အခန်း (၁၁၁-၁၁၂)

မဟာတာအို ကံကြမ္မာသားတော်တွေကို အမဲလိုက်မယ့် ဗီလိန်နတ်ဘုရားသားတော်

ဘာသာပြန်သူ-ATY author team

Book 12 Chapter 111 to 120

အခန်း (၁၁၁) အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ၏ ဧကရာဇ်သားတော်အစဉ်အဆက် နှင့် ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်၏ ဧကရာဇ်သားတော်အစဉ်အဆက်တို့ အကြားမှ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု

"မင်းတို့..."

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျင်းယွမ်နှင့် ကျင်းယန်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ခုံးဝူတောက်၏ ရုတ်တရက် ကြေညာလိုက်မှုက သူတို့ကို လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လိုရုံသာမက ဤနေရာတွင် တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်လိုသလော....

သူတို့ကို ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်က ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားသည် မဟုတ်လော....

သူတို့သည် ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်၏ ဧကရာဇ်သားတော်နှင့်သမီးတော်များပင် ဖြစ်နေသေးရာ တစ်ဖက်လူသည် မည်သည်ကြောင့် ဤမျှထိ အတင့်ရဲနေရသနည်း။

ဝုန်း...

ထိုအချိန်မှာပင် ခုံးကျန်ယွဲ့က ဦးစွာလှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူမထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဥပဒေသလှိုင်းလုံးများသည် ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားမီးတောက်မိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

တစ်ဖက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည်လည်း တပြိုင်နက်တည်း ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားပြီး ပျံ့လွင့်နေသော ဥပဒေသအက္ခရာများသည် ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကြ၏။

ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်မှ ကောင်းကင်ဘုံ စစ်သူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးက ကျင်းယန်နှင့်ကျင်းယွမ်ထံသို့ ဦးတည်၍ လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော လက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုကို ရိုက်ချလိုက်၏။

"ငါတို့က မင်းတို့ကို ကြောက်နေမယ်လို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား..."

ကျင်းယန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူနှင့်ကျင်းယွမ်တို့သည် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ဝှစ်...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီးဥပဒေသဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တဝုန်းဝုန်းထနေသည့် မီးမြစ်ကြီးများက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲသွားတော့သည်။

အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်က အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ယံကို ချက်ချင်းမီးရှို့လိုက်ပြီး ထိုဧရိယာအား လောကကြီးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားစေသည့်အလားပင်။

အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေမှ တခြား ဧကရာဇ်သားတော်နှင့် သမီးတော်နှစ်ပါးက လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များအနေဖြင့် ခုံးဝူတောက်မှလွဲ၍ သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင်မာန်မာနများ ရှိကြသည်မှာ သဘာဝပင်။

ဤငှက်ကတုံးကောင်နှစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် အပိုလူအင်အားကို လုံးလုံးလျားလျား မလိုအပ်ချေ။

ဝုန်း...

ရှေးဟောင်း ကြယ်ကြီးလေးလုံးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားလေးခုသည် အသင်္ချေသူတော်စင်မြို့၏ အထက်မိုးကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် တိုက်မိသွားကြပြီး နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းလှိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တိုက်မိသွားသော နေရာကို ဗဟိုပြု၍ ဧရာမ စွမ်းအင် မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပေ၏။

ဟင်းလင်းပြင်သည် ညည်းတွားသံ ပြုလိုက်ပြီး ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ထူထပ်သိပ်သည်းသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အက်ကွဲကြောင်းများအဖြစ် ကွဲအက်သွားသည်။

ထိုဧရိယာရှိ မြေပြင်ပင်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ဖိချခံလိုက်ရပြီး အလျင်အမြန် ကျွံဝင်သွားတော့သည်။

စောင့်ကြည့်နေကြသော တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည်လည်း ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ကံဆိုးသွားကြ၏။

သူတို့သည် တိုက်ခိုက်မှုမဖြစ်ပွားမီ ကြိုတင်သတိထားကာ အဝေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားခဲ့ကြသော်လည်း မလွှဲမရှောင်သာဖြစ်ခဲ့ပြီး သက်ရောက်မှုများကို ခံလိုက်ရဆဲပင်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်မုန်တိုင်း၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သွေးများအန်ကာ မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားပြီး ချက်ချင်းပင် သတိလစ်မေ့မြောသွားကြသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံတွေနှင့်အသင်္ချေနယ်မြေတွေက ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲလား..."

