အခန်း (၁၅၆၃-၁၅၆၄)

အခန်း (၁၅၆၃) - ဒီနေရာက လူအားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပါ

ရှကျီ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်နေသည်။ သူသည် နေရာအချို့သို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက် စစ်ဆေးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများကို... မည်သို့ဖော်ပြရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

"အဖြူရှိတဲ့ ရှန်ယန်မြို့ ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်း မှာ ထူးဆန်းတာတွေ ဖြစ်နေပြီ"

"အမဲလေး ရှိတဲ့ ဟူကျောင်မြို့ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာလည်း ထူးဆန်းတာတွေ ဖြစ်နေတယ်"

"ပြီးတော့..."

သူသည် နေရာပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို တစ်ဆက်တည်း ပြောပြသွားသည်။ အရေအတွက်မှာ မများလှဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ အောက်ခြေနယ်မြေ ခြောက်ခုစလုံးကို လွှမ်းခြုံထားခြင်းပင်။

ယင်လောကငယ်လေးများ မထိတွေ့နိုင်သော အချို့နယ်မြေများတွင်လည်း ထူးဆန်းသော ကိစ္စရပ်များ ပေါ်ပေါက်နေနိုင်ပေသည်။

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယများ ရိပ်ယောင်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း လူတွေကို ဆက်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားပါ၊ တွေ့သမျှကို တစ်ခုချင်းစီ စာရင်းပြုစုထား၊ ငါ ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ဖန့်ချန်က ရှကျီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးလိုက်ပြီး ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်ကို ခေါ်၍ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

"ဖန့်ကြီး ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" ရှကျီက ဖန့်ချန်ကို လှမ်းအော်မေးသည်။

"နောက်မှ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်" ဖန့်ချန်က လက်ယမ်းပြကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျန်းကွမ်မြို့မှ ထွက်လာပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်ကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"စီနီယာ... အရင်က စီနီယာ ပြောခဲ့တာက သူတို့ သော့ကို အဲဒီလောက် မြန်မြန် ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာလေ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့ သော့ကို ရှာတွေ့သွားပုံပဲ"

"သော့ကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဟုတ်လား"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်မှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီး ဤစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်ရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် အချိန်ယူလိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒီကိစ္စက အတည်ပဲလား ဘယ်လိုမျိုး သော့လဲ"

"တစ်ယောက်ယောက်က မိစ္ဆာကပ်ဘေး ကို အသုံးချပြီး မှတ်ဥာဏ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နေတာ။ အခုက စမ်းသပ်ဆဲ အဆင့်မှာပဲ ရှိဦးမှာဆိုပေမဲ့ အောင်မြင်မှုအချို့တော့ ရနေပုံပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြောပြီးနောက် ယင်ဘူးသီးကို ထုတ်လိုက်သည်။

"စီနီယာ အထဲကို ခဏဝင်ပေးပါဦး၊ စီနီယာ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ယင်လောကငယ်လေးတွေက စီနီယာ့ကို လက်ခံထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ခေါင်းညိတ်ကာ ယင်ဘူးသီးထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဖန့်ချန်သည် ယင်ဘူးသီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရှန်ယန်မြို့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

စက္ကူရုပ်ဖြူ နှင့် သူ၏ကြားတွင် ထူးခြားသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ဖန့်ချန် ရောက်ရှိလာသည်နှင့် စက္ကူရုပ်ဖြူမှာ ဟင်းလင်းပြင်ပလောကမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေး"

စက္ကူရုပ်ဖြူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အပေါ်သို့ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး တောင့်တောင့်တင်းတင်း အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"မင်း မပြုံးတဲ့အချိန်က ပိုကြည့်ကောင်းတယ်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်ရင်း

"မတွေ့တာ ကြာပြီပဲ၊ ဟိုဘက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ "

