အခန်း (၄၂၉-၄၃၀)

အပိုင်း (၄၂၉)

ဒီဖြစ်ရပ်တွေက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

“မဟာရှက အနိုင်ရမှာတော့ သေချာနေပေမဲ့ ဒီလောက်ထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားမိဘူး”

“ဟုတ်တယ်... သူတို့ ချီတက်လာတဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဘယ်သူ့ရဲ့ ခုခံမှုကိုမှ မကြုံခဲ့ရဘူးလေ”

“နိုင်ငံသုံးခုကတော့ တကယ်ကို အထိနာသွားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မဟာရှဘက်က အသေအပျောက်က တစ်သိန်းတောင် မပြည့်ဘူးဆိုတော့ ဒါက ဘာမှမဟုတ်သလိုပဲ။ ပြီးတော့ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေထဲမှာလည်း မဟာရှဘက်က တစ်ယောက်မှ မသေဘူး။ ဟိုဘက်ကတော့ သုံးနိုင်ငံပေါင်း ၁၀ ယောက်ကျော်တောင် ကျဆုံးသွားတယ်”

“ကြားတာတော့ တော်ဝင်မိသားစုတွေ ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ကြသေးတယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ မဟာရှရဲ့ ပညာရှင်တွေက အကုန်လုံးကို ကြိုတင်ပိတ်ဆို့ ဖမ်းဆီးလိုက်တဲ့အတွက်ကြောင့် တစ်ယောက်မှ လွတ်မသွားဘူးလို့ ဆိုတယ်”

“ စစ်ပွဲက မြန်မြန်စပြီး မြန်မြန်ပဲ ပြီးသွားတာပဲ။ ကစားပွဲတစ်ခုလိုပါပဲလား”

“ဒါနဲ့... မဟာရှက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အင်အားကြီးသွားပြီလား”

မဟာရှ၏ စစ်ရေးစွမ်းအားက နိုင်ငံအားလုံးကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ထိုနိုင်ငံသုံးခုမှာ မဟာနိုင်ငံအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ပေါင်းစည်းလိုက်လျှင် အင်အားမသေးလှသော မင်းဆက်တစ်ခုနှင့် ညီမျှသည်။ သို့သော်လည်း မဟာရှ၏ သံမဏိတပ်ခွာများအောက်တွင် တစ်ပတ်ပင် မခံဘဲ ပြိုလဲသွားခဲ့ရသည်။

မဟာရှသည် တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်..။

မဟာဖုန်း မင်းဆက်၏ နန်းတော်အတွင်း၌မူ...

“မဟာရှက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလာတာပဲ။ ထိခိုက်မှု အနည်းဆုံးနဲ့ နိုင်ငံသုံးခုကို ၇ ရက်တောင် မပြည့်ခင် သိမ်းပိုက်လိုက်နိုင်တယ်။ ဒီသုံးနိုင်ငံ ပေါင်းလိုက်ရင် ငါတို့ မဟာဖုန်းထက်တောင် အင်အားကြီးသေးတာ။ တကယ်လို့ မဟာရှကသာ ငါတို့ကို တိုက်လာရင် ငါတို့ ဘယ်နှရက်များ ခံနိုင်မလဲ မသိဘူး”

မဟာဖုန်း ဧကရာဇ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး - “ငါတို့တွေ ၅ ရက်တောင် ခံနိုင်မယ် မထင်ဘူး”

ဘေးဒုက္ခများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင် မဟာဖုန်း မင်းဆက်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။ မင်းဆက်ဟူသော အမည်သာ ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံနေရကာ ဧကရာဇ်မှာပင် အခွင့်အာဏာ မရှိတော့ပေ။

“ထားလိုက်ပါတော့... တခြားအရာတွေကို တွေးမနေဘဲ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကိုပဲ အားကိုးပြီး နေတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်”

.......

မဟာလော့ မင်းဆက်၏ နန်းတော်အတွင်း၌လည်း...

