အခန်း (၃၀၅-၃၀၆)

အခန်း ၃၀၅ - ရောင်ခြည်ဖြာခန္ဓာကိုယ်၊ ကမ္ဘာကျော်ကြားခြင်း

အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လုချင်းသည် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ကောက်ယူစစ်ဆေးလိုက်သည်။ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းတွင်လည်း တံဆိပ်ခတ်နှောင်ဖွဲ့ထားမှု ရှိသော်လည်း ရွှမ်မင်း သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ ၎င်းမှာ အလွန်အားနည်းနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လုချင်းသည် လွယ်ကူစွာပင် ဖွင့်နိုင်ခဲ့၏။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ပုလင်းထဲ၌ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' များ ပါရှိပြီး အနက်ရောင်ပုလင်းထဲတွင် ရှိသည်ထက် ပမာဏအားဖြင့် အဆများစွာ ပိုများနေသည်။

ဒါကလည်း ဖြစ်သင့်ပေသည်။ ရွှမ်မင်းနှင့် သူ့လူများသည် မှော်ရတနာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စွမ်းအားကြီးမားကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' ကို လုယူသောအခါ မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဝတ်ရုံနက်နှင့် အမျိုးသားကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားရသူနှင့် မတူပေ။

ကျောက်စိမ်းပုလင်း နှစ်လုံးထဲရှိ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' များကို ကြည့်ရင်း လုချင်း ဝမ်းသာသွား၏။ ပုလင်းများထဲတွင် ဤစွမ်းအင်များ ပါဝင်နိုင်သည်ဟု သူသံသယရှိခဲ့သော်လည်း ဤမျှများပြားသော ပမာဏ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟုတော့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ပုလင်းနှစ်လုံး ပေါင်းလိုက်လျှင် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' ဆယ်ခုကျော် ရှိနေလေသည်။

"'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' က ရုပ်ခန္ဓာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး ပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံတင်မကဘူး ၊ သာမန်လူကို ပါရမီရှင်ဖြစ်အောင်လို့လည်း ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်။ အရာခပ်သိမ်းကို လွှမ်းခြုံပြီး တိုးတက်ပြောင်းလဲစေနိုင်တဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ 'တာအို' စည်းချက်တွေလည်း ပါဝင်နေသေးတယ်။ အစက ငါပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' တစ်ခုက ဒီနေ့အစောပိုင်း မိုးကြိုးအတိဒုက္ခအတွင်းမှာ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို အများကြီး တိုးမြှင့်ပေးခဲ့တယ်လေ။ အဲ့ကြောင့် သာမန် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ထက်တောင် သာလွန်သွားခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ အကန့်အသတ် မဟုတ်သေးဘူးဆိုတာ ငါခံစားနေရတယ်။ တကယ်လို့များ ငါသာ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' တွေကို ပိုပြီးသန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုပြီးသန်မာလာနိုင်လိမ့်မယ်"

မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီး 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' တစ်ခုကို စုပ်ယူပြီးနောက်၌ လုချင်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားသည် တတိယ သခင်မြတ်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် လုချင်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' များကို ပိုမိုတောင့်တနေသည်ကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။ သူသာ ထပ်မံ ဝါးမျိုးပြီး သန့်စင်နိုင်လျှင် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ သေချာပေါက် ပို၍သန်မာလာပေလိမ့်မည်သာ။

လုချင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အခြားအရာများကို သိမ်းဆည်းကာ အခန်းထောင့်တစ်နေရာသို့ ရွှေ့လိုက်၏။ သူ့လက်ချောင်းကို ဓားသဖွယ်အသုံးပြု၍ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရိုးရှင်းသော အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်သည့် အဆောင်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် အဆောင်အတွင်း၌ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ပြီး အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ယူကာ ပါးစပ်ဖွင့်၍ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' တစ်ခုကို မျိုချလိုက်သည်။

'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' သည် သူ၏ ဒျန်ထျန် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် လုချင်းသည် ချက်ချင်း စိတ်ကိုစုစည်းပြီး စတင်သန့်စင်လေတော့သည်။ မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက လုချင်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ယခင်ကထက် များစွာ အားကောင်းလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' တစ်ခုကို စုပ်ယူထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ် သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပထမအကြိမ်ထက် များစွာမြန်ဆန်လေသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်း လုချင်းသည် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' ကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီး စုပ်ယူလိုက်နိုင်လေသည်။ အလားတူပင် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည်လည်း ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အကန့်အသတ်သို့ မရောက်သေးကြောင်း အာရုံခံမိသည်နှင့် လုချင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ နောက်ထပ် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ဆက်လက် သန့်စင်လိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် လုချင်းသည် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' များကို ဆက်တိုက် ဝါးမျိုးသန့်စင်နေရင်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာလေသည်။ အကယ်၍ ဝိညာဉ်အဆောင်က သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်မပေးထားလျှင် နှင့် သူရောက်နေသည့် အဆောင်သာ မရှိခဲ့လျှင် အနီးအနားရှိ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ယခုအချိန်၌ သေချာပေါက် သတိထားမိကြပေလိမ့်မည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ မူလက ပေါင်းစပ်ထားတဲ့တစ်ခုနဲ့ဆိုရင် ဒါက ကိုးခုမြောက် ရှိသွားပြီ"

လုချင်းက ပုလင်းထဲမှ နောက်ထပ် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ကိုးဂဏန်းသည် အထွတ်အထိပ် ဂဏန်းဖြစ်သည်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အကန့်အသတ်မရောက်မီ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်သာ စုပ်ယူနိုင်တော့မည်ဟု သူအာရုံခံမိလိုက်သည်။

"မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ ကိုးကြိမ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီးနောက်မှာ ဒါက ငါ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' ကိုးခုကိုပဲ စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား။ ဒီနောက်ဆုံးတစ်ခုကို သန့်စင်ပြီးရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဘယ်လိုပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါသိချင်နေပြီ"

စိတ်ကူးတစ်ခုနှင့်အတူ လုချင်းသည် ကိုးခုမြောက် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' ကို မျိုချလိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအင်ကို သန့်စင်လိုက်သည်နှင့် လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို စတင်ကြုံတွေ့လာရသည်။

သူ၏ မူလကတည်းက ဖြူဝင်းပြီး ကျောက်စိမ်းတမျှ လှပသော အသားအရေသည် ဖျော့တော့သော အလင်းရောင်တစ်ခု စတင်ထုတ်လွှတ်လာပြီး အလင်းရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လုချင်းသည် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' ကို အပြည့်အဝ သန့်စင်လိုက်သည့်အခါ "ဝုန်း" ခနဲအသံကြီး တစ်ခု မြည်ဟည်းသွားလေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ အလင်းရောင်များ ပိုမိုတောက်ပလာရုံသာမက အတွင်းပိုင်း ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၊ သွေး၊ အသား၊ အရိုးနှင့် ခြင်ဆီများပါ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေနိုင်လောက်သည့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၌ လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ အလင်းရောင်သည် ဆန်းကြယ်သော ရောင်ခြည်အလွှာတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။

