အခန်း (၁၈၃-၁၈၄)

အခန်း။ ၁၈၃

စုန်ယန်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်း၍ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

မာကျောက်သည် သူ၏နောက်မှနေ၍ ဖားချော့သော လေသံဖြင့် အလောတကြီး အော်ဟစ်လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဆရာသခင်... ကျွန်တော် အခုခေတ်ရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုတွေထဲမှာ အလှပဆုံးဖြစ်တဲ့ သုံးနိုင်ငံက မင်းသမီးတွေကိုလည်း ဆရာသခင့်အတွက် အထူးလက်ဆောင်အဖြစ် စုဆောင်းထားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါ ဆရာသခင်..."

စုန်ယန်သည် လှည့်မကြည့်ဘဲ ရှေ့သို့သာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းမြဲ လျှောက်လှမ်းနေသည်။ ဒူးထောက်နေကြသူများသည် သူ့အတွက် လမ်းကို အလုအယက် ဖယ်ပေးကြရ၏။ သူ ကျော်ဖြတ်သွားပြီးနောက်မှသာ ထိုသူတို့သည် သုံးနိုင်ငံဒေသ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ မိစ္ဆာကြီးကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့အားနာသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မော့ကြည့်ရဲကြတော့သည်။

မလှမ်းမကမ်း ကောင်းကင်ယံမှလည်း ကျင့်ကြံသူများ အစီအရင်အလိုက် ဆင်းသက်လာကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လာရောက်ကြိုဆိုသူများအပြင် မိစ္ဆာဆုန်၏ ကိုယ်လုပ်တော်နှစ်ဦးဟု နာမည်ကျော်နေသူများလည်း ပါဝင်လာကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများက တညီတညွတ်တည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းသည် ကိုယ်ကို အနည်းငယ်ကိုင်းညွတ်၍ အလေးပြုသော်လည်း စုယောင်မှာမူ ရွှံ့နွံထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်အလား ကြက်အုပ်ထဲက ဗျိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လူအုပ်ကြားတွင် အေးစက်တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုပေ။

စုန်ယန်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သုံးနိုင်ငံမင်းသမီးများရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မင်းသမီးသုံးဦးစလုံးက သူ့ကို မုန်းတီးမှုအပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း စုန်ယန်သည် မင်းသမီးတစ်ဦး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ထူးခြားသော မုန်းတီးမှုတစ်မျိုးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုမုန်းတီးမှုမှာ သူ့ထံသို့ ဦးတည်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ စုယောင် ထံသို့ ဦးတည်နေခြင်းပင်။

"မာကျောက်..."

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာသခင်... ကျွန်တော် ဒီမှာပါခင်ဗျာ"

"မင်းပေးတဲ့ လက်ဆောင်ကို ငါ လက်ခံလိုက်ပြီ"

နောက်တစ်နေ့၏ နံနက်ခင်း...

စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်ရှိ နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သိပ်သည်းဆူဝေနေသည့် အခမ်းနားဆုံးသော ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ တောင်ပေါ်တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်၍ နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်များ ဖြာကျနေသည်။

အိပ်ရာထက်တွင် စုန်ယန်သည် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းကိုလည်းကောင်း ညာဘက်လက်ဖြင့် စုယောင်ကိုလည်းကောင်း ပိုက်ထွေးထားသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြပြီး မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုဖြင့် စုန်ယန်အား သစ်မြစ်များအလား ရစ်ပတ်တွယ်ကပ်ထားကြရာ ခွဲခွာရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် စုန်ယန်မှာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရုံမှတစ်ပါး မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ အချို့က ဂါရဝပြုရန် ရောက်လာကြသလို အချို့ကလည်း လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အစီရင်ခံရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ဤအချိန်တွင် စုန်ယန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးများကိုမူ နှိုးခြင်းမပြုဘဲ ဆက်လက်အိပ်စက်ခွင့် ပေးထားလိုက်သည်။ သူသည် ပက်လက်လှဲလျက် အိပ်ရာထက်မှ လိုက်ကာစများကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးထဲသို့ နစ်မျောနေမိသည်။

