အခန်း (၁၁၁)

ဝူရှင်းသဲ့သည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လူအများအား အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် မူလဇာတ်လမ်းထဲ၌ သူ၏ ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးကို ဤမျှကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ ချီဖန့်လောက် ဆွဲဆောင်မှု မရှိသော်လည်း၊ သူ့တွင် နူးညံ့သော အပြုံး၊ ယဉ်ကျေးသော အမူအရာနှင့် သိမ်မွေ့သော စကားပြောပုံတို့ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးပြင်းလာသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

အဒေါ်ကောနှင့် ရှု့ဝမ်လီတို့ပင်လျှင် သူ၏ နှိမ့်ချမှုကို အံ့ဩခဲ့ရသည်။ ရာထူးကြီးသော အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်၊ စက်ပြင်ဆရာတစ်ဦးကို ကျေးဇူးတင်ရန်အတွက် သူတို့၏ အလုပ်ရုံလေးအထိ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ကံဆိုးသည်မှာ သူ၏ လာချိန်က မမှန်ခြင်းပင်။ ချီဖန့်မှာ မနေ့ကတည်းက မြို့နယ်သို့ ယာယီတာဝန်ဖြင့် ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင်မူ၊ ဤကဲ့သို့ လူမျိုးနှင့် အချိန်အနည်းငယ် ပိုကုန်ဆုံးခွင့်ရပါက သူတို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုခု ရနိုင်သည်ဟု ရှု့ဝမ်လီက တွေးမိသည်။

ရှု့ဝမ်လီမှာ နောင်တရသလို ခံစားနေရစဉ် ဝူရှင်းသဲ့လည်း သူ၏ စိတ်ပျက်မှုကို ထင်ဟပ်ပြလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ၊ နှစ်ရက်လောက် နောက်ကျသွားတာကိုး။ သူ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းခဲ့တာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် မေးချင်နေခဲ့တာ"

"ကျွန်တော့် ဆရာ့ကိုလည်း မေးလို့ရပါတယ်" ရှု့ဝမ်လီ၏ တပည့်တစ်ဦးက ဝင်ပြောခဲ့သည်။ "ဒါက ချီဖန့်တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အိုင်ဒီယာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်ဆရာလည်း အများကြီး ကြိုးစားခဲ့တာပါ"

သို့သော် ဂုဏ်ပြုမှုအားလုံးက ချီဖန့်ဆီသို့သာ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ပထမဆုံး အတွင်းရေးမှူး ချူ ကိုယ်တိုင် မြို့နယ်က စက်ပြင်ဆရာတွေကို ခေါ်လာပြီး သူ့ဆီမှာ ပညာသင်ခိုင်းခဲ့သည်၊ နောက်တော့ သူက မြို့နယ်ကို ရာထူးတိုးသွားခဲ့သည်...

ဝူရှင်းသဲ့က ချက်ချင်း ရှု့ဝမ်လီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှု့ဝမ်လီက လက်ကာပြလျက် ငြင်းလိုက်သည်။ "ဘာကြိုးစားတာလဲကွာ၊ ငါက ရက်အနည်းငယ်လောက် ကူပေးခဲ့တာပဲ ရှိတာပါ။ အိုင်ဒီယာတွေက အကုန်လုံး ချီဖန့်ဆီကပါ"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားလည်း ပါဝင်ကူညီခဲ့တာပဲလေ။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ခင်ဗျားတို့လို အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ လက်တွေ့သမားတွေက စက်ပစ္စည်းတွေအကြောင်းကို သုတေသနဌာနက အင်ဂျင်နီယာတွေထက်တောင် ပိုနားလည်တတ်ကြပါတယ်"

ဝူရှင်းသဲ့မှာ စကားပြောအလွန်ကောင်းသဖြင့် ရှု့ဝမ်လီမှာ အတော်လေး အားနာသွားတော့သည်။ "အစစ်အမှန် စွမ်းဆောင်နိုင်သူတွေက အင်ဂျင်နီယာကြီးတို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ပြင်တတ်ရုံသက်သက်ပါ"

