အခန်း (၇၇-၇၈)

အပိုင်း (၇၇)

ကျိုးချွန်းထောင်သည် ဤကိစ္စကို အမှန်တကယ် ရှင်းလင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ ရွှီဝေနှင့် ကျိန့်ကျားမင်တို့ ရင်းနှီးကြသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျိန့်ကျားမင်က ရွှီဝေကို ငွေအများအပြား ပေးခဲ့သည်မှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမတို့က ထိုသူနှစ်ဦး သမီးရည်းစားဖြစ်နေကြသည်ဟု တစ်ထစ်ချ ပြောဆိုနေသရွေ့ ကျိန့်ကျားမင်တွင် ပါးစပ်ရာထောင်ချီ ရှိနေလျှင်ပင် ရှင်းပြနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီဝေက ကျိန့်ကျားမင် ငွေလာတောင်းကြောင်း ပြောပြချိန်ကတည်းက ကျိုးချွန်းထောင် ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဤပညာတတ်လူငယ်ကျိန့်၏ မိသားစုအခြေအနေမှာ မဆိုးလှချေ။ တစ်ကြိမ်ထုတ်ပေးလျှင် ယွမ်ဆယ်ဂဏန်းချီ၍ ထုတ်ပေးနိုင်သည်။ ရွှီဝေက သူ့ကို အမှန်တကယ် ရည်းစားထားပြီး လက်ထပ်လိုက်မည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့အတွက် အရှုံးမရှိနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျိုးချွန်းထောင်သည် စောစောကတည်းက ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကျိန့်ကျားမင်က ငွေလာမတောင်းလျှင် ထားလိုက်မည်။ သူ ငွေလာတောင်းပါက သူမသည် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဤကိစ္စကို အတည်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ပစ်လိုက်မည်ဟူ၍။

အမှန်တကယ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သမီးရည်းစား ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် ကျိန့်ကျားမင်၏ မိသားစုအခြေအနေမျိုးဖြင့် တင်တောင်းငွေက နည်းပါးနိုင်မည်မဟုတ်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ရွှီဝေသည် သူ့နောက်သို့လိုက်ကာ မြို့သို့ ပြန်သွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ ပြောနိုင်မည်နည်း။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူမနှင့် ရွှီချီတို့လည်း နောက်မှလိုက်သွားကာ မြို့ကြီးပြကြီး၏ စည်းစိမ်ကို ခံစားရနိုင်ကောင်းသည်။

ကျိုးချွန်းထောင်၏ အတွေးများက အလွန်လှပနေသဖြင့် ဖုမင်ဇယ်၏ စကားကို အရေးမစိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် တပ်ဖွဲ့ရုံးအတွင်းသို့ မူလတန်းကျောင်းသားတစ်သိုက် ပြေးဝင်လာကြသည်။ ရွှင့်အာ၊ မိန်မိန်း၊ ရှောင်ယဲ့ဇီနှင့် ... သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများစွာ ပါဝင်ကြသည်။

"ပညာတတ်လူငယ်ဖု... ကျွန်တော် သိတယ်။ အစ်ကိုကျားမင်နဲ့ အစ်မရှောင်ဝေတို့ ပုံမှန် ဘာတွေပြောကြလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်" ရွှင့်အာသည် အထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်နှင့် လက်ကိုမြှောက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မရှောင်ဝေက ပြောတယ်။ ရွှီမိသားစုက လူတွေက ဝံပုလွေတွေ၊ ကျားသစ်တွေလိုပဲတဲ့။ အဝတ်အစား နည်းနည်းပါးပါးကလွဲရင် ဘာမှ ယူခွင့်မပေးခဲ့ဘူးတဲ့။ အိမ်မှာ ဆားတစ်ပွင့်တောင် မရှိဘူးတဲ့။ အဲဒီတော့ ပညာတတ်လူငယ်ကျိန့်က 'ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါ အရင်နည်းနည်း ချေးပေးထားမယ်၊ လတ်တလော အခက်အခဲကို အရင်ကျော်ဖြတ်လိုက်ပါ' လို့ ပြောခဲ့တာ"

သူသည် စကားများကို လိုက်ပြောရုံသာမက ရွှီဝေ၏ မတရားခံရပြီး နူးညံ့အားငယ်နေသည့် ပုံစံကိုပါ ၇၀၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူအောင် အသံလုပ်ကာ သရုပ်ဆောင်ပြလိုက်သည်။ ထိုအခါ ရွှီဝေမှာ အရှက်ရလွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားတော့သည်။ "ကျွန်မ... ကျွန်မက ပညာတတ်လူငယ်ကျိန့်ကို ရင်ဖွင့်ပြောပြရုံလေးပါ။ နင်တို့လို ကလေးတွေက ဘဝရဲ့ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုတွေကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်မှာလဲ"

ကျိုးချွန်းထောင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကိစ္စရပ်များက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ကင်းသွားပြီဟု သူမ ခံစားလိုက်ရပြီး အမြန်ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ကလေးတွေ ပြောတဲ့စကားကို ဘယ်လိုလုပ် ယုံလို့ရမှာလဲ"

သူမက သည်လို ပြောလိုက်သောအခါ မူလတန်းကျောင်းသားလေးများက မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသည်။ ရွှင့်အာက သူမကို စိုက်ကြည့်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့က ရိုးသားတဲ့ ကလေးတွေပါ။ လိမ်ညာတဲ့စကားကို ဘယ်တော့မှ မပြောဘူး"

တခြားကလေးများကလည်း လိုက်လံ အော်ဟစ်ကြသည်။ "ကျွန်တော်တို့က ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ ကွန်မြူနစ်ဝါဒရဲ့ ဆက်ခံသူတွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ လိမ်မပြောဘူး။ အဒေါ်ကြီးက ဆိုးတယ်။ အဒေါ်ကြီးက လူတွေကို မတရားစွပ်စွဲနေတာ"

မိန်မိန်းက လက်ကို မြင့်မြင့်မြှောက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သမီး ကြားခဲ့ပါတယ်။ သမီး လယ်ထဲမှာ ထိုင်ပြီး ရွှံ့တူးနေတုန်း အစ်မရှောင်ဝေက ပြောတယ်။ ရွှီချီ ခြေထောက်ကျိုးသွားလို့ ခရိုင်ဆေးရုံကို သွားပြရမယ်တဲ့။ သူတို့ မိသားစုက အရမ်းကံဆိုးတယ်တဲ့။ အမေကလည်း နေမကောင်းဖြစ်၊ ရွှီချီကလည်း ချော်လဲနဲ့။ အိမ်မှာ ပိုက်ဆံလည်း မရှိတော့ တကယ်ကို ဆက်ပြီး အသက်ရှင်လို့မရတော့ဘူးတဲ့။ တစ်ခါတလေ မြစ်ထဲခုန်ချချင်တယ်လို့ အစ်မရှောင်ဝေက ပြောသေးတယ်။ သေသွားရင် ဒုက္ခမခံရတော့ဘူးတဲ့။ အဲဒီတော့ အစ်ကိုကျားမင်က ယွမ်တစ်ဆယ်တန် ပေးလိုက်ပြီး 'အရင်သုံးထားလိုက်၊ နောက်မှ ပိုက်ဆံရှိတော့မှ ပြန်ဆပ်' လို့ ပြောခဲ့တယ်"

'ရွှံ့တူး' ဆိုသည်မှာ တီကောင်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းပေခရိုင်ဘက်ရှိ ဒေသသုံးစကားဖြင့် တီကောင်ကို 'ရွှံ့တူး' ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ကလေးများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အားလပ်ချိန်များတွင် တီကောင်များကို တူးကာ ကြက်များကို အစာကျွေးရန် အိမ်သို့ ယူသွားလေ့ရှိကြသည်။ ကြက်များသည် ပိုးကောင်များကို စားပါက ဥဥရန် ပိုမိုလွယ်ကူသောကြောင့်ပင်။ မိန်မိန်းက ခဏလောက် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် သံသယဖြင့် ထပ်မံဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ရွှီချီက ခြေချော်သွားရုံလေးလေ။ အိမ်မှာ ၂ ရက်လောက် နားလိုက်တာနဲ့ သက်သာသွားတာပဲဟာကို"

ရှောင်ယဲ့ဇီကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ လက်ကို မြင့်မြင့်မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သမီးလည်း ကြားတယ်။ အစ်မချိုးထုန်က အစ်ကိုကျားမင်ကို 'အစ်မရှောင်ဝေနဲ့ သမီးရည်းစား ဖြစ်နေတာလား' လို့ မေးတယ်။ အစ်ကိုကျားမင်က 'မဟုတ်ပါဘူး၊ ရှောင်ဝေက ဘယ်လောက်မှ အသက်မကြီးသေးတာကို' လို့ ပြန်ဖြေတယ်။ ပြီးတော့ အစ်ကိုကျားမင်က အစ်မရှောင်ဝေကို သနားလို့ပါလို့လည်း ပြောခဲ့သေးတယ်"

