အခန်း (၄၃၆-၄၃၈)

အခန်း (၄၃၆)- ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း၊ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု ပျက်ပြယ်ခြင်းနှင့် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဆီသို့ ဦးတည်ခြင်း

~ဂိုဏ်းဝင်တပည့် အရေအတွက်မှာ တစ်ထောင် ပြည့်မြောက်သွားရုံတင် မကဘဲ အပိုဆောင်း ဆုလာဘ် တစ်ခုပါ ရရှိလိုက်သည် ဟုတ်လား။

ယဲ့ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။

“စနစ်... ဒါက ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဆုလာဘ် တစ်ခုလား...”

“ဟုတ်ပါတယ်...”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယဲ့ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အနည်းငယ် ပြုံးယောင်သန်းသွားသည်။

သူသည် ဂိုဏ်းရင်ပြင်ရှိ အသစ်စက်စက် စာရင်းသွင်းထားသော တပည့်များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဒီနေ့ကစပြီး... မင်းတို့အားလုံးက မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေပဲ... အကြီးအကဲကုန်း... သူတို့အတွက် နေထိုင်စရာတွေကို စီစဉ်ပေးလိုက်ပါဦး...”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်...” ကုန်းချင်းချိုးက နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။

“ဝှစ်…”

ယဲ့ဖုန်းသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ကံကောင်းခြင်းအိတ် တစ်အိတ် ပေါ်လာ၏။

ဤအရာမှာ ဖုံးကွယ်ထားသော ဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

“တီ..တီ.. ‘ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း စွမ်းအား’ တစ်ခုကို ရရှိပါပြီ...”

ကံကောင်းခြင်းအိတ်မှာ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ ယဲ့ဖုန်းသည် စနစ်၏ အသိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းကလေး.. သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ဝဲလည်နေ၏။ ယဲ့ဖုန်းသည် ၎င်းကို မည်သည့်နေရာတွင် အသုံးပြုရမည်ကို မသိသေးပေ။

“စနစ်... ဒီ ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း စွမ်းအား က ဘာအတွက် သုံးတာလဲ... အရင်က ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း အသုံးပြုပုံတွေနဲ့ရော ဆက်စပ်နေတာလား...”

“တီ... တီ... ဒါကတော့ အနှစ်သာရ အဆင့်ရှိတဲ့ ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း စွမ်းအားပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို အသုံးပြုပြီး လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံးကို ပြန်လည် ပြုပြင်လို့ ရပါတယ်၊ အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ပြုပြင်ပြီးသွားရင်တော့ အချိန်ကာလ (၁) ခုအတွင်းမှာ ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း အခွင့်အရေးတွေကိုပါ ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်..”

ဤရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း၏ အသက်ရှူသံများပင် မြန်ဆန်လာခဲ့၏။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသာ လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို အောင်မြင်စွာ ပြုပြင်နိုင်မည်ဆိုပါက၊ နောင်အနာဂတ်တွင် ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း စွမ်းအားကို အမြောက်အမြား အသုံးပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဂိုဏ်းအတွက် ဝိညာဉ်ကြောများ လိုအပ်နေမည်ကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

“ဒါဆိုရင်လည်း... အခုချက်ချင်းပဲ စပြီး ပြုပြင်လိုက်တော့မယ်ကွာ...”

ယဲ့ဖုန်းသည် ထို ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း စွမ်းအားကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါင်းစပ်လိုက်၏။

ပြင်းထန်လှသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများမှာ မြင့်တက်လာခဲ့၏။ မိုင်ပေါင်း ရာချီ ပတ်လည်ရှိ ဓာတ်သဘာဝ စွမ်းအင်များကို ဆွဲယူနေသဖြင့် လေပြင်းများနှင့် တိမ်တိုက်များမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး တစ်ခု ကျရောက်တော့မည့်အလား တစ်ရှိန်ထိုး ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

“ရှဲ…”

လေပြင်းကြီး တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို တုန်ခါသွားစေလောက်သည့် အသံများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဟင်...”

လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြတကြီး ဖြစ်နေကြတော့၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်က နောက်ထပ် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု သွန်းလုပ်နေပြန်တာလား မသိဘူး...”

“ဖြစ်နိုင်တာပဲ...”

ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်သော ဝမ်ဖင်းအန်း၊ လုံထျန်းရှင်း နှင့် အခြားသော ပထမမျိုးဆက် တပည့်များမှာမူ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

အသစ် ရောက်ရှိလာကြသော ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များ ဖြစ်သည့် လျန်ဝမ်ဖန်း နှင့် ဝူရှင်းဝမ် တို့ကဲ့သို့သော သူများမှာမူ ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသဖြင့် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ငေးကြည့်နေမိကြ၏။

ဤ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးခြားဖြစ်စဉ်မှာ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အလင်းတန်းများ အားလုံး ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားသည့်အခါတွင်တော့၊ လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး အား ပြန်လည် ပြုပြင်ခြင်းမှာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ယဲ့ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

အပြင်ပန်းကြည့်လျှင်မူ ယခင်ကထက် ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုများ မရှိလှပေ။

[လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး - အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ]

[ဖော်ပြချက် - ဘက်စုံသုံး ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (၁၀) မျှင် ပါဝင်ပါသည်... လေကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ပိုင်းဖြတ်ခြင်း၊ အသက်ကယ်ခြင်း၊ ထွက်ပြေးခြင်း နှင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခြင်း အစရှိသော လုပ်ဆောင်ချက်များစွာ ပါဝင်ပါသည်... လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားပါက အပြည့်ပြန်ဖြည့်ရန် တစ်နာရီ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ပါသည်...]

[မှတ်ချက် (၁) - လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး သည် ပတ်ဝန်းကျင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အရှင်မဲ့နေသော သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို စုပ်ယူနိုင်ပါသည်... သန့်စင်ပြီးပါက ပိုင်ရှင်အား ပေးအပ်နိုင်ပါသည်...]

[မှတ်ချက် (၂) - ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူနိုင်ပြီး ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပါသည်... (၃) ရက်လျှင် တစ်ကြိမ် ‘ကမ္ဘာငယ် ပြောင်းလဲခြင်း’ အခွင့်အရေးကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို စုဆောင်းထားနိုင်ပါသည်...]

