အခန်း (၃၂၇-၃၂၈)

အခန်း ၃၂၇ - လုချင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှု၊ အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခြင်းနှင့် ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ အဆင့်တက်ခြင်း

ဝေ့မိသားစု၏ မြေအောက်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌...

လုချင်း တရားထိုင် ဈာန်ဝင်သွားပြီးနောက် သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာမူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေတော့သည်။

အကြောင်းမှာ လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးသည် အလွန်အမင်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာသောကြောင့်ပင်။

၎င်း၏ အတွင်းမှ စွမ်းအင်များမှာ ရိုင်းစိုင်းစွာ လှုပ်ရှားနေပြီး အတက်အကျ ကြမ်းတမ်းနေသည်။

မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ဝေ့အိမ်တော်တစ်ခုလုံး ကောင်းကင်ပေါ် လွင့်စင်သွားမလားဟု သူ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝေ့ရှန်ဟိုင် ကြောက်ရွံ့နေသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

လုချင်း ကြာရှည်စွာ တရားထိုင်နေသည်နှင့်အမျှ လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးအတွင်းမှ စွမ်းအင်များသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်စ ပြုလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားပြီး စောစောက ကြမ်းတမ်းမှုများ၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။

"သခင်လေးလု အောင်မြင်သွားပြီလား။ သူ သန့်စင်တော့မလို့လား"

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ယှက်သန်းလာသည်။

သူ့ဘေးနားရှိ သမားတော်ကြီးချန်သည်လည်း အလားတူပင် မျက်နှာရွှင်လန်းလာ၏။

လီဟော်ဒယ်အိုးကြီး အတွင်း၌မူ... လုချင်းသည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ နောက်ဆုံး အချက်နှစ်ချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ယန်ချန်ပေ့... နောက်ဆုံး အချက်နှစ်ချက်ကိုတော့ ကျွန်တော် သဘောမတူနိုင်ဘူး"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ ကြက်သေသေသွားပြီး လုချင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။ "ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ သဘောမတူဘူး ဟုတ်လား"

"ချန်ပေ့က လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးအပေါ်ထားတဲ့ ကန့်သတ်ချက်တချို့ကို ဖြေလျှော့ပေးဖို့နဲ့ တစ်နှစ်မှာ သုံးကြိမ်ပဲ အသုံးပြုခွင့်ပေးပြီး ကျန်တဲ့အချိန်တွေမှာ ချန်ပေ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို မနှောင့်ယှက်ရဘူးလို့ ကတိပေးခိုင်းနေတာလေ။ အဲဒီလို တောင်းဆိုချက်မျိုးကိုတော့ ကျွန်တော် မလိုက်လျောနိုင်ပါဘူး" လုချင်းက အေးဆေးစွာပင် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။

ဤဒယ်အိုးဝိညာဉ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သိပ်အရေးပါသည်ဟု ထင်မှတ်နေပုံရ၏။

ပထမအချက်ကို နားလည်ပေး၍ ရသော်လည်း နောက်ဆုံး နှစ်ချက်မှာမူ သူ့အား လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးပမာ ဆက်ဆံနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးအပေါ် ထားရှိသော ကန့်သတ်ချက်မြောက်မြားစွာ ဆိုသည်မှာ လီဟော်ဂိုဏ်းက ဒယ်အိုးဝိညာဉ်ကို ကန့်သတ်ရန်နှင့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ ထွက်မပြေးနိုင်စေရန် မူလကတည်းက စီမံထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအကာအကွယ်ကို လျော့နည်းသွားစေရန် သူ ဘယ်သောအခါမျှ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်နှစ်လျှင် သုံးကြိမ်သာ သုံးရမည်၊ ကျန်သည့်အချိန်များတွင် တရားထိုင်နေမည် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားပင်ဖြစ်သည်။

လုချင်းသည် လီဟော်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားသူ ဖြစ်ပြီး လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးမှာ သူ့အတွက် အလွန် အသုံးဝင်လေသည်။

တစ်နှစ်လျှင် သုံးကြိမ်သာ သုံးရမည်ဆိုသည်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤ 'ယန်' ဆိုသူသည် သူ့ကိုယ်သူ မည်သူဟု မှတ်ယူထား၍ လုချင်းနှင့် ဤသို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အပေးအယူများ လာလုပ်နေရသနည်း။

"ကောင်လေး... သေချာ စဉ်းစားနော်။ မင်းသာ ဒီအချက်သုံးချက်ကို သဘောမတူရင် လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးရဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ငါကလည်း ဘယ်တော့မှ လွှဲပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း နှစ်တစ်ရာလောက် အချိန်ကုန်ခံလည်း အပြည့်အဝ သန့်စင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကာလမှာ ဘာမဟုတ်တဲ့ အချက်ကလေးအတွက်နဲ့ ဘာလို့ အချိန်တွေ အများကြီး ဖြုန်းနေမှာလဲ။ ကမ္ဘာကြီးက အခုမှ စတင် ပြောင်းလဲလာတာ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက အခုမှ ပြန်လည် နိုးထလာတာလေ။ လူတိုင်းက တိုးတက်ဖို့နဲ့ ကျင့်ကြံဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် ဆိုတာ ပထမခြေလှမ်းက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးဆိုတာ ဝိညာဉ်လက်နက်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ မသေမျိုးခေတ်တုန်းကတောင် အရမ်းရှားပါးခဲ့တဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ။ အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတွေနဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်အထက် မဟာသခင်ကြီးတွေလောက်ပဲ ပိုင်ဆိုင်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြတာ။ မင်းက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရနေတာလေ... ဒါက ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် ကောင်းမွန်တဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ မင်းသာ စောစောစီးစီး ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကြီးအကျယ် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာ။ ဘာလို့ သေးမွှားတဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုအတွက်နဲ့ ဒီလို အခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွှတ်ခံပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမှာလဲ"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြပြီး လုချင်းကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားလေသည်။