မနေ့က သူသည် လူပေါင်းများစွာကို တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ ရုပ်သေးဂိုဏ်းတွင် ကျန်ရှိနေသော တပည့်အားလုံးနီးပါးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လာရောက်ဂါရဝပြုခဲ့ကြသလို ဝမ်ကတော်၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ မစ္စတာဝမ်ပင် ရောက်လာခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုခင်ပွန်းဖြစ်သူမှာ ကုဟွမ်ကျီ၏ တတိယမြောက်တပည့် ကျော့ကျွင်းချင်းပင်။

ကုဟွမ်ကျီတွင် သူ၏သက်တမ်းတစ်လျှောက် တပည့်ငါးဦး ရှိခဲ့သည်။

ပထမတပည့်ဖြစ်သူ ကုန်းလီပိုင်မှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူဖြစ်ပြီး ဒုတိယတပည့်မှာမူ တိုက်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

တတိယတပည့် ကျော့ကျွင်းချင်းမှာမူ ထူးကဲဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း ကိုးဆင့်မြောက်တွင် ရှိနေသည်။

စုန်ယန်သည် ထိုသူတို့၏ အခြေအနေနှင့် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အင်အားစုများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရင်း ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးအတွက် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေတော့သည်။

စတုတ္ထမြောက်တပည့်ဖြစ်သူ ဝူရင်ထိုင်မှာမူ စုန်ယန်၏လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ခဲ့ရပြီဖြစ်ရာ စုန်ယန်မှာ အငယ်ဆုံးတပည့်သာ ဖြစ်တော့သည်။

ကျော့ကျွင်းချင်းသည် သူ၏အမည်နှင့်လိုက်ဖက်အောင်ပင် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး အရပ်အမောင်း မြင့်မားသန်စွမ်းသူဖြစ်ရာ ဝမ်စုစု အဘယ်ကြောင့် စွဲလန်းရသည်ကို စုန်ယန်က မြင်လိုက်သည်နှင့် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ကျော့ကျွင်းချင်းသည်လည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို နားလည်သူပီပီ အခြားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ပင် စုန်ယန်အား ချီးမွမ်း၍ ပြောဆိုခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် ထိုစကားများကို ဂရုမထားဘဲ ကျော့ကျွင်းချင်းနှင့်အတူ ဝမ်စုစုကို မတွေ့ရသဖြင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်ကတော်ရော ဘယ်မှာလဲ"

ကျော့ကျွင်းချင်းက သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး "စုစုနဲ့ ကျွန်တော်က အတူနေရတာထက် ခွဲနေရတာ ပိုများပါတယ်။ သူမက မိစ္ဆာမြေထဲကို အရိပ်ရုပ်သေးတွေလုပ်ဖို့ မကြာခဏ ပြန်တတ်ပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကျော်ကတည်းက အဲဒီကိုသွားပြီး အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး။ ကျွန်တော် လိုက်သွားစုံစမ်းတော့လည်း မိစ္ဆာမြေရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ အကြီးအကျယ် ဆူပူသောင်းကျန်းနေတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ မိစ္ဆာရုပ်သေးတွေက ရူးသွပ်နေကြပြီး တွေ့သမျှလူကို သတ်နေကြတာ။ ကျွန်တော်တောင် အဲဒီ ဗဟိုချက်ကို မရောက်ခင်မှာပဲ အသက်လုပြီး ပြန်ပြေးလာခဲ့ရတယ်" ဟု ပြောရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

...

ထိုအတိတ်ပုံရိပ်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် စုန်ယန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် စဉ်းစားခန်းဝင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လဆိုသော အချိန်မှာ အတော်ပင် တိုက်ဆိုင်လှသည်။ သူက သွေးအဘွားအိုနှင့် စစ်သူကြီးကုတို့ကို သတ်လိုက်သည့် အချိန်နှင့် အတော်ပင် ထပ်တူကျနေသော်လည်း ဤအဖြစ်အပျက် နှစ်ခုကြားတွင် မည်သို့သော ဆက်စပ်မှုမျိုး ရှိနိုင်သည်ကိုမူ သူ စဉ်းစား၍ မရသေးပေ။ သူသည် အတွေးနက်သူဖြစ်သော်လည်း အခြေအမြစ်မရှိဘဲ လျှောက်တွေးတတ်သူတော့ မဟုတ်ပေ။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်၌ အိပ်ပျော်နေသော စုယောင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမသည် စုန်ယန်အား ရစ်ပတ်ထားသော သူမ၏ခြေထောက်များကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားလိုက်ပြီး မကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် အိပ်ရာပေါ်မှ အမြန်ဆင်းကာ သူ့ကို လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ဝတ်ရုံကို ကောက်စွပ်လျက် အပြင်သို့ ထွက်သွားတော့သည်။

