အခန်း (၅၄၇-၅၄၈)
Vol. 55 Ch. 547-548
အခန်း (၅၄၇) - တိုက်စစ်ဆင်ခြင်း ၊ မတိုက်ဘဲ အရှုံးပေးခြင်းလား ၊ ချင်းမင်းသားစံအိမ်၏ အကြံအစည်
အနီရောင် ဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တရားရုံးချုပ် ဒုတိယဝန်ကြီး ရွှီထျန်းနန်သည် စစ်ဆင်ရေး အစီအစဉ်ကို ချမှတ်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ စစ်ဆင်ရေး အစီအစဉ်ဟုပင် မခေါ်ဆိုနိုင်ပါချေ။ ခဏနေလျှင် သူတို့ငါးဦးစလုံး အတူတကွသွားပြီး လျန်ခရိုင် ကို တိုက်ခိုက်ကြရန်သာ ဖြစ်သည်။
ယန်ဝိညာဉ်ရှင် လေးပါးနှင့်အတူ တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ဦး။
ဤမျှအထိ အင်အားတောင့်တင်းလှသည့် တိုက်ပွဲမျိုးကို ရွှီထျန်းနန်တစ်ယောက် ရှစ်သက်စာအတွင်း တစ်ခါမျှ မတိုက်ခဲ့ဖူးပါချေ ထို့ကြောင့် မည်သည့် အစီအစဉ်၊ မည်သည့် မဟာဗျူဟာမျှ မလိုအပ်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက်သာ ချီတက်ပြီး အကုန်လုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဆုံးဖြတ်ချက်သည် လီယန်ချူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် အလွန်ပင် ကိုက်ညီလှသည်။
ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားနှင့် မိစ္ဆာများ အားပြိုင်သည့် ကမ္ဘာတွင် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် စစ်ပွဲ၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း၊ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်များမှာမူ နျူကလီးယားလက်နက်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သည့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။
မိမိတို့တွင် ဤမျှ အင်အားကြီးမားသည့် စွမ်းအားရှိနေမှတော့ သာမန်ကျင့်ကြံသူများနှင့် စစ်သည်တော်များကို အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခိုင်းပြီး အကျိုးမဲ့ အသက်ပေးဆပ်ခိုင်းရန် မလိုအပ်တော့ပါချေ။
ချင်းဝမ်မင်းသား နှင့် ချင်းဝမ်မင်းသား၏ သားတော် တို့ကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆီးလိုက်နိုင်လျှင် ကိစ္စအားလုံး အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ချင်းဖုန်းလင် တောင်ပေါ်စခန်းမှ အလင်းတန်း ငါးတန်းသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး လျန်ခရိုင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။
အမှန်စင်စစ် လီယန်ချူသည် ဒုတိယအဆင့် ယင်ဝိညာဉ်ရှင်သာ ဖြစ်သဖြင့် သီအိုရီအရ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိသေးပါချေ။
တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ မြေပြင်မှ ကြွတက်ပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်တို့၏ အမှတ်အသားလည်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လီယန်ချူ ပျံသန်းနိုင်သည့် အချက်အပေါ် ရွှီဒုတိယဝန်ကြီးနှင့် ကျောက်နတ်ဆရာကြီးတို့မှာ အံ့ဩခြင်း လုံးဝမရှိကြပါချေ။ အရာအားလုံးက သဘာဝကျနေသယောင် ရှိသည်။
တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက် သတ်နိုင်သည့် သူတစ်ယောက်အတွက် ပျံသန်းနိုင်ခြင်းမှာ အဘယ်မှာ ထူးဆန်းတော့မည်နည်း။
ထိုမြင်ကွင်းသည် ချင်းဖုန်းလင် တောင်ပေါ်စခန်းရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်စစ်သည်များကို အလွန်ပင် မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။
"တွေ့လိုက်လား... အဲ့ဒါ ယန်ဝိညာဉ်ရှင်တွေလား"
"မြေပြင်ကနေ ကြွတက်ပြီး ပျံသန်းနိုင်တယ်၊ ကောင်းကင်ယံမှာ ပစ္စည်းတွေကို စိတ်နဲ့ခိုင်းစေနိုင်တယ်... ဒီလို ဒဏ္ဍာရီထဲက အဆင့်ကို တကယ်ပဲ ရောက်နိုင်တဲ့သူ ရှိတာပဲ၊ အဲ့ဒါတောင် ငါးယောက်တောင်ဗျာ"
"လီတာအိုဆရာက ဒုတိယအဆင့် ယင်ဝိညာဉ်ရှင်ပဲ ရှိသေးတာလို့ သူပြောတာ ငါကြားဖူးသလိုပဲ"
ဟု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။
ကျင့်ကြံသူများ စုရုံးကာ အမျိုးမျိုး ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြသည်။
ယန်ဝိညာဉ်ရှင် ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ တတိယအဆင့်သည် သာမန်ကျင့်ကြံသူနှင့် ထူးကဲသော စွမ်းအားရှင် တို့ကြားက နယ်နိမိတ်မျဉ်း ဖြစ်သည်။
