အခန်း (၁၅၆၅-၁၅၆၆)

အခန်း (၁၅၆၅) - ရေရှည်စီမံကိန်းကြီး

ရှယွန်းရှင်းသည် လက်ထဲတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့်ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ အလွန်ပင် ရဲရင့်တက်ကြွသော အမူအရာဖြင့် လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက်ရေးဌာန ထဲသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။

"ယွန်းရှင်းလေး ပြန်လာပြီလား၊ ဒီတစ်ခေါက် တာဝန်ကော အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အဆင်ပြေပါတယ်"

ရှယွန်းရှင်းက နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက်ရေးဌာန အတွင်း၌ လူအများအပြား လျော့နည်းနေသည်ကို သူမ သတိပြုမိသွားသည်။ ကျန်ရှိနေသော သူအချို့မှာလည်း အလွန်အမင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး အလျင်စလို သွားလာနေကြရာ သူမ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက်ရေးဌာန မှာ အစီအစဉ်ကြီးတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား၊ ဘာလို့ လူတိုင်းက ဒီလောက် အပြေးအလွှား ဖြစ်နေကြတာလဲ"

ရှယွန်းရှင်းက လူတစ်ယောက်ကို လှမ်းဆွဲကာ မေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူသည်လည်း ရှယွန်းရှင်း၏ နောက်ခံမှာ မသေးလှကြောင်း သိထားသည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မမြင့်မားလှသော်လည်း ရှကျီအရှင်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူဖြစ်သဖြင့် မပေါ့ဆရဲဘဲ အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

"ယွန်းရှင်းလေး... အခု ယင်လောကရဲ့ အရှင်တွေ အားလုံးက ဒီမှာ စုပြီး အရေးကြီးကိစ္စတွေကို တိုင်ပင်နေကြတာဗျ။ စစ်အင်အား ထုတ်မိန့်ကိုလည်း ထုတ်ပြန်ထားတယ်။

ဌာနအသီးသီးမှာ လုပ်ငန်းစဉ်တွေ မပျက်ယွင်းရုံလောက်ပဲ လူချန်ထားပြီး ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံး လက်ရှိအလုပ်တွေကို ရပ်နားပြီး အမိန့်ကို နာခံရမယ်လို့ ဆိုထားတယ်။ မင်း ပြန်မလာခင်လေးတင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်သုတ်ကတော့ လူ့လောကကို ထွက်ခွာသွားပြီ"

"ဘယ်လိုကိစ္စကြီးမို့လို့ အရှင်တွေ အကုန်လုံး စုဝေးတိုင်ပင်ပြီး လူအင်အား ဒီလောက်အများကြီး သုံးနေရတာလဲ"

ရှယွန်းရှင်းမှာ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အမြန်မေးမြန်းလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက်

"ကျွန်တော်လည်း အတိအကျတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကြားရသလောက်တော့ လူ့လောကမှာ မိစ္ဆာကပ်ဘေးတွေ ဖြစ်နေတယ်လို့ သိရတယ်..."

"မိစ္ဆာကပ်ဘေး"

ရှယွန်းရှင်းက မှင်တက်စွာ ဆိုသည်

"ဘေးဒုက္ခသုံးပါး၊ ကပ်ကပ်ကိုးပါးဆိုတာ ရှေးကတည်းက ရှိတာပဲ၊ ဒါက ငါတို့ ယင်လောကက ဝင်ပါရမယ့်အထိ အရေးကြီးလို့လား။ ပြီးတော့ ငါတို့ ဝင်ပါချင်ရင်တောင် အဲဒီလောက် စွမ်းအားမှ မရှိတာ။ လွင့်မျောဝိညာဉ်တွေက လူ့လောကမှာ ဘာကိုမှ ထိတွေ့လို့မရတာလေ..."

