အခန်း (၈၇-၈၈)

အခန်း (၈၇) - ဤစွမ်းအားက အားနည်းသည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသလော

"မီးဓာတ်သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံကို စုပ်ယူပြီးနောက်မှာ မီးလျှံကျမ်းက အဆင့်နှစ်ဆင့် တက်သွားပြီ၊ အခု သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းကြည့်ရအောင်"

တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့သော ရေကန်အနီးရှိ မြေကုန်းလေးပေါ်တွင် စူးချီသည် စိတ်အာရုံကို စုစည်းကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စူးချီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးနှင့်စွမ်းအင်များကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ သွေးနှင့်စွမ်းအင်များသည် မီးလျှံကျမ်း၏ ယခင်အဆင့်ရှိ အကြောမှတ် ၃၆ မှတ်တစ်လျှောက် တုန်ခါစီးဆင်းသွားသည်။ ထိုအထဲမှ အဓိက အသုံးပြုလေ့ရှိသော အကြောမှတ် ၂၁ မှတ်က ခရမ်းရောင်သန်းသော အနီရောင် မီးဓာတ်စွမ်းအင်များကို လှုံ့ဆော်ပေးနေပြီး ကျန်ရှိသော အကြောမှတ် ၁၅ မှတ်က ထိုစွမ်းအင်များကို ပိုမို သိပ်သည်းကျစ်လျစ်အောင် ပြုလုပ်ပေးနေသည်။

ခရမ်းနီရောင် စွမ်းအင်များမှာ စူးချီ၏ လက်ဖဝါးတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ စုစည်းမိသွားသောအခါ သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ဟုန်းခနဲ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

စူးချီ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်မှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးသော်လည်း အကြောမှတ် ၃၆ မှတ်ကို အသုံးပြု၍ ပစ်လွှတ်လိုက်သော လက်သီးချက်ကြောင့် ရေကန်အလယ်တွင် နှစ်မီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုကျင်းကြီးထဲသို့ ရေများ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကာ လှိုင်းလုံးကြီးများ တလိပ်လိပ် တက်လာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်သီးချက် ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မြက်ပင်များနှင့် ချုံနွယ်များမှာလည်း မည်းနက်တူးခြစ်ကာ ခြောက်သွေ့သွားကြရသည်။

ဤလက်သီးချက်၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မီးလျှံ၏ အပူချိန်မှာလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ အဆင့်မတက်မီက မီးလျှံကျမ်းမှာ အဝတ်အစားကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေရန် ခက်ခဲသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အပူချိန်မှာ ၂၀၀ ဒီဂရီစဲလ်စီးယပ်စ်ခန့် ရှိနေပြီဟု ခန့်မှန်းရသည်။ မြက်ပင်များကို တိုက်ရိုက် မီးမလောင်စေဦးတော့ ချက်ချင်းပင် လောင်မြိုက်ခြောက်သွေ့သွားစေရန်တော့ လုံလောက်လှပေသည်။

စူးချီ လဲလှယ်ထားသော ဖားသဏ္ဌာန်ကျင့်စဉ်မှာ အင်အားကို တစ်ဆသာ တိုးတက်စေသော်လည်း မီးလျှံကျမ်းမှာမူ မီးဓာတ်သားရဲ တစ်ကောင်၏ မီးလျှံကို စုပ်ယူရုံမျှဖြင့် ထိုကျင့်စဉ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆရာကောင်းရမှတ် နှစ်သန်းခွဲ ပေးခဲ့ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

"အကြောမှတ် ၃၆ မှတ်က စွမ်းအားကို နှစ်ဆ တိုးပေးနိုင်ရင် နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်တဲ့ ၅၆ မှတ်က ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းမှာလဲ"

"အခုတစ်ခါတော့ အကြောမှတ်တွေကို မထိန်းချုပ်တော့ဘဲ စွမ်းအားအပြည့်နဲ့ စမ်းကြည့်မယ်"