အခန်းတံခါးအပြင်ဘက်တွင်မူ ဝူနိုင်ငံ၏ မင်းသမီးဖြစ်သူ ချိုးရွှဲမှာ အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ ရင်ပြင်ပေါ်မှ သစ်ရွက်ခြောက်များကို လှည်းကျင်းနေသည်။ သူမသည် စုယောင်၏ အကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်ရသောအခါ တံမြက်စည်းကို ဝှေ့ယမ်းလျက် "မိစ္ဆာမ... နင့်ကို ငါ သတ်ပစ်မယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ရာ စုယောင်မှာ ကြောင်အမ်းသွားရတော့သည်။

ဖျတ်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ဝူနိုင်ငံမင်းသမီး ချိုးရွှဲ၏ တံမြက်စည်းသည် စုယောင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း စုယောင်မှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေမိသည်။

မင်းသမီး ချိုးရွှဲကိုယ်တိုင်လည်း သူမ၏ ရိုက်ချက်မှာ ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်လိမ့်မည်ဟု အမှန်တကယ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းနေကြသည်။

အတန်ကြာမှ စုယောင်က သတိဝင်လာပြီး ဦးစွာ စကား ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီကိုလာတာ မိစ္ဆာဆုန်ကို သတ်ဖို့ပဲ။ ငါ့ရဲ့ စုမိသားစုနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်းအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ လာခဲ့တာ"

ချိုးရွှဲက "ဒါဆို မင်းသမီးစုက မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်အတွက် အရှက်တရားကို အံတုပြီး သည်းခံနေတာပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

စုယောင်က "ဟုတ်တယ်" ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် ဖြေကြားလိုက်သည်။

သူမ၏ရှေ့မှ မင်းသမီးလေးကို ကြည့်ရင်း အတိတ်ကာလက ဝုဘုရင်ကိုယ်တိုင် သူမထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို စုယောင် ပြန်လည်မြင်ယောင်လာမိသည်။ ထိုစဉ်က ဝုဘုရင်က "ဒါက စုမိသားစုရဲ့ အနာဂတ်ဖြစ်သလို ဝူနိုင်ငံက အားကိုးရမယ့် သစ်ပင်ကြီးလည်း ဖြစ်တယ်" ဟု ရယ်မောကာ ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဤမင်းသမီးလေးသည် နှစ်စဉ်

နှစ်တိုင်း သူမထံသို့ လာရောက်ကာ အထူးပင် ကြည်ညိုလေးစားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးဖြင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

ချိုးရွှဲက ဆက်လက်၍ "ဒါဆို မင်းက မိစ္ဆာဆုန်ရဲ့ အချစ်တော် ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ရုပ်သေးဂိုဏ်းရဲ့ ဝတ်ရုံတွေကို ဝတ်ဆင်တယ်။ နေ့ဘက်မှာ စိတ်ကြိုက် သွားလာနေပြီး ညဘက်မှာတော့ အဲဒီမိစ္ဆာနဲ့အတူ အိပ်စက်တယ်... ဒါတွေအားလုံးက သူ့ကိုသတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာနေတာပေါ့ ဟုတ်လား" ဟု မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

စုယောင်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း စတင်ရိပ်မိလာသည်။

ချိုးရွှဲက သူမကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လျက် "အိပ်ရာပေါ်က အမျိုးသားတွေက အမြဲတမ်း ပေါ့ဆတတ်ကြတာပဲ။ မင်းရော အခွင့်အရေး ရခဲ့ရဲ့လား" ဟု ထပ်မံမေးလိုက်သည်။