"ဒါနဲ့ ပတ်သက်လို့ ပြောရရင်... တခြားနေရာက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလည်း ရှန့်ကျင်းမြို့ကို လာနေကြပြီ။ ရှန့်ကျင်းမြို့က လူတွေကတော့... အရင်ကတည်းက ဘွဲ့တံဆိပ်နှင်းအပ်ခြင်း ကို လက်ခံရရှိထားပြီးသားပဲ"

တစ်ဖက်လူက အသံကို နှိမ့်ကာ

"ဖန့်အရှင် က ကျွန်တော်တို့အားလုံးကို ဘွဲ့တံဆိပ်တွေ နှင်းအပ်ပေးခဲ့တာ။ အဲဒီလို လက်ခံရရှိပြီးရင် လူ့လောကကို သွားတဲ့အခါ လူတွေနဲ့ စကားပြောလို့ ရပြီလို့ ဆိုတယ်"

"ဖန့်အရှငါ"

ဝမ်းကွဲအစ်ကိုလား

ရှယွန်းရှင်းက အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်

"ဖန့်အရှင်က အခု ဘယ်မှာလဲ"

"ထွက်သွားပြီလေ... မင်း ပြန်မလာခင်လေးတင် ထွက်သွားတာ"

"ထွက်သွားပြီလား..."

ရှယွန်းရှင်းသည် လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက်ရေးဌာန ၏ အစည်းအဝေးခန်းမကြီးဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

အရေးကြီးသော အစည်းအဝေးများရှိလျှင် ဤနေရာတွင်သာ ပြုလုပ်လေ့ရှိသဖြင့် ရှကျီမှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေမည်မှာ သေချာပေသည်။

အစည်းအဝေးခန်းမ

ရှကျီ၏ မျက်လုံးများက အရှင်တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တစ်လှည့်စီ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေသည်။

ဇောင်ယင်းဌာန မှ ရှန်ထူချန်း။

ယင်စစ်သည်ဌာန မှ ချိုးကျင်။

တရားသူကြီးဌာန မှ ကျန်းယွီရှု။

ယင်ချောင်စီဌာနမှ ချီထျန်းရန်။

ဝိညာဥ်ဖမ်းစီးရေးဌာနမှ ခုန်းကျင့်။

ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန မှ ရှောင်လန်။

သိုင်းနတ်ဘုရားဌာန မှ ရှုကျင်းထော်။

၎င်းအပြင် အရေးပါသော အရှင်အချို့ဖြစ်သည့် နေ့ကင်းလှည့်အရှင် တုယွန်းရွှိ နှင့် ညကင်းလှည့်အရှင် ကျင်ရွှေ တို့လည်း ရှိနေကြသည်။

"အားလုံးပဲ... ခုနက ကျွန်တော်ပြောတာတွေကို သေချာကြားလိုက်ကြရဲ့လား။ ဒီတစ်ခေါက် ဝါဒဖြန့်ရမယ့် အချက်အလက်တွေကို အားလုံးက တစ်ခေါက်စီ ပြန်ပြောပြပေးစေချင်ပါတယ်"

ရှကျီက ပြုံးလိုက်ရင်း

"ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို မယုံလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီကိစ္စက အရမ်းကြီးမားလွန်းလို့ အမှားအယွင်းမရှိအောင် သတိထားရမှာမို့လို့ပါ"

ပြောပြီးနောက် သူက သိုင်းနတ်ဘုရားဌာနမှ ရှုကျင်းထော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်ရှု... ခင်ဗျားက အရင်စပြောပါ"

အားလုံး၏ အကြည့်မှာ ရှုကျင်းထော်ထံသို့ ရောက်သွားသည်။ ဤသူမှာ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ ရူးသွပ်သူဖြစ်ပြီး ဌာန၏ ကိစ္စရပ်များကို ပုံမှန်အားဖြင့် ဝင်မပါတတ်ကြောင်း အားလုံး သိကြသည်။

ရှုကျင်းထော်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်။

"ငါက သိုင်းပညာကိုပဲ ဝါသနာပါတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဦးနှောက်မရှိဘူးလို့တော့ မဆိုလိုဘူး။