မြင့်မြတ်သောအသွင် ဆောင်နေသလို ထူးကဲစွာ ကြံ့ခိုင်ပုံလည်း ပေါ်နေပါ၏။

တောက်ပသော ရောင်ခြည်များကြားတွင် လုချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ပထမဆုံး သူသတိထားမိသည်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ အလင်းရောင်အဝန်းအဝိုင်းပင်။ သူသည် ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် အံ့သြသော အရိပ်အယောင်များ သူ၏မျက်ဝန်းတွင် ပေါ်လာသည်။

"ရောင်ခြည်ဖြာခန္ဓာကိုယ်... ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ရောင်ခြည်ဖြာထွက်တဲ့ အဆင့်ကိုတောင် ရောက်သွားတာလား"

လုချင်း ဝမ်းသာသွားသည်။

ရောင်ခြည်ဖြာခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ခြင်းက ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်များမှတစ်ဆင့် မသေမျိုးခေတ်ကာလတွင် မသေမျိုးကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်း၌ လမ်းစဉ်များစွာ ရှိခဲ့ကြောင်း လုချင်း သိထားသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် တာအိုလမ်းစဉ်၊ ရုပ်ခန္ဓာလမ်းစဉ်၊ ဂါထာမန္တန်လမ်းစဉ်၊ ဓားလမ်းစဉ်နှင့် ဆေးလုံးလမ်းစဉ် စသည်တို့ ပါဝင်သည်။

တာအိုလမ်းစဉ်သည် ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ကာ ရန်သူအပေါင်းကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် အစွမ်းထက်သော မန္တန်များကို အသုံးပြုခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်သည်။ ရုပ်ခန္ဓာလမ်းစဉ်ကတော့ အတားအဆီးအားလုံးကို ကျော်လွှားရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို အသုံးပြုခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်သည်။ ဓားလမ်းစဉ်မှာတော့ ဓားပျံတစ်လက်တည်းကိုသာ ကျင့်ကြံပြီး ၎င်း၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ထက်မြက်မှုဖြင့် တရားဥပဒေအားလုံးကို ချိုးဖျက်ခြင်းဖြစ်သည်။

လမ်းစဉ်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ထူးခြားသော ကိုယ်ပိုင်အားသာချက်များ ရှိကြသည်။

လုချင်း လေ့ကျင့်နေသော မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းမှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသည့် ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းမှာ ဂါထာမန္တန်ကျင့်စဉ်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂါထာမန္တန်ကျင့်ကြံသူအများစုသည် အဆောင်များ ဖန်တီးခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ကြသော်လည်း မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း၏ နည်းလမ်းမှာမူ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ နေရာ၌ ဝိညာဉ်အဆောင်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံခြင်း ပါဝင်သည်။ သာမန် ဂါထာမန္တန်ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤနည်းလမ်းသည် ပိုမိုတင်းကျပ်သော ပါရမီကို လိုအပ်လေ၏။

လုချင်း ပြောသော ရောင်ခြည်ဖြာခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာလမ်းစဉ်၏ အဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာများကို သန့်စင်ခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို သန်မာစေရန် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုခြင်းတို့တွင် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို ရရှိကြသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို မှော်ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားကာ အဆက်မပြတ် သန့်စင်နေခြင်းနှင့် တူ၏။ အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးသော ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာကို မှော်ရတနာများနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့်အဆင့်အထိ သန့်စင်နိုင်ကြသည်။ သူတို့သည် ရတနာဝိညာဉ်လက်နက် တိုက်ခိုက်မှုများကို လက်ဗလာဖြင့် ခုခံနိုင်ကြပြီး ရတနာဝိညာဉ်လက်နက်ဖြင့် အတိုက်ခံရလျှင်ပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အထိအခိုက်မရှိ ကျန်ရှိနေတတ်ပါ၏။

ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံမှု အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသောအခါ၌ သိသာထင်ရှားသော လက္ခဏာရပ်တစ်ခုမှာ အရှိန်အဝါ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ရောင်ခြည်ဖြာထွက်လာခြင်းပင်ဖြစ်၏။ ဤရောင်ခြည်သည် ကြီးမားသော ခံစစ်စွမ်းအားကို ပေးရုံသာမက ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူမှ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်လေသည်။ ၎င်းကို ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူများ၏ အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြလေ၏။

"ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားကို သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ရောင်ခြည်တောက်ပမှုနဲ့ တိုင်းတာလို့ရတယ်။ အခြေခံအကျဆုံး ရောင်ခြည်ဖြာခန္ဓာကိုယ်က အဖြူရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ အဲဒီနောက် အနီ၊ ရွှေ နဲ့ ခရမ်းရောင်ဆိုပြီး အဆင့်ဆင့်ရှိတယ်။

အလင်းရောင် ပိုတောက်ပလေ ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူက ပိုသန်မာလေပဲ"

လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ယခု ထွက်ပေါ်နေသော ရောင်ခြည်မှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော အဖြူရောင်အလင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သတိပြုရမည့်အချက်မှာ ရုပ်ခန္ဓာလမ်းစဉ်တွင်ပင် ရောင်ခြည်ဖြာခန္ဓာကိုယ် အဆင့်သို့ရောက်ရန် အနည်းဆုံး 'အခြေခံအုတ်မြစ် တည်‌ဆောက်ခြင်းအဆင့်' ထိရှိနေဖို့ လိုအပ်လေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် လုချင်းသည် ယခုအခါ အခြေတည်အဆင့် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

"ငါသာ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင် ဘာမိုးမြေဝိညာဉ်စွမ်းရည်မှ မသုံးဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်နဲ့တင် တတိယအ သခင်မြတ်ရဲ့ ရုပ်သေးကိုယ်ခွဲကို ချေမှုန်းပစ်နိုင်ပြီပဲ"

လုချင်းသည် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စီးဆင်းနေသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်အားကို ခံစားလိုက်၏။ ထို့အပြင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသည် ကဏ္ဍတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' ကိုးခုကို သန့်စင်ပြီးနောက်၌ လုချင်း၏ အလားအလာသည် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ရှိပါရမီ အတိုင်းအတာကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။

"ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုနှစ်ခုလောက် ရွေးပြီးတော့ တွဲပြီးကျင့်ကြံသင့်တယ် ထင်တယ်"