တတိယအဆင့်သို့ ခြေချနိုင်သည်နှင့် သက်တမ်းမှာ ရှည်ကြာသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခများကို ရှောင်ကွင်းရန် မပြည့်စုံသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သုံးစွဲနေရန် မလိုအပ်တော့ပါချေ။ ထို့ပြင် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်ကို ဖျက်ဆီးရန် အလွန်ခက်ခဲသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ကျင်လည်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော သူများသည် တစ်သက်လုံး ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သော်လည်း တတိယအဆင့်ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ကြပါချေ။
ဤသည်မှာ ချန်နိုင်ငံ ကျင့်ကြံရေးလောကနှင့် လူ့လောက ကျင့်ကြံရေးလောကတစ်ခုလုံး၏ ဘုံအသိ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် ငါးပါး ပျံတက်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား ထိုမြင်ကွင်းကို သူတို့ မည်သို့လျှင် ရင်မခုန်ဘဲ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။
နောက်ဆုံးမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လီယန်ချူကို ယင်ဝိညာဉ်ရှင်ဟု ပြောလိုက်သည့် စကားမှာမူ အားလုံး၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ လူတိုင်းက သူ့ကို ထူးဆန်းသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။
"ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလိုကြီး ကြည့်နေကြတာလဲ"
ဟု ထိုကျင့်ကြံသူက သတိဝင်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဟင်း... စစ်ပွဲက ကျင့်ကြံသူတွေအပေါ် ဘယ်လောက်တောင် သက်ရောက်မှု ရှိတာလဲနော်"
"လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးနှောက်ကိုတောင် ကြောင်သွားစေနိုင်တာပဲ၊ တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာပဲဗျာ၊ လီတာအိုဆရာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယင်ဝိညာဉ်ရှင် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ "
"..........." ကျင့်ကြံသူမှာ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ပါချေ။
လျန်ခရိုင်
ထိုလုံခြုံရေး အလွန်တင်းကျပ်လှသည့် စစ်အခြေစိုက် မြို့တော်သည် ယခုအခါ မြို့တံခါးများကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်ထားလေပြီ။
ရွှီဒုတိယဝန်ကြီးနှင့် အခြားသူများသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ အမှန်စင်စစ် မြို့တံခါး ဖွင့်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖွင့်သည်ဖြစ်စေ သူတို့အတွက် ဘာမှထူးခြားမည် မဟုတ်ပါချေ။
"မြို့တံခါးကို အကျယ်ကြီး ဖွင့်ထားတာပဲ... ထွက်ပြေးသွားကြပြီလား"
ရွှီဒုတိယဝန်ကြီး မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။
ထိုစစ်အခြေစိုက်မြို့သည် တုန်းလင်ခရိုင်၏ အဓိက ခံစစ်မြို့ကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး လုံခြုံရေး အလွန်တင်းကျပ်သည်။
ဤနေရာတွင် အစွမ်းထက်သော အမြောက် များ ရှိသည့်အပြင် ကျင့်ကြံသူများကို နှိမ်နင်းရန် ချိပ်ပိတ်အစီရင်များလည်း ရေးထိုးထားသည်။
ခိုးဝင်ရန် ကြိုးစားသည့် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်များကို စေခိုင်းတတ်သည့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိုမြို့အတွင်းသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ဤစစ်မြို့သည် ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ လျန်ခရိုင်၏ မြို့တံခါးများမှာ ဟင်းလင်းပွင့်နေသည်။ စစ်သည်တော် အားလုံးမှာလည်း ခုခံလိုစိတ် မရှိကြတော့ဘဲ မိမိတို့၏ လက်နက်များကို မြို့လယ်တွင် စုပုံထားကြသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ချွတ်ထားပြီး မြို့အတွင်း၌ စုရုံးနေကြသည်။
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်
"အရှုံးပေးလိုက်တာလား"