သို့သော် လုချင်းက အသာအယာသာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ချန်ပေ့... စကားတွေ အများကြီး ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်က ပထမအချက် တစ်ခုတည်းကိုပဲ သဘောတူမယ်။ ကျန်တဲ့ နှစ်ချက်ကတော့ ညှိနှိုင်းစရာ မလိုပါဘူး။ အများဆုံး ကျွန်တော် ကတိပေးနိုင်တာကတော့... နောင်တစ်ချိန် လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးက ဝိညာဉ်လက်နက်တွေရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါ၊ ပြီးတော့ ချန်ပေ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က ပြည့်စုံသွားပြီး ဒီဒယ်အိုးထဲကနေ ထွက်ခွာနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိလာတဲ့အခါကျရင် ကျွန်တော် ချန်ပေ့ကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးမယ်။ ချန်ပေ့ တကယ့် သက်ရှိတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်အောင် သင့်တော်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရှာပေးမယ်။ ဒါကလွဲရင် တခြား ဘယ်အချက်ကိုမှ ဆွေးနွေးစရာ မလိုပါဘူး"

လုချင်း၏ ခိုင်မာသော ရပ်တည်ချက်ကို မြင်သောအခါ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

"ဒါဆို ညှိနှိုင်းစရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့"

"ဟုတ်ပါတယ်" လုချင်းက ပြန်ဖြေသည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါများ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လုချင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"ချန်ပေ့... လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးကို သန့်စင်ခွင့် မပေးဘဲ ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်လို့ ရမယ်မထင်နဲ့နော်" လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါထဲမှ ရန်လိုမှုကို သတိထားမိသော လုချင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးက တန်ဖိုးရှိပေမဲ့ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း မဖြစ်မနေ ရမှဖြစ်မယ်ဆိုတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီကမ္ဘာမှာ ဒီတစ်ခုတည်း ဝိညာဉ်လက်နက် ရှိတာမှ မဟုတ်တာ"

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် လုချင်း၏ စိတ်အာရုံ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကာ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာအပြင်ဘက်ရှိ ချီအိတ်ဆီမှ စွမ်းအင်တစ်မျှင်ကို လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

"ဒါက..." လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ချီအိတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်... ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ချီအိတ်ပါပဲ" လုချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ယန်ချန်ပေ့... ချီအိတ်က လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးလောက် အဆင့်မမြင့်ပေမဲ့ ကျွန်တော့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ အပြည့်အဝ ရှိနေတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးကို သန့်စင်ဖို့ ခက်ခဲတာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် သုံးနှစ် ငါးနှစ်လောက်နေရင် ချီအိတ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ဘယ်နေရာ ရောက်နေမယ် ထင်လဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ချန်ပေ့ကကော ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ တားထားနိုင်ဦးမယ် ထင်လဲ"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာထားမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်လာသည်။

မူလက လုချင်း၏ လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးကို လိုချင်သည့် ဆန္ဒအား အခွင့်ကောင်းယူကာ အပေးအယူ လုပ်နိုင်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု လုချင်း၌ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရသောအခါ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ လုချင်းပြောဆိုသော စကားများသည် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သည့် အချက်များ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထကာစမှာပင် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များကို ဖိတ်ခေါ်၍ ကောင်းကင်ဘုံ အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုသဖြင့် လုချင်း၏ ပါရမီသည် မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။ သူသည် သေချာပေါက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းခံရသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင်ဖြစ်၏။ ထူးကဲသော ကံတရားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဤသို့သော လူမျိုးမှာ ကျင့်ကြံခြင်း၌ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သည့်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။

နောက်ထပ် သုံးနှစ် ငါးနှစ်ခန့်ဆိုလျှင် လုချင်း မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေမည်ကို သူ ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

"ချန်ပေ့ နားလည်သွားပြီ ထင်ပါတယ်" လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိထားမိသော လုချင်းက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အတိအလင်း ပြောပါရစေ ချန်ပေ့။ ဒီတစ်ကြိမ်သာ ချန်ပေ့ မပူးပေါင်းဘူးဆိုရင် နောက်တစ်ကြိမ် ကျွန်တော် ပြန်လာတဲ့အခါ ညှိနှိုင်းစရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော် လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးကို အတင်းအကျပ် သန့်စင်ပြီး ချန်ပေ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကျွန်ပြုပစ်မယ်။ ကျွန်တော် ချန်ပေ့ကို အတင်းအကျပ် သန့်စင်နိုင်တဲ့ အဆင့်မရောက်ခင် ချန်ပေ့က ဒယ်အိုးကြီးနဲ့အတူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မလား ဆိုတာကိုတော့ လောင်းကြေးထပ် ကြည့်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ပေ့က အဲဒီ စွန့်စားခန်းကို ယူရဲပါ့မလား"

လုချင်း၏ မာကျောပြတ်သားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား မျက်နှာပျက်သွားသည်။

လုချင်း၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ဤကောင်လေးသည် အတည်ပြောနေမှန်း သူ သိလိုက်သည်။

ဒယ်အိုးဝိညာဉ်တစ်ကောင်အနေဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် သဘာဝအရ နှေးကွေးသည်။ လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးသည် လွန်ခဲ့သော မသေမျိုးခေတ်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး သူ့ဘာသာ ပြန်ကောင်းလာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ပါရမီရှင် လုချင်းကို ယှဉ်နိုင်ရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ အလျှော့မပေးလျှင် နောက်တစ်ကြိမ် လုချင်း ပြန်လာသောအခါ သူ့အတွက် တကယ်ပင် ဇာတ်သိမ်းသွားပေလိမ့်မည်။

"တကယ်ပဲ ညှိနှိုင်းစရာ မရှိတော့ဘူးလား" ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။

လုချင်းက ဘာမှပြန်မပြောသော်လည်း သူ့မျက်နှာထားက အရာအားလုံးကို ပြောပြနေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ခေတ်ကာလတွေ တကယ် ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ။ ကောင်းပြီလေ... ငါ နောက်ဆုံး အချက်နှစ်ချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ပထမအချက်ကိုတော့ မင်း သဘောတူရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ အစေခံ ကျွန်အဖြစ် ခံရမယ့်အစား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မယ်။ ဝိညာဉ်မရှိတော့တဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်"

