အခန်း (၉၅-၉၆)

အခန်း (၉၅) - ဟန့်တားပိတ်ဆို့ခြင်း

စာသင်ဝိုင်း ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင်မူ ကွန်ရက်သင်တန်း စာမျက်နှာထက်၌ ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု စိုးမိုးသွားလေသည်။ ကျောင်းသားများအားလုံးမှာလည်း ခဏတာမျှ မှင်သက်နေကြရသည်။ အချို့သော ကျောင်းသားများထံမှ မှတ်ချက်အနည်းငယ်သာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဆရာစူး ပြောတာတွေက တကယ်ပဲလား"

"ကျင့်စဉ်တွေက အဆင့်တက်နိုင်တာ တကယ်လား"

"ဒါပေမဲ့ မီးဓာတ်သားရဲတွေ လိုအပ်တယ်ဆိုတော့ သာမန်လူတွေက ဘယ်မှာသွားရှာရမှာလဲ"

ဝူမြို့ရှိ ရှောင်မိသားစု အဆောက်အအုံ၏ ဂြိုဟ်တုအစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ လင်းထိန်နေသော မျက်နှာပြင်ကြီး နှစ်ခုထက်တွင် အကြီးအကဲ ရှောင်လင်းနှင့် အခြားသော မိသားစုကြီးများမှ အကြီးအကဲများသည် စူးချီ၏ သင်တန်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

စူးချီ၏ သင်တန်းပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသော အစည်းအဝေးခန်းအတွင်း၌ ရှောင်လင်း၏ အသက်ရှူသံများမှာ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ထိုစဉ် တံခါးခေါက်သံနှင့်အတူ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး ဝင်လာခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲ ... စမ်းသပ်မှု ရလဒ်တွေ ထွက်လာပါပြီ"

"ရှောင်ချန်က မီးလျှံကျမ်းကို သုံးပြီး ငါတို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ မီးဓာတ်သားရဲ ငါးကောင်ကို စုပ်ယူလိုက်ပါတယ်၊ အဲဒီအခါမှာ သူ့ရဲ့ သွေးနဲ့စွမ်းအင် လည်ပတ်တဲ့ အကြောမှတ်တွေက ၁၈ မှတ်ကနေ ၅၆ မှတ်အထိ တိုးသွားပြီး ကျင့်စဉ်ရဲ့ စွမ်းအားကလည်း လေးဆလောက် မြင့်တက်သွားတာကို တွေ့ရပါတယ်"

ထိုသူက အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြသရင်း ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သုံးသပ်ချက်အရဆိုရင် မီးဓာတ်သားရဲတွေသာ လုံလောက်မယ်ဆိုရင် မီးလျှံကျမ်းဟာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းက အကြောမှတ် ၇၂၀ လုံးကို အသက်သွင်းပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါကို ဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်စဉ်အထိ မြှင့်တင်ဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ မီးဓာတ်သားရဲပေါင်း ကုဋေနှစ်သောင်းကျော်လောက် လိုအပ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ကိန်းဂဏန်းတွေက များပြားလွန်းပေမဲ့ စူးချီရဲ့ ကျင့်စဉ် အဆင့်မြှင့်တင်မှု စနစ်ကတော့ လက်တွေ့မှာ တကယ်ကို ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်"

လက်အောက်ငယ်သား၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်လင်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူသည် အခြားသော မိသားစုအကြီးအကဲများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့အားလုံးမှာလည်း ကိုယ်စီအတွေးများဖြင့် ငြိမ်သက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အားလုံးပဲ ... မင်းတို့ မစိုးရိမ်ကြဘူးလား"

မိသားစုအကြီးအကဲ အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ အတန်ကြာမှ ထန်မိသားစု အကြီးအကဲက စကားစလိုက်သည်။

"ဘာကို စိုးရိမ်ရမှာလဲ"

"ကိုယ်စားလှယ်ထန် ... ဘာလို့ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေရတာလဲ၊ စူးချီသာ ရှိနေရင် ငါတို့ မိသားစုတွေ ခေတ်အဆက်ဆက် ထိန်းသိမ်းလာခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ် အားသာချက်တွေက ဘယ်လောက်အထိ ခံမှာလဲ"

အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။ ဤသင်တန်းမတိုင်မီအထိ သူတို့သည် စူးချီအား အဆင့်နိမ့်နှင့် အဆင့်လတ် ကျင့်စဉ်များတွင်သာ ထူးချွန်သူဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ စူးချီ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် ကျင့်စဉ်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။ ထို့အပြင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ နယ်ပယ်ကို ကျွမ်းကျင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ယခုအခါ စူးချီသည် ကိုယ်တိုင် အဆင့်တက်နိုင်သော ကျင့်စဉ်မျိုးကို ဖန်တီးပြလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ မီးဓာတ်ကျင့်စဉ်ကို မိမိဘာသာ ကြီးထွားစေပြီး ဧကရာဇ်အဆင့်အထိ ရောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ မည်မျှတောင် ထူးကဲလှသည့် ပါရမီပါနည်း။ စူးချီ၏ ဦးနှောက်မှာ မည်သို့များ တည်ဆောက်ထားပါသနည်း။ သားရဲတို့၏ မီးလျှံကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ရန် မည်သို့များ တွေးမိခဲ့ပါသနည်း။

ယနေ့ စူးချီသည် မီးဓာတ်ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် အခြားသော စွမ်းအားများဖြစ်သည့် အသက်ဓာတ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဓာတ်များကိုပါ ဖန်တီးလာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။ စူးချီကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာ နိုင်ငံအတွက် ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မိသားစုကြီးများအတွက်မူ အိပ်မက်ဆိုးပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့အား ဆက်လက်ခွင့်ပြုထားမည်ဆိုပါက မိသားစုကြီးများသည် သမိုင်း၏ စင်မြင့်ထက်မှ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းပေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲရှောင် ... မင်းက စူးချီကို တိုက်ရိုက် ရှင်းပစ်ချင်တာလား"

"သူ့ရဲ့နောက်မှာ အစိုးရလည်း ရှိသလို ရှန်မိသားစုလည်း ရှိနေတယ်နော်"

အစိုးရနှင့် ရှန်မိသားစု ဟူသော စကားကြောင့် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြရပြန်သည်။ အစိုးရတစ်ခုတည်းဆိုပါက သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်သော်လည်း ရှန်မိသားစုမှာမူ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ ရှန်မိသားစုတွင် ခေတ်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာသည့် ကျင့်စဉ်များ မရှိသော်လည်း သူတို့၏ မာန်မာနမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ သူတို့သည် မိသားစုဝင်များကို အခြားသော မိသားစုများ သို့မဟုတ် စစ်တပ်သို့ စေလွှတ်ကာ ပညာသင်ယူစေသော်လည်း ထိုကျင့်စဉ်များကို မိသားစုအတွင်း ပြန်လည်ဖြန့်ဝေခြင်း မရှိပေ။ ဤနည်းဖြင့် သူတို့သည် အစိုးရ၏ သံသယကို ရှောင်လွှဲနိုင်သလို နေရာအနှံ့တွင်လည်း မမြင်နိုင်သော ဆက်ဆံရေး ကွန်ရက်ကြီးကို တည်ဆောက်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ရှန်မိသားစုဝင်တစ်ဦးကို ရန်စမိပါက သူတို့သည် သေခန်းစာတိုင်အောင် တိုက်ပွဲဝင်မည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

"စူးချီက ရှန်မိသားစုဝင် မဖြစ်သေးဘူး မဟုတ်လား" ဟု ချူမိသားစု အကြီးအကဲက မေးလိုက်သည်။

"စူးချီက ရှန်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်မလေးနဲ့ တစ်အိမ်တည်း အတူနေနေပြီ၊ သူဟာ ရှန်မိသားစုရဲ့ အနာဂတ် အကြီးအကဲ ဖြစ်လာမယ့်သူလို့ ငါ သံသယရှိမိတယ်"

