အခန်း (၁၁၉-၁၂၀)

အခန်း (၁၁၉) ရင်းနှီးတဲ့ လူဟောင်း၊ အကြီးအကဲ ထျန်းကျီ

လင်းရီ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မြစ်ပုံကြမ်းခန်းမ အတွင်း၌ တာအိုပုံရိပ်ယောင်ကားချပ် တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အလင်းစက်လေးများသည် တာအိုပုံရိပ်ယောင်ကားချပ် အပေါ်တွင် ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲနေသည်။

တာအိုပုံရိပ်ယောင်ကားချပ် အတွင်းမှ တာအိုစည်းချက် အလွှာပေါင်းများစွာ ကျဆင်းလာပြီး အဆုံးမရှိသော မွေးရာပါချီ ၏ လည်ပတ်မှုနှင့် အသက်၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေပုံ ရသည်။

၎င်းမှာ ထူထပ်သော မြူခိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဖောက်ထွင်းကြည့်ရှုရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဝမ်ရှန်းကန် နှင့် မျက်မမြင်အဘိုးအို တို့သည် ပုံကြမ်း၏ အောက်တွင် ရပ်နေကြ၏။

ဝမ်ရှန်းကန် သည် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အလင်းစက်လေးများကို ညွှန်ပြကာ သင်ခန်းစာ ပို့ချနေသည်။

"ဒီနေ့ ငါ့မျက်ခွံတွေ ဒီလောက်တောင် လှုပ်နေတာ ငါ သိသားပဲ... တောင်သခင်လင်းရီ ရောက်လာတာကိုး..."

ဝမ်ရှန်းကန် သည် သူ၏ ခေါင်းကို လှည့်ကာ ဝါဝင်းနေသော သွားများကို ပေါ်အောင် ပြုံးပြရင်း လင်းရီကို ကြည့်လိုက်၏။

"တောင်သခင်လင်းရီကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

မျက်မမြင်အဘိုးအို ကလည်း အလျင်အမြန် လှည့်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"တောင်သခင်ဝမ်... ဒီမျိုးဆက်သစ်က မေးမြန်းချင်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုရှိလို့ ဒီနေ့ ရုတ်တရက် လာရောက်လည်ပတ်တာပါ..."

လင်းရီက ပြန်လည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ဘာမှ မပြောနဲ့ဦး..."

ဝမ်ရှန်းကန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး မျက်မမြင်အဘိုးအို ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း တောင်သခင်လင်းရီအတွက် ဗေဒင် တွက်ပေးလိုက်... သူ ဘာကိစ္စနဲ့ လာတယ်ဆိုတာကို မင်း သိနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မမြင်အဘိုးအိုက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခါးမှ ကြေးပြား သုံးပြားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူကာ လင်းရီအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီ ကြေးပြားတွေကို ပစ်တင်လိုက်ပါ..."

မျက်မမြင်အဘိုးအိုက ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ..."

လင်းရီသည် ဗေဒင်တာအိုကို တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားသဖြင့် ကြေးပြားများကို ယူကာ လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

ဝှစ်၊ ဝှစ်၊ ဝှစ်။

ကြေးပြား သုံးပြားသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေကြ၏။

လင်းရီသည် ပုတောင် တာအို၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို တမင်တကာ တွေ့ကြုံခံစားလိုသဖြင့် ကြေးပြားများကို ပစ်တင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့အတွင်း၌ ယင် နှင့် ယန် ချီ များကို ယှက်နွယ်စေကာ ကြေးပြားများကို မကျလာစေဘဲ ဆက်လက် လည်ပတ်နေစေခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှန်းကန် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လင်းရီ၏ အတွေးများကို သူ သဘာဝကျကျပင် နားလည်လိုက်၏။

သို့သော် ဗေဒင်တာအိုတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အံ့ဖွယ်အရာများ ရှိသည်။

ဗေဒင်ဟောသူ၏ လုပ်ရပ်တိုင်းတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် နိယာမ ပါဝင်နေ၏။

လင်းရီ ကြေးပြားများကို မည်သို့ ပစ်တင်ခဲ့သည်က အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိချေ။

ယင်းအစား လည်ပတ်နေသော ကြေးပြားများ၏ အသံကို နားထောင်ရင်း မျက်မမြင်အဘိုးအို ၏ အမူအရာမှာ ဖြည်းညင်းစွာ လေးနက်လာခဲ့သည်။

"သွားစမ်း..."