ထို့နောက် သူသည် ချီဖန့် အလုပ်ရုံလေးသို့ ရောက်လာပြီး RT-12 ကို ပြင်ပေးခဲ့ပုံနှင့်၊ သစ်ထုတ်လုပ်ရေး စက်ကိရိယာများ ပြင်ဆင်ရန် သူ့ကို မည်သို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့ပုံတို့ကို ပြန်ပြောပြသည်။ ရှု့ဝမ်လီမှာ စကားပြော အလွန်ကောင်းသူ မဟုတ်သော်လည်း၊ သူတို့ တစ်ခါတုန်းက အခက်အခဲတွေ့ပြီး နည်းလမ်းအသစ် ရှာခဲ့ရပုံများအထိ အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့သည်။

သူ့စကားအရဆိုလျှင်၊ ဤဖြေရှင်းနည်းမှာ ချီဖန့်၏ အိုင်ဒီယာကို ရှု့ဝမ်လီနှင့်အတူ လက်တွေ့စမ်းသပ် ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ချီဖန့်က လေထဲမှ အလကားရခဲ့သည့် အရာမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ထိုသည်က ဝူရှင်းသဲ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ "ဒီအရာအားလုံးကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ ပြီးအောင် လုပ်ခဲ့တာလား?"

"သစ်တောစခန်းက အရေးတကြီး လိုအပ်နေလို့ပါ" ရှု့ဝမ်လီ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ချီဖန့်ဆိုရင် အဲဒီရက်တွေမှာ အလုပ်ရုံမှာပဲ အိပ်ပြီး ထမင်းတောင် မမှန်ခဲ့ဘူး"

ဒါက ချီဖန့်၏ စရိုက်နှင့် ကွက်တိပင်။ ကျောင်းတုန်းကလည်း သူက ဒီလိုပဲ - သူက အရမ်းကြိုးစားလွန်းတော့ ကျန်တဲ့သူတွေက အပျင်းထူသလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့ရတာ။

ဝူရှင်းသဲ့ စိတ်ထဲကနေ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သော်လည်း ဆက်၍စူးစမ်းနေဆဲပင်။ အလုပ်ရုံ၏ အမြင်အရဆိုလျှင် ဤဖြေရှင်းနည်းမှာ ချီဖန့်နှင့် ရှု့ဝမ်လီတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ပိုပြီး အသုံးဝင်မည့် သတင်းအချက်အလက် မရနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သောအခါ ဝူရှင်းသဲ့က လူစုကို ထပ်၍ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုက သစ်တောစခန်းအတွက်တင် မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်တော်တို့ သုတေသနဌာနနဲ့ နိုင်ငံတော်အတွက်ပါ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်ပါတယ်"

ထို့နောက် သူ မေးလိုက်သည်။ "ချီဖန့်ရဲ့ အိမ်ကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်မလား? သူ့ကို ပေးစရာလေး ရှိလို့ပါ"

သူသည် အိတ်ထဲမှ စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ထုတ်ပြခံ့သည်။ "စက်မှုအင်ဂျင်နီယာဆိုင်ရာ နည်းပညာလမ်းညွှန်စာအုပ်တွေပါ။ သူ နိုင်ငံတော်အတွက် ပိုပြီး ကြိုးစားနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်"

ထိုခေတ်အခါက စာအုပ်ဆိုသည်မှာ အလွန်ရှားပါးသော ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး၊ ဤလုပ်ရပ်က သူ၏ အင်ဂျင်နီယာဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်နှင့်လည်း ကွက်တိကျလှသဖြင့် သံသယဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ရှု့ဝမ်လီက ချီဖန့်ကိုယ်စား ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီး၊ တပည့်တစ်ဦးကို လမ်းညွှန်ခိုင်းလိုက်သည်။ "ဒီအချိန်ဆိုရင် အိမ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရှိမှာပါ"

"သူ့ဇနီး ရှိနေမလား?" ဝူရှင်းသဲ့က လူငယ်လေးကို မေးခဲ့သည်။ "ချီဖန့် မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် သွားတာက မသင့်တော်ဘူး ဖြစ်နေမလားလို့"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူ့ဇနီးရဲ့ အဖွားလည်း သူတို့နဲ့အတူ နေတာပါ။ နေ့ဘက်ဆိုရင် အမြဲတမ်း လူရှိပါတယ်"