"ဒါပေါ့။ ကျွန်တော် သဘောတူပြီးသားမို့ ကျွန်တော့်ကတိကို ဖျက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား နောက်ဆုံးတွင် လိုက်လျောလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လုချင်းက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို လာပြီး အချိုသပ်မနေနဲ့။ ငါက ကတိစကားတွေကို မယုံဘူး၊ ဝိညာဉ်ကတိသစ္စာကိုပဲ ယုံတယ်" လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အေးစက်စက် ပြန်ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ချန်ပေ့နဲ့ ဝိညာဉ်ကတိသစ္စာ ပြုပေးမယ်" လုချင်းက ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူတို့နှစ်ဦး ဝိညာဉ်များဖြင့် ကတိသစ္စာ ပြုလိုက်ကြသည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက လုချင်းအား လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးအား သန့်စင်ရာတွင် ကူညီပေးသမျှ ကာလပတ်လုံး လုချင်းက သူ့အား မည်သည့်အခါမျှ ကျွန်မပြုပါဟု ကတိပေးခဲ့သည်။

ကတိသစ္စာပြုပြီးနောက် လုချင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်မှ ထူးဆန်းသော လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်ကား အောင်မြင်သော ဝိညာဉ်ကတိသစ္စာ၏ လက္ခဏာပင်ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကတိသစ္စာ ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မိမိ၏ တာအိုနှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်ကို ရင်းပြီး ပြုလုပ်ရသော ကတိဖြစ်သည်။ ကတိပြုပြီးသည်နှင့် ဤကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်တာအိုက အသိအမှတ်ပြုသွားမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မည်သူမဆို ကတိဖျက်ရန် ရဲတင်းခဲ့လျှင် ကောင်းကင်တာအိုက ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤကဲ့သို့သော ကတိမျိုးကို ရှားရှားပါးပါးသာ ပြုလုပ်ကြပြီး၊ ပြုလုပ်ခဲ့လျှင်လည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဖောက်ဖျက်ရဲခြင်း မရှိကြပေ။

ဝိညာဉ်ကတိသစ္စာ အောင်မြင်ကြောင်း အာရုံခံမိသောအခါ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာထား နောက်ဆုံးတွင် ပြေလျော့သွားလေသည်။

"ကဲ... လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးကို သန့်စင်ပြီး ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ ငါ မင်းကို ကူညီပေးမယ်"

...

မြေအောက်ခန်းမဆောင်ထဲတွင်... တစ်ချိန်က ငြိမ်သက်နေသော လီဟော်ဒယ်အိုးကြီး ရုတ်တရက် ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဒယ်အိုးကြီးမှာ မကြာမီ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။

သို့သော် သူ စိတ်မလျှော့ရဲဘဲ ဒယ်အိုးကြီးကို မျက်တောင်မခတ် စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

အတန်ကြာသောအခါ ဒယ်အိုးကြီးရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော လုချင်း မျက်လုံးဖွင့်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"သခင်လေးလု... ဘယ်လိုလဲ အဆင်ပြေရဲ့လား" ဝေ့ရှန်ဟိုင်က အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ကံကောင်းလို့ အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး" လုချင်းက ပြန်ဖြေသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

ဒယ်အိုးဝိညာဉ်၏ အကူအညီ ရထားသော်လည်း သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု၏ ကန့်သတ်ချက်များကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်မှာ တော်တော်လေး ခက်ခဲခဲ့ပါ၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ အောင်မြင်ခဲ့ပြီပင်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ ဝမ်းသာအားရ ကြည့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် လုချင်းက လက်သင်္ကေတ တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးထံမှ ကြီးမားသော စုပ်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေအောက်ခန်းမဆောင်အတွင်း စုဝေးနေသော မီးစွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဒယ်အိုးကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်မအရွယ်အစားခန့်သာ ရှိတော့ဘဲ လုချင်း၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဒယ်အိုးအတွင်းရှိ ဒယ်အိုးဝိညာဉ် 'ယန်' မှာ မီးစွမ်းအင်များ တိုးပွားလာသဖြင့် ကျေနပ်နေသော်လည်း ဝမ်းနည်းစိတ် အနည်းငယ်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ဒယ်အိုးဝိညာဉ်များ၏ ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လက်နက်အတွင်းရှိ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် သူသည် လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးကို သူ့စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဤမြေအောက်ခန်းမဆောင်အတွင်း အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း စုဆောင်းမိသော မီးစွမ်းအင်ပမာဏမှာ လုချင်း တစ်ချက်မျှ စုပ်ယူလိုက်သည့် ပမာဏလောက်ပင် မရှိပေ။

သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ သူနှင့် လုချင်းတို့ ဝိညာဉ်ကတိသစ္စာ ပြုထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နောင်လာမည့် နေ့ရက်များတွင် လုချင်း၏ အကူအညီဖြင့် သူ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန်မှာ အချိန်ကိစ္စသာ ဖြစ်တော့သည်။

ဤသို့ တွေးလိုက်မိသောအခါ သူ၏ လိုက်လျောမှုသည် မမှားယွင်းခဲ့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ထိပ်တန်းရတနာကြီး ပိုင်ဆိုင်ရရှိသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ် သခင်လေးလု"

ဒယ်အိုးကြီး ကျုံ့ဝင်သွားပြီး လုချင်းလက်ထဲ ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ရှန်ဟိုင် မျက်လုံးပြူးကာ အံ့သြသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောလိုက်သည်။

"ဝေ့ချန်ပေ့... နောင်တရနေပြီလား" လုချင်းက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"သခင်လေးကလည်းဗျာ... ဘာစကား ပြောတာလဲ။ ကျုပ်က ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် သိပါတယ်။ ဒီဒယ်အိုးကြီးက ကျုပ်တို့ ဝေ့မိသားစု ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အရာမှ မဟုတ်တာ။ ကျုပ် စိတ်ထင်တာတော့ ကျုပ်တို့သာ ဒါကို ဆက်သိမ်းထားရင် မိသားစုအတွက် ဘေးဒုက္ခ ရောက်စေလိမ့်မယ်။ အခု သခင်လေး ယူသွားတာက ကျုပ်တို့ မိသားစုကို ကယ်တင်ပေးလိုက်သလိုပါပဲ"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ လေသံမှာ လေးနက်လာသည်။