၁။ ဌာနအသီးသီးက အရှင်တွေဟာ မိမိတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နယ်မြေအသီးသီးမှာ လူ့လောက ကျင့်ကြံရေးလောကဆီ မိစ္ဆာကပ်ဘေးအကြောင်းကို ဝါဒဖြန့်ပေးရမယ်။

၂။ ဝါဒဖြန့်တဲ့အခါမှာ ဖျောင်းဖျနားချတာကို အဓိကထားရမယ်၊ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အရမ်းကို ငြင်းဆန်လာရင်တော့ အခြေအနေအရ လက်နက်သုံးလို့ရတယ်။

၃။ မိစ္ဆာကပ်ဘေး ကာလအတွင်းမှာ အရှင်တွေဟာ မိမိနယ်မြေကို သေချာစောင့်ကြည့်ရမယ်၊ ထူးခြားတာရှိရင် ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမယ်။

၄။ ငါတို့ရဲ့ ဇာတ်မြစ်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ မဖော်ပြရဘူး"

"လက်ခုပ်တီးပါဦး"

ရှကျီက အရင်ဆုံး လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ လက်ခုပ်သံများ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှကျီက အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးလျက်

"လောလောဆယ်တော့ ဒီအချက်တွေပါပဲ။ ဒီကိစ္စက အကျိုးသက်ရောက်မှု အရမ်းကြီးလွန်းလို့ ဟိုပုဂ္ဂိုလ် ကိုယ်တိုင်တောင် အကြီးအကျယ် ဘွဲ့တံဆိပ်တွေ နှင်းအပ်ခဲ့ရတာဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့လည်း သဘောပေါက်မှာပါ"

လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံနေကြသည်။

ဟိုပုဂ္ဂိုလ် (ဖန့်ချန်) သည် ရှန့်ကျင်းမြို့တွင် ရုတ်တရက် ဘွဲ့တံဆိပ်များ နှင်းအပ်ကာ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုကိစ္စမှာ တကယ့်ကို ပြင်းထန်လှကြောင်း သိနိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့ရင်ထဲတွင် ရှင်းမရသည့် သံသယအချို့ ရှိနေသေးသည်။

"ရှအရှင် ဒီမိစ္ဆာကပ်ဘေးက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။ ခင်ဗျားပြောသလိုဆိုရင် မိစ္ဆာကပ်ဘေးဖြစ်တာနဲ့ ဒီနယ်မြေမှာ ဘယ်သူမှ မလွတ်နိုင်ဘူးပေါ့ ကျင့်ကြံသူတွေရော၊ သာမန်လူတွေရော အကုန်လုံး မိစ္ဆာကပ်ဘေးရဲ့ လွှမ်းမိုးခြင်း ခံရမှာလား "

ရှန်ထူချန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒီမေးခွန်းကိုသာ ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေရင် အခု ဒီနေရာမှာ ရပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပိုတာတွေ မမေးပါနဲ့၊ အလုပ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ"

ရှကျီက လက်ယမ်းပြကာ

"နောက်ထပ် တစ်ခုကတော့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဖွဲ့စည်းဖို့ကိစ္စကိုလည်း တစ်ပြိုင်တည်း လုပ်သွားရမယ်။ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ တုယွန်းရွှိနဲ့ ကျင်ရွှေတို့က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အရှင်တွေအဖြစ် တာဝန်ယူဖို့ သင့်တော်တယ်။

အားလုံးပဲ ဒီနေ့ လက်မြှောက် ဆုံးဖြတ်ပေးကြပါ။ အတည်ပြုပြီးရင် ဌာနအသီးသီးက လူအင်အားအချို့ကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဆီ လွှဲပြောင်းပေးရမယ်။

အခြေအနေတွေ ငြိမ်သက်သွားရင်တော့ ဒီကိစ္စက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အလုပ်ပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ အရင်အတိုင်း ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ် ဆက်ထမ်းဆောင်ကြရုံပဲ"

"ဒီကိစ္စက... နေ့ကင်းလှည့်နဲ့ ညကင်းလှည့် မျိုးနွယ်စုတွေအတွက် တကယ်ကို သင့်တော်ပါတယ်"