စုယောင်က "သူက အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းနေပြီ... သူ အိပ်ပျော်နေလို့ ငါက တိုက်ခိုက်ခွင့် ရခဲ့ရင်တောင် သူ့ကို ငါ သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချိုးရွှဲက မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မဆိုတော့ဘဲ ခေါင်းကို ငုံ့ထားလိုက်သည်။ အတော်ကြာမှ သူမက "အခုတော့ ငါ နားလည်ပါပြီ။ မင်းသမီးစုကို ငါ အထင်လွဲခဲ့တာပဲ" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အမူအရာမှာ အမှားလုပ်မိသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် စုယောင်၏ စိတ်နှလုံးမှာမူ ရုတ်တရက် ပြာကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချိုးရွှဲနှင့် သူမသည် စိတ်နေစိတ်ထား တူညီကြသူများ ဖြစ်သည့်အလျောက် တစ်စုံတစ်ခုကို မလုပ်ဆောင်မီ ပြင်ဆင်သည့် အမူအရာချင်းမှာလည်း အတူတူပင်။

သူမ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် နှစ်ဦးသား အနီးကပ် ရှိနေစဉ်မှာပင် ချိုးရွှဲသည် သူမ၏ အကျီလက်စအတွင်း၌ ဝှက်ထားသော သူမကိုယ်သူမ အဆုံးစီရင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ စုယောင်၏ ရင်ဘတ်သို့ အားကုန် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

ချွင်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ စုယောင်သည် သူမ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ထိုဓားမြှောင်ကို ဖမ်းယူတားဆီးလိုက်သည်။ မင်းသမီး ချိုးရွှဲသည် ဓားမြှောင်ကို ပြန်လည်ဆွဲထုတ်ရန် အားစိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

အခန်း။ ၁၈၄

မင်းသမီးသည် လမ်းဘေး၌ ပြဿနာရှာနေသော မိန်းမတစ်ဦးကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ စုယောင်၏ မျက်နှာကို တံတွေးနှင့် တစ်ချက်ထွေးလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

စုယောင်သည် နာကျင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်မိသည်။ ထိုစဉ် သူမ၏နောက်ကွယ်မှ တံခါးမှာ ထူးဆန်းစွာ ပွင့်ဟလာသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။ တံခါးနောက်ကွယ်တွင်မူ အိပ်ရာထက်၌ ရှိနေရမည့် စုန်ယန်မှာ မတ်တတ်ရပ်လျက် သူမကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေ၏။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်း ဆုံမိသောအခါ စုန်ယန်က လက်ကိုမြှောက်၍ ဝှေ့ယမ်းပြရင်း "မိစ္ဆာမလေး... မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ" ဟု ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ စုယောင်မှာမူ ဒေါသတကြီးဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွါသွားတော့သည်။

မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းသည် နောက်ကွယ်မှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ဝေးလံသောနေရာမှ ဝေနိုင်ငံမင်းသမီး ယုံကျား၏ အကြည့်နှင့် ဆုံမိသောအခါ ထိုမျက်ဝန်းများအတွင်းမှ မုန်းတီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူမက စဉ်းစားခန်းဝင်နေသော အမူအရာဖြင့် "ဒါတွေဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို အစ်ကိုကြိုသိနေခဲ့တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "မင်းက ငါ့ကို အစ်ကိုလို့ ပြန်ခေါ်နေပြန်ပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ယွီကျွမ်းက "အစ်ကိုရဲ့ နာမည်ဆိုးက လူတိုင်းသိနေကြပြီ။ နည်းလမ်းတွေကလည်း ရက်စက်လွန်းလှတယ်။ အရင်က ယွီကျွမ်းသိခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်တော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "ငါက အရင်လူပါပဲ။ အဲဒီနာမည်ဆိုးဆိုတာကလည်း... ငါ့အသွင်ဟန်ဆောင်ပြီး နေရာအနှံ့ ပြဿနာရှာနေတဲ့သူတစ်ယောက်ကြောင့် ဖြစ်လာတာပါ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ယွီကျွမ်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ရင်း "ဒါဆိုရင် အစ်ကိုက ဘာလို့ ဒါတွေကို ပြောင်းလဲဖို့ မကြိုးစားတာလဲ" ဟု မေးကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး "အစ်ကိုက အခုဆိုရင် ရုပ်သေးဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေပြီပဲ။ မယုံနိုင်စရာ စွမ်းရည်တွေလည်း ရှိနေတာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဒါမှမဟုတ် အစ်ကိုကိုယ်တိုင်ကပဲ ဒီလိုမျိုး မြင်ချင်နေတာလား" ဟု အလောတကြီး မေးလိုက်ပြန်သည်။