စောစောက လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးအတွင်း ဝှက်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို သူ အာရုံခံမိခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူ့အား မွန်းကြပ်သွားစေခဲ့လေသည်။ ဤသည်မှာ သူ ကိုင်တွယ်နိုင်သော ရတနာ မဟုတ်မှန်း သူ သိရှိလိုက်သည်။

သူတို့သာ ဆက်လက် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပါက မည်သည့်အချိန်တွင် ပေါက်ကွဲ၍ ဝေ့မိသားစုတစ်ခုလုံး ကပ်ဘေးသင့်မည်ကို မည်သူမျှ မပြောနိုင်ပေ။

"ချန်ပေ့က သဘောကောင်းလွန်းနေပါပြီ။ အခု ကျွန်တော် လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးကို ယူလိုက်ပြီဆိုတော့ တစ်ခု ပြောပြရဦးမယ်။ ဒီဒယ်အိုးကြီးက ဆေးဖော်စပ်တာနဲ့ လက်နက်သွန်းလုပ်တာတွေမှာ ဆန်းကြယ်တဲ့ အသုံးဝင်မှုတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ နောင်တစ်ချိန် ကျွန်တော် ဆေးလုံးတွေ စတင် သန့်စင်တဲ့အခါ ချန်ပေ့ စိတ်ဝင်စားရင် လာရောက် လေ့လာကြည့်ရှုဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်ဗျ" လုချင်းက ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းလိုက်တာကွာ။.. ဒီလို မသေမျိုး ဆေးပညာရပ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ခွင့်ရဖို့ ကျုပ် သေချာပေါက် ရောက်လာခဲ့ပါမယ်" ဝေ့ရှန်ဟိုင် ဝမ်းသာအားရ ပြန်ပြောသည်။

ဤသို့သော မသေမျိုး အတတ်ပညာများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်သည့် လုချင်း ဖော်စပ်မည့် ဆေးလုံးများသည် မှန်းဆ၍မရနိုင်သော ရတနာများပင် ဖြစ်နေမည်ဟု တွေးတောရင်း သူ ရင်ခုန်နေမိသည်။ တစ်လုံးမျှ ရနိုင်လျှင်ပင် မဟာကံထူးမှုကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီနေရာက အန္တရာယ် ကင်းသွားပြီဆိုတော့ သွားကြရအောင်"

လုချင်းနှင့် အခြားသူများ မြေအောက်ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာသောအခါ တစ်နာရီကျော်ပင် ကြာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့မိသားစုက အစေခံများကို စားသောက်ဖွယ်ရာ စားပွဲကြီး ပြင်ဆင်ထားရန် မှာကြားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူတို့ ထွက်လာသည်နှင့် စားသောက်ကြတော့သည်။

စားသောက်ပြီးနောက် လူတိုင်း စကားစမြည် ပြောကြသည်။

ဝေ့ကျိအန်းက သူတို့၏ ကျုံးကျိုးခရီးစဉ်အကြောင်းကို စိတ်ပါလက်ပါ စတင် ပြောပြတော့သည်။ ချန်းခရိုင်မှ ထွက်ခွာပြီး မကြာမီမှာပင် တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း၏ မတရားမှုများကို မည်သို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံ၊ နောက်ပိုင်းတွင် တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းသခင်လေးအား မည်သို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပုံနှင့် မိုင်တစ်ထောင် ခရီးနှင်၍ တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းအား မည်သို့ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပုံ စသည်တို့ကို ပြောပြလေသည်။

နဂါးပြာမြို့တော်ဆီသို့ ထွက်ပြေးခဲ့ရပုံနှင့် လမ်းတစ်လျှောက် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်များ အားလုံးကို ပြောပြရာ ဝေ့ကတော်နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေကြတော့သည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်ပင်လျှင် လုချင်းတို့အဖွဲ့သည် လအနည်းငယ်အတွင်း ဤမျှများပြားသော အဖြစ်အပျက်များကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရမည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

အထူးသဖြင့် မြင့်မြတ်သောမြို့တော်တွင် ဝမ်ချန်းယီအား လုချင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ဟု ကြားသိရသောအခါ သူသည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မူလကမူ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အနည်းငယ် တိုးတက်လာလျှင် မြောက်ဘက်နယ်စပ်အထိ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ကာ ဝမ်ချန်းယီအား လက်စားချေမည်ဟု စိတ်ကူးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရာစုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ကြာအောင် ရန်ငြိုးထားခဲ့ရသော သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းကြီးသည် လုချင်းလက်ချက်ဖြင့် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"ကျွန်မတို့ ဝေ့မိသားစုအတွက် ဒီလို ရန်သူကြီးကို ရှင်းလင်းပေးတဲ့ သခင်လေးလုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်" ဝေ့ကတော်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။

သူမသည် ဝမ်ချန်းယီအား မုန်းတီးလေသည်။ ထိုလူယုတ်မာသည် ၎င်းတို့ ဝေ့မိသားစုအား မျိုးဖြုတ်သတ်ပစ်လုနီးပါး ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မည်သည့် အပြစ်ဒဏ်မျှ မခံရဘဲ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု လုချင်းက သူ့အား သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူမ ရင်တွင်းမှ အကြီးမားဆုံး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး လျော့ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရကာ မပျော်ရွှင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဝေ့ကတော်... ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူးဗျာ။ ဝမ်ချန်းယီနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ကလည်း ရန်ငြိုး ရှိပါတယ်။ အဲဒီနေ့က ကျွန်တော် သူ့ကို သတ်လိုက်တာက တိုက်ဆိုင်သွားလို့ပါဗျ။ သူသာ ကျွန်တော့်ဆီ သူ့ဘာသာ ရောက်မလာရင် ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို ဘယ်မှာ သွားရှာရမလဲ သိမှာ မဟုတ်ဘူးလေ" လုချင်းက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကြီးက ကျယ်ဝန်းပြီး တရားမျှတမှု ရှိတယ်ဆိုတာ ပြသလိုက်တာပါပဲ။ ဝမ်ချန်းယီက မကောင်းမှုတွေ အရမ်းကျူးလွန်ခဲ့လို့ သခင်လေးလက်ထဲမှာ ဇာတ်သိမ်းသွားရတာပါ" ဝေ့ကတော်က ပြောသည်။

လုချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်မငြင်းတော့ပေ။

ဝမ်ချန်းယီအား သူ၏ထံသို့ ရောက်လာစေရန် ပြုလုပ်သည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကြောင့် ဟုတ် ၊ မဟုတ်ကိုတော့ သူ မပြောတတ်ပေ။

သို့သော် တစ်ခုသေချာသည်မှာ... ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ကောင်းကင်တာအိုဆိုသည်မှာ တကယ်ပင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

"အမေ... နောက်ထပ် ရှိသေးတယ်..."

