အခန်း (၉၉-၁၀၀)

အခန်း (၉၉) - သာမန်လူတန်းစားများအတွက် လမ်းစတစ်ခု

ထိုအချိန်တွင် ရှန်းယန်မြို့ ဆင်ခြေဖုံးရှိ ချူမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအခြေစိုက်စခန်း၌ ဖြစ်သည်။

ချူမိသားစုထံမှ အလုပ်အကိုင် လက်ခံဆောင်ရွက်နေသော စွန့်စားရှာဖွေရေးအဖွဲ့တစ်ခု ဤနေရာတွင် တပ်စွဲထားသည်။ အသက်နှစ်ဆယ့်ခြောက်၊ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးသည် ရှန်ကျစ်ရှား၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မီးလျှံကျမ်းက တကယ်ပဲ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာလား"

ထိုခဏ၌ ဖန်ဝေဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် လှိုက်လှဲတုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများမှာလည်း အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူသည် မူလက ပါရမီအသင့်အတင့်သာရှိသော အောက်ခြေအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သာမန်တက္ကသိုလ်တစ်ခုမှ ဘွဲ့ရပြီးနောက် သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ်သာ ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။

မိုးကြိုးငါးသွယ် တရားကျင့်စဉ်နှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရချိန်တွင် သူသည် တစ်ကိုယ်တည်းသမားဘဝကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် ရန်မိုးကြိုးကို တတ်မြောက်ခဲ့သည်။ ဖန်ဝေဖုန်းသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်တည်းသမားဘဝမှ ရရှိလာသော လက်မြန်သည့် အလေ့အထနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ညာလက်ရုံးတုန်ခါစွမ်းအား ဟူသော ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤစွမ်းရည်ဖြင့် မည်မျှမာကျောသော ဖန်နှင့် ကျောက်တုံးများကိုမဆို သူ တုန်ခါဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဤထူးခြားသော စွမ်းရည်ကြောင့်ပင် အင်အားကြီးစွန့်စားရှာဖွေရေးအဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤအဖွဲ့မှာ ကျောက်သားထူထပ်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း စူးစမ်းရှာဖွေသည့် အဖွဲ့ဖြစ်သည်။ ထိုနယ်မြေမှာ ချောက်နက်အန္တရာယ်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အန္တရာယ်နည်းပါးပြီး အာကာသပြင်ပမှ တွင်းထွက်သယံဇာတများကို ရှာဖွေနိုင်သည့် နေရာဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူ၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်ကို အသုံးချ၍ ကျောက်သားသားရဲ အမြောက်အမြားကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် အဖိုးတန် တွင်းထွက်ပစ္စည်းများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က မီဒီယာများ၏ ဝါဒဖြန့်မှုများကြောင့် မိုးကြိုးငါးသွယ် တရားကျင့်စဉ်မှာ နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်ကျောင်းနှင့် စူးချီ၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိသွားခဲ့သည်။

ဤကျင့်စဉ်ကြောင့် သူ၏ဘဝ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်၏ အသင်းဝင်အဖြစ် စာရင်းသွင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဆရာစူးချီ၏ တိုက်ရိုက်သင်ကြားမှုကို သူ စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ ဆရာစူးက မီးလျှံကျမ်းကို မသင်ယူမီ သေချာစဉ်းစားရန်နှင့် သင်ယူပြီးပါက အခြားကျင့်စဉ်များ ပြောင်းလဲ၍ မရတော့ကြောင်း သတိပေးခဲ့သော်လည်း ယနေ့ခေတ် လူငယ်များ၏ ထုံးစံအတိုင်း သူသည် တားမြစ်လေ စမ်းသပ်လိုလေ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ပင် မီးလျှံကျမ်းကို စမ်းသပ်သင်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် မီးလျှံကျမ်းကို စတင်ကျင့်ကြံသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ရန်မိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဖန်ဝေဖုန်းမှာ သာမန်ပါရမီသာရှိသူဖြစ်ရာ သူ၏ လုပ်ကိုင်စားသောက်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော စွမ်းအား ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင် ရှာဖွေကြည့်သောအခါမှ သူကဲ့သို့ပင် မီးလျှံကျမ်းကို သင်ယူပြီးနောက် ကျင့်စဉ်များ ပိတ်ဆို့ခံထားရသူ အမြောက်အမြားရှိကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ပညာရှင်များ၏ ပြောဆိုချက်များကြောင့် သူသည် စူးချီအပေါ် အလွန်ပင် နာကျည်းသွားခဲ့သည်။ အားနည်းသူတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့သည် မိမိတို့၏ အမှားကို မမြင်ဘဲ အားကြီးသူကိုသာ အပြစ်တင်ကြတော့သည်။

