အခန်း (၁၁၃-၁၁၄)

အခန်း (၁၁၃) ယင် နတ်ဘုရားကနေ ယန် နတ်ဘုရားဖြစ်လာပြီး သရဲကျင့်ကြံသူတွေ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း သွားနိုင်မယ့် လမ်းစဉ်

ကျွန်တော် ကဗျာတစ်ပုဒ် ရေးပေးမယ်...

ပန်းပေါင်းတစ်ရာက ဝိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်...

ဤသည်မှာ လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေ ကို လမ်းမေးစဉ်က လင်းရီ ကတိပေးခဲ့သောအရာ ဖြစ်ပြီး သူက သဘာဝကျကျပင် ဖြည့်ဆည်းပေးရမည် ဖြစ်၏။

"ကောင်းပြီလေ..."

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်ချီ တစ်စွန်းတစ်စအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဆရာ... တောင်ပေါ်ကို ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ..."

လင်းရီက ကျိုးယွင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ရေသူနန်းတော်မှာ ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးတယ်..."

"လဝက်အတွင်းတော့ ဖြစ်လောက်ပါတယ်..."

ကျိုးယွင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီတပည့်လည်း လဝက်အတွင်း တောင်ပေါ်ကို ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ဆရာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တာကို စောင့်ကြည့်ပေးပါ့မယ်..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ..."

ကျိုးယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီတပည့်အရင် သွားခွင့်ပြုပါဦး..."

လင်းရီက တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဟွေ့ကွမ်သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ကာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သုံးကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက် လင်းရီသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကို မင်းရဲ့ ခြံဝင်းလို့များ တကယ် ထင်နေတာလား..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသည် လင်းရီ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြည့်ကာ ဒေါသထွက်ချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီ မျိုးဆက်သစ် ပြန်သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

လင်းရီက ပြန်ထွက်သွားမည့်ဟန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"မူလကတော့ ဒီမျိုးဆက်သစ်က ဖုန်းလိုင် ကျွန်းသခင်ဆီကနေ သရဲကျင့်ကြံခြင်း တာအိုနဲ့ ပတ်သက်နေပုံရတဲ့ ကျမ်းစာလိပ် တစ်ခုကို ရခဲ့လို့ စီနီယာနဲ့တာအို အကြောင်း လာဆွေးနွေးချင်တာကို..."

"စီနီယာက ကြိုမဆိုမှတော့ ဒီမျိုးဆက်သစ် လည်း ပြန်သွားတော့မယ်လေ..."

"နေဦး..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားပြီး လင်းရီ၏ လမ်းကို ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

"စီနီယာ တစ်ခုခု လိုအပ်လို့လား..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဖုန်းလိုင် အင်မော်တယ်ကျွန်း မှာ သရဲ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကျမ်းစာတွေ ရှိတယ်လို့ မင်း ပြောလိုက်တာလား..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးက မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..."

လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အဲဒီအကြောင်း ပြောပြစမ်းပါဦး..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက..."

"ဘာ 'ဒါက' လဲ... အခုကစပြီး ဒီမြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေက မင်းရဲ့ ခြံဝင်းပဲ... မင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလို့ ရပြီ..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးက လင်းရီကို ဆွဲခေါ်ကာ ရှေးဟောင်း လက်ဖက်ပင်အောက်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ချိတ်ဆွဲခံထားရဆဲဖြစ်သော ထန်ကျင်းကျုံးသည် လင်းရီကို တောင့်တသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့၏။

ကျောက်စိမ်းစားပွဲပေါ်တွင် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ သေခြင်းတာအို မှာ အံ့မခန်း ဖြစ်နေလေသည်။

လင်းရီသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ထန်ကျင်းကျုံးသည် သေခြင်းရှင်ခြင်း ကပ်ဘေးခုနစ်ပါးတွင် တကယ့်ကို နှလုံးသားနတ်ဆိုးတစ်ခု ချန်ရစ်ထားခဲ့မိသည်။