[ပိုင်ဆိုင်သူ - ယဲ့ဖုန်း (တစ်ဦးတည်းသော ပိုင်ရှင်)]

လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး မှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် တိုးတက်သွားခဲ့သဖြင့် ယဲ့ဖုန်း အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားရသည်။

ပြန်လည် ပြုပြင်ခြင်းက တကယ့်ကို အကျိုးရှိလှပါလား။

သူ၏ အကြည့်မှာ ‘မှတ်ချက် (၂)’ ဆီသို့ ကျရောက်သွား၏။

“သုံးရက်မှာ တစ်ခါ ‘ကမ္ဘာငယ် ပြောင်းလဲခြင်း’ ရမယ်... ဆိုလိုတာက အသေးစား ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခုကို ရာနှုန်းပြည့် ဖန်တီးနိုင်မှာပေါ့... အခုအချိန်မှာ အသေးစား ဝိညာဉ်ကြော က ငါတို့အတွက် သိပ်ပြီး အရေးမပါတော့ပေမယ့်လည်း...” ယဲ့ဖုန်းက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ‘စုဆောင်းထားနိုင်သည်’ ဟူသော အချက်ကို သေသေချာချာ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီးနောက်၊ လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး အတွင်းသို့ အသိစိတ်ကို နှစ်ဝင်လိုက်ကာ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်အောင် ကြိုးစားလိုက်၏။

မကြာမီ သူ၏ အသိစိတ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

“သြော်... ဒီလိုကိုး...”

“အကယ်၍ ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း စွမ်းအားကို ဆက်တိုက် မသုံးဘဲ ထားမယ်ဆိုရင်... စွမ်းအင်တွေကို စုဆောင်းထားလို့ ရတာပဲ... သုံးရက်ဆိုရင် ကမ္ဘာငယ် ပြောင်းလဲခြင်း... ဆယ်ရက်ဆိုရင် ကမ္ဘာငယ် ပြောင်းလဲခြင်း... တစ်လဆိုရင် အလယ်အလတ် ကမ္ဘာဦး ပြောင်းလဲခြင်း... သုံးလဆိုရင်တော့ ‘မဟာ ကမ္ဘာဦး ပြောင်းလဲခြင်း’ ကို ရမှာပဲ...”

“လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းအရဆိုရင်... အမြင့်ဆုံးက ‘မဟာ ကမ္ဘာဦး ပြောင်းလဲခြင်း’ အထိပဲ ဖြစ်နိုင်မယ်...”

“ဒါပေမဲ့... သုံးလမှာ တစ်ခါ မဟာ ကမ္ဘာဦး ပြောင်းလဲခြင်း ရမယ်ဆိုတာကတော့... တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အချက်ပဲဟေး...”

ယဲ့ဖုန်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

ဒါက မဟာ ကမ္ဘာဦး ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။ ဧရာမ ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခုကို ရာနှုန်းပြည့် ဖန်တီးပေးနိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခုကိုမူ သေချာပေါက် ဖန်တီးပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် အတွင်း၌ နန်းမြို့တော် တစ်ခုတည်းတွင်သာ ဧရာမ ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခု ရှိနေသည်လေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့် တာဝန်က ဆုလာဘ်ထဲမှာလည်း မဟာ ကမ္ဘာဦး ပြောင်းလဲခြင်း အခွင့်အရေး တစ်ခု ပါသေးတယ်လေ... အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီနှစ်ခုကို ပေါင်းလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့... မြူခိုးတောင်ထိပ် ရဲ့ ဝိညာဉ်ကြော ကို ဧရာမ ဝိညာဉ်ကြော အဆင့်အထိ သေချာပေါက် တိုးမြှင့်နိုင်မှာပဲ...”

ယဲ့ဖုန်းသည် လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်ဘက်ရှိ လတ်ဆတ်သော လေထုကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ အပြုံးမှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို နက်နဲလာခဲ့၏။

*

သုံးရက် ကြာပြီးနောက်၊ ယဲ့ဖုန်းသည် ကြယ်တာရာ နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ရာ၊ သေသေသပ်သပ် သန့်ရှင်းထားသော ပထမထပ်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်သွားမိ၏။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူ ကိုယ်တိုင် တာဝန်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအခါ တပည့် ဒါဇင်ကျော်မှာ ကြယ်တာရာ နန်းတော် အတွင်းသို့ စုပြုံဝင်ရောက်လာကြပြီး၊ အတွင်းအပြင် အားလုံးကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် မျက်နှာကြီးများ၏ အစအန မှန်သမျှကို အကုန်အစင် ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ကြသဖြင့် အသစ်စက်စက်အတိုင်း ပြန်လည် ပြောင်လက်နေခဲ့၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် ဒုတိယထပ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်၏။

ထိုနေရာသည်လည်း အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။

တတိယထပ်မှာလည်း အလားတူပင် ကျယ်ပြောလှပေသည်။

ယဲ့ဖုန်း၏ ဘေးတွင် ကပ်၍ လိုက်ပါလာသော အကြီးအကဲကုန်း က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီ ကြယ်တာရာ နန်းတော် က တကယ်ပဲ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုလားဟင်...”

“ဟုတ်ပါတယ်... ဒါက ခံစစ်အမျိုးအစား အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ ပါပဲ... ခေတ္တခဏတော့ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါ အစား သုံးလို့ ရတာပေါ့...” ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

ကြယ်တာရာ နန်းတော် တွင် ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ် ရှိနေပြီး ၎င်းဘာသာ အလိုအလျောက် နိုးထနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အကယ်၍ အစွမ်းထက်သော ရန်သူများသာ မြူခိုးဂိုဏ်း ကို လာရောက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက၊ ၎င်းသည် အလိုအလျောက် ကြားဖြတ် တားဆီးပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဥက္ကာခဲများဖြင့်ပါ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ပေးမည် ဖြစ်ချေသည်။

မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသော မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်း၏ ရှေ့တွင် အကျိုးအမြတ် ရရှိရန် မလွယ်ကူလှပေ။

“တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု ပါလား...”

ကုန်းချင်းချိုး၏ အသက်ရှူသံများမှာ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်သွားရရှာသည်။

လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး မှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ ကြားဖူးသော်လည်း၊ ယခုအခါ ဂိုဏ်းချုပ် အပြင်ကို တစ်ခေါက် ထွက်သွားရုံနှင့် အသစ်စက်စက် ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုကို ထပ်မံ ရရှိလာခဲ့သည်မှာ သူမ ထင်မထားခဲ့သော ကိစ္စပင်။ ၎င်းမှာ မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သိသိသာသာ မြင့်တက်စေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ကုန်းချင်းချိုး၏ အမြင်တွင်မူ လက်ရှိ မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ အခြေခံမှာ သာမန် ကြယ်နှစ်ပွင့် အင်အားစုများကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ အားအနည်းဆုံး ကြယ်သုံးပွင့် အင်အားစုများနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ဂိုဏ်း၏ စွမ်းအားများသာ ဆက်လက် တိုးတက်နေမည်ဆိုပါက ကြယ်သုံးပွင့် အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်လာရန်မှာ မဝေးတော့ပေ။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကုန်းချင်းချိုးမှာ မျှော်လင့်ချက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

---

မိုင်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ဝေးကွာသော နေရာတွင် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ၏ ဘိုးဘေး နယ်မြေ။

သူတော်စင်အိုကြီးမှာ သစ်သားတောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကျွန်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး၊ သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်နေကြသော ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် များကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဝေါ…”

သို့သော်လည်း မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ဝေးကွာသော မီးတောင်ဝ တစ်ခုဆီမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကွဲသံကြီး တစ်ချက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

“တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုက လျော့ရဲသွားတာလား...”

ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု မှ သူတော်စင်အိုကြီး ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏအတွင်း ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ပြီး၊ အစွမ်းထက်သော မျိုးနွယ်စုဝင် အချို့နှင့်အတူ မီးတောင်ဝ ရှိရာဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားခဲ့လေတော့သည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း…”

တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု၏ အောက်ဘက်တွင်မူ၊ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စု မှ ပညာရှင်များမှာ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် အတွင်းဘက်မှနေ၍ အက်ကြောင်းများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ပင် ထူထပ်လှသော အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အုန်း…”

နောက်ဆုံးတွင်တော့ လေးလံလှသော လက်သီးချက် တစ်ချက်မှာ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ထိုးဖောက်လိုက်ပြီးနောက်၊ လူတိုင်း၏ နှလုံးခုန်နှုန်းကို ရပ်တန့်သွားစေလောက်သည့် ခမ်းနားလှသော အရှိန်အဝါများမှာ အပြင်သို့ တိုးထွက်လာတော့သည်။

“တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုက တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားတာလား...”

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

သူတော်စင်အိုကြီး နှင့် ဘေးရှိ ပညာရှင်များ၏ မျက်နှာတွင် သွေးစများ ဆုတ်ခွာသွားရရှာသည်။

“ဟားဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ငါတို့ ဆွဲဖြဲနိုင်ခဲ့ပြီပဲ... ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် တွေ... မင်းတို့အားလုံး သေဖို့သာ ပြင်ထားကြစမ်း...”

မီးတောင်ဝ၏ အောက်ဘက်မှနေ၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေဝဲဂယက်တစ်ခုမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုအတွင်းမှနေ၍ မီတာ (၅၀) ခန့် မြင့်မားသော သုံးမျက်လုံး မျောက်ဝံကြီး တစ်ကောင်မှာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းထံမှ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်၏ အရှိန်အဝါများမှာ ဖြာထွက်နေသဖြင့် ကြွေထည်ဘုရင် ရှုရန်ရှန် နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်ပေသည်။

“ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် တွေ... စွမ်းအားတွေကို စုစည်းကြစမ်း...”

ထိုအခါ၊ သူတော်စင်အိုကြီးသည် သစ်သားတောင်ဝှေးကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး၊ ဘေးရှိ ပညာရှင်များကို အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်စေလျက် မန္တန်များကို အဆက်မပြတ် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ကျွန်းပေါ်ရှိ သောင်းနှင့်ချီသော ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် များမှာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြရာ၊ လေဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတော်စင်အိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပြုံစီးဝင်သွားခဲ့၏။ ၎င်းကြောင့် သူတော်စင်အိုကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်အထိ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားတော့သည်။

“တိရစ္ဆာန်... သေစမ်း...”

သူတော်စင်အိုကြီး တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အစွမ်းကုန် ရိုက်ချလိုက်ရာ၊ သုံးမျက်လုံး မျောက်ဝံကြီး၏ နဖူးမှာ ကြေမွသွားခဲ့ပြီး မီးတောင်ဝအတွင်းသို့ ပြန်လည် ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။

တိုက်ကွက် တစ်ချက်တည်းနှင့်တင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ် နတ်ဆိုးဘုရင်ကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

“ဟမ့်... နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အဆင့် အထွတ်အထိပ်လောက်နဲ့များ လာပြီး ရမ်းကားချင်နေသေးတယ်... သေချင်နေတာပဲ...”

သူတော်စင်အိုကြီးက မထီမဲ့မြင်ပြုသော အသံဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

“အကြီးအကဲ... တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုက ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့...ကျွန်မတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲဟင်...” ဘေးရှိ ပညာရှင်များမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ဝိုင်းဝန်း မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

“မစိုးရိမ်ကြနဲ့...ငါတို့မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား ရှိနေသေးတာပဲ... မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စု ဘုရင်ကြီး သာ ပြန်လည် မွေးဖွားမလာဘူးဆိုရင်... သူတို့တွေ ..ငါတို့ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး...”

သူတော်စင်အိုကြီးမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။

သူမ မသိရှိသည်မှာ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စု ဘုရင်ကြီးမှာ နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ခံယူနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

အကယ်၍ သူသာ အောင်မြင်သွားမည်ဆိုပါက ထိုရန်သူကြီးမှာ ပိုမို အစွမ်းထက်စွာဖြင့် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပေတော့မည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုမှာ မကြာမီ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်တော့မည် ဖြစ်ချေ၏။

---

မြူခိုးဂိုဏ်းဝယ်၊

ကြယ်တာရာ နန်းတော် ကို နေရာချပေးပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် မြူခိုးတောင်ထိပ် ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ သူမ၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ထမ်းဆောင်ပြီး ပြန်လာသော မိုယင် နှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ဆုံလိုက်ရသည်။

“မိုယင်... ငါ့ကို ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဆီ လိုက်ပို့ပေးဦး...”

ယဲ့ဖုန်းက အပိုစကားများ မပြောဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

“ဘာဖြစ်လို့လဲဟင် ဂိုဏ်းချုပ်...” မိုယင်မှာ ကြောင်အသွားရရှာသည်။

“ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ကျရောက်တော့မယ်လို့ ငါ တွက်ချက်မိလို့ပဲ... အဲဒါက မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စု တွေနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်တယ်... ကျုပ်တို့ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဆီကို သွားပြီး တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုတွေ အကောင်းအတိုင်း ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးရမယ်... ငါ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုက မှားယွင်းနေဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့...” ယဲ့ဖုန်းက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တာ့လျန် နန်းမြို့တော် မှ မထွက်ခွာမီကပင် ယဲ့ဖုန်းသည် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို သွားရောက် စစ်ဆေးရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ အမြင်တွင်မူ အကယ်၍ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စု များမှာ အပြင်သို့ ထွက်လာချင်သည်ဆိုပါက၊ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ၏ မြေအောက်စမ်းသပ်ကွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးမှ ထွက်လာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုတံခါးပေါက်တွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုပင် ဖြစ်ချေ၏။

အကယ်၍သာ ထိုတံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု ပျက်စီးသွားမည်ဆိုပါက၊ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စု ဘုရင်ကြီးမှာ တားဆီး၍မရနိုင်သော စွမ်းအားများဖြင့် တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုအချိန်ကျလျှင်တော့ အလွန် အန္တရာယ်များပေလိမ့်မည်။

“နားလည်ပါပြီ... တပည့် အခုချက်ချင်းပဲ ဆရာ့ကို လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်...” မိုယင်သည် ကိစ္စ၏ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ လမ်းပြလိုက်လေတော့သည်။

---

ကျောက်မည်းလွင်ပြင် ၏ မြေအောက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၌၊

ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးသည် အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုး ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ရပ်လျက်၊ သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော စက္ကူ ယပ်တောင် သခင်လေး ကို ရိုသေလေးစားသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“စက္ကူ ယပ်တောင်ဆရာကြီး... ကျုပ်တို့ဆီကို အခုလို ကိုယ်တိုင် ကြွလာပေးတာ ဘာများ ထူးခြားတဲ့ ကိစ္စရှိလို့ပါလဲ ခင်ဗျာ...”