အကယ်၍သာ ချောက်နက်အန္တရာယ် ဖြစ်မလာခဲ့ပါက သူသည် နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်ကျောင်းသို့ သွားရောက် ပြဿနာရှာမိပေလိမ့်မည်။ ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ဖန်ဝေဖုန်းသည် စူးချီအပေါ် အနည်းငယ် အားနာမိသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူသည် အစိုးရ၏ ဆင့်ခေါ်စာကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ တောက်ပလာတော့သည်။

"ငါသာ ရှေ့တန်းကိုသွားပြီး မီးဓာတ်သားရဲတွေကို အလုံအလောက် စုပ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် မီးလျှံကျမ်းက ဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်စဉ်အထိ အဆင့်တက်သွားနိုင်တာပေါ့"

ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည် ဟူသော မေးခွန်းမှာ သူငယ်စဉ်ကသာ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသော အရာဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားဘဝတွင် ပါရမီရှင်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်း သူ ဤကဲ့သို့ မတွေးရဲတော့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခု ရှန်ကျစ်ရှား၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် ထိုအတွေးမှာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။

"ဧကရာဇ်အဆင့်အထိ မရောက်ရင်တောင် မိသားစုကြီးတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်ထက် သာလွန်တဲ့အဆင့်အထိတော့ အဆင့်တက်နိုင်မှာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါသာ ရှေ့တန်းကို သွားရင် အခုအလုပ်နဲ့ ချူမိသားစုထဲ ဝင်ခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေးတွေ အကုန်ဆုံးရှုံးမှာပဲ"

သူသည် အလွန်ပင် တွေဝေနေခဲ့သည်။ ကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ခွင့်ဆိုသည်မှာ သာမန်လူတန်းစားများအတွက် အိပ်မက်တစ်ခုပင် မဟုတ်ပါလော။ ထို့အပြင် သူသည် မကြာသေးမီကပင် အဖွဲ့အတွင်း၌ ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်များ ပြသနိုင်ခဲ့သဖြင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က သူ့အား ချူမိသားစုသို့ အကြံပြုပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့သည်။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ရောက်လာပြီး ခေါင်းဆောင်က ဆုလာဘ်ပေးရန် ခေါ်နေကြောင်း အသိပေးလာသည်။

"ဝေဖုန်းရေ ... ခေါင်းဆောင်က မင်းကို ဆုပေးမလို့တဲ့၊ သွားလိုက်ဦး"

"ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက် အောင်မြင်မှုတွေ အများကြီးရတာ မင်းကြောင့်ပဲလေ၊ ခေါင်းဆောင်ကတော့ မင်းကို ရက်ရက်ရောရော ပေးမှာ သေချာတယ်"

ဖန်ဝေဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ တုန်ခါစွမ်းအားမှာ ကျောက်သားနယ်မြေတွင် အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှသည်။ သူငယ်ချင်းများက အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးရုံနှင့် သူက မည်သည့်သားရဲကိုမဆို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဤနယ်မြေ၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူသည် ခေါင်းဆောင်၏ ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ငွေထုပ်များစွာ စုပုံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ငွေလွှဲ၍ ရသော်လည်း အသက်နှင့်ရင်း၍ အလုပ်လုပ်ကြသော စွန့်စားသူများမှာမူ လက်ငင်းငွေသားကိုသာ ပို၍ နှစ်သက်ကြသည်။

ချူမိသားစု၏ အပြင်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲသူဖြစ်သော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်သည်။

