အခန်း (၈၅-၈၆)

အခန်း (၈၅) - သူမ နောက်တစ်ကြိမ် အားမာန်တက်လာပြန်လေပြီ

နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်ကျောင်း၏ ပဓာနဆရာကြီးရုံးခန်း။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်များ ပြန်သွားပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်သည် ထိုနေရာသို့ အေးအေးလူလူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမသည် အထဲရောက်သည်နှင့် တံခါးကိုပါ တစ်ခါတည်း ပိတ်လိုက်တော့သည်။

မကြာသေးမီက ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်သည် အလွန်ပင် ဖိအားများနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ စူးချီသည် မိသားစုကြီးများမှ သခင်မလေးများ၏ အဓိက ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်လာသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်မှာ ထိုအချက်ကို အဘယ်ကြောင့် သိနေရသနည်း။ အကြောင်းမှာ ယခင်က သူမကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြသော ဟန်ဆောင်ပေါင်းနေသည့် သူငယ်ချင်းမလေးများမှာ ယခုအခါတွင်မူ သူမနှင့် ရင်းနှီးအောင် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားလာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်သို့ လာရောက်လည်ပတ်လိုကြောင်း၊ အတူတူ ထမင်းစားလိုကြောင်းနှင့် ထိုသို့စားသည့်အခါ နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်မှ ခန့်ညားသော ဆရာလေးတစ်ယောက်ကိုပါ ခေါ်လာပေးရန် သွယ်ဝိုက်၍ ပြောဆိုလာကြသည်။

နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်တွင် ဆရာ နှစ်ယောက်သာရှိပြီး အမျိုးသားဆရာမှာ စူးချီ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ ရံဖန်ရံခါ ထက်မြက်တတ်သော ဦးနှောက်က ထိုသူများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ထိုသခင်မလေးများမှာ စူးချီကို သူမ၏လက်ထဲမှ လာရောက်လုယူရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က သူမကို စိုးရိမ်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ "ငါ ဒီစူးချီကို ငါ့ဘက်မှာ အမြဲရှိနေအောင် ပိုပြီးတော့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆွဲထားရမယ်" ဟု သူမ တွေးမိသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စူးချီ၏ ရုံးခန်းသို့ ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တံခါးပိတ်လိုက်သည့် ခဏတွင် သူတို့နှစ်ဦး မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသွားကြသည်။ အချစ်ရေးတွင် အတွေ့အကြုံမရှိသော်လည်း ရင့်ကျက်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ချက်ချင်းပင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားပြီး အကြည့်များကို အလျင်အမြန် လွှဲဖယ်လိုက်တော့သည်။

စူးချီမှာမူ သူမ၏ အမူအရာကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန် တစ်ခုခု လိုအပ်လို့လားခင်ဗျာ"

ရှန်ကျစ်ရှားသည် အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ပြီး စကားစမြည်ပြောရန် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အမြန်ရှာလိုက်သည်။ "စစ်တပ်က တောင်းဆိုထားတဲ့ ကျင့်စဉ်ကိစ္စလေ၊ ရှင် ဘယ်လိုများ စိတ်ကူးထားလဲ"

သူမက အမှတ်မထင် မေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ စူးချီအနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အစီအစဉ် ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ စူးချီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ခြင်းပင်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော့်မှာ စိတ်ကူးတွေ အများကြီး ရှိနေပါပြီ"

"တကယ်လား"

သင်ကြားရေးနှင့် ကျောင်းထွက်သူများထံမှ ရမှတ်များ ရရှိရေးကိစ္စ ပါဝင်လာသဖြင့် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။ စူးချီကို သိမ်းသွင်းရမည့် ခက်ခဲသော တာဝန်ကိုလည်း ခေတ္တမျှ မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ရမှတ်များမှတစ်ဆင့် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်မည်ဆိုပါက မောင်လေးတစ်ယောက်ကို သိမ်းသွင်းနေရန် လိုအပ်ပါဦးမည်လော။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် သူမ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာသောအခါမှ ထိုမောင်လေးကို စောင့်ရှောက်ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်က အဲဒီကျင့်စဉ်ကို ရှောင်မိသားစုရဲ့ ရေနှင့်မီး နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ဗားရှင်း ၁၇ ဒသမ ၀ နဲ့ တန်းတူဖြစ်ရမယ်လို့ တောင်းဆိုထားတာကို ကျွန်မ မှတ်မိနေတယ်"