တခြားသူများကလည်း လက်များကို မြှောက်ကာ လိုက်ပြောကြသည်။ "သမီးလည်း သိတယ်။ အစ်မရှောင်ဝေက ပိုက်ဆံမချေးနိုင်ရင် သူ့အမေက ရိုက်လိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်။ သူ့အမေက တော်တော်ဆိုးတာပဲ"

"နောက်ပြီးတော့ အစ်ကိုကျားမင်က အစ်မရှောင်ဝေဆီက ပိုက်ဆံပြန်တောင်းတယ်။ အစ်မရှောင်ဝေက ငိုပြီး ပိုက်ဆံမရှိဘူးလို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ မီးခြစ်ဆံဝယ်ဖို့ နောက်ထပ် ၂ ယွမ်လောက် ထပ်ချေးပေးလို့ရမလားလို့ အစ်ကိုကျားမင်ကို မေးသေးတယ်။ သူ့အိမ်မှာ ၂ ယွမ်တောင် မရှိဘူးတဲ့။ အရမ်းဆင်းရဲတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ရွှီချီမှာ နို့သကြားလုံး စားစရာရှိတယ်နော်။ ဟိုနေ့က သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှာ နို့သကြားလုံးတွေ အများကြီး တွေ့လိုက်တယ်။ သူက သမီးကို 'အရှုံးပေါ်မယ့်အကောင်' လို့တောင် ဆဲသေးတယ်။ တော်တော်ဒေါသထွက်ဖို့ကောင်းတယ်"

"သူ ချုံးချုံးလေးရဲ့ ဆံပင်ကို ဆွဲနေတာကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်တယ်။ သစ်ရွက်စုတ်တစ်ရွက်နဲ့ ချုံးချုံးလေး အိတ်ကပ်ထဲက မြေပဲတွေကို လဲသွားတာ"

......

မပြောလျှင် မသိသာသော်လည်း ပြောလိုက်သောအခါ အားလုံး လန့်ဖျပ်သွားကြသည်။ ဤကလေးငယ်များသည် အမှန်တကယ်ပင် အကြောင်းအရာ တော်တော်များများကို သိရှိနေကြသည်။

တကယ်တမ်းတွင် လူအများသည် စကားပြောဆိုရာ၌ တခြားသူများကို ရှောင်ရှားလေ့ရှိကြသော်လည်း သာမန်အားဖြင့် ကလေးငယ်များကိုတော့ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တတ်ကြပေ။ အထူးသဖြင့် ဤအဆော့မက်သော ကလေးများသည် တစ်နေ့လုံး ထောင့်ကျကျ နေရာများတွင် ထိုင်ကာ ရွှံ့ကစားခြင်း၊ တီကောင်တူးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နေတတ်ကြရာ ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့ကို သတိပြုမိရန် မလွယ်ကူလှပေ။

ဖုမင်ဇယ်သည်လည်း ယခင်က ပစ္စည်းတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ဖွက်ထားစဉ် အဆော့မက်သော ကလေးတစ်ယောက်နှင့် ပက်ပင်းတိုးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤပြဿနာကို သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စောစောက ကလေးတစ်ယောက်ကို ဖမ်းခေါ်ကာ ကျိုးချွန်းထောင်နှင့် ရွှီဝေတို့ကို သွားခေါ်ခိုင်းရုံသာမက ရွာထဲရှိ ကလေးများကိုပါ လိုက်လံမေးမြန်းခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဆော့မက်သော ကလေးများသည် သည်လောက်အများကြီး ကြားသိထားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

တကယ်တမ်းတွင်လည်း အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ ကျိန့်ကျားမင်သည် ရွှီဝေနှင့် ဆက်သွယ်ရာတွင် လူများကို ရှောင်ရှားရန် လိုအပ်သည်ဟု လုံးဝ မတွေးထားခဲ့ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံ စကားပြောဆိုရာတွင် လူနည်းပါးသော နေရာတစ်ခုကို ကျပန်းရွေးချယ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ရာ ဤကလေးငယ်လေးများက မတော်တဆ ကြားသွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေမည်။

ဤကလေးများထဲမှ တချို့မှာ ခြောက်ကပ်ကပ် ပြောဆိုနေကြသော်လည်း တချို့ကတော့ အသက်ဝင်လှစွာ သရုပ်ဆောင်ပြနေကြသည်။ တချို့ကတော့ ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့် ရွှီချီ၏ အကြောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ပြောစကားများသည် ရောထွေးရှုပ်ယှက်ခတ်နေသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သင်ပေးထားခြင်း မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်နိုင်စွမ်းက ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ပိုမို မြင့်မားနေလေသည်။

သူတို့၏ စကားများမှတစ်ဆင့် အဖြစ်အပျက်၏ အမှန်တရားကို အခြေခံအားဖြင့် ဆက်စပ်ကြည့်နိုင်သည်။ ရွှီဝေသည် မိသားစုအခက်အခဲကို အကြောင်းပြကာ ကျိန့်ကျားမင်ထံမှ ငွေကို အကြိမ်ကြိမ် ချေးငှားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ကျိန့်ကျားမင်ကတော့ သူမကို သနားသဖြင့် ကူညီလိုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးချွန်းထောင်၏ မျက်နှာသည် လုံးဝ ညိုမဲသွားတော့၏။ "တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကြီး... ကလေးတွေက ဘာတွေသိမှာလဲ။ ဘယ်သူသင်ပေးမှန်းမသိတဲ့ ဒီပေါက်ကရစကားတွေအပေါ် အခြေခံပြီး ကျွန်မသမီးကို မတရားအနိုင်ကျင့်ခံရအောင် လုပ်တော့မလို့လား။ ကျွန်မသမီးက ကျိုးမျိုးရိုးလည်း မဟုတ်သလို ရှန်မျိုးရိုးလည်း မဟုတ်ပေမယ့် အခုချိန်မှာ ကျွန်မသမီးကလည်း ယန်လျိုတပ်ဖွဲ့က လူတစ်ယောက်ပဲလေ"

ရှန်ဟယ်ဟွာက ဝင်ရောက် ထောက်ခံပေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်တာပေါ့။ ကလေးတွေရဲ့ စကားကို ဘယ်လိုလုပ် အတည်ယူလို့ရမှာလဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်တပ်ဖွဲ့က အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဒီလိုအနစ်နာခံခိုင်းလို့ ဘယ်ဖြစ်မှာလဲ"

ဤစကားသည် ကျိန့်ကျားမင်က ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး တပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် တပ်ဖွဲ့အနေဖြင့် သူ့ဘက်မှ ရပ်တည်ပေးရန် မလိုအပ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်ကာ စောင်းပါးရိပ်ချည် ပြောနေခြင်းပင်။

ရွှင့်အာသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ ရှန်ဟယ်ဟွာကို ကြည့်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဘွားဟယ်ဟွာ... ချုံးချုံးလေးရဲ့ အဒေါ်ကြီးက အဘွားကို အသားလာပေးတာ ကျွန်တော် မြင်လိုက်တယ်။ ခင်ဗျားတို့က တစ်ဖွဲ့တည်းပဲ"

ဖုမင်ဇယ်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ယမန်နှစ်က သူသည် မောင်းမောင်နှင့် ရွှင့်အာတို့ကို သကြားလုံး ဝေပေးခဲ့စဉ် ရွှင့်အာသည် သကြားလုံး ၂ လုံး လျော့ရခဲ့ရာ အဘယ်ကြောင့် သူ ၂ လုံး လျော့ရသနည်းဟု ယခုကဲ့သို့ပင် ရဲရဲတင်းတင်း မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်ကို သူ သတိရသွားသည်။

ရှန်ဟယ်ဟွာသည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာများ နီရဲသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကလေးကတော့... ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ မင်း အမြင်မှားတာ သေချာတယ်။ သူကိုယ်တိုင်တောင် ဘယ်လောက် အခက်အခဲ ဖြစ်နေလဲဆိုတာ အားလုံးအသိပဲဟာကို။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ကို အသားလာပေးနိုင်မှာလဲ"

အခြေအနေကို သည်လိုဖြစ်လာသည်တွင် ကျိန့်ကျားမင်သည်လည်း ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မတိုးမကျယ် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ ကျွန်တော့်ဆီက ငွေ ယွမ်တစ်ရာကျော် ချေးသွားတာလေ။ အသားလက်မှတ်တွေဆိုရင်လည်း အစအဆုံးပေါင်းလိုက်ရင် ၃ ကျင်းလောက်တောင် ရှိတယ်"

ရှန်ဟယ်ဟွာက သေချာပေါက် ဝန်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ "သူ့အိမ်မှာ အသားရှိတာ မရှိတာ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ မင်းတို့က တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို ရမ်းသန်းပြီး စွပ်စွဲလို့ မရဘူးလေ။ မင်းတို့က..."