"ကဲ ... ဝေဖုန်း၊ ဒါက မင်းအတွက်ပဲ"

ခေါင်းဆောင်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ငွေတစ်ထုပ်ကို ဖန်ဝေဖုန်း၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုငွေထုပ်မှာ အလွန်ပင် ပါးလွှာလွန်းလှသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ယွမ် နှစ်သောင်းခန့်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒါက ဘာသဘောလဲ၊ ကျွန်တော်က သားရဲ ရှစ်ကောင်လုံးကို နှိမ်နင်းပေးခဲ့တာလေ၊ အခုတော့ ယွမ် နှစ်သောင်းပဲ ပေးတယ် ဟုတ်လား"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ချူမိသားစုဆီ အကြံပြုပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကတိကော ဘယ်မှာလဲ"

ဖန်ဝေဖုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က မျက်လုံးအနည်းငယ် စောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ ... ဒါဟာ မင်းနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ပမာဏပဲ၊ ယူထားလိုက်စမ်းပါ"

သူက အရေးမစိုက်သလို ပြုံးလျက် အထင်သေးသည့် အမူအရာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"အရင်ကဆိုရင်တော့ မင်းက ဒီထက်အများကြီး ပိုရမှာပေါ့ ... ချူမိသားစုရဲ့ တပည့်လည်း ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းရဲ့ တုန်ခါစွမ်းအားက ပျောက်သွားပြီ မဟုတ်လား"

"မင်း သိထားဖို့က ချူမိသားစုမှာ အသုံးမကျတဲ့သူတွေကို လက်မခံဘူးဆိုတာပဲ"

"မင်း ငါတို့အဖွဲ့မှာ ရှိနေတုန်းမှာ ဘာရမလဲဆိုတာထက် အဖွဲ့အတွက် ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲဆိုတာကိုပဲ စဉ်းစားစမ်းပါ"

"အခုပေးတဲ့ ငွေက မင်းနဲ့ ထိုက်တန်တာထက်တောင် ပိုနေသေးတယ်၊ တခြားဟာတွေကို လျှောက်မတွေးနဲ့တော့"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် ဖန်ဝေဖုန်းအနေဖြင့် ပြန်လည်ခုခံဝံ့မည် မဟုတ်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။ အောက်ခြေအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်များအတွက် မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိရန်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည် မဟုတ်ပါလော။

ဖန်ဝေဖုန်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ထိုငွေကို တိတ်တဆိတ် လက်ခံလိုက်သည်။ ထိုလုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ချူမိသားစုအတွက် ဆုကြေးငွေ ယွမ်တစ်သန်းခန့် သက်သာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ထင်မှတ်မထားသည်မှာ ဖန်ဝေဖုန်းက စာရွက်တစ်ရွက်ပေါ်တွင် နုတ်ထွက်လွှာ ဟု ရေးသားလိုက်ပြီး ခေါင်းဆောင်၏ စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ခြင်းပင်။

"ခေါင်းဆောင် ... ကျွန်တော် နုတ်ထွက်ပါတယ်"

"မင်း ..."

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အတွက်မူ အစွမ်းပျောက်ဆုံးသွားသော ဖန်ဝေဖုန်းမှာ အသုံးမကျသည့် အမှိုက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအမှိုက်က သူ့စားပွဲပေါ်သို့ နုတ်ထွက်လွှာ ပစ်တင်ဝံ့သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားရသည်။

"မင်းက အစွမ်းတွေလည်း မရှိတော့ဘဲနဲ့၊ ငါက သနားလို့ ထားပေးတာကို"

"မဟုတ်ရင် မင်းလိုကောင်က ချူမိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်ပါ့မလား"

"မင်းမှာ တခြား ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ"

"မင်းမှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေရော ရှိလို့လား"

"ငါ ပြောလိုက်မယ်၊ ချူမိသားစုမှာ မင်းလိုလူမျိုးတွေ တန်းစီနေတာ၊ မင်း ဒီနေ့သာ ထွက်သွားရင်တော့ တစ်သက်လုံး အောက်ခြေမှာပဲ နေသွားရမယ်ဆိုတာ မှတ်ထားလိုက်"