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။ အစောပိုင်းက ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်မှ ချင်းဖုန်းလင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အရှိန်အဟုန်အရဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူသည် သေတ္တာထဲ သေနတ်ပါ မကျန်အောင် တိုက်ခိုက်မည့်ပုံမျိုး ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ကျိုကုန်းကျိန်းရန်နှင့် အမည်မသိ တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကိုပါ ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်၏ အင်အားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် လီယန်ချူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် သတိထားနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူတွင် မည်မျှအထိ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေဦးမည်ကို မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤစစ်ပွဲမှာ အချိန်အတော်ကြာ ဆွဲနိုင်ပြီး ယန်ဝိညာဉ်ရှင်များ ပါဝင်တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ထိန်းချုပ်မရသည့် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် အခုမူ တစ်ဖက်လူ၏ စစ်အင်အား အများစုမှာ လျန်ခရိုင်တွင် စုရုံးနေပါလျက်နှင့် အရှုံးပေးလိုက်ကြသည်။
စစ်သည်အားလုံးမှာ လက်နက်များကို ချထားပြီး ချပ်ဝတ်များကို ချွတ်ထားကြသည်။
သာမန် အရပ်သားများကဲ့သို့ပင် မြို့အတွင်း၌ ရပ်နေကြသည်။ ရွှီဒုတိယဝန်ကြီးသည် ဗိုလ်ချုပ်ပုံစံ ပေါက်နေသည့် သူတစ်ဦးထံသို့ သွားရောက် စကားပြောလိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းသည် တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်များကိုပင် အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်ပြီးမှ အားနည်းသွားပြီး အရှုံးပေးသည်ဆိုလျှင် နားလည်နိုင်သေးသော်လည်း၊ သူတို့ ရောက်လာသည်နှင့် လက်နက်များ စုပုံကာ တိုက်ရိုက် အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းမှာ နားလည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ ကြားထဲတွင် တစ်ခုခု လိုနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး ဝိညာဉ်မြင်မျက်စိ နှင့် အရှိန်ဝါကြည့်အတတ် တို့ကို အသုံးပြုကာ ထိုစစ်မြို့ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
မြို့တွင်းရှိ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်းတွင် ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့၊ လူသတ်အရှိန်အဝါနှင့် နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများ ရှိနေသည်။ အသေအချာပင် လူများစွာ သေဆုံးခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ယခုအခါ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်းမှာ ရှင်းလင်းထားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးစွန်းမှုများကိုလည်း သန့်ရှင်းထားကြသည်။ စစ်မြို့တစ်ခုလုံးကို စနစ်တကျ ပြန်လည်ပြုပြင် သန့်ရှင်းထားသဖြင့် အလွန်ပင် သပ်ရပ်နေသည်။
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုအရှုံးပေးထားသော ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်၏ စစ်တပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး၌ ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်၏ စစ်တပ်အတွင်း မိစ္ဆာများ အသွင်ပြောင်းကာ ပုန်းအောင်းနေတတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံသူများက အယောင်ဆောင် အရှုံးပေးပြီး ပုန်းနေတတ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ အကြမ်းဖက်သမားများကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးမှုအချို့ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး အခြေအနေကို မပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင်တော့ လုပ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် လီယန်ချူ၏ အရှိန်ဝါကြည့်အတတ်တွင်မူ မည်သည့်ပြဿနာမျှ ရှာမတွေ့ပါချေ။
အခြား ယန်ဝိညာဉ်ရှင် ကျွမ်းကျင်သူများကလည်း မိမိတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဤစစ်မြို့ကို စစ်ဆေးနေကြသော်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ကြပါချေ။
"ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်က ဒီလိုမျိုး အလွယ်တကူပဲ အရှုံးပေးပြီး စစ်တပ်ကို လွှဲပေးလိုက်တာလား"
ဟု ဝူရှဲ့ရဟန်းက ဆိုသည်။
တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်များသည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ကြသော်လည်း၊ ဝူရှဲ့ကဲ့သို့ ပါရမီရှင် လူငယ်များမှာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့သဖြင့် လူ့လောက၏ ကိစ္စရပ်များ၊ အထူးသဖြင့် စစ်ရေးကိစ္စများကိုမူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မသိရှိကြပါချေ။
