အခန်း (၁၃၄၂-၁၃၄၄)

အခန်း (၁၃၄၂) မဟာလေဟာနယ်ဆီ ပြန်သွားခြင်း

အားလုံးက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တပ်သားများ၊ တော်ဝင်အစောင့်တပ်နှင့် ကျင့်ကြံသူများကလည်း ထိုသူအား စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူ လုပ်လိုသည့်အရာကို မသိကြပေ။

အမည်မဲ့က တစ်ခုမှ နှစ်ခု၊ နှစ်ခုမှ ‌လေးခု စသည်ဖြင့် ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုအရာက ဆက်တိုက်ပွားနေပြီး လုကျိုး၏ ဝန်းကျင်တွင် တစ်ခု ဖွဲ့တည်လာသည်။ အောက်တွင် ရွှေရောင်ကြာပွင့်လန်းလာပြီး တောက်ပနေသည့် ဓားများက သလင်းကျောက်များသဖွယ် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

အသက်ရှိုက်စာအနည်းငယ်အတွင်း စွမ်းအင်ဓားတစ်သန်းကျော် ကောင်းကင်၌ ထွက်လာသည်။

“…”

လုကျိုးက စွမ်းအင်ဓားဖွဲ့စည်းမှုကို မရပ်တန့်လိုက်ပေ။ အသက်ရှိုက်စာ အနည်းငယ်ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် စွမ်းအင်တားမြစ်ချက်ပေါင်း တစ်သန်းကျော်က ထပ်မံပွားလာသည်။ စွမ်းအင်ဓားတစ်သန်းဆီမှ စွမ်းအားက လွှမ်းမိုးနိုင်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

လုကျိုးက အမည်မဲ့ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရှေ့ကို တွန်းပို့လိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် စွမ်းအင်ဓားတစ်သန်းကျော်က သူတို့ကို အဖက်ဖက်မှ ဝန်းရံထားသည့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် တပ်သားများထံ ဥက္ကာပျံမိုးသဖွယ် ကျရောက်လာသည်။

ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်

စွမ်းအင်ဓားများက ကောင်းကင်ယံတွင် ကူးခတ်နေသည့် နဂါးများသဖွယ် ဖြစ်၏။ သူတို့က အားလုံး၏ ဘေး၊ နားရွက်၊ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ သူတို့က ရေပြင်ညီအတိုင်း ဖြတ်သန်းသွားစဉ် သူတို့က မိုးကုတ်စက်ဝန်း၊ တော်ဝင်နန်းဆောင်၏ လျှောက်လှမ်းများနှင့် နန်းဆောင်၏ တံတိုင်းများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကျင့်ကြံမြို့လမ်းမများအထက် ပျံ့လွင့်သွားသည်။

လုကျိုးက အံ့ဖွယ်စွမ်းအားဖြင့် ပေါင်းစည်းထားသည့် အမည်မဲ့ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ကောင်းကင်အထက် ခပ်မြင့်မြင့် ပျံသန်းလိုက်၏။

ချင်ရန်ယွဲ့က မနေနိုင်ဘဲ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

“ဒီကမ္ဘာမှာ ဓားလမ်းစဉ်ကို ဒီလိုမျိုး ကျွမ်းကျင်ပြီးတော့ ဖန်ဆင်းမှုဓားအဆင့်ကို ရောက်နိုင်တဲ့သူက အစ်ကိုလုပဲ ရှိမယ်”

ဓားပညာရပ်တွင် အရည်အချင်းထူးချွန်လာသည့် ယွီရှန်းရုန်က အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာဖြင့် စွမ်းအင်ဓားများကို ကြည့်နေ၏။

ရှောင်ယွမ်အာက ယွီကျန့်ဟိုင်နှင့် ယွီရှန်းရုန်တို့ကို ကြည့်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“တာ့ရှစ်ရှိုး၊ အာ့ရှစ်ရှိုးတို့လည်း ဒီလိုဟာမျိုးကို လုပ်နိုင်တယ်မလား”

ယွီကျန့်ဟိုင်နှင့် ယွီရှန်းရုန်တို့က ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြစဉ် သူတို့က ထိုသို့ လုပ်နိုင်ဖို့ အလှမ်းဝေးနေသေး၏။

“တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ” ယွမ်လန်က ပြောလိုက်သည်။

ဓားသမား ၄၉ယောက်ကလည်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဓားသမား ၄၉ယောက်က ဓားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံကြလေသည်။ သူတို့က ဓား၊ အစီအရင်နှင့် ပြောင်မြောက်သည့် တိုက်ကွက်များ၌ ထူးချွန်ကြသော်လည်း လုကျိုး၏ စွမ်းအင်ဓားများကမူ ကမ္ဘာ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို အဆုံးစွန်ထိ ပြသပေးပြီး သူတို့က နိမ့်ကျသလို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“တာအိုစွမ်းအားကို ခံစားမိတယ်” ချင်ရန်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

ဓားသမား ၄၉ဦးကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

ဆရာသခင်တစ်ယောက်အတွက် တာအိုစွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်နိုင်သည်က အခြေခံကျပေသည်။ သို့သော်လည်း ဤသည်က ချင်ရန်ယွဲ့အနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က တာအိုစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး စွမ်းအင်ဓားများကို ပွားများစေခြင်းက ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ဖြစ်၏။

တကယ်တော့ လုကျိုးက သူ့အနေဖြင့် အကြွင်းမဲ့အစီအရင်၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေဖို့ အဆုံးမဲ့ကောက်ချက်ချသည့် စွမ်းအားကို အသုံးပြုစဉ်အခါကတည်းက တာအိုစွမ်းအား၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိခဲ့သည်။ ယခင်က အနှောင့်အယှက်များစွာကြောင့် အလွယ်တကူ ချိုးဖောက်ဖို့ မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ မည်သူကမှ သူ့ကို တားဆီးနေခြင်း မရှိသည့်အတွက် သူက အကြွင်းမဲ့အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ အာရုံစိုက်ထားနိုင်သည်။

အကြွင်းမဲ့အစီအရင်က ရှားပါးရှေးဟောင်းအစီအရင် ဖြစ်၏။ ထိုအရာက မဟာအစီအရင်ဆယ်ပါးထက် ပိုမိုသာလွန်နေသည်။ ထိုအရာ၏ အားနည်းချက်က တိတ်ဆိတ်ခြင်းခန်းမဆောင်အထက်ရှိ အလင်းစက်ကွင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာက ရှန်းရန်မြို့ကို အလယ်ဗဟိုထားလျက် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံက သူ့တည်ဆောက်ပုံနှင့် သူ ရှိနေပြီး ကုန်းမြေက အုတ်မြစ် ဖြစ်နေသည်။

မုန့်မင်ရှစ်က ဤအစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည့်သူ မရှိကြောင်း ပြောစဉ်အခါက လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ကပင် အားနည်းချက်ကို သိထားသော်လည်း အဖက်ဖက်တွင် ကာပေးထားသည့် ကျင့်ကြံသူအလုံအလောက် မရှိသရွေ့ သူ့အနေဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း လုကျိုးအတွက်မူ ကွဲပြားပေသည်။