"အဲဒီကျင့်စဉ်က အဆင့်နှစ်နဲ့ အထက်ဆိုရင် ဘယ်သူမဆို သင်ယူနိုင်ပြီး သင်ယူရတာလည်း မခက်ဘူးလို့ သိရတယ်၊ လူတစ်ဝက်လောက်ကတော့ အောင်အောင်မြင်မြင် သင်ယူနိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားကြတယ်"

"ရှင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်သစ်ကရော အဆင့်နှစ် ရှိဖို့ လိုသလား၊ အောင်မြင်မှုနှုန်းကရော ဘယ်လောက်ရှိမလဲ"

စူးချီက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "အဆင့်တစ် ကျင့်ကြံသူတိုင်း သင်ယူနိုင်ရမယ်၊ အောင်မြင်မှုနှုန်းကလည်း တစ်ရာရာခိုင်နှုန်းပဲ"

"ကိုယ်ခံပညာရှင် အားလုံး ချက်ချင်း သင်ယူတတ်မြောက်နိုင်အောင် ကျွန်တော် စီစဉ်ထားပါတယ်"

စူးချီ လဲလှယ်လိုသော မီးလျှံကျမ်း သို့မဟုတ် ဖန်ကျွယ် ကျင့်စဉ်သည် သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် အလွန်ပင် ကျော်ကြားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မူရင်းပုံပြင်များထဲတွင် ထိုကျင့်စဉ်သည် ဇာတ်လိုက်အား မီးလျှံဧကရာဇ် ဖြစ်လာစေရန် အဓိက အထောက်အကူပြုခဲ့သော ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤကျင့်စဉ်သာ မရှိခဲ့ပါက ဇာတ်လိုက်အနေဖြင့် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤကျင့်စဉ်၏ ပထမဆုံးသော ဝိသေသမှာ သင်ယူရန် အလွန်ပင် လွယ်ကူခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချီ၏ စနစ်ထဲရှိ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သော ကျင့်စဉ်များအားလုံးထဲတွင် ဤကျင့်စဉ်မှာ သင်ယူရန် အလွယ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မီးလျှံကျမ်းကိုသာ လဲလှယ်လိုက်ပါက အဆင့်တစ် ကျင့်ကြံသူများပင် သင်ယူနိုင်သည့် ထိပ်တန်းကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"အဆင့်တစ် ကျင့်ကြံသူတိုင်း သင်ယူနိုင်မယ်၊ အောင်မြင်မှုနှုန်းကလည်း တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း ဟုတ်လား"

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ထိုစကားလုံးများကို နားလည်သော်လည်း စုစည်းလိုက်သောအခါတွင်မူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုယ်ခံပညာရပ်များတွင် သင်ယူရန် ခက်ခဲလေလေ စွမ်းအားကြီးလေလေ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။ လူတိုင်း သင်ယူနိုင်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော ကျင့်စဉ်မျိုးကို သူမ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ထိုသံသယများဖြင့်ပင် ရှန်ကျစ်ရှားက ဆက်မေးလိုက်သည်။ "အဲဒီကျင့်စဉ်က သွေးနဲ့စွမ်းအင်ကိုရော၊ အင်အားကိုရော အများကြီး တိုးတက်စေမှာလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စူးချီသည် သူ၏ ယခင်ဘဝမှ အမှတ်ရစရာများကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်။ မီးလျှံကျမ်းသည် အဆင့်တစ် ကျင့်ကြံသူတိုင်း သင်ယူနိုင်သလို ဧကရာဇ်အဆင့်အထိပါ တက်လှမ်းနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမျှလွယ်ကူပြီး အဆင့်မြင့်သော ကျင့်စဉ်တွင် အကန့်အသတ်များ မရှိဘဲ ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော။

မီးလျှံကျမ်း၏ အားနည်းချက်များမှာလည်း အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။ ၎င်း၏ ကနဦးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် အားနည်းလှသည်။ ၎င်းမှာ ဤကမ္ဘာရှိ အခြေခံ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား အားကစားနည်းများနှင့် တန်းတူမျှသာ ရှိသည်။