မဟာရှ၏ နောက်ဆုံးရ စစ်သတင်းများကို ကြည့်ရင်း မဟာလော့ ဧကရာဇ်သည် စိတ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုး ခံစားနေရသည်။ တစ်ဖက်တွင် မဟာရှသည် နိုင်ငံခြားသို့ ချီတက်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ၇ ရက်အတွင်း ရန်သူများကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းနိုင်ပြီး နယ်မြေချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ မဟာလော့မှာမူ ရုန်းမထွက်နိုင်သော နွံထဲတွင် နစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လေလေ မိမိကိုယ်ကိုယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်လေလေပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အတန်ကြာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် သူက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည် - “ငါ မရှုံးစေရဘူး”

...........

ယခုအချိန်တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ အကြည့်များက ဟန်ဒွမ်တောင်တန်း တောင်ဘက်ရှိ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ နိုင်ငံသုံးခုကို မဟာရှက သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးနောက် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများမှာ ထိတ်လန့်နေကြသည်။ မဟာရှက တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့သည် စစ်တပ်များကို အင်တိုက်အားတိုက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

မဟာရှကို တန်ပြန်ရန်အတွက် သူတို့သည် ငွေကြေး အမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၁၀ ယောက်ကျော်ကို ငှားရမ်းခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်နီးချင်း လေးနိုင်ငံမှ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် စုစုပေါင်းမှာ ၄၀ အထိ ရှိလာခဲ့သည်။ စစ်သည်အင်အားမှာလည်း ၅ သန်းအထိ ရှိလာခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ အထူးလေ့ကျင့်ထားသော စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤအခြေအနေက မဟာရှကို ကြောက်လန့်သွားစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ချိုင်ယွီရှင်းက တက်ကြွစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ဒီတောင်ဘက် ချီတက်ပွဲရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲကတော့ အောင်မြင်သွားပြီ။ မဟာရှရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း ပြသနိုင်ခဲ့တယ်။ အားလုံး ဒီစိတ်ဓာတ်ကို ဆက်ထိန်းထားကြပါ။ အမိန့်ထုတ်လိုက်... တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ နှစ်ရက် အနားယူကြမယ်။ နှစ်ရက်ကြာပြီးရင်တော့ ငါတို့ ဆက်လက်ချီတက်ကြမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဗိုလ်ချုပ်” ဟု အားလုံးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဗိုလ်ချုပ်... ကြားရတာတော့ အိမ်နီးချင်း လေးနိုင်ငံက ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၄၀ ကျော် စုဆောင်းထားတယ်တဲ့။ သူတို့ရဲ့ လူအင်အားကလည်း ကျွန်တော်တို့ထက် အများကြီး ပိုများနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဆက်တိုက်ရင်...”

“စိတ်မပူပါနဲ့”

ချိုင်ယွီရှင်းက လက်ကာပြလိုက်ရင်း - “သူတို့က ပိုအင်အားကြီးလာပေမဲ့ ငါတို့က သူတို့ထက် ပိုအစွမ်းထက်တယ်။ ဒီစစ်ပွဲမှာ မဟာရှက မုချနိုင်မှာပဲ။ သူတို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပါဘူး”

“ဗိုလ်ချုပ်... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန်အထိ၊ ဘယ်နေရာအထိ တိုက်ကြမှာလဲ” တစ်စုံတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

ချိုင်ယွီရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေကာ - “လောလောဆယ်တော့ တောင်ဘက်ကို ဆက်ပြီး ချီတက်သွားမယ်။ ဆောင်းတွင်း မရောက်ခင်မှာ အိမ်နီးချင်း လေးနိုင်ငံလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားကြမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဗိုလ်ချုပ်” အားလုံးက သံပြိုင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

နှစ်ရက်အကြာတွင် မဟာရှ စစ်တပ်သည် တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ ရန်သူ၏ အရှိန်အဝါက မည်မျှပင် ကြမ်းတမ်းပါစေ သူတို့ကတော့ မကြောက်မရွံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဧကရာဇ် ဖြစ်သူ လင်းပိုင်ဖန်မှာမူ စစ်ပွဲကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေရင်း ရင်းမြစ်များကို သယ်ယူနေလေသည်။ သူ၏ မဟာရှအင်ပါယာ၏ အင်အားမှာလည်း တဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့ပြန်တော့သည်။ အင်ပါယာ မြေပုံကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့လေပြီ။