[ဘာသာပြန်သူ၏ မှတ်ချက်:

ကမ္ဘာဦး ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း- ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေနှင့် ဝိညာဉ်ကြောများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အစွမ်းထက်စွမ်းအား ဖြစ်ပါသည်။

မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စု - မြူခိုးဂိုဏ်းနှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်သော အစွမ်းထက် မျိုးနွယ်စုကြီး ဖြစ်ပါသည်။]

အခန်း (၄၃၇)- နတ်ဆိုးပိတ်လှောင်မျှော်စင်၏ ပရမ်းပတာဖြစ်မှု၊ ပညာရှင်များ လှုပ်ရှားလာခြင်းနှင့် မဟာတိုက်ပွဲကြီး စတင်ခြင်း

~စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ညိုမည်းနေသည်။ သူသည် ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အသစ်ဝတ်ဆင်ထားသော ခေါင်းပေါင်းကို စမ်းကြည့်ရင်း၊ ဟူဖေးဖေး၏ တုတ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာကာ ရင်ထဲတွင် ဒေါသတရားများမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတော့သည်။

“မင်းတို့ အကုန် အသင့်ဖြစ်ပြီလား... မြူခိုးဂိုဏ်းကို ဘယ်တော့ တိုက်မှာလဲ...”

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးက ကပျာကယာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

“သခင်လေး စိတ်ချပါ... မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စု ရဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု ပျက်စီးသွားပါပြီ... ကျုပ်တို့ရဲ့ စစ်ကူတွေလည်း ပေါ်လာပါပြီ... အဲဒါတင် မကဘူး... ကြယ်နှစ်ပွင့် အင်အားစု လေးခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကို အသီးသီး တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြတာက ကျုပ်တို့အတွက် အခွင့်ကောင်းကြီးပဲဗျ...”

“ဟင်...”

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှသွားခဲ့၏။

“မင်းက မဟာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် လေးယောက်စလုံးကို ဝါးမြိုပစ်ဖို့ ကြံနေတာလား.. ဗိုက်တွေ ပေါက်ထွက်ကုန်မှာ မကြောက်ဘူးလား...”

“ဒီလိုလုပ်နိုင်မှသာ အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုး ကို ပိုပြီး အစွမ်းထက်အောင် လုပ်နိုင်မှာပေါ့ဗျာ... အဲဒီအခါကျမှ မြူခိုးဂိုဏ်း ကို အသာလေး နင်းခြေပစ်နိုင်မယ့် အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားကို ရမှာလေ...”

ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးက ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုး တွင် ထူးခြားသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခု ရှိပေသည်။ ၎င်းမှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ပညာရှင်များကို ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ပစ်နိုင်ပြီး၊ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို မိမိကိုယ်ပိုင် အနှစ်သာရများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခြင်းပင်။ ဤနည်းလမ်းမှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ပညာရှင်များကို ဖိအားပေး သတ်ဖြတ်ပြီးမှ သန့်စင်ရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်လှ၏။ ၎င်းအပြင် ထိုသို့ ဝါးမြိုခံလိုက်ရသော ပညာရှင်များမှာ အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုး အသစ်များကို ပျိုးထောင်ပေးမည့် ‘သားဖောက်အိမ်’ များပမာ အသုံးတော်ခံရမည် ဖြစ်ချေသည်။

ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဖြစ်သော စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးမှာမူ ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်း သိရှိထားသည်။ သူသည် သူ၏ စက္ကူယပ်တောင်ကို အသာအယာ ခတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

“မင်းတို့ ဘယ်လိုပဲ စွမ်းအားမြှင့်တင်ဖို့ စီစဉ်ထားပါစေ... အခုအချိန်မှာ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ငါ့အတွက် မြူခိုးဂိုဏ်း ကို မြေလှန်ပစ်ဖို့ပဲ...”

ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီး၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြန်ပြောသည်။

“ကျုပ်တို့ အသေအချာ စီစဉ်ရပါလိမ့်မယ်... ကျုပ်ရဲ့ အစီအစဉ်ကတော့ အရင်ဆုံး ကြယ်နှစ်ပွင့် အင်အားစု လေးခုက အသစ်တက်လာတဲ့ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် တွေကို ဝါးမြိုဖို့ပါပဲ... ကျုပ်တို့ စွမ်းအားတွေ လုံလုံလောက်လောက် သန်မာလာပြီဆိုမှ မြူခိုးဂိုဏ်း ကို တိုက်ခိုက်မှာပါ...”

“ကောင်းပြီလေ...”

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လက်ရှိ အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုး ၏ စွမ်းအားဖြင့်မူ မြူခိုးဂိုဏ်း မှ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ပညာရှင် နှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ အထူးသဖြင့် ယဲ့ဖုန်းမှာ အနက်အဓိပ္ပာယ် ဖော်ရခက်လှပြီး၊ အခြားသူများရှေ့တွင် သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို တစ်ခါမျှ ထုတ်မပြဖူးသဖြင့် သတိထားရပေလိမ့်မည်။

“ဒါဆိုရင် ပထမဆုံး ခြေလှမ်းအနေနဲ့ ဘယ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို အရင် ဝါးမြိုဖို့ စဉ်းစားထားလဲ...”

“သေချာပေါက် မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ပေါ့ဗျာ...”

ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးက ကောက်ကျစ်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ကျုပ်ရဲ့ သားဖြစ်သူက မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာပဲ... အခုဆိုရင် ကျုပ်တို့ ဖြန့်ထားတဲ့ ပိုက်ကွန်ကို သိမ်းရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီလေ...”

“ဟမ့်... ဒါဆိုရင်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ မင်းတို့ ခင်းကျင်းလာတဲ့ ဒီပိုက်ကွန်ကြီးကို ဘယ်လို သိမ်းမလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ကြည့်နေလိုက်သည်။

“ဝှစ်...”

ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးသည် အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုး ၏ ပုခုံးထက်တွင် မတ်မတ်ရပ်လျက် လက်ဝါးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်လေတော့သည်။

“အားလုံးပဲ... နတ်ဆိုးချီ ဝင်္ကပါ ကို အသက်သွင်းကြစမ်း... နတ်ဆိုးပိတ်လှောင်မျှော်စင် တွေ အားလုံးကို ဖွင့်လိုက်ကြ... အလုံးစုံ တိုက်စစ်ဆင်မှုကြီး... စတင်လိုက်ပြီ...”