ဖန်ဝေဖုန်းမှာမူ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေတ္တမျှသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ မူလက သူသည် မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ ရိပ်အောက်တွင် ခိုလှုံရမည့် လမ်းနှင့် ရှေ့တန်းသို့သွားကာ အနာဂတ်ကို ရှာဖွေရမည့် လမ်းအကြားတွင် တွေဝေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ မိသားစုကြီးများ၏ သဘောသဘာဝကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

‘မင်းမှာ အသုံးချလို့ရတဲ့ တန်ဖိုးရှိနေချိန်မှာ သူတို့က ကြိုဆိုကြလိမ့်မည်။ မင်းမှာ ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိတော့ချိန်မှာတော့ မင်းဟာ ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။’ မိသားစုကြီးများဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ သာမန်လူတန်းစားများအတွက် အကာအကွယ်ပေးမည့် နေရာတစ်ခုဟု သူထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ သူတို့မှာ မိသားစုကြီးများ၏ အသုံးချခံ ကိရိယာများသာ ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

စစ်မှန်သော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကိုးခြင်းနှင့် အင်အားရှိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့တွေးကာ ဖန်ဝေဖုန်း၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေ့တန်းသို့ သွားမည်၊ မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူပြီး မီးလျှံကျမ်းကို အဆင့်မြှင့်တင်မည် ဖြစ်သည်။

မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ခြင်း။ ဤသည်မှာ ဆရာစူးချီက သူတို့ကဲ့သို့သော သာမန်လူများအတွက် ဖန်တီးပေးထားသည့် လမ်းစတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ခက်ခဲသယောင် ထင်ရသော်လည်း ပိုမို တရားမျှတသည့် လမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်အားကိုးပြီး ရပ်တည်နိုင်မည့် လမ်းတစ်ခုပင်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပြတ်ပြတ်သားသားပင် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ စခန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။ နောက်ကွယ်မှ ခေါင်းဆောင်၏ ဆဲဆိုသံများကိုလည်း သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ဤအချိန်တွင် ဖန်ဝေဖုန်းကဲ့သို့သော လူပေါင်းများစွာ ရှိနေကြသည်။ မီးလျှံကျမ်းကို သင်ယူပြီးနောက်တွင် သူတို့အားလုံးမှာ ဘဝ၏ အနိမ့်အမြင့် အပြောင်းအလဲများကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။ ယခင်က အားကိုးခဲ့ရသော အဖွဲ့ဝင်များမှာ ခေါင်းဆောင်၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံခဲ့ရသလို၊ ပါရမီရှင် ကျောင်းသားများမှာလည်း ဆရာများ၏ ငြိုငြင်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။

ထိုခဏတွင် သူတို့အားလုံးမှာ မီးလျှံကျမ်း၏ အနှစ်သာရကို သဘောပေါက်သွားကြသလို ဖြစ်သွားသည်။ ဤကျင့်စဉ်တွင် လူငယ်တစ်ယောက်၏ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မနှိမ်ပါနဲ့ ဟူသော စိတ်ဓာတ်မျိုး ကိန်းအောင်းနေသည်ဟု သူတို့ ယူဆလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဆရာစူးချီနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်တို့၏ စေတနာကိုပါ သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

"ဆရာစူးနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်တို့က ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ငါတို့ကို သင်ခန်းစာပေးနေတာပဲ"

"အပင်ကြီးရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ ခိုလှုံနေလို့ မရဘူး၊ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်တည်နိုင်မှသာ စစ်မှန်တဲ့ တည်ရှိမှု ဖြစ်မှာပါ"

"ငါတို့ သာမန်လူတွေအတွက် ဒီလမ်းကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့တဲ့ ဆရာစူးနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဘုရင်မကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သွေးနှင့်စွမ်းအင် မဟာတံတိုင်းထက်တွင် မီးလျှံကျမ်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သာမန်လူတန်းစား ငါးသိန်းကျော် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မိသားစုကြီးများမှ ထိပ်သီးပညာရှင်များမှာမူ နိုင်ငံခြား၌သာ ကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူတို့ အမြဲတမ်း အထင်သေးခဲ့ကြသော သာမန်လူတန်းစားများက ဤအခွင့်အရေးနှင့် အကျိုးကျေးဇူးများကို သူတို့ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ရရှိသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၀၀) - အဖက်ဖက်မှ တုံ့ပြန်မှုများ

