများထဲမှ ပထမဆုံးတစ်ခုမှာ ဤမိုးကြိုးရိုးတောအုပ်အတွင်း၌ပင် ရှိသည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းအရ

အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသည်နှင့် ရှီထျန်းဟောက်သည် မိုးကြိုးနတ်ဆိုးငှက်အုပ်ကြီး၏ အပြင်းအထန် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ သူတို့ကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် အသည်းအသန် ကြိုးစားရင်း သူ ဤမိုးကြိုးရိုးတောအုပ်အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာလိမ့်မည်။ ရှီထျန်းဟောက်သည် လဲ့ကျီကျိန်းနှင့် ရင်းနှီးသောကြောင့် သူ၏ လက်ထဲတွင်လည်း မိုးကြိုးရှောင်ဝတ်ရုံ တစ်ခု ရှိနေ၏။ ယင်းကို အားကိုးခြင်းဖြင့် သူသည် မိုးကြိုးများ၏ ဒဏ်ကို အတော်လေး ရှောင်ရှားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း အမည်းရောင်အရိုး လင်းနို့များ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုမှာ လောက်ကောင်များကဲ့သို့ တွယ်ကပ်နေပြီး ခါထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ တိုက်ခိုက်ရင်း ထွက်ပြေးကာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် နောက်ဆုတ်လာပေလိမ့်မည်။ မိုးကြိုးရိုးတောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် နောက်ဆုံး၌ ကြီးမားသော်လည်း ညှိုးနွမ်းနေသည့် မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တွေ့ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုနေရာမှာပင် တကယ့် အခွင့်အရေးမှာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရောက်ပြီ"

ဤအချိန်တွင် ရှန်မိုတစ်ယောက် တောအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ သဘာဝကျစွာပင် ရှီထျန်းဟောက်နှင့် အဆင့်အတန်းချင်း များစွာ ကွာခြားလှ၏။ ရှီထျန်းဟောက်သည် လင်းနို့များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ မိုးကြိုးရှောင်ဝတ်ရုံမှာလည်း မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ကာကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ အကယ်၍ မိုးကြိုးများမှာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာမည်ဆိုလျှင် သူ ရှောင်တိမ်းနေရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက် နှစ်ခုကြောင့်ပင် တောအုပ်အတွင်း သူ သွားရမည့် လမ်းကြောင်းမှာ ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း မဖြစ်နိုင်ဘဲ အမြဲတမ်း ကွေ့ဝိုက်ပြီး သွားနေရပေလိမ့်မည်။ ရှန်မိုကမူ လမ်းကြောင်းလွှဲရန် မလိုလောက်အောင် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်၏။ သူ ရှေ့သို့သာ တည့်တည့် တိုးဝင်ခဲ့သည်။ သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ဝံ့သူ သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာကိုမဆို သူ ခုတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့၏။ ပထမတွင် အမည်းရောင်အရိုး လင်းနို့အုပ်ကြီးမှာ သူ့အပေါ်သို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဆင်းလာခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ထဲမှ သောင်းနှင့်ချီသော လင်းနို့များ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ထိုသွေးဆာနေသော မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသားရဲများမှာ ကြောက်လန့်သွားကြတော့သည်။ သူတို့ အဝေးမှသာ လိုက်ကြည့်ဝံ့ကြပြီး ရှန်မို၏ ပေတစ်ထောင် အကွာအဝေးအတွင်းသို့ မဝင်ရဲကြတော့ချေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုလင်းနို့များသည် မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်များမှ မိုးကြိုးများက ရှန်မိုကို သတ်ပေးနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ အကြွင်းအကျန်များကို စားရန် စောင့်နေကြခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။

"ဒါက သေဆုံးသွားတဲ့ မိုးကြိုးရိုးဘုရင်လား"

ရှန်မိုသည် ထိုကြီးမားလှသော သစ်ပင်ကြီးကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်တစ်ပင်သည် အညှောင့်ပေါက်ရန် နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်၊ ကြီးထွားရန် နောက်ထပ် သုံးထောင်နှင့် မာကျောလာရန် နောက်ထပ် သုံးထောင် ကြာမြင့်သည်။ ဤကိုးထောင်သော ကာလအတွင်း ၎င်း၏ အရပ်မှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ ဤအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားမှသာ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိုးကြိုးရိုးဘုရင် ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးရိုးဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သာမန် မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်များမှာ အစိမ်းရောင် မိုးကြိုးများကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော်လည်း မိုးကြိုးရိုးဘုရင်မှာမူ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများကို ခေါ်ယူနိုင်၏။

ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းအောက်တွင် ရှန်မိုပင်လျှင် ဒဏ်ရာရနိုင်ပေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အပင်မှာ သေဆုံးနေခြင်းပင်။

ယင်း၏ အရွက်များမှာ ကြွေကျကုန်ပြီဖြစ်ကာ အရိုးခြောက်ကဲ့သို့သော သစ်ကိုင်းများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုသစ်ကိုင်းများသည်ပင် ယခင်ဘုရင်တစ်ပါး၏ ကျန်ရစ်သော ဖိအားများကို ဆောင်ကြဉ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုသည် မိုးကြိုးရိုးဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ သစ်ပင်၏ မျက်နှာပြင်ကို ထိုးဖောက်ပြီး အတွင်းပိုင်း အူတိုင်အထိ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်ကျော် သက်တမ်းရှိသော မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်သည် ယင်း၏ ပင်စည်အတွင်း၌ သစ်ပင်အူတိုင်ကို စုစည်းနိုင်၏။ ၎င်းသည် တစ်ထောင်သော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်အတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြီးထွားလာခဲ့သောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသားကျနေပြီး မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသားရဲများကို နှိမ်နင်းနိုင်သော သဘာဝနည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်၏ အူတိုင်သည် သာမန် သားရဲများကို မောင်းထုတ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ခွန်အားချင်း အလွန်အမင်း ကွာခြားနေလျှင်မူ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသားရဲများသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ခိုက်ကြဦးမည် ဖြစ်သည်။ သက်တမ်း တစ်သောင်းရှိသော မိုးကြိုးရိုးဘုရင်မှာမူ ယင်း၏ အတွင်း၌ နှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးနတ်ဆိုး စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဤအူတိုင်မှာ တစ်ထောင်သော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ရှိ မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသားရဲများအပေါ်တွင် အလွန် ထိရောက်လှ၏။ သို့သော် ထိုမိုးကြိုးနတ်ဆိုး စွမ်းအားကို အသက်သွင်းပြီး သားရဲများကို နှိမ်နင်းရန်အတွက်မူ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံထားရန် လိုအပ်သည်။ ဤသည်မှာပင် တစ်ထောင်သော မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် ပွင့်သည့်အခါတိုင်း မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ ရှင်သန်နှုန်းမှာ အခြားအဖွဲ့များထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ သာမန် နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အူတိုင်အတွင်းရှိ မိုးကြိုးနတ်ဆိုး စွမ်းအားကို စုပ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိသလို သားရဲများကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကိုလည်း သိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့အတွက် ထိုအူတိုင်၏ တစ်ခုတည်းသော လက်တွေ့အသုံးဝင်မှုမှာ ယင်းကို ထုတ်ယူပြီး လက်နက်များ သွန်းလုပ်ရာတွင် ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြုရန်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

Chapter 675: မိုးကြိုးနွယ်ပင်နဂါးနဲ့ အပေးအယူ လုပ်ရမယ်

သို့သော်လည်း ယင်းကို အပြင်သို့ ယူဆောင်နိုင်ရန်အတွက် အသက်ရှင်နေဖို့ လိုအပ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် လူအများစုအတွက်မူ နှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင်၏ လက်ရှိတန်ဖိုးမှာ ထင်သလောက် မကြီးမားလှချေ။ ရှန်မိုအတွက်လည်း ဤနှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင်ကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုရန်မှာ အထူးတလည် အရေးမပါလှပေ။ သောင်းကျန်းသော မိုးကြိုးသားရဲများကို နှိမ်နင်းသည့်နေရာတွင် သူ၏အတွင်း၌ ရှိနေသော ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးမိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးမီးလျှံတို့မှာ နှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင်ထက် အဆပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ၍ သာလွန်လှသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များ သွန်းလုပ်သည့် နေရာတွင်လည်း သူသည် သူတော်စင်လက်နက် အများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသားဖြစ်ရာ သာမန် အထူးအဆင့် ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုအတွက် အဘယ်ကြောင့် အပင်ပန်းခံ အားထုတ်နေပါမည်နည်း။