သူတော်စင်နန်းတော်သခင်များနှင့် မိသားစု ဘိုးဘေးများသည်လည်း လုံးလုံးလျားလျား ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး ဥပဒေသမုန်တိုင်းဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော မိုးကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

သူတို့သည် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များသာ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့ ပြသခဲ့သော သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များသည် ထိုအဘိုးကြီးများ၏ တသက်တာ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် များစွာသာလွန်နေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေမှ ခုံးရွှမ်ယန်နှင့်ခုံးကျန်ယွဲ့တို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော တောက်ပသည့် စွမ်းအားသည် တိုက်ပွဲတွင် အသာစီးရနေလေပြီ။

ဘန်း...

ခုံးရွှမ်ယန်က ကျင်းယန်၏မီးတောက် အတားအဆီးကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်လိုက်၏။

ကျင်းယန်၏ ညည်းတွားသံနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ကြွေကျလာသော ကြယ်ပျံတစ်စင်းအလား အဝေးရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ခုံးရွှမ်ယန်သည် တစ်ဖက်လူကို ခုခံနိုင်သော အခွင့်အရေးပေးရန် လုံးလုံးလျားလျား ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။

"အကြိမ်ကိုးဆယ်လှည့်ပတ်ခြင်း ကောင်းကင်စစ်ပွဲပုံသဏ္ဌာန်... ပေါင်းစည်းစမ်း..."

သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ အရှိန်အဝါ ချက်ချင်းမြင့်တက်လာသည်။

စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ကြောက်ရွံနေသော အကြည့်များအောက်တွင် ဥပဒေသ နတ်ဘုရားမြစ်ကိုးသွယ်သည် ဆူပွက်လာပြီး သူ၏နောက်တွင် စုစည်းသွားကာ ပေရာနှင့်ချီ မြင့်မားသော စစ်ပွဲနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

"သေစမ်း..."

ခုံးရွှမ်ယန်က သူ၏ လက်ဝါးကို မြှောက်ကာ အောက်ဘက်ရှိ ကျင်းယန်ထံသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် သူ၏နောက်ရှိ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော စစ်ပွဲနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင် ကလည်း တပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လောကကြီးကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်သော လက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

အပျက်အစီးများကြားမှ နောက်ဆုံးတွင် ရုန်းထွက်လာနိုင်ခဲ့သော ကျင်းယန်သည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အဆုံးမရှိ နီးကပ်လာသော သေခြင်းအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ခုံးရွှမ်ယန်... မင်း ရူးနေလား... မင်းက အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ ရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်တစ်ပါး ဖြစ်နေတာတောင် ဒီကန္တာရ နယ်မြေက အနိမ့်ကျဆုံး ပုရွက်ဆိတ်တွေအတွက် ငါတို့ ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်နဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်လာတော့မလို့လား... ငါက ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်ရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်တစ်ပါးပဲ... တကယ်လို့ မင်းသာ ငါ့ကို သတ်ရဲရင် ငါတို့ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင် နဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ယန်ရန်က မင်းကို လုံးဝအလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဟမ့်... နတ်ဘုရားသားတော်ရဲ့ အမိန့်က ငါတို့ရဲ့ ဆန္ဒဖြစ်ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ငါတို့ အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ သဘောထားပဲ..."

မိုးကောင်းကင်ယံတွင် ရှိနေသော ခုံးရွှမ်ယန်က လှောင်ပြုံးပြုံးပြီး ပြောဆိုသည်။

"ဒါ့ပြင် ငှက်ကတုံးကောင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ငှက်တောင်က ငါတို့ အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရဖို့တောင် တန်လို့လား..."

