အခန်း (၉၇-၉၈)

အခန်း (၉၇) - မပြေးနဲ့၊ ဒီနတ်ဆိုး

ရဲ့ရှူးယောင်တစ်ယောက် အစိုးရနှင့် မဆက်သွယ်ရသေးမီမှာပင် စစ်တပ်၏ ဆင့်ခေါ်စာက နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်သို့ အရင်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မီးလျှံကျမ်းကို စမ်းသပ်ခဲ့သည့် စစ်သည်သစ် တစ်သောင်းကို ရှေ့တန်းသို့ စေလွှတ်ပြီးနောက်တွင်မူ ထူးခြားသော ရလဒ်များ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုစစ်သည်များသည် မီးအဆိပ်ဖလံကောင်များကို တိုက်ခိုက်လေလေ ပိုမို အင်အားကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် အစိုးရသည် ကျန်ရှိသော စစ်သည်သစ်များကိုလည်း အချိန်တိုအတွင်း မီးလျှံကျမ်း တတ်မြောက်စေရန်အတွက် စူးချီအား စစ်စခန်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချီအား စစ်တပ်က ခေါ်ဆောင်သွားချိန်တွင် ရဲ့ရှူးယောင်ကလည်း သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြခဲ့သည်။ အစိုးရ တာဝန်ရှိသူများက ခေတ္တမျှ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ရှန်ကျစ်ရှားအား ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာမှနေ၍ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခွင့် ပြုလိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ မီးလျှံကျမ်းအပေါ် သံသယရှိနေသူများကို အမှန်တရား သိစေနိုင်သလို ပြည်သူများကိုလည်း ရှေ့တန်းသို့ လာရောက်ကူညီရန် ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဟု သူတို့ ယူဆခဲ့ကြသည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် သွေးနှင့်စွမ်းအင် မဟာတံတိုင်းရှိ ကျန်းရှန် ကင်းမျှော်စင်ရှေ့၌ ဖြစ်သည်။ ရဲ့ရှူးယောင်နှင့် အဖွဲ့သားများမှာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မည့် ပစ္စည်းကိရိယာများကို ပြင်ဆင်နေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချောက်နက်အန္တရာယ်မှာ စတင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အစောပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် စစ်တပ်က အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ချောက်နက်ကြီးထဲမှ မီးအဆိပ်ဖလံကောင်များမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေကြသည်။

လူအများမှာ စစ်မြေပြင်၏ အစွန်းပိုင်းတွင် ရှိနေကြသော်လည်း အန္တရာယ်ကတော့ ရှိနေဆဲပင်။ သူတို့နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဒဏ်ရာရနေသော မီးအဆိပ်ဖလံကောင် အကောင် ၅၀ ခန့် ပျံသန်းနေကြသည်။ ထိုသားရဲများသည် ဒဏ်ရာရနေသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဆိပ်ငွေ့များနှင့် မီးလျှံများမှာမူ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းကို ဒုက္ခပေးရန် လုံလောက်လှသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မစတင်မီ နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ် အွန်လိုင်းစနစ်မှတစ်ဆင့် ကျောင်းသားအားလုံးထံသို့ အသိပေးချက် ပေးပို့လိုက်သည်။

"နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ် ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းသို့ သွားရောက်ကာ မီးလျှံကျမ်း၏ မီးစုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို လက်တွေ့ပြသမည်"

ဤသတင်းကြောင့်ပင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု စတင်သည်နှင့် ကြည့်ရှုသူဦးရေမှာ နှစ်သိန်းကျော်သွားခဲ့သည်။ အမျိုးသားကျောင်းသားများအတွက်မူ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်မှာ သူတို့ အိပ်မက်ထဲက ဘုရင်မတစ်ပါး ဖြစ်နေသလို အမျိုးသမီးများအတွက်လည်း သူမမှာ အားကျစရာ စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

စူးချီမှာ စစ်တပ်သို့ ရောက်နေသဖြင့် ဆရာမယွမ်ယွမ်ကပင် အစီအစဉ်ကို တာဝန်ယူလိုက်ရသည်။

"ကျောင်းသားတို့ရေ ... မင်္ဂလာပါ၊ အခု ကျွန်မနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်တို့ဟာ သွေးနှင့်စွမ်းအင် မဟာတံတိုင်းရဲ့ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာကို ရောက်နေကြတာပါ"