"တော်ပါတော့။ ဘာတွေ ပွစိပွစိ လုပ်နေတာလဲ။ တခြားလူတွေက အရူးတွေလို့ ထင်နေတာလား" ကျိုးမန်ခန်းက မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ရှန်ဟယ်ဟွာ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ရှန်ဟယ်ဟွာသည် စကားတစ်ခွန်းချင်းစီတိုင်းတွင် ဘာကြောင့်များ ကျိုးချွန်းထောင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်ပြောဆိုနေရသနည်းဟု သူ စောစောကတည်းက အံ့သြနေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ဤသူနှစ်ဦးသည် ကြိုတင် အကွက်ဆင်ထားခဲ့ကြခြင်းပင်။

"ကျိုးချွန်းထောင်... ခင်ဗျား ချေးထားတဲ့ ငွေတွေကို သူများကို ပြန်ပေးလိုက်ပါ။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လာပြီး အကြောင်းပြချက်တွေ ပေးမနေနဲ့။ ကလေးတစ်ယောက် ပြောတာကို မယုံရဘူးထားဦး၊ ဒီလောက် ကလေးတွေအများကြီး ပြောနေတာကိုတောင် မယုံရဘူးလား။ ပြီးတော့ ၁၀ မိုင်ပတ်လည် ရွာတွေမှာ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် လိုက်ကြည့်လိုက်စမ်း။ ဘယ်သူ့အိမ်က သမီးရည်းစားထားတာ ဒီလောက် ပိုက်ဆံအများကြီး သုံးဖူးလို့လဲ။ ခင်ဗျား ပိုက်ဆံပြန်မဆပ်ချင်ရင်လည်း ပြဿနာမရှိဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို တုန်းရှန်းတပ်ဖွဲ့ဆီ ပြန်ပြောင်းလိုက်တော့။ ခင်ဗျား ယန်လျိုတပ်ဖွဲ့မှာ ဆက်နေချင်တယ်ဆိုရင် ယန်လျိုတပ်ဖွဲ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျား တုန်းရှန်းတပ်ဖွဲ့ကို ပြန်သွားလိုက်တော့" ကျိုးမန်ခန်းသည် သူတို့၏ အခြေအတင် ပြောဆိုမှုများကို ထပ်မံမကြားလိုတော့သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် အပြီးသတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ကျိုးချွန်းထောင်က သေချာပေါက် သဘောမတူပေ။ သူမက ကျိုးချင်းကော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ချင်းကော်... ငါက နင့်ရဲ့ အစ်မအရင်းနော်။ နင်က တို့သားအမိနှစ်ယောက် ဒီလိုအနိုင်ကျင့်ခံနေရတာကို ကြည့်နေတော့မလို့လား"

ကျိုးချင်းကော်သည် ချုံးချုံးလေး၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်နုနုလေးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ စောစောက ကလေးတစ်ယောက် ပြောသွားသည့် စကားကို သူ တွေးမိသွားသည်။ ရွှီချီက ကွယ်ရာတွင် ချုံးချုံးလေးကို အနိုင်ကျင့်တတ်လိမ့်မည်ဟု သူ တကယ်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူ၏ရှေ့တွင်တော့ ရွှီချီသည် အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်၏ အသွင်အပြင်မျိုးဖြင့် ချုံးချုံးလေးအပေါ် အတော်လေး ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံတတ်လေသည်။

ကျိုးချင်းကော်ခမျာ မိမိ၏ အစ်မအရင်းဖြစ်သူ၏ မိသားစုကို သူ သိပ်ပြီး နားမလည်တော့သလိုမျိုး ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကလေးများ ပြောဆိုသွားသော စကားများက အလွန် ရှင်းလင်းနေသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ရွှီဝေသည် မိသားစုအခက်အခဲကို အကြောင်းပြကာ ကျိန့်ကျားမင်ထံမှ ငွေချေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျိန့်ကျားမင်က ငွေပြန်တောင်းသောအခါ သူတို့က ပြန်မပေးလိုသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး သမီးရည်းစားဖြစ်နေကြသည်ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင်။

သို့သော် ကျိုးချင်းကော် နားမလည်သည်မှာ ကျိုးချွန်းထောင်က အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရသနည်း ဆိုသည်ကိုပင်။

သူတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ကျိုးချွန်းထောင်အတွက် အခန်းတစ်ခန်း ဖယ်ပေးခဲ့ရုံသာမက သူတို့တစ်ဦးစီက ကျိုးချွန်းထောင်ကို ယွမ် ၃၀ စီနှင့် စားနပ်ရိက္ခာတချို့ကိုပါ ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။ ဤငွေနှင့် စားနပ်ရိက္ခာများသည် သူတို့ သားအမိသုံးယောက် ယန်လျိုတပ်ဖွဲ့တွင် အခြေချနေထိုင်ရန် လုံလောက်မှုရှိပေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးချွန်းထောင်နှင့် ရွှီဝေတို့ အလုပ်ကို သေချာစွာ လုပ်ကိုင်ပါက ဘဝက အလွန်ကောင်းမွန်မည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သေချာပေါက် ရပ်တည်နိုင်လိမ့်မည်။

သူတစ်ပါး၏ ငွေကို လိမ်လည်ရမည့် အခြေအနေအထိ ဘယ်တုန်းက ရောက်ရှိသွားခဲ့သနည်း။ အဓိကအချက်မှာ ကျိုးချွန်းထောင်၏ ယခုပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ မိမိကိုယ်ကို အမှားလုပ်မိသည်ဟု ထင်မြင်နေပုံမရခြင်းပင်။

ကျိုးချင်းကော်သည် ကျိုးချွန်းထောင်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ၏ သဘောထားကို အမြန်ပင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒါက အနိုင်ကျင့်တယ်၊ မကျင့်ဘူးဆိုတဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ အမှားလုပ်မိရင် ဝန်ခံရမယ်။ ပိုက်ဆံချေးထားရင် ပြန်ဆပ်ရမယ်။ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်တော် သဘောတူတယ်"

ကျိုးချင်းကော်က သူမဘက်မှ ကူညီပြောဆိုပေးမည် မဟုတ်ကြောင်းကို ကျိုးချွန်းထောင်လည်း ခန့်မှန်းမိပြီးသားပင်။ သို့သော် သူ ဤသို့ပြောသည်ကို အမှန်တကယ် ကြားလိုက်ရချိန်တွင်တော့ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွားများပင် ကျိုးပဲ့လုမတတ် အံကြိတ်ထားမိလေသည်။

ကျိုးချွန်းထောင်သည် ကျိုးချင်းကော်ကို အပြတ်အသတ် ဆဲဆိုပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် အခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် ဤငွေများကို ပြန်မဆပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ အခြေအနေက ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်တွင် ကျိုးချင်းကော်နှင့် ထပ်မံပြီး အခြေအတင် ဖြစ်နေရန် တကယ်ကို မလိုအပ်တော့ပေ။

သူတို့ မိသားစုသည် ယန်လျိုတပ်ဖွဲ့တွင် ဆက်လက်နေထိုင်လိုပါက ပြည်သူ့စစ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကျိုးချင်းကော်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားလို့ မဖြစ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပြန်ဆပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။ ကျိုးချွန်းထောင်သည် စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ မကျေနပ်သော်လည်း ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ စဉ်းစားတာ လွဲသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ရှောင်ဝေက အသက်ငယ်သေးတော့ ပညာတတ်လူငယ်ကျိန့်က သူ့ကို သမီးရည်းစားထားချင်တယ်လို့ ထင်သွားတာ။ ပညာတတ်လူငယ်ကျိန့်က ဒီလိုသဘောမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ချင်းကော်... နင်က ဦးလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့တောင် ဒီလိုပြောနေပြီဆိုမှတော့ ကောင်းပြီလေ။ ဒီပိုက်ဆံတွေကို ငါတို့ ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

ကျိုးချင်းကော်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ကြည့်ကောင်းလာခဲ့သည်။ "အင်း... ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ပဲ ပြန်ဆပ်လိုက်ပါတော့"

ကျိုးချွန်းထောင်၏ နှလုံးသားမှာ သွေးစက်စက် ကျလုမတတ် နာကျင်သွားရသည်။ ထိုငွေများမှာ သူမ သားဖြစ်သူအတွက် စုဆောင်းပေးထားသော ငွေများ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရွှီချီလေးမှာ အသက် ၁၀ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ ယခု ကျောင်းတက်၊ ထမင်းစားရန်အတွက် ဖြစ်စေ၊ နောင်တစ်ချိန် အိမ်ထောင်ပြု၊ စီးပွားရှာရန်အတွက် ဖြစ်စေ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ငွေလိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကျိုးချွန်းထောင်သည် တကယ့်ကို ရင်ထဲမှလှိုက်၍ ငိုကြွေးလေတော့သည်။