သူ၏ အရှိန်အဝါသည် လျော့ကျသွားမည့် လက္ခဏာ မပြသရုံသာမက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

"မင်း..."

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကို ဤနေရာတွင် လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်၍ သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း ကျင်းယန် သိလိုက်၏။

ကြီးမားသော သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းအောက်တွင် သူသည် နောက်ထပ်နောက်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ရန် သူ၏မူလသွေးအနှစ်သာရကိုပင် လောင်ကျွမ်းလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း...

ကျင်းယန်၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားပေ၏။

သူ၏ ပုံရိပ်သည် အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပေတစ်ရာခန့် မြင့်မားသော ဧရာမမီးငှက်ကြီးအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

ကျီ...

ကျင်းယန်က ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေသော အော်ဟစ်သံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ပျံသန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျယ်​ပြန့်သော ရွှေရောင်မီးပင်လယ်ကြီးကို သယ်ဆောင်ပြီး ဧရာမစစ်နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပေ၏။

တစ်ဖက်တွင် ခုံးကျန်ယွဲ့၏ အားကောင်းသော စွမ်းအားအောက်တွင် ကျင်းယွမ်သည်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ အစစ်အမှန်သွင်ပြင် ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ဖော်လိုက်ရသည်။

ကျင်းယွမ်က အသွင်ပြောင်းလိုက်သော ဧရာမ မီးငှက်ကြီးသည် ကြက်သွေးရောင် အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်၏အထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော ခုံးကျန်ယွဲ့ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ဧရာမ မီးငှက်ကြီး၏နောက်တွင် နတ်ဘုရားမီးတောက်များက သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော မိုးများအလား ကျဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံ၏ ဧရိယာအများအပြားသည် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ဗြောင်းဆန်သွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်သည်လည်း လောင်ကျွမ်းကာ တောက်ပသော ရွှေရောင်မီးအလင်းတန်းများအား ထုတ်လွှတ်နေပေ၏။

"အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေက ဒီသခင်နှစ်ပါးက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတာပဲ... တိုက်ကွက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် အသာစီးရသွားပြီးတော့ ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်က ဧကရာဇ်သားတော်နဲ့ သမီးတော်ကို သူတို့ရဲ့ ယောင်မျိုးနွယ် အစစ်အမှန်သွင်ပြင် တွေ ထုတ်ဖော်လာအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့တယ်..."

"နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေကတော့ အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေက သခင် နှစ်ပါးအတွက် နည်းနည်းအဆင်မပြေ ဖြစ်နိုင်တယ်... ယောင်မျိုးနွယ်ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားက ကောင်းကင်ဘုံတွေနဲ့အသင်္ချေနယ်မြေတွေမှာရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေအားလုံးထဲမှာ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ပဲ..."

"သူတို့ရဲ့ အစစ်အမှန်သွင်ပြင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တဲ့ ယောင်မျိုးနွယ်တစ်ကောင်က သူတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားကို အဆပေါင်းများစွာ မြှင့်တင်နိုင်တယ်..."

"ဒီသားရဲနှစ်ကောင်က သူတို့ရဲ့ မူလသွေးအဆီအနှစ်တွေကို လောင်ကျွမ်းဖို့ စတင်နေပြီဆိုတာ မမေ့နဲ့အုံး... သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားတာက ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းရသလိုပဲ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

"..."

