အခန်း (၅၇၁-၅၇၂)

အပိုင်း (၅၇၁) လက်သီးတစ်ချက်

တင်းဟွေယိက လင်းယွမ်ကို သိထားပြီးဖြစ်သည်။ အမှောင်ချောက်နက် ရေပေါ်ကျွန်းအပြင်ဘက်တွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက သူက လင်းယွမ်ကို အထူးဂရုစိုက် စောင့်ကြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်က လင်းယွမ် ပြသခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် အစွမ်းသတ္တိများက သူ့ကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စေခဲ့ဖူးသည်။

သူ၏အမြင်တွင် ဤမျှစွမ်းအားကြီးမားသော အစွမ်းပိုင်ရှင်မျိုးဆိုလျှင် စစ်တပ်ဘက်၌ ငြိမ်းချမ်းရေးလိုလားသည့် ချိုးငှက်အုပ်စုမှ ဖုန်းကျန့်ကုန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် အမှောင်ချောက်နက် ရေပေါ်ကျွန်းမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ထိုက်ယန်တောင်မှ လင်းယွမ်၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် လူလွှတ်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီချင်းဟွာက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သူတို့ထံ ကိုယ်တိုင်လာရောက် ဆက်သွယ်ခဲ့၏။

သူက အခွင့်ကောင်းယူကာ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ တစ်ချက်က ထိုက်ယန်တောင်၏ သယံဇာတအရင်းအမြစ်များကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမျိုသိမ်းပိုက်နိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်က လင်းယွမ် သေ၊ မသေ အတည်ပြုနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ် အချိန်ကြာမြင့်သည်အထိ ပြန်မလာသောအခါ ထိုအမှောင်ချောက်နက် ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်တွင် သေချာပေါက် အသက်ပါသွားပြီဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်တော့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကျန်းတာ့ကျစ်နှင့် ကောလန်ကန်း နှစ်ယောက်ကို အလိုကိုလိုက်လျောကာ ထိုက်ယန်တောင်၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ မလာရောက်မီ လင်းယွမ် မသေသေးကြောင်း သူ သိခဲ့ရသော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင်တော့ လင်းယွမ်ကို မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတစ်လခွဲကာလအတွင်း သူတို့စစ်တပ်မှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များအားလုံး အလွန် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် (၉၀) အထက်ရှိသော အစွမ်းပိုင်ရှင်များစွာ ရှိနေသဖြင့် လင်းယွမ်ကို ထပ်မံကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ပေ။

သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် (၉၆) မှတ်အထိ ကျော်လွန်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ယခု လင်းယွမ်ကို ပြန်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရုံမှလွဲ၍ အကြောက်တရားတော့ မရှိခဲ့ချေ။

"လင်းယွမ်... မင်း အဲ့ဒီ အမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်ကနေ အသက်ရှင်ပြီး ပြန်လာနိုင်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

လင်းယွမ်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "ဘာလဲ... မင်းက စိတ်ပျက်သွားလို့လား"

"ဟဲဟဲ... မင်း ပြန်လာတာလည်း ကောင်းပါတယ်... ဉာဏ်ရှိတဲ့သူက အခြေအနေကို နားလည်တတ်စမြဲပဲ... ငါတို့ စစ်တပ်ရဲ့ နောက်ခံအင်အားကို မင်း ကောင်းကောင်းသိသင့်တယ်... လင်ကျောင်းတစ်မြို့လုံးမှာ ငါတို့ထက် ပိုအင်အားကြီးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆိုတာ မရှိဘူး"

"ငါတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းစမ်းပါ... အဲ့ဒီအခါကျရင် ထိုက်ယန်တောင်က စစ်တပ်ရဲ့ အကာအကွယ်ပေးခံရမယ့် နေရာဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က ပိုပြီး ခိုင်မာလာမှာပေါ့"

တင်းဟွေယိက သွေးဆောင်ဖြားယောင်းလိုက်သည်။

လင်းယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားပြီး "မင်းတို့နဲ့ ပူးပေါင်းရမယ်... ဟုတ်လား... ပြီးရင် ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်ကြီးကိုပါ အပ်လိုက်ရမယ်ပေါ့... ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ သယံဇာတ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို စစ်တပ်ဆီ ထိုးအပ်ရမယ်ပေါ့လေ"

"မင်းက သဘောမတူဘူးလား" တင်းဟွေယိက မျက်မှောင်ပင့်လိုက်ပြီး "ဘယ်အဖွဲ့အစည်းမဆို အရင်းအမြစ်တွေကို ဗဟိုချုပ်ကိုင်ပြီး ခွဲဝေဖို့ လိုတယ်ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်"

"လူမှာ အပြစ်မရှိပေမဲ့ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းကို ကိုင်ထားမိရင် အပြစ်ဖြစ်လာတတ်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို မင်း နားလည်မှားပဲ"

"မင်းတို့ ထိုက်ယန်တောင်က ဒီလောက် အစွမ်းအစ မရှိဘူး... ဒီ ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား ရေပေါ်ကျွန်းကြီးကို လက်ဝယ်ထားရှိတာက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီးကို ပိုက်ထားတာနဲ့ အတူတူပဲ"

"ငါတို့ စစ်တပ်လက်ထဲ လွှဲအပ်လိုက်မှ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ အမှန်တကယ် ကာကွယ်နိုင်မှာ"

လင်းယွမ်က လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး "ငါ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားပြီ... မင်းက ပါးစပ်ဟလိုက်တာနဲ့ စစ်တပ် စစ်တပ်ဆိုပြီး ပြောနေတာ... မင်းက စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနိုင်လို့လား"