ရှန်မိသားစုသည် ပါရမီရှိသော သမက်များကို ရွေးချယ်ကာ အာဏာလွှဲအပ်လေ့ရှိသည့် အစဉ်အလာ ရှိသည်။ ဤနည်းဖြင့် သူတို့သည် သွေးနှောမှု ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွှားကာ အတော်ဆုံးသော ပါရမီရှင်များကို မိသားစုအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု စူးချီသည် ရှန်မိသားစု၏ အိမ်ဂေဟာသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်သွားခြင်းမှာ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို အတည်ပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော စူးချီအား ထိပါးမိပါက ရှန်မိသားစု၏ ပြင်းထန်သော လက်တုံ့ပြန်မှုကို ခံရမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ဘယ်သူက သူ့ကို သတ်မယ်လို့ ပြောလို့လဲ" ဟု ရှောင်လင်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မီးလျှံကျမ်းရဲ့ ကနဦး စွမ်းအားက အရမ်းကို အားနည်းတယ်၊ ငါတို့လည်း စမ်းကြည့်ပြီးပြီ၊ တခြားသော မီးလျှံတွေကို စုပ်ယူလို့ မရဘူး၊ အဲဒီတော့ စစ်တပ်နဲ့ ပြည်သူတွေဟာ နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ မီးဓာတ်သားရဲတွေသာ မရရှိခဲ့ရင် စူးချီဟာ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်ပြီး အင်တာနက်ပေါ်ကနေ ဆင်းပေးရတော့မှာပဲ"

ရှောင်လင်း၏ သုံးသပ်ချက်ကို ကြားသောအခါ အခြားသော အကြီးအကဲများ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။ စစ်တပ်အနေဖြင့် မီးဓာတ်သားရဲများ ရရှိနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကိုသာ ခေတ္တမျှ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မည်ဆိုပါက စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်ကို မည်သူက အမှတ်ကောင်း ပေးပါတော့မည်နည်း။ စူးချီ ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူသည် အင်တာနက်မှတစ်ဆင့် ပြည်သူများကို ကျင့်စဉ်များ ဖြန့်ဝေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်ကျမှ သူ့ကို မိသားစုကြီးများက ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရင်း သူတို့၏ အကျိုးအတွက်သာ အသုံးချကြမည် ဖြစ်သည်။

"လူထုအမြင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့တော့ မီးဓာတ်သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံဟာ သာမန်မီးနဲ့ ဘာမှမခြားနားကြောင်း၊ မီးဓာတ်သားရဲတွေကို သွားပြီး မရှာဖွေသင့်ကြောင်း ပညာရှင်တွေကို ပြောခိုင်းလိုက်မယ်"

"ငါတို့ မိသားစုတွေကလည်း တပည့်တွေကို မီးလျှံကျမ်း သင်ယူခိုင်းပြီး နိုင်ငံခြားက မီးဓာတ်သားရဲတွေ ရှိတဲ့နေရာတွေကို အမြန်ဆုံး သွားခိုင်းရမယ်၊ အဲဒီသားရဲတွေကို ငါတို့က အရင်ဆုံး စုပ်ယူပစ်ရမယ်"

"အချုပ်ပြောရရင်တော့ ... ပြည်တွင်းကို မီးဓာတ်သားရဲ တစ်ကောင်တောင် အဝင်မခံစေနဲ့"

အခန်း (၉၆) - နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်က ငါ့ကို လမ်းမှားအောင် လုပ်လိုက်ပြီ