"ရှကျီအရှင် က ကျွန်တော်တို့ကို ဟိုဘက်က အခြေအနေတွေကို အမြဲ စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတယ်။ သခင်လေး လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းမိလို့ ဒီမှာ စောင့်နေတာ။ ကျွန်တော် ပြန်လာတဲ့အချိန်မှာတော့... အခြေအနေက သိပ်မဟန်ဘူး"

စကားဖြင့် ကြားရခြင်းထက် မျက်မြင်တွေ့ရခြင်းက ပို၍ သေချာပေသည်။

ဖန့်ချန်သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ စက္ကူရုပ်ဖြူနှင့်အတူ လူ့လောကသို့ ပြန်ဆင်းခဲ့သည်။

လူ့လောကသို့ ရောက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်လွန်းနေသည်ကို ဖန့်ချန် ခံစားလိုက်ရသည်။ ငှက်သံ၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ဟောင်သံ၊ ပိုးကောင်ကလေးများ မြည်သံနှင့် လေတိုးသံများမှလွဲ၍ လူသားတို့၏ စကားသံ တစ်စွန်းတစ်စမျှ မကြားရချေ။

ယင်ဘူးသီးထဲမှ ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်ကို ထုတ်လိုက်ရာ သူမလည်း ထိုနေရာ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို သတိပြုမိသွားသည်။ လူတစ်ယောက်နှင့် ဝိညာဉ်နှစ်ဦးတို့သည် အနီးဆုံးရှိ မြို့တော်တစ်ခုဆီသို့ အမြန်ပျံသန်းသွားကြသည်။

မြို့တော်၏ အထက်ကောင်းကင်သို့ ရောက်သောအခါ မြို့ထဲရှိ အချိန်များမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ရပ်တန့်ခြင်းကို ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ ရပ်နေသည့်နေရာတွင်ပင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ တောင့်တင်းနေကြသည်။

သူတို့သည် ကျောက်ရုပ်များ ဖြစ်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ၊ သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ခံစားချက်များကို မြင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

အချို့က မျက်စိမှိတ်ကာ ပြုံးနေကြသည်။

အချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။

အချို့က ငိုကြွေးနေပုံရသည်။

အချို့ကတော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

"မိစ္ဆာကပ်ဘေး " ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤသူများသည် သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်ကြပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း လုံးဝမရှိကြပေ။ သို့သော် ဘေးသုံးပါး၊ ကပ်ကိုးပါး ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူများသာ ရင်ဆိုင်ရမည့် ကံကြမ္မာ အကန့်အသတ်များ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ထိုဘေးဒုက္ခများမှာ သာမန်လူသားများအပေါ် ကျရောက်နေပြီး လူတိုင်းမှာ မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုရန်သူသည် တကယ့်ကို အံ့မခန်းသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင်။

အရင်က ရှင်းကျုံးက သူ့အား မိစ္ဆာကပ်ဘေး ဖန်တီးပုံကို ပြောပြခဲ့ဖူးသော်လည်း ဖန့်ချန်မှာ ဤပညာရပ်၏ အနှစ်သာရကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့် သူတို့သည် မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို ဖန်တီးနိုင်ရသနည်း အဘယ်ကြောင့် ထိုမြင့်မြတ်သောသားတော်သည် လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုလုံးရှိ မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရသနည်း။

"သူတို့အားလုံး မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို ကြုံတွေ့နေရတာ"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

စက္ကူရြပ်ဖြူက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အရင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤအမျိုးသမီး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ ရင်ထဲမှ အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို ခံစားနေရသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။ ယင်လောကရှိ အရှင် များနှင့် တွေ့လျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ မခံစားရချေ။

စက္ကူရုပ်ဖြူမှာ အလွန် သိချင်နေသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ထိုအမျိုးသမီး၏ နောက်ခံကို မမေးရဲသဖြင့် ရင်ထဲမှာသာ အောင့်ထားလိုက်ရသည်။

"စီနီယာ... ဒါကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိသလား "

ဖန့်ချန်က ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ရှေ့မှောက်က အခြေအနေမှာ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားများမှာ ဤကိစ္စကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် မစွမ်းသာပေ။

သူသည် ဝိညာဉ်မယ်တော်ကို မေးမြန်းနေစဉ်မှာပင် မှန်လေး ကိုပါ မေးမြန်းလိုက်ရာ ရရှိလာသော အဖြေမှာ ဤအဖြေအတွက် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးကို သူ မပေးနိုင်ခြင်းပင်။

သူ ပိုင်ဆိုင်သမျှ ပစ္စည်းအားလုံးကို ရောင်းချလျှင်ပင် မလောက်ငှပေ။ ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်နေသော ကံတရားအကျိုးဆက်မှာ... သာမန်လူတို့ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

"ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ဆိုတာ..."

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါတောင်မှ ဒီပညာရပ်ရဲ့ မူလဇစ်မြစ်ကို သေချာမသိနိုင်ဘူး၊ အရင်ကလည်း ဒီလိုနည်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိတယ်"

"ဘာနည်းလမ်းလဲ"

"ဒီနေရာက လူအားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ဖို့ပဲ"

"..."

ဖန့်ချန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော် တင်ပြသည့် နည်းလမ်းမှာ တကယ့်ကို ရိုးရှင်းပြီး ထိရောက်လှသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း မသိနိုင်တာက မိစ္ဆာကပ်ဘေးထဲမှာ ဘယ်သူက နိုးထလာမှာလဲ၊ ဘယ်သူကတော့ ဒီအတိုင်းပဲ ကျန်ခဲ့မှာလဲ ဆိုတာပဲ။ တကယ်လို့ သူတို့က ဒီသော့ကို တကယ်ပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အကြံပေးချက်က သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့စေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်းနဲ့ ငါ ရှိနေတာကိုလည်း သူတို့ သိသွားလိမ့်မယ်"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာချလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အကြံပေးချက်ကတော့... အခြေအနေကို ထပ်ပြီး စောင့်ကြည့်ကြည့်ရအောင်"

ဖန့်ချန် မိမိကိုယ်ကို ပြန်မေးကြည့်သည်။

အကယ်၍ နောက်ဆုံးတွင် ထိုနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့မည်ဆိုပါက၊ ထိုနည်းလမ်းမှာလည်း ရန်သူကို ခေတ္တသာ နှောင့်နှေးစေနိုင်မည်ဆိုပါက၊ ပြီးတော့ ရန်သူကလည်း မိမိတို့တည်ရှိမှုကို သိသွားမည်ဆိုပါက... သူ တကယ်ပဲ လက်ရဲဇက်ရဲ သတ်ပစ်မှာလား။

အဖြေကတော့... သတ်မှာ ပဲ ဖြစ်သည်။ သူ လက်ရဲဇက်ရဲ လုပ်လိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူ တစ်ခုတော့ အတည်ပြုရဦးမည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် ဝိညာဉ်နှစ်ဦးတို့သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပျံသန်းခဲ့ကြသည်။ ဆယ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို နှံ့အောင် သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန် အတည်ပြုချင်သော အချက်မှာ အဖြေထွက်လာခဲ့ပြီ။ ကျယ်ပြောလှသော ထိုနယ်မြေရှိ လူသားအားလုံးမှာ မိစ္ဆာကပ်ဘေးထဲသို့ ကျရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်မှ မလွတ်ပေ။