အောက်ဘက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ဆွေးနွေးသံများကို ကြားနေရသော်လည်း တစ်ဖက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော ခုံးဝူတောက်သည်အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ခုံးကျန်ယွဲ့နှင့်ခုံးရွှမ်ယန်တို့၏ စွမ်းအားများသည် အလွန်သာလွန်ထူးကဲနေလေပြီ။

ထို့ပြင် သူသည် ယခင်က သူတို့ကို မွေးရာပါ အထွတ်အထိပ်အရိုးနှင့် အကြိမ်ကိုးဆယ်လှည့်ပတ်ခြင်း နတ်ဘုရားဖီးနစ်သွေးများကို ချီးမြှင့်ထားခဲ့ပြီး သူတို့၏ပါရမီနှင့်စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် အကြီးအကျယ် မြှင့်တင်ပေးထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ဤသားရဲနှစ်ကောင်ကို လက်ဖက်ရည်သောက်ချိန် တစ်ဝက်မျှအချိန်အတွင်း၌ မဖိနှိပ်နိုင် မသတ်ဖြတ်နိုင်ပါက သူ၏ ယခင် ပေးကမ်းမှုများသည် အမှန်တကယ်ကို အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဝုန်း...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများ အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံ၍ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် သူတို့၏ အစစ်အမှန်သွင်ပြင်များကို ထုတ်ဖော်ထားသော ကျင်းယန်နှင့် ကျင်းယွမ်တို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် အရေးနိမ့်သွားကြပြီး သူတို့၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် အရိုးထိအောင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိသွားကြ၏။

ထို့ပြင် သူတို့၏ လက်ရှိအသွင်အပြင်သည် ခုံးဝူတောက် ပြောခဲ့သော ငှက်ကတုံးကောင်ပုံရိပ်နှင့် အမှန်တကယ် ကိုက်ညီနေသည်။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ် နေရာအနှံ့အပြားရှိ အမွှေးအတောင်များသည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း များကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ပြာကျသွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ အရေပြားများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ငှက်နှစ်ကောင်၏ခန္ဓာကိုယ်များ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး အနည်းငယ် ညစ်ညမ်းသည့်ပုံပင် ပေါက်နေသည်။

"သေစမ်း... ဘာလို့... ဘာလို့ သူတို့ရဲ့စွမ်းအားတွေက လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဒီလောက်တောင် တိုးတက်လာရတာလဲ..."

"ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်တွေက ဒီလောက်ကြီး ကွာခြားတာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

ကျင်းယန်က သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

လွန်ခဲ့သော သိပ်မကြာမီအချိန်က သူသည် ခုံးရွှမ်ယန်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် ခုံးရွှမ်ယန်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သော်လည်း အနည်းနှင့်အများ တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်၌ ခုံးရွှမ်ယန်ကို တားဆီးရန်မဆိုထားနှင့် အစောပိုင်းက ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည် အနည်းငယ်က သူ့ကို နေရာတွင်ပင် သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည် မဟုတ်လော...

ခုံးကျန်ယွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ကျင်းယွမ်မှာလည်း အခြေအနေ သိပ်မကောင်းလှဘဲ ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေနိုင်သည်။

မိန်းမလှလေးများသည် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ရက်စက်သည်ဟု မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း....

ကျင်းယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးထွက်သံယို ဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေရုံသာမက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အမွှေးအတောင် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ရှီး..."

စောင့်ကြည့်နေကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံး အံ့အားသင့်မှင်သက်စွာဖြင့် လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ကြသည်။

ခုံးကျန်ယွဲ့၏ လုပ်ရပ်များကို ကြည့်ရသည်မှာ သူမသည် ငှက်ကို သတ်ရုံသာမက သူတို့၏ နှလုံးသားကိုလည်း တိုက်ခိုက်မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

အခန်း (၁၁၂) လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ရွှေကျီးကန်း၏ဒေါသကို ချေမှုန်းလိုက်ပြီး ကာကွယ်သူများ ကျဆုံးသွားခြင်း

"မင်းတို့က ငါတို့ကို တကယ်ကြီး သတ်တော့မလို့လား..."