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နှစ်ရက်တာ အချိန်ကာလသည် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ ဗဟိုရုပ်သံဌာန၏ ကွန်ရက်စာမျက်နှာထက်တွင် နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်၏ လောင်းကြေးပြိုင်ပွဲ ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရေနှင့်မီး နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် က ၄ ဒသမ ၅ မှတ် ရရှိထားပြီး မီးလျှံကျမ်း ကတော့ ၁ ဒသမ ၉ မှတ်သာ ရရှိထားသည်။ စူးချီနှင့် ထန်ကျန့်ချိုးတို့၏ လောင်းကြေးမှာ အစိုးရနှင့် မိသားစုကြီးများအကြား အားပြိုင်မှုတစ်ခုအဖြစ် အထင်အရှား ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ထိန်းညှိမှုအောက်တွင် လုံးဝတရားမျှတမှု ရှိစေရန်အတွက် စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်သည့် စစ်သည်သစ်များကို သီးသန့်အခန်းများတွင်သာ ထားရှိခဲ့ကြသည်။ အကဲဖြတ်သူများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေကို မသိရှိနိုင်ဘဲ မိမိတို့၏ အတွေ့အကြုံအရသာ အမှတ်ပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် စူးချီအနေဖြင့် ဤစီစဉ်မှုများကို များစွာ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ မီးလျှံကျမ်းမှာ သေချာပေါက် အနိုင်ရမည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်တပ်ဘက်မှ အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အရေးကြီးလှသော မီးဓာတ်သားရဲများကို လုံလောက်အောင် မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ထို့ကြောင့် မီးလျှံကျမ်းကို သင်ယူနေသည့် စစ်သည် တစ်သောင်းထဲမှ အနည်းငယ်သော သူများသာ မီးဓာတ်သားရဲများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်သွားသည့် စစ်သည်များမှာ သူတို့၏ အတွေ့အကြုံကို အခြားသူများအား ပြောပြခွင့် မရှိကြပေ။ သို့သော် သားရဲမရရှိသည့် စစ်သည်များမှာမူ အခြားကျင့်စဉ်များ ပြောင်းလဲ၍ မရတော့ဘဲ အင်အားများလည်း လျော့နည်းသွားသဖြင့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာကြသည်။ သူတို့သည် စစ်တပ်၏ စမ်းသပ်ခံ သတ္တဝါများ ဖြစ်နေပြီလားဟုပင် သံသယ ဝင်လာကြတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် မီးလျှံကျမ်းအပေါ် အမှတ်ပေးမှုမှာ အလွန်ပင် ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။ ၁ မှတ်သာ ပေးသူ အမြောက်အမြားနှင့် ၅ မှတ် အပြည့်ပေးသူ အနည်းငယ်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ၁ ဒသမ ၉ မှတ်ဟူသော ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်အနေဖြင့် အခြားနိုင်ငံများမှ မီးဓာတ်သားရဲများကို တင်သွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မိသားစုကြီးများက ဝါရောင်ကြက်ခြေနီ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ ဟူသော အမည်ကို အသုံးပြုကာ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှု အကြောင်းပြလျက် သူတို့၏ ထိပ်သီးပညာရှင်များကို နေရာအနှံ့ စေလွှတ်၍ ထိုသားရဲများကို အရင်ဆုံး သုတ်သင်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ မိသားစုကြီးများ၏ ထိုအသည်းအသန် ကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ရပ်များကြောင့် နိုင်ငံတကာတွင် ကြီးမားသော နာမည်ကောင်းများ ရရှိခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ စူးချီအား မီးဓာတ်သားရဲများ မရရှိစေရန် အကွက်စေ့စေ့ ဟန့်တားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိသားစုကြီးများမှ ပညာရှင်များသည် မီးလျှံကျမ်းကို တိတ်တဆိတ် သင်ယူခဲ့ကြပြီး ထိုကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းမှာ ရှောင်မိသားစု၏ ကျင့်စဉ်ထက်ပင် သာလွန်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထိုအချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အင်တာနက်ပေါ်၌ မီးလျှံကျမ်းအပေါ် သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာ ဝါဒဖြန့်မှုများကို အရှိန်မြှင့် လုပ်ဆောင်လာကြသည်။

နာမည်ကြီး ပညာရှင်များဖြစ်သော အိုက်တာကျင်၊ ဆိုက်ကျင်နှင့် ကျိုးလီပို တို့က မီးဓာတ်သားရဲများ၏ မီးလျှံမှာ သာမန်မီးနှင့် ဘာမျှမထူးခြားကြောင်းနှင့် စူးချီမှာ လောင်းကြေးနိုင်ရန်အတွက် နည်းမျိုးစုံဖြင့် လိမ်လည်နေကြောင်း အသီးသီး ပြောဆိုလာကြသည်။

"မီးလျှံကျမ်းက သင်ပြီးရင် တခြားဟာ ပြောင်းလို့မရဘူး၊ နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်က ငါ့ကို လမ်းမှားအောင် လုပ်လိုက်ပြီ" ဟူသော စကားသံများမှာ အင်တာနက်ပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