"သူ့ဇနီးရဲ့ အဖွားက သူတို့နဲ့အတူ နေတာလား?" ဝူရှင်းသဲ့ အံ့ဩဟန်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သူ့ယောက်ဖလေးလည်း ရှိသေးတယ်။ သူတို့က အတော်လေး တော်တဲ့ မိသားစုပါပဲ"

ထို "တော်သည်" ဆိုသည်မှာ ချီဖန့်က တစ်အိမ်လုံးကို ရှာကျွေးနေသည်ကို ဆိုလိုခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် ယန်ရွှယ်က လူအားလုံးကို သူ့အပေါ် မှီခိုအောင် စီမံထားသည်ကို ဆိုလိုခြင်းလား ဆိုသည်မှာမူ မသဲကွဲပေ။

ယန်ရွှယ်၏ အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ဝူရှင်းသဲ့မှာ သတင်းအချက်အလက် အတော်များများကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ စုံစမ်းပြီးပြီပင်။ သူသည် လမ်းပြပေးသည့် တပည့်လေးကို ကျေးဇူးတင်ကာ အိမ်ထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ယန်ရွှယ် သူ့ကို အရင်က မြင်ဖူးသဖြင့် အချို့စကားများကို သီးသန့်ပြောခြင်းက ပိုကောင်းမည် မဟုတ်ပါလား။

လူငယ်လေး ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူရှင်းသဲ့ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။ သို့သော် အကြိမ်အနည်းငယ် ခေါက်သော်လည်း မည်သူမျှ ပြန်မထူးပေ။

အိမ်မှာ အမြဲတမ်း လူရှိသည်ဟု သူ ကြားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား? သူ တံခါးခေါက်သံက အိမ်ထဲက ခွေးများကိုပင် နိုးစေလောက်သည်။

သူ ထပ်ခေါက်ကြည့်ပြီးနောက် တံခါးက အနည်းငယ် ဟနေသည်ကို သတိထားမိသည်။ သူ စွန့်စားပြီး တွန်းဖွင့်လိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"နေကောင်းကြလား—"

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် အမည်းရောင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ခွေးလေးများမှာ ငယ်သေးသော်လည်း အမဲလိုက်ခွေးမျိုးစိတ်များဖြစ်ရာ ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းသည်။ ရုတ်တရက် အတိုက်ခံရသဖြင့် ဝူရှင်းသဲ့မှာ အလွန်လန့်သွားကာ နောက်သို့ ခြေချော်ပြီး တံခါးခုံပေါ်တွင် ဟန်ချက်ပင် ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သူ ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတစ်ယောက် ပြေးထွက်လာပြီး ခွေးများကို ဆူလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ ၎င်းတို့မှာ ခွေးပေါက်လေးများသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိတော့သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက အားနာသောအပြုံးဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ "ကျွန်မတို့ နောက်ဖေးမှာ ရှိနေလို့ ရှင် လာတာ မကြားလိုက်လို့ပါ။ ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ?"

ဝူရှင်းသြဲ ဘာပြောနိုင်ပါမည်နည်း? သူက အားတင်း၍ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

ထို့နောက် အမျိုးသမီးက သူ့မျက်နှာကို သေချာကြည့်ကာ တန့်သွားသည်။ "နေဦး၊ ရှင်က...?"

သူ၏ နှလုံးသံ မြန်သွားခဲ့သည်။ ချီဖန့်က သူ့အကြောင်းကို ပြောပြထားတာလား?

မဖြစ်နိုင်ပေ။ ချီဖန့်မှာ စကားနည်းသူဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆရာနှင့် ပတ်သက်သည့် အတိတ်ကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ပြောမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

ခဏအကြာတွင် သူမက လက်ချောင်းလေးများကို တတောက်တောက် ခေါက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အော်... ရှင်က တောင်ပေါ်မှာ ချီဖန့်ကို လာရှာပြီး သူ့ဆီမှာ အထိုးခံခဲ့ရတဲ့ လူပဲ!"