"စီနီယာ... သတ်မယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့ အကုန်မသတ်နိုင်ဘူး။ တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူပြီး ဒီနယ်မြေကလူတွေကို သတ်နေတုန်းမှာ တခြား နယ်မြေပေါင်း ရာနဲ့ ချီ၊ ထောင်နဲ့ ချီမှာလည်း လူပေါင်းများစွာက မိစ္ဆာကပ်ဘေးထဲကနေ နိုးထလာနိုင်တယ်"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"မှန်တယ်၊ အကုန်သတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အခု သူတို့က လက်ဦးမှု ရသွားပြီ၊ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုကတော့ အခြေအနေ မဟန်တော့ဘူး။ ဒီလိုအချိန်မှာသာ ထိုက်ဟောင်နတ်ဘုရားမှန် ကို ပြန်ရှာတွေ့မယ်ဆိုရင် လူသားတွေရဲ့ အတိတ်ဘဝကို ကြည့်ပြီး အဲဒီဘက် (ရန်သူ့ဘက်) မှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားတဲ့သူတွေကို ရွေးထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။

သူတို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်ရင် သာမန်လူတွေ နိုးထလာတာက လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုအတွက် လောလောဆယ် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဖန့်ချန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ထိုက်ဟောင်နတ်ဘုရားမှန်...

ထိုပစ္စည်းမှာ ဝမ်ချုံစန်း၏ လက်ထဲမှာလား၊ သို့မဟုတ် ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း လက်ထဲမှာလား ဆိုသည်ကို သူ အမြဲတမ်း မသေချာခဲ့ပေ။ သို့မဟုတ် ဝမ်ချုံစန်း ပြောသကဲ့သို့... ရှေးဟောင်းနဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော်မှာ ရှိနေတာလား။

ဝမ်ချုံစန်းသည် ယခင်က နတ်မိမယ်ယွီ၏ အတိတ်ဘဝကို ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သည်မှာ ထိုအချိန်က ထိုက်ဟောင်နတ်ဘုရားမှန်သည် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့ကြောင်း သက်သေပင်။ သူသည် ရှဲ့အာမန်ကို လိမ်ညာစကားအချို့ ပြောခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း အားလုံးကတော့ လိမ်ညာချက် မဟုတ်နိုင်ပေ။

'အဘိုးကြီးတို့ကော... ဒီကိစ္စကို သတိထားမိကြရဲ့လား၊ လက်ဦးမှု ရအောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား...'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။

"ဒီနေရာမှာ ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ရအောင်၊ သူတို့ရဲ့ ဒီသော့က တကယ်ပဲ မိစ္ဆာတံခါးကြီးကို ဖွင့်နိုင်မလားဆိုတာ ငါ မြင်ချင်သေးတယ်"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

"ကောင်းပါပြီ" ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည်လည်း ဤပညာရပ်က လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုအတွက် မည်မျှအထိ ဘေးဒုက္ခကြီးမားစေနိုင်သည်ကို သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။

စက္ကူရြပ်ဖြူ မှာတော့ ဘေးမှနေ၍ နားမလည်နိုင်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသော ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးနေကြသည်ဟုသာ ခံစားနေရတော့သည်။

အခန်း (၁၅၆၄) - ငါနိုးလာပြီ ငါနိုးလာပြီ

ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် အထက်ပိုင်း စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးမှသည် အောက်ခြေ အခြေခံအဆင့် တပည့်များအထိ အားလုံးမှာ တစ်ချိန်တည်းတွင် မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။

ရက်ပေါင်းမည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်မသိ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အတိုင်းအထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်လှသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာသည်။

"ငါနိုးလာပြီ ငါနိုးလာပြီ"

သူသည် တရားကျင့်ရာ ကျောက်ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီး ဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံတက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"လူအားလုံး... နိုးနေတဲ့သူမှန်သမျှ ဒီကိုလာပြီး လူစုကြစမ်း "

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရာနှင့်ချီသော ပုံရိပ်များမှာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်မှာ ဘိုးဘေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး မျက်ရည်များပင် ကျလာသည်။

"ဘိုးဘေး... ဘိုးဘေး ဘာမှမဖြစ်တာ တော်ပါသေးတယ်၊ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံး မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို ကြုံနေရတယ် "