"အခု ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်က မီးလျှံကျမ်းကို သုံးပြီး မီးလျှံတွေကို ဘယ်လိုစုပ်ယူမလဲဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် ပြသပေးပါလိမ့်မယ်"

ဆရာမယွမ်ယွမ်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကင်မရာကို ရှန်ကျစ်ရှားဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ဆံပင်များကို မြင့်မြင့်စည်းထားပြီး ကျပ်ထုတ်နေသော အဖြူရောင် အားကစားဝတ်စုံဖြင့် စစ်မြေပြင်တွင် ရဲရင့်စွာ ရပ်နေသည်။ ကျောင်းသားများ၏ မှတ်ချက်များမှာလည်း ချက်ချင်းပင် တက်လာတော့သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဘုရင်မက ကိုယ်တိုင် ပြသမှာလား၊ စောင့်ကြည့်ရမှာပဲ"

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဘုရင်မရယ် ... အန်တီ့ရဲ့ နောက်လိုက်လေးအဖြစ် ကျွန်တော့်ကို အနားမှာ ထားပေးပါဦး"

"အန်တီက တကယ့်ကို ခန့်ညားတာပဲ၊ ကျွန်မလည်း အန်တီ့လို အမျိုးသမီးမျိုး ဖြစ်ချင်လိုက်တာ"

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမနှင့် အနီးဆုံးရှိ မီးအဆိပ်ဖလံကောင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူမ၏ သွေးနှင့်စွမ်းအင်များကို စတင် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အဝါနုရောင် အလင်းတန်းများ ယှက်သန်းလာခဲ့သည်။ သူမသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ခြေရင်းမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ကွန်ကရစ်မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး အစအနများမှာ ငါးမီတာ၊ ခြောက်မီတာခန့်အထိ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ဖုန်မှုန့်များ ကွယ်ပျောက်သွားချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ခြေရင်း၌ ငါးမီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကျောင်းသားတို့ ကြည့်လိုက်ကြပါ" ဟု ဆရာမယွမ်ယွမ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါဟာ ကျောင်းအုပ်ကြီးက မီးလျှံတွေကို မစုပ်ယူခင်မှာ ရှိတဲ့ အင်အားပါပဲ၊ ဒီလက်သီးချက်ရဲ့ ပြင်းအားကို အားလုံး မှတ်ထားကြပါဦး"

ကြည့်ရှုနေသူများမှာ ရှန်ကျစ်ရှား၏ အင်အားကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

လက်သီးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် ရှန်ကျစ်ရှားသည် အဝေးတွင် ပျံသန်းနေသော မီးအဆိပ်ဖလံကောင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသားရဲများ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မည်းနက်သော မီးလျှံများကြောင့် သူမ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။ သူမ အနားသို့ တိုးသွားချိန်တွင် အဆိပ်ငွေ့များက သူမ၏ အဆုတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မီးအဆိပ်ဖလံကောင်သည်လည်း အန္တရာယ်ကို ရိပ်မိသွားပုံရသည်။ ၎င်းသည် တောင်ပံများကို ခတ်ကာ ရှန်ကျစ်ရှားရှိရာသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ တွေဝေမနေတော့ဘဲ မီးလျှံကျမ်းကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိုသားရဲကို လှမ်းဖမ်းလိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မည်းနက်သော မီးလျှံများမှာ သူမ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ တစ်ကိုယ်လုံး နေလို့ထိုင်လို့ ကောင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အကြောမှတ် ၇၂၀ လုံးမှာ တစ်ပြိုင်တည်း တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ပင်။

‘နေဦး။ ဒါက ဘာလို့ မီးဖိုချောင်က မီးတွေစုပ်တုန်းကနဲ့ မတူရတာလဲ။’

ရှန်ကျစ်ရှား၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခန့်သွားရသည်။ ပညာရှင်တွေက သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံက သာမန်မီးနဲ့ အတူတူပဲလို့ ပြောခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား။ အခုတော့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားနေရတာလဲ။ မီးဖိုချောင်က မီးတွေကို စုပ်ယူစဉ်က သူမ၏ အကြောမှတ်များမှာ အနည်းငယ် ထုံကျဉ်ရုံသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။