မုန့်မင်ရှစ်က ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။ သူက ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခြေလှမ်းများက တုန်ယင်နေပြီး မင်ရှစ်ရင်၏ ဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

မသိတတ်မှုက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်သလဲ…

သူက တစ်ဖက်သူသည် ရေအိုင်ထဲမှ ဖားသူငယ်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူကသာ ဖားသူငယ်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ရသည်။

စွမ်းအင်ဓားများက မြေကြီးပေါ်ကျရောက်လာပြီး ကမ္ဘာမြေပြင် တုန်ခါသွားစေ၏။

သာမန်တပ်သားများက မြေပြင်ပေါ်လဲကျသွားပြီး ကျင့်ကြံသူများနှင့် တော်ဝင်အစောင့်တပ်များကမူ မြေကြီးအပေါ် ဝပ်နေကြပြီး လှုပ်ရှားဖို့ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

ထို့နောက် မိုင်တစ်ရာပတ်လည်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ဓားများက မြေပြင်ပေါ် ကြွတက်လာ၏။

ဤသို့ဖြင့် တိတ်ဆိတ်ခြင်းခန်းမ၏ တောက်ပမှုက သုံးပုံပုံ တစ်ပုံ မှေးမှိန်သွားလေသည်။

စွမ်းအင်ဓားများက အစီအစဉ်တကျ ပျံသန်းလာပြီး အားလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ သူတို့က အမည်မဲ့ဆီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားကာ တစ်သားတည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ချိုးဖောက်စေ”

ထို့နောက် လုကျိုးက လက်ကို အောက်စိုက်လိုက်သည့်အခါ အမည်မဲ့က အစီအရင်စက်ဝန်းဆီ ပျံသန်းသွားလေသည်။

“မလုပ်နဲ့” မုန့်မင်ရှစ်က နောက်ဆုံးသောခွန်အားဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ သူက ပျံသန်းဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း မင်ရှစ်ရင်က ဖမ်းဆီးမှုကို ခံရကာ မြေပြင်ပေါ် မှောက်ချခံလိုက်ရသည်။

ဝုန်း

အမည်မဲ့က အစီအရင်ဗဟိုချက်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်ခြင်းခန်းမ၏ တောက်ပမှုတို့က ချက်ချင်းဆိုသလို မှေးမှိန်သွားလေ၏။

အစီအရင်မှ စွမ်းအားတို့က အငွေ့ပျံသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်ရှိနေသည့် သင်္ကေတတို့ကလည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ မဟာလေဟာနယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသည့် စွမ်းအင်ကလည်း မဟာလေဟာနယ်ဆီ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

မုန့်မင်ရှစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဖျော့တော့သွားလေ၏။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်၊ စိတ်ဆန္ဒတို့က အစီအရင်နှင့်အတူ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရဟန်ပေါ်သည်။

“နောက်ဆုတ်ကြ”

နန်းဆောင်တပ်ဖွဲ့များက ဒီရေလှိုင်းသဖွယ် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့အားလုံးကို မမြင်ရတော့ပေ။

“…”

လုကျိုးက မုန့်မင်ရှစ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ခင်ဗျားပြောတဲ့ သစ္စာရှိမှုဆိုတာလား”

မုန့်မင်ရှစ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

လုကျိုးက မေးလိုက်၏။

“ခင်ဗျား ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ”

မုန့်မင်ရှစ်က တခြားပြောစရာ မရှိတော့ပေ။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကမ္ဘာကြီးသည် အစီအရင်သဖွယ် မှောင်မိုက်သွားသလို ခံစားနေရသည်။ သူက ဘာမှမမြင်ရတော့ပေ။ တခြားသူများကိုလည်း ဘာမှမကြားရတော့ပေ။ သူ ကြားနေသည့်အရာက သူ့နားထဲမှ ဆူညံသံများသာ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူ့စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ရှိ ချီပင်လယ်က အလျင်အမြန် ကျုံ့လာကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် မင်ရှစ်ရင်ဆီ ခုန်အုပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန် ငါ့ကိုသတ်လိုက်”

မင်ရှစ်ရင်က မုန့်မင်ရှစ်ကို မည်သို့ပင် မုန်းတီးစေကာမူ သူကိုယ်တိုင် မသတ်နိုင်ပေ။ သူက အံကြိတ်ကာ နောက်တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်၏။

ထို့စဉ် မုန့်မင်ရှစ်က စွမ်းအင်စည်းတံဆိပ်များကို ဖောက်ခွဲပြီး မင်ရှစ်ရင်အား အတင်းအကြပ် ဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်က လှည့်ကာ စွမ်းအင်စည်းတံဆိပ်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

ဝုန်း

မုန့်မင်ရှစ်က စွမ်းအင်စည်းတံဆိပ်များကို မရှောင်ရှားပေ။

မင်ရှစ်ရင်က ခွဲခွာချိတ်ကောက်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး မုန့်မင်ရှစ်၏ ရင်ဘတ်ကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် မုန့်မင်ရှစ်က လွှတ်မပေးသေးပေ။

မုန့်မင်ရှစ်က ရန်သူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့် ရှောင်တောင်တန်းမှ တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားလေ၏။ သူက စွမ်းစွမ်းတမံ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် နာကျင်မှုကိုပင် မခံစားရတော့ပေ။ သူ့တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် အမုန်းတရားက အကြောက်တရားနှင့် အမုန်းတရားကိုပင် ပယ်ဖျက်ပြီး တိုက်ပွဲမြေပြင်ထံ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလာသည်။ သို့သော် ထိုစွမ်းအားတို့က မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်ဖြစ်၏။

ဝှစ်

မုန့်မင်ရှစ်က မင်ရှစ်ရင်ကို ဆွဲပြီး တိတ်ဆိတ်ခြင်းခန်းမဆီ ပျံသန်းလိုက်သည်။

“စစ်ရှစ်ရှိုး”

“လောင်စစ်”

မုန့်မင်ရှစ်က ယခု ဘဝအတွက် တိုက်ခိုက်ရမည့်အရာ မရှိတော့သည့်အတွက် ယခင်တိုက်ခိုက်ပုံကို လျစ်လျူရှုထားလေသည်။ ဤသည်က မင်ရှစ်ရင်အား အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ရုန်းကန်ဖို့ အခက်တွေ့စေ၏။

“ဝှစ်”

အမည်မဲ့က ကောင်းကင်မှ ထိုးခွင်းလာပြီး မုန့်မင်ရှစ်၏ ရင်ဘတ်ထဲ ထိုးစိုက်သွားလေ၏။

ဘန်း

မုန့်မင်ရှစ်က မရှောင်ရှားခင် မေးလိုက်သည်။

“တင်း မွေးဖွားဇယားချပ်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် ၁၅၀၀ ရရှိပါတယ်”

မုန့်မင်ရှစ်က လုကျိုးကို လျစ်လျူရှုထားလေ၏။ သူက မင်ရှစ်ရင်ကို ဆက်လက်ဆွဲပြီး မင်ရှစ်ရင်၏ ကျောကို ရိုက်လိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်၏ မွေးဖွားနန်းဆောင်က ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်ထွက်လာ၏။

မင်ရှစ်ရင်က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လူအိုကြီး အခုထိ ကျုပ်ကို သတ်ဖို့ လက်မလျှော့သေးဘူးလား”