အင်ပါယာ မြေပုံ ( စူပါအဆင့်)

နယ်မြေဧရိယာ: စတုရန်းမိုင် ၁၁.၂ သန်း (စိုက်ပျိုးနိုင်သောမြေ စတုရန်းမိုင် ၆.၈ သန်း)

နိုင်ငံတွင်း ရင်းမြစ်များ: ငွေတေး ၁.၉၂ ဘီလီယံ (ရွှေတွင်း ၆ ခု၊ ငွေတွင်း ၁၁ ခု၊ ကြေးနီတွင်း ၁၄၀၊ သံတွင်း ၂၀...)

လူဦးရေ: ၁၀၂ သန်း ( လူချမ်းသာ ၁%၊ သာမန်လူတန်းစား ၅၂%၊ ဆင်းရဲသား ၄၇%)

စစ်အင်အား: ၆ သန်း ( ကောင်းကင်အဆင့် ၃ ဦး၊ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ၆၆ ဦး၊ ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၂၈,၅၀၀ ဦး...)

စုစုပေါင်း နိုင်ငံတော်အင်အား: ၁၇,၄၀၀ (အင်ပါယာအဆင့်)

နယ်မြေဧရိယာမှာ စတုရန်းမိုင် ၁၀ သန်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီဖြစ်သည်။ နိုင်ငံအတွင်းရှိ ရင်းမြစ်များမှာလည်း ငွေတေး ၂ ဘီလီယံနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ကြွယ်ဝချမ်းသာနေလေပြီ ဖြစ်သည်။ လူဦးရေမှာလည်း သန်း ၁၀၀ ကျော်သွားခဲ့သဖြင့် စုစုပေါင်း နိုင်ငံတော်အင်အားမှာ ၁၇,၄၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အချက်အလက်များအရ မဟာရှသည် အလယ်အလတ်အဆင့် အင်ပါယာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က ကျေနပ်စွာဖြင့် - “အားလုံး တော်ကြတယ်။ ဒီနှစ်ကုန်ရင် ဒီကိန်းဂဏန်းတွေ ထပ်တိုးလာပြီး နိုင်ငံတော် အင်အားက ၂၀,၀၀၀ ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်”

“ဒင်! ကစားသမား၏ နိုင်ငံတော်အင်အား တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သင်၏ ခွန်အားလည်း တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။ ဆုလာဘ်အဖြစ် ‘မီးတောက်ဝိညာဉ် ဖန်ဆင်းခြင်းသိုင်းကျမ်း’ ကို ရရှိခဲ့သည်”

ဤသိုင်းကျမ်းမှာ အလွန်ထူးခြားလှသည်။ ကျွမ်းကျင်သွားပါက စိတ်အာရုံဖြင့် မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံသာမက မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ပြီး မီးတောက်များကိုလည်း အစိုင်အခဲအဖြစ် ဖန်တီးနိုင်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်သည် ထိုသိုင်းကျမ်းကို လျင်မြန်စွာ ရယူလိုက်သည်။ ဤသိုင်းပညာက သူ၏ ခွန်အားကို အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင်…..။

လင်းပိုင်ဖန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည် - “အခုဆိုရင် ငါသာ အစွမ်းကုန် တိုက်မယ်ဆိုရင် မဟာကောင်းကင်အဆင့် ၆ ယောက်ကိုတောင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ။ တကယ်လို့ သူတို့ ပေါင်းတိုက်ရင်တောင်မှ ငါ မနိုင်ရင်တောင် မရှုံးမှာတော့ သေချာတယ်”

အပိုင်း (၄၃၀)

အဲ့ဒီအချိန်တွင် လင်းပိုင်ဖန်သည် အင်ပါယာမြေပုံ မှတစ်ဆင့် စစ်မြေပြင်တွင် ထူးခြားမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

“ဟင်... တောင်ပေါ်မှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ယောက် ရှိနေတာပါလား”