လူတိုင်းသည် အရာအားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်နေသူများ မဟုတ်ကြပေ။ ကျောက်နတ်ဆရာကြီးနှင့် ပေါင်ရှု့ကိုယ်တော်ကြီးတို့မှာလည်း တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဘာမှ မပြောကြပါချေ။
"တကယ်လို့ ဒီအရှုံးပေးမှုက အစစ်အမှန်ဆိုရင်တော့ ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်ကလူတွေ ဒီမှာ မရှိတော့တာ သေချာတယ်"
ဟု လီယန်ချူက ဆိုသည်။
ဝူရှဲ့ရဟန်းသည် လီယန်ချူထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အရှုံးပေးမှုကို လက်ခံသည့်အခါ အဆင့်မြင့်ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများအားလုံး ရှိနေရမည် မဟုတ်ပါလား။
အနီရောင် ဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ထားသည့် ရွှီဒုတိယဝန်ကြီး ပြန်လျှောက်လာပြီး မျက်နှာမှာ အတော်လေး ပျက်ယွင်းနေသည်။
"တောက်... ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်ကလူတွေ ထွက်ပြေးသွားပြီ၊ ချင်းမင်းသားနဲ့ အဲ့ဒီမင်းသားသားတော်ကို ဘယ်မှာမှ ရှာမတွေ့တော့ဘူး"
"ဒီစစ်ပွဲက တိုက်စရာတောင် မလိုတော့ဘူး၊ ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်ရဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးက အရှုံးပေးလိုက်ပြီ"
ဟု ရွှီထျန်းနန်က ဆဲဆိုကာ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့သည် ဤမျှ ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် လာခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက မတိုက်ဘဲ အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းမှာ ဂွမ်းပုံကို လက်သီးနှင့် ထိုးလိုက်ရသလို ခံစားချက်မျိုး ပေးနေသည်။
ဝူရှဲ့ရဟန်း အပါအဝင် သုံးဦးစလုံးသည် လီယန်ချူထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။
"လီတာအိုဆရာ... ဒီကိစ္စအပေါ် ဘယ်လိုထင်လဲ"
ဟု ဝူရှဲ့ရဟန်းက မေးလိုက်သည်။
"ဒီ ချင်းမင်းသားစံအိမ်ရဲ့ စစ်သည်တွေက လက်ရှိမှာတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်၊ တစ်ဖက်လူက ဓားကို ငါတို့လက်ထဲ လွှဲပေးလိုက်တာပဲ၊ သတ်မှာလား... မသတ်ဘူးလား"
ဟု လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။
ဝူရှဲ့ရဟန်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် ဗုဒ္ဓတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ရမည်ဆိုပါက အများအကျိုးအတွက် သူ လက်တွန့်မည် မဟုတ်သော်လည်း... လက်နက်ချ အကျဉ်းသားများကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာမူ... ဤသည်မှာ သာမန်စစ်ပွဲများတွင်ပင် နိမိတ်မကောင်းသည့် ကိစ္စမျိုး ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ဤကိစ္စမှာ ရွှီဒုတိယဝန်ကြီးကသာ စီမံခန့်ခွဲရမည့် ကိစ္စ ဖြစ်သည်။
"တစ်ဖက်လူက စစ်တပ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာက... အခုဆိုရင် သူတို့က လုံးဝကို အမှောင်ထဲ ရောက်သွားပြီ၊ ငါတို့ကတော့ အလင်းထဲမှာ ကျန်နေခဲ့ပြီ"
ဟု လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။
ထိုစကားအဆုံးတွင် လူတိုင်းသည် ပြဿနာကို သတိပြုမိသွားကြပြီး မျက်မှောင်များ ချက်ချင်း တွန့်သွားကြတော့သည်။
အခန်း (၅၄၈) - လူသတ်အရှိန်အဝါကို လောင်စာပြုခြင်း ၊ ကံကြမ္မာ နဂါးပျံ ၊ ကြေးနီလူမျက်နှာသားရဲ ၊ထူးဆန်းသော သားအဖ
ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ပုန်ကန်မှုကြီးမှာ ယခုကဲ့သို့ အလျင်စလိုပင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်၏ စစ်တပ်က လက်နက်ချအရှုံးပေးခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်သွားခြင်းမှာ လူတိုင်းအတွက် တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီဟု ခံစားရစေကာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေတော့သည်။
"ချင်းဝမ်မင်းသားက အင်ပါယာအစိုးရကို ယှဉ်ဖို့ အင်အားမရှိတော့တာကို သိလို့ ထွက်ပြေးသွားတာများလား"
ဟု ဝူရှဲ့ရဟန်းက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူသည် ချင်းဖုန်းလင်တိုက်ပွဲတွင် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် နှစ်ပါး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
တစ်လောကလုံးတွင် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် ကျွမ်းကျင်သူဟူသည် ရှားပါးလှပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းကာ စိတ်ဖြင့် ပစ္စည်းများကို ခိုင်းစေနိုင်သူများ ဖြစ်သည်။