စူးချီ၏ စိတ်အာရုံကြောင့် အကြောမှတ် ၅၆ မှတ်လုံး တုန်ခါလာသည်။ အဆင့်နှစ်ဆင့် တက်ထားသော မီးလျှံကျမ်းတွင် အဓိကအကြောမှတ် ၂၄ မှတ်နှင့် အရန်အကြောမှတ် ၃၂ မှတ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးနှင့်စွမ်းအင်များ တုန်ခါမှုမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မီးလျှံ၏ အရောင်မှာမူ ပိုမိုရင့်မှောင်လာခဲ့သည်။ အရန်အကြောမှတ် ၃၂ မှတ်မှာ စွမ်းအင်များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖိသိပ်ပေးနေသဖြင့် စူးချီ၏ လက်ဖဝါးတွင် မီးဓာတ်များ အပြည့်အဝ စုစည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရေကန်အလယ်၌ သုံးမီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကျင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။ အချင်းဝက် တစ်မီတာခန့်သာ တိုးလာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ စွမ်းအားမှာ ယခင်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သားရဲ သုံးကောင်၏ မီးလျှံကို စုပ်ယူရုံဖြင့်ပင် မူလထက် သုံးဆခန့် စွမ်းအားကြီးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချီတွင် စမ်းသပ်စရာ သားရဲများ ကုန်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိ အချက်အလက်များအရ သူသည် တွက်ချက်မှုအချို့ကို ပြုလုပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်မိသားစု၏ ရေနှင့်မီး နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ဗားရှင်း ၁၇ ဒသမ ၀ ကို လူသိရှင်ကြား မထုတ်ပြန်သေးသော်လည်း ထိုမိသားစုဝင်များ ပြသခဲ့သည့် ကျင့်စဉ်ကို ကြည့်ကာ စူးချီက ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးလျှံကျမ်းသာ ငါးကြိမ်ခန့် အဆင့်တက်သွားမည်ဆိုပါက လူတစ်ယောက်၏ အင်အားမှာ ရှောင်မိသားစု၏ ကျင့်စဉ်ထက် သေချာပေါက် သာလွန်သွားပေလိမ့်မည်။

အဆင့်နှစ် မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူမည်ဆိုပါက ပထမအဆင့်အတွက် တစ်ကောင်၊ ဒုတိယအတွက် နှစ်ကောင် စသည်ဖြင့် တိုးသွားရာ ငါးကြိမ်မြောက် အဆင့်တက်ရန်အတွက် စုစုပေါင်း သားရဲ ၃၁ ကောင်သာ လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် မိသားစုကြီးများ၏ ကျင့်စဉ်ထက် သာလွန်သော ပညာရပ်ကို ရရှိနိုင်ရန်အတွက် အဆင့်နှစ်သားရဲ ၃၁ ကောင်ကိုသာ ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

မိသားစုကြီးများ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ခဲ့ရသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မီးလျှံကျမ်းနှင့် သားရဲ ၃၁ ကောင်က ကျော်လွန်သွားနိုင်သည်ဆိုသော အချက်မှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤကျင့်စဉ်သာ ပြန့်နှံ့သွားပါက သာမန်ပြည်သူများအတွက် တခြားကျင့်စဉ်များကို ပြောင်းလဲသင်ယူ၍ မရတော့ခြင်းမှာ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ယခုတစ်ကြိမ် သင်ကြားမှုတွင် ကျောင်းသားများမှာ သင်ယူလိုစိတ် အလွန်ပင် ပြင်းပြလာကြမည် ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆရာကောင်းရမှတ် သန်းနှင့်ချီ၍ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီတစ်ခါ သင်တန်းကတော့ ငါ့အတွက် ရမှတ်တွေ အများကြီး ရစေမှာ သေချာတယ်"

"အခု မပြန်ခင်မှာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုလည်း တိုးမြှင့်လိုက်ဦးမှပဲ"

စူးချီသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ လက်ကျန် ဆရာကောင်းရမှတ် တစ်သန်းခန့် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ သွေးနှင့်စွမ်းအင်အဖြစ် လဲလှယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် သူ၏ သွေးနှင့်စွမ်းအင်မှာ ၃၀၀၀ ရှိပြီး အဆင့်ခြောက်သို့ တက်လှမ်းရန် နောက်ထပ် ၃၀၀၀ လိုအပ်သည်။ လဲလှယ်နှုန်းအရ ဆရာကောင်းရမှတ် ၉၀၀၀၀ ခန့် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

စူးချီသည် အဆင့်အလွန်အကျွံ မတက်လိုသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့်မြင့်မားလေလေ မီးလျှံကျမ်းကို ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လိုအပ်သလောက်သာ အဆင့်တိုးလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော ရမှတ်များကို အရေးပေါ်ကိစ္စများအတွက် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