သူမ တွေးနေစဉ်မှာပင် သူမလက်ထဲမှ သားရဲ၏ မီးလျှံများမှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မူလအကြောမှတ် ၁၈ မှတ်အပြင် နောက်ထပ် အကြောမှတ် ၁၈ မှတ်မှာလည်း စတင် တုန်ခါလာခဲ့သည်။ မီးလျှံများကို စုပ်ယူလေလေ ထိုအကြောမှတ်များ၏ တုန်ခါမှုမှာ ပိုမို သိသာလာလေလေ ဖြစ်သည်။ သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင်မူ အကြောမှတ် ၃၆ မှတ်လုံးမှာ တစ်ပြိုင်တည်း တုန်ခါသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အဝါနုရောင် အလင်းတန်းများထဲတွင် မည်းနက်သော အရောင်အချို့ ရောယှက်လာခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး ... ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ"

"စူးချီက အချိန်တိုအတွင်း ဖန်တီးထားတာဆိုတော့ ဒီကျင့်စဉ်မှာ အမှားအယွင်းတွေ ရှိရမှာပဲ"

"ဒါဟာ တစ်ဆင့်ပဲ တက်နိုင်တာ ဖြစ်မှာပါ၊ နောက်ထပ် ထပ်စမ်းကြည့်ဦးမယ်"

ရှန်ကျစ်ရှားသည် မျှော်လင့်ချက်အချို့ဖြင့် ကျန်ရှိနေသော သားရဲများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားက သားရဲတစ်ကောင်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် ကျန်ရှိသော သားရဲ အကောင် ၅၀၊ ၆၀ ခန့်မှာ သူမ၏ သွေးနှင့်စွမ်းအင် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ရိပ်မိသွားကြသည်။ သူတို့၏ သဘာဝ အသိစိတ်အရ ဤအမျိုးသမီးမှာ သူတို့အတွက် မျိုးတုံးစေနိုင်သည့် အန္တရာယ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုသားရဲအုပ်မှာ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို မေ့လျော့ကာ ရှန်ကျစ်ရှားရှိရာသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ဝိုင်းအုံ တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

"ဟော ... လာကြပြီပဲ"

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အဆင့်ခြောက် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော်လည်း တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံမှာမူ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။ ထို့ကြောင့် သားရဲများ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အနည်းငယ် ယောင်နံနံ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သားရဲတို့၏ မီးလျှံကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာတွင် မည်းနက်သော အစအနများ ပေကျံသွားခဲ့သည်။

"တောက် ... ငါ့မျက်နှာကို ဘယ်လိုတောင် လုပ်လိုက်တာလဲ"

အဆင့်ခြောက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပါလျက် အဆင့်နှစ် သားရဲများကြောင့် ဤမျှ ပေပေတေတေ ဖြစ်သွားရသဖြင့် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။ သူမသည် သူမ၏ သွေးနှင့်စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ထိုသားရဲအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"အကုန်စုပ်ပစ်မယ်"

သူမသည် လက်လှမ်းရာ သားရဲတစ်ကောင်ကို ဖမ်းကိုင်ကာ စုပ်ယူလိုက်သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုသားရဲမှာ ခြောက်ကပ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် သားရဲအုပ်မှာ ပိုမို ဒေါသထွက်လာကြသော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ တိုက်ခိုက်ရသည်ကို ပို၍ သဘောကျလာခဲ့သည်။ ပျင်းရိလှသော ရှန်မိသားစု၏ သွေးမှာ ယခုမှပင် နိုးကြားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် သားရဲအုပ်ကြားတွင် ဟိုမှသည်သို့ ရှောင်တိမ်းရင်း သားရဲများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဖမ်းကာ စုပ်ယူပစ်နေသည်။ တတိယမြောက်၊ စတုတ္ထမြောက်မှသည် ငါးကောင်မြောက်အထိ။

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ စုပ်ယူလေလေ ပိုမို တက်ကြွလာလေလေ ဖြစ်နေသည်။ သားရဲများကို စုပ်ယူလိုက်တိုင်း သူမ၏ အကြောမှတ်များမှာ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေရသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အကြောမှတ် ၇၅ မှတ်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ၉၄ မှတ်၊ ထို့နောက် ၁၁၃ မှတ်အထိ တုန်ခါလာခဲ့သည်။

သူမ သတ်ဖြတ်လိုက်သောကြောင့် သားရဲဦးရေမှာ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အကောင်ကြီးတစ်ကောင်သာ ကျန်တော့သည်။ ထိုသားရဲမှာ အခြားသားရဲများထက် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားသလို ဉာဏ်ရည်လည်း ပိုမြင့်ပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိပ်များကို ရှန်ကျစ်ရှား မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှားက ထိုသားရဲဆီသို့ ပြေးဝင်သွားချိန်တွင် ၎င်းမှာ တောင်ပံများကို ခတ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