မုန့်မင်ရှစ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“ငါ မင်းကို သေစေချင်ရင် မင်း သေပြီးတာ ကြာလောက်ပြီ”

“စစ်ရှစ်ရှိုးက အန္တရာယ်ကြား ကျရောက်နေပြီ”

မွေးဖွားနန်းဆောင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်းက မွေးဖွားဇယားချက်အားလုံး ဖျက်ဆီးခံရခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

ထိုစဉ် တိတ်ဆိတ်ခြင်းခန်းမအပေါ်တွင် တောက်ပနေသည့် ပုလဲလုံးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

“ဘာလို့လက်မလျှော့သေးတာလဲ” လုကျိုး၏ အသံက ပျံ့လွင့်လာ၏။

မုန့်မင်ရှစ်က သူ့မွေးဖွားနန်းဆောင်ကို ထုတ်ကာ မင်ရှစ်ရင်၏ မွေးဖွားနန်းဆောင်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိပေ။ သူက ထိုသို့လုပ်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ယံမှရှိနေသည့် ပုလဲလုံးက သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိထားလေ၏။

“ကောင်းပြီလေ” မုန့်မင်ရှစ်က သူ့လက်ကိုမြှောက်ကာ မွေးဖွားနန်းဆောင်ထဲ ဒူးထိုးလိုက်သည်။

“အရူးပဲ” ချင်ရန်ယွဲ့က ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ”

“သူ့အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို ထုတ်နေတာ”

ခရမ်းရောင် တောက်ပသံကျောက်က လည်ပတ်လာပြီး မုန့်မင်ရှစ်၏ မွေးဖွားနန်းဆောင်ကို ဆွဲယူနေသည်။

ထိုစဉ် မုန့်မင်ရှစ်က အသက်ဓာတ်နှလုံးသားတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီးသည့်နောက်တွင် မွေးဖွားနန်းဆောင်ကို လက်လွှတ်လိုက်၏။ သူက အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို မင်ရှစ်ရင်၏ မွေးဖွားနန်းဆောင်အတွင်း ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်က နာကျင်မှုလှိုင်းကြောင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်။

မုန့်မင်ရှစ်က အသက်ဓာတ်နှလုံးသားအား မင်ရှစ်ရင်၏ မွေးဖွားနန်းဆောင်အတွင်း ထားရှိပြီးသည့်နောက်တွင် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မင်ရှစ်ရင်ကို တွန်းလွှတ်လိုက်၏။

မင်ရှစ်ရင်က ညည်းတွားလိုက်သည်။ သူ့မျက်ဝန်းများက ဒေါသဖြင့် အနီရောင် ပြောင်းလဲလာပြီး ကြက်သီးထဖွယ် ရယ်မောနေသည့် မုန့်မင်ရှစ်အား ကြည့်လိုက်သည်။

မုန့်မင်ရှစ်၏ မွေးဖွားစွမ်းအား လွှမ်းခြုံသွားသည့်အခါ ခရမ်းရောင်တောက်ပသံကျောက်ကလည်း စွမ်းအားများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

မင်ရှစ်ရင်က နာကျင်မှုကို တောင့်ခံထားပြီး သူ့မွေးဖွားနန်းဆောင်ထဲက အသက်ဓာတ်နှလုံးသားအသစ်ကို ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားကိုမုန်းတယ်။ ဒါကို မလိုချင်ဘူး။ ရွံဖို့ကောင်းတယ်”

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

“မင်းတစ်ဘဝလုံး ငါ့ကို မုန်းနေလိုက်။ မုန့်မျိုးနွယ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် ကူညီပေး”

မုန့်မင်ရှစ်၏ အသံ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူက ရေခဲရုပ်ထုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

...

အခန်း (၁၃၄၃) ရွှေရောင်အမှတ်အသားပြားများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လုကျိုးသည် မုန့်မင်ရှစ်ကို ဆွဲချရန် သူ၏အနန္တအဆင့်လက်နက်ကို သုံးရတော့သည်။

မုန့်မင်ရှစ်က တွန့်လိမ်နေပြီး အင်မတန်ရူးသွပ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူက သူ၏ပန်းတိုင်ရနိုင်မည်ဆိုလျှင် မည်သည့်လုပ်ရပ်မဆို လုပ်လိမ့်မည်။

ကျန်သည့်သူများက မော့အိမ်တော်၌ မည်သို့ဖြစ်ခဲ့မှန်း မသိသော်ငြား မင်ရှစ်ရင်၏သဘောထားအရ သူတို့အသေးစိတ်မသိလျှင်တောင် အခြေအနေမည်မျှဆိုးရွားခဲ့ကြောင်း ဝေဝေဝါးတွေးမိသည်။ ဆိုရလျှင် မုန့်မင်ရှစ်နှင့် မင်ရှစ်ရင်က သွေးသားတော်စပ်၏။ မုန့်မင်ရှစ်သည် မင်ရှစ်ရင် သူ့ကိုဤမျှမုန်းတီးရလောက်အောင် မည်ကဲ့သို့လုပ်ရပ်လုပ်ခဲ့ကြောင်း မှန်းဆကြည့်မိနိုင်သည်။

မင်ရှစ်ရင်သည် သူ၏မွေးဖွားနန်းဆောင်ကို ထုနှက်နေကာ မုန့်မင်ရှစ်၏အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူက ထိတ်လန့်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့နေလေ၏။ မုန့်မင်ရှစ်သေခါနီးအချိန်တွင် မုန့်မင်ရှစ်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို မပိုင်ဆိုင်ထားပေ။ သူက အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို တူးဆွနိုင်စွမ်းမရှိ။ သူက ထိုင်ချလျက် အော်ဂလီဆန်လာသည်။

“တင်း ... မွေးဖွားဇယားချပ်တစ်ခု ဖျက်ဆီးလိုက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ်ကုသိုလ်မှတ် ၁၅၀၀”

အသိပေးသံ ၁၀ကြိမ်ဆက်တိုက်ပေါ်ထွက်လာသည်။

“တင်း ... ပစ်မှတ်ကိုသတ်ပြီးပါပြီ။ ဆုလာဘ်ကုသိုလ်မှတ် ၂၀၀၀၊ နယ်မြေအပိုကုသိုလ်မှတ် ၁၀၀၀”

သွေးများရွှဲနစ်နေသည့် လီတောင်တန်း၏အကြီးအကဲလေးဦးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည့် ရေခဲရုပ်တုကို ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် မဟာချင်၏ဧကရာဇ်ကို ကြည့်နေကြပြီး မည်သည်ကို တွေးနေမှန်း မသိ။

နောက်ဆုံး၌ ခဲရာခဲဆစ်ထိုင်လိုက်သည့် ချွေ့မင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ မုန့်မင်ရှစ်လဲ။ ဘာလို့လဲ”