"ဟဲဟဲ... မင်း သွားစုံစမ်းကြည့်လိုက်လို့ ရတယ်... ငါ တင်းဟွေယိဆိုတာ ကွမ်ဖူ စစ်စခန်းမှာ တပ်ရင်းမှူးတစ်ယောက်ပဲ... ငါက စစ်တပ်ကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်စရာ အကြောင်းရှိလို့လား"

"ငါသာ စစ်တပ်ကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ဘူးဆိုရင်... စစ်တပ်ကို ကိုယ်စားပြုနိုင်တဲ့သူဆိုတာ လက်ချိုးရေလို့တောင် ရလောက်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်ပြီး "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ငါ သိထားသလောက်တော့ စစ်တပ်မှာလည်း ငြိမ်းချမ်းရေးလိုလားတဲ့ ချိုးငှက်အုပ်စုနဲ့ စစ်လိုလားတဲ့ သိမ်းငှက်အုပ်စုဆိုပြီး ကွဲနေတာလေ... မင်းက သိမ်းငှက်အုပ်စုဘက်က မဟုတ်လား"

"ဘာလဲ... မင်းက ချိုးငှက်အုပ်စုကိုပါ ကိုယ်စားပြုချင်နေတာလား"

လင်းယွမ်၏ စကားကြောင့် တင်းဟွေယိ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

"အပြင်က ကောလာဟလတွေကို အတည်ယူလို့ မရဘူး... လင်းယွမ်... မင်းက ထက်မြက်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ... အပြင်က ကောလာဟလတွေကြောင့် မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အမှားမခံနဲ့"

"ဒီနေ့ ငါ မင်းကို စကားတစ်ခွန်းပဲ မေးမယ်... အညံ့ခံမှာလား မခံဘူးလား"

လင်းယွမ်က အောက်ဘက်တွင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသော စစ်သားများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ တော်သင့်ပြီ... စတိုက်ကြတာပေါ့"

စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး တွန့်လိမ်သွားတော့သည်။

မူလက ပျက်စီးနေသော ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဘေးနားရှိ လီချင်းဟွာက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

"ဆရာလင်းယွမ် ကူညီပေးလို့ တော်သေးတာပေါ့... သူ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းက ငါ့ထက်တောင် အများကြီး သာနေသေးတယ်... ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံကို ပြန်ပြင်တဲ့ နေရာမှာ ငါ့ထက် အများကြီး ပိုမြန်တယ်"

ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် သူက အလျင်အမြန် လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းယွမ်... ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံကို ကျွန်တော် ပြန်ပြင်လိုက်မယ်... ဆရာက ဟို အမြောက်တပ်သားတွေကို အရင် ရှင်းလိုက်"

"အဲ့ဒီ အမြောက်တပ်သားတွေကို မရှင်းပစ်ရင် သူတို့က အမြောက်ဆံတွေ ဆက်တိုက်ပစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် ဆုံမှတ်တွေကို တိုက်ခိုက်နေဦးမှာပဲ... အဲ့ဒီလိုဆို ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံ ပြန်ကောင်းနှုန်းက အရမ်း နှေးသွားလိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ... မင်းဘာသာ သေချာ ထိန်းထားလိုက်"

စကားအဆုံးတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရိပ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမြောက်တပ်သားများထံသို့ ပျံသန်းသွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ သိပ်မဝေးလှသော နေရာသို့ ရောက်ချိန်မှာပင်...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

"မင်းကို သွားခွင့်ပေးလို့လား"

တင်းဟွေယိက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ငွေရောင် ဓားတို ဆယ်ချောင်းခန့်ကို စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ လင်းယွမ်ထံသို့ လေခွင်းသံများနှင့်အတူ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ရပ်တန့်သွားပြီး အနောက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကာ စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ဘုန်း"

တင်းဟွေယိ၏ စိတ်စွမ်းအင်ထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်လာလေသည်။

တင်းဟွေယိ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ပျံလွှားဓားတိုများသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စိတ်စွမ်းအင် နံရံကြီးတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

သူက အလန့်တကြား အသိဝင်လာပြီး "မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က ငါ့ထက်တောင် ပိုပြင်းထန်နေတာလား"

ယခုမှသာ လင်းယွမ်၏ အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ဘယ်လောက်ရှိသလဲ ဆိုသည်ကို အရင်စစ်ဆေးကြည့်သင့်ကြောင်း သူ သတိထားမိသွားတော့သည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် အလျင်အမြန် စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်ကို ထုတ်ယူတပ်ဆင်ကာ လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသို့ ကြည့်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း ပျက်ယွင်းသွားတော့၏။ "အမှတ် ၁၀၀ ဟုတ်လား"

"ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"မင်းက အဲ့ဒီ အမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်မှာ ပိတ်မိနေတာလေ... အဓိက အရည်အသွေး အမှတ်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထပ်တိုးလာနိုင်ရတာလဲ"

"ကျွီ... ကျွီ"

လေထဲတွင်ရှိသော ငွေရောင် ဓားတိုလေးများထံမှ တွန့်လိမ်ကျိုးပဲ့သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ ကြီးမားလှသော စိတ်စွမ်းအင် ဖိအားကြောင့် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော တင်းဟွေယိ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်အံ့သြမှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

"အရမ်းကို အားပြင်းတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ပဲ... သူက ခုနလေးတင် ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား အစွမ်းကို သုံးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းကိုပါ သုံးနိုင်တာလဲ"