ကျိုးမန်ခန်းသည် ကျိုးချွန်းထောင် မည်သို့ပင် ငိုကြွေးနေပါစေ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူမက ငွေပြန်ဆပ်မည်ဟု သဘောတူလိုက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤကိစ္စကို ပြေလည်သွားပြီဟု မှတ်ယူလိုက်သည်။ သူက ခေါင်းလှည့်ကာ ရှန်ဟယ်ဟွာကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ခင်ဗျား... ရှန်ဟယ်ဟွာ။ ခင်ဗျား စောစောက ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ပြန်စဉ်းစားကြည့်စမ်း။ ခင်ဗျားရဲ့ ရပ်တည်ချက်က လုံးဝ တိမ်းစောင်းနေပြီ။ ပညာတတ်လူငယ်ကို ခြိမ်းခြောက်တယ်၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ဖျက်ဆီးတယ်၊ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေဆီက လက်ဆောင်ယူတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ဒီလုပ်ရပ်တွေက တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် လုပ်သင့်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ တကယ်ကို မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားက ဒီအမျိုးသမီးရေးရာမှူးရာထူးနဲ့ ဆက်ပြီး မသင့်တော်တော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် မြင်တယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ဒီကိစ္စကို တပ်ဖွဲ့ရုံးချုပ်ဆီ သွားပြီး အစီရင်ခံမယ်"

ဤမီးတောက်သည် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကူးစက်လာလိမ့်မည်ဟု ရှန်ဟယ်ဟွာ မထင်ထားခဲ့သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျိုးမန်ခန်း... ကျွန်မက မိဘမဲ့ သားအမိနှစ်ယောက်ဘက်ကနေ စကားနှစ်ခွန်းလောက် ဝင်ပြောပေးမိတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ကိုယ်တိုင် သမီးရည်းစားပါလို့ ပြောတာကို ကျွန်မက ယုံကြည်လိုက်မိရုံလေးပဲ။ ကျွန်မ ဘာအမှားလုပ်မိလို့ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အမျိုးသမီးရေးရာမှူး အလုပ်ကို ဖြုတ်ချင်ရတာလဲ"

ကျိုးမန်ခန်းသည် သူမနှင့် အခြေအတင် ဆက်မပြောလိုတော့သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ အလုပ်ကို ဖြုတ်ပစ်လို့ မရပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလောက် ဩဇာအာဏာ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးရေးရာမှူးကို အသစ်ပြန်လည်ရွေးချယ်ဖို့ တပ်ဖွဲ့ရုံးချုပ်ဆီကို လျှောက်ထားတင်ပြမယ်"

ရှန်ဟယ်ဟွာသည် ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားတော့သည်။ သူမသည် ကျိုးချွန်းထောင်ထံမှ အသားတစ်တုံးကို လက်ခံရယူခဲ့ပြီး သူမဘက်မှ ကူညီပြောဆိုပေးမည်ဟု သဘောတူခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် ထိုစကားများမှာ ဟုတ်သလိုလို မဟုတ်သလိုလို စကားအနည်းငယ်မျှသာ မဟုတ်ပါလား။ သည်လောက်အထိ ကြီးကျယ်သွားစရာ အကြောင်း ဘာရှိသနည်း။

သူမသည် ကျိုးမန်ခန်းနှင့် ထပ်ပြီး အခြေအတင် ပြောဆိုချင်သေးသည်။ အနည်းဆုံးတော့ တပ်ဖွဲ့ရုံးချုပ်သို့ သွားရောက်တိုင်တောမည့် သူ၏ အကြံအစည်ကို ဖျက်သိမ်းသွားအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မောင်းမောင်က ရုတ်တရက် အမောတကော ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ဤကလေးငယ်သည် တပ်ဖွဲ့ရုံးခန်းထဲတွင် လူအများအပြား ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။ သို့သော် အမြန်ပင် ပြန်လည်သတိဝင်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဘွားဟယ်ဟွာ... ကျိုးကျောက်တိတို့ အိမ်မှာ ရန်ဖြစ်နေကြပြီ။ သူ့အဖေက သူ့ညီမလေးကို ရောင်းစားတော့မလို့တဲ့။ အဘွားကို သွားကြည့်ခိုင်းဖို့ ကျွန်တော့်အဘွားက လွှတ်လိုက်တာ"

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များသည် သဘောတရားအရဆိုလျှင် အမျိုးသမီးရေးရာမှူးက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှန်ဟယ်ဟွာသည် စိတ်ညစ်နေချိန်ဖြစ်ရာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မသွားဘူး။ ငါ့အလုပ်တောင် ပြုတ်တော့မယ့်ဟာကို ငါက ဘာသွားလုပ်ရဦးမှာလဲ"

မောင်းမောင်က သံသယဖြင့် မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ဘယ်သူသွားမှာလဲ"

တကယ့်ကို လှိုင်းတစ်လုံး မငြိမ်သေးခင် နောက်လှိုင်းတစ်လုံး ထပ်ထလာခြင်းပင်။ ကျိုးမန်ခန်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ထပ်မံ မှိုင်းညို့သွားတော့သည်။ သို့သော် သူသည် ရှန်ဟယ်ဟွာကို ဘာမှ ထပ်မပြောလိုတော့ပေ။ သူမ ဂရုမစိုက်လျှင်လည်း နေပါစေတော့။ ကျိုးမန်ခန်းက မတ်တပ်ထကာ ပြောလိုက်သည်။ "ချင်းကော်... ငါတို့ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

ကျိုးချင်းကော်သည် ချုံးချုံးလေးကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ပွေ့ချီလိုက်၏။ ကောင်မလေးက သူ၏ ဆံပင်ကို ဆတ်ကနဲ ဆွဲလိုက်ရာ ကျိုးချင်းကော်မှာ "ရှီး" ကနဲ အသံထွက်သွားပြီး ကောင်မလေးကို ဖွဖွလေး ရိုက်လိုက်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် နောက်မှ လိုက်သွားလေသည်။

"ငါတို့လည်း သွားကြည့်ကြမလား" ကျိန့်ကျားမင်က ဖုမင်ဇယ်ကို တံတောင်ဖြင့် တွတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

'ဒီလူကတော့ တကယ့်ကို အပူအပင်ကင်းလွန်းတာပဲ။ စောစောကမှ အမှုရင်ဆိုင်နေရပြီး သမီးရည်းစားအဖြစ် အတင်းအကျပ် လက်ထပ်ခံရတော့မလို ဖြစ်ခဲ့တာကို။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ပွဲကြည့်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေပြန်ပြီလား' ဖုမင်ဇယ်မှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သို့သော် ဖုမင်ဇယ်သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျိုးကျောက်တိတို့ အိမ်ဆိုတော့ မိမိ၏ ဇနီးသည်လည်း ထိုနေရာသို့ သွားလောက်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိလေသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင်။ လမ်းဆုံသို့ ရောက်သည်နှင့် သူတို့အိမ်ရှေ့တွင် မောင်းမောင်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဇနီးသည်နှင့်အတူ အမျိုးသမီးတပ်ဖွဲ့တစ်သိုက်လုံးကိုပါ အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့လေသည်။

လူတစ်သိုက်သည် ရွှင့်အာတို့ အပါအဝင် အဆော့မက်သော ကလေးတစ်သိုက်နှင့်အတူ အုပ်စုလိုက်ကြီး ကျိုးကျောက်တိ၏ အိမ်ဘက်သို့ လျှောက်သွားကြလေသည်။

တပ်ဖွဲ့ရုံးခန်းထဲတွင် တင်းရှိုချန်၊ ရှန်ဟယ်ဟွာနှင့် ကျိုးချွန်းထောင် သားအမိနှစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

အားလုံး ထွက်သွားကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ဟယ်ဟွာ၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့လာခဲ့သည်။ "ငါ့အလုပ်တော့ ပြုတ်တော့မယ်။ ငါ့အလုပ်တော့ ပြုတ်တော့မယ်..."

ပြောရင်းပြောရင်းဖြင့် သူမ ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးချွန်းထောင် သားအမိနှစ်ယောက်သည်လည်း ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ မထွက်သွားဘဲ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ ကျိုးမန်ခန်း ပြန်လာပြီး ထပ်မံဆူပူကြိမ်းမောင်းမည်ကို စောင့်နေရမည်လား။ ထို့အပြင် သူတို့သည် အိမ်သို့ပြန်ကာ ငွေစုဆောင်းရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ရင်နာစရာ ကောင်းလှသည်။ ယွမ် ၁၀၀ ကျော်တောင် ဖြစ်သည်လေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ရှန်ဟယ်ဟွာသည် ရုတ်တရက် ထိုသူနှစ်ဦး၏ နောက်သို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး ကျိုးချွန်းထောင်၏ ဆံပင်ကို ဆွဲကိုင်ကာ လက်လှမ်းပြီး အဆက်မပြတ် ကုတ်ခြစ်တော့သည်။ "တောက်... နင့်လို စုန်းမက ငါ့ကို ဒုက္ခပေးတာ။ အကုန်လုံး နင့်ကြောင့်ပဲ။ နင့်ကြောင့်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အလုပ်လေး ဒီလိုနဲ့ပဲ ပြုတ်ရတော့မယ်..."