"မပြေးနဲ့ ... ငါ့လက်ထဲကနေ မလွတ်စေရဘူး"

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အရှိန်ရနေပြီဖြစ်ရာ ထိုသားရဲအား လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးနိုင်ပေ။ သို့သော် ထိုမျှ မြင့်မားသော နေရာကို သူမ လက်လှမ်းမမှီနိုင်ပေ။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် အရှုံးမပေးဘဲ မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ကန်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ကွန်ကရစ်မြေပြင်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ အချင်း ၂၀ မီတာခန့်ရှိသော ကျင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကိုယ်မှာ အသံထက်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ထိုသားရဲကို လှမ်းဖမ်းလိုက်တော့သည်။

"ဒီကိုလာစမ်း"

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုသားရဲမှာ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ခြောက်ကပ်သွားတော့သည်။ စုပ်ယူပြီးနောက် ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ အခြေအနေကို ပြန်လည် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အကြောမှတ် ၁၃၁ မှတ်အထိ တုန်ခါနေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။

သူမသည် ခုနက သူမ ခုန်တက်ခဲ့သော နေရာမှ ကျင်းကြီးကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ မူလက သူမ အစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ ထိုးနှက်ခဲ့သော ကျင်းမှာ ၅ မီတာသာ ရှိသော်လည်း ယခုမူ အချင်း ၂၀ မီတာအထိ ကျယ်ဝန်းနေသည်။

‘မဖြစ်နိုင်တာ ... ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က တကယ်ပဲ အဆင့်တက်သွားတာလား။ ငါ့ရဲ့ အင်အားက ဘယ်လောက်တောင် များသွားပြီလဲ။’

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

‘ငါက ဘယ်သူလဲ။ ငါ ဘယ်ကို ရောက်နေတာလဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။’

‘တောက် ... မီးလျှံကျမ်းက တကယ်ပဲ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို တက်စေတာပါလား။’

‘သွားပါပြီ ... အားလုံး သွားပါပြီ။’

အခန်း (၉၈) - ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ အမှောင်ထဲမှာ ကျန်နေခဲ့တာလား

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သည့် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ အချင်း ၂၀ မီတာခန့် ရှိသော ထိုကျင်းကြီး၏ အနားသတ်များမှာ အပူရှိန်ကြောင့် နီရဲလျက် ရှိနေသည်၊ ၎င်းမှာ အလွန်အမင်း ပူပြင်းသည့် အပူရှိန်ကြောင့် ကွန်ကရစ်နှင့် သဲများ အရည်ပျော်သွားသည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ ခြေထောက်ကို အသာအယာ ဆောင့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကွန်ကရစ်မြေပြင်ကို အရည်ပျော်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤခြေတစ်ချက် ဆောင့်လိုက်ရုံမျှနှင့် ရှိသည့် စွမ်းအားမှာ မိသားစုကြီးများ၏ အဆင့်လေး၊ အဆင့်ငါး ကျင့်စဉ်များထက်ပင် သာလွန်နေပေပြီ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝါနုရောင်နှင့် အမည်းရောင် ရောယှက်နေသော သွေးနှင့်စွမ်းအင်များမှာ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အင်အားကြီးမားပြီး နက်နဲသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အမည်းရောင် သွေးနှင့်စွမ်းအင်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဖက်ရှင်ဝတ်စုံတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရသည်။ သူမ၏ ပြေပြစ်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်၊ မြင့်မြင့်စည်းထားသော ဆံပင်များနှင့် လှပသော မျက်ဝန်းအစုံတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် တောက်ပနေတော့သည်။ အင်တာနက် အသုံးပြုသူများမှာလည်း သူမ၏ အလှနှင့် စွမ်းအားကို ကြည့်ကာ တစ်ခဲနက် ချီးကျူးနေကြတော့သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး ဘုရင်မကတော့ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ"

"သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံကို အကုန်စုပ်ယူပစ်တာပါလား၊ မယုံနိုင်စရာပဲ"

"ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်ရေ ... ကျွန်တော့်ကိုလည်း စုပ်ယူလိုက်ပါတော့"