လီတောင်တန်း၏ အကြီးအကဲလေးဦးသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ကင်းမဲ့သွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့အချိန်ကြာမြင့်စွာ သစ္စာရှိလာခဲ့သည့်လူသည် အယောင်ဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေ၏။ သူက မဟာချင်၏ ဧကရာဇ် မဟုတ်ဘဲ မဟာချင်၏ဧကရာဇ်ကိုသတ်ခဲ့သည့် မုန့်မင်ရှစ်ပဲဖြစ်သည်။ ထို့ထက်ပိုပြီး ရွံရှာစရာကောင်းတာ ရှိသေးသည်လော။ ဤအချက်ကို သူတို့လက်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲနေ၏။ အားလုံးက လေကိုသာ အသက်မဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သခင်မချီက လီတောင်တန်း၏ အကြီးအကဲလေးဦးဖက် လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မဟာချင်ရဲ့ဧကရာဇ်က နတ်ရွာစံသွားပါပြီ။ သူ့အပေါ် ရှင်တို့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုက ချီးကျူးလောက်ပါရဲ့။ ကံဆိုးတာက ရှင်တို့လူမှားပြီး သစ္စာရှိခဲ့တယ်”

“သခင်မချီ ... ခင်ဗျား ခင်ဗျား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသားနဲ့ ဘာကြောင့် အစတည်းက မပြောခဲ့တာလဲ”

ချွေ့မင်ကွမ်းက မေးလိုက်သည်။

“တိုင်းပြည်က အုပ်စိုးသူတစ်ရက်တောင်မရှိလို့မရဘူး။ ရှောင်တောင်တန်းပေါ်က တိုက်ပွဲပြီးတဲ့နောက် လောကကြီးက ပရမ်းပတာဖြစ်သွားပြီး တည်ငြိမ်ဖို့လိုအပ်နေတာ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မ ပြောခဲ့ရင်တောင် ကျွန်မကို ယုံမှာတဲ့လား” သခင်မချီက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ မုန့်မင်ရှစ်ထဲက လူတိုင်းကိုတောင် ရှင်းခဲ့တာ” “ဒါဆို သူ မင်းကို ဘာလို့မသတ်တာလဲ” ချွေ့မင်ကွမ်းက မေးလိုက်သည်။

သခင်မချီသည် နာကျင်နေသောအမူအရာဖြင့် အဝေးသို့ကြည့်လိုက်မိသည်။

“ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိတာ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေလို့လေ။ သူ ရှောင်တောင်တန်းပေါ်ကနေ ပြန်ရောက်လာတဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာ သူက အယောင်ဆောင် တစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပြီးသား။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ သည်းခံရုံပဲရှိတယ်” သူမ သက်ပြင်းချလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“တစ်ဖက်မှာတော့ သူ ကျွန်မကို သတ်ဖြတ်ချင်တာပေါ့။ ကျန်တစ်ဖက်မှာတော့ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားတွေရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိချင်တယ်။ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားတွေရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောပြဖို့ နည်းမျိုးစုံနဲ့ ကျွန်မကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာ။ ကျွန်မ အိပ်ရာထဲနာမကျန်းဖြစ်တဲ့အထိ အဆိပ်ခတ်ဖို့ လူလွှတ်ခဲ့သေးတယ်”

သူ့မိခင်၏စကားကို နားထောင်နေစဉ် ကျောင်းယွိ၏ရင်ထဲ အကြောက်တရားများပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဆိုရလျှင် သူသည် အတိတ်တုန်းက မုန့်မင်ရှစ်ကို ကြိမ်ဖန်များစွာ ရန်စခဲ့ဖူး၏။ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ သားတော်အနေဖြင့် သူသည် အနည်းငယ် လွတ်လွတ်ကင်းကင်းနေနိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ယခုတွေးမိလေရာ မုန့်မင်ရှစ်အဖို့ သူ့ကိုသတ်ရန် အခွင့်အရေးပေါင်းများစွာရှိခဲ့သည်။

“ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားတွေရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်က ဘာလဲ” လုကျိုးသည် သခင်မချီဖက်လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

သခင်မချီက ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့တွေက ရတနာမြေပုံတစ်ချပ်ကို ဝှက်ထားပေးတာ”

“ကျန်တဲ့ရွှေရောင်အမှတ်အသားပြားသုံးခု ဘယ်မှာလဲ။" လုကျိုးကမေးလိုက်သည်။

သခင်မချီသည် စိတ်ငြိမ်ဆန်းကျယ်ခန်းမကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနန်းတော်က လွဲရင် သူ ဝှက်ထားနိုင်တဲ့ တခြားတစ်နေရာကို ကျွန်မ မစဉ်းစားနိုင်ဘူး”

လုကျိုးက ခေါင်းညိတ်လျက် လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ခုံဝမ်နှင့် သူ၏ညီနောင်နှစ်ယောက်သည် ပျံထွက်လာလျက် ခန်းမကိုစတင်ရှာဖွေ၏။ ခန်းမအထဲနှင့် အပြင်တွင် နေရာသုံးခုရှိသော်ငြား သူတို့ချောင်တစ်ခုမှ မချန်ခဲ့ပေ။

ချင်ရန်ယွဲ့က ရှေ့တိုးလာလျက် ပျက်စီးသွားသောမြင်ကွင်းကို ကြည့်မိသည်။ သူက ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချမိသည်။ “အဲ့ဒီတုန်းက စစ်သူကြီးမုန့်ကို သူ့မျိုးဆက်ရဲ့ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားတာ။ ဒီလမ်းစဉ်ကို ဘာလို့ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ”

“လူသားတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးက နားလည်ဖို့ ခက်ခဲသလို မှန်းဆဖို့လည်းခက်ခဲတယ်” လုကျိုးက ပြောလိုက်သည်။

“အမှန်ပဲ။ မင်းဆက်တွေ ဘယ်လောက်ပြောင်းပြောင်း အချိန်ကာလတွေ ဘယ်လောက်လွန်လွန် ရှေးခေတ်ကာလတည်းက လူသားတွေရဲ့စိတ်နှလုံးက ဖမ်းဆဖို့အခက်ခဲဆုံးပဲ" ချင်ရန်ယွဲ့က သက်ပြင်းချလျက်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ဝေဟင်မှ အသံတစ်သံပြန့်လွင့်လာသည်။ “နှစ်ယောက်လုံးအဆင်ပြေရဲ့လား”

လူတိုင်း မော့ကြည့်မိချိန်တွင် ဖန်ကျုံးပျံသန်းလာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် လုကျိုးနှင့် ချင်ရန်ယွဲ့ရှေ့ အလျင်စလိုဆင်းသက်ကာ သူတို့ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်၏။ “အစ်ကိုချင်၊ အစ်ကိုလု”

ချင်ရန်ယွဲ့က မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ "မင်းက တကယ့်ကို အချိန်ကိုက်ရောက်လာတာပဲ”

ဖန်ကျုံးသည် ရှက်ရွံ့နေသည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျုပ်က စောစော ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆုံးမဲ့အစီအရင်ကြောင့် ဝင်လို့မရဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဘာများဖြစ်ခဲ့လဲ မေးလို့ရမလား”

လုကျိုးသည် ဖန်ကျုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "မင်းအတွက် ဒီမှာဘာကိစ္စမှမရှိတော့ဘူး။ အခု သွားလို့ရပြီ”

ဖန်ကျုံးသည် လိုအပ်ချိန်တွင် ဤနေရာသို့ရောက်မလာခဲ့။ ကိစ္စအားလုံးပြီးမှသာ ရောက်လာသည်။ လုကျိုးသည် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့မှာမဟုတ်ပေ။