ကျင်းယန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ​အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ရောက်ရောက်ချင်းအစပိုင်းက သူ၏ ခမ်းနားပြီး မောက်မာထောင်လွှားသော ဟန်ပန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအချိန်၌ သူသည် အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေလေပြီ။

ယခုအချိန်၌ သူ နောင်တရနေခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက အခြေအနေကို မခွဲခြားနိုင်ဘဲ သူ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှထိ မိုက်မဲခဲ့ရသနည်း။

သို့ရာတွင် ခုံးကျန်ယွဲ့နှင့်ခုံးရွှမ်ယန်တို့က သူ၏စကားများကို လုံးလုံးလျားလျား လျစ်လျူရှုထားကြ၏။

သူတို့က သူတို့၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် သွေးမျိုးဆက်များကိုပင် အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

ဝုန်း...

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မိုးကောင်းကင်ယံကြီး အရောင်ပြောင်းသွားသည်။

စစ်ပွဲနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်ကို စုစည်းထားသော ခုံးရွှမ်ယန်၏နောက်တွင် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များလည်း လောင်ကျွမ်းနေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ ကြောက်ရွံနေသော အကြည့်များအောက်တွင် ထိုအရာများသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကောင်းကင်ကိုးထပ် နတ်ဘုရားဖီးနစ်အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားပေ၏။

ခုံးကျန်ယွဲ့သည် မွေးရာပါ နက်နဲသိမ်မွေ့ကိုးထပ် အပြစ်အနာအဆာမဲ့ တာအိုရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ယခင်က ခုံးဝူတောက် ချီးမြှင့်ထားသော မွေးရာပါ အထွတ်အထိပ်အရိုးနှင့်လည်း ပေါင်းစပ်ထားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး သူမ၏ပုံရိပ်သည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဝေဝါးကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့နေပုံရသည်။

"ထိပ်တန်း ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု..."

"အချိန်လေဟာနယ် တားမြစ်နယ်မြေ က သခင်နှစ်ပါးက ထိပ်တန်းရုပ်ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုစီကို တကယ်ကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာပဲ..."

ဤကောင်းကင်ဘုံ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ထိပ်တန်းရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကပင် အဆုံးမရှိသော ရှေ့အလားအလာများရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရပြီး ထိုပါရမီရှင် မသေဆုံးသရွေ့ အနာဂတ်တွင် ထိပ်တန်းတာအိုကို သေချာပေါက် ရရှိပေမည်။

ထိပ်တန်းရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများကမူ ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ ထိပ်တန်း ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုစီ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင်များသည် ခုံးဝူတောက်၏နောက်လိုက်များသာ ဖြစ်နေကြ၏။

ဤကိစ္စက သူတို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များကို ကိုယ်ပိုင်သဘောဆန္ဒအလျောက် နောက်လိုက်ဖြစ်လာစေရန် ခုံးဝူတောက်သည် မည်ကဲ့သို့ ပါရမီနှင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသနည်းဟုလည်း သူတို့ကို တွေးတောသွားစေခဲ့သည်။

"ဒါက... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျင်းယန်နှင့်ကျင်းယွမ်တို့သည် လုံးလုံးလျားလျား မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားကြ၏။

လအနည်းငယ်အတွင်း ဤလူနှစ်ယောက်သည် မည်သည်ကြောင့် ထိပ်တန်းရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များကို ထပ်မံ၍ နိုးထလာနိုင်ကြသနည်း....

သူတို့ အံ့အားသင့်နေချိန်မှာပင် ခုံးကျန်ယွဲ့နှင့်ခုံးရွှမ်ယန်တို့က နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

ခုံးကျန်ယွဲ့က သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဖျက်ဆီးခြင်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများသည် မိုးမခပွင့်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး ကျင်းယွမ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပေ၏။

"ဖိနှိပ်စမ်း..."

ခုံးရွှမ်ယန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ စုစည်းထားသော ကောင်းကင်ကိုးထပ် နတ်ဘုရားဖီးနစ် နှင့် စစ်ပွဲနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်တို့သည် ဧရာမ ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးခြင်းချီစွမ်းအားများကို တပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံထိတိုင် မြင့်မားသော တောင်တန်းများနှင့် တူညီသည့် ဖျက်ဆီးခြင်း မြစ်ကြီးတစ်စင်းကို ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး ကျင်းယန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်သွားစေသည်။

ဝုန်း...