ဘေးဒုက္ခသုံးပါး၊ ကပ်ဘေးကိုးပါး အရ ဘေးဒုက္ခသုံးပါးသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် နှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် တို့တွင် တစ်ကြိမ်စီသာ ပေါ်ပေါက်ရမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ရှေးယခင်ကတည်းက မပြောင်းလဲသော နိယာမတရား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုနိယာမမှာ ပျက်ပြားသွားပြီ။

အော်ဟစ်ငိုယိုနေသော ထိုကျင့်ကြံသူမှာ ထင်ရှားလှသော ဝိညာဥ်သန္ဓေသားအဆင့်နှောင်းပိုင်း တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ကျန်တဲ့သူတွေကော... မိစ္ဆာကပ်ဘေးထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းလား "

စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးသည် ထိုမူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

အတည်ပြုချက် ရပြီးနောက်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် နားလည်ရခက်သော ဘာသာစကားတစ်ခုဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဝါတာရှီ အာဂစ်စမီသာ"

ရာနှင့်ချီသော ကျင့်ကြံသူများထဲမှ ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ထိုစကားကို နားလည်ပုံရပြီး ပြိုင်တူပင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ကီမုချီ.....ကီမုချီ"

ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိဘဲ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေမိကြသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးသည် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ဘာဖြစ်မှန်းမသိ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော ကျင့်ကြံသူများဆီသို့ လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"အားလုံး သေကြစမ်း ဒါက မိစ္ဆာလောကပဲ၊ လူ့လောကဆိုတာ မရှိတော့ဘူး မင်းတို့က မနိုးထနိုင်ဘူးဆိုမှတော့ ငါတို့မျိုးနွယ်စုအတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ မဟာစီမံကိန်းကို အနှောင့်အယှက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ် "

ထိုဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူမှာလည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု ဘောင်ထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။

ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဘိုးဘေးပြောနေသော စကားများကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ကြချေ။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်လှသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... ဘိုးဘေး မိစ္ဆာဝင်နေပြီ"

သို့သော် သူတို့ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မမီတော့ပေ။

စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်၏ စွမ်းအားရှေ့တွင် သူတို့မှာ သေမည့်နေ့ကို စောင့်ရုံမှလွဲ၍ ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှု၊ မကျေနပ်မှုများနှင့်အတူ အချို့က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေကြသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးမှာ မှင်တက်ကာ ရပ်နေပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သဲပွင့်များကဲ့သို့ ပြိုကွဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူနှင့်အတူ ခုနက 'ကီမုချီ......ကီမုချီ' ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည့် ဆယ်ဂဏန်းခန့်သော သူများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

"ဘာ... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..." ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်နေမိသည်။

"ဘိုး... ဘိုးဘေး သေသွားပြီ။ အခု ဒီဂိုဏ်းမှာ စီနီယာက ကျင့်ကြံခြင်း အမြင့်ဆုံးပဲ၊ ဒါဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ စီနီယာ သိသလား ဘိုးဘေးက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာဝင်သွားတာလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အင်း... မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာဝင်သွားတာ။ အခု မိစ္ဆာကပ်ဘေး ကျရောက်နေပြီ၊ မြှူဆွယ်မှုတွေကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထဲ ကျသွားမယ့်သူတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်။ သူတို့က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ တွေ့တာနဲ့ တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ကြ"

အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း အလျင်အမြန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မည်သည့်အချိန်က ရောက်နေမှန်းမသိသော လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နေပါဦး ဤလူကများ မိစ္ဆာဝင်နေသော ဘိုးဘေးကို သတ်လိုက်တာလား လူတိုင်း ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို လက်ဖျစ်တစ်ချက်အတွင်း သတ်နိုင်သည်ဆိုပါက ဤသူမှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သနည်း ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် မဟာပညာရှင်ကြီးများလား။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကို ထိန်းချုပ်ကာ အမြန် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မျိုးဆက်သစ်က စီနီယာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ စီနီယာ ခုနက ပြောတဲ့ စကားက..."