ထိုသူသည် စစ်ခင်းနေသည့် နေရာနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ စိမ်းလန်းသော တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုသူသည် ပြတ်သားသော မျက်နှာထားရှိပြီး ဆံပင်များ အနည်းငယ် ဖြူစပြုနေကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများ ရှိသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး စိမ်းလန်းသော တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် လေနှင့်အတူ ငြိမ့်ညောင်းစွာ လှုပ်ခတ်ရင်း ဝေးကွာသော စစ်မြေပြင်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေသည်။

“ဒါက မဟာဟုန်မင်းဆက်ရဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တူကုရိဖန်းပဲ။ သူ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ” လင်းပိုင်ဖန်က ထိုသူကို မှတ်မိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မဟာဟုန်မင်းဆက်သည် ဟန်ဒွမ်တောင်တန်း၏ တောင်ဘက်တွင်ရှိသော အင်အားကြီးမင်းဆက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး နယ်မြေဧရိယာ စတုရန်းမိုင် ၄ သန်းကျော်၊ လူဦးရေ သန်း ၃၀ ကျော်နှင့် စစ်အင်အား ၄ သန်းကျော် ရှိသည်။ ထို့အပြင် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၃၀ ကျော်နှင့် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးက ဦးဆောင်ထားသည်။

အကွာအဝေးမှာလည်း သိပ်မဝေးလှပေ။ အကယ်၍ မဟာရှက တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ချဲ့ထွင်မည်ဆိုပါက မိုင် ၅၀၀ ခန့်အကြာတွင် မဟာဟုန်မင်းဆက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

မဟာဟုန်မင်းဆက်၏ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ယခုကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာခြင်းမှာ သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ လင်းပိုင်ဖန်သည် တူကုရိဖန်းကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

တူကုရိဖန်းကမူ စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်နေရင်း သူ၏ အကြည့်များက မဟာရှ၏ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များထံတွင်သာ အာရုံရောက်နေသည်။

အတန်ကြာသော် သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး - “ငါ အားနည်းတဲ့သူတွေကို မနိုင်မကျင့်ချင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်က ရည်မှန်းချက် ကြီးလွန်းပြီး တောင်ဘက်ကို မရပ်မနား ချီတက်နေတာကိုး။ မဟာဟုန်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် ငါ တိတ်တဆိတ် လက်လှုပ်ရှားရတော့မှာပဲ”

သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ မဟာရှ၏ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်သည်။ မဟာရှက တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ချီတက်နေသဖြင့် မကြာမီ သူ၏နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။ မဟာရှအင်ပါယာက အင်အားကြီးမားပြီး လက်နက်အင်အား တောင့်တင်းသဖြင့် မဟာဟုန်မှာ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက ဦးအောင် လက်ဦးမှုယူပြီး မိမိနိုင်ငံကို ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မဟာဟုန်ဧကရာဇ်က မဟာရှ၏ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ဗိုလ်ချုပ်များကို ရှင်းလင်းပေးရန်၊ သို့မှသာ မဟာရှစစ်တပ် ရှုံးနိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း အကူအညီတောင်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အားနည်းသူများကို အနိုင်ကျင့်ရန် ဝန်လေးသော်လည်း မိမိနိုင်ငံအတွက်ကြောင့် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် အနက်ရောင် ပိုးပုဝါဖြင့် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ဆံပင်ကိုပါ ဖုံးကွယ်ကာ မျက်လုံးကိုသာ ဖော်ထားလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို မှတ်မိမည်မဟုတ်သလို မဟာဟုန်နှင့်လည်း ပတ်သက်မှုရှိသည်ဟု ထင်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ သံသယရှိလျှင်ပင် သက်သေမရှိသဖြင့် ဘာမှလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

“ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ မဆိုနဲ့” တူကုရိဖန်းက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်သို့ ဦးတည်ရန် ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြုဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် သေလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံတွင် ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များ ဝန်းရံနေသည့် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှပြီး ပတ်လည် ပေ ၃,၀၀၀ ခန့်အထိကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ နှိုင်းယှဉ်ပြရလျှင် တူကုရိဖန်း အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးသည့် လက်ဝါးချက်ပင်လျှင် ပေ ၃၀၀ ခန့်သာ ရှိသဖြင့် အနည်းဆုံး ၁၀ ဆခန့် ကွာခြားနေသည်။