ယန်ဝိညာဉ်ရှင် နှစ်ပါး သေဆုံးသွားခြင်းက ချင်းဝမ်မင်းသားစံအိမ်၏ သတ္တိကို ချိုးနှိမ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို သူတို့၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အင်အားများကိုပါ အကုန်အစင် သုတ်သင်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
အနီရောင် ဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တရားရုံးချုပ် ဒုတိယဝန်ကြီး ရွှီထျန်းနန်သည် ကျောက်နတ်ဆရာကြီးထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
"နတ်ဆရာကြီး... ချင်းဝမ်မင်းသားတို့ ဘယ်ကို ထွက်ပြေးသွားလဲဆိုတာ တွက်ချက်ကြည့်လို့ ရမလား"
လုံဟုရှန်းမှ ကျောက်နတ်ဆရာကြီးသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဟောပြောတွက်ချက်ခြင်းနှင့် ဗေဒင်အတတ်တွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။
ကျောက်နတ်ဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်ကာ
"ချင်းဝမ်မင်းသားရဲ့ ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းက ဝေဝါးနေတယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖုံးကွယ်ထားတဲ့အတွက် သူတို့ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုလို့ မရဘူး"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ရွှီထျန်းနန်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးမှ
"ကျုပ် ဒီကို မလာခင်က ဝမ်ဝန်ကြီးက ကျုပ်ကို မှာလိုက်တယ်၊ ချင်းဝမ်မင်းသားရဲ့ သားတော် ချန်ကျဲ ရဲ့ ကံကြမ္မာက နဂါးပျံတစ်ကောင်လို အားကောင်းနေပြီး ထူးဆန်းတဲ့ ပညာရှင်တွေနဲ့ ပေါင်းသင်းရတာ ဝါသနာပါလို့ သူ့ကို လျှော့မတွက်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒီကောင်က ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုး သုံးလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"
ဟု ဆိုသည်။
သူပြောသော ဝမ်ဝန်ကြီးဆိုသည်မှာ ချန်နိုင်ငံ တရားရုံးချုပ်၏ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဝမ်လောင်အာပင် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် တာဝန်ခွဲဝေလိုက်ကြသည်။
ရွှီထျန်းနန်သည် လက်နက်ချစစ်သည်များကို ဦးစွာ သွားရောက် စီမံခန့်ခွဲပြီး၊ ကျောက်နတ်ဆရာကြီးနှင့် ပေါင်ရှု့ကိုယ်တော်ကြီးတို့မှာမူ လျန်ခရိုင်အတွင်း၌ သဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေကြသည်။
ပေါင်ရှု့ကိုယ်တော်ကြီးသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ယန်ဝိညာဉ်ရှင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဟူသော တန်ခိုးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် မည်သူမျှ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် လိမ်ညာ၍ မရပါချေ။
ရွှီထျန်းနန်တွင်လည်း အလားတူ နည်းလမ်းများ ရှိသည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ကျင်လည်နိုင်သော ယန်ဝိညာဉ်ရှင်များကို လှည့်ဖြားရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
လီယန်ချူမှာမူ ထို ကွင်းပြင်ကျယ် သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး အရှိန်အဝါကြည့်အတတ်ကို အသုံးပြုကာ ကြည့်ရှုလိုက်၏။
ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့နှင့် လူသတ်အရှိန်အဝါ များကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အေးစက်စက်နှင့် ကျောချမ်းဖွယ် ခံစားနေရသည်။
လူမည်မျှအထိ သတ်ခဲ့မှန်း မသိရသော်လည်း ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် အလောင်းသာ ရှိနေပါက အစွမ်းထက်သော ဖုတ်ကောင် များ အလွယ်တကူ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
လီယန်ချူသည် ဟွန့်ယွမ်ကျင့်စဉ် ကို စတင်လည်ပတ်လိုက်သည်။
သူ၏ သိုင်းပညာပါရမီမှာ အလွန်မြင့်မားသည့်အပြင် ယခုအခါ တတိယအဆင့်နှင့် မခြားသော ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သွေးအရှိန်အဝါမှာ ဟိန်းထွက်နေသည်။
အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ဟွန့်ယွမ်ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိပါချေ။
ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ရှေ့၌ အကာကွယ်စွမ်းအင် များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လွန်စွာ ပြင်းထန်ပြီး ယန်စွမ်းအင် အပြည့်ရှိသော ထိုစွမ်းအင်များသည် မီးတောက်များကဲ့သို့ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူသတ်အရှိန်အဝါ များကို စတင်လောင်မြိုက်စေသည်။