ဖန်ကျုံးက ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုလု ... ကျုပ်”

ယွီရှန်းရုန်က တစ်ဖက်လှည့်လာလျက် အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှ ထပ်ပြောစရာမလိုတော့ဘူး။ ကျုပ်ရဲ့ရှစ်စွင်း ပြောပြီးပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီ”

ဖန်ကျုံးသည် အင်မတန် ရှက်ရွံ့သွားလေ၏။ ခဏတဖြုတ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် လုကျိုးနှင့်ကျန်သည့်လူများဖက် လက်သီးဆုပ်မိုးလျက် သက်ပြင်းချကာ ထွက်သွားတော့သည်။

ချင်ရန်ယွဲ့က ဖန်ကျုံး၏ဆုတ်ခွာသွားသော ကျောကိုကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တော့သည်။ “အခုကစပြီး ချင်မျိုးနွယ်က ဖန်မျိုးနွယ်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး”

ဓားသမား၄၉ယောက်က ဦးညွှတ်လျက် တညီတညွတ်တည်းပြောလိုက်တော့သည်။ “နားလည်ပါပြီ”

ထိုစဉ် ဖန်ကျုံး၌ နောင်တများပြည့်နေတော့သည်။ အင်မတန်နောက်ကျသွားသည်။ သူက ရှက်ရွံ့စွာ ထွက်လာရုံသာ တတ်နိုင်၏။ ယနေ့မှစကာ ဖန်မျိုးနွယ်သည် ဘက်ပေါင်းစုံ၌ ချင်မျိုးနွယ်ဖိနှိပ်တာ ခံရတော့မည်။

ထိုစဉ် ရှောင်ယွင်အာက လုကျိုးဖက်ရောက်လာလျက် စိုးရိမ်ပူပန်စွာ အလျင်စလိုမေးလိုက်တော့သည်။

“ရှစ်စွင်း ... စစ်ရှစ်ရှိုးကကော”

လုကျိုးက လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မွေးဖွားနန်းဆောင်ကို ထုနှက်နေသေးသည့် မင်ရှစ်ရင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက လှမ်းခေါ်လိုက်၏။ “လောင်စစ်”

မင်ရှစ်ရင်သည် လုကျိုးပြောတာကို မကြားသည့်ပမာ သူ၏မွေးဖွားနန်းဆောင်ကို ထုနှက်လိုက်၏။ သူသည် အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို ဆွဲထုတ်ချင်သော်ငြား ထိုသို့မလုပ်နိုင်ပေ။ သူက လက်မြှောက်လျက် အကြိမ်အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းနေ၏။ အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို တူးထုတ်ရန် သတ္တိမရှိ။ သူက မချင့်မရဲဖြစ်နေကာ ရင်ဘတ်ကိုထိုးနှက်လျက် ခြေဆောင့်နေတော့သည်။

လုကျိုးက အသံမြှင့်လိုက်တော့သည်။ “မင်ရှစ်ရင်”

မင်ရှစ်ရင်က ထိတ်လန့်သွားပြီး သူလုပ်လက်စကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်ကာ လုကျိုးကို ကြည့်လိုက်၏။

“ရှစ် ရှစ်စွင်းလား”

လုကျိုးသည် မင်ရှစ်ရင်၏မွေးဖွားနန်းဆောင်ကိုကြည့်ပြီး အသက်ဓာတ်နှလုံးသားမြှုပ်ထားရာနေရာကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်တော့သည်။ “မင်း ဒီအသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို တကယ်ရွံတာလား”

မင်ရှစ်ရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ငါ မင်းကို တန်ကြေးတစ်ခုနဲ့ ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်”

မင်ရှစ်ရင်သည် တန်ကြေးတစ်ခုဟု ကြားလိုက်သောအခါ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ချင်ရန်ယွဲ့က ဆက်ပြောလိုက်၏။

“ငါ့အမြင်အရဆို မင်း အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို ထိန်းသိမ်းထားသင့်တယ်။ မုန့်မင်ရှစ်ဆီက လျော်ကြေးလို့ သဘောထားပေါ့။ စဉ်းစားကြည့်လေ မင်း ဒါမျိုးလုပ်လေလေ သူ ပိုပျော်လေလေပဲ။ မင်းက မုန့်မင်ရှစ်က တစ်ဦးတည်းသောကျန်ရစ်သူ။ မင်းရဲ့တခြားမိသားစုဝင်တွေက မင်း ပျော်နေတာကို မြင်ချင်မှာပဲ”

ချင်ရန်ယွဲ့ ပြောပြီးနောက် သူသည် မုန့်မင်ရှစ်၏အလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်ငြား အဆုံးကျမပြောတော့ပေ။ အမှန်အမှားက အရေးမပါတော့ချေ။ ယခုအချိန်၌ ပါဝင်သည့်လူ၏ ခံစားချက်ကသာ ဦးစားပေးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချင်ရန်ယွဲ့က မော့အမျိုးနွယ်ဝင်မဟုတ်။ သူက တခြားလူ၏မိသားစုကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ချက် ချပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု မထင်။ သူတို့ကိစ္စထဲ ဝင်မစွက်ဘဲ အကြံဉာဏ်ပေးတာကတင် သဘောထားကြီးရာ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်က မင်ရှစ်ရင်ဘေးတွင်ရပ်လျက် မင်ရှစ်ရင်ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ “မင်း ဒီအချိန်မှာ နည်းနည်းလေး ပိုအရှက်မဲ့လို့ရတာပဲ”

မင်ရှစ်ရင်သည် သူ၏လက်နှင့်မွေးဖွားနန်းဆောင်ကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပြဿနာက ကျွန်တော် ၁၁ချပ်မြောက် ပွင့်ချပ် မဖူးပွင့်ရသေးဘူး”

ချင်ရန်ယွဲ့က အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို အတင်းအကြပ်ကို မြှုပ်နှံထားတာဆိုတော့ ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီး အသက်ဝင်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်း အဲ့တာကို ထုတ်ဖို့အချိန်ရှိသလို ပွင့်ချပ်ဖူးပွင့်ဖို့ အချိန်လည်းရှိတယ်။ လုကျိုးသည် ယခုဆို မုန့်မင်ရှစ်၏ အသက်ဓာတ်နှလုံးသား သုံးခုပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ယခုအခေါက်တွင် ဒုတိယမြောက် သာလွန်လျှော့ချရေးကတ်သည် အသက်ဓာတ်နှလုံးသား နှစ်ဆအာနိသင်ကို မထုတ်ဖော်ခဲ့ပေ။ ဤဆုံးရှုံးမှုလေးကို တွေးမိချိန်၌ စိတ်ညစ်သွားသည်။ ခဏအကြာ၌ သူ တွေးမနေတော့ချေ။ သူ၏ခံစားချက်များကို သူ့အားထိန်းချုပ်ခွင့်မပြုနိုင်။

ယွီရှန်းရုန်က ပြောလိုက်လေ၏။ “အရင်ဆုံး စဉ်းစားကြည့်။ စိတ်ပြင်ဆင်ပြီးတာနဲ့ ရှစ်စွင်းကိုပြော”