လုချင်းသည် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံခြင်းကို တရားဝင် မစတင်ရသေးသော်လည်း ရောင်ခြည်ဖြာထွက်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ရုပ်ခန္ဓာလမ်းစဉ်ကို တွဲဖက်မကျင့်ကြံလျှင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပါရမီကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်များထဲတွင် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံနည်းအချို့ ပါဝင်လေ၏။ ၎င်းတို့သည် အလွန်နက်နဲလှသည် မဟုတ်သော်လည်း လုချင်း၏ လက်ရှိလိုအပ်ချက်အတွက်တော့ လုံလောက်လေသည်။

သို့သော် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' များကို ဆက်တိုက် သန့်စင်နေခြင်းက လုချင်း၏ စိတ်စွမ်းအင် အများအပြားကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အလောတကြီး မလုပ်ဆောင်သေးဘဲ မြို့တော်မြတ်မှ ထွက်ခွာပြီးမှသာ ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းကို သေချာရွေးချယ်ရန် စီစဉ်လိုက်တော့၏။

အစီအစဉ်ချပြီးသည်နှင့် လုချင်း၏ အကြည့်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းနှစ်လုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းမှာ ယခုအခါ ဗလာဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲတွင် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' ငါးခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"ရွှမ်မင်း နဲ့ ဝတ်ရုံနက်နဲ့ အမျိုးသားတို့က ငါ့အတွက်တော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းစေတဲ့ကြယ်ပွင့်တွေပဲ။ အဲ့တာကြောင့်လည်း ဒီလောက် ရက်ရောတဲ့ လက်ဆောင်ကြီးကို ချန်ထားပေးခဲ့တာလေ"

လုချင်းသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းများကို ပြန်လည်တံဆိပ်ခတ်ကာ အတွင်းရှိ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' များကို ထိန်းသိမ်းလိုက်၏။ သူသည် နောက်ထပ် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' ကို မစုပ်ယူနိုင်တော့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံရတနာမျိုးသည် တန်ဖိုးဖြတ်၍မရနိုင်ပေ။ သတင်းသာ ပျံ့သွားခဲ့လျှင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများသည် တစ်ခုတည်းကို ရဖို့အတွက်ပင် သူတို့ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ပေးအပ်ကြလိမ့်မည်သာ။

ဒါကို လဲလှယ်ရောင်းချရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကျန်ရှိသော 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' များအတွက် လုချင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များ ရှိပြီးဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းပုလင်းနှစ်လုံးကို ဟင်းလင်းပြင်ချီအိတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လုချင်းသည် ရွှမ်မင်းထံမှ ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်လက်နက်ကိရိယာများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သို့သော် သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက်၌ လုချင်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုတို့ လျော့နည်းသွားတော့၏။

ဤလက်နက်ကိရိယာများသည် ရှားပါးရတနာများ ဖြစ်ကြပြီး 'ဝရဇိန်နတ်ဆိုးနှိမ်လက်နက်' ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် အသုံးပြုရန်အတွက် သီးခြား ဗုဒ္ဓဘာသာနည်းစနစ်များ လိုအပ်နေသည်။ လုချင်းသည် ဘုန်းကြီးဝတ်ရန် စိတ်မဝင်စားသလို ကျင့်ကြံရန် ဗုဒ္ဓဘာသာနည်းစနစ်များလည်း သူ့တွင် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ပစ္စည်းများကို ရိုးရှင်းစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အခွင့်အရေးရလျှင် ရှင်းထုတ်ပစ်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ၌ လုချင်းသည် မောပန်းမှုအရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီနေ့ သူအများကြီး ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ပင်။ အတိဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ ဘုန်းကြီးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ တတိယ သခင်မြတ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ထို့နောက် 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' များကို ဆက်တိုက် သန့်စင်ခြင်း...

သူ၏ ကြံ့ခိုင်သော စိတ်ဓာတ်ရှိလင့်ကစား ပင်ပန်းမှုကိုခံစားနေရ‌ပြီပင်။

ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆက်လက် အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေတော့ဘဲ သူသည် မီးအိမ်ကို ငြှိမ်းသတ်ကာ အနားယူရန် လှဲချလိုက်တော့၏။ ညဉ့်နက်သည်အထိ ဘာမျှမဖြစ်ဘဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး စိတ်ပင်ပန်းမှုကြောင့် လုချင်း အထူးကောင်းမွန်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့တော့‌သည်။

သို့သော် လုချင်း မသိခဲ့သည်မှာ ထိုညအတွင်း သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် မြို့တော်မြတ်တစ်ခွင် ဆွေးနွေးစရာ ဖြစ်ခဲ့ရုံသာမက မြို့တော်မြတ်အပြင်ဘက် ကျုံးကျိုးတစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပါ၏။ အထူးသဖြင့် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ထူးခြားသော နည်းလမ်းများရှိသည့် ဂိုဏ်းကြီးများကြောင့် တစ်ညတည်းနှင့် လုချင်း၏ အမည်သည် ကျုံးကျိုးတစ်ခွင် ကျော်ကြားသွားခဲ့သည်။

"ဘာပြောလိုက်တယ်... ကောင်းကင်အခွင့်အလမ်းက နေ့ခင်းဘက်မှာ မြင့်မြတ်သောတောင်ပေါ်ကို ကျရောက်လာပြီး အရပ်ရပ်ကို ပြန့်ကျဲသွားတယ်ဟုတ်လား။ ပြီးတော့ မြို့တော်မြတ်ထဲမှာ ကမ္ဘာကြီးပြောင်းလဲပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံး အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သူ ပေါ်ပေါက်လာတယ်‌ပေါ့...။ အဲဒါကလည်း လူငယ်လေးတစ်ယောက် ဟုတ်လား"

ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမတစ်ခုတွင် အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဂိုဏ်းထောက်လှမ်းရေး တာဝန်ခံ အကြီးအကဲကို မျက်လုံးပြူးကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူ့ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အခြားအကြီးအကဲများသည်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ တုန်လှုပ်နေကြလေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို တင်ပြပါတယ်။ အဲဒါ အမှန်ပါပဲ" ထောက်လှမ်းရေး တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေသည်။ ထို့နောက် ပို၍ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းတစ်ပုဒ်ကို သူချပြလိုက်၏။

"ဒါတင်မကပါဘူး... အကြီးအကဲချန်ရဲ့ အစီရင်ခံစာအရ အဲဒီလူငယ်လေးက အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက်မှာ သတ်ဖြတ်ပွဲကြီး ဆင်နွှဲခဲ့ပါတယ်။ ရွှမ်မင်း နဲ့ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက တခြားဘုန်းကြီးတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ တတိယ သခင်မြတ် ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ တတိယ သခင်မြတ်တောင်မှ အဲဒီလူငယ်လေးလက်ချက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပါတယ်"

"ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက ဘုန်းကြီးအကုန်လုံးကို သတ်ပြီး တတိယ သခင်မြတ်ကိုတောင် အနိုင်ယူလိုက်တယ် ဟုတ်လား"

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ ရှောင်လွှဲစရာ နည်းလမ်းမရှိပေ၊ ဤဖြစ်ရပ်နှစ်ခုလုံးသည် သူတို့ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သောအရာများထက် ကျော်လွန်နေပါ၏။

ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ ဘုန်းကြီးများက တစ်ကဏ္ဍထားဦး၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခု မှ ထွက်ပေါ်လာသူ မည်သူမဆို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဆက်ဆံ၍ ရသူများ မဟုတ်ပေ။

ယခု သူတို့ပြောနေသည်က လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ထိုသူများအားလုံးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်တဲ့လား။

တတိယ သခင်မြတ်နှင့် ပတ်သက်၍ဆိုလျှင် ရှိနေကြသူအားလုံးသည် သူ၏ ခန့်မှန်းရခက်သော အင်အားကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ မကြာသေးမီက ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ကျုံးကျိုးတွင် ဖရိုဖရဲ မဖြစ်စေရန် သခင်မြတ်သုံးပါးသည် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုစီသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

တတိယ သခင်မြတ်သည် သူတို့ဂိုဏ်းသို့ လာရောက်ခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများသည် ‌တတိယ သခင်မြတ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပြန်လည်မှတ်မိနေကြဆဲပင်။ အရှိန်အဝါ မထုတ်လွှတ်ဘဲ ရပ်နေရုံမျှဖြင့်ပင် သူတို့အားလုံးသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ခံစားမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲခဲ့ကြပေ။

ထိုကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက လူငယ်လေးတစ်ယောက်လက်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားသည်တဲ့လား။

ခဏတာမျှ လူတိုင်းသည် ဤသတင်းအချက်အလက်၏ မှန်ကန်မှုကို သံသယဝင်ခဲ့ကြသည်။

ကျုံးကျိုးရှိ အဓိကဂိုဏ်းကြီးများတွင်လည်း အလားတူ တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ မြို့တော်မြတ်ရှိ အဖြစ်အပျက်များကို သိရှိခဲ့ရသော ဂိုဏ်းအားလုံးသည် အစပိုင်းတွင် မယုံနိုင်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

သတင်းမှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည့်အခါ၌ ကြီးမားသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တော့လေ၏။

အချို့က လုချင်း၏ နောက်ခံကို ချက်ချင်း စုံစမ်းချင်ကြသည်။ အချို့ကတော့ မြို့တော်မြတ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အသေးစိတ်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ အချို့ကမူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရန်အတွက် မြို့တော်မြတ်သို့ ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။‌ေ

"ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံး အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ပေါ်လာရတာလဲ"

မြင့်မားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ့မျက်နှာထားက မည်းမှောင်နေသည်။

"ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက အခုမှ စတင်တိုးတက်ပြောင်းလဲနေတာ၊ ငါတောင် အဲဒါတွေကို အပြည့်အဝ နားလည်ဖို့ အချိန်မရသေးဘူး။

ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို အစပျိုးပြီး အတိဒုက္ခကို အောင်‌အောင်မြင်မြင်နဲ့ ကျော်ဖြတ်သွားပြီ ဟုတ်လား"

ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါနှင့် ပုံရိပ်သည် မျက်နှာထားတည်တင်းနေလေ၏။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ပါရမီတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အနှိုင်းမဲ့ဟု အမြဲမှတ်ယူထားခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်သောတောင် ပေါ်မှ သခင်မြတ်သုံးပါး သည်ပင်လျှင် သူ့အတွက် အရေးမပါလှပေ။ မြင့်မြတ်သောတောင်၏ အားသာချက်ရှိသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို သိမ်းပိုက်ထားသောကြောင့်သာ ထိုလိပ်အိုကြီးသုံးကောင်က ဤမျှ စွမ်းအားကြီးနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူသိထားသည်။ အကယ်၍ သူသာ သူတို့နေရာတွင် ရှိနေပါက ထိုသုံးယောက်ထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားမည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုဆိုသည်ကိုလည်း ဘယ်တုန်းကမှ အထင်မကြီးခဲ့ပေ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းသူဖြစ်၍ ရှေးဟောင်းနည်းလမ်းများကို လေ့လာရန် မြင့်မြတ်သောတောင်သို့ သွားရောက်ရန်ပင် စိတ်မကူးခဲ့ပေ။

ထိုလူအိုကြီးများ ပေးသည့်အရာ မည်သည်မဆို စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းနိုင်ဟု သူယူဆထားပါ၏။ ရှေးဟောင်းနည်းလမ်းများ မပါဘဲ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းများကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို ဖောက်လုပ်နိုင်မည်ဟု သူ၏ ပါရမီအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာကတည်းက သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများတွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး နယ်ပယ်သစ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ့ကိုယ်သူယုံကြည်ခဲ့ပါ၏။ သို့သော် ယခု ကျောက်စိမ်းပြားမှ သတင်းစကားကို ဖတ်လိုက်ရသည့်အခါ၌ သူတည်ငြိမ်စွာ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ကမ္ဘာကြီးက အခုမှ ပြောင်းလဲရုံပဲ ရှိသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို အစပျိုးပြီး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီတဲ့။ မင်းက ဘယ်လို သားရဲကောင်မျိုးလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင် သွားကြည့်မှ ဖြစ်တော့မယ်"

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါနှင့် ပုံရိပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အတွေးများကို တည်ငြိမ်စေလိုက်။တော့၏။

သူသည် သူ့ရှေ့ရှိ တိမ်ပင်လယ်ကြီးကို ငေးကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူသည် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး တောင်ထိပ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

...