ဝေ့ကျိအန်းက မြင့်မြတ်သောမြို့တော်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ဆက်လက် ပြောပြရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အိမ်တော်၏ နောက်ဘက်ဝင်းဆီမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စုဝေးနေတယ်... ရှင်းဟယ် အဆင့်တက်သွားပြီလား" ဝေ့ရှန်ဟိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မတ်တတ်ရပ်ရင်း အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

....

အခန်း ၃၂၈ - ယန်ချန်းဟိုင်၏ မကျေနပ်ချက်၊ ရွာသို့ ပြန်ခြင်း

"အဖေ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်သွားပြီလား"

ဝေ့ကျိအန်းသည် ထိုအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် နောက်ဘက်ဝင်းဆီသို့ ပြေးသွားကြပြီး ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ သီးသန့်ကျင့်ကြံရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်လုံး၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာကာ မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ အားကောင်းသော ဆန္ဒအာရုံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ စွမ်းအင်လှိုင်းများလည်း ဖြာထွက်နေ၏။

ဤသည်ကား သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်သည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသော ဖြစ်စဉ်ပင်တည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့ထဲရှိ အခြားသော သိုင်းပညာရှင်များလည်း ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ အဆင့်တက်ခြင်း အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ဒီလှိုင်းခတ်မှုက... ဝေ့မိသားစု ခေါင်းဆောင် နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်တက်ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားပြီလား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဝေ့ရှင်းဟယ်က မဟာသခင်အဆင့်မှာ ရပ်တန့်နေတာ ဆယ်နှစ်ကျော်နေပြီလေ။ သူ အဆင့်တက်သင့်တဲ့ အချိန်ကို‌ ရောက်ပြီလေ"

"နောက်ထပ် မွေးရာပါနယ်ပယ်တစ်ယောက်တဲ့လား။ ဝေ့မိသားစုမှာ ဒီအဆင့်ရှိတဲ့သူ နှစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီပဲ။ သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ပိုပြီး မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

"ငါတို့က မူလကတည်းက သူတို့ကို သွားစဖို့ မတတ်နိုင်ပါဘူးကွာ။ ဝေ့မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးကို မေ့ထားလို့ ရမယ်ထင်နေတာလား"

"ဒီအရှိန်အဝါကို ခံစားကြည့်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်တာက အရမ်း ရှားတယ်။ ငါတို့သာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု နည်းနည်းလောက် ရလိုက်ရင် ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလည်း တိုးတက်လာနိုင်တယ်"

မြို့စားမင်းအိမ်တော်အတွင်း၌... ချောမောခန့်ညားသော မြို့စားမင်း ယန်ချန်းဟိုင်သည် ဝေ့မိသားစု ရှိရာဘက်သို့ ငေးမော ကြည့်နေမိသည်။

"ဝေ့ရှင်းဟယ်လည်း အဆင့်တက်သွားပြီလား"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်တုန်းက သမားတော်ကြီးနဲ့ ဝမ်ချန်းယီတို့ရဲ့ မွေးရာပါနယ်ပယ် တိုက်ပွဲကို ငါ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး မဟာသခင်နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ တွန်းအားရခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု နှစ်နှစ်ကြာသွားပြီ... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုစည်းလို့ မရသေးဘူး။ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်ဖို့ ဘာအရိပ်အယောင်မှ မမြင်ရသေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဝေ့ရှင်းဟယ်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အတားအဆီးကို ဖြိုခွင်းပြီးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ဆွဲယူပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။ ငါ့မှာ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိတယ်၊ အရင်းအမြစ်တွေ ပေါများတယ်၊ ထိပ်တန်း ကျင့်စဉ်တွေလည်း ရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ပါရမီက တခြားဘယ်သူ့ထက်မှ မနိမ့်ကျဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

"ဒါဆို ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဒီလောက် ခက်ခဲနေရတာလဲ"

ယန်ချန်းဟိုင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မလိုလားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီး မဟာသခင် ဖြစ်လာကတည်းက သူ၏ ယခင်က ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေတတ်သည့် အကျင့်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ခဲ့ကာ အရက်သောက်ခြင်းကိုပင် များစွာ လျှော့ချပစ်ခဲ့ပါ၏။

သို့သော် နှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် မည်သို့မျှ တိုးတက်မလာခဲ့ပေ။

သူ၏ ခွန်အားကို ထိန်းချုပ်မှု ပိုမို ကောင်းမွန်လာသည်မှလွဲ၍ ဆန်းကြယ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် နားလည်သဘောပေါက်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

စုစည်းနိုင်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ယခု သူ့နည်းတူ မဟာသခင်အဆင့် ဖြစ်သော ဝေ့ရှင်းဟယ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းခတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ယန်ချန်းဟိုင်မှာ မည်သို့လျှင် စိတ်မပျက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"ငါ တခြားနည်းလမ်း ရှာမှ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်"

ယန်ချန်းဟိုင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင် ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

မကြာသေးမီကမှ မြို့တံခါးစောင့်များထံမှ သတင်းပို့ချက် တစ်စောင်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဝေ့မိသားစု၏ သခင်လေးနှင့် သူ၏ဆရာ မာကူးတို့ ခရီးသွားရာမှ ပြန်ရောက်လာကြပြီဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှင့်အတူ သားရဲကောင်ကြီး နှစ်ကောင် ဆွဲလာသည့် ကြီးမားသော မြင်းလှည်းကြီး တစ်စီးလည်း ပါလာသည်ဟု ဆိုသည်။

"ဝေ့ကျိအန်းနဲ့ မာကူးရဲ့ အင်အားလောက်နဲ့တော့ ဝေ့မိသားစုက သူတို့ကို တစ်ယောက်တည်း ခရီးထွက်ခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ မြင်းလှည်းထဲမှာ သူတို့နှစ်ယောက်တည်း ပါတာ မဟုတ်လောက်ဘူး"

ယန်ချန်းဟိုင်က လုချင်း၏ မျက်နှာနှင့် သူ့မိတ်ဆွေ လင်းကျိယွဲ့၏ သတိပေးချက်များကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် လောင်းကြေးထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

....