ထိုလူသတ်အရှိန်အဝါများကို လောင်စာအဖြစ် အသုံးချကာ လီယန်ချူ၏ အကာကွယ်စွမ်းအင်မှာ တဟုန်ထိုး ကြီးထွားလာတော့သည်။ မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ပင်။
"သူက တကယ်ကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းဖို့ မွေးဖွားလာတဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ"
ဟု ရွှီထျန်းနန်က ကွင်းပြင်ကျယ်နှင့် မနီးမဝေးတွင် ရှိနေသော်လည်း လီယန်ချူ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို သိသိသာသာ ခံစားနေရသည်။
ရွှီထျန်းနန်သည် အပြင်ပန်းတွင် ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် သန်မာထွားကြိုင်းလှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံသည့် သိုင်းသမား တစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ် သူကျွမ်းကျင်သည်မှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ မှော်အတတ် နှင့် စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်အာရုံ မှာ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် အချင်းချင်းကြားတွင်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်လှသည်။
ရွှီထျန်းနန်၊ ပေါင်ရှု့ကိုယ်တော်ကြီး၊ ကျောက်နတ်ဆရာကြီးနှင့် ဝူရှဲ့ရဟန်းတို့သည် တတိယအဆင့် အစောပိုင်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ရွှီထျန်းနန် တစ်ဦးတည်း၏ စိတ်အာရုံ ဖြန့်ကျက်နိုင်စွမ်းမှာ အခြားသူ နှစ်ဦးပေါင်းသည်ထက်ပင် သာလွန်ပေသည်။
သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ လှည့်ဖြားမှု အပြည့်ရှိသည်ဟု ဆိုရမည်။
သူ့ကို မြင်သူတိုင်းက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်သူဟု ထင်မှတ်ကြသော်လည်း၊ သူသည် ဆယ်မိုင်အကွာအဝေးမှနေ၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် သင့်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသူဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ခုခံရေးစွမ်းအင်များမှာ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေပြီး ထိုနေရာရှိ သွေးညှီနံ့နှင့် အရှိန်အဝါဆိုးများကို သန့်စင်သော စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စုပ်ယူပစ်လိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးရှိ လူသတ်အရှိန်အဝါများမှာ ကုန်စင်သွားတော့သည်။
ကွဲအက်သံ
ဖန်သားပြင်တစ်ခု ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါချေ။
ထိုစဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စိတ်ကြည်လင် ပုတီးစေ့ မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာသည်။
ထိုမှော်ပစ္စည်းမှာ မူလကပင် တာအိုအတတ်များကို အားဖြည့်ပေးနိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သိန်းချီသော ကုသိုလ်မှတ်စွမ်းအား ဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ရတနာဖြစ်သွားပြီဖြစ်ရာ တာအိုအတတ်များကို အမြင့်ဆုံးအထိ အားဖြည့်ပေးနိုင်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဓမ္မအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး ထိုနေရာရှိ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် မြင်လိုက်ရတော့သည်။
လီယန်ချူ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဝါးထဲမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အုတ်ခဲတစ်ခုမှာ ဝုန်းခနဲ ကွဲအက်သွားသည်။
ထို့နောက် ကြေးနီလူမျက်နှာသားရဲ ရုပ်တုတစ်ခုကို သူ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ထိုရုပ်တု၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အလွန်ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့်အပြင် လှည့်စားမှုများလည်း ရှိနေသည်။
မျက်လုံးများမှာ သက်ရှိများကဲ့သို့ပင် ရှိနေပြီး သင့်ကို တိတ်တဆိတ် ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
လီယန်ချူသည် လက်ဝါးထဲမှ ပြင်းထန်သော ခုခံရေးစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုကြေးနီရုပ်တုမှာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
"ကျိန်စာတိုက်တဲ့ အတတ်ပဲ..."