"သင်ယူရ လွယ်ကူစေဖို့အတွက် ကနဦးပိုင်းမှာတော့ သွေးနဲ့စွမ်းအင်ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"၎င်းရဲ့ စွမ်းအားက အခြေခံ သွေးနှင့်စွမ်းအင်ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ပဲ တန်းတူလောက် ရှိမှာပါ"

ရှန်ကျစ်ရှား၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။ ကိုယ်ခံပညာတစ်ခု၏ အနှစ်သာရမှာ သွေးနှင့်စွမ်းအင်ကို တိုးတက်စေရန် ဖြစ်သည်။ ယခုမူ အောင်မြင်မှုနှုန်းကို ဦးစားပေးရန်အတွက် အခြေခံစွမ်းအားကို လျှော့ချလိုက်သည် ဆိုပါက ထိုကျင့်စဉ်ကို မည်သူက သင်ယူလိုပါတော့မည်နည်း။ လူတိုင်းက အခြေခံကျင့်စဉ်ကိုသာ သင်ယူကြမည် မဟုတ်ပါလော။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရှန်ကျစ်ရှားသည် ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ပျက်နေမည့် မျက်နှာများကို မြင်ယောင်လာခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် စူးချီ၌ သစ္စာရှိသော ကျောင်းသားများစွာ ရှိနေသော်လည်း ထိုသူများမှာ ကျင့်စဉ်အသစ်ကို အလွန်ပင် မျှော်လင့်နေကြမည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီးနောက်မှ အခြေခံကျင့်စဉ်နှင့် တန်းတူသော အရာတစ်ခုကိုသာ ရရှိမည်ဆိုပါက မည်သို့ခံစားရပါမည်နည်း။ သူတို့အားလုံး စိတ်ပျက်ပြီး ကျောင်းထွက်ကာ ငွေပြန်တောင်းကြမည်မှာ သေချာသည်။

ရှန်ကျစ်ရှားအနေဖြင့် ဧကရာဇ်ဖြစ်ရန် လမ်းစကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီကျင့်စဉ်က ရှောင်မိသားစုရဲ့ ကျင့်စဉ်လိုမျိုး မီးလျှံတွေကို စုပ်ယူပြီး အင်အားတိုးအောင် လုပ်နိုင်တာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ကျောင်းသားတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာတဲ့အခါမှာ အခြေခံက မတည်မငြိမ် ဖြစ်နိုင်မလား"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရတော့ အခြေခံက လုံးဝ မတည်မငြိမ် မဖြစ်ပါဘူး၊ အလွန်ပင် ခိုင်မာနေမှာပါ"

"ဒါဆိုရင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေရော ရှိဦးမလား"

ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး။ ဤအချက်မှာ ရှန်ကျစ်ရှား အလေးထားဆုံး အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ပြင်ပစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူ၍ သွေးနှင့်စွမ်းအင် တိုးအောင်လုပ်သည့် ကျင့်စဉ်များမှာ များသောအားဖြင့် အခြေခံကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေတတ်သည်။ ရှောင်မိသားစုပင်လျှင် ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချီအနေဖြင့် ထိုပြဿနာကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ပေ။

စူးချီသည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် လက်နှစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။

"ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး နှစ်ခု ရှိပါတယ်၊ ပထမတစ်ခုကတော့ ထူးခြားတဲ့ မီးလျှံတွေကို စုပ်ယူတဲ့ဖြစ်စဉ်ဟာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တာပဲ၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ဒီကျင့်စဉ်ကို သင်ယူပြီးသွားရင် တခြားကျင့်စဉ်တွေကို ပြောင်းလဲသင်ယူလို့ မရတော့တာပဲ"