"ဒီ စိတ်စွမ်းအင်ရဲ့ ပြင်းထန်မှုက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ထက်တောင် သာလွန်နေသေးတယ်"

သို့သော် သူ အံ့သြမှင်တက်နေချိန်လေးမှာပင် လင်းယွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စိတ်စွမ်းအင်များက အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တင်းဟွေယိက စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ခရုခွံတစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုခရုခွံပေါ်တွင် သန့်စင်မှု အလွန်မြင့်မားသော စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို မြှုပ်နှံထားပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲလှသော သင်္ကေတ အက္ခရာများစွာကို ထွင်းထုထား၏။

"စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်"

သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များမှာ ရုတ်တရက် အဆမတန် မြင့်တက်လာပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အမှတ် ၁၀၀ နီးပါးခန့်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမျှမကသေးဘဲ ထိုစိတ်စွမ်းအင်များက သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြီးမားချိုးငှက်င်မာသော စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် နံရံကြီးတစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးလိုက်သေးသည်။

ထို စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကြီးက သူ့ကို လုံခြုံစွာ ဖုံးအုပ်ကာကွယ်ပေးထားလေသည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင်များ ရိုက်ခတ်လာပြီး "ဘုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဤစိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ဝင်တိုက်မိသွားတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် တင်းဟွေယိ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အကာအကွယ်ကြီးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွင့်စဉ်ထွက်သွားရ၏။

တင်းဟွေယိသည် လေထဲတွင် ပေပေါင်းများစွာ လွင့်စဉ်သွားပြီးနောက် စိတ်စွမ်းအင်များကို အတင်းအဓမ္မ လည်ပတ်စေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငြိမ်သက်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

သူက ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်ပြီး "လင်းယွမ်... မင်းမှာ အစွမ်းနည်းနည်း ရှိတယ်ဆိုတာကို ငါ ဝန်ခံပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၁၀၀ မရှိပေမဲ့ ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ အစွမ်းပစ္စည်း ကိရိယာတွေကြောင့် ယာယီအားဖြင့် အမှတ် ၁၀၀ အထိရောက်အောင် တိုးမြှင့်နိုင်တယ်... မင်း ငါ့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါ့လို အစွမ်းပိုင်ရှင်မျိုး စစ်တပ်ထဲမှာ ဆယ်ယောက်ကျော်လောက် ရှိသေးတယ်... မင်းတို့ ထိုက်ယန်တောင်မှာ နိုင်ချေ ဘယ်လောက်များ ရှိမယ် ထင်နေလဲ"

"ဒီနေ့ ငါ တစ်ယောက်တည်း လာတာတောင် မင်းတို့ကို အသည်းအသန် ဖြစ်အောင် ဖိအားပေးနိုင်နေပြီ မဟုတ်လား"

"မနက်ဖြန် စစ်တပ်က နောက်ထပ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ထပ်လွှတ်လိုက်မယ်... မင်းကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်ရုံနဲ့တင် ထိုက်ယန်တောင်က ကျန်တဲ့လူတွေ အကုန်လုံး အသတ်ခံရဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို စိုက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ငါ့ကို အချိန်ဆွဲထားမယ်... မင်းကများ အဲ့ဒီလောက် အရည်အချင်း ရှိလို့လား"

"အမှတ် ၁၀၀ ဆိုတာ မင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ပဲ... ငါ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက် မဟုတ်ဘူး"

"ဘုန်း"

လင်းယွမ်က လေဟာနယ်ကို နင်းလိုက်ရာ လေဟာနယ်ထဲတွင် လေလှိုင်းများ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလနေရာမှ တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်မူ တင်းဟွေယိ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးလှည့်ပတ်မှုများမှာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးအလား ဒလဟော စီးဆင်းသွားပြီး ဝုန်းဒိုင်းကြဲ မြည်ဟည်းနေတော့သည်။

ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာပြီး သွေးကြောများ ထောင်ထလာသည်။ သွေးများ၏ တုန်ခါ ဆူပွက်မှုကြောင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အနီရောင် အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့ တစ်ခုပင် လွှမ်းခြုံလာလေသည်။

"ကြွက်သားပေါက်ကွဲအစွမ်း"

လင်းယွမ်က လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ လက်သီးစွမ်းအင်များက လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး တိုက်ခတ်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းလုံးကြီးများ လွင့်စင်ထွက်လာ၏။

ဤကဲ့သို့ လျင်မြန်သော လက်သီးစွမ်းအင် အရှိန်အောက်တွင် သူ၏ လက်သီး မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ လေခွင်းစက်ကွင်းများပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ တင်းဟွေယိက မျက်လုံးပြူးကြီးများဖြင့် ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငတုံး... မင်းလို စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ကများ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကို လက်သီးနဲ့ ထိုးခွဲချင်နေတာလား... ဟားဟားဟားဟား"

"ဒိုင်း"

သူ့ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်ကတော့ လင်းယွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လက်သီးစွမ်းအင်များက ကြောက်မက်ဖွယ် ဗုံးတစ်လုံးအလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

ထို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကြီးထံမှ ကြီးမားလှသော ဖိအားဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့သည့်အလား မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"ဝုန်း"

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကြီးမှာ ရေခဲစများအလား တစ်စစီ ပေါက်ကွဲ လွင့်စဉ်ထွက်သွားလေသည်။

၎င်းအထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော တင်းဟွေယိမှာ သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ချလိုက်ရပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"မင်း ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ချိုးဖျက်နိုင်ရတာလဲ"