ဤသို့သော သတင်းများကြောင့် လူအများမှာ မီးလျှံကျမ်းအပေါ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့လာကြသည်။ စစ်သည်သစ်များမှာလည်း သူတို့၏ မိဘများ၊ ချစ်သူများထံမှတစ်ဆင့် ထိုသတင်းများကို ကြားသိနေကြရသဖြင့် သူတို့၏ အကဲဖြတ်မှုများအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလာခဲ့သည်။ ချန်းဟန် ဆိုသည့် စစ်သည်သစ်လေးမှာလည်း သူ၏ မိခင်ထံမှ မီးလျှံကျမ်းအပေါ် ဝေဖန်မှုများကို ကြားသိရပြီးနောက် စိတ်ပျက်အားလျော့သွားခဲ့ရသည်။

နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌မူ စိတ်မကောင်းစရာ အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ရဲ့ရှူးယောင်နှင့် ဆရာမယွမ်ယွမ်တို့မှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ရမှတ်များကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်နေကြသည်။ စူးချီသာ အနားယူသွားခဲ့လျှင် ကျောင်းမှာလည်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

"နောက်ထပ် ငါးရက်ပဲ ကျန်တော့တယ် ဆရာစူး၊ ငါတို့မှာ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိပါဦးမလား" ဟု ဆရာမယွမ်ယွမ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် မေးလိုက်သော်လည်း စူးချီမှာမူ ဘာမျှပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်မှာမူ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေသည်။ ကျောင်းထွက်ရန် လျှောက်ထားသူ ခုနစ်သိန်းခွဲအထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားသစ် တစ်သန်းနီးပါးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသော်လည်း မီးလျှံကျမ်းအပေါ် စိတ်ပျက်ကာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကျောင်းထွက်ရန် ပြင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူမအတွက် သွေးနှင့်စွမ်းအင် ရမှတ် ဘီလီယံ ၂၆ ကျော် ရရှိတော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤရမှတ်များဖြင့် သူမသည် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရုံသာမက ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များသို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"စူးချီရဲ့ ကျင့်စဉ်က အစစ်ဖြစ်စေ၊ အတုဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ဘူး၊ ဒီဝဋ်ကြွေးတွေအားလုံးကို ငါပဲ တစ်ယောက်တည်း ခံယူလိုက်ပါ့မယ်" ဟု သူမက ကျေနပ်စွာ တွေးနေမိသည်။

သူမ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ စူးရှသော အချက်ပေးသံကြီး မြည်ဟီးလာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖုန်းထဲသို့ သတိပေးချက်များ ရောက်ရှိလာသည်။ ချောက်နက်ကြီး၏ မူမမှန်မှုကြောင့် လူအများ ဘေးလွတ်ရာသို့ အမြန်ဆုံး ရှောင်ရှားရန် သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချောက်နက်ကြီး၏ ဘေးအန္တရာယ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၉၆) - ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့သွား၍ မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူပြသခြင်း

ချောက်နက်ကြီး၏ ဘေးအန္တရာယ်က နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြန်ပြီလား။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တစ်နိုင်ငံလုံး ဟုန်းဟုန်းတောက် သွားခဲ့တော့သည်။

လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၃၀ ကျော်တိုင်အောင် ချောက်နက်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သဖြင့် ပြည်သူများမှာ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ယဉ်ပါးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ချောက်နက်အန္တရာယ်ကို လူအများက များစွာ အလေးမထားခဲ့ကြပေ။ စစ်သည်ဟောင်း တစ်သောင်း၏ ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့စဉ်က အစိုးရက ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ဝါဒဖြန့်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ပြည်သူများမှာ များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ကြပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်သူများကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုခဲ့ကြသော်လည်း မကြာမီမှာပင် သူတို့၏ ပုံမှန်ဘဝထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် ချောက်နက်ကြီး၏ မူမမှန်မှုမှာ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျှ စိပ်လှသော ဘေးအန္တရာယ်များက မည်မျှပင် သတိမထားမိသူကိုပင်လျှင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ငြိမ်းချမ်းသော နေ့ရက်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီလား။ နောင်တွင် အနောက်နိုင်ငံများကဲ့သို့ပင် ချောက်နက်ကြီး၏ အဆုံးမရှိသော နှောင့်ယှက်မှုများကို ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရတော့မည်လား။ ဤအတွေးမှာ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံနေတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိတ်လန့်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ အင်တာနက်စာမျက်နှာများထက်တွင် ချောက်နက်ကြီးအကြောင်းသာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ "ဒါက မဟုတ်သေးဘူး" ၊ "ဒီနှစ်ထဲမှာ ချောက်နက်ကြီးက သိပ်ပြီး သောင်းကျန်းနေတယ်" ၊ "ပေါ့ပေါ့တန်တန် နေလို့ မရတော့ဘူး" ၊ "ရိက္ခာတွေ ကြိုစုထားမှ ဖြစ်မယ်၊ မဟာတံတိုင်းသာ ကျိုးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ၊ "စိုးရိမ်မနေပါနဲ့၊ အနည်းဆုံး ငါးနှစ်လောက်တော့ ခံဦးမှာပါ" ၊ "ရှေ့တန်းက အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ၊ ဘယ်သူက တိတိကျကျ ဖြေပေးနိုင်မလဲ" စသည့် အမေးအဖြေများဖြင့် ဆူညံနေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှား၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ "ဒါက ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"။ ချောက်နက်အန္တရာယ် ကြုံလာတိုင်း ဖျော်ဖြေရေးနှင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အားလုံးကို ခေတ္တ ဆိုင်းငံ့ထားရလေ့ ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျောင်းထွက်ခြင်းနှင့် ငွေပြန်အမ်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များမှာလည်း ကြန့်ကြာသွားတော့မည် မဟုတ်ပါလော။ "ဒီနတ်ဆိုးချောက်နက်ကြီးကတော့ ငါ ဧကရာဇ်ဖြစ်မယ့် လမ်းကို လာပြီး ပိတ်နေတာပဲ" ဟု သူမ တွေးမိသည်။

ခဏမျှ စိတ်ပျက်နေပြီးနောက် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲ၍ မရမှန်း သိသဖြင့် သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးချီ၏ ကျင့်စဉ် ဖန်တီးမှုကို သူမ နှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့သည်ကို တွေးကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် နှစ်သိမ့်နေမိသည်။

ကျင့်စဉ်က ညံ့ဖျင်းနေသည်ဆိုသော အချက်မှာမူ ချောက်နက်အန္တရာယ်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ညံ့သည်ဟုလည်း အပြည့်အဝ မဆိုနိုင်ပေ။ မီးလျှံများကို စုပ်ယူနိုင်သည့် စွမ်းရည်မှာ သူမကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီး ထိရောက်မှုရှိကြောင်း အတည်ပြုထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုစွမ်းရည်မှလွဲ၍ ကျန်သည့် အချက်များမှာမူ တကယ့်ကို အခြေအနေ ဆိုးရွားလွန်းလှသည်။

သို့သော်လည်း စူးချီကို သူမ အပြစ်မတင်နိုင်ပေ။ စူးချီမှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အစအဆုံး ဖန်တီးရန် သုံးလသာ အချိန်ရခဲ့သည်။ သူမကပင် ထိုအချိန်ကို တစ်ပတ်ခန့် ထပ်ပြီး လျှော့ချခဲ့သေးသည်။ ထိုအတောအတွင်း သူမသည် စူးချီအား တစ်နေ့ ခြောက်နပ် ကျွေးမွေးခဲ့သလို ဂိမ်းကစားရန်လည်း နည်းမျိုးစုံဖြင့် မြူဆွယ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်စဉ်မှာ အားနည်းချက်များ ရှိနေမည်ကို သူမ ကြိုတင် သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