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူ ဤအရာကို အရေးတယူ မလုပ်ပါချေ။
ဤမျှ ကြီးမားလှသော လျန်ခရိုင်အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်သော နည်းလမ်းဆိုးအချို့ မရှိလျှင်မှသာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်မှာ... အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာတွင် မထင်မရှားသော နည်းလမ်းလေးကို တကူးတက လာရောက်စီစဉ်ထားရသနည်းဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ကျိုချုံတောင်
ထိုတောင်မှာ တုန်းလင်ခရိုင်ရှိ တောနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
တစ်နှစ်ပတ်လုံး အဆိပ်ရှိသော ပိုးမွှားသားရဲများနှင့် တောမြိုင်နံ့သာ အဆိပ်ငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းလှသည်။
လျှို့ဝှက်သော ဂူတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် အသက်ကြီးသူတစ်ဦးနှင့် လူငယ်တစ်ဦးတို့မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာလာကြသည်။
အသက်ကြီးတဲ့လူမှာ အသက် ၅၀ ကျော်ခန့်ရှိပြီး တည်ငြိမ်မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါ ရှိသည်။
အနည်းငယ် ဝဖြိုးသော်လည်း ကြည့်လိုက်သည်နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။
မလှုပ်မယှက်ပင် ရှိနေသော်လည်း ဩဇာအရှိန်အဝါမှာ အလိုလို ထွက်ပေါ်နေသည်။
လူငယ်ဖြစ်သူမှာ အသက် ၂၀ ကျော်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံဖြင့် ချောမောခန့်ညားကာ သန်မာထွားကျိုင်းသည်။
မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ကျေနပ်အားရနေသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။
ထိုနှစ်ဦးမှာ တောနက်ကြီးအတွင်း လျှောက်လှမ်းနေကြသော်လည်း နန်းတွင်းဆောင်ကြီးအတွင်း လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ပင် မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများမှာ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်နေသည်။
"ဒီ ကျင်းယွီနတ်မင်း က တကယ်ကော ယုံကြည်ရရဲ့လား"
ဟု အသက်ကြီးတဲ့လူ က မေးလိုက်သည်။ သူ၏ စကားလုံးများတွင် ရိုသေလေးစားမှု အပြည့်ရှိနေသည်။
လူငယ်က ပြုံးလိုက်ကာ
"အဖေ... စိတ်ချပါ၊ ကျုပ်ရဲ့ ညီအစ်ကို ဝူဟို တာအိုဆရာ က ကျင်းယွီနတ်မင်းရဲ့ တပည့်ပဲ"
"သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းက ပိုးမွှားတွေနဲ့ သားရဲတွေကို စေခိုင်းတဲ့ အတတ်မှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး အမွေခံတိုင်းက အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝူဟိုတာအိုဆရာက အင်ပါယာအစိုးရလက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်၊ ဒါ့အပြင် ဝူနတ်ဘုရား ပေးတဲ့ ညွှန်ကြားချက်လည်း ရှိနေတော့ ကျင်းယွီနတ်မင်းက ကျုပ်ညီအစ်ကိုအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ သေချာပေါက် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာလိမ့်မယ်"