ကျိုးချွန်းထောင်မှာ ချက်ချင်း သတိမထားမိလိုက်သဖြင့် ရှန်ဟယ်ဟွာ၏ လက်ဦးမှုရယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမသည်လည်း အမှန်တကယ် အားနည်းနူးညံ့သူ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူမသည် ယခုအချိန်တွင် စိတ်ညစ်ကာ ရင်နာနေချိန်လည်း ဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ကျိုးချွန်းထောင်သည် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ဟယ်ဟွာ၏ ဗိုက်ကို တံတောင်ဖြင့် တွတ်လိုက်၏။ ရှန်ဟယ်ဟွာ၏ အားအနည်းငယ် လျော့သွားချိန်တွင် ဖမ်းဆုပ်ခံထားရမှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ဟယ်ဟွာ၏ မျက်နှာကိုပါ စတင် ကုတ်ခြစ်တော့သည်။ "ဘာစားစား မဝတဲ့ ဒီခွေးမ။ နင် ငါ့အသားကို စားပြီးတာတောင် ငါ့ဆီက ဂျုံဖြူ တောင်းချင်သေးတယ်ပေါ့။ နင် သိပ်စွမ်းနေတယ်ပေါ့လေ။ နင့်ကို သေအောင် ရိုက်သတ်ပစ်မယ်"

ရွှီဝေကိုလည်း ကူညီရန် လှမ်းခေါ်လိုက်သေးသည်။ "ရွှီဝေ... နင်က သစ်သားရုပ်လား။ ဒီခွေးမကို အမြန်လာရိုက်စမ်း"

ထို့နောက် ဆက်လက် ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "အကောင်းမလုပ်ဘဲ အဖျက်လုပ်တဲ့ ဒီစုန်းမ။ နင် ငါ့ဆီက ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ယူသွားပြီးတော့ ငါ့ကို ဘာကူညီပေးဖူးလို့လဲ။ ငါ့ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ပေးစမ်း"

ရွှီဝေသည် မိမိ၏ မိခင်အရင်း အရိုက်ခံနေရသည်ကို သေချာပေါက် မျက်စိသူငယ်ဖြင့် ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။ မကြာမီမှာပင် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ရှန်ဟယ်ဟွာသည် တစ်ယောက်တည်းဖြင့် နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း အလွန် ရဲရင့်ပြတ်သားပြီး နည်းနည်းလေးမှ အားနည်းဟန် မပြပေ။

လူ ၃ ယောက်သည် ဤကဲ့သို့ပင် တပ်ဖွဲ့ရုံးခန်းထဲတွင် ခွဲမရအောင် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေကြတော့၏။

နေပါဦး၊ ငါ ရှိနေသေးတယ်လေ။

တင်းရှိုချန်ကတော့ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် တင်းရှိုချန်သည် ဝင်ဆွဲရန် မဆိုထားနှင့်၊ အသံပင် လုံးဝ မထွက်ရဲပေ။

သူသည် သူ၏ တည်ရှိမှုကို တတ်နိုင်သမျှ သေးငယ်သွားအောင် ပြုလုပ်ကာ မိမိကိုယ်ကို မရှိသကဲ့သို့ သဘောထားလိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီးရဲဘော် ၃ ဦးသည် အလွန်ရဲရင့်လွန်းလှပြီး တစက်ကလေးမှ ညှာတာမှု မရှိကြပေ။ သူ အသံထွက်လိုက်မိပါက သူမတို့ ၃ ဦးစလုံး ပြေးလာကာ သူ့ကို ရိုက်နှက်မည်ကို သူ စိုးရိမ်ရလေသည်။

တင်းရှိုချန်ခမျာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေလေတော့သည်။

...

အပိုင်း (၇၈)

ကျိုးကျောက်တိအိမ်၏ ခြံဝင်းတံခါးမှာ ပွင့်ဟနေပြီး အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးတစ်ခုက ဝိုင်းအုံနေကြသည်။ အားလုံးက အပြင်ဘက်မှရပ်ကာ လက်ညှိုးထိုးပြီး ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြသော်လည်း ဘယ်သူမှ ဝင်ရောက်ဆွဲမပေးကြပေ။ ကျိုးရှောင်ရွှမ်းက ကပ်စေးနှဲပြီး ယန်တာ့နွီက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်နီးချင်းများနှင့် ဆက်ဆံရေး သိပ်မကောင်းလှပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့လင်မယား၏ ပြဿနာတွင် ဘယ်သူမှ ဝင်မပါချင်ကြချေ။

ရန်ဖြစ်နေကြသူများမှာ ယန်တာ့နွီနှင့် ကျိုးရှောင်ရွှမ်းတို့ ဖြစ်သည်။

ယန်တာ့နွီမှာ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖူးယောင်ညိုမည်းနေသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် ကျိုးရှောင်ရွှမ်းအပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ခုန်အုပ်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ကျိုးရှောင်ရွှမ်း၏ မျက်နှာကို ကုတ်ခြစ်နေတော့သည်။ "ရှက်ရမှန်းမသိတဲ့ ခွေးကောင်။ ငါ ပင်ပင်ပန်းပန်း မွေးထားတဲ့ ကလေးကို နင်က ဘာကိစ္စနဲ့ သူများကို ပေးရမှာလဲ။ တောက်... ကျားရိုင်းတောင် ကိုယ့်သားသမီးကို မစားဘူးဟဲ့။ နင့်လို သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်က ယွမ် ၈၀ နဲ့ ငါ့သမီးကို ရောင်းစားတော့မလို့လား"

ကျိုးရှောင်ရွှမ်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ စောစောကတည်းက ကုတ်ခြစ်ခံထားရ၏။ အမြဲတမ်း ပျော့ညံ့ကြောက်တတ်သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရှားရှားပါးပါး မာထန်နေပြီး ရှောင်တိမ်းရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "နင်က မိန်းကလေး မွေးလာလို့ပေါ့။ နင် မွေးတာသာ ယောက်ျားလေးဆိုရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူများကို ပေးမှာလဲ။ နင်က ငါ့အတွက် ယောက်ျားလေး သေချာပေါက် မွေးပေးနိုင်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အခု ဘာလို့ မိန်းကလေး ထပ်ဖြစ်နေရတာလဲ"

ကျိုးရှောင်ရွှမ်းသည် ပြောလေပြောလေ ပိုဝမ်းနည်းလာလေဖြစ်ပြီး ငိုတော့မလိုပင် ဖြစ်နေသည်။

သူ တကယ်ကို ဝမ်းနည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်ကလည်း သူ့တွင် သမီး ၃ ယောက် ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ယန်တာ့နွီ၏ ဗိုက်ထဲမှ ကလေးမှာ ယောက်ျားလေးဖြစ်မည်ဟု သူ တထစ်ချ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

ယန်တာ့နွီ၏ ယခင်အိမ်ထောင်နှင့် ရခဲ့သော ကလေးမှာလည်း ယောက်ျားလေး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မိသားစုရှိ မောင်နှမများအားလုံးမှာ ယောက်ျားလေး မွေးနိုင်စွမ်းရှိသူများ ဖြစ်ပြီး သူမတို့ မိသားစုတွင် မိန်းကလေးဆိုသည်မှာ ရှားပါးလှသည်ဟု သူမက ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဒုတိယအိမ်ထောင်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် တင်တောင်းငွေ ယွမ် ၃၀ ပေးခဲ့ရုံသာမက ဝူကျားပေါင်ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာပြီး သားအရင်းကဲ့သို့ ချစ်ခင်ယုယပေးခဲ့သည်။ ကလေးက သူ့ကို ယောက်ျားလေးများကို ချစ်ခင်တတ်သူဟု သိမြင်ကာ သူတို့အိမ်သို့ မြန်မြန် ဝင်စားလာစေရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပြုလုပ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ မဟုတ်ဘူးလေ။ နောက်ထပ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်တဲ့။

ကျိုးရှောင်ရွှမ်းမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံက သူ့အပေါ် အလွန်ရက်စက်ပြီး လုံးဝမတရားဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘာကြောင့် မိန်းကလေး ထပ်ဖြစ်နေရတာလဲ။

မိန်းကလေးဖြစ်နေမှတော့ အိမ်မှာထားပြီး ထမင်းအလကား ကျွေးထားလို့ ဘယ်ဖြစ်မည်နည်း။

ကျိုးရှောင်ရွှမ်းသည် သားဖြစ်သူအတွက် ပိုင်ဆိုင်မှုများ စုဆောင်းထားရန်သာ အပြည့်အဝ ဆန္ဒရှိပြီး သမီးများအပေါ်တွင် ငွေတစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မသုံးစွဲလိုပေ။