"မင်းပြောတဲ့ မယုံနိုင်စရာ စွမ်းရည်ဆိုတာက မင်းရဲ့ အထင်အမြင်သက်သက်ပါပဲ"

စုန်ယန်က ပြောကာ "မင်း ငါ့ကို အစ်ကိုလို့ ပြန်ခေါ်တဲ့အတွက် ငါ ဝမ်းသာပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယွီကျွမ်းက ခေါင်းငုံ့လျက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ငယ်ဘဝက အမှတ်တရတွေကို မမှတ်မိတော့ဘူး။ ခမည်းတော်နဲ့ မယ်တော်တို့ရဲ့ ပြုံးရွှင်တဲ့ ပုံရိပ်တချို့ပဲ ရှိတော့တာ။ ဒါပေမဲ့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းက ဒါတွေအားလုံးကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ ဓားဂိုဏ်းက ကျွန်မအတွက် အိမ်သစ်ဖြစ်လာပြီး သတ္တိတွေနဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ အကြောင်းပြချက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြန်တယ်။ အခုတော့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းကပဲ ဒါတွေကို ထပ်ပြီး ဖျက်ဆီးခဲ့ပြန်ပြီ"

စုန်ယန်က "မင်း ငါ့ကို မုန်းဖို့ အကြောင်းပြချက်ရှိတာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ရုပ်သေးဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေလို့ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ယွီကျွမ်းက "ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက အရင်က ကျွန်မသိခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်နေသေးမယ်ဆိုရင်တော့... ကျွန်မ အစ်ကို့ကို မမုန်းနိုင်ဘူး။ အစ်ကိုနဲ့အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့ရတဲ့ နေ့ရက်တွေက ယွီကျွမ်းအတွက် အပျော်ဆုံး နေ့ရက်တွေပဲ။ အစ်ကိုရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ယွီကျွမ်း ရိပ်မိပါတယ်။ အစ်ကိုရက်စက်ဟန်ဆောင်နေတာက ကျွန်မနဲ့ သတ္တမသခင်မလေးကို အသက်ရှင်သန်ဖို့ ခိုင်မာတဲ့ ယုံကြည်ချက်တစ်ခု ပေးချင်လို့ မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "အသက်ရှင်နေရခြင်းက အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်တဲ့ အရာပါပဲ" ဟု တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းက "ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက အဲဒီလို မတွေးကြဘူးလေ။ တချို့အရာတွေက... အသက်ရှင်နေရတာထက် ပိုပြီး အရေးကြီးပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် ဘာမျှထပ်မပြောတော့ပေ။ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ခံယူချက်ကိုယ်စီ ရှိကြသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ မြင့်မြတ်သော ရည်မှန်းချက်များအတွက် အသက်ကို စတေးမည့်သူမျိုး မဟုတ်သော်လည်း ထိုသို့သောသူများကို လေးစားမိခြင်းကိုမူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

နေ့ဘက်တွင် မနေ့က ပြန်မရောက်သေးသော တပည့်အချို့မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လာရောက်ဂါရဝပြုကြသည်။ သို့သော် သူယခင်က လက်ခံခဲ့သော တပည့်ငယ်နှစ်ဦးဖြစ်သည့် ယွဲ့ယန်လော့နှင့် ရှန်နုန်ကျားတို့မှာမူ ပေါ်မလာခဲ့ကြချေ။

စုန်ယန် စုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ရုပ်သေးဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာမြေမှ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင် ထိုတပည့်နှစ်ဦးကို မိစ္ဆာမြေသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ကြောင်း သိရှိရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ရုပ်သေးဂိုဏ်းတွင် အရိပ်ရုပ်သေးမျိုးဆက်မှာ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီး အရိပ်ရုပ်သေးများ လိုအပ်ပါက မိစ္ဆာမြေမှသာ တောင်းခံရတော့သည်။