အခန်း ၃၀၆ - သခင်မြတ်၏ ဖိတ်ကြားမှုနှင့် ထွက်ခွာခြင်း

နံနက်စောစောအချိန်တွင် လုချင်းသည် ခြံဝင်းထဲ၌ ထိုင်နေသည်။

သူ၏ ဘယ်လက်က ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး ညာလက်က ထွင်းထုသည့် ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ သေသေချာချာ ထွင်းထုနေလေ၏။ ခဏအကြာတွင် ကျိကျစ်သည် အိပ်မှုန်စုံမွှားဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်။

ခြံဝင်းထဲရှိ လုချင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သူမ ချက်ချင်းပင် နိုးကြားသွားသည်။ သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို အမြန်သပ်ရပ်အောင် ပြုပြင်ပြီးနောက် လုချင်းထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"သခင်လေးလု... စောစောစီးစီး နိုးနေတာလား"

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါဗျ" လုချင်းက မော့ကြည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ၏လက်များကတော့ လှုပ်ရှားမှု မရပ်တန့်ပေ။

"သခင်လေးလု... ဘာတွေထွင်းနေတာလဲဟင်" ကျိကျစ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုပါ"

လုချင်းက နောက်ဆုံးအချက်အချို့ကို ပြီးစီးအောင် ထွင်းထုလိုက်သည်နှင့် သူ့လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားသည် ရုတ်တရက် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားလေသည်။

"အချိန်ကိုက်ပဲ... စမ်းကြည့်လိုက်ပါဦး၊ အလုပ်ဖြစ် ၊ မဖြစ် သိရအောင်လို့"

လုချင်းက ကျောက်စိမ်းပြားကို ကျိကျစ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မလား... စမ်းကြည့်ရမှာလား" ကျိကျစ်က ကျောက်စိမ်းပြားကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။ "ဘယ်လို စမ်းသပ်ရမှာလဲဟင်"

"သွေးတစ်စက်လောက် အဲဒီပေါ် ချလိုက်ရုံပါပဲ" လုချင်းက ငွေအပ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မင်းကို ဖောက်ပေးမယ်... စိတ်မပူပါနဲ့၊ မနာပါဘူး"

"အော်..."

ကျိကျစ်က လုချင်းကို ယုံကြည်သောကြောင့် နာခံမှုရှိစွာပင် သူမ၏လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ လုချင်းသည် သူမ၏ လက်ညှိုးကို ညင်သာစွာ ဖောက်လိုက်ပြီး သွေးတစ်စက်ကို ညှစ်ထုတ်ကာ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။ အတော်လေး အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။ သွေးက ကျောက်စိမ်းပြားနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ပင်လယ်ထဲသို့ ရေတစ်စက် ကျသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရ၏။

မကြာမီတွင် ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်၌ ဖျော့တော့သော အနီရောင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျိကျစ်ကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်မှာ သူမသည် ကျောက်စိမ်းပြားနှင့် ဆန်းကြယ်သော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

"မင်း ခံစားမိလား" သူမ၏ မျက်နှာထားကို သတိပြုမိသော လုချင်းက ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံနဲ့ အာရုံခံကြည့်လိုက်ပါ။ ဒီကျောက်စိမ်းအဆောင်က မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်စွမ်းရှိတယ်။ မင်း အာရုံစိုက်လိုက်တာနဲ့ တခြားသူတွေ မင်းကို သတိမထားမိအောင် ထိထိရောက်ရောက်နဲ့ ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

လုချင်း၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကျိကျစ်သည် ကျောက်စိမ်းပြားနှင့် ဆက်နွှယ်မှုကို အာရုံခံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ မကြာမီတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူမကို လွှမ်းခြုံလာပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပါ၏။

"သခင်လေးလု... ဒါက..." ကျိကျစ်က လုချင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက မင်းနဲ့ ရှောင်ယန်အတွက် ကျွန်တော်ထွင်းပေးတဲ့ ကျောက်စိမ်းအဆောင်ပါ။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' အစအနတစ်ခုစီကို ရထားပေမယ့် မင်းတို့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆိုရင် အဲဒါကို ကိုယ်တိုင် သန့်စင်လို့ မရနိုင်သေးဘူးလေ။ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' က ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားဖို့အတွက် အချိန်ကိုပဲ အားကိုးရလိမ့်မယ်။

ဒီလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ 'ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်' က စွမ်းအင်လှိုင်းတွေကို ထုတ်လွှတ်နေဦးမှာပဲ၊ အဲဒါက တခြားသူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်လေ။ ဒီကျောက်စိမ်းအဆောင်က အဲဒီအရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရာမှာ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်ဗျ"

ထိုအခါမှသာ ကျိကျစ်သည် ဤကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို လုချင်းက သူမအတွက် သီးသန့် ဖန်တီးပေးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့၏။ သူမ ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး လုချင်းကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးလု"

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူးဗျာ။ ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေးပါ။ ဒီကာလအတွင်းမှာ ဒီကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို မဖြုတ်မိဖို့ သတိရပေးပါ။ ကျောက်စိမ်းအဆောင်ထဲမှာ ကာကွယ်ရေးမန္တန်တစ်ခုကိုလည်း ကျွန်တော် ထည့်သွင်းထားပေးတယ်။ အနာဂတ်မှာ အန္တရာယ်ကြုံလာခဲ့ရင် အရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာ ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပါဗျ"

ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျိကျစ်သည် ကျောက်စိမ်းအဆောင် မည်မျှတန်ဖိုးရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့၏။ သူမသည် ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လုချင်းအပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ တိုးပွားလာသည်။

ကျိကျစ်က ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို မြတ်နိုးစွာ ကြည့်ရှုနေစဉ် လုချင်းသည် ဒုတိယမြောက် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကောက်ယူပြီး စတင်ထွင်းထုလိုက်၏။ မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၌ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးလာရုံသာမက အရည်အသွေးပါ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခင်က အဆောင်များ ထွင်းထုရာတွင် အလွန်သတိထားပြီး အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ သူသည် သဘာဝကျကျပင် လွယ်ကူစွာ ပြုလုပ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒုတိယမြောက် ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို ပြီးစီးအောင် ထွင်းထုရန် အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ပေ။ ဤဒုတိယမြောက် ကျောက်စိမ်းအဆောင်သည် ကျိကျစ်၏ အဆောင်ထက်ပင် ပိုသေးငယ်ပြီး ရှောင်ယန်အတွက် အထူးသင့်လျော်သည်။ လုချင်း ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို အပြီးသတ်လိုက်ချိန်မှာပင် သမားတော်ကြီးချန်နှင့် အခြားသူများလည်း အိပ်ရာထလာကြ၏။

လုချင်းသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ရှောင်ယန်ကို နှိုးကာ ကျောက်စိမ်းအဆောင် ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်လေသည်။ လူတိုင်း နံနက်ခင်း လုပ်ငန်းဆောင်တာများ ပြီးစီးသောအခါ၌ နံနက်စာ စတင်စားသောက်ကြတော့သည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော်တို့ အခွင့်အလမ်းလည်း ရပြီဆိုတော့ အပြန်ခရီး စကြမလားဗျ"

လုချင်းက ပန်းကန်လုံးလေးတစ်လုံးကို ယူကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စားရင်း မေးလိုက်သည်။ သမားတော်ကြီးချန်က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီဆိုတော့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အခြေအနေကိုလည်း နားလည်သွားပြီဆိုတော့ ပြန်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီပေါ့"