စကားပုံ တစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလော၊ "မင်းအကြောင်းကို မင်းရဲ့ အိပ်ရာဖော်ထက် ဘယ်သူက ပိုသိမှာလဲ" ဟူ၍။ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ စူးချီ၏ အိပ်ရာဖော် မဖြစ်သေးသော်လည်း တစ်အိမ်တည်း အတူနေနေသူ ဖြစ်သည်။ စူးချီ၏ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များကို သူမ အသေအချာ မသိသော်လည်း ဤကျင့်စဉ်၏ အခြေအနေကိုမူ သူမ ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သက်ပြင်းတစ်ချက်က လေထဲမှာ ဝဲလွင့်သွားရပြန်သည်။ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူမ စူးချီကို အတော်လေး အားနာမိသည်။ ကျောင်းတစ်ခုလုံးမှာ သူ့အပေါ်မှာသာ အမှီပြုနေရသော်လည်း သူမကဲ့သို့သော ကျောင်းအုပ်ဆိုးနှင့် တွေ့ကာ အမြဲတမ်း နှောင့်ယှက်ခြင်း ခံနေရသည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုသို့တွေးကာ ရှန်ကျစ်ရှားသည် ဘုရား၊ တရား တောင်းတသည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ နတ်မင်းကြီးများထံ ဆုတောင်းနေသလို စူးချီကိုလည်း တောင်းပန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ "နတ်မင်းကြီးတွေ၊ သိကြားမင်းကြီးနဲ့ ဘုရားရှင်တို့ရယ်၊ ကျွန်မကို ကူညီကြပါ၊ ဒီတစ်ခါလေးပဲ၊ ဒီတစ်ခါလေးပဲ ကျွန်မအတွက် ရမှတ်တွေ အဆင်ပြေပြေ ရပါစေတော့"။

အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် ပျင်းရိလှသော ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်မှာ ယနေ့ခေတ် လူငယ်များ၏ "ဘာသာရေး လိုက်စားမှု" အနှစ်သာရကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ကံတရားအကြားတွင် ဆုတောင်းခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ "ငါသာ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရင်တော့ စူးချီကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထားပြီး သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးတွေကို အပြည့်အဝ ဆပ်ပါ့မယ်" ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

ဆုတောင်းသံများဖြင့် သူမ၏ စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နေစဉ်မှာပင် ရဲ့ရှူးယောင်က သတိပေးလိုက်သည်။ "အန်တီ၊ ဘေးကင်းရာ ခိုလှုံရာကို သွားကြရအောင်လေ"။ "အေး သွားကြမယ်လေ"။

သူမ ပြန်ပြောရန် ပြင်စဉ်မှာပင် ဖုန်းထဲသို့ သတိပေးချက်တစ်ခု ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ သူမ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ "နိုင်ငံတော်ကို အတူတူ ကာကွယ်ကြပါစို့" ၊ "ယခုတစ်ကြိမ် သားရဲများမှာ မီးဓာတ် အလွန်ပြင်းထန်သော မီးအဆိပ်ဖလံကောင်များ ဖြစ်သည်" ၊ "မီးဓာတ်ကို စုပ်ယူနိုင်သော ကျင့်စဉ်များ သင်ယူထားသူများအနေဖြင့် မဟာတံတိုင်းသို့ လာရောက်ကူညီကြရန် အစိုးရမှ တိုက်တွန်းပါသည်" ၊ "ကိုက်ညီသော ကျင့်စဉ်များမှာ မီးလျှံကျမ်း၊ ရေနှင့်မီး နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် နှင့် အခြားကျင့်စဉ်များ ဖြစ်ကြသည်"။