စုန်ယန်အတွက်မူ ဤသည်မှာ အတော်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ကုဟွမ်ကျီမှာ ထိုမျှအထိ ရက်ရောတတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများကို ထပ်မံမေးမြန်းကြည့်ရာ အကြီးအကဲက ထိုစဉ်က ကုဟွမ်ကျီသည် အရိပ်ရုပ်သေးလမ်းစဉ်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဟု ယူဆခဲ့သဖြင့် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများကိုသာ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး တပည့်ငယ်နှစ်ဦးကိုပါ ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖြေကြားခဲ့သည်။

ညနေစောင်းချိန်တွင်...

ဖျော့တော့တော့ ဆောင်းဦးအလင်းရောင်မှာ အေးစက်လှသော လေပြည်နှင့်အတူ ယိမ်းထိုးနေသည်။ ဝေးလံသောနေရာမှ လွင့်ပျံ့လာသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကြောင့် တစ်ဂိုဏ်းလုံးမှာ ထူးဆန်းသော အနီဖျော့ရောင် သန်းနေတော့သည်။ အစွမ်းထက်သူတို့၏ သွေးများမှာ စက္ကူပျော့ဖတ်များအတွင်း စိမ့်ဝင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရရှိနေသော သွေးညှီနံ့သဲ့သဲ့မှာ စုန်ယန်၏ အတိတ်ကို ပြန်လည်သတိရစေသည်။

သူသည် သွေးကမ်းပါးနှင့် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သွေးကမ်းပါး တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ကုဟွမ်ကျီ ဝှက်ထားခဲ့သော မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်များ ရှိရာကို သိရှိသောကြောင့်ပင်။ သွေးကမ်းပါးမှာ သွေးအလောင်းကောင်တောင်ထိပ်၏ သခင်အမည်ခံထားသော်လည်း အမှန်စင်စစ်မှာမူ ကုဟွမ်ကျီ၏ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရသော ကျွန်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိထားခြင်းဖြစ်ရာ ယခုအခါ စုန်ယန်အတွက် အကျိုးရှိစေခဲ့သည်။

သို့သော် စုန်ယန် ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သွေးကမ်းပါးမှာ ဤနေရာ၌ မရှိချေ။ သူမသည် မြေခွေးမိစ္ဆာစခန်းတစ်ခုကို သွားရောက်နှိမ်နင်းနေသဖြင့် အစောဆုံး နောက်တစ်နေ့မှသာ ပြန်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စုန်ယန်သည် ယနေ့တွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ဘဲ ဂိုဏ်းအတွင်း၌သာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

သူသည် အခန်းအတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စက္ကူနှင့် ကလောင်ကိုယူ၍ သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်ဆိုင်ရာ သိမြင်နားလည်မှုများကို အလျင်အမြန် ချရေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်စွပ်စကြာဝဠာတစ်ဆင့် သူရရှိထားသော ဓားကောင်ကင်တံခါးကျင့်စဉ်ကိုပါ ရေးသား၍ မိန်းမပျိုလေး ယွီကျွမ်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဤအလုပ်များအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်အချိန်တွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အမှောင်အတိ ကျသွားခဲ့သည်။

စုန်ယန်နှင့် ယွီကျွမ်းတို့ အိပ်ရာထက်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ကြသော်လည်း စုယောင်မှာမူ သူ၏ စည်းကမ်းများကို မလွန်ဆန်ဝံ့ဘဲ ဝတ်ရုံနှင့် ခါးပတ်တို့ကို ချွတ်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် မုန်းတီးမှုအပြည့်ရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့်ပင် သူ့အား အလုပ်အကျွေးပြုရန် အိပ်ရာပေါ်သို့ တက်လာခဲ့တော့သည်။

ကိစ္စအဝဝ ပြီးမြောက်သွားသောအခါ စုန်ယန်က "သတ္တမသခင်မလေး... အခုတော့ မင်းလည်း မိစ္ဆာမတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပဲ။ ဘာလို့ ငါ့လို မိစ္ဆာတစ်ယောက်ကိုပဲ ဆန့်ကျင်နေဦးမှာလဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်မှာပဲ ဘာလို့ စိတ်မနှစ်ထားတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စုယောင်မှာမူ ဒေါသတကြီးဖြင့် တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားကာ သူမ၏ ကျောပြင်နှင့် တင်ပါးတို့ကိုသာ ပြလျက် သူ့ကို လှည့်ပင်မကြည့်တော့ချေ။