မီးလျှံကျမ်း သို့မဟုတ် ဖန်ကျွယ်ကျင့်စဉ်သည် မီးလျှံများကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလာသော ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိနိုင်သော စွမ်းအားများ ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ ပြင်ပမီးလျှံများကို စုပ်ယူခြင်းမှာ လူကို တိုက်ရိုက်တိုးတက်စေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျင့်စဉ်ကိုသာ တိုးတက်စေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အခြေခံ မတည်မငြိမ် ဖြစ်ခြင်းမျိုး ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း မီးလျှံများကို စုပ်ယူသည့် ဖြစ်စဉ်မှာမူ အလွန်အန္တရာယ် များလှသည်။ မူရင်းပုံပြင်များထဲတွင် ဇာတ်လိုက်မှာ မီးလျှံများကို စုပ်ယူတိုင်း သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် ဤကမ္ဘာရှိ မီးဓာတ်သားရဲများ၏ မီးလျှံမှာ ထိုမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည် မဟုတ်သဖြင့် အန္တရာယ်မှာလည်း လျော့နည်းနိုင်ပေသည်။

ဤကျင့်စဉ်သည် သာမန်လူတန်းစားများအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ ပါရမီမရှိသဖြင့် ဧကရာဇ်အဆင့်ကို မမှန်းနိုင်သော သာမန်လူများအတွက် မီးလျှံများကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ရှိနေပါက တခြားကျင့်စဉ်များကို သင်ယူ၍ မရတော့ခြင်းကို မည်သူက ဂရုစိုက်နေပါတော့မည်နည်း။ ထို့အပြင် ဤဝိသေသကြောင့်ပင် မိသားစုကြီးမှ ပါရမီရှင်များမှာလည်း ဤကျင့်စဉ်ကို သင်ယူကြမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သာမန်လူများအတွက် အခွင့်အရေးများ ပိုမိုရရှိလာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအချက်များကို မသိရှိသော ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်မှာမူ စူးချီပြောပြသော အားနည်းချက်များကို ကြားသောအခါ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားရသည်။

"အန္တရာယ်ရှိပြီးတော့ တခြားကျင့်စဉ်ကိုလည်း ပြောင်းလို့မရဘူး ဟုတ်လား၊ ဒီလိုကျင့်စဉ်မျိုးကို ဘယ်သူက သင်ချင်မှာလဲ"

"ကျောင်းသားတွေသာ ရှင်ပြောတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူပြီးမှ တခြားကျင့်စဉ်ကို ပြောင်းလို့မရမှန်း သိသွားရင် သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် ဒေါသထွက်ကြမလဲ"

"ဒေါသထွက်ရင် ကျောင်းထွက်ကြမယ်၊ ကျောင်းထွက်ရင် ငါ့အတွက် ရမှတ်တွေ ရမယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာတော့မှာပဲ"

ဤအချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ပြန်ပြီး အားမာန်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၈၆) - သားရဲတို့၏ မီးလျှံသည်လည်း ထူးခြားသော မီးလျှံပင်လော

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အကြာ၊ ကျန်းမြို့၏ ဝေးလံသော ဆင်ခြေဖုံးအရပ်ရှိ ရေကန်ကြီးတစ်ခု၌ ဖြစ်သည်။

မိုးတွင်းကာလ ဖြစ်သဖြင့် ရေမျက်နှာပြင်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်နေပြီး အနီးနားရှိ မြက်ခင်းပြင်များနှင့် လယ်ကွင်းများမှာ ရေအောက်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။ ဒူးဆစ်ခန့်သာရှိသော ရေတိမ်ပိုင်းများကြားတွင် မြင့်မားသော မြေစာပုံအချို့မှာ ကျွန်းငယ်လေးများအလား ပေါ်ထွက်နေသည်။ လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးလှသဖြင့် ဤနေရာမှာ တကယ့်ကို တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးချီသည် ဘတ်စကက်ဘောကွင်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော မြေပုံကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ့အနားတွင် လှောင်အိမ်သုံးလုံး ရှိနေပြီး ထိုအထဲ၌ ခရမ်းရောင်မီးလင်းနို့၊ မီးဝိညာဉ်ကျီးကန်းနှင့် မီးလျှံခွေးအတို့ ရှိနေကြသည်။ ဤသားရဲများမှာ မီးဓာတ်ကျင့်စဉ်ကို လေ့လာရန်အတွက် စစ်တပ်ထံမှ သူတောင်းခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်အနေဖြင့် စူးချီအား ရှောင်မိသားစု၏ ကျင့်စဉ်နှင့် တန်းတူရည်တူဖြစ်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးရန် တောင်းဆိုထားသဖြင့် စူးချီလိုအပ်သမျှကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကူညီပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချီသည် စနစ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ မပေါက်ကြားစေရန်အတွက် စစ်တပ်၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို အသုံးမပြုဘဲ ဤကဲ့သို့ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာသို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၌ မည်သူမျှမရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် စူးချီသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"လက်ရှိ ဆရာကောင်းရမှတ် - ၃,၅၆၄,၄၂၁"