ဟင်။ ထိုသတင်းကို မြင်ရသောအခါ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ စိတ်ဝင်တစား ဝင်ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ လူအများက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပါဝင်ကြလိမည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မှတ်ချက်များမှာမူ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် သံသယများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ "မယုံကြနဲ့" ၊ "ငါတို့ကို အသေခံခိုင်းနေတာပဲ" ၊ "ဟုတ်တယ်၊ မီးလျှံကျမ်းကို သင်ရင် အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်သွားတာပဲ၊ မီးစုပ်တာကလွဲရင် ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး" ၊ "ဒီမီးလျှံကျမ်းက ငါတို့ကို အသေခံခိုင်းဖို့ လုပ်ထားတဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုလို့ ငါ သံသယရှိတယ်" ၊ "ငါတော့ အသေမခံနိုင်ဘူး" စသည့် မှတ်ချက်များမှာ နေရာအနှံ့ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အကျိုးအကြောင်းကို သေချာစဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ မီးလျှံကျမ်းအပေါ် သံသယများ ရှိနေချိန်တွင် အစိုးရက ဤကျင့်စဉ်ကို ထိပ်ဆုံးမှ တိုက်တွန်းလိုက်သဖြင့် လူအများက ပို၍ စိုးရိမ်သွားကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်၏ ဦးနှောက်မှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အကြံတစ်ခု ရရှိသွားတော့သည်။ "ငါကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းကို သွားပြီး မီးလျှံစုပ်ယူပြရင်း တိုက်ရိုက်လွှင့်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"။ ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် နေ့တိုင်း ဂိမ်းကစားနေသည့် စူးချီ ဖန်တီးထားသော ကျင့်စဉ်မှာ အကောင်းစား ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။ မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာလည်း အပိုပြောခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျောင်းထွက်မည့်သူမှာ ခုနစ်သိန်းခွဲသာ ရှိသေးသဖြင့် စူးချီကို ယုံကြည်နေသေးသည့် ကျောင်းသားများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။ ထိုသူများကိုပါ အယုံအကြည် ပျက်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် သူမကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ပြသရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က မီးဓာတ်သားရဲ ရှာမရသဖြင့် မစမ်းသပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အခွင့်အရေး ရရှိပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသာ မဟာတံတိုင်းသို့ သွားပြီး မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူပြလိုက်ပါက မီးလျှံကျမ်း၏ ထိရောက်မှုကို သက်သေပြနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ မထိရောက်မှန်း သိသွားပါက ကျန်ရှိသော ကျောင်းသား ငါးသိန်းမှာလည်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကျောင်းထွက်ကြမည်မှာ သေချာသည်။ ထိုအခါ သူမအတွက် သွေးနှင့်စွမ်းအင် ရမှတ် ဘီလီယံ ၅၀ ကျော် ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ တွေးရင်းနှင့်ပင် ရင်ခုန်နေတော့သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးချီအပေါ် အပြစ်ရှိသလို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်တာက စူးချီအပေါ် နည်းနည်းတော့ မတရားရာ မကျဘူးလား"။ စူးချီအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးခဲ့ရခြင်းမှာ သူမ၏ နှောင့်ယှက်မှုများကြောင့်လည်း ပါဝင်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် သူမမှာ ခဏမျှသာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးပြီးပြီဖြစ်ရာ ထိုကျင့်စဉ်၏ အမှန်တရားကို ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ယခု မသိရလျှင်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် လူအများ သိရှိသွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ယခု သူမကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းသို့ သွားရောက်ခြင်းမှာ နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်၏ သဘောထားကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်မှာ အားနည်းချက် ရှိနေလျှင်ပင် နိုင်ငံနှင့် လူမျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့် ဆောင်ရွက်နေသည်ကို လူအများက မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤတာဝန်သိစိတ်ကြောင့်ပင် ကျင့်စဉ် ဖန်တီးမှု ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင်တောင် လူအများက စူးချီကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြလိမ့်မည်ဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။

"ဟေး၊ အားလုံး ပျော်ရွှင်သွားကြတာပေါ့"။ သူမ၏ အကြံအစည်မှာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှသည်ဟု သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးကျူးနေမိသည်။ "ဒါ့အပြင် ငါကလည်း အခု အဆင့်ခြောက် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီပဲ၊ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို လူတွေရှေ့မှာ ထုတ်မပြရရင်တော့ နှမြောစရာကြီး ဖြစ်မှာပေါ့"။

သူမ၏ အင်အားမှာ သူမနှင့် သက်တူရွယ်တူ ပါရမီရှင်များကိုပင် လွှမ်းမိုးနိုင်နေပြီ ဖြစ်ရာ လူရှေ့ထွက်ပြရန် အချိန်တန်ပြီဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ ဘေးကင်းရာကို မသွားတော့ဘူး၊ ရဲ့ရှူးယောင်၊ အစိုးရကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ၊ ငါကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းကို သွားပြီး မီးလျှံကျမ်းနဲ့ မီးဓာတ်သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံကို စုပ်ယူပြရင်း တိုက်ရိုက်လွှင့်ချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်၊ မီးလျှံကျမ်းရဲ့ အစွမ်းကို တစ်ကမ္ဘာလုံး သိအောင် ငါ သက်သေပြမယ်"။

သူမက ထိုသို့ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ "လူတွေ အမှန်တရားကို သိသွားပြီးတော့ ကျောင်းကနေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်သွားကြပါစေတော့" ဟုသာ ဆုတောင်းနေတော့သည်။