ဉာဏ်ဉာဏ်အလင်းပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင်
Vol. 32 Ch. 318
ဒန်းဟွာမြို့နှင့် အင်မော်တယ်နယ်မြေ ရာပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသောနေရာတွင် မြောင်ယွီသည် တင်းရွေ့ထံမှ သတင်းပို့လွှာကို လျင်မြန်စွာ လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
"ဘာ... ရှိသမျှအကုန် ဝယ်မယ်ဟုတ်လား"
"ထျန်းရှူးဂိုဏ်းမှာ စုစုပေါင်း အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ သူ မသိဘူးလား"
"ဒီလူက တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ..."
မြောင်ယွီသည် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၏ ငွေပေးချေနိုင်စွမ်းကို သံသယမရှိပေ။ သူမ နားမလည်နိုင်သည်မှာ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်အားလုံးကို သိမ်းကျုံးဝယ်ယူခြင်းသည် အလယ်အင်မော်တယ်လောက တစ်ခုလုံးကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စစ်ကြေညာလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလား။
အခြားသူများမှာ အင်အားစုများစွာ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ကြသော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများပင်လျှင် ထိုဘေးကို ရှောင်ရှားလိုကြသည်။ သို့သော် ဤလူမှာမူ ထူးဆန်းလှ၏။ အလယ်အင်မော်တယ်လောက တစ်ခုလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းမတိုက်မှာကိုပင် စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
တိုကင်တစ်ခုလျှင် အဆင့်မြင့်အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းဆိုသည်မှာ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းအတွက် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း အရေအတွက်မှာ တစ်သိန်းကျော် သို့မဟုတ် နှစ်သိန်း၊ သုံးသိန်းအထိ ဖြစ်လာသောအခါတွင်မူ လျစ်လျူရှု၍မရတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်ကိုယ်တိုင်မှာ အထက်အင်မော်တယ်လောကသို့ တက်လှမ်းရန် 'လက်မှတ်' ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် အရေးပါမှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။
ထို့ကြောင့် ထျန်းရှူးဂိုဏ်းမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်၁၂ ပါးစလုံး သတိပြုမိသွားကြသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိနေသည်မှာ - ရောင်းမလား၊ မရောင်းဘူးလား။
"ရောင်းလို့တော့ ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အများကြီးတော့ မရောင်းသင့်ဘူး"
"အကယ်၍ အကုန်လုံးကို သူ့တစ်ယောက်တည်းကို ရောင်းလိုက်ရင် ထျန်းရှူးဂိုဏ်းအနေနဲ့ အလယ်အင်မော်တယ်လောက တစ်ခုလုံးရဲ့ မကျေနပ်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ တခြားစီးပွားရေးတွေကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်တယ်"
ပထမဆုံး စကားပြောလာသူမှာ အလယ်အင်မော်တယ်လောကရှိ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းခွဲ၏ ဥက္ကဋ္ဌ 'အင်မော်တယ်ဘုရင်တုချန်း' ဖြစ်သည်။ သူသည် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ဘီလီယံချီနေပြီဖြစ်ရာ နက်နဲသော အစွမ်းရှိသည့် ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏စကားကို အခြားအင်မော်တယ်ဘုရင်အတော်များများကလည်း ထောက်ခံကြသည်။
"မှန်တယ်... တိုကင်အားလုံးကို တစ်ဦးတည်းကို ရောင်းတာက လူပေါင်းများစွာကို ရန်တိုက်ပေးသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်"
"ဒါ့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမရှိတဲ့ လူအုပ်ကြီးကို အထက်လောကကို ခေါ်သွားတာကလည်း ထိပ်သီးပညာရှင်တွေကိုပဲ ရွေးချယ်ချင်တဲ့ အထက်လောကရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဆန့်ကျင်နေတယ်..."