"လိုအပ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ယင်ချောင်စီဌာနကနေ ဘေးကနေ ကူညီပေးပါ့မယ်"

လူတိုင်းက လက်မြှောက်ကာ ရှကျီ၏ အဆိုပြုချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်ကြသည်။ အစည်းအဝေးပြီးနောက်တွင် အရှင်များမှာ အလျင်အစလို ထွက်ခွာသွားကြသည်။ တံခါးဝတွင် ရှယွန်းရှင်းနှင့် တွေ့သောအခါတွင်လည်း အားလုံးက နွေးထွေးပျူငှာစွာ နှုတ်ဆက်သွားကြသည်။

ရှယွန်းရှင်းက အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အစည်းအဝေးခန်းမထဲသို့ ဝင်ကာ ရှကျီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကို... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"ကိစ္စကြီးပဲ၊ မင်း ပြန်လာတာ ကွက်တိပဲ။ မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုဆီ သွားတွေ့ရအောင်၊ လမ်းမှာ ငါ ပြောပြမယ်"

ဟူကျောင်မြို့နှင့် သက်ဆိုင်သော လူ့လောကနယ်မြေတွင် ဖန့်ချန်သည် ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်၊ အမဲလေးတို့နှင့်အတူ အချိန်အတန်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ယခင်က ရရှိထားသော အချက်အလက်များမှာ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

"မှတ်ဥာဏ်မေ့ခြင်းကနေ နိုးထနိုင်စွမ်းက ၁၀ ပုံ ၁ ပုံပဲ ရှိတယ်၊ အဲဒီထဲမှာလည်း အများစုက သာမန်လူတွေပဲ။ သူတို့ရဲ့ အတိတ်ဘဝက ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးကျယ်ခဲ့ပါစေ၊ အသစ်ကနေ ပြန်ကျင့်ကြံဖို့ဆိုတာ အချိန်တစ်ခု လိုဦးမှာပဲ"

"ဒီမြင့်မြတ်သော သားတော်က အောက်ခြေနယ်မြေ ခြောက်ခုမှာ ဒီစမ်းသပ်မှုကို လုပ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် အထက်ပိုင်း နယ်မြေ သုံးခုက ကျင့်ကြံသူတွေ သတိမထားမိစေချင်လို့ပဲ"

"တကယ်လို့ အထက်ပိုင်း နယ်မြေက ထိပ်တန်း အင်အားစုတွေသာ ဒါကို သိသွားရင် သူတို့ ဝင်စွက်ဖက်မှာ သေချာတယ်။ ဘယ် အဆင့် ၉ မသေမျိုးမှ မိစ္ဆာကပ်ဘေး ပေါ်ပေါက်လာတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီတစ်ခေါက် စမ်းသပ်မှုက နည်းနည်း အလျင်စလို နိုင်နေသလိုပဲ။ နိုးထမှုနှုန်းက ထပ်တိုးမလာနိုင်တော့လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ်... သူတို့အတွက် အချိန်သိပ်မရတော့လို့ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုကို သိမ်းပိုက်မယ့် အစီအစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ချင်နေတာလား "

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်တိုအတွင်းမှာတော့ ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိသေးဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒီသားတော်ကလည်း ဒါဟာ ရက်ပိုင်းအတွင်း ပြီးမယ့် အလုပ်မျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွန်ရှည်လျားတဲ့ ရေရှည်စီမံကိန်းကြီး တစ်ခုဆိုတာ သိထားပုံရတယ်"

"သူ သူ့ကိုယ်သူ ပေးထားတဲ့ အချိန်က နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၊ သောင်းချီတောင် ကြာနိုင်တယ်"

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ဖန့်ချန် စိတ်အနည်းငယ် အေးသွားသည်။ ဤမျှလောက် ကြာမြင့်သော အချိန်ရှိလျှင် သူလည်း အဆင့် ၉ သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရရှိသွားလျှင် သူသည် ယခုကဲ့သို့ ဘေးမှနေ၍ ကူညီပေးရုံသာမကဘဲ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ပါဝင်တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူတွင်လည်း နောက်ထပ် အင်အားဖြည့်တင်းမှုများ မရှိနိုင်ချေ။ အဆင့် ၉ ကျန်းမိုသက်သက်သာ ဆိုပါက မည်သူက အနိုင်ရမည်ကို မပြောနိုင်သေးပေ။