ဝူမြို့၊ ခေကျန့်လမ်းရှိ ရှောင်မိသားစုအဆောက်အအုံ၊ အကြီးအကဲရုံးခန်း။

လေထုထဲတွင် ဆေးလိပ်ငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အခြေအနေမှာ တင်းမာလှသည်။ ရှောင်မိသားစုအကြီးအကဲ ရှောင်လင်းသည် ညာလက်တွင် ဆေးလိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ရှန်ကျစ်ရှား၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရှုပြီးစီးသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာမှ သတင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ အစည်းအဝေးခန်းရှိ မျက်နှာပြင်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သာမန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း နဖူးပေါ်တွင် ထင်ရှားနေသော အကြောများက ရှောင်လင်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"ရှောင်ကန်းကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် မဟာရှနိုင်ငံတော်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လာဖို့ ပြောလိုက်စမ်း"

"ဒီလို ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးကို သာမန်လူတွေရဲ့ လက်ထဲ မရောက်စေနဲ့"

"ရှန်မိသားစုကတော့ တကယ်ကို အသုံးမကျတာပဲ၊ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို သာမန်လူတွေ လက်ထဲ ဘယ်လိုများ ရောက်သွားစေတာလဲ"

ရှေးစကားပုံတစ်ခု ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ ဘုရားဝတ်ပြုခြင်းက အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက သာမန်လူများမှာ ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်တောင် ရရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုနည်းတူစွာပင် စစ်ပွဲတစ်ခုက အကျိုးအမြတ်တွေ ပေးနိုင်မည်ဆိုလျှင် သာမန်လူများအနေဖြင့် သွေးမြေကျခံရန် အခွင့်အရေး ရရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။

မိသားစုကြီးများ၏ မူလအစီအစဉ်အရ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သာမန်လူများကို စစ်မြေပြင်သို့ စေလွှတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။ မီးလျှံကျမ်း၏ ထိရောက်မှုကို အတည်ပြုပြီးနောက် မိသားစုကြီးများသည် သူတို့၏ ပါရမီအရှိဆုံး တပည့်များကို ထိုကျင့်စဉ်ကို သင်ယူခိုင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မှ ဝါရောင်ကြက်ခြေနီ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ ဟူသော အမည်ကို အသုံးပြုကာ အနောက်နိုင်ငံများသို့ ကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်းများ သွားရောက် လုပ်ဆောင်စေခဲ့သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်းတွင် ရည်ရွယ်ချက် သုံးခု ရှိသည်။

ပထမ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အနောက်နိုင်ငံများရှိ မီးဓာတ်သားရဲများ မဟာရှနိုင်ငံတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မလာအောင် ဟန့်တားရန် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် စူးချီအနေဖြင့် မီးလျှံကျမ်း၏ မီးစုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို သက်သေမပြနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ စူးချီသည် သူ၏ လောင်းကြေးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားမည် ဖြစ်သည်။ သူ အင်တာနက်ပေါ်မှ အနားယူသွားခြင်းက မိသားစုကြီးများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ ကိစ္စတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မီးလျှံကျမ်းကို သင်ယူထားသော တပည့်များကို အနောက်နိုင်ငံများသို့ စေလွှတ်ကာ ထိုနေရာရှိ မီးဓာတ်သားရဲများကို နှိမ်နင်းခိုင်းရန် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် မိသားစုကြီးများသည် အနောက်နိုင်ငံများ၏ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တတိယ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အခွင့်အရေးကို လက်ဦးမှုယူရန် ဖြစ်သည်။ ချောက်နက်အန္တရာယ်ကို မိသားစုကြီးများအတွက်သာ အကျိုးရှိမည့် အရာအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံခြားတွင် မီးဓာတ်သားရဲများကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် မိသားစုကြီးမှ တပည့်များ၏ မီးလျှံကျမ်းမှာ အချိန်မတိုင်မီ အဆင့်တက်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်တက်သွားသောအခါ မီးစုပ်ယူနိုင်သည့် အရှိန်မှာလည်း ပိုမို မြန်ဆန်လာမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် သုံးလအကြာတွင် ချောက်နက်ကြီးမှ သားရဲဒီရေများ ထွက်ပေါ်လာချိန်၌ မိသားစုကြီးများသည် ထိုအကျိုးအမြတ်များကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်လာပါက မီးဓာတ်သားရဲ ကုဋေပေါင်းများစွာကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်စဉ်ကိုပါ ကျင့်ကြံနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင် မဟုတ်ပါလော။