သို့သော်လည်း ကွဲပြားသော အမြင်များလည်း ရှိနေသည်။ ထျန်းရှူးဂိုဏ်း၏ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို တာဝန်ယူထားသော အင်မော်တယ်ဘုရင်ကျိမင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မင်းတို့တွေ အများကြီး တွေးနေကြတာပဲ။ ဘယ်သူမှ ဒီတိုကင်အများကြီးကို ထာဝရ လက်ဝယ်မထားနိုင်ပါဘူး"
"နောက်ဆုံး ဆယ်နှစ်တာ ကာလရောက်ရင် အဲဒါတွေက အလုခံရပြီး ပြန်ကွဲသွားမှာပဲ။ အရာအားလုံးက ဖြစ်သင့်တဲ့အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ တိုကင်တွေက ထိုက်တန်တဲ့သူတွေဆီကိုပဲ နောက်ဆုံးမှာ ရောက်သွားမှာပါ"
"လူတစ်သိန်းက တစ်ယောက်တစ်ခုစီ ဝယ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လူတစ်ယောက်က တစ်သိန်းဝယ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရတဲ့ ပိုက်ဆံက အတူတူပဲ။ ဘာမှမထူးခြားဘူး"
"ငါတို့က ဘယ်သူ့ကို ရောင်းသလဲဆိုတာက အရေးမကြီးဘူး။ အကယ်၍ ငါတို့က စည်းမျဉ်းတွေကို အကြောင်းမဲ့ ပြောင်းလဲပြီး မရောင်းဘူးလို့ ငြင်းလိုက်ရင် အဲဒါကမှ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်"
သူ၏စကားကြောင့် အကြီးအကဲ အတော်များများကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြပြန်သည်။ သို့သော် အင်မော်တယ်ဘုရင်တုချန်းကမူ သူ၏အမြင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။
"ဖေးရှန်ဂိုဏ်းက အဲဒီဘိုးဘေးဆိုတဲ့လူက လူအ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်။ ဒီလောက်များတဲ့ တိုကင်တွေကို သူ မကာကွယ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူလည်း သိမှာပဲ"
"ဒါကို သိရက်နဲ့ ဘာလို့ ပိုက်ဆံအများကြီး အကုန်ခံပြီး ဝယ်နေတာလဲ"
"ဒီလို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လုပ်ရပ်နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်"
"အကယ်၍ ငါတို့က သူ့ကို ရောင်းလိုက်ရင် သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေမှန်း မသိတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကူညီပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
အင်မော်တယ်ဘုရင်ကျိမင်ကမူ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်
"သူ ဘာတွေပဲ ကြံစည်နေပါစေ၊ အဲဒါ ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး"
နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အငြင်းပွားလာကြတော့သည်။ အလယ်တွင် ထိုင်နေသော မြောင်ယွီမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေ၏။ သူမသည်သာ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချမည့်သူ ဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံး ငြင်းခုံပြီးမှသာ သူမ စကားစလိုက်သည်။
"ဒီလူမှာ တစ်ခုခု ကြံစည်ထားတာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကတော့ သေချာတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က စီးပွားရေးလုပ်နေတာ ဖြစ်လို့ အရောင်းအဝယ်ကို ငြင်းပယ်ဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး"
"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ... မကြာခင်မှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင်က ပြန်ပေါ်လာတော့မယ်။ ဒီတိုကင်တွေကို ရောင်းပေးတာကို ကျေးဇူးတစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးချပြီး သူ့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ငါတို့ တောင်းဆိုလို့ ရတယ်"
"ဒါ... ဒါက..."
