အခန်း (၆၇၇-၆၇၈)

အခန်း (၆၇၇) စမ်းသပ်ကွင်းထက်မှ အလှပဂေး

​"ဟက်... ကျုပ်တို့က ဒီတစ်ခါလည်း မလာဖို့ပဲ စဉ်းစားထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ရုတ်တရက် တက်ရောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်လို့ ကြားတာနဲ့... ဒီနေ့ ရွေးချယ်ပွဲမှာ ဘာတွေများ စိတ်ဝင်စားစရာ ရှိနေမလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်လာကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါပဲ" ဆရာကြီးလင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

​"ဪ... ဒါဆို ငါ့ကြောင့် လာကြတာပေါ့။ ငါ တကယ်ပဲ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါလည်း ဒီအတိုင်း ပျင်းနေတာနဲ့ ဒီပွဲအကြောင်း ကြားတာနဲ့ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမယ်ထင်လို့ လာခဲ့တာပါ။ ငါတို့ရဲ့ နောက်မျိုးဆက် ဝိညာဉ်စစ်သည်တော်တွေ ရွေးချယ်တာကို ကြည့်ရင်း အချိန်ဖြုန်းချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ" ဗာမီလီယံက မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ အကြီးအကဲများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဆရာကြီးမင်က ငါ့ကို စာမေးပွဲမှာ ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ဖို့ အကြံပြုတာနဲ့ ငါလည်း လက်ခံလိုက်တာ။ တခြား အကြောင်းရင်းတော့ မရှိပါဘူး။ မင်းတို့ ဒီတစ်ခေါက် လာရတာတော့ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပြီ ထင်တယ်" သူက ဆက်ပြောသည်။

​"ဪ... ကျုပ်တို့အတွက်တော့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျုပ်တို့ ဖီးနစ်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရတာတင် ဒီခရီးက တန်နေပါပြီ။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားနဲ့အတူ စာမေးပွဲကိုလည်း စောင့်ကြည့်လို့ ရတာပဲလေ" မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ အကြီးအကဲ လင်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

​ပရိသတ်များက စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေကြစဉ်မှာပင် ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်အသီးသီးမှ အကြီးအကဲများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြပြီး စင်မြင့်ထက်ရှိ သူတို့၏ ထိုင်ခုံများတွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။

​"ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်တွေ အကုန်နီးပါး ရောက်နေပြီပဲ။ စမ်းသပ်မှုက မကြာခင် စတော့မယ် ထင်တယ်" လုံချန်းဘေးတွင် ရပ်နေသော ပါဝင်သူတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ငွေရောင်ဝိညာဉ်ကောလိပ် တစ်ခုပဲ မရောက်သေးတာ။ ဟင်း... ငွေရောင်ဝိညာဉ်ကောလိပ်က မိုးကြိုးကောလိပ်၊ အမှန်တရ ကောလိပ်တို့လိုပဲ ကြီးမြတ်တဲ့ ကောလိပ်သုံးခုထဲက တစ်ခုလေ။ သူတို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေ ရောက်မလာသေးတာ။ သူတို့ ရောက်လာရင်တော့ စမ်းသပ်မှု စတော့မှာပါ" အနားရှိ အခြားပါဝင်သူတစ်ဦးက ပြန်ပြောသည်။

​လူအများက စာမေးပွဲ စတင်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသလို စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူများကလည်း မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ မျှော်ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ဦးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

​"ဟင်း... သူတို့က တော်တော် ပျင်းတာပဲ။ လူတိုင်းနီးပါး ရောက်နေပြီကို သူတို့ပဲ နောက်ကျနေတယ်" အမှန်တရား ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်မှ အကြီးအကဲမင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"သူတို့က အမြဲတမ်း နောက်ကျနေကျပါပဲ။ ဘယ်တော့မှ အချိန်တိကျဖို့ သင်ယူကြမှာလဲ မသိဘူး" မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ အကြီးအကဲ လင်းက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ပြောသည်။

​"ငွေရောင်ဝိညာဉ်ကောလိပ်က လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရအောင် အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးမှ ရောက်လာတတ်တဲ့ အကျင့်ရှိတာလေ။ ဟော... ဟိုမှာ လာနေကြပြီ" ဗာမီလီယံက ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အမှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။

​လုံချန်းနှင့် အခြားသူများမှာလည်း ရုတ်တရက် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တိမ်မည်းများထဲမှ မိုးခြိမ်းသံများမှာလည်း နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသည်။

​"သူတို့ကတော့ ကြွားရတာကို တကယ် ဝါသနာပါတာပဲ" ဗာမီလီယံက ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