"ကျိအန်း၊ ဆရာမာ... ဝေ့မိသားစု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အဆင့်တက်ခြင်း အရှိန်အဝါကို ခံစားဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ယူသင့်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိလိမ့်မယ်" လုချင်းက ဝေ့အိမ်တော်၏ နောက်ဘက်ဝင်းထဲတွင် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

၎င်းစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မာကူးနှင့် ဝေ့ကျိအန်းတို့သည် ချက်ချင်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်၍ တရားထိုင်ကာ အဆင့်တက်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူလိုက်ကြသည်။

ဟူကျိကျစ်ပင်လျှင် လိုက်လုပ်ကာ မျက်လုံးမှိတ်လျက် အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

အချိန်ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာတော့၏။

"ရှင်းဟယ်က သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ ရုပ်ခန္ဓာကို သန့်စင်တော့မယ်" ဝေ့ရှန်ဟိုင်က မှတ်ချက်ချသည်။

သူ့အသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် စုဝေးနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် တိကျသော အမှတ်တစ်ခုဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း စီးဆင်းသွားပြီး ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ အရှိန်အဝါ လျင်မြန်စွာ တိုးလာလေသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် သူ့အရှိန်အဝါသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး တည်ငြိမ်သွားလေ၏။

"သူ လုပ်နိုင်သွားပြီ" ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဝေ့ရှင်းဟယ်သည် မွေးရာပါ ရုပ်ခန္ဓာကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မွေးရာပါအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီပင်။

ယခုမှစ၍ ဝေ့မိသားစုတွင် မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့် ရှိသူ နှစ်ဦး ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ဤမငြိမ်မသက် ခေတ်ကာလကြီးတွင် ဤအချက်က ဝေ့မိသားစုကို လုံခြုံမှုအတိုင်းအတာတစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်ပါ၏။

ဝေ့ရှင်းဟယ်က မွေးရာပါ ရုပ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ပြီးဆုံးပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အချိန်မှာပင် နောက်ထပ် မသိမသာ လှိုင်းခတ်မှုအချို့ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

မာကူး၊ ဝေ့ကျိအန်းနှင့် ဟူကျိကျစ်တို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဆင့်တက်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မာကူးသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအဆင့်၏ အသေးစား ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ ဝေ့ကျိအန်းမှာတော့ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဟူကျိကျစ်အနေဖြင့်မူ ချီနှင့်သွေးအဆင့်မှ ကြွက်သားနှင့်အရိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ လုချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မာကူးနှင့် အခြားသူများသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ ပါရမီများသည် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့လေပြီပင်။

ယခု ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ မွေးရာပါ အဆင့်တက်ခြင်း လှုံ့ဆော်မှုနှင့်အတူ သူတို့၏ တိုးတက်မှုသည် ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာမူ ထိုသုံးဦး၏ အဆင့်တက်သွားမှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားလေ၏။

လုချင်း ရေးထိုးပေးထားသော အကာအကွယ် ကျောက်စိမ်းပြားများကြောင့် ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် ယခင်က သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် သူ၏ အာရုံသည် လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးအပေါ်၌သာ ရှိနေခဲ့သဖြင့် သိပ်၍ အာရုံမစိုက်မိခဲ့ပေ။

ယခု သူတို့ အဆင့်တက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မာကူးနှင့် ဝေ့ကျိအန်းတို့ လပိုင်းမျှအတွင်း မည်မျှအထိ တိုးတက်လာသနည်းဆိုသည်ကို တွေ့ရှိရပြီး အံ့သြမှင်သက်သွားတော့သည်။

၎င်းတို့၏ တိုးတက်မှုနှုန်းသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မြန်ဆန်လွန်းနေကာ ကြောက်စရာပင် ကောင်းနေလေပြီ။

"သခင်လေးလုရဲ့ ကျုံးကျိုးခရီးစဉ်က ကျိအန်း ပြောပြတာထက် အများကြီး ပိုထူးခြားဆန်းကြယ်ခဲ့ပုံရတယ်" ဝေ့ရှင်းဟယ် တွေးလိုက်မိသည်။

မာကူးနှင့် ဝေ့ကျိအန်းတို့၏ ပါရမီကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိပေသည်။ ပုံမှန် အခြေအနေဆိုလျှင် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာလျှင်ပင် ဤမျှ တိုးတက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူတို့၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းမှာ ပါရမီရှင်များကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စတွင် နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရပေမည်။

ဝုန်း

ဝေ့ရှန်ဟိုင် အံ့သြနေစဉ်မှာပင် ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ သီးသန့်ကျင့်ကြံရာ အခန်းကျောက်တံခါး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာ၏။

ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တက်ကြွလန်းဆန်းမှုနှင့် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုသူမှာ ဝေ့ရှင်းဟယ်မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

"ယောကျ်ား"

ဝေ့ကတော်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ပြေးသွားလေသည်။

"ဟားဟား... ငါ့ဇနီးလေးက ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"

ဝေ့ရှင်းဟယ်သည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေပြီး ဇနီးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာနေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါ နောက်ဆုံးတော့ မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲ ရောက်သွားပြီ"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အခုလို အဆင့်တက်ချိန်မှာ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ဘိုးဘေးကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝေ့ရှင်းဟယ်သည် မွေးရာပါ ရုပ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ပြီးဆုံးပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူ့ဘိုးဘေးကြီး ရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ် ရှိသူများသည် ထူးခြားသော ဆန္ဒအာရုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကွာအဝေးတစ်ခုမှ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