ထို့အပြင် သူသည် ငွေမသုံးချင်ရုံသာမက သမီးကို ငွေနှင့်ပင် လဲလှယ်နိုင်သေးသည်။ ဤကိစ္စတွင် သူ အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးဖြစ်သည်။ ယခင်က သမီး ၂ ယောက်ကို သူများကို ပေးခဲ့ဖူးပြီး နှစ်ယောက်စလုံးအတွက် ငွေအနည်းငယ်စီ ရရှိခဲ့သည်။

ဤသမီးလေးမှာ လမစေ့ဘဲ မွေးလာသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းကာ ကျွေးမွေးပြုစုရန် ခက်ခဲသောကြောင့် အိမ်တွင် ဆက်ထားရန် ပိုလို့ပင် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မရွံမရှာဘဲ မွေးစားလိုသူ ရှိနေပြီး ငွေပါပေးလိုသဖြင့် ဒါက အလွန်ကောင်းမွန်နေလေပြီ။

ကျိုးရှောင်ရွှမ်းသည် သူ၏ လုပ်ရပ်များတွင် အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသည်ဟု မထင်ချေ။ ယခင်နှစ်များက လူများစွာသည် သမီးမိန်းကလေး မွေးလာပါက ရေပုံးထဲတွင် ရေနစ်သတ်ပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် တောနက်ထဲသို့ စွန့်ပစ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။ သူသည် ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ဘဲ သူတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမည့်သူများကို သေချာစွာ ရှာဖွေပေးခဲ့သဖြင့် သူတို့အပေါ် နည်းနည်းမှ တာဝန်မကင်းဖြစ်စရာ မရှိပေ။

ယန်တာ့နွီက သည်လောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်နေရသည်ကိုပင် သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ သူမလည်း ယောက်ျားလေး မွေးချင်သည် မဟုတ်ပါလား။ အရှုံးပေါ်မည့် အကောင်ကို မွေးလာပြီးတော့ သူမက အနားမှာထားပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ချင်နေသေးတာလား။

"နင့်လို သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်က ယောက်ျားလေး မမွေးနိုင်တာကို ငါ့ကို လာအပြစ်တင်နေတာလား" ယန်တာ့နွီသည် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေပြီး မိန်းကလေးမွေးလာခြင်းမှာ သူမအမှားဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားပေ။ " ငါက အရင်ယောက်ျားနဲ့ကြတော့ ဘာလို့ ယောက်ျားလေး မွေးနိုင်ပြီး နင်နဲ့ကြမှ မိန်းကလေး ဖြစ်ရတာလဲ။ နင်ကိုယ်တိုင်က ယောက်ျားလေး မမွေးနိုင်တာ ရှင်းနေတာပဲလေ။ နင့်ကိုယ်နင် ပြန်ကြည့်ဦး။ အရင်က နင်မွေးသမျှ အကုန်လုံးက မိန်းကလေးတွေချည်းပဲ။ ဒါ နင့်ပြဿနာဆိုတာ သေချာနေတာကို နင်က ငါ့ကို လာလွှဲချချင်သေးတယ်ပေါ့လေ"

ကျိုးရှောင်ရွှမ်းသည် အားနည်းချက်ကို အထိုးနှက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။ "အား... ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့ ငါ့မှာ သားမရှိရတာလဲ။ ကောင်းကင်ဘုံကြီးရယ်... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို သားတစ်ယောက်လောက် မွေးခွင့်မပေးနိုင်ရတာလဲ။ အား..."

သူသည် ယန်တာ့နွီကို ဆက်မရိုက်တော့ဘဲ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ထုရိုက်နေတော့သည်။

ယန်တာ့နွီသည် ချက်ချင်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အလိုအလျောက် ဆုတ်သွားမိသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ ကောင်းကင်ဘုံဆိုတာ ဘယ်မှာရှိလို့လဲ။ ဒါက ပဒေသရာဇ် အယူသည်းမှုပဲ။ ထပ်ပြီး အော်နေသေးရင် နင့်ကို တော်လှန်ရေးကော်မတီဆီ ပို့ပစ်မယ်"

ကျိုးမန်ခန်းသည် ဝင်ဝင်လာချင်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် နှုတ်မှ တားမြစ်လိုက်သည်။

သူသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ခြံဝင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အဝတ်အစားများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ယခင်က လျှော်ဖွပ်ပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် လှန်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရပြီး ယခုအခါ အပေါ်တွင် ခြေရာပေါင်းမြောက်မြားစွာ ထင်ကျန်နေသည်။ ဘေးဘက် အနည်းငယ်လှမ်းသော နေရာတွင် မြေအိုးကွဲစတချို့ ရှိနေပြီး အိုးတစ်လုံး ရိုက်ခွဲခံထားရကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။ ထို့နောက် ကြက်မွေးများနှင့် ကြက်ချေးများလည်း ရှိနေသေးသည်။ အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် တစ်ပြင်လုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

"တိုက်ပွဲပြင်းထန်" ကြောင်း သိသာလှသည်။

ကျိုးမန်ခန်းသည် ဤလူနှစ်ဦးကို တကယ့်ကို စိတ်ပျက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကျိုးကျောက်တိ ဆုရရှိပြီး ခရိုင်သို့ ကျောင်းသွားတက်စဉ်ကလည်း သူတို့ ပြဿနာရှာခဲ့ကြသည်။ ယခု မိန်းကလေး မွေးလာတော့လည်း ပြဿနာထပ်ရှာပြန်ပြီ။ ဤလူနှစ်ဦးသည် အဘယ်ကြောင့် သည်လောက်အထိ ပြဿနာရှာနိုင်ရသနည်း။

ကျိုးမန်ခန်းသည် မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ကျိုးရှောင်ရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျိုးရှောင်ရွှမ်း... နင် သမီးကို ရောင်းစားတယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က တိုင်တောထားတယ်။ နင်ကိုယ်တိုင် ပြောစမ်း၊ ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲလား"

တော်လှန်ရေးကော်မတီသို့ ပို့မည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးရှောင်ရွှမ်းသည် ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားသည်။ ပဒေသရာဇ် အယူသည်းမှုများ မလုပ်ရကြောင်း သူ သိထားသော်လည်း စိတ်ပျက်ပျက်နှင့် ဒီအတိုင်း လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိခြင်းသာ။

သမီးရောင်းစားသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး ကျိုးရှောင်ရွှမ်းသည် တုံးအသူ မဟုတ်ပေ။ နိုင်ငံတော်တည်ထောင်ပြီးနောက် သားသမီးများကို ရောင်းစားခြင်းကို တားမြစ်ထားကြောင်း သူ သိရှိထားသဖြင့် သမီးကို ရောင်းစားသည်ဟု သေချာပေါက် ပြောမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ယခင်က ပြောနေကျ စကားအတိုင်းပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကြီး။ ဆွေမျိုးတွေဆီ မွေးစားဖို့ ပေးလိုက်တာပါ။ သူတို့က မိန်းကလေးတွေကို သဘောကျတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုကလည်း မွေးဖို့ အခက်အခဲရှိနေတော့ သူတို့ကို ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ"

"ခွေးချေးလို လျှောက်ပြောမနေနဲ့။ ဘာလို့ မကျွေးနိုင်ရမှာလဲ။ မိသားစုမှာ လုပ်အား ၃ ယောက်တောင် ရှိနေတာကို ငါ့သမီးကို ဘာလို့ မကျွေးနိုင်ရမှာလဲ" ယန်တာ့နွီက "ထွီ" ကနဲ တံတွေးထွေးချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ မကျွေးနိုင်ဘူးဆိုရင် ကျိုးကျောက်တိကို ပေးလိုက်ပေါ့။ ဘာလို့ ကျိုးကျောက်တိကို မပေးဘဲ ငါ့သမီးကို ပေးရမှာလဲ"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခြံဝင်းအတွင်းအပြင်ရှိ လူအားလုံး၏ အကြည့်များက ကလေးငယ်လေးကို ပွေ့ချီကာ နံရံထောင့်တွင် ကပ်နေသော ကျိုးကျောက်တိထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ကျိုးကျောက်တိ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူရော်သွားတော့သည်။

ကျိုးရှောင်ရွှမ်းသည်လည်း ကျိုးကျောက်တိကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သဘာဝကျကျပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျောက်တိက အလုပ်လုပ်နိုင်နေပြီလေ။ သူက အိမ်အလုပ်တွေကို ကူညီပေးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ကျွေးမွေးထားလိုက်ရင် ယောက်ျားပေးစားလို့ ရပြီလေ။ သူများကို ပေးစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ"