"မင်း အမှတ် ၁၀၀ကို ကျော်လွန်သွားပြီလား"

သို့သော် လင်းယွမ်၏ လက်သီးစွမ်းအင်မှာ ရပ်တန့်မသွားသေးဘဲ "ဘုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ တင်းဟွေယိ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

တင်းဟွေယိ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

တစ်စုံတစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းများက ချိုးငှက်င်မာသော အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လင်းယွမ်၏ လက်သီးစွမ်းအင် အများစုကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုကြီးမားလှသော ခွန်အား ပေါက်ကွဲမှုအောက်တွင် တင်းဟွေယိ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အမြောက်ဆံတစ်လုံးအလား အောက်ဘက်ရှိ ဆီးနှင်းပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရလေသည်။

"ဝုန်း"

ဆီးနှင်းပြင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါ ပေါက်ကွဲသွားပြီး တင်းဟွေယိ ကျရောက်သွားသော နေရာကို ဗဟိုပြုကာ တစ်ဝိုက်ရှိ ဆီးနှင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။

ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ရေခဲလွှာကြီးမှာလည်း ချက်ချင်း ကြေမွပျက်စီးသွား၏။

စစ်တပ်မှ စစ်သား အမြောက်အမြားမှာ အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်နေသော ရေပြင်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျသွားကြတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စစ်တပ်မှ လူအားလုံးမှာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"တပ်ရင်းမှူးတင်း"

"တပ်ရင်းမှူးတင်း... ရှုံးသွားပြီလား"

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... တပ်ရင်းမှူးတင်းက စိတ်စွမ်းအင် ခရုခွံကိုတောင် သုံးထားတာလေ... သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က ယာယီ အမှတ် ၁၀၀ အထက်ကိုတောင် ရောက်သွားနိုင်တာကို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှုံးသွားရတာလဲ"

"မြန်မြန် လူကယ်ကြ"

အချို့က တုန်လှုပ်အံ့သြနေကြပြီး အချို့ကမူ သံသယ ဝင်နေကြကာ အချို့ကတော့ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြ၏။

ဤအချိန်တွင် စစ်တပ်၏ စစ်သားတပ်ဖွဲ့များမှာ အစီအစဉ်များ ကမောက်ကမဖြစ်ကာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ကုန်တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်မှ လူများအားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှား ပျော်ရွှင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဆရာလင်းယွမ်က ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ"

"ဆရာလင်းယွမ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"

"ဟားဟားဟား... ဒီ ခွေးစစ်သားတွေကို သတ်ပစ်ကြ"

"တိုက်ကြဟေ့"

လီချင်းဟွာလည်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး "ရေအောက်ကနေ ရန်သူတွေ ဝင်လာနိုင်တယ်... သတိထားကြ" ဟု လှမ်းအော်လိုက်၏။

လီချင်းဟွာ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ရေအောက်ကနေ..."

"ထိုက်ယန်တောင်ဘက်ကို ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဝင်တိုက်တုန်းက သူတို့က ကုန်းပေါ်ကနေ တိုက်တာ မဟုတ်ဘူး... ရေခဲနံရံကို ကွေ့ပတ်ပြီး ရေအောက်ကနေ ဝင်တိုက်ခဲ့တာ"

"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတောင် ဒီလိုနည်းလမ်းကို စဉ်းစားမိသေးတာ... စစ်တပ်က မစဉ်းစားမိစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

"မင်းက ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေကို ပေါင်းစပ်ထားတာ မဟုတ်တော့ ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ အပြောင်းအလဲတိုင်းကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် အရမ်းကို သတိထားမှ ရမယ်"

လင်းယွမ်၏ သတိပေးစကားကို ကြားသောအခါ လီချင်းဟွာက အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားကြည့်လိုက်မယ်"

သူသည် ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်၏ ဦးနှောက်အမြူတေကို မရရှိထားသော်လည်း နှလုံးအမြူတေကို ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ရေပေါ်ကျွန်း၏ ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ထိုအစွမ်းရှိသရွေ့ ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အနည်းငယ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ၎င်း၏ တည်နေရာကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ရုံဖြင့် ရေအောက်မှ ကျူးကျော်လာသူများမှာ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လီချင်းဟွာက ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်၏ နှလုံးအမြူတေကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်ကာ ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်၏ ဦးတည်ရာနှင့် တည်နေရာကို ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရေခဲပြင်အောက်မှ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ တိုက်မိသည့် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးများ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အရိပ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး ပထမဆုံး အနေဖြင့် ရေအောက်သို့ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းသွားသည်။

ရေအောက်သို့ ရောက်သည်နှင့် လင်းယွမ်က ဧရာမ ရေငုပ်သင်္ဘော လေးငါးစီးခန့် ရေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှင်းမိစ္ဆာဟင်းလင်းပြင်၏ တွန့်လိမ် အပြောင်းအလဲများနှင့်အတူ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင် အပြောင်းအလဲများက အချင်းချင်း ဝင်တိုက်မိသွားကြသည်။

ထိုအခါ ဤရေငုပ်သင်္ဘောများမှာ အချင်းချင်း ဝင်တိုက်မိသွားကြပြီး ပြင်းထန်ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၅၇၂) စီစဉ်သတ်မှတ်ခြင်း

ပေါက်ကွဲသွားသည့် ရေငုပ်သင်္ဘောထဲမှ စစ်သားအမြောက်အမြားသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ထွက်ပြေးလာကြသည်။