ထိုစဉ်က သူသည် သေခြင်းရှင်ခြင်း ကပ်ဘေးခုနစ်ပါး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ် သေခြင်းတာအို ဝိုင် ကြောင့် ဆဋ္ဌမမြောက် ကပ်ဘေးတွင် နောက်ဆုတ်ခဲ့ရပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကန့်သတ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

ထန်ကျင်းကျုံးကိုယ်တိုင် မသိသော်လည်း လင်းရီကမူ ၎င်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

လင်းရီ မြင်တွေ့နိုင်မှတော့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးလည်း သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သူသည် ထန်ကျင်းကျုံးအား သူ၏ နှလုံးသားနတ်ဆိုးကို ဖယ်ရှားနိုင်ရန် ကူညီပေးသည့်အနေဖြင့် သေခြင်းတာအို လက်ဖက်ရည်ကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထန်ကျင်းကျုံးသည် ဤလက်ဖက်ရည်ကို သောက်လိုက်သရွေ့ သူ၏ နှလုံးသား နတ်ဆိုးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ထန်ကျင်းကျုံး၏ စုဆောင်းထားမှုများနှင့်ဆိုလျှင် သူ ပြောင်းပြန်လှန်ထားသော သေခြင်းရှင်ခြင်း ကို ကျင့်ကြံရန် မဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

အရင်က လင်းရီ ဤနေရာသို့ နတ်ဘုရား ခရီးစဉ် ဖြင့် ရောက်ရှိလာစဉ် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေး၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ထန်ကျင်းကျုံး၏ ရှေ့တွင် သေခြင်းတာအို လက်ဖက်ရည်ကို တမင်တကာ သောက်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤအရာမှတစ်ဆင့် ထန်ကျင်းကျုံးကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေရန် မူလက ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် နောက်ထပ် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်ကို ဖျော်စပ်ပေးခဲ့သော်လည်း ထန်ကျင်းကျုံးမှာ မသောက်ရဲသေးချေ။

"ထားလိုက်တော့..."

"ကျင့်ကြံခြင်းတာအို မှာ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာရှိတာပဲ..."

"အကယ်၍ ထောက်ပြလိုက်ရင်တော့ သွေးပေးရခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ် ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်..."

"သူ့ဘာသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်ပါစေတော့..."

လင်းရီက သူ့ဘာသာ စကားလုံး အနည်းငယ် ရေရွတ်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို ပြန်လွှဲလိုက်၏။

"မြန်မြန် ပြောပြပါဦး၊ ဖုန်းလိုင် အင်မော်တယ်ကျွန်းရဲ့ တာအို နဲ့ သရဲ ကျင့်ကြံခြင်းတာအိုနဲ့က ဘာဆက်စပ်မှု ရှိနေတာလဲ..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသည် လင်းရီအတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ငှဲ့ပေးရင်း မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည်လည်း ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လင်းရီ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်၏။ ခုနက ဆွဲနှုတ်ခံလိုက်ရသော မုတ်ဆိတ်မွေး အနည်းငယ်မှာ ယခုအခါ ပြန်လည် ပြည့်စုံနေပြီ ဖြစ်သည်။

"စီနီယာ မြေအောက်ကမ္ဘာ... မူလဝိညာဉ် တာအို အကြောင်းကိုရော ကြားဖူးလား..."

လင်းရီက ပြောလိုက်၏။

"မူလဝိညာဉ်တာအိုဟုတ်လား..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသည် နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာ ဖြစ်သွားသော်လည်း သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးကမူ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ပင်လယ်ထဲက ကျွန်းသုံးဆယ့်ခြောက်ကျွန်းဟာ ရုပ်ခန္ဓာကို မူလအစသုံးခု အဖြစ် ခွဲခြားထားတယ်လို့ ဆိုကြတယ်..."

"မူလဝိညာဉ်၊ မူလချီ နဲ့ မူလအနှစ်သာရ တဲ့..."

"သက်ရှိအားလုံးဟာ ဒီမူလအစသုံးခု ပေါင်းစည်းထားတာပဲ..."