ယန်တာ့နွီက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူက ဘာအလုပ်လုပ်လို့လဲ။ တစ်လမှ အိမ်ကို တစ်ခါပြန်လာတာ။ ဖင်တောင် မပူသေးဘူး ပြန်သွားရပြီ။ ငါ့အမေသာ လာပြီး မပြုစုပေးဘူးဆိုရင် ငါ မီးတွင်းထဲမှာ ကလေးသေးခံတွေကို ကိုယ်တိုင်လျှော်နေရမှာ။ နင်က လက်တစ်ဖက်တောင် ကူဖူးလို့လား။ နင်တို့ ကျိုးမိသားစုက လူတွေက သုံးစားမရတာတွေချည်းပဲ။ နင့်လို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ကို ယူမိတဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါသာ အပြစ်တင်ရတော့မှာပဲ"

ကျိုးရှောင်ရွှမ်းက ပြန်လည်ငြင်းခုံလိုက်သည်။ "နင်မွေးတာသာ ယောက်ျားလေးဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် သေးခံလျှော်ပေးမှာပေါ့။ နင်မွေးတဲ့ မိန်းကလေးအတွက် ငါက ဘာကိစ္စ လျှော်ပေးရမှာလဲ။ နင် ယောက်ျားလေး မမွေးနိုင်ဘဲနဲ့ ဒီမှာ လာပြီး ရိုင်းစိုင်းရဲသေးတယ်။ နင် ယောက်ျားလေး မမွေးနိုင်ရင် ငါ့ကို သေချာ ပြုစုလုပ်ကျွေးသင့်တာ"

ဤယောကျ်ား၏ ယုတ်မာမှုများကို တခြားသူများအပေါ် ကျူးလွန်စဉ်က ယန်တာ့နွီသည် ဘာမှ မခံစားခဲ့ရချေ။ သို့သော် ထိုယုတ်မာမှုများက သူမအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါတွင်တော့ ယန်တာ့နွီသည် ဒေါသငယ်ထိပ် တက်သွားတော့သည်။ "တောက်... အရိုးမရှိတဲ့ကောင်၊ သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်။ ငါက အသက်ကို မမှုပဲ နင့်အတွက် ကလေးမွေးပေးရသေးတယ်။ နင်က ငါ့ကို ပြုစုလုပ်ကျွေးခိုင်းချင်သေးတယ်ပေါ့။ နင့်ကို ပြုစုဖို့နေနေသာသာ အရင်ဆုံး နင့်ကို သေအောင် ရိုက်သတ်ပစ်မယ်"

"ဝူး" ကနဲ အော်ဟစ်ကာ သူ့ကို ထပ်ပြီး ခုန်အုပ်ပြန်သည်။

ကျိုးရှောင်ရွှမ်း : "နင်က အရှုံးပေါ်မယ့်အကောင်ကို မွေးထားပြီးတော့ ဘာတွေလာမာန်တက်နေတာလဲ။ နင်က ငါ့ကိုတောင် ရိုက်ရဲသေးတယ်။ နင့်ကို သေအောင် ရိုက်ပစ်မယ်"

ကောင်းရော။ သူတို့နှစ်ယောက် ထပ်မံ ရန်ဖြစ်ကြပြန်ပြီ။

ခြံဝင်းပြင်ပတွင် လူများက မနေနိုင်ဘဲ တီးတိုး ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြသည်။ "ဒါက တကယ့်ကို စောင်တစ်ထည်တည်း အတူခြုံပြီး မတူညီတဲ့ လူနှစ်ယောက် ဖြစ်မလာနိုင်ဘူး ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒီလူနှစ်ယောက်ကတော့ တကယ့်ကိုပဲ"

"ကျိုးရှောင်ရွှမ်းက အရင်က ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိကြောင်ခဲ့တာလဲ။ ယန်တာ့နွီ မိန်းကလေးမွေးလာတော့မှ သူက မာထန်လာတာ။ အရင်က ယောက်ျားလေး လိုချင်လို့ အောက်ကျို့ခံခဲ့တာကိုး"

"သူ အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ အရင်က ကျိုးကျောက်တိ အမေရှိတုန်းကလည်း ဒီလိုပါပဲ။ အစပိုင်းမှာတော့ မိန်းမစကားကို ဘယ်လောက်တောင် နားထောင်ခဲ့လဲ မသိဘူး။ နောက်ပိုင်း မိန်းကလေးတွေချည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မွေးလာတော့ သူက မရိုက်ရင် ဆဲတော့တာပဲ။ မဟုတ်ရင် ကျိုးကျောက်တိ အမေက ကလေးမွေးရင်းနဲ့ အသက်ပါသွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

ဝမ်ချိုးထုန်က ရှန်မော့အာကို ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျောက်တိက အရမ်းသနားဖို့ ကောင်းတာပဲ"

ရှန်မော့အာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နံရံထောင့်တွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ပုန်းကွယ်နေသော ကျိုးကျောက်တိကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်မလေးသည် ဤလအနည်းငယ်အတွင်း များစွာ ပိုမို တက်ကြွရွှင်လန်းလာခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ပြေးလာကာ ခရိုင်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များကို သူမအား ပြောပြတတ်ပြီး စာကြိုးစားကာ ပန်းချီဆွဲမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ နောင်တစ်ချိန် ငွေရှာနိုင်ပါက သူမ၏ ကျေးဇူးကို ဆပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြတတ်သည်။ ထို့အပြင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဆရာမလုပ်ကာ ရွာရှိ ကလေးများကို စာသင်ပေးပြီး ပန်းချီသင်ပေးလိုကြောင်းလည်း ပြောပြခဲ့သေးသည်။

သူမ ငွေရှာနိုင်လာပါက ညီမငယ်နှစ်ယောက်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေမည်ဟုလည်း ပြောခဲ့သေးသည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ကျိုးမန်ခန်းသည် ဤပြဿနာကောင်နှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။ ရန်ဖြစ်လိုက်၊ ရိုက်နှက်လိုက်နှင့် ရန်ဖြစ်ရန်သာ သိကြသည်။

သူတို့၏ ယန်လျိုတပ်ဖွဲ့သည် ယမန်နှစ်က ဂုဏ်ထူးဆောင်ဆုများစွာကို ရရှိခဲ့သော ထူးချွန်တပ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ ယခုနှစ်တွင်လည်း တချို့သောသူများသည် နိုင်ငံပိုင်စက်ရုံများတွင် အလုပ်သမားများ ဖြစ်လာကြတော့မည်။ တပ်ဖွဲ့သည် စမ်းသပ်စိုက်ခင်းများကိုလည်း လုပ်ဆောင်နေပြီး အောင်မြင်မှုများ ရရှိတော့မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပိုမိုကောင်းမွန်လာပြီး တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ဘဝများလည်း တစ်နေ့တခြား ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အားလုံးက ကောင်းမွန်နေပြီး ဘဝသစ်တစ်ခုအတွက် ကြိုးစားအားထုတ်နေကြသော်လည်း ကြွက်ချေးလို လူတချို့က ပြဿနာများကို အမြဲတမ်း ဖန်တီးနေကြသည်။

ပညာတတ်လူငယ်များကို လိမ်လည်ငွေတောင်းသူများလည်း ရှိသည်။ မိန်းကလေးမွေးသဖြင့် ရောင်းစားလိုသူများလည်း ရှိသည်။ ကောင်းမွန်သော ဘဝကို မနေလိုဘဲ တစ်နေ့လုံး ပြဿနာများ ဖန်တီးကာ တပ်ဖွဲ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေကြသည်။

ဤသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင် သူတို့က ရန်ဖြစ်ရဲသေးသည်!