ထိုနှစ်ဦးမှာ ပျောက်ဆုံးနေသော ချင်းဝမ်မင်းသားနှင့် ချင်းဝမ်မင်းသား၏ သားတော်တို့ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသားအဖနှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ အဖေဖြစ်သူက ပို၍ နှိမ့်ချကာ ရိုသေနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"မင်း လုပ်တဲ့ကိစ္စဆိုရင်တော့ ငါ အထူးစိတ်ချပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ အင်ပါယာအစိုးရဘက်က ရွှီထျန်းနန်အပြင် တာရှန့်ကော်ကျောင်းကျောင်း က ပေါင်ရှု့ကိုယ်တော်ကြီးနဲ့ လုံဟုရှန်းက ကျောက်နတ်ဆရာကြီးတို့ကိုပါ လွှတ်ထားတယ်၊ သူတို့အားလုံးက ယန်ဝိညာဉ်ရှင်တွေလေ "
"ဒါ့အပြင် တုန်းလင်ခရိုင် ကျင်းကွမ်းကျောင်းက ဝူရှဲ့ရဟန်းနဲ့ ဟိုတစ်နေ့က ချင်းဖုန်းလင်မှာ ယင်ရွှမ်ရှန်း ကို သတ်လိုက်တဲ့ တာအိုဆရာလေးလည်း ရှိသေးတယ်"
"အနည်းဆုံး ယန်ဝိညာဉ်ရှင် ငါးပါးတောင်ရှိတာ ကျင်းယွီနတ်မင်းက ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား"
ဟု ချင်းဝမ်မင်းသားက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
"အဖေ... စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ ကျင်းယွီနတ်မင်းက တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ"
"ယန်ဝိညာဉ်ရှင်အဆင့်မှာ အဆင့်ငယ်တစ်ခု ကွာခြားတာကတင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားသွားပြီ၊ ဒါ့အပြင် ကျင်းယွီနတ်မင်း ကျွမ်းကျင်တာက ပိုးမွှားသားရဲတွေကို စေခိုင်းတာ ဖြစ်လို့ သူကိုယ်တိုင် ထွက်တိုက်စရာ မလိုဘဲနဲ့တင် အင်ပါယာစစ်တပ်ကို အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်တယ်"
ဟု ချင်းဝမ်မင်းသား၏ သားတော်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။
"ဟင်း... အခုတော့ ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်ကို အင်ပါယာအစိုးရ လက်ထဲ ထိုးအပ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူတို့စစ်တပ် ပျက်စီးသွားရင်တောင် ငါတို့အတွက် ဘာထူးမှာလဲ"
ချင်းဝမ်မင်းသားက သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည်။
"ငါတို့က အလင်းထဲမှာ ရှိနေရင် ရန်သူ့အတွက် သဲလွန်စတွေ ပေးထားသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်၊ ယန်ဝိညာဉ်ရှင်ချင်း တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီဆိုရင် စစ်တပ်က အလွယ်တကူ သေကျေပျက်စီးသွားနိုင်ပြီး ငါတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒါက မကောင်းဘူး"
"အခုဆိုရင် ငါတို့ သားအဖနှစ်ယောက်က စစ်တပ်မရှိတော့လို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်သွားပြီ၊ ကျုပ်က နောက်ထပ် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်ကို တောင်ပေါ်ကနေ ဖိတ်ခေါ်ပြီး အင်ပါယာအစိုးရက လူတော်တွေကို အကုန်သတ်ခိုင်းလိုက်မယ်၊ ဒီလို ကျွမ်းကျင်သူကြီးတွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ရပြီဆိုရင် ငါတို့ သားအဖရဲ့ ရာထူးက ပိုခိုင်မြဲသွားလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျမှ အင်ပါယာအသစ်ကို တည်ထောင်ပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ဖို့ ဆိုတာ မခက်ခဲတော့ဘူး"
ချန်ကျဲက ဆိုလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး
"ဒါတင်မကသေးဘူး... ကျုပ်မှာ နောက်ထပ် အကြံတစ်ခု ကျန်ပါသေးတယ်၊ အဲ့ဒီ ယန်ဝိညာဉ်ရှင် ကျွမ်းကျင်သူတွေဆီကို လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ပေးခဲ့သေးတယ်..."