"မူလဝိညာဉ်ဆိုတာက နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံပြီးနောက် အသွင်ပြောင်းသွားတဲ့အရာ အတိအကျပဲ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေး၏ သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်သည့် နည်းလမ်းများမှာ အလွန် ထူးဆန်းပြီး ၎င်းတို့ ယူဆောင်လာပေးသော အကျိုးကျေးဇူးမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းလှသော အသိပညာများ ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အင်္သချေဂိုဏ်း ၏ နည်းလမ်း အသီးသီးနှင့် အင်မော်တယ် ကျွန်းများ ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တာအိုတို့ကို လေ့လာခဲ့ဖူးသည်။

"အတိအကျပဲ..."

"မူလအစရဲ့ ချီက မူလအစသုံးခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားတယ်..."

"မူလချီလို့ ခေါ်တာက ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီ ဖြစ်သလို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ချီ လည်း ဖြစ်တယ်..."

"မူလအနှစ်သာရက ခန္ဓာကိုယ်တွင်းက အသက်ဓာတ်ဖြစ်ပြီး အဲဒါက ရုပ်ခန္ဓာပဲ..."

"မူလဝိညာဉ်ဆိုတာကတော့ သေချာပေါက် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ပေါ့..."

လင်းရီက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်၏။

"အကယ်၍ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ နှစ်ယောက်က တကယ်တော့ မူလဝိညာဉ်တွေ မဟုတ်ဘူးလား..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသည် လင်းရီ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အနည်းငယ် နားလည်သွားပုံ ရသည်။

"မှန်တယ်..."

"စီနီယာနှစ်ယောက်လုံးက ကပ်ဘေးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကျန်ရစ်နေတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်လာခဲ့တာလေ..."

"စစ်မှန်တဲ့ဝိညာဉ်ဆိုတာ သက်ရှိတွေရဲ့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်အာရုံက အတွင်းဘက်မှာ အကာအကွယ်ပေးထားဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒက မယိမ်းယိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် စီနီယာ နှစ်ယောက်လုံးမှာ ရုပ်ခန္ဓာ မရှိပေမယ့်လည်း စကားပြောနိုင်တယ်၊ လှုပ်ရှားနိုင်တယ်၊ သရဲတာအိုထဲကိုတောင် ဝင်ရောက်နိုင်တာပေါ့..."

လင်းရီက လက်ဖက်ရည် တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မှန်တယ်..."

"သရဲအင်မော်တယ်ရဲ့ တာအိုဆိုတာ ခိုင်မာတဲ့ ဆန္ဒတစ်ခုနဲ့ မပြန့်ကျဲသေးတဲ့ ယင်ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါင်းစပ်ပြီး အနှစ်သာရ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာပဲ၊ အဲဒါက သရဲ အင်မော်တယ်ပဲ..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးက သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။

"သရဲကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ တာအိုက မဟာတာအို နဲ့ သီးခြား တည်ရှိနေပြီး ကောင်းကင်တံခါးကို အကြောက်ဆုံးပဲလို့ စီနီယာတစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးတယ်..."

"စီနီယာက ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ..."

လင်းရီက မေးလိုက်၏။

"ဒီဘိုးဘေးက သရဲအင်မော်တယ်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး တစ်ခါက ကောင်းကင်တံခါးကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်မှာတော့ အဲဒီ ကောင်းကင် တံခါးဟာ တောက်ပနေတဲ့ နေမင်းကြီးလိုပဲ၊ တိုက်ရိုက်ကြည့်လို့ မရဘူး... ၎င်းအတွင်းမှာ ပြောင်းပြန်လှန်ထားတဲ့ မီးဖိုတစ်ခုလိုပဲ အလွန်ယန်ဆန်ပြီး တောင့်တင်းတဲ့ ဆန္ဒတစ်ခု ပါဝင်နေတယ်... မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာရှိတဲ့ ငါ့ရဲ့ သရဲချီတွေ အားလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်..."