ထို့အပြင် ဤလက်ဝါးကြီးက ရုတ်တရက်နှင့် အလွန်လျှင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမှ မရှိဘဲ ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားမှာ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေမည်မှာ သေချာနေသည်။

ထပ်မံစဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် တူကုရိဖန်းသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ အစွမ်းကုန်နှင့် အမြင့်ဆုံးသိုင်းကွက်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ထိုလက်ဝါးကို ခုခံလိုက်သည်။

“လှိုင်းတံပိုးတစ်သောင်း ကောင်းကင်တုန် လက်ဝါး”

တူကုရိဖန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ဝါးရိပ်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ အဂုဏ်ယူရဆုံးသော လက်ဝါးပညာရပ် ဖြစ်သည်။ ဤပညာမှာ အလွန်နက်နဲပြီး လက်ဝါးတစ်ခုချင်းစီ၏ အင်အားမှာ မပြင်းထန်သော်လည်း လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်ဆင့်သွားကာ အင်အားမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာခြင်းဖြစ်သည်။

လက်ဝါး အချက် ၃၀ ထပ်ဆင့်ပြီးနောက်တွင် အင်အားမှာ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် ရိုက်ချက်နှင့် ညီမျှသွားသည်။ အချက် ၁၀၀ ထပ်ဆင့်လျှင်မူ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။ သီအိုရီအရ အကန့်အသတ်မရှိ ထပ်ဆင့်နိုင်သော်လည်း အချိန်ကတော့ လိုအပ်ပေသည်။

သူ၏ အကောင်းဆုံး စံချိန်မှာ အချက် ၃၀၀ ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီး ပေ ၅,၀၀၀ ရှိသော တောင်ငယ်လေးတစ်ခုကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချက် ၃၀၀ ၏ ခွန်အားမှာ 'မဟာ ကောင်းကင်အဆင့်' သိုင်းပညာရှင်ကိုပင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ အချက် ၁၀၀၊ ထို့နောက် နောက်ထပ် အချက် ၁၀၀ ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လက်ဝါးအချက် ၂၀၀ မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အကန့်အသတ်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့်၏ အစွမ်းကုန် ရိုက်ချက်နှင့် ညီမျှသည်။

အင်အားပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် အချိန်ရလျှင် သူသည် နောက်ထပ် အချက် ရာဂဏန်းကို ထုတ်ဖော်နိုင်သော်လည်း အပေါ်ရှိ လက်ဝါးကြီးက သူ့ကို အချိန်မပေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သွားကြားတွင် ဝှက်ထားသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကိုက်ခွဲကာ အင်အားကို အမြန်ပြန်ဖြည့်ပြီး နောက်ထပ် လက်ဝါးအချက် ၂၀၀ ကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဘဝတွင် အပြင်းထန်ဆုံးသော ရိုက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုလက်ဝါးအချက် ၄၀၀ ပေါင်းစပ်ထားသော 'လှိုင်းတံပိုးတစ်သောင်း ကောင်းကင်တုန် လက်ဝါး' သည် အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသော လက်ဝါးကြီးကို ခဏမျှသာ တန့်သွားစေနိုင်ပြီး ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ အရှိန်မပျက်ဘဲ သူ့ထံသို့ ဆက်လက် ဖိနှိပ်လာခဲ့သည်။

တူကုရိဖန်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားလေသည်။ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော ရိုက်ချက်နှင့် ဆေးလုံးအကူအညီဖြင့် ထုတ်ဖော်ထားသော ခွန်အားသည် တစ်ဖက်လူ၏ လက်ဝါးကို ခဏမျှသာ ရပ်တန့်စေနိုင်သည်တဲ့လား။ ထိုလက်ဝါးမှာ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှပြီး နောက်ကွယ်မှ လူမှာလည်း ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည် - ထိုလူမှာ...