"ဉာဏ်အလင်းပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင် ဟုတ်လား"
ထိုစကားလုံး လေးလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှိနေသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များအားလုံး၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ပေါ်လာကြသည်။ အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်နေသော အင်မော်တယ်ဘုရင်တုချန်းပင်လျှင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းထဲတွင် နှစ်ပေါင်း သန်း ၅၀ ကြာအောင် အောင်းနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းတစ်ကြိမ် တိုကင်ရောင်းသည့် ကိစ္စက သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်းမှ မနှိုးနိုင်သော်လည်း၊ သူ ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဤဉာဏ်အလင်းပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့်ပင်။ ၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်း သန်း ၅၀ လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ရရှိနိုင်သော အခွင့်အလမ်းဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ်ဘုရင်တိုင်းအတွက် အလွန် အရေးပါလှသည်။
အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ရန်က ပထမဆုံး ထောက်ခံလိုက်သည်။
"ဒီလူ့အနားမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် ပညာရှင် ၁၂ ယောက် ရှိနှင့်နေပြီပဲ။ အကယ်၍ သူသာ ပူးပေါင်းဖို့ သဘောတူရင် ငါတို့အတွက် တကယ်ကို အကူအညီ ဖြစ်မှာပါ"
အင်မော်တယ်ဘုရင်ကျိမင်ကလည်း
"မဟာမိတ်တွေ ရှိတာက ဉာဏ်အလင်းပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းအထိ ငါတို့ သွားနိုင်ဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်"
"မှန်တယ်... သူ့နောက်က ၁၂ ယောက်ကလည်း လျှော့တွက်လို့ မရဘူး။ သူတို့ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကလည်း အရေးကြီးလိမ့်မယ်"
"မိစ္ဆာဘုရင် ရှောင်ခွန်းနဲ့ အင်မော်တယ်ဘုရင်ဝူကျွယ်တို့ရဲ့ အစွမ်းက ငါတို့ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ အောက်မှာပဲ ရှိလိမ့်မယ်။ သူတို့က တကယ့်ကို အားကောင်းတဲ့ စစ်ကူတွေပဲ"
နောက်ဆုံးတွင် အင်မော်တယ်ဘုရင်တုချန်းကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။
"စဉ်းစားလို့ ရပါတယ်"
သုံးရက်အကြာတွင် မြောင်ယွီသည် ဒန်းဟွာမြို့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"လက်ရှိမှာ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းရဲ့ မြို့ခွဲအားလုံးမှာ စုစုပေါင်း အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၃၀၃,၆၂၁ ခု ရှိပါတယ်။ အကုန်လုံးကို ယူမှာ သေချာလား"
ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက် လမ်းခွဲပြီးနောက်တွင် သူမသည် ဤသို့ ထပ်မံတွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ မိမိရှေ့တွင် ရှိနေသော အလွန်လှပလှသည့် အင်မော်တယ်မလေးကို ကြည့်ကာ အစ်ကိုကြီးချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"မှန်တယ်... ဒီထက်ပိုပြီး ရှိဦးမယ်ဆိုရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်"
သုံးသိန်းဆိုတာတောင် သူ့အတွက် မဝလောက်သေးဘူးလား။ အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းမှာ ဆွံ့အသွားကြရသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ၏နောက်တွင် ရှိနေသော အလောင်းကောင်ဘုရင် သုံးပါးနှင့် ဝူကျွယ်၊ မင်ချီတို့ပင်လျှင် ဘိုးဘေးကြီးက ဘာကြောင့် ဤမျှအများကြီး ဝယ်ချင်နေရသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်ကြချေ။ မြောင်ယွီကမူ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။ သို့သော် ကျန်းချန်ကမူ သူမကို ဖြေလိမ့်မည်မဟုတ်သည်ကို သူမ သိနေသည်။
"အရှင် တောင်းဆိုတာက များလွန်းတယ်။ ဒါက ကျွန်မတို့ကို အခက်တွေ့စေတယ်"
"ဟုတ်လို့လား"