"သခင်လေးလု... ရှင်တို့အားလုံး ပြန်ကြတော့မလို့လား" ကျိကျစ်က အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်ဗျ... ကျုံးကျိုးကို ကျွန်တော်တို့ လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဆရာ့အနေနဲ့ မြင့်မြတ်သောရေကန်ကနေ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေ ရနိုင်ဖို့သက်သက်ပါပဲဗျ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ကြုံရမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့မိဘူး။ အခု ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကိုလည်း ပြစ်မှားမိထားပြီဆိုတော့ သူတို့ ဘယ်အချိန် လက်စားချေမလဲ မသိနိုင်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် စောစောပြန်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ"

ကျိကျစ်က မအံ့သြသလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို မနက်စာ စားပြီးရင် မျှော်စင်သခင် နဲ့ သခင်လေးလင်းကျိယွဲ့ကို သွားနှုတ်ဆက်ကြတာပေါ့"

လုချင်းတို့အဖွဲ့ ပြန်တော့မည်ဟု ကြားသောအခါ လင်းကျိယွဲ့သည် အလျင်အမြန် ရောက်လာသည်။ သို့သော် သူတို့ကို အထုတ်အပိုးများ ပြင်ဆင်ပြီးသား အနေအထားဖြင့် တွေ့လိုက်ရသည်။

"ချန်ချန်ပေ့ ၊ သခင်လေးလု... ခင်ဗျားတို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်ကြတော့မလို့လား"

"ဟုတ်တယ် သခင်လေးလင်းကျိယွဲ့... ကျုံးကျိုးကို လာရတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်က ဆရာ့အနေနဲ့ မြင့်မြတ်သောရေကန်ကနေ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေ ရဖို့သက်သက်ပါပဲဗျ။ ဒီလောက် အဖြစ်အပျက်တွေ များမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူးလေ။ အခု ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကိုလည်း ပြစ်မှားမိထားပြီဆိုတော့ သူတို့ ဘယ်အချိန် လက်စားချေဖို့ လာမလဲ မသိနိုင်ဘူးမလား။ အဲ့ဒါကြောင့် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ပြန်တာကပဲ ပိုကောင်းပါတယ်ဗျ"

လင်းကျိယွဲ့ ခေတ္တရပ်သွားပြီး သူတို့ကို နေစေချင်သည့် စကားလုံးများကို ရှာမတွေ့နိုင်ဖြစ်နေသည်။ လုချင်း၏ စကားများသည် အမှန်တကယ် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုရှိပါ၏။ သူသည် ရွှမ်မင်းနှင့် သူ့အဖွဲ့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အခွင့်အရေးများနှင့် ရတနာများကို ရယူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းက သေချာပေါက် ဒေါသထွက်နေပေလိမ့်မည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုထဲမှ တစ်ခုအနေဖြင့် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ တည်ရှိခဲ့ပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အရင်းအမြစ်များ မည်မျှရှိသည်ကို မည်သူမျှ အပြည့်အဝ မသိကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ လက်စားချေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက မှန်းဆ၍မရနိုင်အောင် ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ပေါ်တင်တိုက်ခိုက်မှုထက် လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန်မှာ ပိုခက်ခဲသည်။ လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးချန်တို့ သန်မာကြသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမရှိ ပြောရန်ခက်ခဲသည်။ ဒါကို တွေးမိပြီး လင်းကျိယွဲ့သည် သူပြောမည့်စကားများကို ပြန်မျိုချလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ လာရင်းကိစ္စကို ချက်ချင်း သတိရသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ မနေ့ညကပဲ ကျွန်တော့်ဆရာဆီ မြင့်မြတ်သောတောင်ကနေ 'မြင့်မြတ်သော အမိန့်တော်' တစ်စောင် ရောက်လာခဲ့တယ်ဗျ။ သခင်မြတ်သုံးပါးက စားပွဲတော်တစ်ခု စီစဉ်ထားပြီး သခင်လေးလု နဲ့ ချန်ချန်ပေ့တို့ကို တောင်ပေါ် လာလည်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်နေပါတယ်တဲ့ဗျာ"

"သခင်မြတ်သုံးပါးက ကျွန်တော့်ဆရာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို တောင်ပေါ် ဖိတ်ချင်နေတာလား" လုချင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်။ အမိန့်တော်က မနေ့ညကမှ ရောက်လာတာလေ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက နောက်ကျနေပြီမို့လို့ ဒီနေ့မှ ခင်ဗျားတို့ကို ဖိတ်ဖို့ ဆရာက ရည်ရွယ်ထားတာဗျ"

ဒါပေမဲ့ မနက်စောစောစီးစီး လုချင်းတို့အဖွဲ့ ပြန်တော့မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားရမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။

လုချင်း ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သခင်လေး လင်းကျိယွဲ့... ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုင်းပျမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ သခင်မြတ်တွေရဲ့ စေတနာကို ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်လောက်ဘူးဗျ"

"ခင်ဗျားက သခင်မြတ်တွေရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကို ငြင်းပယ်ဖို့ ရည်ရွယ်တာလား" လင်းကျိယွဲ့ အံ့သြသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်ဗျာ... သခင်လင်းကျိယွဲ့လည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မနေ့က ကျွန်တော်နဲ့ တတိယသခင်မြတ် ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ပဋိပက္ခမှာ ကျွန်တော် သူ့ကို ပြစ်မှားမိခဲ့တယ်လေ။ အခု သခင်မြတ်တွေက ကျွန်တော့်ဆရာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို စားပွဲတော်ဖိတ်ချင်တယ်ဆိုတော့... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော် သွားရမှာ ကြောက်တယ်"

လုချင်း ဤမျှ ပွင့်လင်းလိမ့်မည်ဟု လင်းကျိယွဲ့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူ ခဏလောက် တွေဝေသွားပြီးမှ ပြောလိုက်၏။ "သခင်မြတ်သုံးပါးက သူတို့ရဲ့ သဘောထားကြီးမှုနဲ့ နာမည်ကျော်ကြားပါတယ်။ မနေ့က ကိစ္စအတွက် ခင်ဗျားကို အငြိုးထားမယ်လို့တော့ ကျွန်တော် မထင်ပါဘူးဗျ"

သို့သော် လုချင်းက သူ့ကို အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လင်းကျိယွဲ့၏ မျက်နှာ ရဲသွားပြီး သူ့စကားများ မည်မျှ နုံအသလို ဖြစ်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။