“အမိန့်အတိုင်းပါ...”

မဟာအကြီးအကဲ တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးများပေါ်တွင် အသီးသီး ထိုင်လိုက်ကြပြီး၊ လက်ချောင်းများကို ကိုက်ခဲကာ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း မန္တန်များကို ရေးထွင်းလိုက်ကြသည်။

“ဝီ…”

သူတို့၏ နဖူးထက်မှနေ၍ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ရစ်သိုင်းလာ၏။ ထို့နောက်၊ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွှယ်သွားကြကာ ရှေးဦးကမ္ဘာဦးမှ ဆင်းသက်လာသည့်နှယ် ထင်မှတ်ရသော ဝင်္ကပါကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓာတ်သဘာဝ စွမ်းအင်များကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ သူတို့ တည်ဆောက်ထားသော နတ်ဆိုးပိတ်လှောင်မျှော်စင် များနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်လေတော့သည်။

*

ပိုင်ရှ အခြေချစခန်းငယ်ဝယ်၊

မြို့သူမြို့သားများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ အနက်ရောင် နတ်ဆိုးချီများကို မှုတ်ထုတ်နေသော နတ်ဆိုးပိတ်လှောင်မျှော်စင် ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြရှာ၏။

ရေစီးမြစ်ကမ်းဘေးတွင် ဖြစ်သည်။ လီဟန်ရှောင် နှင့် ဝူတယ် တို့သည် အပန်းဖြေ ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေကြစဉ်၊ အနီးနားရှိ နတ်ဆိုးပိတ်လှောင်မျှော်စင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြီး အနက်ရောင် မြူခိုးများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ ထိုမြူခိုးများအတွင်း၌ ယုတ်မာလှသော လူသားမျက်နှာကြီးတစ်ခုကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။

“ဒါ... ဒါက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ပဲ...”

“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲဟင်...”

လီဟန်ရှောင် နှင့် ဝူတယ် တို့မှာ တံတွေးတစ်လုပ်ကို မနည်း မျိုချလိုက်ရရှာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ တစ်ခုလုံးရှိ မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း နှင့် ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တို့ တည်ဆောက်ခဲ့သော နတ်ဆိုးပိတ်လှောင်မျှော်စင် များ အားလုံးထံမှ နတ်ဆိုးချီများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။၊ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရက်စက်ယုတ်မာလှသော လူသားမျက်နှာကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး စုပြုံစီးဝင်သွားကြလေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးသည် အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုး ၏ ပုခုံးထက်တွင် ရပ်လျက်၊ အနက်ရောင် နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်၏။

“ဟင်... ဘာလို့ နတ်ဆိုးချီတွေက ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး နည်းနေရတာလဲ...”

ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီး အံ့အားသင့်သွားရသည်။ တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ အတွင်းရှိ အင်အားစုကြီးများ အားလုံးမှာ နတ်ဆိုးပိတ်လှောင်မျှော်စင် များ၏ မူမမှန်မှုကို သတိပြုမိသွားကြပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံထားသော နတ်ဆိုးချီများဆီသို့ အာရုံရောက်သွားကြ၏။

*

ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း။

အမွေခံတပည့် ခေါင်းဆောင် ကျန်းပိုင်ကော သည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးများကို ကြုတ်ထားမိသည်။

“တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ... အကြီးအကျယ် ပြသနာဖြစ်တော့မှာပ...”

ဓားအလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာပြီး ‘ချွင်’ ဟူသော အသံများကို ထွက်ပေါ်စေ၏။

“တပည့်မလေး ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ရှင်...”

ကျန်းပိုင်ကော က အလျင်အမြန်ပင် အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

“ဒီဘေးအန္တရာယ်ကြီးကို ငါတောင်မှ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်... ဒီအခြေအနေကို ကြည့်ရတာ... ပထမဆုံး တိုက်ပွဲကတော့ မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ဆီကို ဦးတည်နေပုံ ရတယ်...”

ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို လေးပင်စွာ ချလိုက်သည်။ ကျန်းပိုင်ကော ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစိမ့်သွားရလေ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဂိုဏ်းချုပ် အနေနဲ့ သူတို့ကို သွားပြီး မကူညီဘူးလားဟင်...”

“သွားရမှာပေါ့... သေချာပေါက် ငါ သွားရမှာပါ...”

ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက်၊ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်၏။ တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အသံထက် ငါးဆ မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

*

ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော်ဝယ်၊

ခရိုင်ဘုရင် ရှုချန်ကျွင်း သည် သူ၏ သမီးတော် ရှုဟုန်ယွီ ၏ ဘေးတွင် ရပ်လျက် သူမ၏ ပုခုံးကို အသာအယာ ပုတ်ကာ မှာကြားနေလေ၏။

“သမီးလေး... အဖေသာ ဒီခရီးကနေ ပြန်မလာခဲ့ရင်... သမီးကပဲ ခရိုင်ဘုရင် အဖြစ် တာဝန်ယူရမှာနော်... အဲဒါကြောင့် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေဖို့ ကြိုးစားပါ...”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အသံထက် ငါးဆမြန်သော အရှိန်ဖြင့် မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ရှိရာဆီသို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

“ခမည်းတော်... မသွားပါနဲ့ဦး...”

ရှုဟုန်ယွီ မှာ နောက်မှ လိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူမ လက်လှမ်းလိုက်သည့် အခါတွင်တော့ ထိုခန့်ညားလှသော ကျောပြင်မှာ အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ သူမ၏ နှာခေါင်းလေးမှာ စပ်ဖျင်းဖျင်း ဖြစ်လာပြီး၊ ဖော်ပြ၍မရသော ဝမ်းနည်းမှုများကို ခံစားလိုက်ရရှာသည်။

ခုနလေးတင် ခရိုင်ဘုရင် ရှုချန်ကျွင်း က ပြောပြခဲ့သည်မှာ၊ ယနေ့တွင် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသူများသာ ပါဝင်နိုင်မည့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ သာမန်လူများမှာမူ ထိုတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန်ပင် အရည်အချင်း မရှိကြကြောင်းပင်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ဝေးကွာသော စစ်မြေပြင်ဆီသို့ တစ်ဦးတည်း အပြေးသွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

“သမီး.. အဲဒီ ခရိုင်ဘုရင် ရာထူးကြီးကို မလိုချင်ပါဘူး..ခမည်းတော်ရယ်...”

ရှုဟုန်ယွီ သည် လက်ရန်းကို မှီလျက် ဖြည်းညှင်းစွာ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကြွေးနေရှာလေတော့သည်။

*

ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၌၊

“ဟင်း... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့... ကျုပ်တို့ မဟာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် လေးယောက် ပေါင်းရင်တောင်မှ... အဲဒီ နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်ပါ့မလား မသိဘူးဗျာ...”