​ထိုစဉ်မှာပင် ကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးကြောင်းကြီး တစ်ကြောင်း ကျရောက်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်လုံးမှာ စူးရှသော အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ထိုနေရာတွင် လူနှစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

​တစ်ဦးမှာ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်ခန့်ရှိသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်ခန့်ရှိသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများနှင့် လှပတင့်တယ်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ကွင်းအတွင်းရှိ လူအားလုံး၏ အကြည့်ကို ဖမ်းစားထားတော့သည်။ အမျိုးသားများက သူမ၏ လှပသော ရုပ်ရည်ကို ရမ္မက်ဇောဖြင့် ကြည့်နေကြသလို အမျိုးသမီးများကမူ မနာလိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

​စင်မြင့်ထက်တွင် ထိုင်နေသော အကြီးအကဲ အချို့ပင်လျှင် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွတ်သော အသားအရေကို ကြည့်ရင်း အကြည့် မလွှဲနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

​စင်မြင့်ထက်တွင် အကြီးအကဲမင်နှင့် ဗာမီလီယံ အပါအဝင် လူအနည်းငယ်သာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေကြသည်။

​စင်မြင့်အောက်ရှိ အမျိုးသားများထဲတွင်မူ လုံချန်းမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အမျိုးသားတိုင်းမှာ သူတို့၏ အကြည့်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြပေ။

​လုံချန်းသည် ထိုအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကို ခေတ္တမျှသာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ဗာမီလီယံဆီသို့ ပြန်လည် လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။ သူ၏ အာရုံထဲတွင် ထိုအလှပဂေးထက် ဗာမီလီယံက ပို၍ အရေးကြီးနေသည်။

​ထိုမိန်းကလေးသည် လုံချန်းက သူမကို ကြည့်မနေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

​'စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ငါ့ကို ကြည့်မနေတဲ့လူ ရှိတယ်ပေါ့။ အကြီးအကဲတွေကတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ထားပေမဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ကပါ ဒီလို လုပ်နိုင်တယ်လား။ တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။ ဒီလူက ဘယ်သူများပါလိမ့်' ထိုမိန်းကလေးသည် လုံချန်းကို ကြည့်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအား လျှာဖြင့်သပ်ရင်း တွေးနေမိသည်။

​ထိုလူနှစ်ဦး ကွင်းအလယ်တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်မှ တိမ်မည်းများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

​"လင်... သွားရအောင်" ထိုမိန်းကလေး၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက သူမကို ပြောလိုက်ပြီး စင်မြင့်ဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။ လီယာသည် လုံချန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ လှည့်ထွက်ကာ စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။

​သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စင်မြင့်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ ဗာမီလီယံကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

​"အကြီးအကဲ လီယာနဲ့ အကြီးအကဲရု... မင်းတို့ကတော့ လူတွေ သတိထားမိအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိတာပဲ" ဗာမီလီယံက ရောက်ရှိလာသူသစ်များကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

​"ဟားဟား... ဆရာကြီး ဗာမီလီယံ၊ နောက်နေပြန်ပါပြီ။ ဒါက ကျုပ်တို့ ရောက်လာတဲ့ နည်းလမ်းက တောက်ပလွန်းလို့ပါ။ ကျုပ်တို့နဲ့တော့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး" ငွေရောင်ဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ အကြီးအကဲရုက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်။

​"ဟွန်း... ဘာမှမဆိုင်ဘူး ဟုတ်လား။ မင်းတို့က လူကြားထဲ ကြွားချင်လို့ အမြဲတမ်း နောက်ကျမှ လာနေကျပဲ။ မင်းတို့က ဒီလို ကြွားဝါတဲ့ အတတ်ပညာကို အပီအပြင် အသုံးချနိုင်တယ်လို့ ပြောရင်လည်း မမှားပါဘူး" အမှန်တရား ကောလိပ်မှ အကြီးအကဲမူက မျက်လုံး လှန်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"နှုတ်ဆက်လို့ ပြီးရင်လည်း ထိုင်ကြပါတော့။ ငါတို့ နောက်ကျနေပြီ။ စာမေးပွဲကိုလည်း စဖို့ လိုသေးတယ်။ ဒါကို မြန်မြန် ပြီးစေချင်ပြီ။ မင်းတို့ အချိန်ဆွဲနေလေလေ ငါတို့ ပိုပြီး နောက်ကျလေလေပဲ" မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ အကြီးအကဲ လင်းက ထိုမိန်းကလေးအား မြန်မြန်ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

​မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အရာအားလုံး အခြေကျသွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲ အားလုံး နေရာယူပြီး စာမေးပွဲ စတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