"သခင်မြတ်သုံးပါးက မနေ့က ကိစ္စအတွက် အငြိုးထား ၊ မထားဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်လုံခြုံရေးကို တခြားသူတွေရဲ့ သဘောထားကြီးမှု လက်ထဲ ထိုးအပ်လိုက်တဲ့အကျင့် ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် သခင်လင်းကျိယွဲ့... ကျွန်တော့်ဆရာနဲ့ ကျွန်တော် သခင်မြတ်တွေရဲ့ စားပွဲတော်ကို မတက်ရောက်နိုင်ပါဘူးဆိုတာ မျှော်စင်သခင်ကို ပြောပေးပါဗျာ"

လင်းကျိယွဲ့ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားလုံးများ ထွက်မလာပေ။ အကယ်၍ သူသာ လုချင်းနေရာတွင် ရှိနေလျှင် သူလည်း သူ့အသက်ကို တခြားသူ၏ ကရုဏာလက်ထဲ ထည့်ထားချင်မည် မဟုတ်ပါ။

ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ သူက "ဒါဆို ကျွန်တော် ဆရာ့ကို သတင်းပို့ပြီး ဆရာ ဘာပြောမလဲ ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်" ဟုသာ ပြောနိုင်တော့သည်။

လင်းကျိယွဲ့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လုချင်း ခေါင်းထပ်ခါလိုက်သည်။ တတိယသခင်မြတ်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က အရေးကြီးသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်သောတောင်၏ သခင်မြတ်သုံးပါးကို တောင်၏ အလိုတော်က အသိအမှတ်ပြုထားသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များသည် ယခုအခါ အခြေတည်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး လုချင်း၏ လက်ရှိအင်အားထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး တောင်ပေါ်မှ သူတို့၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်များဖြင့် ထွက်ခွာနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ရုပ်သေးကိုယ်ခွဲများမှတစ်ဆင့်သာ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

အကယ်၍ သူနှင့် သူ့ဆရာ မြင့်မြတ်သောတောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ အသက်များသည် သခင်မြတ်များ၏ လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် မြင့်မြတ်သောတောင်၏ အလိုတော်ကြောင့် လုချင်းက ဟင်းလင်းပြင်ချီအိတ်ကို အသုံးပြုလျှင်တောင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်လက်နက်၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သေးပါ၏။ ထိုစွမ်းအားအနည်းငယ်ကလည်း မြင့်မြတ်သောတောင်တွင် မည်မျှ အသုံးဝင်မည်ဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။

ထိုကဲ့သို့သော ခန့်မှန်းရခက်သည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် လုချင်းအနေဖြင့် သဘောတူရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါချေ။ သူတို့ တောင်ပေါ် မသွားသရွေ့ တောင်ပေါ်မှ မဆင်းနိုင်သော သခင်မြတ်များသည် သူတို့၏ ရုပ်သေးကိုယ်ခွဲများဖြင့် လုချင်းကို ဘာမျှမလုပ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် တောင်ပေါ် မသွားခြင်းသည် အလုံခြုံဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

လုချင်းတို့အဖွဲ့ ထုပ်ပိုးပြီးသွားသောအခါ၌ မျှော်စင်သခင်သည် ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့၏ မြင်းလှည်းကိုပင် သူကိုယ်တိုင် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ လုချင်းတို့အဖွဲ့ကို မြင်သောအခါ မျှော်စင်သခင်သည် သခင်မြတ်များ၏ ဖိတ်ကြားမှုအကြောင်း ဘာမျှမပြောပေ။ ထိုအစား သူတို့ နေထိုင်စဉ်အတွင်း ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဧည့်ခံကျွေးမွေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရမိကြောင်းသာ ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ လုချင်းသည် မျှော်စင်သခင်၏ သဘောထားကို နားလည်လိုက်သည်။ လုချင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားသော ဤပညာရှိ လူကြီးက ကိစ္စကို ဆက်မတွန်းအားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရ၏။ ဒါက လုချင်း၏ စိတ်ကို သက်သာသွားစေသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူသည် ဤအကြီးအကဲနှင့် ပဋိပက္ခမဖြစ်ချင်ပေ။

နဂါးသွေးမျိုးဆက် မြင်းနှစ်ကောင်က လုချင်းတို့အဖွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ ဟီလိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ သကောင့်သားနှစ်ကောင်ကတော့ ဒီရက်ပိုင်း ကောင်းကောင်း စားသောက်ထားကြတဲ့ပုံပဲ"

သပ်ရပ်စွာ ပြုစုထားသော၊ အမွှေးများ တောက်ပြောင်ပြီး အနည်းငယ် ဝဖြိုးနေသော မြင်းနှစ်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း ထျန်းကျီမျှော်စင်တွင် ကောင်းစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခံခဲ့ရကြောင်း လုချင်း ပြောနိုင်ပါ၏။

"ဒီမြင်းနှစ်ကောင်က ခံ့ညားထည်ဝါရုံတင်မကဘူး၊ ဉာဏ်လည်း အရမ်းကောင်းကြတယ်။ သူတို့ကို တာဝန်ယူထားတဲ့ တပည့်က သူတို့ကို အရမ်းသဘောကျပြီး နည်းနည်း ပိုကျွေးမိသွားတယ်လေ"

ဒါကိုမြင်တော့ မျှော်စင်သခင်က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပြီး အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။ မြင်းများသည် အမြန်နှုန်း လိုအပ်သောကြောင့် အလွန်အမင်း မဝသင့်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက နှေးကွေးသွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ခဏတာအတွင်း ဤမြင်းနှစ်ကောင်မှာ သိသိသာသာ ကိုယ်အလေးချိန် တက်လာသည်ကို ကြည့်လျှင် တပည့်ဖြစ်သူက မည်မျှ ကျွေးမွေးထားကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။

"မျှော်စင်သခင်... စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီသကောင့်သားနှစ်ကောင်က အမြဲတမ်း လောဘကြီးပြီး ထိန်းမထားရင် မနားတမ်း စားနေကြမှာ။ မျှော်စင်သခင်ရဲ့ တပည့်က ဒါကိုမသိဘဲ သူတို့ကို ဆာလောင်မှာစိုးလို့ ကျွေးမိတာ နေမှာပါ။ ပြဿနာမရှိပါဘူး... အပြန်လမ်းမှာ သူတို့ကို နည်းနည်း ပိုပြေးခိုင်းလိုက်ရင် မြန်မြန် ပိန်သွားမှာပါဗျ"