အစ်ကိုကြီးချန် ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ အစိုးရိမ်ဆုံး ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် ကျောက်တုံးတွေ ရှိသော်လည်း တစ်ဖက်လူက မရောင်းဘူးဟု ငြင်းလျှင် သူ ဘာမှ လုပ်၍မရပေ။
"ငါ သိသလောက်တော့ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းက ဝယ်ယူမယ့် အရေအတွက်ကို ကန့်သတ်မထားဘူး မဟုတ်လား။ ပိုက်ဆံရမှာကို မယူချင်ဘူးလား"
မြောင်ယွီက တည်ငြိမ်စွာပင်
"ဒီတိုကင်အားလုံးကို လူတစ်ယောက်တည်းကို ရောင်းလိုက်တာက ထျန်းရှူးဂိုဏ်းအတွက်လည်း အန္တရာယ်များသလို ဝေဖန်မှုတွေကိုလည်း ခံရနိုင်တယ်။"
အစ်ကိုကြီးချန်က ပခုံးတွန့်ကာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် မင်းက အခြေအနေ တစ်ခုခု ကမ်းလှမ်းချင်တာပေါ့"
"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောလိုက်ပါ"
မြောင်ယွီက သူ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မတို့ အရှင့်ဆီကနေ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အခွင့်အလမ်းတစ်ခု လိုချင်ပါတယ်"
"ဘာပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလဲ"
"ဉာဏ်အလင်းပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင်"
အစ်ကိုကြီးချန်မှာ မှင်သက်သွားပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။
"ဘာ... ဉာဏ်အလင်းပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင်ဆိုတာဘာလဲ"
ဤတုံ့ပြန်မှုက မြောင်ယွီကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ကျန်းချန်က ငြင်းဆိုမည်၊ ချက်ချင်း သဘောတူမည် သို့မဟုတ် အပေးအယူ လုပ်မည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သူက ထိုအရာကို လုံးဝ မကြားဖူးဘူးဟု ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် ဗဟုသုတနှင့် အဆင့်အတန်း အနည်းငယ်ရှိသူတိုင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင်အကြောင်းကို သိကြသည် မဟုတ်ပါလား။ သူက အင်မော်တယ်ဘုရင်၁၂ ပါးနှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးနှင့် တူနေပါလျက်နှင့် ဤမျှ အခြေခံကျသော ဗဟုသုတကို မသိဘဲ နေပါမည်လော။
သို့သော် ချက်ချင်းပင် အင်မော်တယ်ဘုရင်ဝူကျွယ်က ကျန်းချန်ကို အမြန် ရှင်းပြသံကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... အရှင် မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဉာဏ်အလင်းပွင့်အင်မော်တယ်သစ်ပင် ဆိုတာက အင်မော်တယ်ဘုရင်အားလုံးအတွက် အကြီးမားဆုံး အခွင့်အလမ်းတစ်ခုပါ။ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်ကို တည်ဆောက်ရာမှာ အများကြီး အထောက်အကူ ပေးပါတယ်။ နှစ်သန်း ၅၀ မှာ တစ်ကြိမ် ပေါ်လာတတ်တာပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ပေါ်တုန်းက ကျွန်တော် သွားခဲ့ပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဝင်ခွင့် မရခဲ့ပါဘူး... ဝင်ခွင့်ရဖို့က အစွမ်းအစ အတော်လေး လိုအပ်ပါတယ်။ သစ်ပင်ပေါ်က ကမ္ဘာထဲမှာလည်း ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ ရှိနေတတ်လို့ အင်မော်တယ်ဘုရင်တချို့က မဟာမိတ် ဖွဲ့ကြပါတယ်"
အစ်ကိုကြီးချန်က သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဪ... ဒီလိုကိုး"
မြောင်ယွီမှာမူ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။ သူက ဒါကို တကယ်ပဲ မသိတာလား။ ဒီလူက ဘယ်လိုလူလဲ။ သူက အတော်လေး အခြေခံကောင်းပြီး အစွမ်းထက်ပုံပေါ်ပေမဲ့ ဒီလို သာမန် ဗဟုသုတတွေကိုတောင် မသိဘူးလား။
တစ်ဖက်လူက သူ့အကူအညီကို လိုအပ်နေသည်ဟု သိလိုက်ရချိန်တွင် အစ်ကိုကြီးချန်သည် ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်မှုများ ပြန်လည် ရရှိသွားတော့သည်။
"ငါ့လူတွေကတော့ အလကားတော့ လိုက်မပေးနိုင်ဘူးလေ... ဟုတ်တယ်မလား"
သူက လက်ချောင်းများကို ပွတ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းနေတာဆိုတော့... ဒီတိုကင်တွေကို အလကားပေးမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"