တာ့ရှစ်ရှိုးနှင့် အာ့ရှစ်ရှိုးပြောတာကို ပြောတာကိုနားထောင်ပြီး မင်ရှစ်ရင်သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ သူ၏ဒေါသနှင့် အမုန်းတရားများ တဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပြယ်သွား၏။

အချိန်နှင့်အတူ ကိစ္စများစွာ တိုက်စားသွားလိမ့်မည်။ မလိုအပ်လျှင် သူသည် အစိမ်းရောင်ကြာနယ်မြေသို့ ထွက်လာမှာမဟုတ်။ မော့အိမ်တော်သို့လည်း ပြန်လာချင်စိတ်မရှိပေ။ မုန့်မင်ရှစ်ဖြစ်စေ မဟာချင်၏ဧကရာဇ်ဖြစ်စေ သူနှင့်ဘာမှမဆိုင်။

လုကျိုးသည် မင်ရှစ်ရင် မှင်တက်နေတာကိုမြင်သောအခါ ပြောလိုက်၏။ "သူ့ကိုခေါ်သွား”

“ဟုတ်ကဲ့”

ယွီကျန့်ဟိုင်က မင်ရှစ်ရင်ကို ကူတွဲပေးလိုက်သည်။

အဝေးကနေ နတ်ခြင်္သေ့က မင်ရှစ်ရင်ဆီ အဖြူရောင်အလင်းလုံးတစ်ခုမှုတ်ထုတ်ပေးလိုက်၏။ ၎င်းက မင်ရှစ်ရင်၏ ဒဏ်ရာအားလုံးကို ချက်ချင်းကုသပေးလိုက်သည်။

ချင်ရန်ယွဲ့က ကုသရာ၌ ကျွမ်းကျင်သည်။ သူသည် ဆရာသခင်လေးပါးအနက် ကုသရာ၌ အတော်ဆုံးဖြစ်၏။ ထိုသို့တိုင် နတ်ခြင်္သေ့၏စွမ်းအားကို မြင်သောအခါ မလေးစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ထိုစဉ် ခုံဝမ်က ဆန်းကြယ်ဆိတ်ငြိမ်ခန်းမထဲမှ ပြေးထွက်လာလျက် အော်ပြောလိုက်သည်။ "မျှော်နန်းသခင် ကျွန်တော်ရှာတွေ့ပြီ”

...

အခန်း (၁၃၄၄) ကုသိုလ်ရမှတ် တစ်သန်း

ခုံဝမ်နှင့် သူ့ညီအစ်ကိုတို့ကို တိတ်ဆိတ်ခြင်းခန်းမမှ ပြေးထွက်လာသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာထက် အညစ်အကြေးများ ပေတူးနေ၏။ သူတို့က မြေပြင်ကို တူးကာ နေရာတိုင်းကို ရှာဖွေခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် အမှတ်အသားပြားကို တွေ့ရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့က ပိုးသေတ္တာကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သေတ္တာထဲတွင် ရွှေရောင်အမှတ်အသားပြားသုံးခု ရှိနေလေသည်။

အမျိုးသမီးချီက ထိုအရာကို မြင်သည့်အခါ ပြောလိုက်၏။

“ဒါတွေက ဧကရာဇ်ရဲ့ ရွှေရောင်အမှတ်အသားပြားတွေပဲ”

ယွီကျန့်ဟိုင်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီးသည့်နောက်တွင် ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါဆိုတော့ လျှို့ဝှက်ချက်က ဘာလဲ”

အမျိုးသမီးချီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရတနာမြေပုံက ရှေးဟောင်းဂူဗိမာန်ဆီ ဦးတည်နေတာ”

“ရှေးဟောင်းဂူဗိမာန်ရဲ့ နေရာကရော။ ပြီးတော့ ဘယ်သူ့ဟာလဲ” ရှောင်ယွမ်အာက သိချင်စွာ မေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ့မမျက်ဝန်းအထက် ကြောက်ရွံ့သည့် အမူအရာတို့ကို မြင်တွေ့နိုင်၏။ ရှောင်ယွမ်အာ၏ မြင်ကွင်းမှ အကြောက်တရားကို မြင်တွေ့ပြီးသည့်နောက်တွင် အမျိုးသမီးချီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“အရင် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧကရာဇ်လေ”

“…”

ကျောင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

“တကယ် ဟုတ်၊ မဟုတ်ဆိုတာကိုတော့ သွားကြည့်ရင် သိရမှာပဲ”

ထို့နောက် ကျောင်းယွီက မြေပြင်ပေါ်မှ ဓားကို ကိုင်ကာ ရွှေရောင်အမှတ်အသားပြားသုံးခုကို ထိုးခွင်းလိုက်ပြီး အလယ်ခေါင်မှ ဖောက်ယူလိုက်သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ရွှေရောင်အမှတ်အသားပြားတစ်ခုချင်းစီက အလယ်တွင် အဝတ်ပိုင်းတစ်ခုစီကို သိုလှောင်ထားလေ၏။

အဝတ်ပိုင်းသုံးခုကို ဖယ်ရှားပြီးသည့်နောက်တွင် ကျောင်းယွီက လုကျိုးဆီ ပေးလိုက်သည်။

လုကျိုးက သူ မြေပြင်ပေါ်မှ ရရှိထားသည့် ပထမအစိတ်အပိုင်းကို ထားရှိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အပိုင်းများကို ပေါင်းစည်းလိုက်သည့်အခါ သိပ်မခက်ခဲလှပေ။ မြေပုံက ပြီးမြောက်သွားလေ၏။

ထိုနေရာပေါ်တွင် လီတောင်တန်းဟု ရေးသားထားသည့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မြေပုံတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အမျိုးသမီးချီက ပြောလိုက်၏။

“ထင်ထားသည့်အတိုင်း လီတောင်တန်းပေါ်မှာ ရှိနေတာပဲ”

လီတောင်တန်းမှ အကြီးအကဲလေးဦးကလည်း မျက်လုံးအပြူးသားဖြစ်သွားကာ ချွေ့မင်ကွမ်းက အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလာသည်။

လုကျိုးက သူတို့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

“လီတောင်တန်းရဲ့ ဂူဗိမာန်က ခင်ဗျားတို့နေရာနဲ့ နီးလား”

အကြီးအကဲလေးဦးက တိတ်ဆိတ်နေလေ၏။

“ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူ့ကို သစ္စာရှိတာလဲ” လုကျိုးက မေးလိုက်သည်။

“မဟာချင်နဲ့ မဟာချင်တိုင်းသူပြည်သားတွေပေါ့” ချွေ့မင်ကွမ်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ခင်ဗျားက မုန့်မင်ရှစ်ဆီကနေ အရူးလုပ်ခံရတာ မရှက်ဘူးလား” ခုံဝမ်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လီတောင်တန်းမှ အကြီးအကဲလေးဦးက အမှန်တကယ် မျက်နှာပူနေကြသည်။

ကျီရှစ်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

“သူသာ မုန့်မင်ရှစ်မှန်း သိတယ်ဆိုရင် သူ့အမိန့်ကို နာခံနေမှာ မဟုတ်ဘူး”