"အကယ်၍ ဒီဘိုးဘေးသာ မြန်မြန် မပြေးခဲ့ဘူးဆိုရင် အဲဒီကောင်းကင်တံခါးရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလောက်တယ်..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေး၏ အမူအရာမှာ ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။

အကယ်၍ သူသာ သတ္တိကြောင်သူ တစ်ယောက်အဖြစ် ကျင့်သားမရခဲ့ဘဲ အန္တရာယ် အရိပ်အယောင်လေး မြင်သည်နှင့် လျင်မြန်စွာ ထွက်မပြေးတတ်ဘူးဆိုလျှင် သူ တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒါဆို စီနီယာ... သရဲကျင့်ကြံသူတွေက မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံတယ်၊ ပြီးတော့ ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ကျွန်းကလည်း မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံတာပဲလေ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းသွားနိုင်ပြီး စီနီယာ တစ်ယောက်တည်း သွားလို့မရတာလဲ ဆိုတာကို စဉ်းစားဖူးလား..."

လင်းရီက ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

"ကောင်းကင်တံခါးက ငါ့ကို အထင်သေးနေလို့လား..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးကို အထင်သေးဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ထပ်ပြောစမ်း..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးကို ဒေါသတကြီး စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မိုက်မဲတယ်..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးကို မကြောက်ရွံ့ချေ။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်..."

"မင်းက ငါ့ကို မိုက်မဲတယ်လို့ ပြောတယ်ပေါ့... အကယ်၍ ဒီနေ့ အကြောင်းရင်းကို မင်း မရှင်းပြနိုင်ရင် မင်းကိုလည်း ထန်ကျင်းကျုံး အဖော်ရအောင် ဒီအပင်ပေါ်မှာ ဆွဲချိတ်ထားလိုက်မယ်..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ကျင်းကျုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားခဲ့သည်။

"မှန်တယ်၊ မှန်တယ်... ဘိုးဘေးကိုလည်း ဆွဲချိတ်ထားလိုက်၊ ကျွန်တော် လုံးဝ ထောက်ခံတယ်..."

"သရဲကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ တာအိုဆိုတာ ယင်ဝိညာဉ် မပြန့်ကျဲတာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာ မင်း သိထားမှတော့ ကျင့်ကြံတဲ့ မူလဝိညာဉ်ဟာ သဘာဝကျကျပဲ ယင်နတ်ဘုရား ဖြစ်ရမှာပေါ့..."

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးက ယင်ကို ပွေ့ပိုက်ပြီး ယန်ကို သယ်ဆောင်ထားကြတယ်... ယင်နတ်ဘုရား ရှိမှတော့ သဘာဝကျကျပဲ ယန်နတ်ဘုရားလည်း ရှိရမှာပေါ့..."

"ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ကျွန်းက မူလဝိညာဉ် တာအိုကို ကျင့်ကြံပေမယ့် သူတို့က ကောင်းကင်တံခါးထဲကိုဝင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း သွားနိုင်တယ်... ကြည့်ရတာ သူတို့က ယန်နတ်ဘုရားတာအိုကို အတိအကျ ကျင့်ကြံနေကြတာ ဖြစ်ရမယ်..."

"အကယ်၍ ငါတို့က ယင်နတ်ဘုရား တာအိုကနေတစ်ဆင့် ယန်နတ်ဘုရားတာအို ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ယင် နဲ့ ယန် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သရဲ အင်မော်တယ်တွေလည်း သဘာဝကျကျပဲ ကောင်းကင် တံခါး ထဲကို ဝင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း သွားနိုင်တာပေါ့..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက သေချာပေါက် ပြောလိုက်ရာ သူ၏ စကားများမှာ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေး၏ နှလုံးသားနှင့် စိတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားစေခဲ့လေသည်။

အခန်း (၁၁၄) ပန်းတွေက ပွင့်လန်းပေမယ့် လေကြောင့် လွင့်ပါးသွားရတယ်၊ နွေဦးလေပြေမရှိဘဲ ပန်းတွေ မပွင့်နိုင်ဘူး

"သရဲအင်မော်တယ်တစ်ပါးက ယင်နတ်ဘုရားရဲ့ တာအိုကနေတစ်ဆင့် ယန်နတ်ဘုရား တာအိုထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း သွားလို့ ရနိုင်တယ် ဟုတ်လား..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေး၏ စိတ်များ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့၏။

"ဒါက ဒီမျိုးဆက်သစ်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ပါပဲ..."