"မီးလျှံကျမ်းအတွက် လိုအပ်သော ဆရာကောင်းရမှတ် - ၂,၅၀၀,၀၀၀"

စူးချီမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ မူလက ထိုကျင့်စဉ်မှာ ရမှတ် တစ်သန်းခန့်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်သန်းခွဲဆိုသော ကိန်းဂဏန်းကြောင့် သူ၏ဦးနှောက်မှာပင် ထုံထိုင်းသွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်အထိ ဈေးကြီးနေရသနည်း။ ၎င်း၏ ကနဦး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း အလွန်နည်းပါးသလို ကျင့်ကြံရန်လည်း ခက်ခဲအန္တရာယ်များလှသည်။ ထို့အပြင် ဤကျင့်စဉ်ကို သင်ယူပြီးပါက တခြားကျင့်စဉ်များကိုလည်း ပြောင်းလဲသင်ယူ၍ မရတော့ပေ။

သူသည် စိတ်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"စနစ်က သတ်မှတ်တဲ့ ဈေးနှုန်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်"

"ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါဟာ ဧကရာဇ်အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲလေ၊ တခြား အဆင့်တူကျင့်စဉ်တွေဆိုရင် အမှတ်ဘယ်လောက်လိုလဲဆိုတာတောင် သိခွင့်မရသေးတာပဲ၊ နှစ်သန်းခွဲဆိုတာ သင့်တော်တဲ့ ဈေးနှုန်းပါပဲ"

စူးချီသည် တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် အတည်ပြုချက်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

"ကျင့်စဉ်ကို လဲလှယ်ပြီးပါပြီ၊ ကျန်ရှိသော ဆရာကောင်းရမှတ် တစ်သန်းခြောက်သောင်းကျော် ဖြစ်ပါသည်"

"ဤကျင့်စဉ်သည် ကမ္ဘာ့နိယာမနှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိသည်ကို တွေ့ရှိရပါသည်"

"စနစ်မှ ဤကျင့်စဉ်ကို သွေးနှင့်စွမ်းအင် အသုံးပြုသော နည်းလမ်းသို့ ပြောင်းလဲနေပါသည်၊ ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းပါ"

"ပေါင်းစပ်မှု အောင်မြင်ပါသည်၊ အသစ်ပြုပြင်ထားသော သွေးနှင့်စွမ်းအင် နည်းလမ်းအတိုင်း သင်ကြားနိုင်ပါပြီ"

စနစ်၏ အသိပေးသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မီးလျှံကျမ်း၏ အချက်အလက်များမှာ စူးချီ၏ စိတ်ထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်ရောက်လာပြီး သွေးနှင့်စွမ်းအင် လည်ပတ်မှုပုံစံများကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားတော့သည်။

"ဒါကိုး ... ဒါဟာ မီးလျှံကျမ်းပဲ"

ထိုအချိန်တွင် စူးချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အကြောမှတ် ၁၈ မှတ်မှာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။ အားနည်းသော မီးဓာတ်စွမ်းအင်များမှာ အကြောမှတ်များအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ထူးခြားသော အမှတ်အသားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုမီးဓာတ်များသည် စူးချီ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကိုပါ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာစေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စူးချီတွင် စနစ်၏ အကာအကွယ် ရှိနေသဖြင့် ထိုပြောင်းလဲမှုများကို အစောပိုင်းမှာပင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနေရင်းနှင့်ပင် အခြားသော ကျင့်စဉ်များကိုပါ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီကျင့်စဉ်က တခြားကျင့်စဉ်တွေနဲ့ လုံးဝကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ"