"မီးလျှံကျမ်းရဲ့ စွမ်းအားက တကယ့်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ"

မှတ်ချက်များမှာ နေရာအနှံ့တွင် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ သူမ၏ ခြေရင်းမှ ကျင်းကြီးနှင့် အရည်ပျော်နေသော မြေစာများကို ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေမိသည်။ သူမ၏ ဦးနှောက်မှာလည်း ထုံထိုင်းသွားရသည်။

သွားပြီ၊ ငါတော့ အမှားကြီး မှားလိုက်ပြီ။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော တိုးတက်မှုနှင့် မီးလျှံစွမ်းအားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် မည်သူကများ "အသုံးမကျတဲ့ ကျင့်စဉ်" ဟု ဆိုနိုင်ပါမည်နည်း။ အဓိကအချက်မှာ မီးလျှံကျမ်းသည် မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်တက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မီးလျှံစုပ်ယူပြီး အဆင့်တက်မယ်ဆိုတာ စူးချီက ကျင့်စဉ်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အကြောင်းပြခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အစိုးရ ပညာရှင်တွေကလည်း မီးဓာတ်သားရဲတွေရဲ့ မီးလျှံဟာ သာမန်မီးနဲ့ အတူတူပဲလို့ ပြောခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား။ အခုတော့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားနေရတာလဲ။ အဲဒီပညာရှင်တွေကိုသာ ရှေ့တင်မှာ တွေ့လိုက်ရင်တော့ သေအောင် ထိုးနှက်ပစ်ချင်တော့သည်။ သာမန်မီးလျှံကို စုပ်ယူခြင်းနှင့် သားရဲတို့၏ မီးလျှံကို စုပ်ယူခြင်းမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသော ကျင့်စဉ် နှစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်လာတော့သည်။ ဤစွမ်းအားမှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမသာ နောက်ထပ် မီးဓာတ်သားရဲ အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ စုပ်ယူလိုက်ပါက မီးလျှံကျမ်း၏ စွမ်းအားမှာ ရှောင်မိသားစု၏ ကျင့်စဉ်ထက်ပင် သာလွန်သွားပေလိမ့်မည်။

ရှန်ကျစ်ရှားသည် ရှန်မိသားစုတွင် အပျင်းဆုံးသူ ဖြစ်သော်လည်း ပါရမီရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အခြားသော မိသားစုများ၏ ကျင့်စဉ် စွမ်းအားများကိုတော့ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သားရဲ အကောင် ၅၀၊ ၆၀ ခန့်၏ မီးလျှံကို စုပ်ယူပြီးနောက်တွင်မူ မီးလျှံကျမ်း၏ စွမ်းအားမှာ ရှောင်မိသားစု၏ ဗားရှင်း ၁၇ နှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အဓိကအချက်မှာ စူးချီသည် ဤကျင့်စဉ်ကို မည်သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဖန်တီးခဲ့သနည်း ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်နေ့ ခြောက်နပ်စားကာ ဂိမ်းကစားရင်းနှင့်ပင် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးသော ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမကတော့ အားနည်းချက်များစွာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် ဤကျင့်စဉ်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သည့် ကျောင်းသားကများ ကျောင်းထွက်ချင်ပါမည်နည်း။

"တောက် ... ဘယ်သူက ငါ့ကို တိုက်ရိုက်လွှင့်ဖို့ မြှောက်ပင့်ပေးလိုက်တာလဲ" ဟု သူမက ဒေါသတကြီး ရေရွတ်မိသည်။

သူမသည် ဝန်ထမ်းများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရဲ့ရှူးယောင်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ဝန်ထမ်းများမှာလည်း ဘာမှမသိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ ဝန်ထမ်းများ သို့မဟုတ် ရဲ့ရှူးယောင်နှင့် စူးချီတို့၏ လက်ချက် မဟုတ်ပေ။ သူမ ချက်ချင်း သတိရသွားသည်၊ ဤအကြံမှာ သူမကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

"ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ငါ့ကျင်းကို ငါပြန်တူးလိုက်တာပေါ့" ဟု တွေးကာ သူမ နောင်တရမိတော့သည်။