မျက်မမြင်အဘိုးအိုထံမှ တိုးညင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဗေဒင် တာအို ချီ တစ်ခု အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ ကြေးပြားများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့၏။

ယင် နှင့် ယန် ချီ ၊ ဗေဒင် တာအို ချီ ။

အချင်းချင်း အာရုံခံမိသွားပုံ ရသည်။

၎င်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့်အမျှ လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး စီးဆင်းနေသော ရေများ ကျဆင်းလာကာ အလွန် အံ့ဖွယ်ကောင်းနေပုံ ရလေသည်။

"သိမ်းစမ်း..."

မျက်မမြင်အဘိုးအို က ဂရုတစိုက် အာရုံခံလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြေးပြား သုံးပြားသည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ... ငါ ဘာလို့ လာတာလဲဆိုတာကို မင်း ဗေဒင်တွက်လို့ ရပြီလား..."

လင်းရီက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"လွင့်မျောနေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေ၊ စီးဆင်းနေတဲ့ ရေတွေ..."

"ဒီဖြစ်စဉ်က လွင့်မျောနေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေလို ခွဲခွာရခြင်းနဲ့ စီးဆင်းနေတဲ့ ရေတွေလို ဆယ်နှစ် ဆိုတာကို ကိုယ်စားပြုတယ်..."

"တောင်သခင်လင်းရီ... မင်း ဒီနေ့ လာတာက သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေနဲ့ ဇာတ်လမ်းဟောင်းတွေအတွက် ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."

"စီးဆင်းနေတဲ့ ရေလို ဆယ်နှစ်..."

"မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဟာ ဆယ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ပွင့်တယ်... တောင်သခင်လင်းရီ လာတာ သေမျိုးကမ္ဘာက ရင်းနှီးတဲ့ လူဟောင်း တစ်ယောက်အတွက် ဖြစ်ရမယ်..."

မျက်မမြင်အဘိုးအိုက ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး လင်းရီကို မြင်နိုင်သကဲ့သို့ သူ၏ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားခဲ့၏။

ဗေဒင်တာအို ။

တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ချန်ဖုန်း တွက်တာ မှန်ရဲ့လား..."

ဝမ်ရှန်းကန်က လင်းရီကို အောင်ပွဲခံဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"တစ်စက်လေးတောင် မလွဲပါဘူး..."

လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်တော့ ရိုးရှင်းပါတယ်..."

"မင်းက ရင်းနှီးတဲ့ လူဟောင်းအကြောင်း သိချင်ရင်တော့ ဒီအဘိုးကြီးကို လာရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ..."

"ရွှီထျန်း ... ငါ့ကို မြစ်ပုံကြမ်းခန်းမ မှာ လာရှာလှည့်..."

ဝမ်ရှန်းကန်က အသံလွှင့်ကာ ပြောလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် အဓိက တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာပြီး လင်းရီကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲ ထျန်းကျီ ..."

"သိုင်းသူတော်စင် လင်းရီ..."

လင်းရီနှင့် ရွှီထျန်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြ၏။

ရွှီထျန်း ။

လင်းရီ သူ့ကို တကယ် သိခဲ့လေသည်။

သူ့ကို အကြီးအကဲထျန်းကျီဟု ခေါ်ပြီး ချွင်ယန် သိုင်းလောကတွင် အလျှို့ဝှက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူသည် နက္ခတ္တဗေဒ၊ ပထဝီဝင် တို့ကို သိရှိပြီး ရှေးခေတ်နှင့် ခေတ်သစ် ကာလများကို နားလည်သည်။

အကြီးအကဲ ထျန်းကျီ မသိသောအရာ လောကတွင် မရှိဟု ဆိုကြ၏။

သို့သော် ဤ အကြီးအကဲ ထျန်းကျီမှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို မသိရသော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်မှာ သိုင်းလောက တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက်နှင့် ခြေရာခံ၍ မရနိုင်ချေ။

ထိုစဉ်က လင်းရီသည် အင်မော်တယ် များကို ရှာဖွေရာတွင် အရာမထင်သောအခါ အကြီးအကဲ ထျန်းကျီကို သွားရှာရန် စီစဉ်ခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အစီအစဉ်ချမှတ်ခဲ့သူမှာ သခင်မလျိုကျောက်ဖြစ်ပြီး လင်းရီ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လှုပ်ရှားကာ 'အိုးထဲက လိပ်' ဗျူဟာကို အသုံးပြုပြီး အကြီးအကဲ ထျန်းကျီ ကို ထောင်ချောက်ဆင် ဖမ်းမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ချင်ဖျင်မြို့ ရှိ အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ကိစ္စကိုလည်း အကြီးအကဲ ထျန်းကျီထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အကြီးအကဲထျန်းကျီဟု ခေါ်ဆိုသူမှာ တကယ်တော့ တာလော့မှ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူသည် တာလော့၏ နယ်ခြားရေးရာ ခန်းမ ၏ အလှည့်ကျ ဒုခန်းမဆောင်မှူးပင် ဖြစ်ပြီး သေမျိုးကမ္ဘာကိစ္စများကို တာဝန်ယူရသူ ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