"ဂုဏ်ပြုပါတယ် ဝေ့မိသားစု ခေါင်းဆောင်... မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတဲ့အတွက်" လုချင်းက ပြုံးရင်း လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးလု... သမားတော်ကြီးချန်... ခင်ဗျားတို့လည်း ရောက်နေကြတာလား"

ဝေ့ရှင်းဟယ်က သူတို့ကို သတိထားမိပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ၏ သီးသန့်အခန်းထဲတွင် ရှိနေစဉ်က သူတို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။

"ကျွန်တော်တို့ စောစောကတည်းက ပြန်ရောက်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက သီးသန့်ကျင့်ကြံနေတော့ မနှောင့်ယှက်ခဲ့တာပါဗျ" လုချင်းက ရှင်းပြသည်။

ဝေ့ရှင်းဟယ်က လုချင်းကို အံ့သြတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

ယခု လုချင်းက သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်တိုင်အောင် သူသည် လုချင်းထံမှ မည်သည့် အရှိန်အဝါကိုမျှ အာရုံခံ၍ မရနိုင်ပေ။

မျက်စိဖြင့်သာ မမြင်ရပါက သူ့ရှေ့တွင် လေဟာနယ်မှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမျှ မရှိဟု ဝေ့ရှင်းဟယ် ထင်မှတ်မိမည် ဖြစ်သည်။

ဤထူးဆန်းသော အသိကြောင့် ဝေ့ရှင်းဟယ် သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ သူသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးတို့၏ နက်နဲမှုကို နားလည်နိုင်ရန် များစွာ လိုအပ်သေးသည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် အဆင့်တက်သွား၍ ပျော်ရွှင်နေမှုများသည် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကမ္ဘာကြီးသည် ကျယ်ပြောလှပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပညာရှင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ့ထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာသူများစွာ ရှိနေကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်လိုက်၏။

သူ၏ ခဏတာ မာန်တက်မှုလေးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ရှန်ဟိုင်က သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စောစောက သူ ဝင်ရောက် မပြောဆိုခဲ့ခြင်းမှာ ဝေ့ရှင်းဟယ်ကို ကိုယ်တိုင် သဘောပေါက်စေချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မည်မျှပင် သန်မာလာစေကာမူ ကမ္ဘာကြီးတွင် ပို၍ ကြီးမားသော အင်အားများသည် အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်စမြဲပင်ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ စစ်မှန်သော ခွန်အားလမ်းကြောင်း၏ အစမျှသာ ရှိသေးသည်။

မောက်မာမိပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် ဒုက္ခကြီးစွာ ရောက်တတ်ပေသည်။

"အဖေ"

ထိုအချိန်တွင် ဝေ့ကျိအန်းသည် သူ၏ အဆင့်တက်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားကာ ခုန်ထလိုက်လေသည်။

"ကျိအန်း... မင်း ပြန်ရောက်ပြီကိုး"

ဝေ့ရှင်းဟယ်က ပိုမို သန်မာထွားကြိုင်းလာသော သူ၏ သားအငယ်အား ကြင်နာစွာ ပြုံးကြည့်လိုက်သည်။

"အဖေ... အဖေ အဆင့်တက်သွားတော့ ဆရာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း အဆင့်တက်သွားကြတယ်"

ဝေ့ကျိအန်းက ဝမ်းသာအားရ ပြောသည်။

"တကယ်လား။ ကောင်းတာပေါ့။ မင်း သခင်လေးလုနဲ့ ခရီးသွားရင်း ပျင်းမနေဘဲ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ပုံပဲ"

ဝေ့ရှင်းဟယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လုချင်း ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ့စိတ်တွေ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သားဖြစ်သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ထူးခြားမှုများကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။

ဝေ့ရှင်းဟယ်၏ အဆင့်တက်ခြင်းက ဝေ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

မြို့ထဲရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးကလည်း ဝေ့မိသားစု ခေါင်းဆောင်၏ အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ပြုရန် လက်ဆောင်များ ပေးပို့ကြသည်။

ဝေ့အိမ်တော်မှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေတော့သည်။

ဤသို့ အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်နေမှုများအကြားတွင် လုချင်းနှင့် အခြားသူများသည် တိတ်တဆိတ်ပင် မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာလာကြလေသည်။

"မိန်းကလေးဟူ... မင်းနဲ့ ဦးလေးဟူ မြို့ထဲမှာ နေခဲ့တာက ပိုသက်တောင့်သက်သာ ရှိမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့နောက် လိုက်လာစရာ မလိုပါဘူး"

လုချင်းက မြင်းလှည်းကို မောင်းနှင်ရင်း နောက်ဘက် မြင်းလှည်းထဲမှ လူများအား လှမ်းပြောလိုက်သည်။

မာကူးနှင့် ဝေ့ကျိအန်းတို့မှာ မြို့ထဲတွင် ရက်အနည်းငယ် နေရစ်ခဲ့ကြမည်ဖြစ်၍ နဂါးသွေးမျိုးဆက် မြင်းနှစ်ကောင်အား လုချင်းကပင် မောင်းနှင်ရလေသည်။

မူလက လုချင်း ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ ဟူကျိကျစ်နှင့် သူမ၏အဖေအတွက် ဝေ့မိသားစုအား မြို့ထဲတွင် နေရာတစ်နေရာ စီစဉ်ပေးစေလိုခြင်းဖြစ်သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ဟူကျိကျစ်က ငြင်းဆန်ကာ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါမည်ဟု ဇွတ်တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။

"မြို့ထဲက ကောင်းပေမဲ့ ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မအဖေက ဒီမှာကျ သူစိမ်းတွေလေ။ ပိုပြီး အနေရခက်လိမ့်မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်မက ဆင်းရဲဒုက္ခကြားမှာ ကြီးပြင်းလာတာပါ။ အဆင်ပြေပါတယ်"

ဟူကျိကျစ်က တိုးညှင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။

အမှန်တော့ သူမသည် လုချင်း၏ ရွာကို သိချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ လုချင်းကဲ့သို့ ထူးချွန်သော လူမျိုးကို မွေးထုတ်ပေးသည့် နေရာအား မြင်တွေ့လိုနေခြင်းပင်။