မိုထျန်းလုံ က တည်ငြိမ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်မကောင်းသော ဘက်ခြမ်းကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤမျှ အခွင့်အရေးနည်းလှသော တိုက်ပွဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင် မျက်မှောင်ပင် မကြုတ်ပေ။

“သမီးလေး... အဖေလည်း သွားမှ ဖြစ်တော့မယ်...”

မိုထျန်းလုံ သည် ဧရာမ နဂါးပြာကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသံထက် ငါးဆမြန်သော အရှိန်ဖြင့် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

“ခမည်းတော်...”

မိုမင်ရှီ သည်လည်း နောက်မှ လိုက်ရန် ပြင်သော်လည်း၊ နဂါးပြာဘုရင် ၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

“မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင် ငယ်... ဒီတိုက်ပွဲက သာမန် မဟုတ်ဘူးဗျ... မူလနတ်ဘုရား အဆင့် တွေ တိုက်မယ့် တိုက်ပွဲလေ... ကျုပ်တို့ သွားရင်လည်း ဒုက္ခပေးသလိုပဲ ဖြစ်မှာပါ...”

နဂါးပြာဘုရင် က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ မင်ရှီး အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး၊ မြူခိုးဂိုဏ်း ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ တွေးတောနေမိသည်။

“သူလည်း လှုပ်ရှားမယ်လို့ အကြီးအကဲ ထင်လားဟင်...”

နဂါးပြာဘုရင် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ က သဘာဝတရားရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသလို... သူ့ဘေးမှာလည်း အစွမ်းထက်လှတဲ့ မင်းသမီး ဟူဖေးဖေး ရှိနေတာပဲ... ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကတော့... ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တာပါပဲ...”

---

နတ်ဆိုးပိတ်လှောင်မျှော်စင် မှ နတ်ဆိုးချီများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားမှုမှာ၊ တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ ရှိ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။

ထိုအချိန်မှာ၊ မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ၏ အကြီးအကဲများ တောင်ထိပ်၌မူ၊

မဟာအကြီးအကဲသည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ၊ ကျောက်မည်း လွင်ပြင် ရှိရာဘက်သို့ စုပြုံစီးဝင်နေသော နတ်ဆိုးချီများကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် ကျေနပ်နေသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ စတင်လိုက်ပြီပေါ့... ဒါဆိုရင် ငါလည်း လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ရတော့မယ်...”

စကားအဆုံး၌၊ မဟာအကြီးအကဲက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် နတ်ဆိုးချီများဖြင့် စုစည်းထားသော ဆူးချွန်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဤအရာသည် မူလဝိညာဉ် ကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးက သူ့အား ပေးထားခဲ့သော အရာဖြစ်ပြီး၊ အရေးကြီးဆုံး အချိန်တွင် မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်အား ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဖြစ်ချေသည်။

“ဂလု... ဂလု...”

တစ်စုံတစ်ယောက် အရက်သောက်နေသော အသံနှင့်အတူ အရက်ရနံ့များမှာ လေနှင့်အတူ လွင့်ပါလာခဲ့ပြီး၊ လေချဉ်တက်သံကြီး တစ်ချက်ပါ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟင်...”

မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း မဟာအကြီးအကဲသည် နတ်ဆိုးဆူးချွန် ကို ကပျာကယာ ဖုံးကွယ်လိုက်၏။ အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကျောက်တုံးတစ်တုံး၏ ဘေးတွင် ပေစုတ်စုတ် အဘိုးအို တစ်ဦးမှာ အရက်ဘူးကို ကိုင်ဆောင်လျက် လှဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

“နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်း... မင်းပါလား...”

မဟာအကြီးအကဲ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားရ၏။

အခန်း (၄၃၈)- မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်းချုပ်၏ စီမံကိန်းနှင့် ကျွန်းကလေးဆီသို့ ဆိုက်ရောက်ခြင်း

~မိမိ အရှေ့တွင် ရောက်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲအတွက် သူစိမ်းတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

ထိုသူမှာ မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း၏ ယခင်မဟာအကြီးအကဲဟောင်း "တင်" မျိုးရိုးအမည်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း စိတ်ဖောက်ပြန်ကာ ရူးသွပ်သွားခဲ့သဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အား မဟာအကြီးအကဲ ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မူရူရွှယ်အား ဓားသခင်မလေးအဖြစ် ခန့်အပ်ပွဲ ပြုလုပ်စဉ်ကလည်း နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်းသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး စားသောက်ဆောင်ကို ဖျက်ဆီးကာ ပြဿနာရှာခဲ့ဖူးသည်။

ထိုနေ့သည် မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း မဟာအကြီးအကဲအတွက်တော့ အရှက်ရစရာ နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်ခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများ၏ ရှေ့မှောက်မှာတင် ရူးသွပ်နေသော နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

“ဟမ့်... ဒီအရူးက ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ...”

မဟာအကြီးအကဲသည် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်မိ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင်တော့ အံ့သြရိပ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခင်က နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်းသည် အဆင့်တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားရင်း ကျရှုံးခဲ့သဖြင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာတင် ပိတ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဤကောင်းကင်ဘုံနှင်းရည် ကျဆင်းပြီးနောက်တွင် သူသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့်မှာပင် ရှိနေသေးသော်လည်း၊ အဘယ်ကြောင့် မသိ၊ မဟာအကြီးအကဲ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ တစ်စုံတစ်ခုသော ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားနေရခြင်းပင်။

မဟာအကြီးအကဲ၏ မေးခွန်းကို နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်းက ဘာမှပြန်မဖြေဘဲ "အရက်... အရက်ပေးစမ်း..." ဟုသာ အော်ဟစ်နေသည်။

“ဟက်...”

မဟာအကြီးအကဲသည် ထိုအရူးနှင့် စကားပြောနေရန် စိတ်မပါသဖြင့် လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်း၏ မှေးမှိန်နေသော မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ကြည်လင်လာပြီး အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းလာသည်ကိုမူ သူ လုံးဝ သတိမမူမိခဲ့ပေ။

“ဒုက္ခပဲ... မင်းက ရူးချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား...”

မဟာအကြီးအကဲသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားကာ ကပျာကယာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်း၏ စူးရှထက်မြက်လှသော အကြည့်များနှင့် တည့်တည့်ဆုံသွားသည်။ ထိုအကြည့်များထဲတွင် လှောင်ပြောင်ရိပ်များ ပါရှိနေ၏။

“ဟဲဟဲ... ဟုတ်တာပေါ့... ငါက တစ်ချိန်လုံး အရူးလို ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာလေ... မဟုတ်ရင် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ ငါက ဘယ်လိုလုပ် အသုံးဝင်လာမှာလဲ...”

နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်းက ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်သည်။

“ဝုန်း...”