"စနစ်မှ ဆရာကောင်းရမှတ် ၉၀၀၀၀ ကို သွေးနှင့်စွမ်းအင်အဖြစ် လဲလှယ်ပေးလိုက်ပါပြီ"

"လက်ရှိ သွေးနှင့်စွမ်းအင် - ၆၀၀၀"

စူးချီသည် အဆင့်ခြောက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်ကို စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲဖြတ်ခြင်းအဆင့် ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။ သူ၏ အဆင့် တိုးတက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ အချိန်မရွေး ထွက်ခွာနိုင်တော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်လာမှုကြောင့် စူးချီသည် လေထုထဲရှိ စွမ်းအင်များကို ပိုမိုထိခိုက်လွယ်စွာ အာရုံခံနိုင်လာခဲ့သည်။ မိုးကြိုးငါးသွယ် တရားကျင့်စဉ်မှ ရရှိထားသော ဝိညာဉ်အာရုံမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ အဆင့်တစ်ဆင့် တက်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။

ထိုအတွေး ဝင်လာစဉ်မှာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထံမှ ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက ဘာဖိအားလဲ"

စူးချီမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း သွေးနှင့်စွမ်းအင်များ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မီးလျှံကျမ်း၏ အကြောမှတ် ၅၆ မှတ်မှာ တိတ်တဆိတ် တုန်ခါနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုတုန်ခါမှုက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ်တွင် ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုဖိအားမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နှိမ်စက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုသိပ်သည်းကျစ်လျစ်သွားစေရန် လုပ်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"မီးလျှံကျမ်းက စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ ပိုပြီး သိပ်သည်းစေတာလား"

စူးချီမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည်လည်း ကူးပြောင်းလာသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း ထူးခြားနေသည်ဟု မခံစားခဲ့ရပေ။ ယခုမှသာ မီးလျှံကျမ်း၏ စွမ်းအားကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပိုမိုခိုင်မာလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

မီးလျှံကျမ်းက ဆေးဝါးများကို သန့်စင်ပေးနိုင်လျှင် လူကိုလည်း အဘယ်ကြောင့် မသန့်စင်ပေးနိုင်ရမည်နည်း။ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖိုတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာ သန့်စင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မီးလျှံကျမ်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို သိပ်သည်းစေသော စွမ်းရည် ပါရှိနေခြင်းမှာ မဆန်းပေ။

ဤသည်မှာ မထင်မှတ်ဘဲ ရရှိလာသော နောက်ထပ် လက်ဆောင်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းရည်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မီးလျှံကျမ်းသည် ရှောင်မိသားစု၏ ကျင့်စဉ်များထက် များစွာ သာလွန်သွားပေလိမ့်မည်။ စူးချီသည် သူ၏ စမ်းသပ်မှုအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကဲ ... အခုတော့ မီးလျှံကျမ်းနဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေလိုက်ကြရအောင်"

အခန်း (၈၈) - ပြောင်းရွှေ့ခြင်းနှင့် အတူနေထိုင်ခြင်း

စူးချီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် မြို့ပြင်ဆင်ခြေဖုံးရှိ ရေကန်အနီးသို့ ယူနီဖောင်းဝတ် အရာရှိ သုံးဦး ရောက်ရှိလာကြသည်။ စူးချီ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် လှုပ်ရှားမှုကြီးကြောင့် အနီးအနားရှိ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့များ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မီးလျှံကျမ်း၏ အကြွင်းအကျန်များမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း လေထုထဲတွင်မူ မီးဓာတ်သားရဲတို့၏ အနံ့နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် တုန်ခါမှုများမှာ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အရာရှိတစ်ဦးက စက်ကိရိယာများဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာ မီးဓာတ်သားရဲရဲ့ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး အဆင့်ခြောက်ကို တက်လှမ်းသွားတာပဲ"

ထိုစကားကြောင့် ကျန်ရှိသူများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါဟာ ရှောင်မိသားစုရဲ့ ကျင့်စဉ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံကို စုပ်ယူနိုင်တာက သူတို့ရဲ့ ပညာရပ်ကလွဲလို့ တခြားမရှိဘူးလေ"

အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြရသည်။ နိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်းတော့မည့် ဘေးအန္တရာယ်က နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အနစ်နာခံရန် ဝန်မလေးကြပေ။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် မိသားစုဝင်များနှင့် မိဘပြည်သူများ ရှိနေသဖြင့် နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိပေ။ ပြည်သူများ အန္တရာယ်ကြုံလာပါက သွေးနှင့်စွမ်းအင် မဟာတံတိုင်းကို ဒိုင်းသဖွယ် အသုံးပြုကာ အသက်ပေး ကာကွယ်ကြရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အသက်ရှင်လိုသည့် ဆန္ဒကတော့ လူတိုင်းတွင် ရှိစမြဲပင်။ အကယ်၍သာ ရှောင်မိသားစုက သူတို့၏ ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ပေးခဲ့လျှင် စစ်သည်များ၏ အသေအပျောက်မှာ များစွာ လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှောင်မိသားစုကမူ ထိုကျင့်စဉ်ကို အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သည်။ ရှောင်မိသားစု၏ လုပ်ရပ်မှာ ဥပဒေအရရော လူမှုရေးအရပါ မှားယွင်းခြင်း မရှိသော်လည်း စစ်သည်များအဖို့မူ လက်ခံရန် ခက်ခဲလှသည်။ ရှောင်မိသားစုသည် သူတို့ သေဆုံးသွားမည့် အခြေအနေကို ထိုင်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။

"တောက် ... ရှောင်မိသားစုကလွဲရင် မီးဓာတ်သားရဲတွေကို တန်ပြန်နိုင်မယ့် ကျင့်စဉ်မျိုး တခြားမှာ မရှိတော့ဘူးလား"

အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရဲဘော်တစ်ဦးက သူ၏ အိတ်ထဲမှ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတုန်း ဆေးလိပ်မသောက်ရဘူးဆိုတဲ့ စည်းကမ်း ရှိတယ်လေ"

"သောက်လိုက်ပါကွာ၊ ငါတို့ဘဝမှာ နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက်များ ဆေးလိပ်သောက်ခွင့် ရဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ"

နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားရပြန်သည်။ အဆုတ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားသော ဆေးလိပ်ငွေ့များကသာ သူတို့၏ ရင်ထဲမှ မကျေနပ်ချက်များကို ခေတ္တမျှ ဖြေဖျောက်ပေးနိုင်တော့သည်။

...

"နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ဒီထက်စောပြီး အချောသတ်လို့ မရဘူးလား"

နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ် ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးနေပြီး နိုင်ငံနှင့် လူမျိုးအတွက် စိုးရိမ်နေသည့် အမူအရာ ရှိနေသည်။

"စစ်တပ်ထဲက အခြေအနေတွေက အတော်လေး တင်းမာနေတယ်လို့ ကြားတယ်၊ စစ်သည်တွေရဲ့ စိတ်အခြေအနေကလည်း အတော်လေး ထိခိုက်နေကြပုံပဲ၊ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားမှာကို ငါစိုးရိမ်မိတယ်"

ရှန်ကျစ်ရှား ပြောလိုက်သည့် စကားများမှာ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် မှန်ကန်လှသည်။ မနေ့က သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ စစ်တပ်နှင့် ရှောင်မိသားစုအကြားရှိ တင်းမာမှုများကို သူမ သိရှိခဲ့ရသည်။ ရှောင်မိသားစုက ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်မပေးဘဲ အချိန်ဆွဲနေခြင်းမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကျိုးအမြတ်ကို လိုချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စူးချီသာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လျှင် ရှောင်မိသားစုကို ဖိအားပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ ရံဖန်ရံခါ ထက်မြက်တတ်သော ဦးနှောက်က အကျိုးကျေးဇူး သုံးခုကို တွက်ချက်မိလိုက်သည်။ ပထမအချက်မှာ ကျင့်စဉ်အသစ်က မီးလျှံများကို စုပ်ယူနိုင်ပါက စစ်သည်များအတွက် အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ရှောင်မိသားစုကို သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အား အမြန်ဆုံး ထုတ်ပြန်ပေးရန် ဖိအားပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ တတိယအချက်မှာမူ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