သို့သော် ရှန်မိုသည် ရှီထျန်းဟောက်၏ ကံကောင်းမှုများအားလုံးကို မှတ်သားထားခဲ့သဖြင့် နှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင်၏ နောက်ထပ် အသုံးဝင်ပုံတစ်ခုကို သိရှိထားသည်။ ဤအထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ မိမိဘာသာ ကျင့်ကြံကာ အသွင်ပေါ်လာခဲ့သော နတ်ဆိုး မိုးကြိုးနွယ်ပင်နဂါး တစ်ကောင် ရှိနေ၏။ ၎င်းသည် မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်ဘုရင်၏ နှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင်ကို အလွန်အမင်း တပ်မက်နေသော်လည်း သစ်ပင်ဘုရင်ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်သဖြင့် လက်လျှော့ထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်ဘုရင်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် နတ်ဆိုး မိုးကြိုးနွယ်ပင်နဂါးသည် မိုးကြိုးရိုးတောအုပ်သို့ မလာရောက်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သစ်ပင်ဘုရင် သေဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်း မသိရှိချေ။

ရှီထျန်းဟောက်သည် တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ဖြင့် ထိုနတ်ဆိုး မိုးကြိုးနွယ်ပင်နဂါး၏ အသိုက်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် နှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင် ပါရှိနေသောကြောင့် သူသည် နဂါးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့ပြီး သဘောတူညီချက်တစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ရှန်မိုသည်လည်း ဤနှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင်ကို နတ်ဆိုး မိုးကြိုးနွယ်ပင်နဂါးထံ ယူဆောင်သွားမည်ဆိုလျှင် ရှီထျန်းဟောက် ရရှိမည့် ရတနာကို သူလည်း ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ယင်းမှာ သူ အမှန်တကယ် လိုချင်သော အရာပင်။

ရှန်မို ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။

ဝုန်း! ဝုန်း! ဝုန်း!

သေဆုံးနေသော မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်ဘုရင်၏ ထိပ်ဖျားမှ ပြင်းထန်သော ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှန်မိုထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်လာသည်။ သစ်ပင်ဘုရင်မှာ သေဆုံးနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။

ယင်း၏ ရုပ်အလောင်းကို စော်ကား၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော မိုးကြိုးများထဲမှ အနည်းဆုံး သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို သူ၏ မိုးကြိုးရှောင်ဝတ်ရုံမှ ပယ်ဖျက်ပေးလိုက်သည်။ ကျန်ရှိသော ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအနက် ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုမူ ကိုးမိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးမီးလျှံမှ စုပ်ယူလိုက်လေ၏။ အမှန်တကယ် ရှန်မိုကို ထိခိုက်စေသည့် ပမာဏမှာ မပြောပလောက်သော ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိတော့သည်။ ထိုဒဏ်ရာမှာ အလွန်သေးငယ်လှသဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။ သဘာဝကျစွာပင် ဤအရာက ရှန်မို၏ ရှေ့ဆက်လှမ်းမှုကို မဟန့်တားနိုင်ချေ။

"အကယ်၍ မင်း အသက်ရှင်နေသေးပြီး ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးတွေသာ မိုးရွာသလို ကျနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ တကယ်ပဲ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ အနားကပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့..."

ရှန်မို ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်ဘုရင်၏ ခြေရင်း၌ ရပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ခရမ်းနက်ရောင် မိုးကြိုးများကြားတွင် ရေချိုးနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

ထို့နောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နဂါးနက်ကပ်ကြေးမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ရိုသေစွာ ကျရောက်လာသည်။

ရှပ်!

အမည်းရောင် အလင်းတန်း နှစ်စင်းမှာ ဘယ်နှင့်ညာမှနေ၍ သစ်ပင်ဘုရင်၏ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မာကျောလှသော ပင်စည်ကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ဂျောက် ဂျောက် ဂျောက်!

ရေတွက်မရနိုင်သော သစ်စသစ်နများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ရှန်မိုသည် မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်ဘုရင်၏ မာကျောမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် ပြင်ဆင်ထားခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် ထက်မြက်လှသော အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်လက်နက် နဂါးနက်ကပ်ကြေးဖြင့်ပင် ပင်စည်ကို ဖြတ်တောက်ရန် အသက်ရှူအကြိမ် နှစ်ရာခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ဝုန်း!