​အမှန်တရား ကောလိပ်မှ အကြီးအကဲမင်သည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပါဝင်သူအားလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လုံချန်းကို စာရင်းသွင်းရန် ကူညီပေးခဲ့သော လူပင် ဖြစ်သည်။

​"အားလုံးပဲ နားထောင်ကြပါ! ငါက အမှန်တရား ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်က အကြီးအကဲ မင် ဖြစ်တယ်။ မင်းတို့ သိကြတဲ့အတိုင်း ဒါဟာ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်အသီးသီးအတွက် ရွေးချယ်ပွဲ စာမေးပွဲ ဖြစ်ပြီး ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အမှန်တရား ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်က တာဝန်ယူ ကျင်းပတာ ဖြစ်တယ်။ အချို့သူတွေက စည်းမျဉ်းတွေကို မသိသေးတာမျိုး ရှိနိုင်လို့ ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ရှင်းပြမယ်။ ဒါဟာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်တာကြောင့် သေသေချာချာ နားထောင်ကြပါ" အကြီးအကဲမင်က လူတိုင်း ကြားနိုင်လောက်သည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​"မင်းတို့အားလုံး စမ်းသပ်မှု အဆင့်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ရမှာ ဖြစ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ ရွေးချယ်ခံရမှုဟာ အဲဒီစမ်းသပ်မှုတွေပေါ်မှာ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီနေရာမှာ အာခ်ရှာနိုင်ငံရဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်အသီးသီးက အကြီးအကဲတွေ ရှိနေကြပါတယ်။ စမ်းသပ်မှုတွေ အားလုံး ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ သက်ဆိုင်ရာ ကောလိပ်တွေရဲ့ အကြီးအကဲတွေဆီကနေ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် ကမ်းလှမ်းချက်တွေကို မင်းတို့ ရရှိပါလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မင်းတို့ ရွေးချယ်ခံရမယ်ဆိုရင် အဲဒီကောလိပ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်လာကြမှာပါ"

အခန်း (၆၇၈) မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခံရခြင်း

​"တကယ်လို့ မင်းတို့အနေနဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ် တစ်ခုထက်မကဘဲ ကမ်းလှမ်းချက်တွေ ရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီမယ့် အကောင်းဆုံး ကောလိပ်ကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် ရှိမှာ ဖြစ်တယ်"

​"တစ်ဖက်မှာလည်း ဘယ်ကောလိပ်ကမှ ကမ်းလှမ်းခြင်း မခံရဘူးဆိုရင်တော့ မင်းတို့ လက်ဗလာနဲ့ပဲ အိမ်ပြန်ကြရမယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့မှာ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို အကောင်းဆုံး ထုတ်ပြနိုင်ဖို့ တိုက်တွန်းလိုပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေ့မှာ ငါတို့ဆီမှာ အထူးဧည့်သည်တော် တစ်ဦးလည်း ရှိနေပါတယ်။ သူကတော့ ဖီးနစ်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ အကာအကွယ်ပေးသူ ဆရာကြီး ဗာမီလီယံပဲ ဖြစ်တယ်။ သူ ဒီမှာ ရှိနေတဲ့အတွက် မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်သွားမှာပါ။ အဲဒီအတွက် ငါတို့ အကြီးအကဲတွေ အားလုံးက ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ထားပါတယ်"

​"သူ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့သူဟာ ဘယ်ကောလိပ်ကမှ ရွေးချယ်ခြင်း မခံရရင်တောင်မှ ကိုယ်နှစ်သက်ရာ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်ကို တက်ရောက်ခွင့် ရရှိမှာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ဆရာကြီး ဗာမီလီယံရဲ့ အကြိုက်ကို ရအောင် မင်းတို့ ဘာလုပ်နိုင်သလဲဆိုတာ ပြသကြပါ။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိတဲ့သူဟာ ဘယ်ကောလိပ်ကိုမဆို တက်ရောက်ခွင့် ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်" အကြီးအကဲမင်က ပြုံးလျက် ပြောကြားလိုက်သည်။

​ဤကြေညာချက်ကြောင့် ကျန်ရှိသော အကြီးအကဲများအားလုံးကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြသည်။