အဆုံးမဲ့ လောကကြီးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဤသည်က ခုံးကျန်ယွဲ့နှင့်ခုံးရွှမ်ယန်တို့၏ အိမ်ကွင်း လုံးလုံးလျားလျား ဖြစ်နေသည်။

သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များအောက်တွင် ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင် မှ လူနှစ်ယောက်သည် တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ တောင့်ခံနိုင်ရုံမျှသာ ရှိတော့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ကျင်းယန်နှင့်ကျင်းယွမ်တို့သည် ဒဏ်ရာများဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား ပြည့်နှက်နေလေပြီ။

သူတို့၏ ဧရာမအတောင်ပံများပင်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ကျိုးကြေသွားခဲ့သည်။

လောင်ကျွမ်းနေသော သွေးများသည် သူတို့၏ ဒဏ်ရာများမှ အဆက်မပြတ် စီးကျနေပြီး သူတို့၏ချီစွမ်းအားများ အလွန်အားနည်းနေပေ၏။

သူတို့သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ငြိမ်းသွားနိုင်သော လေတိုက်ခတ်နေသည့်ကြားမှ ဖယောင်းတိုင်များနှင့် တူညီနေသည်။

ခုံးရွှမ်ယန်နှင့်ခုံးကျန်ယွဲ့တို့က ဤလူနှစ်ယောက်၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်ကာ ခုံးဝူတောက်ထံ ဆက်သရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားသားတော်..."

ခုံးဝူတောက်သည် မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိဘဲ တခြားဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုမှနေ၍ သူတို့၏နံဘေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

ခုံးဝူတောက်၏ချီးကျူးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခုံးကျန်ယွဲ့နှင့်ခုံးရွှမ်ယန်တို့ နှစ်ယောက်လုံး အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားကြ၏။

ခုံးဝူတောက် မည်မျှထိ သန်မာအားကောင်းကြောင်း သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သိထားကြသည်။

သူသည် သူတို့၏ယုံကြည်မှုပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ချီးကျူးမှုကို ရရှိခြင်းက သူတို့၏စွမ်းအားကို သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းဖြင့် အသိအမှတ်ပြုခြင်းလည်း ဖြစ်ပေ၏။

ခုံးဝူတောက်သည် လက်နောက်ပစ်ထားကာ ကျင်းယန်နှင့်ကျင်းယွမ်တို့၏ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"မင်း... မင်းက ငါတို့ကို ဒီလို ဆက်ဆံရဲတယ်ပေါ့..."

"ငါ့ရဲ့ ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ယန်ရန်က မင်းကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

အလွန်အားနည်းနေပြီဖြစ်သော ကျင်းယန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ခံကာ နာကြည်းမုန်းတီးစွာဖြင့် ပြောဆိုသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခုံးဝူတောက်က ခပ်ဖျော့ဖျော့သာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူက သူ၏လက်ကို ကျင်းယန်၏ခေါင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ၏စွမ်းအားများကို အသက်သွင်းလိုက်ချိန်၌ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အိပ်စက်နေသော ကောင်းကင်ဝါးမျို နတ်မိစ္ဆာသွေးသည် ရုတ်တရက် ဆူပွက်လာခဲ့၏။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ကျင်းယန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ရွှေကျီးကန်း သွေးမျိုးဆက်အနည်းငယ်နှင့် သူ၏ ကျန်ရှိနေသော အသက်စွမ်းအားများသည် ခုံးဝူတောက်၏ လက်ဝါးဆီသို့ အဆက်မပြတ် စုစည်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း တကယ်ကြီး လုပ်ရဲတယ်ပေါ့..."

ကျင်းယန်၏မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခုံးဝူတောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအားများအားလုံးကို လောဘတကြီး စုပ်ယူနေခြင်းပင်။

သူသည် အမှန်တကယ်ကို တစ်ဖက်လူ၏ အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း ခံနေရသလော...