"ချင်းကော်၊ ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ မိန်းမ... လာကြ။ သူတို့ကို လူချင်းခွဲပေးကြပါဦး" ကျိုးမန်ခန်းက ကျိုးချင်းကော်နှင့် လီရှင်းမေတို့ကို အကူအညီတောင်းလိုက်၏။

လီရှင်းမေသည် ခြံဝင်းတံခါးအနီးတွင် ရပ်နေသဖြင့် အမြန်ပြေးလာကာ ကျိုးချင်းကော်နှင့်အတူ သူတို့ကို လူချင်းခွဲလိုက်ကြသည်။ ကျိုးချင်းကော်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သမီးဖြစ်သူကို ပွေ့ချီထားဆဲဖြစ်ပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကျိုးရှောင်ရွှမ်းကို ဆွဲဖယ်လိုက်ကာ အလိုက်သင့် ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက်ကန်လိုက်သေးသည်။ "မင်းက တော်တော်စွမ်းတာပဲ။ မိန်းမကို ရိုက်တယ်၊ သမီးကို ရောင်းစားတယ်။ မင်း ဘာလို့ ကောင်းကင်ပေါ် မပျံတက်သွားတာလဲ"

ကျိုးရှောင်ရွှမ်းသည်လည်း မရုန်းကန်တော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်သားဟောင်းဖြစ်သူ ကျိုးချင်းကော်ကို သူ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ငိုကြွေးတော့သည်။ "ကျွန်တော့်ကံက ဆိုးလိုက်တာဗျာ။ လူတိုင်းမှာ သားတွေရှိကြပေမယ့် ကျွန်တော့်မှာကြတော့ ဘာလို့ သားမရှိရတာလဲ။ ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်မှာ မရှိရတာလဲ။ ကျွန်တော် သမီးကို ရောင်းစားချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ မရောင်းပါဘူး။ ကျွန်တော် မကျွေးနိုင်လို့ သူတို့အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှာပေးတာပါ။ ကျွန်တော် သူတို့ကို တောင်ပေါ်မှာ သွားမပစ်ထားပါဘူး"

ကျိုးချင်းကော်မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

ယနေ့ အချိန်တိုအတွင်းတွင် သူ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ တစ်ကြိမ်မှာ အစ်မအရင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်မှာ ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်။ သူတို့မိသားစုနှင့် ကျိုးရှောင်ရွှမ်း၏ မိသားစုမှာ အတော်လေး ရင်းနှီးသော ဆွေမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။

သူ၏ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ပွေ့ချီထားခြင်းခံရသော ချုံးချုံးလေးသည် အထက်စီးမှနေ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသော ကျိုးရှောင်ရွှမ်းကို စူးစမ်းလိုသည့်အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။ သူမ ဘာတွေတွေးနေသည် မသိသော်လည်း ရုတ်တရက် "ထွီ" ကနဲ အသံပြုကာ ကျိုးရှောင်ရွှမ်းကို တံတွေးထွေးချလိုက်သည်။ တကယ်တော့ ကလေးငယ်လေးတွင် တံတွေးများစွာ မရှိသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးချင်းကော် : "..."

သူက သမီးဖြစ်သူကို ပွေ့ချီကာ အမြန်နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ "ချုံးချုံးလေး... သမီးလေးက ဒီလို ညစ်ပတ်တဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်ရဘူးနော်။ တို့တွေ ဝေးဝေးသွားကြမယ်"

ယန်တာ့နွီသည်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အော်ဟစ်ငိုကြွေးတော့သည်။ "ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် ကံဆိုးနေရတာလဲ။ ဒီလို သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်ကိုမှ ယူမိတာ သားတစ်ယောက်တောင် မမွေးနိုင်ဘူး။ သမီးကိုပါ ရောင်းစားချင်နေသေးတယ်။ ခွေးကောင်... လူမဆန်တဲ့ကောင်"

"..."

ကျိုးမန်ခန်းသည် သူတို့၏ ငိုကြွေးအော်ဟစ်သံများကြောင့် ခေါင်းများပင် ကိုက်လာတော့သည်။ "မင်းတို့ အကုန်လုံး တိတ်တိတ်နေကြစမ်း။ တကယ်ပဲ တော်လှန်ရေးကော်မတီကို သွားချင်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရဲစခန်းကို သွားချင်တာလား"

သူက သည်လို အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ ကျိုးရှောင်ရွှမ်းနှင့် ယန်တာ့နွီတို့ နှစ်ဦးစလုံး ငြိမ်ကျသွားကြသည်။

ကျိုးမန်ခန်းက မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "တပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဝါဒဖြန့်ချိရေးမှူးက တပ်ဖွဲ့ကို လာပြီး သီးသန့်ဟောပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ယောက်ျားလေးမွေးမွေး မိန်းကလေးမွေးမွေး အတူတူပဲ။ အမျိုးသမီးတွေက ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို မ,နိုင်တယ်လို့။ မင်းတို့က မိန်းကလေးမွေးလာတာကို သေမလောက် ဖြစ်နေကြတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ခေတ်နောက်ကျနေတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို အားလုံးမသိမှာ စိုးလို့လား။ ကလေးကိုတောင် ရောင်းစားရဲသေးတယ်။ ကလေးရောင်းစားတာက ဥပဒေနဲ့ငြိစွန်းတယ်လို့ ဝါဒဖြန့်ချိရေးမှူးက ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ မင်းတို့က ဒီလို ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်နေသေးတဲ့အပြင် ရန်တောင် ဖြစ်ရဲသေးတယ်ပေါ့"

"ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူး။ မိန်းကလေးက ဘာမကောင်းလို့လဲ။ ကျိုးရှောင်ရွှမ်း... မင်း ကိုယ်တိုင် ကျောက်တိကို သေချာကြည့်စမ်း။ ဘယ်လောက်တောင် အောင်မြင်နေတဲ့ ကလေးလဲ။ ငါ့မှာသာ ဒီလိုမြေးမလေး ရှိရင် ညဘက်အိပ်ရင်တောင် ပျော်လွန်းလို့ ပြုံးပြီး နိုးလာလိမ့်မယ်။ မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ် ယောက်ျားလေးဖြစ်ဖြစ် သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး ကြီးလာရင် အကုန်ကောင်းတာချည်းပဲ။ ငါ သေသေချာချာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောနေတာကို မင်းတို့ သေချာနားထောင်ထားကြ"

"မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ ဒီလို အတွေးအခေါ်အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် တော်လှန်ရေးကော်မတီကို သွားမလား၊ ရဲစခန်းကို သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် လုပ်အားခမှတ်တမ်းကို ဖြတ်တောက်ခံမလားဆိုတာ မင်းတို့ဘာသာ ကြည့်လုပ်ကြတော့"

တော်လှန်ရေးကော်မတီ၊ ရဲစခန်း၊ လုပ်အားခမှတ်တမ်း ဖြတ်တောက်ခြင်း စသည့် ကျိုးမန်ခန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှု သုံးချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးရှောင်ရွှမ်းနှင့် ယန်တာ့နွီတို့ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်ကျသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

"ကဲ တော်ပြီ။ မြန်မြန် ရှင်းလင်းလိုက်ကြတော့။ ကျိုးရှောင်ရွှမ်း... မင်း ကလေးကို သူများကို ပေးတယ်ဆိုတဲ့ အလုပ်မျိုး ထပ်မလုပ်နဲ့တော့။ ဆွေမျိုးတွေကို ပေးတယ်လို့ မပြောနဲ့။ ပိုက်ဆံယူတာက ကလေးရောင်းစားတာပဲ။ ယန်တာ့နွီ... နင်လည်း ထပ်မရှုပ်နဲ့တော့။ ကလေးကို သေချာပေါက် ရောင်းလို့မရဘူး။ သူက ဒီလိုမျိုး ထပ်လုပ်လာရင်လည်း နင် ရန်မဖြစ်နဲ့။ တပ်ဖွဲ့ကိုလာပြီး ငါတို့ကို ရှာပါ။ ကလေးရောင်းစားတာကို တပ်ဖွဲ့က သေချာပေါက် ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ လင်မယား စကားများတာကို ငါတို့ ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ကလေးရောင်းစားတာ ဒါမှမဟုတ် ရန်ဖြစ်တာတွေ လုပ်ရင် အဲဒါက ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တာပဲ။ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ရင် ဘာအကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်းတို့ဘာသာ ချိန်ဆကြည့်ကြပေါ့"

ကျိုးမန်ခန်းသည် အခြားသော အကျိုးအကြောင်းများကို အများအပြား ပြောဆိုပြီးနောက်မှသာ အဆုံးသတ်လိုက်လေသည်။ "ဒါပဲ။ မင်းတို့ ထပ်ပြီး ပြဿနာ မရှာကြနဲ့တော့"

ကျိုးမန်ခန်းသည် ထိုလူနှစ်ဦး ခေါင်းညိတ်သည်ကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့က မလိုလားသော်ငြား သဘောတူလိုက်သည်ကို သူ သိမြင်နေသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော သဘောထားမျိုး ရှိနေလျှင်ပင် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကလေးက ရှိနေသေးပြီး သူတို့လည်း သွေးထွက်သံယိုဖြစ်သည်အထိ ရန်မဖြစ်ခဲ့ကြသဖြင့် သူက ဝေဖန်ပညာပေးရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

ဤပြဿနာကောင်နှစ်ဦးကို ထပ်ကြည့်လိုက်တိုင်း သူ တကယ်ကို ခေါင်းကိုက်လာသဖြင့် လီရှင်းမေနှင့် ကျိုးချင်းကော်တို့ကို ခေါ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ မလှမ်းရသေးမီ ကလေးငယ်လေးကို ပွေ့ချီထားသော ကျိုးကျောက်တိက သူ့ကို လာတားလေသည်။ ကျိုးကျောက်တိက သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြတ်သားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်တချို့ ရောယှက်နေကာ မေးလိုက်သည်။ "တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကြီး... သမီး အဖေ့ဆီကနေ အိမ်ခွဲနေလို့ ရမလားဟင်"

...