ကြီးမားလှသော သစ်ပင်ကြီးမှာ လဲပြိုသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။ ထိုခဏမှာပင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြ၏။ သစ်ငုတ်တိုပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ရှန်မိုသည် နှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင်ကို အလွယ်တကူပင် တူးထုတ်လိုက်သည်။ ဤသစ်ပင်အူတိုင်မှာ အရိုးနှင့် တူလှပြီး မာကျောသလို ပေါ့လည်း ပေါ့ပါးလှသည်။ ယင်း၏အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားများမှာ အပ်ချည်မျှင်လေးများကဲ့သို့ တုန်ခါနေကြလေ၏။ ယင်းမှာ အထပ်တစ်ထောင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ လေထုထဲရှိ သောင်းကျန်းသော မိုးကြိုးစွမ်းအားနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပို၍ အဆင့်မြင့်လှသည်။ ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားကြောင့် ဤနှစ်တစ်သောင်း သစ်ပင်အူတိုင်ကို ဆောင်ထားရုံမျှဖြင့် အားနည်းသော မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသားရဲ အများအပြားကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်နိုင်ပေသည်။ ရှန်မိုအတွက်မူ ထိုအရာမှာ မလိုအပ်ပေ။ သူ သစ်ပင်အူတိုင်ကို သာမန်ကာလျှံကာပင် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူ မိုးကြိုးရိုးတောအုပ်မှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် မိုးကြိုးတစ်စင်းမျှ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင် အားလုံးမှာ ရုတ်တရက် မျက်စိကန်း၊ နားပင်းသွားကြသကဲ့သို့ ဘာကိုမျှ သတိမပြုမိကြတော့ချေ။ သူတို့၏ သစ်ကိုင်းများနှင့် အရွက်များပင်လျှင် ယိမ်းနွဲ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ပြင်းထန်သော လေတိုက်လာချိန်တွင်ပင် ငြိမ်သက်နေကြသည်။ သူတို့သည် ရှန်မိုကို မိုးကြိုးရိုးတောအုပ်အတွင်းမှ အနှောင့်အယှက်ကင်းကင်းဖြင့် ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်ကြခြင်းပင်။

ထိုစဉ် ဉာဏ်နည်းလှသော အမည်းရောင်အရိုး လင်းနို့အချို့မှာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့မှာ မိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်များ၏ သစ်ကိုင်းများဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ လင်းနို့များ မည်မျှပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေပါစေ သစ်ကိုင်းများကမူ လွှတ်မပေးကြချေ။

ရှန်မိုသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်ပြီး ရယ်ချင်သွားမိသည်။

အပင်တွေမှာ ဉာဏ်ရည်မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူပြောသလဲ။

ဤမိုးကြိုးရိုးသစ်ပင်များမှာ သိသိသာသာပင် အလွန် ထက်မြက်ကြသည်။ သစ်ပင်ဘုရင်၏ ရုပ်အလောင်းမှ ထွက်ပေါ်သော ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများပင် သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ မထိခိုက်နိုင်မှန်း သိထားကြရာ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် တိုက်ခိုက်ဝံ့ပါမည်နည်း။

သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းကသာ ပညာရှိသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရှန်မိုကလည်း ထိုအခြေအနေကို သဘောကျလှသည်။

သူသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် မိုးကြိုးရိုးတောအုပ်မှ မကြာမီ ထွက်ခွါနိုင်ခဲ့၏။ သူ ဝေးဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ ထိုခရမ်းနက်ရောင် သစ်ပင်များမှာ တစ်ပင်နှင့်တစ်ပင် စကားပြောနေကြသကဲ့သို့ တရှဲရှဲ မြည်သံများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"အဲဒီလူသားက... သိပ်ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ..."

"ဘုရင်ကြီးရဲ့ ရုပ်အလောင်းတောင် သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ဘူး... ငါတို့ သေတွင်းမတူးတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

"ဟို လင်းနို့လေးတွေက သိပ်မိုက်တာပဲ... သေချင်နေကြတာလား... သေချင်ရင်လည်း ငါ့ကိုပါ ဆွဲမထည့်ကြနဲ့လေ..."

မိုးကြိုးရိုးတောအုပ်သည် လျင်မြန်စွာပင် ယခင်ကကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ခြိမ်းခြောက်မှုရှိသော ပုံစံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

ရှန်မို ထိုနေရာတွင် တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။ ...

ငါးရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ရှန်မိုသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေသည်။ ထိုက်အာသည် နဂါးနက်ကပ်ကြေးကို အားသွန်ခွန်စိုက် အသုံးပြုနေ၏။ အမည်းရောင် အလင်းတန်း နှစ်စင်းမှာ ဘယ်နှင့်ညာမှနေ၍ ကြီးမားလှသော ခြင်္သေ့ကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်နှင့် လည်ပင်းတို့ကို ပါးနပ်စွာ ခုတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ခြင်္သေ့ကြီးမှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်ကာ တုံ့ပြန်ရန် အလွန် နှေးကွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဝမ်းဗိုက်သို့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း လည်ပင်းသို့ ဦးတည်သော တိုက်ခိုက်မှုကိုမူ မရှောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ အသားများ စုတ်ပြဲသွားသော အသံနှင့်အတူ သွေးများမှာ ရေပန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာသည်။