အဝေးရှိ လူအချို့မှာ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်၏ အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ထွက်ပြေးလာကြသည်ကို လင်းယွမ် မြင်လိုက်ရ၏။

ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်၏ အကာအရံကို သူတို့ တကယ်ပင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားအောင် ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

လင်းယွမ်ကသာ လီချင်းဟွာကို သတိမပေးခဲ့ဘဲ လီချင်းဟွာကလည်း ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်၏ တည်နေရာပုံစံကို ပြောင်းလဲထိန်းချုပ်ခြင်း မလုပ်ခဲ့ပါက ထိုလူများအားလုံး အထဲသို့ ခိုးဝင်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်က ရုတ်တရက် နေရာပြောင်းသွားသောကြောင့် ထိုလူများ ဝင်ရောက်မည့်လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လူတော်တော်များများဆိုလျှင် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းထဲတွင်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်ချေ ရှိနေ၏။

ထိုစစ်ရှုံးနေသော စစ်သားများကို ကြည့်ရင်း လင်းယွမ်က ကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ထိုရေငုပ်သင်္ဘောများကို သိမ်းဆည်းရန် တိုက်ရိုက် သွားရောက်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်သည် တင်းဟွေယိ၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် တင်းဟွေယိကို မတွေ့ရပေ။ တစ်ဖက်လူက ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပုံရသည်။

"ဘုန်းကြီးပြေးပေမဲ့ ကျောင်းကတော့ ပြေးလို့မရဘူး... ကွမ်ဖူစစ်ဌာနချုပ်... ဟက်"

လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားကာ ရေအောက်မှ တရှိန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းယွမ်သည် အဓိက အရည်အသွေး ၉၀ မှတ်အထက်ရှိသော ရန်သူများကို အာရုံစိုက်ကာ ရှင်းလင်းလေတော့သည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုနှင့် စစ်တပ်ဖြစ်နေလျှင်ပင် ၉၀ မှတ်အထက်ရှိသော အစွမ်းပိုင်ရှင်များမှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

အဓိက အရည်အသွေးက ဤမျှအထိ ရောက်ရှိနေပြီဆိုလျှင် မည်သို့ပင်ဆိုစေ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီး၏ အလယ်အလတ်နှင့် အထက်တန်းအဆင့် ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုရန်သူများအနက် စောစောက လင်းယွမ် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်နှင်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသော အမှတ် ၉၀ အထက် ခေါင်းဆောင်အချို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော အစွမ်းပိုင်ရှင် အများစုမှာ အမှတ် ၈၀ နှင့် အမှတ် ၉၀ ကြားတွင်သာ ရှိကြသည်။

ဤရန်သူများကိုလည်း လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံးတွင် လင်းယွမ်မှလွဲ၍ လီချင်းဟွာ တစ်ယောက်သာလျှင် အမှတ် ၈၀ အထက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို လင်းယွမ်ကသာ ထိန်းချုပ်ထားရန် လိုအပ်နေဆဲပင်။

လင်းယွမ်၏ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရသည်မှာ ရေသောက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူရိုးရှင်းနေသည်။

"အား"

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ဦး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားပြန်သည်။ လင်းယွမ်က တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အောက်ဘက်ရှိ ရန်သူများသည် ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"အစောဆုံး ထွက်ပြေးဖို့ သိတဲ့သူတွေကလည်း ဒီ အစွမ်းမြင့်တဲ့သူတွေပဲ"

"အောက်ခြေက သန္ဓေပြောင်း အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကကျတော့ သူတို့ခေါင်းဆောင်တွေ သေတဲ့သူသေ... ပြေးတဲ့သူပြေး ဖြစ်နေတာကို မသိဘဲ ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်ကို အရူးတွေလို တက်တိုက်နေကြတုန်းပဲ"

လင်းယွမ်သည် မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ အောက်ခြေလူတန်းစားများ ဖြစ်လေလေ မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

ဤတိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုအချက်ကို သိသာထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ကွမ်ဖူကို သေချာပေါက် သိမ်းပိုက်ပြီး လင်ကျောင်းမြို့ တစ်ခုလုံးကို စည်းလုံးကာ ဧရာမခိုလှုံရေးစခန်းကြီး တစ်ခု တည်ဆောက်မည်ဟူသော သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က ပိုမို ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်မှသာ အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် နယ်မြေချဲ့ထွင်နိုင်ပြီး အခြားသော ခိုလှုံရေးစခန်းများကို ရှာဖွေကာ လူများများပို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် လူအားလုံး၏ လုပ်နိုင်စွမ်းကို စုစည်းပြီး သူ့အတွက် အမှတ်များစွာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရန်နှင့် အဆင့်မြန်မြန် တက်နိုင်ရန် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤရေလွှမ်းမိုးမှု ကပ်ဘေးကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် အမှန်တကယ် မည်သည့်အရာများ ရှိနေသလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိချင်နေသည်။

ကောင်းကင်ထက်ရှိ တိမ်မည်းကြီးများသည် ယခုအချိန်အထိ ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

ထို လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ၏ အထက်တွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

သူ၏ အဓိက အရည်အသွေး ၁၀၀ မှတ်ကို ကျော်လွန်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် တိမ်တိုက်များအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းများကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိ၊ မရှိ ကိုတော့ သူ မသိသေးချေ။

လင်းယွမ်သည် နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များဖြင့် တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှ လူများသည် ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးနေကြပြီး စစ်တပ်မှ စစ်သားများကိုမူ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးရမိထားသည်။

အရာအားလုံးသည် သူ မျှော်မှန်းထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်နေသည်။