“အခု ပြီးသွားပြီဆိုတော့လည်း ခင်ဗျားပြောချင်တာ ပြောပေါ့။ အခု ခင်ဗျားတို့က မဟာချင်ရဲ့ အပြစ်သားတွေပဲ” ခုံဝမ်က လှောင်ပြောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“…”

အကြီးအကဲလေးဦး၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားကြ၏။ သူတို့က ဆွံ့အနေသည်။ ပြောရလျှင် နောက်ဆုံးအနိုင်ရရှိသူက စကားပြောဆိုခွင့် ရှိ၏။

“တကယ်လို့ အသက်ရှင်ချင်တယ်ဆိုရင် ရှေ့ကနေ လမ်းပြ” လုကျိုးက ပြောလိုက်သည်။

လီတောင်တန်းမှ အကြီးအကဲလေးဦးက နောက်ဆုတ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့က လုကျိုးအား မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုစဉ် ချွေ့မင်ကွမ်းက ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။

“ဒါက အရင်ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧကရာဇ်ရဲ့ ဂူဗိမာန်ပဲ။ သူတို့ကို စောင့်ကြပ်ဖို့ အမိန့်ပေးခံထားရတာ။ ဘယ်သူမှ သွားခွင့်မရှိဘူး”

“တော်လောက်ပြီ။ တကယ်လို့ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧကရာဇ်သာ ခင်ဗျားတို့ လုပ်ခဲ့တာတွေကို သိမယ်ဆိုရင် သူ့ဂူထဲကတောင် ထလာနေဦးမယ်” ကျောင်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

“…”

ကျောင်းယွီက ပြောလာပြီဖြစ်သည့်အတွက် လီတောင်တန်းမှ အကြီးအကဲလေးဦးက ဘာမှပြောနေစရာ မလိုတော့ပေ။

ကျောင်းယွီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“အရင်ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧကရာဇ်က အမှတ်အသားပြားလေးခုကို ချန်ထားခဲ့တာက ဒီဂူဗိမာန်ကို ပိတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးဆိုတာ သိသာပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့တွေကို လောင်ချန်းပေ့တို့ကို ဦးဆောင်ခေါ်သွားဖို့ အမိန့်ပေးတယ်။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားတို့ကို သေဖို့ အမိန့်ပေးပြီးတော့ ပြန်လည်မဝင်စားနိုင်အောင် လုပ်ပစ်မယ်”

လီတောင်တန်းမှ အကြီးအကဲလေးဦးက ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ ကျောင်းယွီက သူတို့ကို ပြောလာသည့်အခါ သူတို့က အရင်ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧကရာဇ်၏ အမူအရာနှင့် သွင်ပြင်တို့ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့က ဒူးထောက်ကာ ပြောလိုက်ကြ၏။

“တော်ဝင်အမိန့်တော်ကို လိုက်နာပါမယ်”

ကျောင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီးသည့်နောက်တွင် အမျိုးသမီးချီကို မေးလိုက်သည်။

“အမေရော ကျွန်တော်နဲ့ သဘောတူတယ်မလား”

အမျိုးသမီးချီက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

လုကျိုးကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ကောင်းပြီ။ ငါတို့တွေ နန်းဆောင်ထဲမှာ ဒီနေ့ညနားမယ်။ မနက်ဖြန်မှ လီတောင်တန်းဆီ သွားမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့”

………………………………………………….

မြို့အထက် ပျံ့နှံ့သွားသည့် စွမ်းအင်ဓားများက တော်ဝင်မိသားစုထဲတွင် သတင်းများ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားစေသည်။ တချို့ကမူ မဟာချင်၏ ဧကရာဇ်က ကွယ်လွန်သွားပြီး ဧကရာဇ်အသစ် နန်းတက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောလာကြ၏။ တချို့ကမူ မျှခြေညီမျှသူ ရောက်ရှိလာပြီး မညီမျှမှုတို့ ရှင်းထုတ်ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလေ၏။

ဓားမသေမျိုးအရှင်က ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာပြီး အပြစ်ဒဏ်ပေးသည်ဟုပင် ပြောကြလေသည်။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကောလဟာလမျိုးစုံ ပျံ့နှံ့နေလျက်ရှိ၏။

သို့သော်လည်း ချင်းရန်မြို့ထဲတွင် ကိစ္စတစ်ခုကို ကောင်းကောင်းသိထားကြသည်။ ဖန်ကျုံက ရောက်လာပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထွက်ခွာသွားရသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဖန်ကျုံ၏ ဂုဏ်သတင်းက ကျင့်ကြံရေးလောကအတွင်း များစွာလျော့ကျသွားကာ ချင်ရန်ယွဲ့နှင့် ချင်မျိုးနွယ်၏ ဂုဏ်သတင်းကမူ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

မည်သူကမှ အဖြစ်အပျက်ကို မသိကြသော်လည်း တော်ဝင်မိသားစုကမူ ထိုနေ့ည၌ အရာရှိအားလုံးကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။

လုကျိုးက တော်ဝင်မိသားစုထဲ အပြောင်းအလဲများကို စိတ်မဝင်စားပေ။ ဤသည်က ပလ္လင်အတွင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ရာ မျိုးဆက်သစ်အတွက် အချိန်ဖြစ်ပေသည်။ နန်းတက်မည့်သူကိုမူ စိတ်မဝင်စားပေ။

ညဖက်၌

ခန်းမအတွင်း

လုကျိုးက စနစ်ပေါ်မှ ကုသိုလ်ရမှတ်များကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသည့် ကုသိုလ်ရမှတ် - ၁၉၁ ၇၃၀

အသေခံတပ်သား ၁၀၀၊ အစောင့်များနှင့် တခြားသူများအားလုံးက သူသည် ကုသိုလ်ရမှတ် တစ်သန်းကျော်ရရှိလိမ့်မည်။ စုစုပေါင်း နှစ်သန်းလောက်ရှိပေသည်။ ထို့အပြင် ချင်ရန်ယွဲ့နှင့် ဓားသမား ၄၉ဦးကလည်း များစွာကူညီပေးခဲ့၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ ရရှိထားသည့် လက်ရှိအခြေအနေသည် တစ်သန်းကျော်နေသည်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ကျေနပ်နေမိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူ ကုသိုလ်ရမှတ် ၅သိန်းကျော် ရရှိစေသည့် ကျူးဟုန်ကုန်းက အကြီးမားဆုံး အပြုအမူ ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်နန်းဆောင်ဆီ သွားလာရသည့်ခရီးက အကြီးမားဆုံး ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

လုကျိုးက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည့် နတ်ခြင်္သေ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းကို သားရဲအဆီအနှစ်နဲ့ ဆုချမယ်”

လုကျိုးက ကုသိုလ်ရမှတ် တစ်သိန်းကို သုံးကာ သားရဲအဆီအနှစ်ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက နတ်ခြင်္သေ့အား သတိပေးလိုက်၏။

နတ်ခြင်္သေ့က အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူက သားရဲအဆီအနှစ်ကို ပါးစပ်ဖြင့် ဖမ်းယူပြီး တစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုပစ်လိုက်သည်။

“…”

လုကျိုးက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“အဲဒါက ကောင်းပေမဲ့ မင်း လောဘကြီးလို့ မရဘူးနော်”