"ကြည့်ရတာ ဒုခန်းမဆောင်မှူးရွှီက သေမျိုးကမ္ဘာမှာ ရှိနေတုန်းက စွမ်းအားတွေကို ချုပ်တည်းထားခဲ့တာပဲ..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ စွမ်းအားတွေကို ချုပ်တည်းထားခဲ့တယ်လို့တော့ မပြောရဲပါဘူး..."

ရွှီထျန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ပထမအချက်က သေမျိုးကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ တာလော့က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ လုံးဝ မလိုအပ်ဘဲနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုခွင့် မရှိပါဘူး..."

"ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ပြောရရင် ရွှီထျန်းက သေမျိုးကမ္ဘာမှာ ရှိနေတုန်းက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း တောင်သခင်လင်းရီလိုပဲ မွေးရာပါချီ တစ်စွန်းတစ်စပဲ ရှိခဲ့တာပါ..."

"တောင်သခင်လင်းရီက အဲဒီတုန်းက သိုင်းသူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ရွှီထျန်းက သဘာဝကျကျပဲ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ရွှီထျန်းက ပြောလိုက်၏။

"မွေးရာပါချီ တစ်စွန်းတစ်စပဲ ရှိခဲ့တာလား..."

လင်းရီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ မသိလို့ပါ..."

"တာလော့ကနေ သေမျိုးကမ္ဘာကို စေလွှတ်တဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထက်မြက်မှုနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နိုင်စွမ်းကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်ကြတာပါ..."

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါ့လို အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ညံ့ဖျင်းတဲ့သူတစ်ယောက်က ဒီနေ့မှာ အလှည့်ကျ ဒုခန်းမဆောင်မှူးရာထူးကို ရယူထားနိုင်တာပေါ့..."

"သေမျိုးကမ္ဘာမှာ ဆယ်နှစ်တာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တာက သဘာဝကျကျပဲ ကုသိုလ်တွေ ရရှိစေခဲ့တာမို့ ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့ကို အဆင့်တက်နိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့ ဂိုဏ်းမှာ လျှို့ဝှက် နည်းလမ်းတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်..."

"ဒါက ဂိုဏ်းဆီကနေ ရတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက ကြီးထွားလာအောင် ကူညီဖို့အတွက် ပျိုးပင်လေးတွေကို ဆွဲနုတ်လိုက်တာနဲ့ တူတယ်... ငါတို့လို မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့တဲ့ သူတွေအတွက်ပဲ အကျိုးရှိတာပါ..."

"အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်း ဆိုတာက အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နေပါပြီ..."

ရွှီထျန်း က ရှင်းပြလိုက်၏။

"အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းက အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ပဲလား..."

လင်းရီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက အရမ်း ကောင်းနေပါပြီ..."

"ငါ့ရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံက အရမ်း ညံ့ဖျင်းတော့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းကို ဝင်ရောက်ဖို့တောင် ခက်ခဲလှပါတယ်..."

"သေမျိုးကမ္ဘာထဲကို မဝင်ခင်က ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းဟာ အဆုံးသတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီလေ... ဆယ်နှစ်ကို အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်း နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ တာလော့ တစ်ခုတည်းကသာ ဒီလောက် ရက်ရောနိုင်မှာပါ..."

ရွှီထျန်းက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ရာ ၎င်းအတွက် အလွန် ကျေနပ်နေကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၊ ကျင့်ကြံခြင်း၊ တစ်ဦးချင်းစီတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်း အသီးသီး ရှိကြ၏။

နဂါးများတွင် သူတို့၏ နည်းလမ်းရှိသည်။

ကြွက်များတွင် သူတို့၏ လမ်းကြောင်း ရှိသည်။

ပါရမီရှင်တစ်ဦးအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းသည် အစပိုင်းမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့သည် ၎င်းကို ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားကြ၏။