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် တိုက်ပွဲက လုံးဝ အဆုံးသတ်သွားလေသည်။

ထိုက်ယန်တောင် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ရေခဲပြင်များမှာ လက်နက်ကြီးများဖြင့် ပစ်ခတ်ခံရမှုကြောင့် ပြိုကျပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

မူလက အေးခဲနေသော ရေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းများစွာ ပေါလောပေါ်နေကြသည်။

သွေးညှီနံ့ကို ရသွားသော သန္ဓေပြောင်း ငါးအချို့သည် ရေပေါ်သို့ တဖွဲဖွဲ တက်လာကြသည်။

ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းမှ လူများသည် အားနာမနေတော့ဘဲ မြစ်ကမ်းဘေးသို့ ပြေးဆင်းကာ ထိုသန္ဓေပြောင်း ငါးများကို စတင် ဖမ်းဆီးကြလေတော့သည်။

ယခုက ဆောင်းရာသီ ဖြစ်သဖြင့် တောင်ပေါ်ရှိ သားကောင်များမှာ အလွန် ရှားပါးနေပြီ ဆိုသည်ကို သိထားရမည်။

တိရစ္ဆာန် အများအပြားမှာ ဆောင်းခိုသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး မြေအောက်လှိုဏ်ဂူများထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသည်က များ၏။

မြစ်ပြင်ရေခဲနေသည့် အချိန်တွင် ငါးဖမ်းရန်ပင် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ငါးဖမ်းရန် အခွင့်ကောင်းကို အားလုံးက လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

လင်းယွမ်က ကျောက်ခိုင်တို့ကို ရေခဲတံတိုင်းကို အသစ်ပြန်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွတ်မြောက်သွားသော ရန်သူများ ရှိ၊ မရှိ သေချာစွာ စစ်ဆေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဤညသည် အိပ်မပျော်သောည တစ်ည ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာနေပေသည်။

လင်းယွမ်သည် ခေါင်းဆောင်စံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး လူအားလုံးနှင့်အတူ အစည်းအဝေး စတင်လိုက်သည်။

"ဆရာလင်းယွမ်... ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော်တို့ ရန်သူ အယောက်တစ်ရာနီးပါးကို သတ်နိုင်ခဲ့တယ်... ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း အယောက်ငါးဆယ်လောက် ကျဆုံးပြီး... ဒဏ်ရာရတဲ့သူက တစ်ရာကျော်လောက် ရှိတယ်"

"ဆရာ့အမိန့်အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရန်သူကို တတ်နိုင်သမျှ အရှင်ဖမ်းခဲ့ပါတယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေကို ချက်ချင်း ဆေးကုသမှု ခံယူခိုင်းလိုက်ပါ... ကျဆုံးသွားတဲ့သူတွေရဲ့ အမှတ်တွေနဲ့ ဂုဏ်ပြုဆုတွေကို သူတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေဆီ ပေးအပ်လိုက်ပါ"

"မိသားစုဝင် မရှိတဲ့သူတွေအတွက် သူတို့ရဲ့ နာမည်နဲ့ မွေးရပ်မြေကို မှတ်ထားလိုက်... နောက်ပိုင်း သူတို့မိသားစုကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ အမွေကို ဆက်ခံခွင့် ပေးလိုက်မယ်"

လူအားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ကျောက်ခိုင်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော်တို့ သေချာ စီစဉ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

"အင်း... မင်း အလုပ်လုပ်တာကို ငါ စိတ်ချပါတယ်"

ထူလုံက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းယွမ်... ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ သုံ့ပန်း ငါးရာကျော် ဖမ်းမိထားတယ်... လက်နက်ပစ္စည်းတွေလည်း အများကြီး သိမ်းဆည်းရမိခဲ့တယ်... အားလုံးက အဆင့်မြင့် လက်နက်တွေချည်းပဲ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "လက်နက်တချို့ကို နမူနာအနေနဲ့ သုတေသနဌာနကို ပို့လိုက်... ပါမောက္ခလီတို့ကို အမြန်ဆုံး ပုံတူကူးချ ထုတ်လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထူလုံက ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။ "အစောကြီးကတည်းက ပို့ထားပြီးပါပြီ... နောက်ပြီး ဒီသုံ့ပန်းတွေကိုလည်း စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်တွေ ခတ်ထားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က အစွမ်းမသေးကြတော့... ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်မှာပဲ အလုပ်ကြမ်း လုပ်ခိုင်းဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ရတယ်... ဒီလိုစီစဉ်တာ ပိုစိတ်ချရတယ်"

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ဘက်တွင် အမျိုးသမီးများ၊ ကလေးများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများ အများအပြား ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသုံ့ပန်းများထဲတွင် အစွမ်းထက်သူ အချို့ပါဝင်နေသဖြင့် သူတို့ကို ထိုဘက်သို့ လွှတ်လိုက်ပါက အန္တရာယ် ရှိနိုင်ပေသည်။

ထိုက်ယန်တောင်တွင်သာ ထားရှိပြီး သတ္တုတူးဖော်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားအလုပ်များ လုပ်ခိုင်းခြင်းဖြင့် ဤလူများကို တဖြည်းဖြည်း ယဉ်ပါးလာစေရန် လေ့ကျင့်ပေး၍ ရနိုင်သည်။

"ကိုလင်းယွမ်... နောက်ထပ် ကျွန်မတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ" ဟု ဘေးနားရှိ ဟန်ရှန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနှစ်ရက် ခင်ဗျားတို့ အနားယူကြဦး... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကွမ်ဖူကို တစ်ခေါက် သွားရလိမ့်မယ်"