"စနစ်ကနေ ကျင့်စဉ်ပြုပြင်တဲ့ကတ်ကို လဲပြီး ပြောင်းလဲလိုက်ရင် ကောင်းမလား၊ ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ အရင်ဆုံး ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းကြည့်ရအောင်"

စူးချီသည် မီးလျှံကျမ်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ရှေ့သို့ လက်သီးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အဝေးရှိ ရေမျက်နှာပြင်မှာ လှိုင်းများ ထသွားတော့သည်။ စူးချီမှာ အဆင့်ငါး ကျင့်ကြံသူဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရိုးရိုးလက်သီးချက်မှာပင် ကျင်းပေါင်း ကိုးထောင်ခန့် အင်အားရှိနေသည်။ သို့သော် လက်သီးချက်နှင့်အတူ ပါလာသော မီးဓာတ်စွမ်းအားမှာမူ မြက်ပင်လေးများကို အနည်းငယ် တူးသွားရုံမျှသာ ရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီတိုက်ခိုက်မှုကတော့ တကယ့်ကို အခြေခံကျလွန်းတာပဲ"

စူးချီသည် သူ၏ခြေရင်းမှ မြက်ပင်များကို ကြည့်ကာ ရယ်ရအခက် ငိုရအခက် ဖြစ်နေမိသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်စဉ်က ဘယ်လိုပြောင်းလဲသွားမလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

စူးချီသည် အဝေးရှိ မီးဓာတ်သားရဲ သုံးကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသားရဲ သုံးကောင်လုံးမှာ အဆင့်နှစ် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ အင်အားနှင့် ညီမျှကြသည်။ စူးချီသည် အစပိုင်းတွင် အကောင်အငယ်ဆုံး ဖြစ်သော ခရမ်းရောင်မီးလင်းနို့ကို အရင်ဆုံး ရွေးချယ်လိုက်သည်။

မီးလျှံကျမ်းကို လည်ပတ်စေရင်း စူးချီသည် ထိုသားရဲကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။ မူရင်းပုံပြင်များထဲတွင် ဇာတ်လိုက်မှာ ထူးခြားသော မီးလျှံများကို စုပ်ယူရန်အတွက် အသက်အန္တရာယ်များစွာကို ရင်ဆိုင်ရပြီး ဆေးလုံးများစွာကိုလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် စူးချီ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသော သားရဲများမှာမူ သူက အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သည့် အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို စုပ်ယူရန်အတွက် မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ မရှိပေ။

စူးချီ၏ လက်ဖဝါးနှင့် မီးလင်းနို့ ထိမိသွားချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်တွင်းအကြောမှတ် ၁၈ မှတ်မှာ စတင်တုန်ခါလာတော့သည်။ မူလက အဝါနုရောင်ရှိသော စွမ်းအင်များမှာ သားရဲ၏ကိုယ်မှ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများကို စတင်စုပ်ယူတော့သည်။ ထိုသားရဲမှာ အန္တရာယ်ရှိနေမှန်း သိသဖြင့် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်သော်လည်း စူးချီ၏ သံမဏိလက်ဖဝါးကြားမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ စူးချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အကြောမှတ် ၇၂၀ လုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရသည်။

"ဒါဆိုရင် မီးလျှံကျမ်းကနေ ဧကရာဇ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းမယ့် နည်းလမ်းက ဒါပဲပေါ့"

"ကျင့်စဉ် အောင်မြင်သွားတဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အကြောမှတ် ၇၂၀ စလုံး တစ်ပြိုင်တည်း တုန်ခါလာပြီး ကိုယ်ပိုင် စကြဝဠာတစ်ခုကို တည်ဆောက်တာကိုး"

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြောမှတ် ၇၂၀ စလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း အသက်သွင်းနိုင်သူမှာ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ယူဆထားကြသော်လည်း မည်သူမျှ ထိုနည်းလမ်းကို အသေအချာ မသိရှိကြပေ။ ကိုယ်ခံပညာရှင် အများစုမှာ အကြောမှတ် ၁၀၈ မှတ်ကိုပင် သေချာစွာ မသိရှိကြရာ ၇၂၀ အထိ ရောက်ရန်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ စူးချီသည် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများကို စုပ်ယူပြီးနောက် အကြောမှတ်အချို့မှာ စတင်တုန်ခါလာခဲ့သည်။ မီးလျှံများကို စုပ်ယူမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ အကြောမှတ်အသစ်များ၏ တုန်ခါမှုနှုန်းမှာ မူလအကြောမှတ် ၁၈ မှတ်နှင့် ထပ်တူကျသွားသည်။