တစ်ဆက်တည်း၌၊ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၃) ၏ အရှိန်အဝါများမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာအကြီးအကဲ၏ အရှိန်အဝါကို လွှမ်းမိုးသွားသဖြင့်၊ မဟာအကြီးအကဲမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရလေတော့သည်။

“မင်း... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် အဆင့်တက်သွားတာလဲ...”

မဟာအကြီးအကဲ အတိုင်းထက်အလွန် အံ့သြသွားရရှာသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို အမြန်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ဒါပေမဲ့ မင်းက အရူးလို ဟန်ဆောင်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... ငါ သွားပြီ...”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် မဟာအကြီးအကဲမှာ အဝေးသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

“မင်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုက္ခပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ငါနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက... မင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ... ငါက မဟာအကြီးအကဲများ အဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှတော့... မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်ခွင့် ပေးနိုင်မှာလဲ...”

နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ရက်စက်လာခဲ့၏။

“မင်း မသိသေးတာက... ငါ အရူးလို ဟန်ဆောင်နေကတည်းက မင်းကို တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာလေ...”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ မဟာအကြီးအကဲမှာ နိမိတ်မကောင်းသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းမှာ အမြဲတမ်း စေ့စပ်သေချာလှသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုပင် လှည့်ဖြားနိုင်ခဲ့ပါလျက်နှင့် အရူးလို ဟန်ဆောင်နေသော နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်း၏ ကစားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလော။

“ဝှစ်...”

နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်း လှုပ်ရှားလိုက်၏။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ရာ တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လှပသော ပန်းတစ်ပွင့်ပမာ ပွင့်အံထွက်လာပြီး၊ အဆုံးမဲ့လှသော ထက်ရှမှုများနှင့်အတူ မှင်သက်နေသော မဟာအကြီးအကဲကို လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။

ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသည့်အခါတွင်တော့ တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။

မဟာအကြီးအကဲမှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၁) ၌သာ ရှိသေးသဖြင့် နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်းကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“သူ့ခေါင်းကို ယူသွားရင်တော့... ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကနေ ဆုလာဘ် အများကြီး ရလောက်တာပဲ... အဲဒီကျရင်တော့ ငါ အရက်တွေ အဝသောက်လို့ ရပြီပေါ့...”

နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်းသည် မဟာအကြီးအကဲ၏ ဦးခေါင်းကို ဆွဲကိုင်လျက်၊ ကျန်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ လက်ညှိုးဖြင့် တောက်ကာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ အဝေးရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမဆောင်ကြီး ဆီသို့ ခပ်အေးအေးပင် လျှောက်လှမ်းသွားလေတော့သည်။

“ရောက်လာပြီပေါ့...”

မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး၊ သူ၏ နောက်တွင်မူ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ရှိသော မဟာအကြီးအကဲ အချို့ ရှိနေကြသည်။

“ကျုပ် တာဝန်မပျက်ခဲ့ပါဘူး...”

နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်းက မဟာအကြီးအကဲ၏ ဦးခေါင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး၊ နတ်ဆိုးချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဆူးချွန်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒါက ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ သုံးမယ့် အရာပေါ့လေ... နတ်ဆိုးချီတွေ စုစည်းထားတဲ့ ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခု ပါလား... အကယ်၍သာ ငါ အကြို စီစဉ်ထားတာမျိုး မရှိခဲ့ရင်... အခုဆိုရင် ငါလည်း အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံနေရလောက်ပြီပေါ့...”

ဂိုဏ်းချုပ်က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုကို အုပ်စိုးသူဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်မှသည် ယခုအခါ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသော မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာသည့်အလျောက်၊ သူသည် မဟာအကြီးအကဲ၏ မူမမှန်မှုများကို အစောကြီးကတည်းက သတိပြုမိထားခြင်း ဖြစ်၏။

နတ်ဆိုးအိုကြီး တင်း၏ အရူးလို ဟန်ဆောင်မှုနှင့် တိတ်တဆိတ် အဆင့်တက်လှမ်းမှုများမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် ကြိုးကိုင်ခဲ့သော စီမံကိန်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်..ကျွန်တော် တစ်ခု နားမလည်တာ ရှိပါတယ်... နတ်ဆိုးပိတ်လှောင်မျှော်စင် မှာ ပြဿနာရှိနေမှန်း သိသိကြီးနဲ့... ဘာလို့ မဟာအကြီးအကဲနဲ့ သူ့ရဲ့ ရှေ့လူတွေကို တည်ဆောက်ခွင့် ပေးခဲ့ရတာလဲ ခင်ဗျာ...” မဟာအကြီးအကဲ တစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်၏။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါကိုယ်တိုင်လည်း နတ်ဆိုးချီ တွေကို လိုအပ်လို့ပဲ...”

ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ နတ်ဆိုးဆူးချွန်ကို အားဖြင့် ညှစ်ခြေလိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးချီ အစုအဝေးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူ၏ အသိစိတ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်လေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့၏။

ဓားချီများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ ထိုအထဲတွင် အေးစိမ့်လှသော ချောက်ခြားမှုများနှင့် ထက်ရှမှုများမှာ ကိန်းအောင်းနေသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးရာကတည်းက... ငါဟာ နတ်ဆိုးချီ တွေကို စတင် ကျင့်ကြံခဲ့တာလေ... အဲဒါတွေကို ငါ့ရဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒ တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီးတော့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ‘ယင်ရှာ ဓားစိတ်ဆန္ဒ’ အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့တာပေါ့... အခုဆိုရင် မဟာအကြီးအကဲရဲ့ နောက်ကွယ်က လူတွေဟာ သူတို့ စုဆောင်းထားတဲ့ နတ်ဆိုးချီတွေ အများကြီး လျော့နည်းနေတာကို သတိထားမိကြမှာပဲ...”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ နတ်ဆိုးချီတွေကို ငါက အစောကြီးကတည်းက စုပ်ယူထားခဲ့လို့လေ...”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်သည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးတောင်ထိပ် ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ အဝေးမှ ဓားသခင်မလေး မူရူရွှယ် နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည်။

“စောစောက ငါနဲ့ မဟာအကြီးအကဲတွေ ပြောနေတာကို မင်း ကြားခဲ့တယ် မဟုတ်လား...”

မူရူရွှယ်မှာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ်က အရာအားလုံးကို အစောကြီးကတည်းက သိရှိထားလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။

‘ကြည့်ရတာ... ကျွန်မရဲ့ အရင်က စိုးရိမ်မှုတွေက အပိုတွေ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်က နတ်ဘုရားဆန်တဲ့ စီမံကိန်းတွေနဲ့ အရာရာကို ကြိုမြင်ပြီးတော့ တိတ်တဆိတ် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာကိုး...’