အလွန်အမင်း အရှက်ခွဲခံရမှုနှင့်အတူ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့် ကျင်းယန်သည် သူ၏ပုန်းကွယ်နေသော ရှေ့အလားအလာများကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

မူလက အလွန် အားနည်းနေသော ချီစွမ်းအားများသည် နောက်ဆုံးစွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကဲ့သို့ မြင့်မားသောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် မြင့်တက်လာတော့သည်။

"ဒါက..."

စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

တစ်ဖက်လူသည် သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းတစ်ခုတွင် အဆင့်ချိုးဖျက်မှု တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ရရှိသွားခဲ့ခြင်းပင်။

"ခုံးဝူတောက်... ငါ မင်းကို သေစေချင်တယ်..."

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဆူပွက်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို ခံစားရပြီးနောက် ကျင်းယန်က သူ၏ယုံကြည်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။

ဝုန်း...

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် လောင်ကျွမ်းနေသည့် နတ်ဘုရားမီးတောက်များက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပွင့်အံ့ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုမီးတောက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ခုံးဝူတောက်၏ပုံရိပ်ကိုလည်း လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"နတ်ဘုရားသားတော်..."

ဧကရာဇ်သားတော်နှင့်သမီးတော် တချို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ​ပျက်ယွင်းသွားကြပြီး ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို သူတို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

"ဟားဟားဟား... ခုံးဝူတောက်... ဒါက မင်းရဲ့မောက်မာမှုအတွက် တန်ကြေးပဲ..."

"ငါတို့ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင် ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့... ဒီနေ့ မင်း မီးတောက်တွေထဲမှာ သေရမယ်..."

သို့သော် ကျင်းယန်သည် သူ၏ ရူးသွပ်သော စကားများကို ပြောဆို၍ မဆုံးမီမှာပင်...

ဝုန်း...

ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားမီးတောက်များ ဆူပွက်နေသောနေရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မှော်အက္ခရာ မုန်တိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်းပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသော မီးတောက်ဝဲကတော့ကြီးသည် အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ခြေမွှဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

လူတိုင်း၏ ကြောက်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ခုံးဝူတောက်၏ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံသည် အညစ်အကြေးကင်းစင်နေဆဲဖြစ်ပြီး မီးလောင်ထားသည့် အရာများ မရှိရုံသာမက ဖုန်မှုန့်တစ်စက်ပင် မစွန်းထင်းခဲ့ချေ။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ကျင်းယန်၏စိတ် အမှောင်ကျသွားပြီး လုံးလုံးလျားလျား ပေါက်ကွဲသွားကာ ချက်ချင်းပင် ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပေ၏။

သူသည် သူ၏မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်သော ရွှေကျီးကန်း၏ဒေါသ ကို အသုံးပြုကာ သူ၏စွမ်းအားများအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုတိုက်ခိုက်တွင် ပါဝင်သော ရွှေကျီးကန်း စွမ်းအားသည် အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားစေရန် လုံလောက်သည်။

ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သာမန်နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပေမည်။

အဘယ်ကြောင့် ခုံးဝူတောက်သည် အနည်းငယ်မျှပင် အန္တရာယ် မဖြစ်ရသနည်း...

"မင်းက သေခါနီးမှာ ငါ့အတွက် ဒီလို ပြဇာတ်လေးတစ်ခု ကပြသွားတာလား..."

"ဒါက အတော်လေး အတင့်ရဲတာပဲ..."

ခုံးဝူတောက်သည် မီးတိမ်တိုက်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေဆဲဖြစ်သော အမူအရာက သူ၏ကျီစယ်နောက်ပြောင်လိုသော အသံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကျင်းယန်၏ဆံပင်များကိုပင် ထောင်မတ်သွားစေခဲ့သည်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်း ခံစားချက်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းလွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ဤသည်က သူ၏သွေးများကိုပင် အေးခဲသွားစေပေ၏။

"မလုပ်နဲ့... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး..."