"ငါ တစ်ခါပဲ ပြောမယ်၊ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မပြောဘူး။ မင်းတို့ဆီမှာ မိစ္ဆာကပ်ဘေးကနေ မနိုးသေးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ သူတို့ နိုးလာတဲ့အခါ ခုနက မင်းတို့ဘိုးဘေး ပြောသွားတဲ့ စကားနဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ပြန်ထူးရင် အကြောင်းပြချက် မမေးနဲ့၊ တန်းသတ်ပစ်လိုက်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မိစ္ဆာဝင်သွားလို့ပဲ"

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ..." မူလဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူက တရစပ် ခေါင်းညိတ်သည်။

"သူ ခုနက ပြောသွားတဲ့ စကားကို ပြန်ပြောကြည့်စမ်း"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"ဝါတာရှိ အာဂစ်စမီသာ"

"အင်း... အသံထွက်က နည်းနည်း လွဲနေပေမဲ့ အကြမ်းဖျင်းတော့ ဆင်တူပါတယ်၊ လောက်ငှမှာပါ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ လှည့်ထွက်၍ လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူအချို့ နိုးလာပြန်သည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူက မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း စိတ်အာရုံဖြင့် မှာကြားလိုက်သည်။

"ခုနက စီနီယာကြီး ပြောသွားတာ ရှိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် မိစ္ဆာကပ်ဘေး ကျရောက်တာက ငါတို့ ကျင့်ကြံရေးလောကအတွက် ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုပဲ။ မင်းတို့ နိုးလာတဲ့သူတွေကို စကားလျှောက်မပြောနဲ့ဦး၊ ငါ သူတို့ကို စမ်းသပ်မယ် "

"ဟုတ်ကဲ့ "

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ကျန်သည့်သူများကို ခေါ်ကာ ခုနက နိုးလာသော ကျင့်ကြံသူများထံ သွားလိုက်သည်။

"ဝါတာရှီ အာဂစ်စမီသာ"

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ အယောက် ၁၀၀ ခန့်ထဲမှ ၁၀ ယောက်ကျော်ခန့်က အလိုအလျောက် ပြန်ထူးလိုက်သည်။

"ကီမုချီ....ကီမုချီ"

ကျန်သည့်သူများမှာမူ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း၊ ဘိုးဘေးက ဘာတွေပြောနေမှန်း မသိဘဲ ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။

"သတ်"

ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ခုနက ပြန်ထူးလိုက်သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ၁၀ ယောက်ကျော်မှာ နေရာတင်ပင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

လေဟာနယ်ထဲမှ နေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် အပြုံးရိပ်လေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စီနီယာ... ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်းကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့ပြီ ထင်တယ်"

ပြောပြီးနောက် သူသည် စက္ကူရုပ်ဖြူကို ကြည့်ကာ

"အဖြူ...ဝိညာဥ်ဖမ်းစီးရေးဌာန နဲ့ ယင်ချောင်စီဌာန က လူတွေကို ပူးပေါင်းခိုင်းလိုက်။ သေဆုံးသွားတဲ့ ဒီလွင့်မျောဝိညာဉ်တွေကို မရဏလမ်းပေါ် ခေါ်လာခဲ့၊ ဒါပေမဲ့ သေချာ ကြပ်မတ်ရမယ်၊ အကုန်လုံးကို အကျဉ်းချထားလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

စက္ကူရုပ်ဖြူက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

ယခုအခါ ၎င်းသည်လည်း ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို အနည်းငယ် နားလည်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ... ကျင့်ကြံရေးလောကကို ဦးတည်ထားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီးလား သူ လူသားဘဝတုန်းကလည်း ဒီလို ဘေးဒုက္ခမျိုးတွေအကြောင်း ကြားဖူးခဲ့ပေမဲ့ ဒီနေ့မှသာ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းပြောတဲ့ နည်းလမ်းက ဘာလဲ"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ယင်လောကမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ပြင်နေတယ်။ သူတို့ ဘာမှလုပ်စရာ မလိုဘူး၊ တိုက်ခိုက်စရာလည်း မလိုဘူး။ ကျင့်ကြံရေးလောကမှာ ဘေးဒုက္ခကြီး ကျရောက်နေပြီလို့ လိုက်ပြီး ဝါဒဖြန့်ပေးရုံပဲ။

ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် မိစ္ဆာကပ်ဘေးက နိုးလာရင် စကားနဲ့ စမ်းသပ်ဖို့ လိုက်ပြောခိုင်းမယ်။ ဒါဆိုရင် အချိန်တိုအတွင်းမှာတော့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အောင်မြင်လိမ့်မယ်။

အချိန်ကြာလာရင် ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု ရှိသွားမယ်၊ ဘေးကလူက မိစ္ဆာဝင်နေမှန်း အသေအချာ မသိရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ သတိထားမိသွားမယ်၊ ရုတ်တရက် အသတ်ခံရတာမျိုးတော့ မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့"

ဖန့်ချန်က စိတ်အာရုံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အချိန်ကြာလာရင်... အပြန်အလှန် ထိန်းညှိထားတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမှာပေါ့ "

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

"သာမန်လူသားတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... တကယ်တမ်း ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်ရင်း

"သူတို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံမရှိဘူး၊ ဒီကောင်တွေကလည်း ကျွန်တော်တို့ထက် ပိုပြီး မြင့်မြတ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ သာမန်လူတစ်ယောက်ကနေ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့အဆင့်အထိ ရောက်ဖို့ဆိုတာ နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် ကြာဦးမှာလဲ "

"အများကြီး ကြာမှာပေါ့"

ဝိညာဉ်မယ်တော်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျွန်တော် ပြောသားပဲ... အခြေအနေက ထင်ထားသလောက် မခက်ခဲပါဘူး..."

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အစောပိုင်း ကာလမှာသာ အပြန်အလှန် ထိန်းညှိထားနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ သူတို့ ဒီပညာရပ်ကို မသုံးရသေးတဲ့ နေရာတွေမှာ ကြိုတင် ဝါဒဖြန့်ထားနိုင်မယ်ဆိုရင် လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုမှာ အချိန်တိုအတွင်း ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်မသွားနိုင်တော့ဘူး။

အရေးကြီးဆုံး အချက်ကတော့ ဒီတစ်ခေါက် စောင့်ကြည့်မှုအရ ရန်သူတွေရဲ့ ဒီပညာရပ် အောင်မြင်မှုနှုန်းဟာ ၁၀ ပုံ ၁ ပုံလောက်ပဲ ရှိနိုင်တာပါပဲ။ ဒါဟာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ သတင်းပဲ။

"စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့ တခြားနေရာတွေကို ဆက်သွားကြည့်ရအောင်"

နောက်ထပ် အချိန်အတန်ကြာတွင် လူတစ်ယောက်နှင့် ဝိညာဉ်နှစ်ဦးတို့သည် ထိုနယ်မြေအတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

မိစ္ဆာကပ်ဘေးကြောင့် အတိတ်မှတ်ဉာဏ် နိုးထလာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ၁၀ ပုံ ၁ ပုံသာ ရှိသည်ကို ဖန့်ချန် အသေအချာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ။

"နယ်မြေတစ်ခုတည်းက အချက်အလက်နဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး"

"တခြား နယ်မြေတွေကို သွားကြည့်ဦးမယ်"

ဖန့်ချန်သည် ယင်လောကငယ်သို့ ပြန်သွားကာ တခြားနယ်မြေများကို စောင့်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယင်လောကရှိ ဌာနများအားလုံးကို အကြောင်းကြားကာ လူအင်အား ထုတ်နှုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ယခုအခါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန ကို မတည်ထောင်ရသေးသဖြင့် ဌာနအသီးသီးမှ လူအင်အားကို သုံး၍ ဝါဒဖြန့်ခြင်း လုပ်ငန်းကို ယာယီ ကူညီခိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။