နတ်ခြင်္သေ့၏ စားသောက်လိုစိတ်က မနည်းပါးပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုအရာက လုကျိုး၏ စကားကို သဘောတူသည့်အလား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ဝမ်းဗိုက်မှ အပူလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ချီသွေးကြောရှစ်ခုအထက် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ထိုအရာ၏ အမွေးအမျှင်များက ကြီးထွားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ အပြောင်းအလဲများကို မြင်ကာ ၎င်းက ဘေးဖက်ကို ရွေ့ပြီး သားရဲအဆီအနှစ်ကို တိတ်တဆိတ်စုပ်ယူလိုက်သည်။

လုကျိုးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

လုကျိုးက ကုသိုလ်ရမှတ်များကို ဖုံးဖို့ အလျင်လိုနေခြင်း မရှိပေ။ သူ့စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့ အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။

လုကျိုးက ယခုအခါ သားရဲဧကရာဇ်များဖြစ်သည့် ဟယ်လော့ယွီနှင့် လမင်းဝေလငါးတို့၏ အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်၏။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို မဟာအသက်ဓာတ်နှလုံးသားအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သည်။ ယခုအခါ သူက ကောင်းကင်နယ်မြေထဲ မကျင့်ကြံရသေးပေ။ သူ လုပ်ဆောင်ပါက သူသည် မွေးဖွားဇယားချပ်တစ်ခုကို အသက်သွင်းပြီးကာစဖြစ်သည့်အတွက် သူ့အဆင့်က အခြေတည်ကာစဖြစ်အောင် စောင့်ဆိုင်းရဦးမည်။

လုကျိုးက မွေးဖွားဇယားချပ်ကို လူသားနှင့် မြေကမ္ဘာနယ်မြေထဲတွင် အသက်သွင်းပြီး မဟာအသက်ဓာတ်နှလုံးသားအတွက် လမ်းထွင်ထားသည်။ အကယ်၍ သူသာ အသက်ဓာတ်နှလုံးသားများကို သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာနေရာ၌ သုံးလိုက်ပါက သက်ရောက်မှုသည် ပိုမိုအားကောင်းသွားလိမ့်မည်။

အဆိုးအကောင်းကို ချင့်ချိန်ပြီးသည့်နောက်တွင် လုကျိုးက မတည်မြဲခြင်းတိုင်လုံးကို ထုတ်ပြီး အဆတစ်ရာမြန်ဆန်စေလိုက်သည်။

ယခု သူ့သက်တမ်းဖြင့် အဆတစ်ထောင် မြန်ဆန်လျှင်ပင် ပြဿနာမရှိပေ။

……………………………………………….

လေဟာနယ်ရှိ အဖြူရောင်နန်းဆောင်အတွင်း

အပြာဝတ်အမျိုးသမီးက နန်းဆောင်အတွင်း ရောက်ရှိလာကာ ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သခင် မျှခြေမညီမျှမှုက အတော်လေးဆိုးရွားလာတယ်လို့ သတင်းပို့လိုက်တယ်။ သူတို့တွေက စွန့်စားဖို့ လူတွေတောင် စေလွှတ်လိုက်တယ်”

လန်ရှီဟယ်က မျက်လုံးဖွင့်လာလေ၏။ သူက အပြာဝတ်အမျိုးသမီးရှေ့ ရောက်ရှိလာကာ မေးလိုက်သည်။

“အထွတ်အမြတ်ခန်းမက နယ်မြေတွေနဲ့ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ပဲနဲ့ မျှခြေမညီမျှမှုကို ဒီအတိုင်းဖြစ်စေမယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“လူကြီးမင်းအိုးရန်က ထူးဆန်းတာ တစ်ခုတွေ့တယ်လို့ ပြောလို့ပါ။ ပထမဦးဆုံးက ယွီကျုံးက ဖျက်ဆီးခြင်းတိုင်လုံးနားမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်းလှုပ်ရှားမှုတွေ တွေ့တယ်။ ပြီးတော့ အစိမ်းရောင်ကြာနယ်မြေမှာ ဆရာသခင်တွေရဲ့ ဆက်တိုက်သေဆုံးမှုတွေလည်း ဖြစ်လာတယ်။ အထွတ်အမြတ်ခန်းမက မဟာလေဟာနယ်က တစ်စုံတစ်ယောက် အမှောင်ထဲက ကြိုးကိုင်နေတယ်လို့ သံသယရှိပါတယ်” အပြာဝတ်အမျိုးသမီးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

“မဟာလေဟာနယ်က တစ်ယောက်က လှုပ်ရှားနေရတယ်လား” လန်ရှီဟယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“မျှခြေထိန်းညှိသူတွေက စာရင်းသွင်းထားတာဆိုတော့ သေချာစစ်ဆေးခံရမှာ။ ပြောရရင် မျှခြေထိန်းညှိသူတွေအဖြစ် မဟာလေဟာနယ်ကသူတွေလည်း ရှိသေးတယ်ဆိုတော့လေ” အပြာဝတ်အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်ကာ အလျင်စလို ပြောလိုက်၏။

“မဟာလေဟာနယ်မျိုးစေ့တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီ”

လန်ရှီဟယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုအရာက သူမအား ယဲ့ထျန်းရှင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားစေ၏။ ယဲ့ထျန်းရှင်းက အဖြူရောင်မျှော်စင်အဖွဲ့အစည်းတွင် ရှိနေပြီး လေ့ကျင့်နေသည့်အတွက် သူမအနေဖြင့် ပေါက်ကြားသွားစေဖို့ နည်းလမ်း မရှိပေ။

မဟာလေဟာနယ်မှ မျိုးစေ့ ဆယ်စေ့က ယခင်က ပျောက်ဆုံးခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် လန်ရှီဟယ်က မေးလိုက်၏။

“အထွတ်အမြတ်ခန်းမက သူတို့ဘယ်သွားတယ်ဆိုတာကို ထုတ်ဖော်ပြီးသွားပြီလား။ အနက်ရောင်မျှော်စင်အဖွဲ့အစည်းလား၊ အဖြူရောင်မျှော်စင်အဖွဲ့အစည်းလား”

“ဘယ်မှမဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အစိမ်းရောင်ကြာနယ်မြေဆီ သွားတာ”

ထိုအရာကို ကြားကာ လန်ရှီဟယ်က အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားမိသည်။ ထို့နောက် သူမက ပြောလိုက်၏။

“အဖြူရောင်မျှော်စင်အဖွဲ့အစည်းအပြင် တခြားဟာတွေကို ဘာမှဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး”

အပြာဝတ်အမျိုးသမီးက မေးလိုက်သည်။

“ဆရာ မျှော်စင်သခင်ယဲ့က သူမရဲ့ ရာထူးနဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်လား”

လန်ရှီဟယ်က အပြာဝတ်အမျိုးသမီးအား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ သူမထက် အရည်အချင်းပြည့်မီနေတဲ့သူ မရှိဘူး”

……………………………

နောက်တစ်ရက်၌ မဟာချင်၏ တော်ဝင်မိသားစုမှ ဧရာမရထားလုံးပျံကြီးက လီတောင်တန်းဆီ ပျံသန်းသွားသည်။