သို့သော် သာမန် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားအတွက်မူ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း သည် သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး ဘယ်သောအခါမျှ မဖြတ်ကျော်နိုင်သော ကြီးမားသည့် ကွာဟချက်တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီထျန်းကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်အတွက် သေမျိုးကမ္ဘာရှိ ဆယ်နှစ်တာ ကာလက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားစေရုံသာမက သူ၏ အရည်အချင်းကြောင့် အလှည့်ကျ ဒုခန်းမဆောင်မှူးရာထူးကိုပင် ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ လုံးဝ ဥဿုံ မြင့်မားသော တက်လှမ်းမှုတစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချီကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတွင် သက်တမ်း တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် ရှိ၏။

အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတွင် သက်တမ်းသုံးရာ ရှိလေသည်။

ထပ်ဆောင်း သက်တမ်းတစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်က မျှော်လင့်ချက်များကို ပိုမို ယူဆောင်လာပေးသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

အသက်ရှင်နေမှသာ ကျင့်ကြံနိုင်မည်၊ အသက်ရှင်နေမှသာ တာအိုမေးမြန်းခြင်း ကို ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ တာလော့ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အသိအမှတ်ပြုထားသော အမှန်တရားတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

"ထွက်ပေါက်ဆိုတာ အမြဲတမ်း ရှိပါတယ်... အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းက မင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ အကယ်၍ မင်းမှာ နောက်ထပ် ကံကောင်းမှု တစ်ခု ရှိလာမယ်ဆိုရင် ရှေ့ဆက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့တော့ မပြောနိုင်ပါဘူး..."

လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ရောင့်ရဲခြင်းဟာ ပျော်ရွှင်မှုပါပဲ..."

"အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်နိုင်ခဲ့တာကိုပဲ ရွှီထျန်း က အရမ်း ကျေနပ်နေပါပြီ..."

ရွှီထျန်းက ပွင့်လင်းသော စိတ်ထားဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... သိချင်တာ ရှိရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် မေးပါ..."

ဝမ်ရှန်းကန်ကလည်း အပြုံးဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်၏။

"ဒုခန်းမဆောင်မှူးရွှီ ... သေမျိုးကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ တာလော့က တပည့်ကို ဆက်သွယ်ပေးလို့ ရမလား..."

လင်းရီက မေးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့..."

ရွှီထျန်းက နေရာလွတ် မှော်ရတနာ တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခဏတာ ရှာဖွေပြီးနောက် ၎င်းအတွင်းမှ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းစာလိပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ချွင်ယန်မင်းဆက် 【မုန့်ပိုင်ဟွာ】။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ချွင်ယန်အတွက် တာဝန်ခံ တပည့်က မုန့်ပိုင်ဟွာ ပါ..."

"ဖာတောင်က တပည့်တစ်ယောက်ပေါ့..."

ရွှီထျန်းက ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ကို လင်းရီအား ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

အခန်း (၁၂၀) ကံကောင်းစေတဲ့ ကလေးလေး၊ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ နာမည်ပြောင်လေး

"ဖာတောင်ကတပည့် ဟုတ်လား..."

လင်းရီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

"အင်း..."

"မုန့်ပိုင်ဟွာက သေမျိုးကမ္ဘာကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ သိုင်းပြင်ဆင်ရေးတပည့် တစ်ယောက်ပါ... သူမက အရမ်း ငယ်ရွယ်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိတယ်..."

"သူမက သေမျိုးကမ္ဘာကို သွားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျင့်ကြံခြင်း အတွက်ပါပဲ..."

"တောင်သခင်လင်းရီ... အကယ်၍ ချွင်ယန် အင်ပါယာမင်းဆက်အကြောင်း သိချင်ရင် သူမကို မေးလို့ ရပါတယ်..."

ရွှီထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

သိုင်းပြင်ဆင်ရေးတပည့်သည် မွေးရာပါချီ တစ်စွန်းတစ်စသာရှိသော ရွှီထျန်း နှင့် မတူချေ။

သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များမှာ မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

"ဒီဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ကို ကျွန်တော် ယူသွားလို့ ရမလား..."

လင်းရီက မေးလိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့ ရပါတယ်..."

"တောင်သခင်လင်းရီ... ချွင်ယန်အင်ပါယာ မင်းဆက် မှာ တောင်သခင်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ရီကွမ်အဖွဲ့ ရှိနေပြီဆိုတော့ အခုကစပြီး ချွင်ယန် အင်ပါယာ မင်းဆက် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေကို တောင်သခင်လင်းရီကပဲ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးပါ..."