ဝူရှင်းသဲ့မှာ ထိုကဲ့သို့ အရှက်ရဖွယ် မြင်ကွင်းကို သူမ ဘယ်လိုမြင်သွားလဲဆိုသည်ကို မသိသော်လည်း၊ သူမသည် သူက ချီဖန့်၏ စီနီယာဖြစ်ကြောင်း သို့မဟုတ် သူတို့ကြားက သမိုင်းကြောင်းကို မသိသည်မှာ သေချာသည်။

ဒါက သူ့အတွက် အခွင့်ကောင်းပင်။ သူ ခပ်တိုးတိုး ရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ချီဖန့်က ကျွန်တော့်အကြောင်း မပြောပြဘူးလား? ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ စီနီယာပါ၊ ကျွန်တော်တို့က ဆရာတစ်ယောက်တည်းဆီမှာ ပညာသင်ခဲ့ကြတာ"

သူသည် ချီဖန့်၏ နှုတ်လုံမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမကို ကြားခံအဖြစ် သုံးရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ်သည် ဤလူက ချီဖန့်၏ စရိုက်ကို မည်မျှ ကောင်းကောင်း နားလည်နေလဲဆိုသည်ကို သတိပြုမိသည်။ အကယ်၍ သူမသာ သာမန်မိန်းကလေးဆိုလျှင် ချီဖန့်က သူမကို စိတ်မပူစေရန်အတွက် ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်သာ ခံစားနေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤလူက သူမကို မသိပေ။ သူမ မျက်လုံးလေးများ ပြူးကာ အံ့ဩဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ "ချီဖန့်မှာ စီနီယာရှိတာလား? ဒါဆို သူက ဘာလို့ ရှင့်ကို ရိုက်ရတာလဲ?"

ဝူရှင်းသဲ့ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။"အဲဒါက... အထင်လွဲမှုတွေ ရှိနေလို့ပါ"

သူက သူမ၏နောက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှင်းပြရတာ ရှုပ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် အထဲဝင်လို့ ရမလား?"

'အော်... အထင်လွဲခံနေရတဲ့ သနားစရာ လူသားလေးပေါ့' ယန်ရွှယ် ရယ်ချင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက ခွေးလေးများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ဝင်ခဲ့ပါ"

ဒီကစားပွဲကို နှစ်ယောက်တူတူ ကစားနိုင်တာပဲ။ သူ ဘာလာလုပ်လဲဆိုတာ သူမ သိချင်သည်။

ဝူရှင်းသဲ့၏ အမြင်တွင်မူ သူမ၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေမှုမှာ ကြောက်ရွံ့နေခြင်းဖြစ်ပြီး ခွေးများကို အားကိုးနေခြင်းဟု ထင်မှတ်သည်။ ဒါက သူ ရထားသော သတင်းအချက်အလက်နှင့် ကွက်တိကျသည်။ သတိကြီးသော်လည်း ပညာမတတ်ဘဲ ကျေးလက်တွင် ကြီးပြင်းလာသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ဒါက အကောင်းဆုံးပင်။ သူ အိမ်ထဲဝင်လိုက်သည်နှင့် အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ချီဖန့် အခု အကြီးအကျယ် ပြဿနာတက်နေတာကို မင်း သိလား?"

သူ သူမကို လာခြောက်လှန့်နေတာလား? ယန်ရွှယ် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်ဟန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်သာ ပြဿနာတက်နေတာပါ! ချီဖန့်က အခု မြို့နယ်ကို ပြောင်းသွားပြီး အရမ်းအဆင်ပြေနေတာ!"

"အဲဒီလို မြို့နယ်ကို ရောက်သွားလို့ပဲ ဘေးအန္တရာယ်က နီးလာတာပေါ့"

ဝူရှင်းသဲ့က သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မအံ့ဩပေ။ "မဟုတ်ရင် မြို့နယ်က ဘာလို့ သူ့ကိုမှ အတင်းခေါ်ရမှာလဲ?"

ယန်ရွှယ်က အနည်းငယ် တွေဝေသွားသော်လည်း မယုံကြည်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "လျှောက်မပြောပါနဲ့။ မြို့နယ်ကို ရောက်သွားတာက ကောင်းတဲ့အချက်ပဲလေ"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆရာ ဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာ မင်း သိလား?"