နေပါဦး၊ ဒါက ငါ့အမှား မဟုတ်ပါဘူး။ အကယ်၍ မီးဓာတ်သားရဲတွေကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်နိုင်တယ်ဆိုရင် မိသားစုကြီးတွေက ဘာလို့ ငြိမ်နေကြတာလဲ။ အစိုးရကော ဘာလို့ ဘာမှမလုပ်တာလဲ။ သူမသည် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ သတင်းများကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှ မိသားစုကြီးများ၏ လက်ကိုင်တုတ် မီဒီယာများက မီးဓာတ်သားရဲများမှာ သာမန်မီးနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ကြောင်း ဝါဒဖြန့်နေချိန်တွင် မိသားစုကြီးများမှ ထိပ်သီးပညာရှင်များမှာမူ နိုင်ငံခြားသို့ သွားရောက်ကာ ထိုသားရဲများကို လိုက်လံ စုပ်ယူနေကြကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ထိုမိသားစုကြီးများမှာ မီးလျှံကျမ်း၏ အစွမ်းကို ကြိုတင် သိရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အပြင်ပန်းတွင် မီးလျှံကျမ်းမှာ မထိရောက်ကြောင်း ပြောဆိုနေကြသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အခြားသူများထက် အရင်ဦးအောင် သားရဲများကို လုယူနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အစိုးရကလည်း စူးချီအား ရှေ့တန်းသို့ ခေါ်ယူကာ သင်ကြားခိုင်းခြင်းနှင့် သူမ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို အလွယ်တကူ ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းမှာလည်း မီးလျှံကျမ်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို သိရှိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်ရမည်။ သူမ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှတစ်ဆင့် ပြည်သူများမှာ မီးလျှံကျမ်း၏ စွမ်းအားကို သိရှိသွားပြီး ရှေ့တန်းသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက် ကူညီကြရန် အစိုးရက မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အစိုးရမှသည် မိသားစုကြီးများအထိ အားလုံးက မီးလျှံကျမ်း အစွမ်းထက်မှန်း သိနေကြသော်လည်း သူမတစ်ယောက်တည်းသာ ဘာမှမသိဘဲ အမှောင်ထဲမှာ ကျန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က သူမကို အလွန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

ရှန်ကျစ်ရှားသည် ကျင့်စဉ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြားထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ငါ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားတာတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး ဟု သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည် အားပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ ခဏလေးသာ ဖြစ်သဖြင့် ကြည့်ရှုသူ များပြားလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။ ကျောင်းထွက်မည့်သူများသာ အမှန်တရားကို မသိရှိခဲ့လျှင် အဆင်ပြေနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

သူမသည် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်ဖြင့် အတွင်းရေးမှူးလေး ရဲ့ရှူးယောင်ကို မေးလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါ ကျောင်းသား ဘယ်နှစ်ယောက် ကြည့်ကြလဲ"။

ရဲ့ရှူးယောင်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။ "အန်တီ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်အရ သင်တန်းမစခင်မှာ ကျောင်းသားတိုင်းဆီကို ဖုန်းသတင်းစကား ပို့ထားခဲ့ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျောင်းထွက်ဖို့ လျှောက်ထားတဲ့သူတွေအပါအဝင် အားလုံးက သတင်းရရှိခဲ့ကြပါတယ်၊ သင်တန်းစပြီး ဆယ်မိနစ်အတွင်းမှာတင် ကြည့်ရှုသူဦးရေ နှစ်သိန်းကျော်သွားခဲ့ပြီး သင်တန်းပြီးဆုံးချိန်မှာတော့ ငါးသိန်းကျော်အထိ ရှိခဲ့ပါတယ်"။

ထိုကိန်းဂဏန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ရင်ထဲတွင် ဆို့တက်လာပြီး အသက်ရှူပင် ကျပ်သွားရတော့သည်။

"ဒီတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကြောင့် ကျောင်းသားတွေရဲ့ မီးလျှံကျမ်းအပေါ် သံသယတွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ၊ သင်တန်းပြီးလို့ ဆယ်မိနစ်တောင် မရှိသေးဘူး၊ ကျောင်းထွက်ဖို့ လျှောက်ထားတဲ့သူ သုံးသောင်းကျော်က သူတို့ရဲ့ လျှောက်လွှာတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားကြပြီ၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်ရယ် ... ကျွန်မတို့ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို လှပတဲ့ အောင်ပွဲကြီး ခံလိုက်ရတာနော်" ဟု ရဲ့ရှူးယောင်က ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ ဘာမျှပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ရင်ထဲတွင်သာ အပြင်းအထန် နာကျင်ခံစားနေရတော့သည်။