မူရူရွှယ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ညင်သာစွာ ချလိုက်မိပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားရရှာသည်။ အကြံအဖန် စီမံကိန်း နယ်ပယ်မှာတော့ သူမသည် ဤမြေခွေးအိုကြီးများကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်သေးပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

“မင်းက ငယ်သေးတာပဲ... ဂိုဏ်းအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်တတ်တဲ့ စိတ်ရှိတာ ကောင်းပေမယ့်... တကယ့် အပြောင်းအလဲတွေကို ဖန်တီးဖို့အတွက်တော့ မင်းမှာ အင်အား မရှိသေးဘူးလေ...”

“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေက ငါ လူမမှားခဲ့ဘူးဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ... ဒီကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင်တော့... မင်းကို ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် တရားဝင် တာဝန်ပေးမယ်...”

“မင်း ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ကို ရောက်တဲ့နေ့ကျရင်တော့... မင်းဟာ မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ရဲ့ တရားဝင် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာမှာပဲ...”

“ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မောင်လေး အတွက်လည်း... ငါ ကိုယ်တိုင် လက်စားချေပေးမယ်...”

ပြောကြားရင်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်သည် အဝေးတစ်နေရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင်တော့ အေးစိမ့်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။

မူရူရွှယ်၏ မောင်လေးမှာ ထူးချွန်လှသော ပါရမီရှင်ပင်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း၏ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် လျာထားခဲ့သူ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။ ထိုလူငယ်လေးမှာ အသတ်ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤဆုံးရှုံးမှုမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အတွက်လည်း နက်ရှိုင်းသော နာကျင်မှုကို ပေးစွမ်းခဲ့လေသည်။

*

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးတောင်ထိပ် ထက်ဝယ် ၊

ဂိုဏ်းချုပ်၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ မူရူရွှယ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်လျှံလာခဲ့၏။ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အေးစက်ပြီး နှလုံးသား မရှိသူဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မှ သူသည် သူမ၏ ဘက်မှနေ၍ တိတ်တဆိတ် အမြဲတမ်း ကူညီပေးနေခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိသွားခဲ့လေပြီ။

သူမ၏ မောင်လေးအတွက် လက်စားချေနိုင်မည့် နေ့မှာလည်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

---

မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်မည်း လွင်ပြင် ၏ အထက်တွင်။

ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးသည် မျက်နှာပျက်ပျက်နှင့် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း... ငါ့သား သေသွားပြီပဲ... မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်းချုပ် ဆိုတဲ့ မြေခွေးအိုကြီးက... ဒီအဆင့်အထိပါ ကြိုတွက်ထားတာလား မသိဘူး...”

သူသည် နတ်ဆိုးချီများကို စုပ်ယူကာ ပိုမို သန်မာလာနေသော အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုး ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး၏ လှောင်ပြောင်လိုသော အကြည့်များကိုပါ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ကို အလုံးစုံ တိုက်စစ်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

“မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်းချုပ် သာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခံရလို့ ဒဏ်ရာမရခဲ့ရင်တောင်မှ... အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုး တစ်ကောင်တည်းနဲ့တင် ရန်သူ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ရှင်းပစ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်...”

ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးသည် သူ၏ သစ်သားတောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အသားတောင်ကြီး နတ်ဆိုးအား လေထဲသို့ ပျံတက်စေလျက်၊ မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ရှိရာဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်စေလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ် မှ မိုထျန်းလုံ၊ ဓားဘုရင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် နှင့် ခရိုင်ဘုရင် ရှုချန်ကျွင်း ဟူသော မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသူ သုံးဦးမှာလည်း မြင့်မြတ်သော လေဓား ဂိုဏ်း ဆီသို့ အမြန်ဆုံး ဦးတည်နေကြသည်။

သူတို့၏ တွက်ချက်မှုများအရ ထိုနေရာသည် ဤစစ်ပွဲ၏ ပထမဆုံး စစ်မြေပြင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ကို သူတို့ သိရှိထားကြသည်။

ဤမဟာတိုက်ပွဲကြီးကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်နိုင်ရန်အတွက်၊ ထို မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ပညာရှင် လေးဦးစလုံးမှာ အမြန်ဆုံး စုစည်းကာ အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို နှိမ်နင်းကြရပေလိမ့်မည်။

‘ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ လှုပ်ရှားနေပြီလား မသိဘူး... သူနဲ့ မင်းသမီး ဟူဖေးဖေး တို့သာ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်လာမယ်ဆိုရင်တော့..ငါတို့ အနိုင်ရဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိသွားပြီ...’

မိုထျန်းလုံ က စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ခရိုင်ဘုရင် ရှုချန်ကျွင်း မှာလည်း အလားတူပင် တွေးတောနေမိ၏။

သူတို့၏ အမြင်တွင်မူ ယဲ့ဖုန်းနှင့် ဟူဖေးဖေး တို့သာ ပါဝင်လာပြီး မဟာတန်ခိုးရှင် ခြောက်ဦး၏ စွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်နိုင်မည်ဆိုပါက၊ အောင်ပွဲမှာ သူတို့လက်ခုပ်ထဲက ရေပင် ဖြစ်ချေတော့မည်။

---

ယဲ့ဖုန်းမှာမူ ပြင်ပတွင် ဖြစ်ပွားနေသော မဟာတိုက်ပွဲကြီးအကြောင်းကို မသိရှိသေးပေ။

လက်ရှိတွင် သူနှင့် မိုယင်တို့မှာ မြူထုများကြားတွင် လှေငယ်လေးတစ်စင်းကို စီးနင်းလျက်၊ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု နေထိုင်ရာ ကျွန်းကလေးဆီသို့ နောက်ဆုံး၌ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့၏။

မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာတွင်မူ၊

ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု၏ သူတော်စင်အိုကြီးသည် သစ်သားတောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပိုမို ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ၊ မီးတောင်ဝမှ ထွက်ပေါ်လာနေသော မြေအောက်လိုဏ်ဂူ မြေကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စု များကို အဆက်မပြတ် နှိမ်နင်းနေသည်။

ဧရာမ သတ္တဝါကြီးများ၏ အလောင်းကောင်များစွာ ဝန်းရံနေသည့်ကြားတွင် သူတော်စင်အိုကြီး၏ မျက်နှာထားမှာမူ လေးနက်တည်ငြိမ်နေ၏။

အဘယ်ကြောင့် မသိ၊ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နိမိတ်မကောင်းသော ခံစားချက်ကြီး တစ်ခုကို ခံစားနေရခြင်းပင်။

“ကြည့်ရတာ... ပြင်ပက အကူအညီကိုတော့ တောင်းမှ ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်...”

သူတော်စင်အိုကြီးသည် သတ္တုလုံးလေး တစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ မိုယင် က သူမအား ပေးခဲ့သောအရာ ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ တစ်ဦးတည်း မတောင့်ခံနိုင်သော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ၎င်းအား ညှစ်ခြေလိုက်ရန် မှာကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအခါတွင်တော့ ထိုအချိန် ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတော်စင်အိုကြီး ခံစားလိုက်ရရ၏။