ယခုမူ ချောက်နက်ကြီးမှာ စောစီးစွာ သောင်းကျန်းလာသဖြင့် သူ၏ မိသားစုဝင်များကို အမြန်ဆုံး ပြန်ခေါ်ရန် သူ ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ ... အနောက်နိုင်ငံက ခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော်တို့လူတွေကို ပြန်မလွှတ်ပေးဘူးရှင့်"

"သူတို့ဆီက သားရဲပြဿနာကို အမြစ်ပြတ် ဖြေရှင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုနေပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်လင်း၏ ရင်ထဲတွင် ဆို့တက်သွားပြီး တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲမိတော့သည်။ အနောက်နိုင်ငံများတွင် မီးဓာတ်သားရဲများမှာ နေရာအနှံ့သို့ ပြန့်နှံ့နေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းရန် အနည်းဆုံး တစ်လ၊ နှစ်လခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ ပြန်လာမည်ဆိုလျှင် ဤနေရာရှိ ချောက်နက်အန္တရာယ်မှာ ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ သူတို့အတွက် ဘာမျှ ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း အခြေအနေက သူတို့ဘက်တွင် မရှိပေ။ တစ်ဖက်လူက လပေါင်းများစွာ အချိန်ဆွဲနေရန် မလိုဘဲ တစ်ပတ်ခန့်သာ ဆိုင်းငံ့ထားလျှင်ပင် ချောက်နက်ရှေ့တန်းတွင် မည်သို့သော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး"

ရှောင်လင်းသည် အခွင့်အရေးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ မီးလျှံကျမ်းကို မိသားစုကြီးမှ တပည့်များသာ သင်ယူထားကြသည် မဟုတ်ပေ။ နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်၏ ကျောင်းသားပေါင်း တစ်သန်းကျော်မှာလည်း သင်ယူထားကြသည်။ အကယ်၍ မိသားစုဝင်များ ပြန်မလာနိုင်ပါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ သာမန်လူများကို ရှောင်မိသားစု၏ အပြင်ဘက်တပည့်များအဖြစ် စည်းရုံးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါတို့နဲ့ ဆက်နွှယ်နေတဲ့ အင်အားစုတွေထဲကနေ ကျောင်းသားတွေကို စည်းရုံးလိုက်ပါ"

"ရှောင်မိသားစုထံက အလုပ်လက်ခံနေတဲ့ အဖွဲ့တွေထဲမှာ မီးလျှံကျမ်း သင်ထားတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိရမယ်"

ရှောင်လင်းမှာ သာမန်လူတန်းစားများအနေဖြင့် မိသားစုကြီးများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုကြသည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ အပြင်ဘက်တပည့် အဖြစ်ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူတို့ ဝမ်းသာအားရ လက်ခံကြမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သာမန်လူများတွင် သွေးနှင့်စွမ်းအင် မြှင့်တင်နိုင်သည့် ကျင့်စဉ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်များ မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိသားစုကြီးများတွင်မူ ထိုအရာအားလုံး ရှိနေသည်။ သူတို့အနေဖြင့် စားကြွင်းစားကျန် ကျင့်စဉ်အချို့နှင့် လစာအနည်းငယ် ပေးလိုက်ရုံဖြင့် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ခန့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သလို စိတ်ကြိုက်လည်း ခိုင်းစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ ... ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို စည်းရုံးလို့ မရတော့ဘူးခင်ဗျာ"