ထိုက်အာမှာ ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး နဂါးနက်ကပ်ကြေးကို လည်ပင်းဒဏ်ရာအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းကာ မွှေနှောက် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ခြင်္သေ့ကြီး၏ လည်ပင်းမှ အသားစများ လွင့်စင်ထွက်လာ၏။ ထိုသားရဲသည် သေလုမြောပါး ဟိန်းဟောက်သံ အချို့ကို ထုတ်ဖော်ပြီးနောက်တွင် ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားကာ ထိုနေရာမှာပင် သေဆုံးသွားတော့သည်။ ခရမ်းနက်ရောင် မိုးကြိုးများ လင်းလက်နေသော ထူးဆန်းသည့် အလုံးလေးတစ်ခုမှာ ခြင်္သေ့ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာပြီး အနီးနားရှိ မြစ်တစ်ခုဆီသို့ ခုန်ဝင်သွားရန် ကြိုးစားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြစ်အတွင်းရှိ ရေတွက်မရနိုင်သော ငါးပုံစံ နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ထိုအလုံးလေးကို ကြိုဆိုနေကြသကဲ့သို့ ရေပေါ်သို့ ရူးရူးမူးမူး ခုန်တက်နေကြသည်။

ရှန်မို အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နက်မှောင်သော လှံတစ်စင်းမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲ၌ ပုံပေါ်လာသည်။ တစ်ခဏ၌ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပုံပေါ်လာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ကာ ထိုထူးဆန်းသည့် အလုံးလေး၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။ ယင်းကား ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်း သူတော်စင်လှံ ပင် ဖြစ်သည်။

ဖောက်!

လှံမှာ အထဲသို့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ထိုးဝင်သွားသည်။ ထိုထူးဆန်းသည့် အလုံးလေးအတွင်းမှ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ရှန်မို မလှုပ်ရှားရသေးမီမှာပင် ထိုက်အာသည် ထိုအလုံးလေးကို သူ့ထံသို့ ယူဆောင်လာပေးပြီးသား ဖြစ်၏။ သူသည် ယင်းကို သာမန်ကာလျှံကာပင် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထောင့်တစ်နေရာသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ဤထူးဆန်းသည့် အလုံးလေးမှာ နတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ငါးရက်အတွင်း ရှန်မိုသည် ထိုကဲ့သို့သော မျိုးစေ့ တစ်ဆယ့်နှစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ရက်လျှင် တစ်ခုနှုန်းနီးပါးပင်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုနတ်ဆိုး မိုးကြိုးမျိုးစေ့များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကပ်ပါးကောင်အဖြစ် တွယ်ကပ်ရန်ပင် ကြိုးစားကြသေးသည်။ အခြားသော နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော နည်းဗျူဟာမှာ တားဆီးရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှန်မိုအတွက်မူ... ယင်းမှာ ရဲသားတစ်ယောက်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရဲကားကို ဖောက်ထွင်းရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။ သေတွင်းရှာနေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုး မိုးကြိုးနွယ်ပင်နဂါးက ရှေ့နားလေးမှာပဲ ရှိရမယ်"

ရှန်မိုသည် အဝေးမှ မိုးကြိုးများ ဝန်းရံနေသော ကျယ်ပြောလှသည့် ချိုင့်ဝှမ်းကြီးကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကျင့်ကြံသူ ငါးဆယ်ကျော်မှာ နွယ်ပင်တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိနေကြပြီး ရှေ့တိုး၍မရ၊ နောက်ဆုတ်၍မရ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့ကို အုပ်စု သုံးခု ခွဲထား၏။ ပထမအုပ်စုကို သံသရာ မြင့်မြတ်တဲ့နယ်မြေ၏ သူတော်စင် သားတော် စီခုန်းလျဲ့ က ဦးဆောင်သည်။ ဒုတိယအုပ်စုကိုမူ အရှေ့ထွက်ခွာ အင်ပါယာ၏ တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက် မင်းသား လီယင် က ဦးဆောင်သည်။ တတိယအုပ်စုမှာမူ ကောင်းကင်ဖန်ဆင်းရှင်ဂိုဏ်း၊ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုနှင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အချို့တို့ ရောနှောနေသော အဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဖန်ဆင်းရှင်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမျှ မပါရှိသောကြောင့် ထိုအုပ်စုသည် သူတို့ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သော ဟူရှင်းယွဲ့ နောက်သို့ သဘာဝအလျောက် လိုက်ပါလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေ၏။