…မဟာ ကောင်းကင်အဆင့်များလား….။

သူသည် မည်သို့များ မဟာ ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဦးကို သွားရောက် ရန်စမိပါသနည်း။ ဤသည်မှာ သေတွင်းထဲ ဆင်းမိခြင်း မဟုတ်ပါလား။

လက်ဝါးချက်က ကျရောက်ခါနီးတွင် တူကုရိဖန်းသည် သူ၏ အသက်စွမ်းအားကို ချက်ချင်း လောင်မြိုက်စေကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုလက်ဝါးကြီးက ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာဆဲ ဖြစ်သည်။

တူကုရိဖန်း၏ မျက်နှာတွင် အဆုံးမဲ့သော မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပေါ်လာကာ - “မလုပ်ပါနဲ့…!!!”

“ဝုန်း….!!!”

တောင်တစ်ခုလုံးမှာ ပြိုကျသွားခဲ့လေပြီ…။

မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမားလှသော လှုပ်ခတ်မှုက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ တိုက်ပွဲဝင်နေကြသော နိုင်ငံနှစ်ခုမှ စစ်သည်များတောင်မှ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ”

“မြေကြီးက ဘာလို့ လှုပ်နေတာလဲ။ မြေနဂါး လှည့်တာလား”

“အဲ့ဒီ အသံကြီးကကော ဘယ်ကလာတာလဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

မည်သူမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောနိုင်ကြပေ။ ထိုနေရာရှိ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသာလျှင် မိုင် ၃၀ အကွာရှိ မြင့်မားသော တောင်တစ်ခုဆီသို့ ပြိုင်တူ ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ ထိုတောင်မှာ နှင်းပြိုကျသကဲ့သို့ ပြိုကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“အဲ့ဒါ ဂူစုန်းတောင်ပဲ။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားတာလဲ”

“ဂူစုန်းတောင်ရဲ့ ကိုယ်ထည်က အမြဲတမ်း ခိုင်ခံ့နေခဲ့တာပါ။ ဘယ်လိုလုပ် မြေပြိုနိုင်မှာလဲ”

“ထူးခြားတဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခုခုများ ဖြစ်ခဲ့တာလား”

နှစ်နိုင်ငံလုံးမှ သိုင်းပညာရှင်များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤသည်မှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြကာ တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်ပြီး သွားရောက် စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်စာခန့် အချိန်အတွင်းတွင် သူတို့သည် ဂူစုန်းတောင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ပေ ၃,၀၀၀ ကျယ်သော ကြီးမားလှသည့် ကျင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်း ပါရှိသည့် လက်ဝါးရာပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

ကျင်းအတွင်းရှိ ကျောက်တုံးများမှာလည်း အမှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့ပြီး အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လိုတောင် အစွမ်းထက်လှတဲ့ သိုင်းပညာရှင်က ဒီနေရာကို လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်ချလိုက်တာလဲ”

“သေလောက်အောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ…”

ဤသတင်းသည် ကမ္ဘာအနှံ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

“ကြားပြီးပြီလား။ မဟာကျီနိုင်ငံက ဂူစုန်းတောင်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်ချလိုက်သတဲ့”

“အဲ့ဒီ လက်ဝါးက အရမ်းကြောက်ဖို့ ကောင်းတာ။ ပေ ၃,၀၀၀ ကျယ်ပြီး ပေ ၂၀၀ လောက် နက်တယ်တဲ့။ တောင်တစ်ခုလုံးကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ချေပစ်လိုက်တာဆိုပဲ”

“ဟူး... တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်ထိ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လက်ဝါးပညာရပ်က ရှိရောရှိလို့လား။ အဲ့ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ လူကရော ရှိလို့လား။ ကြားတာတော့ သာမန်ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် ပေ ၃၀၀ ပတ်လည်လောက်ပဲရှိတဲ့ လက်ဝါးရိပ် ထုတ်နိုင်တာတဲ့။ ပါရမီထူးပြီး အင်အားကြီးတဲ့သူတွေမှ ပေ ၆၀၀ လောက် ရောက်နိုင်တာ”

“ငါလည်း မယုံနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောလာဟလတွေက အရမ်းကို အသေးစိတ်လွန်းနေတယ်။ ငါတို့ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား”

“မှန်တယ်။ သွားကြည့်ကြရအောင်”

စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အစွမ်းထက် ပညာရှင်များစွာ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။