စူးချီအနေဖြင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ပုံမှန်အားဖြင့် သုံးလခန့် အချိန်ယူရလေ့ ရှိသည်။ အကယ်၍ ထိုအချိန်ကို အတင်းအကျပ် လျှော့ချခိုင်းလိုက်ပါက ကျင့်စဉ်တွင် အားနည်းချက်များ ပါဝင်လာပေလိမ့်မည်။ ကျင့်စဉ်တွင် အားနည်းချက် ရှိနေပါက ကျောင်းသားများ စိတ်ပျက်ပြီး ကျောင်းထွက်ကြမည်မှာ သေချာသည်။ ထိုအခါ သူမ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန် ပိုမို နီးစပ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် စူးချီကမူ သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ စနစ်မှ လဲလှယ်ထားသော ကျင့်စဉ်ဖြစ်သဖြင့် အချိန်ယူရန် မလိုသော်လည်း သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် သုံးလဟူသော အချိန်ကို သူ သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"သုံးလဆိုတာက တကယ့်ကို တင်းကျပ်တဲ့ အချိန်ဇယားပါ၊ ဒီထက် စောရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျင့်စဉ်မှာ အားနည်းချက်တွေ ရှိသွားနိုင်တယ်"

စူးချီက အမှတ်မထင် ပြောလိုက်သော်လည်း နားထောင်သူ ရှန်ကျစ်ရှားအတွက်မူ အလွန် အဓိပ္ပာယ် ရှိသွားခဲ့သည်။

"အားနည်းချက်တွေ ဟုတ်လား"

ရှန်ကျစ်ရှား၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားတော့သည်။ သူမ၏ ထင်မြင်ချက်မှာ မှန်ကန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချီကိုသာ ဖိအားပေးလိုက်ပါက ကျင့်စဉ်တွင် အားနည်းချက်များ ပါလာမည်မှာ သေချာသည်။ သူမသည် အသနားခံသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ကျင့်စဉ်ဖန်တီးတဲ့ အချိန်ကို လျှော့ချဖို့ တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလား၊ ဥပမာ ရှင့်အတွက် စားသောက်ဖွယ်ရာတွေကို အရောက်ပို့ပေးဖို့ လူသီးသန့် စီစဉ်ပေးတာမျိုး၊ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမ သီးသန့်ထားပေးတာမျိုးပေါ့၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်နိုင်မယ့် သီးသန့်နေအိမ်တစ်လုံးပါ ကျွန်မ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"

စူးချီသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"နေအိမ်က တကယ်ပဲ လုံခြုံပြီး သီးသန့် ဖြစ်မှာလား"

"သေချာပေါက် ဖြစ်မှာပေါ့"

စူးချီသည် ကျောင်းတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဝန်လေးနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုက်ကျိကျင့်စဉ်ကြောင့် သူသည် ငွေအမြောက်အမြား ရရှိထားသလို နာမည်လည်း ကြီးနေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းအတွင်းရှိ ကျောင်းသူများနှင့် ဆရာမအချို့မှာ သူ့ကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားနေကြခြင်းကို သူ ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကမ်းလှမ်းမှုမှာ သူအလိုချင်ဆုံး အရာပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းပြောသလို နေထိုင်မှု ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်း ရမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်ပတ်လောက် စောပြီး အပြီးသတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီလေ"

ရှန်ကျစ်ရှားသည် အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။ သူမသည် စူးချီအား ပြောင်းရွှေ့ရန်အတွက် ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ စီစဉ်ပေးသည့် နေရာမှာ ရှာကန်အနီးရှိ အိပ်ခန်းလေးခန်း၊ ဧည့်ခန်းနှစ်ခန်းနှင့် ရေချိုးခန်း သုံးခန်းပါသော စံအိမ်ကြီးတစ်လုံးပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုအိမ်မှာ ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကိုယ်ပိုင် အိမ်ဂေဟာ ဖြစ်သည်။ စူးချီကို သူမ၏ အနီးအနားတွင် ထားရှိခြင်းဖြင့် အခြားသော မိန်းကလေးများ၏ ရန်မှ ကာကွယ်နိုင်သလို သူတို့နှစ်ဦးအကြား ဆက်ဆံရေးမှာလည်း ပိုမို တိုးတက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျင့်စဉ် ဖန်တီးရာတွင်လည်း စူးချီအား အလွန်အကျွံ မပင်ပန်းစေရန် သူမ စောင့်ရှောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ဤသို့ဖြင့် စူးချီသည် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် သူမနှင့် တစ်အိမ်တည်း အတူနေထိုင်ရသည့် ဘဝသစ်ကို စတင်လိုက်ရတော့သည်။