ရွှီထျန်းက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တောင်သခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အပြင်ရောက်နေသော တပည့်များကို အမိန့်ပေးနိုင်သည့် အခွင့်အာဏာ သဘာဝကျကျပင် ရှိလေသည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

လင်းရီက ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်း ဝိုင် အိုးအနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူကာ ရွှီထျန်း အား ကမ်းပေးလိုက်၏။

"ဒုခန်းမဆောင်မှူးရွှီ ..."

"နယ်မြေခြားမှာ သူငယ်ချင်းဟောင်း တစ်ယောက်နဲ့ ပြန်ဆုံတွေ့ရတာက ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ..."

"မင်းက လျှို့ဝှက် နည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ မင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ကို ဖြတ်တောက်ခဲ့ပေမယ့် မင်းရဲ့ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်က ပြတ်တောက်သွားတာ မဟုတ်သေးပါဘူး..."

"ဒါက နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင်ပါ... မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တာအိုကို မေးမြန်းဖို့ ဒီ နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင်ကို အရင် အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ငြိမ်သွားပြီဆိုရင် ယစ်မူးအင်မော်တယ်အိမ်တော်ကို သွားပြီး မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင် တစ်ခွက် သောက်လိုက်ပါ..."

"အကယ်၍ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွှေအမြူတေ တာအို ကို မင်း နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို နောက်ထပ် ကံကောင်းမှု တစ်ခု ပေးနိုင်ပါတယ်..."

"မင်းရဲ့ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ကို ဆက်လျှောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

လင်းရီနှင့် ရွှီထျန်း တို့သည် အတိတ်က အကြိမ်များစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးကြပြီး သူတို့ကြားတွင် အပြန်အလှန် လေးစားမှု တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ လင်းရီသည် သူ၏ထံမှ ရှေးဟောင်း စာသား အတွဲပေါင်းများစွာကိုပင် ရရှိခဲ့ဖူးပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချင်ဖျင်မြို့ ၌ ကျိုးယွင်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခု သူတို့ ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရသောအခါ လင်းရီသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း အင်မော်တယ် လမ်းစဉ် ၏ ထို ကြိုးမျှင်လေးကို ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနိုင်ရန် ကူညီပေးဖို့ သဘာဝကျကျပင် ဝန်မလေးခဲ့ချေ။

သေခြင်းရှင်ခြင်းသံသရာဝိုင် ။

လင်းရီသည် သူ၏ ရွှေအမြူတေ ကို ဖွဲ့စည်းရန်အတွက် ဝိုင်တာအို ရတနာပုလင်း အတွင်း၌ ဝိုင်တစ်အိုး ဖော်စပ်ခဲ့လေသည်။

လင်းရီသည် ရွှေအမြူတေ နယ်ပယ်သို့ မဝင်ရောက်မီ သုံးကျိုက်သာ သောက်ခဲ့၏။

သူ့ဆီမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းသံသရာ ဝိုင် တော်တော်များများ ကျန်ရှိနေသေးပြီး လူဆယ်ယောက်ကို အဆင့်လွန် ရွှေအမြူတေ အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေရန် လုံလောက်သည်။

ရွှီထျန်းသည် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပါရမီမှာလည်း မကောင်းသဖြင့် အဆင့်လွန် ရွှေအမြူတေ ကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ကို ဆက်လျှောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေသေးပေသည်။

"တောင်သခင်လင်းရီကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရွှီထျန်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်း ဝိုင်ကို အလျင်အမြန် ယူကာ ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"မင်းကလည်း သူငယ်ချင်းဟောင်းပဲလေ..."

"ဒီလောက်တောင် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."

လင်းရီက ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ တောင်သခင်လင်းရီမှာ တခြားကိစ္စ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ရွှီထျန်းက ခွင့်ပြုပါဦး..."

ရွှီထျန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင် ကို စောစော သောက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်ချင်နေသဖြင့် ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် မြစ်ပုံကြမ်းခန်းမအတွင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... ရောက်နေမှတော့ ဒီအတိုင်း ပြန်မသွားလောက်ဘူး မဟုတ်လား..."

ဝမ်ရှန်းကန်၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် နောက်ပြောင်နေဟန် ရှိသည်။

"တောင်သခင်ဝမ်က ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ..."

လင်းရီက လွတ်လပ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။

"သဘာဝကျကျပဲ တာအိုမေးမြန်းခြင်း လုပ်ချင်တာပေါ့..."