ယွီကျွမ်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... သတ္တမသခင်မလေးလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားပုံပဲ။ သူမက အရှက်အကြောက်ကြီးပြီး ဝန်မခံချင်ရုံသက်သက်ပါ"

စုယောင်က "မဖြစ်နိုင်တာ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ "လူဆိုတာ အမြဲတမ်း အကူအညီမဲ့တတ်ပြီး ရှင်းပြလို့မရတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ" ဆိုသည့် အမှန်တရားကို လက်ခံထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်က သူမကို နောက်မှနေ၍ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ စုယောင်မှာ အနည်းငယ် ရုန်းကန်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ ပြုသမျှ နုရတော့သည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း မိစ္ဆာမတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ မိစ္ဆာတစ်ဦး၏ ကစားစရာဖြစ်နေရခြင်းမှာလည်း ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်တော့ပေ။ သို့သော် မင်းသမီး ချိုးရွှဲ၏ မုန်းတီးနေသော မျက်ဝန်းများကို မြင်ယောင်မိတိုင်း သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ဆူးတစ်ချောင်း စူးနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲပင်။

...

နောက်တစ်နေ့တွင်လည်း သွေးကမ်းပါး ပြန်မရောက်လာခဲ့ချေ။ ထိုအဘွားကြီးသည် တတိယမြောက်နေ့ ရောက်မှသာ စုန်ယန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပေါ်လာခဲ့ပြီး မြေခွေးမိစ္ဆာအရေခွံများ ထည့်ထားသော အိတ်ကြီးတစ်အိတ်ကို ချပေးလိုက်သည်။

သူမက ရိုသေစွာဖြင့် "ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... မြေခွေးကလေးတွေက ထင်ထားတာထက် ပိုများနေလို့ သာမန်တပည့်တွေ မကိုင်တွယ်နိုင်တာကြောင့် ကျွန်မ အချိန်နည်းနည်း ပိုပေးလိုက်ရပါတယ်။ ဒါတွေက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး အလိုရှိတဲ့ မိစ္ဆာအရေခွံတွေ ပြင်ဆင်ပြီးသားပါပဲ။ ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်တွေနဲ့ ကျင့်စဉ်တွေအတွက်တော့ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပေးပါ" ဟု လျှောက်တင်သည်။

စုန်ယန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသား အတူတူ ပျံသန်း၍ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

...

မကြာမီမှာပင် စက္ကူရုပ်တောင်ထိပ်ရှိ မြေအောက်လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ခန်းမှာ ဘာမျှမရှိဘဲ ဗလာဖြစ်နေသော်လည်း သွေးကမ်းပါးသည် ဟောင်းနွမ်းခြောက်သွေ့သော ထောင့်တစ်နေရာ၌ ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ ရေလှိုင်းများအလား တုန်ခါသွားပြီးနောက် မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်သည် သွေးကမ်းပါး၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားရာ ထိုနေရာမှာ သေးငယ်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ တောင်ထိပ်တစ်ခုစာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အမွေအနှစ်များ သိမ်းဆည်းထားသည့် ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ ထောင်ချောက်များစွာဖြင့် အပြည့်ရှိနေသည်။ သွေးကမ်းပါးက စုန်ယန်အား ထောင်ချောက်များကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ရန် လမ်းပြပေးခဲ့ပြီးနောက် ဂူဗိမာန်၏ အဆုံးပိုင်းရှိ စာကြည့်ခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုစာကြည့်ခန်းရှိ စင်ပေါ်တွင် ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ အရေးကြီးသော အမွေအနှစ် အားလုံးနီးပါး ရှိနေသည်။ သွေးအလောင်းကောင် စနစ်၊ စက္ကူရုပ်စနစ်၊ အရိပ်ရုပ်သေးစနစ်၊ စက်မှုစနစ်နှင့် အဆိပ်အတတ်စနစ် စသည်တို့၏ ကျင့်စဉ်အရန်များအားလုံးကို တွေ့ရသည်။