လင်းရီကလည်း ဤအချိန်တွင် အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် တကယ့်ကို အံ့မခန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်။

စကားလုံး အနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် သူသည် ကိစ္စ၏ သော့ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ဒါဆိုရင် သရဲကျင့်ကြံခြင်းဟာလည်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း သွားနိုင်မယ့် လမ်းစဉ်တစ်ခုပဲ၊ နောက်ဆုံး ခြေလှမ်းလေး လိုနေသေးတာပဲ..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသည် ၎င်းကို အရသာခံကြည့်လိုက်ပြီး သူ တွေးလေလေ လင်းရီနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးတို့၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်နိုင်ခြေ ရှိကြောင်းကို ပိုမို ခံစားလာရသည်။

"ဒီကျမ်းစာလိပ်ကို ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က ဒီမျိုးဆက်သစ်အတွက် ချန်ထားခဲ့တာပါ..."

"ဒီမျိုးဆက်သစ်က စီနီယာ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် မိတ္တူတစ်စောင်စီ ကူးပေးနိုင်ပါတယ်..."

လင်းရီသည် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင် ပေးသနားထားသော မူလဝိညာဉ် နည်းလမ်းကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းကို စုတ်တံအဖြစ်၊ တာအို ကို မင်အဖြစ်၊ စားပွဲကို စက္ကူအဖြစ် အသုံးပြုကာ ကျမ်းစာများကို ကူးရေးလိုက်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မတ်တတ်ရပ်ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ ကျမ်းစာများကို ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင်လည်း ဤအချိန်၌ လေးနက်မှုများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ..."

"ကျောက်တုံး အင်မော်တယ် ..."

"တာအိုကို ပေးသနားတဲ့ ကျေးဇူးအတွက် တောင်သခင်လင်းရီကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

လက်ရှိ လောကတွင် ကိုယ်ပိုင် စရိုက်လက္ခဏာ အပြည့်ဝဆုံး ဖြစ်သော လူနှစ်ဦးသည် ဤအချိန်တွင် သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲဆန့်လိုက်ကြပြီး လင်းရီအား ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

"စီနီယာ နှစ်ယောက်စလုံးက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ..."

"တာအိုကို ငှားရမ်းပေးပြီး နည်းလမ်းကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို လင်းရီ သဘာဝကျကျပဲ နှလုံးသားထဲမှာ မှတ်ထားမှာပါ..."

"ဒီတစ်ကြိမ် လင်းရီရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကလည်း ဗုဒ္ဓကို ပူဇော်ဖို့ ပန်းတွေကို ငှားရမ်းလိုက်တာ သက်သက်ပါပဲ..."

လင်းရီက အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်၏။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးတို့သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် မူလက လင်းရီကို အကန့်အသတ်မရှိသော အလားအလာများ ရှိသည့် မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက်အဖြစ်သာ ရိုးရှင်းစွာ သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြ၏။

ယခုမူ တာအို ကို အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေးမှာ လင်းရီအပေါ်သို့ ကျရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်သောအခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

"တောင်သခင်လင်းရီ... တာအိုကို ငှားရမ်းပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးက ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး..."

"တောင်သခင်လင်းရီ... မင်းလည်း မူလဝိညာဉ် တာအို ထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာချင်စိတ်ရှိရမယ်... ငါ့ဆီမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ သရဲကျမ်းစာလို့ ခေါ်တဲ့ ကျမ်းစာလိပ်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါကို ဒီနေ့ တောင်သခင်လင်းရီကို ပေးအပ်ပါတယ်..."