လုချင်းက ဂရုမစိုက်ပေ။ သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက် ပြောင်းလဲပြီးကတည်းက ဤသကောင့်သားနှစ်ကောင်သည် ပိုပိုပြီး အစားကြီးလာကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ပိုစားလေ ကြာကြာပြေးနိုင်လေဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အမြန်နှုန်းကြောင့် ဤကိုယ်အလေးချိန် အနည်းငယ်တက်လာခြင်းမှာ မကြာမီ ကျသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါနဲ့ မျှော်စင်သခင်... ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်စဉ်အတွင်း ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျ။ ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲက ဒီလက်ဆောင်သေးသေးလေးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်လွှာ အထိမ်းအမှတ်ပါ"

လုချင်းက ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ပြီး မျှော်စင်သခင်ကို ပေးလိုက်သည်။ မျှော်စင်သခင်က ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး လက်ကာပြလိုက်၏။

"သခင်လေးလု... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ခင်ဗျားနဲ့ ချန်ချန်ပေ့ကို ထျန်းကျီမျှော်စင်မှာ ဧည့်ခံခွင့်ရတာ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဂုဏ်ယူမှုပါ။ အဲဒါအတွက် လက်ဆောင်ကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ မျှော်စင်သခင်။ ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်စဉ်အတွင်း မျှော်စင်သခင်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို အများကြီး ရရှိခဲ့သလို မနေ့ကလည်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုအချို့ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ ဒါကို လက်မခံရင် ကျွန်တော် စိတ်မသန့်ဖြစ်ရလိမ့်မယ်"

လုချင်း၏ ရိုးသားမှုနှင့် ပြတ်သားမှုကို မြင်သောအခါ မျှော်စင်သခင် ခေတ္တတွေဝေသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် ကျုပ် လက်ခံပါ့မယ်"

မျှော်စင်သခင်က ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်တော့ လုချင်း ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းကျိယွဲ့ ဘက်သို့ လှည့်ကာ အဝတ်အိတ်တစ်အိတ် ပေးလိုက်သည်။

"သခင်လင်းကျိယွဲ့... အထဲမှာ ကျွန်တော့်ဆရာရဲ့ ဇီးပန်းလက်ဖက်ခြောက်တချို့ ပါပါတယ်ဗျ။ ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါဗျာ"

လင်းကျိယွဲ့က အဝတ်အိတ်ကို လက်ခံရယူပြီး သမားတော်ကြီးချန်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချန်ချန်ပေ့။ ဒီဇီးပန်းလက်ဖက်ရည်ကို ဘယ်တော့မှ ထပ်သောက်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်နေခဲ့တာ"

သမားတော်ကြီးချန်က တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်၏။ "တကယ်လို့ ဒီလက်ဖက်ရည်ကုန်သွားလို့ ထပ်သောက်ချင်သေးရင် နောက်ထပ်ယူဖို့ ကျုပ်ဆီ လာလည်လို့ ရပါတယ်ဗျာ"

"ဒါဆို ကြိုပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"

လင်းကျိယွဲ့က ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်၏။ မြို့တော်မြတ်တွင် တင်းမာမှုများ တိုးလာနေသည်ကို သူလည်း အာရုံခံမိသည်။

အခွင့်အရေးရလျှင် မုန်တိုင်းကို ရှောင်ရှားရန် အပြင်လောကသို့ ထွက်ပြေးခြင်းသည်သာ ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပင်။

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၌ လုချင်းတို့အဖွဲ့သည် သူတို့၏ အထုတ်အပိုးများကို မြင်းလှည်းပေါ်သို့ စတင်တင်ဆောင်ကြသည်။ အားလုံးပြင်ဆင်ပြီးစီး၍ လူတိုင်း မြင်းလှည်းပေါ် ရောက်နေကြသောအခါ လုချင်းက မျှော်စင်သခင်နှင့် လင်းကျိယွဲ့ဘက်သို့ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးဝေး အတူတူ ခရီးသွားခဲ့ပါစေ၊ နောက်ဆုံးမှာ လမ်းခွဲရစမြဲလို့ ဆိုကြတယ်မလား။ မျှော်စင်သခင်၊ သခင်လင်းကျိယွဲ့... ကျွန်တော်တို့ကို လိုက်ပို့ဖို့ ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူး။

တောင်တန်းစိမ်းတွေ ကျန်ရစ်နေသမျှ၊ ရေတွေ စီးဆင်းနေသမျှ... ကံကြမ္မာကသာ အခွင့်ပေးရင် တစ်နေ့ကျ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"

"ခရီးလမ်းမှာ ဂရုစိုက်ကြပါ" မျှော်စင်သခင်က ပြောလိုက်သည်။

မာကူးက ကြာပွတ်ကို ဝှေ့လိုက်ရာ မြင်းလှည်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်ရွေ့လျားသွားတော့လေ၏။ လင်းကျိယွဲ့သည် အဝေးသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော မြင်းလှည်းကို ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဆရာ... တကယ်လို့ သခင်လေးလုက မြင့်မြတ်သောတောင်ကို သွားဖို့ ငြင်းဆန်တယ်ဆိုရင် သခင်မြတ်သုံးပါးကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို သတင်းပို့ရမလဲ"

"တခြား ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ အမှန်အတိုင်းပဲ သတင်းပို့လိုက်ပေါ့" မျှော်စင်သခင်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ "သခင်လေးလုရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့ဆိုရင် သူ မသွားချင်ဘူးဆို ဘယ်သူကများ အတင်းအကျပ် ခိုင်းနိုင်မှာလဲ။ သခင်မြတ်တွေ နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

လင်းကျိယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အမှန်ပင် လုချင်း၏ အင်အားသည် ယခုအခါ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီး တတိယသခင်မြတ်ကိုပင် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ သူ မသွားချင်လျှင် မည်သူမျှ အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေနိုင်ပေ။ ကျန်ရှိသော သခင်မြတ်နှစ်ပါးက အရေးယူလျှင်တောင် အနိုင်ရဖို့ မသေချာပေ။

မျှော်စင်သခင်၏ အကြည့်သည် အဝေးသို့ ရောက်နေ၏။ သခင်မြတ်များက လုချင်းကို တောင်ပေါ် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းအပေါ် သူလည်း သံသယရှိနေသည်။

ယခု လုချင်းက မသွားရန် ငြင်းဆန်လိုက်ခြင်းသည် သူ့ဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်လာခြင်းပင်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်စင်သခင်သည် လုချင်းနှင့် သခင်မြတ်များ ထပ်မံ ပဋိပက္ခဖြစ်သည်ကို မလိုလားပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူ၏ နိမိတ်ဖတ်ချက်က သတိပေးနေလေ၏။ ထို့ကြောင့် လုချင်းကို ဤအတိုင်း ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပင် ဖြစ်တော့လေ၏။

ဤအတွေးဖြင့် မျှော်စင်သခင်၏ အကြည့်သည် သူ့လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့လေသည်။