ဝမ်ရှန်းကန်က ထူးဆန်းသော ရယ်သံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ... မင်း သိလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ တောင်တစ်ရာမှာ နောက်ထပ် နာမည်ပြောင်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... ကံကောင်းစေတဲ့ ကလေးလေး တဲ့..."

"အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာပဲ..."

"မင်းက ရာထူးနဲ့ အာဏာ ကြီးမားနေလို့ ဘယ်သူကမှ မပြောရဲကြတာ..."

"အခု တောင်တစ်ရာက လူတိုင်းက တောင်သခင်လင်းရီ တောင်ပေါ်ကို ဝင်လာပြီး ကျင့်ကြံခြင်းတွေ လုပ်ကာ ကံကောင်းမှုတွေ ရလာဖို့ကို မျှော်လင့်နေကြတာ..."

"မင်း ရောက်လာမှတော့ ငါ မင်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ ပေးမပြန်နိုင်ဘူးလေ..."

ဝမ်ရှန်းကန်၏ အပြုံးမှာ ပို၍ပင် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒါကလည်း အတင်းအဖျင်း ပြောရတာကို သဘောကျတဲ့ အဘိုးကြီးစုတ် တစ်ယောက်ပဲ။

"ဗေဒင်တာအိုက ထူးထူးခြားခြား အံ့ဖွယ်ကောင်းပြီး အင်မော်တယ် အခွင့်အရေးတွေကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိတယ်..."

"နှမြောစရာ ကောင်းတာက လင်းရီက သိပ်စိတ်မဝင်စားလို့ပါ..."

လင်းရီက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဝမ်ရှန်းကန် ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

"ဘဝရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဆိုတာ မသိနိုင်တဲ့ အရာတွေထဲမှာပဲ ရှိတာ..."

"တောင်တွေနဲ့ မြစ်တွေ အဆုံးသတ်သွားပြီး လမ်းမရှိတော့ဘူးလို့ သံသယ ဝင်လာတဲ့အခါ မိုးမခပင်တွေနဲ့ ပန်းတွေကြားထဲက ရွာလေးတစ်ရွာ ထွက်ပေါ်လာတယ်..."

"မင်း အစွမ်းကုန် ရှာဖွေနေတဲ့အရာကို မင်း အလွယ်တကူ ရှာတွေ့သွားတယ်..."

"ပထမအရာက အတိုင်းအဆမရှိ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ဒုတိယအရာက ကျေနပ်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဗေဒင်ဟောခြင်း အနုပညာမှာ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုကို ရရှိသွားပြီး အရာအားလုံးကို ကြိုတင် မြင်တွေ့နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အရမ်းကို စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းတော့ဘူးလေ..."

"သေချာတာပေါ့..."

"ဗေဒင်တာအို ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်က အကျိုးအမြတ်ကို ရှာဖွေပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်လွှဲဖို့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို လင်းရီ လည်း နားလည်ပါတယ်..."

"စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းဘူးဆိုတာက လင်းရီ ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အမြင်သက်သက်ပါပဲ..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တောင်သခင်လင်းရီ ရဲ့ စကားက အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်..."

"အကျိုးအမြတ်ကို ရှာဖွေပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်လွှဲတယ်ဆိုတာ သေးငယ်တဲ့ တာအို တစ်ခုမျှသာပါပဲ..."

"တောင်သခင်လင်းရီက ငါတို့ ပုတောင်ရဲ့ တာအို ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ် ဘယ်နေရာမှာ ရှိတယ်ဆိုတာကို သိမြင်နိုင်မလား ဆိုတာကိုပဲ ငါ သိချင်တာပါ..."

ဝမ်ရှန်းကန်က လင်းရီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့၏။

လောကကြီးက ပုတောင်၏ တာအိုကို လိမ်လည်မှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူထားကြသည်။

ယခုမူ လင်းရီသည် သူနှင့် သဘောထားတူသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပုံ ရလေသည်။

"ဒါဆို ဒီမျိုးဆက်သစ်က ဒီမြစ်ပုံကြမ်း ရဲ့ မူလအစကို မေးဖို့ ရဲတင်းခွင့် ပြုပါ..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မြစ်ကနေ ပုံကြမ်းထွက်ပေါ်လာပြီး လော့ကနေ စာအုပ် ထွက်ပေါ်လာတယ်..."

"ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှာ ကောင်းကင်ရေလို့ခေါ်တဲ့ မြစ်တစ်စင်း ရှိတယ်... အဲဒီရေထဲမှာ နဂါးခေါင်းနဲ့ မြင်းခန္ဓာကိုယ် ရှိတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်တဲ့ နဂါးမြင်းဟာ သူ့ကျောပေါ်မှာ မြစ်ပုံကြမ်း ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့တယ်... ၎င်းအတွင်းမှာ အစွန်းနှစ်ဖက် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါဝင်ပြီး ငါတို့ ပုတောင်ရဲ့ ဘိုးဘေးက ရရှိခဲ့တာပဲ..."

"ဘိုးဘေးက မြစ်ပုံကြမ်းကနေ ပုတောင် ရဲ့ လျှို့ဝှက် ရတနာတွေကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး အဲဒီအချိန်ကစလို့ ပုတောင် ရဲ့ တာအိုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တာ..."

"လော့စာအုပ်လည်း ရှိသေးတယ်... အဲဒါက ပင်လယ်ထဲက လော့မြစ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရား လိပ် တစ်ကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သယ်ဆောင်လာခဲ့တာ..."

"မြစ်ပုံကြမ်းမှာ အရပ်မျက်နှာ လေးခုနဲ့ မျက်နှာပြင် လေးခု ရှိပြီး လော့ စာအုပ် မှာ အရပ်မျက်နှာ ရှစ်ခုနဲ့ မျက်နှာပြင် ရှစ်ခု ရှိတယ်... နှစ်ခုလုံးက ဗေဒင် တာအို ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ရတနာတွေပဲ..."

"၎င်းတို့က ကောင်းကင်တာအို ကနေ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မွေးရာပါ ရတနာတွေပါ..."

"မြစ်ပုံကြမ်း နဲ့ လော့ စာအုပ် ဟာ မူလက တစ်ခုတည်းဖြစ်ပြီး နေရာမတူတဲ့ နေရာတွေကနေ လာကြပေမယ့် သူတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း အံ့ဖွယ်အရာတွေက မျိုးနွယ်တူညီတယ်လို့လည်း ကောလာဟလတွေ ရှိသေးတယ်..."

"အကယ်၍ ၎င်းတို့အတွင်းက နက်နဲတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဗေဒင် တာအို မှာ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း ကို အောင်မြင်နိုင်တယ်..."

ဝမ်ရှန်းကန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေကြားလိုက်၏။

"ဒါကြောင့် လင်းရီ က ဗေဒင် တာအို ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဟာ မဟာတာအို ရဲ့ စွမ်းအားထဲမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်..."

လင်းရီက ဝမ်ရှန်းကန် ကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"အတိအကျပဲ..."

ဝမ်ရှန်းကန် က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"မဟာတာအို ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ဆိုတာ စာလုံးရှစ်လုံးထက် မပိုပါဘူး..."

လင်းရီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်စာလုံးရှစ်လုံးလဲ..."

ဝမ်ရှန်းကန် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားခဲ့၏။

မျက်မမြင်အဘိုးအို နှင့် လင်းရီနှင့်အတူ လိုက်ပါလာပြီး မြစ်ပုံကြမ်းခန်းမ အပြင်ဘက်တွင် စုရုံးနေကြသော တပည့်များသည်လည်း လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် လင်းရီ စကားပြောမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"နိယာမတွေကို အကုန်အစင် လေ့လာပြီး၊ သဘာဝကို အကုန်အစင် နားလည်ကာ၊ ကံကြမ္မာကို ရရှိခြင်း..."

လင်းရီ၏ မျက်လုံးများတွင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး သူ၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပုတောင် မှ တပည့်များ၏ နှလုံးသားများကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားစေခဲ့သည်။

"နိယာမတွေကို အကုန်အစင် လေ့လာပြီး၊ သဘာဝကို အကုန်အစင် နားလည်ကာ၊ ကံကြမ္မာကို ရရှိခြင်း ဟုတ်လား..."

ဝမ်ရှန်းကန်သည် လင်းရီကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ကာ ကြောင်သွားခဲ့၏။

ဤရိုးရှင်းသော စာလုံးရှစ်လုံးသည် လောကရှိ တာအို အားလုံးကို တကယ်ပင် လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

"ဒီမျိုးဆက်သစ်က မေးဖို့ ရဲတင်းခွင့် ပြုပါ... 'နိယာမတွေကို အကုန်အစင် လေ့လာပြီး၊ သဘာဝကို အကုန်အစင် နားလည်ကာ၊ ကံကြမ္မာကို ရရှိခြင်း' ဆိုတာ ဘာလဲ..."

တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ပုတောင် မှ တပည့်တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အတွေးများ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း သူတို့သည် ၎င်းတို့ကို ဆုပ်ကိုင်၍ မရနိုင်သေးချေ။

"လောကမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးရဲ့ အခြေခံ နိယာမတွေကို အကုန်အစင် စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး သက်ရှိတွေရဲ့ စိတ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သဘာဝကို သေချာစွာ နားလည်သဘောပေါက်တာပါ..."

လင်းရီက ထပ်မံ ပြောလိုက်ပြန်၏။

သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့်။

ပုတောင်၏ အမြင့်ဆုံး ရတနာဖြစ်သော မြစ်ပုံကြမ်း သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့လေသည်။

အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကြယ်အမှတ်အသားများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပြောင်းလဲဖန်တီးရင်း အလိုအလျောက် စတင် စီးဆင်းလာခဲ့ကြ၏။

"ပါကွလို့ ခေါ်တာတွေက အပေါ်ယံသက်သက်ပါပဲ..."

"စောစောက ဒီမျိုးဆက်သစ်က ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင် နဲ့ ဖုန်းလိုင်ရဲ့ တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့တယ်..."

"ဖုန်းလိုင်ရဲ့တာအို က အသက်ရဲ့ အနှစ်သာရကနေ စတင်ပြီး သေးငယ်တဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကနေ ကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို နားလည်သဘောပေါက်တာပဲ..."

"ပုတောင်ရဲ့ တာအို

ကတော့ ပိုပြီး နက်နဲတယ်... တာအို ရဲ့ အနှစ်သာရကနေ မြစ်ဖျားခံတာပဲ..."

"ပါကွတစ်ခုတည်းရဲ့ ပုံရိပ်ကနေ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကံကြမ္မာကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ဖို့၊ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကံကြမ္မာကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ခြင်းကနေတစ်ဆင့် ကောင်းကင်တာအို ကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ဖို့၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်တာအို ကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ခြင်းကနေတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ပဲ..."

"အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ဗေဒင်ဟောခြင်းရဲ့ အပေါ်ယံ အသွင်အပြင်တွေကိုပဲ ဖက်တွယ်ထားမယ်ဆိုရင် အဲဒီလူက ဗေဒင် တာအို ရဲ့အောက်ခြေအဆင့်ကို ကျဆင်းသွားပြီပဲ..."

"ကောင်းကင်တာအို ကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်တာ... အဲဒါက ဗေဒင်တာအို ရဲ့ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း ပဲ..."

"ပုတောင်ရဲ့ တပည့်တွေဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးရဲ့ ဖန်တီးခြင်းနဲ့ ပျက်စီးခြင်း အရေအတွက်ကို တွက်ချက်ဖို့ ဒြပ်စင်ငါးပါး ရဲ့ ပုံရိပ်တွေကို အသုံးပြုသင့်ပြီး ယင် နဲ့ ယန် ဖန်တီးခြင်းရဲ့ နိယာမတွေကို နားလည်သဘောပေါက်သင့်တယ်..."

"အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ဒါကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ်ဆိုရင် တာအို ကို အောင်မြင်နိုင်တယ်..."

ဝှစ်။

လင်းရီ၏ အသံ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် မြစ်ပုံကြမ်း အတွင်း၌ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် အလင်းစက်လေးများသည် တောက်ပသော တာအို အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နဂါးမြင်းပုံရိပ်တစ်ခု အပြေးအလွှား ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ခွာလေးခု နင်းသွားသော နေရာတိုင်းသည် ကောင်းကင်တာအို လည်ပတ်မှု၏ လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဗေဒင်တာအို ၏ အမြင့်ဆုံး ရတနာဖြစ်သော မြစ်ပုံကြမ်းမှနေ၍ တာအို ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ပန်းများ ပွင့်လန်းလိုက် ညှိုးနွမ်းသွားလိုက်၊ နေထွက်လာလိုက် လဝင်သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး သေးငယ်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မြစ်ပုံကြမ်း အတွင်း၌ ထွက်ပေါ်လာကာ သဘာဝကျကျ သဟဇာတဖြစ်နေပြီး အံ့ဖွယ်ကောင်းကာ စနစ်တကျ ပြောင်းလဲမှုများ ရှိနေလေသည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် တာအိုစည်းချက်များ လိမ့်ဆင်းလာပြီး ကြီးမားသော အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားကာ ပုတောင်မှ တပည့်များအားလုံး ၎င်းအတွင်း၌ နစ်မြုပ်သွားကြပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းတန်းများ သူတို့ပတ်လည်တွင် လူးလွန့်နေကာ သိမြင်နားလည်မှု မြောက်မြားစွာ သူတို့ထံသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။