"လူအများစုဟာ မီးလျှံကျမ်းကို သင်ယူပြီးနောက်မှာ အင်အားတွေ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့ကြပါတယ်"

"အဲဒီအချက်ကို အပြင်ဘက်က စီမံခန့်ခွဲသူတွေက နားမလည်ကြဘဲ မီးလျှံကျမ်း ကျင့်တဲ့သူတွေကို အသုံးမကျဘူးဆိုပြီး အလုပ်ကနေ ထုတ်ပစ်ခဲ့ကြပါတယ်"

"ဒါကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအပြီးမှာတော့ အဲဒီလူတွေ အားလုံးဟာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် သွားရောက်ကုန်ကြပါပြီ"

"အခု စစ်မြေပြင်ကို မသွားသေးတဲ့သူတွေကတော့ တကယ့်ကို ကြောက်တတ်တဲ့ အသုံးမကျသူတွေပဲ ကျန်ပါတော့တယ်"

ရှောင်လင်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ စူးချီကို နာမည်ဖျက်ရန်နှင့် လူထုအမြင်တွင် အသာစီးရရန်အတွက် မီးလျှံကျမ်းကို သင်ယူခြင်းမှာ အနာဂတ် ပျက်စီးခြင်းဖြစ်ကြောင်း မိသားစုကြီးများက ဝါဒဖြန့်ခဲ့ကြသည်။ ထိုဝါဒဖြန့်မှုမှာ ခေတ္တမျှ အောင်မြင်ခဲ့သလို အပြင်ဘက်မှ စီမံခန့်ခွဲသူများကလည်း ၎င်းကို ယုံကြည်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မိသားစုကြီးများသည် အသုံးမကျသူများကို အကျွေးအမွေး မထားလိုကြသဖြင့် မီးလျှံကျမ်း ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို အလုပ်မှ ထုတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုစဉ်က မိသားစုကြီးများသည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နိုင်ငံခြားသို့ သွားရောက်ကာ မီးစုပ်ယူမည့်သူမှာလည်း သူတို့၏ တပည့်များ ဖြစ်သလို ဤနေရာရှိ ချောက်နက်အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းမည့်သူမှာလည်း သူတို့၏ တပည့်များသာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချောက်နက်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် သောင်းကျန်းလာခဲ့သည်။ မိသားစုကြီးများ၏ ထိပ်သီးအဖွဲ့များမှာလည်း နိုင်ငံခြားတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ ယခု သာမန်လူများကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားသောအခါတွင်မူ သူတို့ မရှိတော့ပေ။ ဤသည်မှာ မိမိတို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော လက်နက်က မိမိတို့၏ မျက်နှာကိုပင် ပြန်လည် ထိမှန်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ရှောင်လင်းမှာ ငိုအားထက် ရယ်အားသန် ဖြစ်သွားရတော့သည်။ ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကိုပင် သူ မသိတော့ပေ။ ဤသည်မှာ သာမန်လူတန်းစားများအတွက် ပထမဆုံးသော အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မိသားစုကြီးများမှာမူ စားကြွင်းစားကျန်လေးကိုပင် မြည်းစမ်းခွင့် မရရှိခဲ့ကြပေ။

"ကြည့်စမ်း ... ပြည်သူအမြောက်အမြားက ငါတို့ကို လာကူညီနေကြပြီ"

"ဒါတွေအားလုံးဟာ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကြောင့်ပဲ"

ယခုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချောက်နက်ကြီး၏ ရှေ့တန်းကွပ်ကဲမှုရုံးတွင် ဖြစ်သည်။ သွေးနှင့်စွမ်းအင် မဟာတံတိုင်း အပြင်ဘက်သို့ သာမန်ပြည်သူများမှာ မပြတ် စီးဝင်လာနေကြသည်။ စစ်တပ်၏ ရိုးရှင်းသော လေ့ကျင့်မှုများအပြီးတွင် သူတို့သည် စစ်မြေပြင်သို့ ဦးတည်နိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်ကူများကို ကြည့်ရင်း၊ ထွက်ပေါ်လာသမျှ မီးအဆိပ်ဖလံကောင်များကို နှိမ်နင်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဗဟိုကာကွယ်ရေးဇုန် တပ်မှူးချုပ် လီယီမှာ ရင်ထဲမှ အပူလုံးကြီး ငြိမ်သက်သွားရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကွပ်ကဲမှုရုံးရှေ့ရှိ စားပွဲရှည်တွင် အငြားယူထားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမှာ အေးအေးလူလူ လက်ဖက်ရည် သောက်နေသည်။ လီယီက ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ချောက်နက်ကြီးကို အချိန်မတိုင်ခင် သောင်းကျန်းလာအောင် လုပ်လိုက်တဲ့ ဆရာကြီးရဲ့ အကွက်က တကယ်ကို ပြောင်မြောက်လှပါတယ်"

ဟုတ်ပေသည်။ ချောက်နက်ကြီးကို အချိန်မတိုင်ခင် သောင်းကျန်းလာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သူမှာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်းတွင် အကြောင်းရင်း လေးခု ရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ မီးလျှံကျမ်း ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် စစ်တပ်အနေဖြင့် ယုံကြည်မှု ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မီးလျှံကျမ်းကို သင်ယူထားသော စစ်သည်သစ် တစ်သောင်းမှာ စစ်တပ်အတွက် အင်အားသစ်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ စစ်သည်ဟောင်း တစ်သိန်း၏ ဝိညာဉ်ဓားကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နိုင်သော ထိုကျင့်စဉ်ကြောင့် စစ်တပ်အနေဖြင့် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။

တတိယအချက်မှာ သာမန်လူတန်းစားများအတွက် တိုးတက်ရန် အခွင့်အရေးနှင့် အကျိုးအမြတ်များ ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ဤသာမန်လူများမှာ မိသားစုကြီးများကို တန်ပြန်မည့် ရှေ့တန်းတပ်သားများ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့ထဲမှ ထူးချွန်သူများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အဆင့်မြင့်ရာထူးများ ရရှိလာပါက ပညာရေးတွင် တရားမျှတမှု ရှိလာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအချက်မှာမူ စူးချီအား သူ၏ လောင်းကြေးတွင် အနိုင်ရရှိအောင် သွယ်ဝိုက်၍ ကူညီပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ခုတ် လေးချက်ပြတ်ပင် ဖြစ်သည်။

လီယီ၏ ချီးမွမ်းမှုကို ကြားသောအခါ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။

"နှမြောစရာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ ချောက်နက်ကြီးကို နှိုးဆွဖို့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားရှိတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင် သုံးယောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားတယ်"

"စူးချီမှာ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ရှိမလားလို့ ငါ တွေးနေမိတယ်၊ ဟားဟား ... ငါလည်း သိပ်ပြီး လောဘကြီးနေမိပြီထင်တယ်၊ စိတ်ဝိညာဉ် နယ်ပယ်ဆိုတာ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုပဲလေ"

သူသည် ခဏမျှ ရေရွတ်နေပြီးနောက် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ဗီဒီယိုကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"စဉ်းစားကြည့်ရင် တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်၊ ငါတို့ ချောက်နက်ကြီးကို နှိုးလိုက်တာက စူးချီနဲ့ ရှန်ကျစ်ရှားကို ကူညီပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတာပဲ"

"ရှန်ကျစ်ရှားကလည်း သူမရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု တစ်ခုတည်းနဲ့ ပြည်သူတွေ ရှေ့တန်းကို လာအောင် ကူညီပေးခဲ့တာပဲ"

"သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကျောင်းထောင်ရတာကို ဝါသနာပါကြတယ်ဆိုတော့"

"ဒီဘေးအန္တရာယ် ပြီးသွားရင် နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်က ကျောင်းထွက်မယ့် ကျောင်းသားတွေကို ဆက်သွယ်ပေးပါ၊ ပြီးတော့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ကျောင်းမထွက်ကြဖို့ သူတို့ကို ပြောပေးလိုက်ပါ"