"အနာဂတ်မှာ တောင်သခင်လင်းရီနဲ့ ဝိုင်တောင် ပေါ်မှာ တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးနိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်နေပါတယ်..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသည် ရှေးဟောင်း စာသားများ ပါဝင်သော ကျမ်းစာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မေးခွန်းမထုတ်တော့ဘဲ လင်းရီ၏ လက်ထဲသို့ အတင်း ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီမျိုးဆက်သစ်က စီနီယာ့ကို ကျမ်းစာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

လင်းရီက ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ ကျမ်းစာကို လက်ခံလိုက်၏။

"ဒီမျိုးဆက်သစ် ဒီတစ်ကြိမ် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကို လာခဲ့တာကလည်း ဒီ ယန်နတ်ဘုရားတာအို အတွက်ပါပဲ..."

"အခု ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ခွင့်ပြုပါဦး..."

လင်းရီက နှုတ်ဆက်ရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... အရင်တိုင်းပါပဲ... အခုကစပြီး ဒီမြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေဟာ တောင်သခင်လင်းရီ ရဲ့ ခြံဝင်းပါပဲ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် လာလို့၊ သွားလို့ ရပါတယ်..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးသည် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

လင်းရီက မှေးမှိန်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားကို နောက်တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"တောင်သခင်... ကျွန်တော့်ကို တကယ်ကြီး မခေါ်သွားတော့ဘူးလား..."

ထန်ကျင်းကျုံးသည် လင်းရီ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ဒီနေ့တွေက ဘယ်တော့များမှ ပြီးဆုံးမှာလဲ။

"တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက တကယ့်ကို တပည့်ကောင်း တစ်ယောက်ကို လက်ခံလိုက်တာပဲ..."

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးက မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ကို တွေးမိသည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒီလူမိုက်ကြီး တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်လို တပည့်မျိုးကို သင်ပေးနိုင်မှာလဲ... သူ ကံကောင်းသွားရုံသက်သက်ပါပဲ..."

"တောင်သခင်လင်းရီက ငယ်ရွယ်သေးပေမယ့် အနာဂတ်မှာ ရှေးခေတ်နဲ့ ခေတ်သစ် ထင်ရှားသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ပါဝင်နိုင်တဲ့ အလားအလာတွေ ရှိနေပြီ..."

"အချိန်တန်ရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပထမ အဆင့်တွေထဲ ဝင်ရောက်သွားပြီးတော့ ရှေးခေတ်နဲ့ ခေတ်သစ် ထင်ရှားသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ထဲ ဝင်သွားဖို့ဆိုတာ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမှာပါ..."

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ဝိုင်တောင်ကို သွားတာက သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ရဲ့ ကံကောင်းမှုပဲ..."

ကျောက်တုံး အင်မော်တယ်၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

သူသည် အမြဲတမ်း မာနကြီးသူဖြစ်ပြီး သူ၏ ရိုးသားသော လေးစားမှုကို ရရှိနိုင်သူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

လင်းရီသည် အဲဒီထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ဝိုင်တောင်သို့ သွားသည့်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ၎င်းအကြောင်းကို ကြားသိပြီးဖြစ်ကာ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သည် တာအို အတွက် မွေးဖွားလာပြီး တာအိုအတွက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ နာမည်ကို သူတို့က ဘာကြောင့် ဂရုစိုက်နေရမည်နည်း။

"ဘိုးဘေး.. သေချာလေး ပြောကြရအောင်လေ၊ ကျွန်တော့်ကို အရင် အောက်ချပေးပါလား..."

ထန်ကျင်းကျုံးသည် ကျောက်တုံး အင်မော်တယ် ကို မျက်နှာချိုသွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

“ဘန်း..."

ထန်ကျင်းကျုံးအား တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ တံခါးပျဉ်ပြားကြီး နှစ်ချပ်ပင် ဖြစ်လေသည်!

အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည် တံခါးပျဉ်ပြား တစ်ချပ်စီကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ချလိုက်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။

"အိပ်မက် မက်နေလိုက်..."