​ပါဝင်သူ အားလုံးမှာလည်း ယနေ့တွင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြရန်နှင့် ဆရာကြီး ဗာမီလီယံ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ လုံချန်း တစ်ဦးတည်းသာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။ ဗာမီလီယံသည် မိတ်ဆွေလား၊ ရန်သူလား ဆိုသည်ကို သူ အခုထိ မသိသေးပေ။ သို့သော်လည်း သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​သူသည် ထိပ်တန်း ကောလိပ်ကြီး သုံးခုသို့ တက်ရောက်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်တစ်ခုခုသို့ တက်ရောက်နိုင်လျှင်ပင် သူ ကျေနပ်သည်။ အားအနည်းဆုံး ကောလိပ် ဖြစ်နေပါစေ သူ လိုအပ်သည်မှာ ရှေ့ဆက်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စစ်သည်တော်များနှင့် ပတ်သက်သော ဗဟုသုတများသာ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် အဆင့်အတန်း၊ မည်သည့် အင်အားရှိသော ကောလိပ် ဖြစ်စေကာမူ တစ်ခုခုမှ ကမ်းလှမ်းချက် ရရှိရန်သာ သူ လိုလားသည်။

​"ကောင်းပါပြီ။ ဒါကတော့ မင်းတို့ သိထားရမယ့် အချက်တွေပါပဲ။ အားလုံးပဲ စာမေးပွဲမှာ ကံကောင်းကြပါစေ" အကြီးအကဲမင်က ပြောကြားပြီးနောက် ပြန်လည် ထိုင်လိုက်သည်။

​စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လူတစ်ဦးသည် ဖန်သားလုံး တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်လာသည်။ အခြားသူ အနည်းငယ်ကလည်း စားပွဲတစ်ခုံကို သယ်ဆောင်လာပြီး ထိုလူ၏ ရှေ့တွင် ချပေးလိုက်ကြသည်။

​ထိုလူသည် ဖန်သားလုံးကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ရပ်လိုက်သည်။

​"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ငါက မုဝမ်ပါ။ ငါက အမှန်တရား ကောလိပ်က ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး မင်းတို့ထဲက အမှန်တရား ကောလိပ်ကို တက်ရောက်မယ့်သူတွေအတွက်တော့ ငါက စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်လာမှာပါ။ စာမေးပွဲရဲ့ ပထမပိုင်းကို ငါကပဲ တာဝန်ယူ စစ်ဆေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်" ထိုလူက ပါဝင်သူများကို ကြည့်ကာ တောက်ပစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ အကြည့်မှာ လုံချန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ ထိုအပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲများ စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် သူသည် ပါဝင်သူတစ်ဦးကို မုန်းတီးကြောင်း ပြသ၍ မရမှန်း သူ သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဟန်ဆောင်အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် ပြုံးပြလိုက်ပြန်သည်။

​"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းတို့ ရှေ့မှာ မြင်တွေ့နေရတဲ့ ဖန်သားလုံးကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်တဲ့သူတွေက နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းရမှာ ဖြစ်ပြီး ကျရှုံးတဲ့ သူတွေကတော့ ထွက်ခွာသွားကြရမှာပါ" မုဝမ်က သူ၏ ရှေ့မှ ဖန်သားလုံးကို တစ်ချက် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ဒီဖန်သားလုံးကိုတော့ ဝိညာဉ်စောင့်ကြည့်သူလို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒါက မင်းတို့ကို နောင်တစ်ချိန်မှာ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ဖြစ်လာနိုင်မယ့် အလားအလာ ရှိ မရှိ ဆိုတာကို ပြောပြပေးနိုင်ပါတယ်။ အခု ဒီစာမေးပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ဖြစ်နေစရာ မလိုဘူးလို့ မင်းတို့ကို ပြောထားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ကောလိပ်ရဲ့ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် နောင်တစ်ချိန်မှာ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတဲ့ သာမန်လူတွေကိုတော့ ငါတို့ လက်မခံနိုင်ပါဘူး"

​"မင်းတို့ဟာ အခုချိန်မှာ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် မဟုတ်သေးရင်တောင်မှ မကြာမီ ကာလအတွင်းမှာ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ဖြစ်လာနိုင်မယ့် အလားအလာ ရှိနေသရွေ့တော့ ဒီစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်မှာပါ။ တစ်ယောက်ချင်းစီ ရှေ့ကို ထွက်လာပြီး ဖန်သားလုံးပေါ်ကို လက်တင်လိုက်ကြပါ။ တကယ်လို့ ဒါက အဖြူရောင် အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့မှာ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာပါ။ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့မှာ အလားအလာ ရှိနေပြီး ဒီစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်" မုဝမ် က ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။

​မုဝမ်သည် စမ်းသပ်မှုကို မည်သူ့ထံမှ စတင်ရမမည်နည်းဟု ပါဝင်သူများထဲမှ ရွေးချယ်ရန် လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီ။ တစ်ယောက်ချင်းစီ ရှေ့ထွက်လာကြပါ။ အချိန်မဆွဲကြနဲ့တော့။ မင်း၊ မင်းဆီကနေ အရင် စမယ်" သူက မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