"ငါက ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်ရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော် တစ်ပါးပဲ... တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင်... မင်းက ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်ဆီကနေ လက်စားချေတာကို ခံရလိမ့်မယ်..."

"မင်း ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးသရွေ့... ဒီနေ့ ကိစ္စတွေကို အတိတ်က အတိတ်မှာပဲ ထားလိုက်ကြတာပေါ့..."

ကျင်းယန်က နှုတ်ဖြင့် တောင်းပန်နေစဉ်မှာပင် သူ၏နောက်ရှိ သူ၏တာအိုအစောင့်အရှောက်များ ထံသို့လည်း တိတ်တဆိတ် သတင်းပို့လိုက်သည်။

ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားတောင်၏ ဧကရာဇ်သားတော်အစဉ်အဆက် တစ်ပါးအနေဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုနယ်မြေသို့ သူ လာရောက်သောအခါ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးမည့် တာအိုအစောင့်အရှောက်များ ရှိနေသည်မှာ သဘာဝပင်။

ဤသည်မှာ သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခုံးဝူတောက်၏ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး မောက်မာစွာ ပြုမူခဲ့စဉ်က သူတို့တွင် ရှိခဲ့သော ယုံကြည်မှုလည်း ဖြစ်ပေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏နောက်တွင် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် သူတော်စင်နယ်ပယ် တာအိုအစောင့်အရှောက်သုံးဦး ရှိနေသည် မဟုတ်လော...

သို့ရာတွင် ကျင်းယန်က သတင်းများ အကြိမ်ကြိမ် ဆက်တိုက်ပေးပို့ပြီးသည့်တိုင် သူ၏ တာအိုအစောင့်အရှောက်သုံးဦးသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သည့်တုံ့ပြန်ခြင်းမျှ မရှိခဲ့ချေ။

"တကယ့်ကို ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

"ဒီကောင်သုံးယောက်က အခုချက်ချင်း ထွက်ပေါ်မလာဘူးဆိုရင် ငါ တကယ်ကြီး ဒီနေရာမှာ သေရတော့မယ်..."

ကျင်းယန်က လက်မလျှော့ချင်ဘဲ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်သတင်းတစ်ခုကို ထပ်မံ၍ ပေးပို့လိုက်၏။

"သတင်းပို့နေစရာ မလိုတော့ဘူး... ငှက်ကတုံးကောင်..."

ခုံးဝူတောက်က ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများ ကွေးတက်နေမှုက ပို၍ပင် လှောင်ပြောင်လိုသည့်ဟန် ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် စပြီးတိုက်ခိုင်းကတည်းက မင်းတို့ရဲ့နောက်က အဲ့ဒီ ငှက်ကတုံးအိုကြီးသုံးကောင်ကို ငါ့ရဲ့လူတွေက ကိုင်တွယ်ပြီးသွားပြီ..."

သူ၏စကားသံများ ကျဆင်းသွားသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်မှာပင်....

ခရက်...

ဟင်းလင်းပြင်၏ ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာတစ်ခုသည် မှန်တစ်ချပ်အလား ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားတော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်နေသော အလောင်းသုံးလောင်းက ထိုအက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

ထိုအလောင်းများသည် ကျင်းယန်နှင့်ကျင်းယွမ်တို့နှင့် မဝေးလှသော နေရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားကြ၏။

ဖုန်မှုန့်များ ရှင်းလင်းသွားသောအချိန်၌...

"အဲ့ဒါက..."

အလောင်းများ၏မျက်နှာများကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ကျင်းယန်၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ အပ်တစ်ချောင်းအလား ချက်ချင်းကျဉ်းမြောင်းသွားပေ၏။

ဤအပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်ပြီး အေးစက်နေသော အလောင်းသုံးလောင်းသည် သူတို့၏ တာအိုအစောင့်အရှောက်များ သုံးဦးမှလွဲ၍ တခြားသူများ မဟုတ်ကြချေ။