ထို့အပြင် သူမ၏ ရင်တွင်း၌သာ သိမ်းဆည်းထားသော အခြား အတွေးအချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။

ဟူလောင်စန်းအနေဖြင့်မူ မည်သည့် ကန့်ကွက်စရာမျှ မရှိပေ။

လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးတို့၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော စွမ်းရည်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါခြင်းသည် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို မြင်နိုင်ပေသည်။

သူမ၏ ဇွဲကို မြင်သောအခါ လုချင်းလည်း ဆက်လက်၍ အတင်းအကျပ် မပြောတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျိုးလီရွာသည် မြို့နှင့် သိပ်ဝေးသည်မှ မဟုတ်ပေ။

ဟူကျိကျစ်သာ ရွာတွင် နေထိုင်ရသည်မှာ အဆင်မပြေပါက ထွက်ခွာသွားရန်မှာ လွယ်ကူပေသည်။

"ကိုကို... ရှောင်လီက ဘာလို့ အခုထိ မနိုးသေးတာလဲဟင်"

ရှောင်ယန်၏ စိုးရိမ်တကြီး အသံက မြင်းလှည်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကိုကို ကြည့်ပြီးပြီ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု လုပ်နေတာ။ စိတ်မပူနဲ့... သူ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ ရက်နည်းနည်းနေရင် နိုးလာမှာပါ"

လုချင်းက သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်၏။

ရှောင်လီသည် မြင့်မြတ်သောမြို့တော်တွင် ကမ္ဘာ့မူလအစ ချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီးကတည်းက အိပ်မောကျနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ခရီးသွားနေစဉ်တွင်လည်း သူ နိုးမလာခဲ့ပေ။

လုချင်းက သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ရှောင်လီ၏ အခြေအနေကို နေ့စဉ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် အရေးကြီးသော ရုပ်ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲခြင်းတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့် ဘေးဥပဒ် လက္ခဏာမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

ဤအချက်က လုချင်းအား မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်ဝစေပြီး၊ ဤပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးပါက ရှောင်လီ မည်သို့သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို မြင်တွေ့လိုနေလေပြီ။

လေဟုန်စီးမြင်းလှည်းက လျင်မြန်စွာ ပြေးနေသည်။

လုချင်းက တမင်တကာ အရှိန်တင်၍ မမောင်းနှင်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ကျိုးလီရွာကို လှမ်းမြင်လိုက်ရလေသည်။

ရင်းနှီးနေသော ရှုခင်းများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လုချင်းက မြင်းလှည်း၏ မန္တန်အစီအရင်ကို ပိတ်လိုက်ကာ မြင်းများကို အရှိန်လျှော့လိုက်လေသည်။

"ကိုကို... ရောက်တော့မှာလား"

အရှိန်လျှော့လိုက်သည်ကို သတိထားမိသော ရှောင်ယန်က မေးလိုက်သည်။

"အင်း... အိမ်ပြန်ရောက်တော့မယ်"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှောင်ယန်က ရှေ့ခန်းစီးကို မ၍ ခေါင်းပြူထွက်ကြည့်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်မှ ရင်းနှီးနေသော ရှုခင်းများ၊ အထူးသဖြင့် ရွာအပြင်ဘက်ရှိ မြစ်ငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

"တကယ်ပဲ အဘိုးချန်... သမီးတို့ ရွာကို ပြန်ရောက်တော့မယ်"

သမားတော်ကြီးသည်လည်း ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

သူတို့၏ ခရီးစဉ်မှာ လအနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း အဖြစ်အပျက်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ရွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လွမ်းဆွတ်သတိရစိတ်များ ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်လာလေသည်။

မြင်းလှည်းမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားနေပြီး လုချင်းက ရင်းနှီးနေသော ရှုခင်းများကို ငေးကြည့်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြောင်းလဲမှုများကို အာရုံခံလိုက်၏။

လအနည်းငယ် ဝေးကွာသွားပြီးနောက် ကျိုးလီရွာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဝေ့ရှန်ဟိုင် ပြောသကဲ့သို့ပင် တကယ်ပင် ပိုမို သည်းထန်လာကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

ကျုံးကျိုးနှင့် ယှဉ်၍ မရနိုင်သော်လည်း သူနှင့် သူ၏ဆရာအတွက် နေ့စဉ် ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သာ ရှိကြသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ဆက်လက်၍ တိုးပွားလာဦးမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပေ။

မြင်းလှည်းက ကျိုးလီရွာ အဝင်ဝဆီ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဤသို့ ထင်ရှားသော ရောက်ရှိလာမှုက ရွာသားများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲဆောင်လိုက်လေသည်။

တချို့က ထွက်ကြည့်ကြသည်။

ရွာသားတစ်ဦးက မြင်းလှည်းကို ဆွဲလာသည့် ခံ့ညားထည်ဝါသော နဂါးသွေးမျိုးဆက် မြင်းများကို မြင်တွေ့ပြီး သားရဲများထံမှ လွှမ်းမိုးနေသည့် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကြောက်လန့်လွန်း၍ တုန်လှုပ်သွားတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာ အလုပ်လုပ်သွားလေသည်။

ဤသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူမှာ သာမန်လူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကံဆိုးသည်မှာ သူ၏နေရာနှင့် မြင်းများ ကွယ်နေသောကြောင့် ရထားမောင်းနေသူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သူ သေချာစွာ မမြင်ရပေ။

ရွာသားသည် ဝေ့မိသားစုထံသို့ သွားရောက်သတင်းပို့ရမည်လောဟု တွေးတော တွေဝေနေစဉ်မှာပင် သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးတစ်ခုက မြင်းလှည်းပေါ်မှ ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။

ပုံရိပ်လေးက လက်နှစ်ဖက် ဆန့်တန်းပြီး ရွာဘက်ကို ပြေးသွားရင်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဘိုးကျန်း ရှောင်ယန် ပြန်ရောက်ပါပြီ"

"ဒါ ရှောင်ယန်ပဲ"

ရွာသား၏ မျက်လုံးများ အံ့သြမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားလေသည်။