"ဆရာလင်းယွမ်... ကွမ်ဖူကို သွားမလို့လား" ထူလုံက ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်လည်း ဆရာနဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်လေ"

ဘေးနားရှိ ကျောက်ခိုင်ကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်လည်း လိုက်မယ်"

"ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုက ကျွန်တော်တို့ အိမ်ပေါက်ဝအထိ အကြိမ်ကြိမ် လာပြီး အနိုင်ကျင့်နေတာ... ကျွန်တော်တို့လည်း သူတို့ဆီ ပြန်သွားတိုက်သင့်နေပြီ"

လူအားလုံး စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွလာကြသည်။

"ကျောက်ခိုင် ပြောတာ မှန်တယ်... ကျွန်တော်တို့လည်း သူတို့ဆီ တိုက်ရိုက်သွားပြီး ပြဿနာ သွားရှာသင့်ပြီ"

"လုပ်စမ်းပါ... ငါလည်း လိုက်မယ်... သူတို့က ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေကို အများကြီး သတ်သွားတာ... သူတို့လူတွေလည်း သေမှ နာကျင်ရမှန်း သိမှာ"

ချန်ကျန့်ဖုန်း၊ ကောင်းလီနှင့် အခြားသူများလည်း တပြိုင်နက် အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ်က လူအားလုံးကို ကြည့်ကာ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လောလောဆယ်တော့ မရသေးဘူး... ထိုက်ယန်တောင်က အခုမှ တိုက်ပွဲကြီးကို ကျော်ဖြတ်ထားရတာဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ ဒီမှာ ကျန်ခဲ့ပြီး စောင့်ကြည့်နေပေးဖို့ လိုတယ်"

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကျွန်တော် အရင်သွားပြီး သူတို့နဲ့ စာရင်းရှင်းလိုက်မယ်"

"အခြေအနေပေးရင်... ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုကို ကျွန်တော် အရင် သိမ်းပိုက်လိုက်မယ်"

လူအားလုံး စိတ်အားထက်သန်သွားကြသည်။ ကျောက်ခိုင်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်၏။ "အစ်ကိုလင်း... ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှာ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ မနည်းဘူးနော်... အထူးသဖြင့် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင် ရေပေါ်ကျွန်းတွေ ရှိတယ်... အစ်ကို သတိထားပါဦး"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ... ငါ့ဘာသာ ငါ ချိန်ဆတတ်ပါတယ်"

ယခုအခါ သူ၏ အရည်အသွေးများ အားလုံးသည် ၁၀၀ မှတ်သို့ ကျော်လွန်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အခြေခံအဆင့်တွင် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

အဆင့် ထပ်မံတက်လှမ်းလိုပါက မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းကို အရင်ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အချက်အလက်များကို ပုံတူကူးယူကာ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်နိုင်မှသာ ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်မှသာ ၁၀၀ မှတ်ဟူသော ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မျိုးရိုးဗီဇ ဆက်ခံခြင်း အချက်အလက်များအရ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းက ရိုးရှင်းသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ၎င်းတွင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များ ရှိနေပြီး အနည်းငယ် အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားပါက မျိုးရိုးဗီဇ ပြိုကွဲခြင်း၊ မျိုးရိုးဗီဇ ရှုပ်ထွေးခြင်းစသည့် ဆိုးကျိုးများပင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

သို့သော် လင်းယွမ်အတွက်မူ ထိုအရာက ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပေ။

ပထမအချက်အနေဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အခြား မျိုးရိုးဗီဇ အညစ်အကြေးများမှာ အလွန် နည်းပါးလှသည်။ ရေလွှမ်းမိုးမှု ကပ်ဘေး စတင်ကတည်းက သူသည် သန္ဓေပြောင်း သားရဲအသားများကို စားသုံးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် အခြေခံအားဖြင့် အခြား မျိုးရိုးဗီဇများကို စုပ်ယူမိခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် သူ၏ အသွင်တစ်ရာ မျောက်ဝံမိစ္ဆာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သည်လည်း စနစ် မှတစ်ဆင့် အမှတ်များဖြင့် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ သန့်စင်မှုနှုန်းမှာ ရာနှုန်းပြည့် အသွင်တစ်ရာ မျောက်ဝံမိစ္ဆာ၏ မျိုးရိုးဗီဇများသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် လင်းယွမ် အနေဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ အမှန်တကယ်တော့ သူ့အတွက် အခက်အခဲ မရှိလှပေ။

လင်းယွမ်သည် ကွမ်ဖူစစ်ဒေသသို့ သွားမည့်လမ်းတွင်ပင် အဆင့်တက်ရန် စီစဉ်ထားလိုက်သည်။

"ကံကောင်းလို့ အစတုန်းက တင်းယန်တို့ကိုလည်း ဒီအချက်ကို သတိထားဖို့ ငါ ပြောခဲ့မိတယ်... နောင်တစ်ချိန် သူတို့ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်ဖွဲ့စည်းတဲ့အခါ ကျရင် အခက်အခဲတွေ အများကြီး လျော့သွားလိမ့်မယ်"

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ လင်းယွမ်သည် သူ၏ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းအတွက် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာကျေနပ်သွားမိသည်။

လူအားလုံးနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် လင်းယွမ်သည် နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စရပ်အချို့ကို စီစဉ်ပြီးသည်နှင့် အစည်းအဝေး ရပ်နားကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ရန်မေက အရင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဆုန့်ဝမ်၊ တင်းယန်နှင့် တုံယန်တို့မှာမူ အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်သော ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်ကို မြင်သည်နှင့် ရန်မေက အလျင်အမြန် လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "အလုပ်တွေ ပြီးသွားပြီလား"

လင်းယွမ်က ပြုံးလျက် "ပြီးသလောက်ပါပဲ... ကျောက်ခိုင်တို့ကို အကုန် လွှဲထားခဲ့လိုက်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီနေ့ အမ လန့်မသွားပါဘူးနော်"

"မလန့်ပါဘူး... သူတို့က မီးဝါးတောအထိတောင် မရောက်လာကြပါဘူး... အမက ရန်သူကိုတောင် မမြင်လိုက်ရဘူးလေ" ဟု ရန်မေက ရယ်မောကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါနဲ့... မောင်လေး စားဖို့ ထမင်းဟင်းတွေ ချန်ထားတယ်... အမ သွားယူလိုက်ဦးမယ်"

လင်းယွမ်က သူမကို လှမ်းဆွဲထားလိုက်ပြီး "မလောပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိတုန်းလေး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရန်မေ၏ မျက်နှာလေး အနည်းငယ် ရဲသွားပြီး "စားရင်းနဲ့မှ ပြောကြတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

သူမက ထမင်းဟင်းများ သွားယူရင်း တစ်ပြိုင်နက် မေးလိုက်သည်။ "မောင်လေး စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... ဒီရေဘေးကြီးကြောင့် လူတွေ အများကြီး သေကုန်ကြပြီကို... အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ သူတွေက ဘာလို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်နေကြရသေးတာလဲ"

သူမက လင်းယွမ်၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ လင်းယွမ် ထမင်းစားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ ဝမ်းနည်းသံဖြင့် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ "လူတွေ ရှိနေတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ၊ တိုက်ခိုက်မှုတွေက ရှိနေမှာပဲလေ"

"လူနှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်လောက်ပဲ စုနေရင်တောင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ရန်ဖြစ်တတ်ကြတာပဲ"

"အခု ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်မှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ကျောက်တုံး တွင်းထွက်တွေ အများကြီး ရှိနေတဲ့အပြင် ချင်းဟွာကလည်း ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား ရေပေါ်ကျွန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသေးတယ်... ဒီရေပေါ်ကျွန်းလေး တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လူအများကြီးရဲ့ လောဘကို ဆွဲဆောင်နိုင်နေပြီ"

"ဟူး... အားလုံးက အသက်ရှင်ဖို့တောင် မနည်း ရုန်းကန်နေရတာကို... အခုလို အချင်းချင်း ပြန်သတ်နေကြရသေးတယ်"

ရန်မေသည် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူမက စိတ်ထားကောင်းသူ ဖြစ်သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ခံစားရသည်မှာ မဆန်းပေ။

အရင်က လီကျစ်ချန် သူမကို ထိုမျှလောက် အနိုင်ကျင့်ခဲ့သည်တောင်မှ သူမ အဒေါသထွက်ဆုံး အချိန်တွင် အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းသွားရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူကို လက်စားချေရန် မတွေးခဲ့ဖူးချေ။

လင်းယွမ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရှေးခေတ်ကတည်းက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အခြေအနေက ပေါင်းစည်းတာ ကြာရင် ကွဲကွာသွားတတ်ပြီး... ကွဲကွာတာ ကြာရင် ပြန်ပေါင်းစည်းတတ်ကြတာပဲလေ"

"အခုလို ရေလွှမ်းမိုးတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးမှာ နေရာတိုင်းက မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်းက ကိုယ့်အသက်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်နေကြရတယ်"

"ဆိုးရွားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရင်ဆိုင်နေရတာတင်မဟုတ်ဘူး... သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါမျိုးစုံရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကိုပါ ရင်ဆိုင်နေရတာ"

"ဒီလို ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး စည်းလုံးပြီး လူအားလုံးကို စုစည်းနိုင်မှ အားလုံးအတွက် ငြိမ်းချမ်းရေး ယူဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ရန်မေက သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မောင်လေးက အဲဒီလို စည်းလုံးပေးမယ့်သူ ဖြစ်ချင်တာလား"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရန်မေကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်သာ ဒီတိုင်းထိုင်နေရင် ထိုက်ယန်တောင်က တခြားလူတွေ သိမ်းပိုက်တာကို ခံရလိမ့်မယ်"

"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ကျွန်တော်က အမတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေမဲ့ လူတိုင်းကိုတော့ ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကြောင့်မလို့ ကျွန်တော်က အာဏာကို ချုပ်ကိုင်နိုင်တဲ့သူ ဖြစ်မှပဲရမယ်"

"ဒါပေမဲ့... အဲဒါက စစ်တပ်လေ..." ဟု ရန်မေက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

စစ်တပ်အပေါ်တွင် လူအားလုံးက အကြောက်တရား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်တပ်သည် တစ်ချိန်က အစိုးရ၏ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

လင်းယွမ်က ရန်မေ၏ စိုးရိမ်မှုကို နားလည်သော်လည်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ရေဘေးကြီး ဖြစ်ပြီးကတည်းက ဒီကမ္ဘာကြီးက စည်းမျဉ်းဥပဒေ မရှိတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေတာ ကြာပြီ"

"အနာဂတ်က အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေရဲ့ ကမ္ဘာပဲ... ခွန်အားကြီးတဲ့သူကပဲ အာဏာရှိမှာ"

ဆက်ရန်...