စုန်ယန်က ထိုကျင့်စဉ်များကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ရုပ်သေးဂိုဏ်းမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ရှိခဲ့ဖူးသလား"

သွေးကမ်းပါးက ခေါင်းခါပြလျက် "ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

စုန်ယန်က အံ့သြစွာဖြင့် "မင်းက မသိဘူး ဟုတ်လား" ဟု ထပ်မေးရာ သွေးကမ်းပါးက "ဂိုဏ်းရဲ့ ထုံးစံကိုလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သိတဲ့အတိုင်းပါပဲဋဋအောက်ခြေလူတွေ မသိနိုင်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ မျိုးဆက်တွေ ကွာခြားသွားတဲ့အခါ အတိတ်က ကိစ္စတွေက ဘယ်သူမှ မဖော်ထုတ်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဖြစ်သွားတတ်တာပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် စာအုပ်စင်ပေါ်မှ ဂိုဏ်းမှတ်တမ်းကို ယူ၍ အမြန်လှန်လှောကာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူတွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ ထိုမှတ်တမ်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာခန့်ကမှ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကုဟွမ်ကျီ၏ ဆရာမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်နှောင်းပိုင်းအထိသာ ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုမတိုင်မီက အချက်အလက်များမှာ ပျောက်ဆုံးနေ၏။

စုန်ယန်သည် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို ဆက်လက်ရှာဖွေရာ စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်

ငယ်မှာ အလွန်ပင် ဟောင်းနွမ်းနေပြီး ၎င်းတွင် အသုံးပြုထားသော စက္ကူမှာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဓားပုံရိပ်လွှာတွင် သုံးထားသည့် ဒုက္ခပင်လယ်စက္ကူမျိုး ဖြစ်သည်။

မှတ်တမ်းများမှာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်အကြောင်းကို အမှန်တကယ် ဆွေးနွေးထားခြင်းပင်။ သို့သော် စုန်ယန်၏ အာရုံမှာ တစ်နေရာ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ခံသည့် ထိုစက္ကူအမျိုးအစားမှာ အလယ်ပိုင်းမှ တစ်မျက်နှာ ဆွဲဖြဲခံထားရခြင်းပင်။ ဖြဲထားသော အနားသတ်မှာ လွှသွားကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးသည် အလောတကြီး ဆွဲဖြဲရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပုံရသည်။

ကျန်ရှိနေသော အပိုင်းအစ၏ အပေါ်ဆုံးတွင် "သာမန် ထူးကဲအမြစ်နှင့် အဆင့်နိမ့် ထူးကဲအမြစ်ရှိသူများသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ပေ"

၎င်း၏နောက်တွင် ထူးကဲဝိညာဉ်သန့်စင် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ဟု ခေါ်သော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခု ပါရှိသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရတနာများကို အသုံးပြု၍ သက်ဆိုင်ရာ ထူးကဲဝိညာဉ်ကြောများ၏ ဗဟိုချက်သို့ သွားရောက်ကာ ထူးကဲအမြစ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရခြင်းပင်။ အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ အသုံးပြုသည့် ရတနာများအပေါ်တွင် မူတည်သည်။

မြေဓာတ်ထူးကဲအမြစ်အတွက် ထူးကဲဝိညာဉ်ကြော ဗဟိုချက်သို့ သွားရန် လိုအပ်ပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထူးကဲအမြစ်များအတွက်မူ သက်ဆိုင်ရာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ထူးကဲဝိညာဉ်ကြော ဗဟိုချက်များသို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာထူးကဲအမြစ်အတွက်မူ မိစ္ဆာမြေ ဗဟိုချက်သို့ သွားရန် လိုအပ်သည်။

စုန်ယန်သည် မိစ္ဆာမြေ ဗဟိုချက်ဟူသော စာလုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆွဲဖြဲခံထားရသော စက္ကူနှင့် ဝမ်စုစု ပျောက်ဆုံးသွားရသည့် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် သောင်းကျန်းမှုတို့ကို တစ်ပြိုင်တည်း ပြန်လည် မြင်ယောင်လာကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှသွားတော့သည်။