လင်းရီသည် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားပေါ်တွင် မတ်မတ် ထိုင်နေခဲ့၏။

ဖုန်းလိုင် အင်မော်တယ်ကျွန်းမှ ကျမ်းစာများနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ သရဲ ကျမ်းစာတို့ကို သူ၏ ရှေ့တွင် ဖြန့်ထားပြီး သေချာစွာ နားလည်သဘောပေါက်ရန်နှင့် အပြန်အလှန် ရည်ညွှန်းနိုင်ရန် ပြုလုပ်ထားသည်။

အခါအားလျော်စွာ သူသည် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ကိုလည်း တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်သေး၏။

မူလဝိညာဉ် တာအိုကို သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းနေလေသည်။

"နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုတာ မမြင်ရ၊ မကိုင်တွယ်ရနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ..."

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါက မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကို ဖြတ်ပြီး နတ်ဘုရား ခရီးစဉ် သွားလာတာ၊ ပြီးတော့ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် သတိမထားမိတာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ မူလဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းကတော့ မရှိခြင်းကနေ ထွက်ပေါ်လာနိုင်တယ်..."

"အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်က မူလဝိညာဉ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရား ခရီးစဉ်ကို သွားမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေ့ပြောင်းတာနဲ့ တူနေမှာပဲ... ငါ့ရဲ့ စိတ်ရောက်တဲ့နေရာကို ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပါ ရောက်သွားပြီး လောကကြီးမှာ ငါ မရောက်နိုင်တဲ့ နေရာဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လင်းရီသည် ၎င်းအတွင်း၌ နစ်မြုပ်နေခဲ့၏။ သူသည် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားအတွင်း၌ ရှိနေပြီး မူလဝိညာဉ် ကို ကျင့်ကြံရန် မလွယ်ကူသော်လည်း ကနဦး ကောက်ချက်ချမှု အချို့ကိုတော့ ပြုလုပ်နိုင်သေးပေသည်။

"ဟွေ့ကွမ်..."

လင်းရီသည် ကျမ်းစာ နှစ်ခုလုံးကို တစ်ကြိမ် နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် ဟွေ့ကွမ်သံချပ်ကာကို ကြည့်လိုက်၏။

"တောင်သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ညွှန်ကြားပါ..."

ဟွေ့ကွမ်သည် လှည့်၍ လင်းရီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ခိုင်မာပြီး အေးစက်သော ရုပ်သွင်မှာ တော်တော်လေး ချောမောနေလေသည်။

"ဟွေ့ကွမ်... မင်း နောက်တစ်လှမ်း ထပ်တက်ဖို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား..."

လင်းရီက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

ဟွေ့ကွမ်က တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ဉာဏ်ရည်မှာ အလွန်အားနည်းပြီး လင်းရီ၏ မေးခွန်းကို မည်သို့ ဖြေရမည်ကို သူ မသိချေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူ စကားလုံး အနည်းငယ်မျှသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

"တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးဘူး..."

"ဟွေ့ကွမ်... အရာအားလုံးမှာ ဝိညာဉ် ရှိတယ်၊ မြက်တွေနဲ့ သစ်ပင်တွေတင် မဟုတ်ဘူး..."

"ပန်းတစ်ပွင့်၊ လေပြေတစ်ခု အားလုံးက တာအိုကို အောင်မြင်နိုင်တယ်..."

လင်းရီက ပြောလိုက်၏။

"တာအို..."

ဟွေ့ကွမ်က ခေါင်းစောင်းကာ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"နားမလည်ဘူး..."

"အဋ္ဌမအဆင့် သံချပ်ကာတစ်ခုမှာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ စွမ်းအား ပါဝင်တယ်..."

"ဒီစွမ်းအားက ရတနာပစ္စည်းကနေ၊ ဝင်္ကပါကနေ မြစ်ဖျားခံလာတာ..."