ဝူရှင်းသဲ့က ထပ်မေးသည်။ "ဒါမှမဟုတ် ဘွဲ့ရတစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီတောထဲမှာ သစ်ခုတ်သမားအဖြစ် လာပုန်းနေရလဲဆိုတာရော?"

သူက မေးခွန်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ယန်ရွှယ်သည် တည်ငြိမ်အောင် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားမှုက စိတ်မအေးဖြစ်နေမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

ဒါကို သတိပြုမိသောအခါ ဝူရှင်းသဲ့က အကြီးဆုံး ဗုံးကို ခွဲလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆရာက နိုင်ငံတော် သစ္စာဖောက်မှုနဲ့ နိုင်ငံတော် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ပေါက်ကြားစေမှုနဲ့ အဖမ်းခံခဲ့ရတာ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယန်ရွှယ်သည် ထိုင်ခုံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တကယ်လား? ဘာလို့ ချီဖန့်က ဒါတွေကို တစ်ခါမှ မပြောခဲ့တာလဲ?"

"သူက ဘယ်လိုလုပ် ပြောရဲမှာလဲ?" ဝူရှင်းသဲ့ အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် ကျွန်တော် လာတုန်းက သူ့ကို သတိထားဖို့ သတိပေးခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက နားမထောင်ဘဲ ကျွန်တော့်ကိုတောင် ရိုက်လွှတ်ခဲ့တယ်။ အခု အာဏာပိုင်တွေက အတိတ်ကကိစ္စတွေကို ပြန်စစ်နေပြီ၊ သူလည်း စောင့်ကြည့်ခံနေရတဲ့ စာရင်းထဲမှာ ပါနေပြီ"

ထိုခေတ်ကာလကို ဖြတ်သန်းခဲ့သူတိုင်း ဤကဲ့သို့ စကားများကို ကြားလျှင် တုန်လှုပ်ကြမည်မှာ အမှန်ပင်။ ယန်ရွှယ်မှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို... ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ?"

ဝူရှင်းသဲ့ မျှော်လင့်နေသော မေးခွန်းမှာ ဤမေးခွန်းပင်။ "ချီဖန့်ဆီမှာ သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခု ရှိလား? ရှိရင် အဲဒါတွေကို ဖျောက်ပစ်ပါ - မီးရှို့ရင်ရှို့၊ မဟုတ်ရင် ဖျက်ဆီးပစ်ပါ။"

သူ၏ မျက်မှန်နောက်က မျက်လုံးများသည် သူမ၏ အမူအရာ တိုင်းကို အသေးစိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

"ဒီကိစ္စက ကြာခဲ့ပြီဆိုတော့ သက်သေသာ မရှိရင်..."

သူသည် ချီဖန့်ဆီတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေသေးသည်ဟု သံသယရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင်မူ အတူတူ ပညာသင်ခဲ့ပါလျက် ချီဖန့်က အဘယ်ကြောင့် သူတို့ထက် ပိုကောင်းသော နည်းလမ်းများကို အမြဲ ရှာတွေ့နေရသနည်း?

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ချီဖန့် ထွက်သွားကတည်းက ၎င်းကို ယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့်လည်း သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

အပြင်လူကို လှည့်စားနိုင်သော်လည်း ဇနီးသည်ကိုမူ လှည့်စားရန် ခက်ခဲသည်။ သူမ တစ်ခုခု သတိထားမိနိုင်သည်။

သူ၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ယန်ရွှယ်သည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန် ရှိသည်။ သို့သော် သူ ဆက်မမေးခင်မှာပင် သူမက ရုတ်တရက် စိတ်လျှော့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

ထိုရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက ဝူရှင်းသဲ့ကို အကြပ်ရိုက်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့ထက် ပိုစိတ်ပျက်စရာ ကောင်းသည်မှာ သူမက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ခြင်းပင်။

"ဒါနဲ့ စီနီယာ၊ အခု ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်နေတာလဲ?"