အကြောမှတ် ၃၆ မှတ်မှာ တစ်ပြိုင်တည်း တုန်ခါလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မီးလျှံကျမ်းမှာ အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီလော။

စူးချီ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံကို စုပ်ယူတာက ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်တက်စေတာလား"

"စနစ်က ကျင့်စဉ်ကို ဒီလိုမျိုး ပြုပြင်ပေးလိုက်တာပေါ့"

"ဒါဆိုရင် ငါက သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံကိုသာ ဆက်တိုက်စုပ်ယူနေရင် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လှမ်းသွားနိုင်တာပေါ့"

ဤသည်မှာ မထင်မှတ်ဘဲ ရရှိလာသော ဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စနစ်က သားရဲတို့၏ မီးလျှံကို အသိအမှတ်ပြုသည်ဆိုပါက သူသည် သားရဲများကိုသာ လိုက်လံနှိမ်နင်းခြင်းဖြင့် အလွယ်တကူ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော်လည်း စူးချီမှာမူ စိတ်ကူးယဉ်နေမိတော့သည်။

သူသည် ဒုတိယမြောက် သားရဲ၏ မီးလျှံကို ထပ်မံစုပ်ယူလိုက်ပြန်သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အကြောမှတ်အသစ်များမှာ အပြည့်အဝ အသက်ဝင်လာခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် တတိယမြောက် သားရဲကိုပါ ထပ်မံစုပ်ယူလိုက်ရသည်။ ထိုအခါမှသာ အကြောမှတ် ၇၂ မှတ်အထိ အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။

"သားရဲတွေက အဆင့်နှစ် သားရဲတွေချည်းပဲ"

"ပထမအကြောမှတ်အတွက် အကောင်တစ်ကောင်၊ ဒုတိယအကြောမှတ်အတွက် နှစ်ကောင်"

"ဒီအတိုင်းဆိုရင် အကြောမှတ် တစ်ခုတိုးဖို့အတွက် သားရဲအရေအတွက်က နှစ်ဆစီ တိုးသွားမှာပေါ့"

စူးချီသည် အကြောမှတ် ၇၂၀ လုံး အသက်ဝင်ရန်အတွက် မည်မျှလိုအပ်မည်နည်းဟု တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ တွက်ချက်မှုအရ အဆင့်နှစ် သားရဲပေါင်း ကုဋေတစ်ရာခန့် လိုအပ်မည် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အဆင့်နှစ် သားရဲ ကုဋေတစ်ရာသည် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့် ညီမျှသည်ပေါ့။

စူးချီသည် တွက်ချက်ပြီးနောက် ခေတ္တမျှ ငိုင်သွားရသည်။ မကြာမီ ကျူးကျော်လာမည့် မီးအဆိပ်ဖလံကောင် သားရဲဒီရေများမှာ ဤကျင့်စဉ်သာ ထွက်ပေါ်လာပါက မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားမည်ကို သူ မတွေးရဲပေ။

တစ်စက္ကန့်တွင် မြို့ဖျက်ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်လာတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ၎င်းမှာ ချောက်နက်ကြီးမှ ပေးအပ်သည့် လက်ဆောင်တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

မီးလျှံကျမ်းသာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လျှင် အနာဂတ်တွင် ကျရောက်လာမည့် မီးဓာတ်နှင့် ပတ်သက်သော ဘေးအန္တရာယ် မှန်သမျှကို စူးချီက အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤအခြေခံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ရှောင်မိသားစု၏ ကျင့်စဉ်မှာ စူးချီနှင့် ယှဉ်ရန်ပင် မထိုက်တန်တော့ပေ။

ရှောင်မိသားစုသည် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်အောင် ဤကျင့်စဉ်ကို ပြုပြင်နေပါစေဦး၊ စူးချီ၏ မီးလျှံကျမ်းရှေ့တွင်တော့ အရှုံးပေးရမည်သာ ဖြစ်တော့သည်။