"မင်းမှာ ဉာဏ်ရည်ရှိတယ်... မင်းက ရတနာပစ္စည်းကို ကျော်လွန်ပြီး၊ ဝင်္ကပါကို ကျော်လွန်ပြီး တာအိုမေးမြန်းခြင်း ကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသင့်တယ်..."

လင်းရီက ရှင်းပြလိုက်၏။

အကယ်၍ ဟွေ့ကွမ်သံချပ်ကာသာ သံချပ်ကာ တစ်ခုအနေဖြင့် ဆက်ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အနည်းငယ် နှမြောစရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု လင်းရီ ခံစားခဲ့ရသည်။

"နားမလည်ဘူး..."

ဟွေ့ကွမ် သံချပ်ကာက ခေါင်းခါယမ်းနေဆဲပင်။

"ဒီလိုလုပ်..."

"ငါတို့ လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နဲ့ လ တားမြစ်နယ်မြေကို ရောက်တဲ့အခါ မင်း ဝင်္ကပါပေါ်ကနေ ဆင်းပြီး ဂိုဏ်းကို ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်သွားလိုက်..."

"လမ်းတစ်လျှောက်မှာ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုးကလွဲရင် ခရီးသွားဖို့ကလွဲလို့ မင်းရဲ့ အဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းအားကို အသုံးမပြုရဘူး..."

လင်းရီက ဟွေ့ကွမ်သံချပ်ကာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ဟွေ့ကွမ်သံချပ်ကာက အလွန် ရိုးရှင်းစွာပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူ၏ ဉာဏ်ရည်မှာ အားနည်းပြီး ရိုးရှင်းသော ဆက်သွယ်မှုများမှလွဲ၍ လင်းရီ၏ အမိန့်များကို သူ လုံးလုံးလျားလျား နာခံလေသည်။

ဝှစ်။

လူနှင့် ရတနာပစ္စည်းတို့ ဆက်သွယ်ပြီးနောက် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားသည် နောက်တစ်ကြိမ် လင်းလက်သွားပြီး လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ဟွေ့ကွမ်သံချပ်ကာသည် လင်းရီ၏ အမိန့်အတိုင်း တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ် လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လင်းရီသည် ဟွေ့ကွမ်သံချပ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ဟွေ့ကွမ်အား သေမျိုးကမ္ဘာထဲသို့ စေလွှတ်ခြင်းဖြင့် ၎င်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို လင်းရီ သေချာ မသိချေ။

သို့သော် ၎င်းမှာ မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှမ်း။

ဤအချိန်တွင် လေ၊ ပန်း၊ နှင်း နှင့် လ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ လတ်ဆတ်သော လေပြေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပန်းဖတ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လင်းရီဆီသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပွင့်လန်းနေသော ပန်းပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေသည်။

"ညင်ညင်သာသာ လုပ်ပါဟ... ငါ သေသေချာချာ ရက်လုပ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေ နင့်ရဲ့ လေမှုတ်တာကြောင့် ထပ်ပြီး ရှုပ်ပွကုန်ပြီ..."

လေမြစ် ပန်းပင်လယ်အတွင်းမှ ပန်း အင်မော်တယ်၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လေအင်မော်တယ်နှင့် ပန်းအင်မော်တယ် တို့သာ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပန်းအင်မော်တယ်၏ ပန်းဂါဝန်မှာ လေကြောင့် ရှုပ်ပွနေပြီး သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို သနားစရာကောင်းသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ထပ်တိုးသွားစေခဲ့သည်။

"ပန်းတွေက ပွင့်လန်းပေမယ့် လေကြောင့် လွင့်ပါးသွားရတယ်၊ နွေဦးလေပြေ မရှိဘဲ ပန်းတွေ မပွင့်နိုင်ဘူး..."

"နတ်သမီးနှစ်ပါးလုံးက ဒီစကားလုံးတွေနဲ့ တကယ်ကို ကိုက်ညီတာပဲ..."

လင်းရီသည် နတ်သမီး နှစ်ပါးကို ကြည့်ကာ လွတ်လပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။