ဘယ်သူက အလုပ်အကိုင်အကြောင်း ပြောချင်နေလို့လဲ? သူ၏ မျက်နှာ ခဏမျှ တောင့်သွားသော်လည်း ဖြေလိုက်သည်။ "သုတေသနဌာနမှာပါ"

"စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ အလုပ်လုပ်တာဆိုတော့ ဖုန်တွေ၊ မြေကြီးတွေနဲ့ အမြဲ ထိတွေ့နေရမှာပေါ့နော်?"

နောက်ထပ် ထူးဆန်းသော မေးခွန်းတစ်ခု။ ဝူရှင်းသဲ့ စိတ်မပါစွာဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။ "အများအားဖြင့်တော့ ပြည်တွင်းဖြစ် ထရက်တာတွေနဲ့ လုပ်တာပါ။ မြေထိုးစက်တွေနဲ့ မြေတူးစက်တွေကတော့ ရှားပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဖုန်တွေကတော့ ရှိမှာပဲလေ"

ယန်ရွှယ်က ရင်းနှီးသော အကြောင်းအရာသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ စကားများလာခဲ့သည်။

"ကျွန်မဆီမှာ မှိုခြောက်အချို့ ရှိတယ်၊ အဲဒါက အဆုတ်ကို သန့်စင်ပေးဖို့ အရမ်းကောင်းတာ။ ရှင့်ရဲ့ ဌာနက စိတ်ဝင်စားမလား?"

သူ ပြန်မဖြေခင်မှာပင် သူမ မှိုထုပ်တစ်ခုကို သွားယူလိုက်သည်။ "ကိုယ့်ဘာသာ လှန်းထားတာပါ။ ဒီနားမှာတော့ ဈေး သိပ်မရဘူး"

သူမက မှို၏ ကောင်းကျိုးများကို အားတက်သရော ပြောဆိုကာ ဝူရှင်းသဲ့၏ လက်ထဲသို့ပင် အတင်းထည့်ပေးလိုက်ပြီး၊ သူ ကြားခံအဖြစ် ရောင်းပေးရန် မျှော်လင့်နေဟန် ရှိသည်။

သုတေသနဌာနက မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးသည်ကို ထားလိုက်ပါဦး၊ ဝူရှင်းသဲ့မှာလည်း ပစ္စည်းဝယ်ယူရေး တာဝန်ခံ မဟုတ်သလို၊ သူမ၏ အသေးအဖွဲ့ ကိစ္စများကို နားထောင်ရန် စိတ်ရှည်သူလည်း မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ် တတွတ်တွတ် ပြောနေသဖြင့် သူသည် စကားလမ်းကြောင်း ပြန်လွှဲရန်အတွက် စိတ်မပါလက်မပါဖြင့် ဈေးနှုန်းကို မေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာတော့ တစ်ပေါင်ကို ၄ ယွမ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ ဌာနက ဝေးတော့ ဈေးက နှစ်ဆလောက် ဖြစ်သင့်တယ် မဟုတ်လား?"

နှစ်ဆ? သူမက အတော်လေး အတင့်ရဲတာပဲ။ ဝူရှင်းသဲ့မှာ ချီဖန့် သူမကို ဘာကြောင့် ရွေးခဲ့လဲဆိုသည်ကို စဉ်းစားမရတော့ပေ။ ရုပ်ရည်ကြောင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ မတောက်တခေါက် လိမ္မာပါးနပ်မှုက လှည့်စားရလွယ်လို့လား?

ဆက်ပြီး နားမထောင်နိုင်တော့သဖြင့် သူသည် ကိုယ့်ပိုက်ဆံနှင့်ကိုယ် ၅ ပေါင် ဝယ်လိုက်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ယူသွားမည်ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် မူလအကြောင်းအရာသို့ ပြန်လှည့်ကာ သံသယဖြစ်စရာ ပစ္စည်းများကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ရန် ယန်ရွှယ်ကို ထပ်၍သတိပေးလိုက်သည်။

ယန်ရွှယ် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ့မှာ ရှိတာဆိုလို့ မှတ်စုစာအုပ် အစုတ်လေး တစ်အုပ်ပဲ ရှိတာ၊ အဲဒါကိုလည်း ဘယ်အရူးက ခိုးသွားမှန်း မသိဘူး။ အဲဒါကို သူက ဘာလို့ ဒီလောက် တန်ဖိုးထားနေလဲ မသိဘူး။ အဲဒါ ပျောက်သွားတုန်းက ကျွန်မ အိမ်ပြန်ချင်လို့ ဆိုပြီး ကျွန်မကိုတောင် အပြစ်တင်သေးတာ"

အဆိုပါ "အရူး" ဟု အပြောခံလိုက်ရသူ ဝူရှင်းသဲ့ - "..."