​ထိုမိန်းကလေးသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ဖန်သားလုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ ဖန်သားလုံးမှာ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုအလင်းတန်းမှာ အဖြူရောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

​"မင်းက ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ဖြစ်လာဖို့ မွေးဖွားလာသူ မဟုတ်ဘူး။ မင်းအနေနဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ဖို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် တခြား တစ်ခုခုကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်။ အခု ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ" မုဝမ်က မည်သည့် ခံစားချက်မှ မရှိသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး မုဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ ဘာမှ မတတ်နိုင်မှန်း သိသည်။ မျက်လုံးတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသော်လည်း သူမသည် လှည့်ထွက်ကာ ကွင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

​"နောက်တစ်ယောက်... မင်း" မုဝမ် က လူအုပ်ထဲမှ အခြား မိန်းကလေး တစ်ဦးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

​ဒုတိယ မိန်းကလေးသည်လည်း ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ဖန်သားလုံးပေါ် လက်တင်လိုက်သော်လည်း သူမသည်လည်း ကျရှုံးခဲ့ရသည်။ သူမကိုလည်း ထွက်ခွာသွားရန် ပြောလိုက်သည်။

​မုဝမ်သည် တတိယမြောက် လူကို ရွေးချယ်လိုက်ရာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အခြား မိန်းကလေး တစ်ဦး ဖြစ်နေပြန်သည်။

​ထိုလူသည် မိန်းကလေးများကိုသာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရွေးချယ်နေသည်။ သူသည် မိန်းကလေး အယောက် ၂၀ ခန့်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ရာ ၅ ဦးသာ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော် ဖြစ်နိုင်သည့် အလားအလာ ရှိပြီး ကျန်ရှိသော မိန်းကလေး ၁၅ ဦးမှာ ပြန်လွှတ်ခြင်း ခံရသည်။

​'ဒီလူကတော့... "အမျိုးသမီးများ ဦးစားပေးပါ" ဆိုတဲ့ စကားကို တကယ်ပဲ အလေးအနက် ထားနေပုံရတယ်' လုံချန်းက မုဝမ်၏ လုပ်ရပ်ကို ကြည့်ရင်း တွေးနေမိသည်။ သူသည် အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသော်လည်း မုဝမ်က သူ့ဘက်ကို တစ်ချက်ကလေးပင် လှည့်မကြည့်ပေ။

​"ဟေ့လူတို့... ဒီလူက နှာဘူးပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူက မိန်းကလေးတွေကိုပဲ ကြည့်နေတာ" တစ်စုံတစ်ဦးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ဖြစ်သဖြင့် ထိုစကားကို မည်သူ ပြောလိုက်သည်ကို မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ရသော်လည်း အားလုံးက ထိုစကားကို ကြားကာ ရယ်မောကြတော့သည်။

​မုဝမ်မှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားပြီး လူငယ်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဘယ်သူက ဒီလောက် အရေးကြီးပြီး တည်ငြိမ်အေးချမ်းရမယ့် စာမေးပွဲ အခြေအနေကို ဖျက်စီးရဲတာလဲ" မုဝမ်က သူတို့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

​လူတိုင်းက အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည့် လူကို မည်သူမျှ အမည်မထုတ်ကြပေ။

​ရုတ်တရက်ဆိုသလို လူအုပ်ထဲမှ လူငယ်တစ်ဦးက လူတစ်ယောက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

​"စီနီယာမု... အဲဒီလူ ပြောလိုက်တာလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်" ထိုလူက လုံချန်းကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ဟုတ်တယ်၊ သူ ပြောလိုက်တာ" ပထမလူ၏ နောက်တွင် အခြားလူ တစ်ဦးကလည်း လုံချန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြန်သည်။

​"သူက ရွေးချယ်ခံရမှာ မဟုတ်မှန်း သိနေတော့ စာမေးပွဲကို လုံးဝ အလေးမထားတာဗျ"

​"သူက ငါတို့ရဲ့ ရွေးချယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို လှောင်ပြောင်နေတာ။ စီနီယာမု... ဒီလူကို အပြင်ကို တကယ် ကန်ထုတ်သင့်တယ်"

​တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်... လူငယ်များအားလုံးမှာ လုံချန်းကို လက်ညှိုးဝိုင်းထိုးကြတော့သည်။

​လုံချန်းသည် သူတို့ ဘာလုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သိသော်လည်း မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။ မည်သည့် အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်စေ သူသည် လူအများ၏ ရန်သူ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ ဘာပြောပြော အရာရောက်မည် မဟုတ်မှန်း သူ သိနေသည်။