သူသည် ဘာသတင်းအစအနမှ မရသည့်အပြင် ယွမ် ၄၀ ပင် ကုန်သွားသဖြင့် စိတ်တိုတိုနှင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ချီဖန့်၏ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေသော ဇနီးသည်ဆီကတောင် ဘာမှ ထပ်မသိရတော့ဘူးဆိုမှတော့ သူများ အလွန်အကျွံ တွေးနေမိတာလား?

ဒါက မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူ ထိုမှတ်စုစာအုပ်ကို လပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့ပြီးပြီ။ သူသည် ချီဖန့်လောက် ပါရမီမပါဟု ဆိုစေဦးတော့၊ သူတို့ကြားက ကွာဟချက်က ဒီလောက်အထိတော့ မကြီးမားသင့်ဘူး... အထက်လူကြီးများထံမှ ဖိအားများ တိုးလာသဖြင့် သူသည် ကိုက်ခဲနေသော နားထင်ကို နှိပ်နယ်ရင်း အခြားတစ်ဖက်မှ တိုးတက်မှုရရန်သာ မျှော်လင့်ချက် ထားလိုက်ရတော့သည်။

သူ ထွက်သွားပြီးနောက် အဘွားအိုက တစ်ဖက်ခန်းမှ ထွက်လာပြီး ယန်ရွှယ် ရေတွက်နေသော ပိုက်ဆံကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဟိုမှိုအစုတ်တွေကို ရောင်းလိုက်တာလား?"

"အင်း"

ယန်ရွှယ်၏ မျက်လုံးလေးများက ကွေးညွှတ်သွားခဲ့သည်။ "တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ စားဖို့ ထားမလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ ရောက်လာတာနဲ့ ချီဖန့်အတွက် အတိုးလေး နည်းနည်း ပြန်တောင်းလိုက်တာပေါ့"

အဘွားအိုမှာ နားလည်သဖြင့် ဆက်မမေးတော့ပေ။ "မြေး ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မြေးကိုယ်တိုင် သိရင် ပြီးတာပါပဲ"

ယန်ရွှယ်သည် ပြုံးနေရာမှ မျက်နှာပြန်တည်သွားပြီး ပိုက်ဆံကို အိတ်ထဲထည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ မြို့နယ်ကို ခဏ သွားရမယ်။ ဒီမှာ အဖွား ကြည့်ထားပေးနိုင်မလား?"

သူတို့က အိမ်အထိ လာပြီး ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ဆိုရင် ချီဖန့် တကယ်ပဲ "ဘေးအန္တရာယ်" နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလားဆိုတာ သူမ သွားစစ်ဆေးမှ ဖြစ်မည်။

ဒါ့အပြင် ဝူရှင်းသဲ့က သူမကိုရော ချီဖန့်ကိုပါ အထင်သေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤကိစ္စများကို သူမကို ပြောပြပြီး "လျှို့ဝှက်ထားပါ" ဟုတောင် သတိမပေးသွားခဲ့ပေ။ သူတို့က ပြောင်းရွှေ့မိန့်အကြောင်း မသိဘူးလို့ သူ ထင်နေတာလား? သူမ ချီဖန့်ကို ပြောပြရင်တောင် သူတို့က အစအန ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးလို့ တွေးနေတာလား?

မြို့နယ် စက်မှုစက်ရုံကတော့ သူတို့ ပြောင်းရွှေ့မိန့်အကြောင်း သိနေတာကို မသိပေ။ ထိုအမိန့်စာမှာ မထုတ်ပြန်ခင်ကတည်းက ချူမင်လီက ကြားဖြတ် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။