ဖန့်ချန်၏ ထင်မြင်ချက်မှာ စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သမိုင်းကြောင်း ခိုင်ခိုင်လုံလုံ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခု၏ အစောပိုင်း ကာလက အရှင်သခင်များမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု များ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကြားဖူးခဲ့သဖြင့် ၎င်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းခဲ့ဖူးသည်။

ရှေးကျလှသော အချိန်ကာလတစ်ခုတွင် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တို့သည် တကယ့်ကို ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် အချိန်အတန်ကြာ အပြန်အလှန် ထိန်းညှိထားသည့် အခြေအနေမျိုးလည်း ရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ကာလမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင်မူ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်တို့မှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်နေကြပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တို့၏ အခြေခံအင်အားမှာ လူသားတို့၏ တစ်သောင်းပုံတစ်ပုံမျှပင် မရှိတော့ချေ...

"ဖန့်ကြီး... ယွန်းရှင်းက မင်းကို မတွေ့ရတာ ကြာလို့ဆိုပြီး လိုက်လာတယ်၊ မင်းနဲ့ တွေ့အောင် ငါ ခေါ်လာခဲ့တာ"

ရှကျီက ရှယွန်းရှင်းကို ခေါ်ကာ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဝမ်းကွဲအစ်ကို"

ရှယွန်းရှင်းက ပျော်ရွှင်စွာ ခေါ်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် သူမနှင့် ခေတ္တ စကားပြောဆိုကာ အားပေးစကားများ ပြောပြီးနောက် ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်နှင့်အတူ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

"အစ်ကိုကလည်း အရမ်း အလုပ်များတာပဲ..."

ရှယွန်းရှင်းက တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်သည်။

ရှကျီက အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးလျက်

"ငါ မင်းကို ဒီနယ်မြေထဲ လိုက်ပြမယ်၊ ဒီမိစ္ဆာကပ်ဘေးက ဘယ်လောက် အန္တရာယ်ကြီးလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

"ဟုတ်ကဲ့" ရှယွန်းရှင်း၏ အမူအရာမှာလည်း လေးနက်သွားတော့သည်။

အခန်း (၁၅၆၆) - ဖန့်ဆရာ... ကျွန်မတို့ မတွေ့ရတာ ရာစုနှစ်ချီနေပြီနော်

"အရှင်မင်းကြီး အခု ဒီယင်လောကငယ်မှာ နယ်မြေ ဘယ်လောက်တောင် ကျန်ပါသေးသလဲ"

တစ်နေရာအရောက်တွင် ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ယင်လောကငယ်မှာ ကျန်တဲ့နယ်မြေက... တကယ်တော့ လက်တစ်ဆုပ်စာပဲ ရှိတော့တာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ဖူထူလောက က ဒါကို ယင်လောကငယ်လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့"

ဖန့်ချန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း

"ယင်လောက အထွတ်အထိပ် ရောက်ခဲ့စဉ်တုန်းကတော့ နယ်မြေအကျယ်အဝန်းဟာ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုနဲ့ ထပ်တူနီးပါး ရှိခဲ့တာ။ အခုတော့ ယင်လောကငယ်ဟာ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ပြန့်ကျဲနေပြီး အောက်ခြေနယ်မြေ ခြောက်ခုစလုံးနဲ့ ထိစပ်နေပေမဲ့ တကယ်တမ်း တွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် အရင်က နယ်မြေရဲ့ တစ်သောင်းပုံတစ်ပုံတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"

ယင်လောကငယ်နှင့် သက်ဆိုင်သော နယ်မြေသည် ကျယ်ပြောလှသော လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုတွင် တစ်သောင်းပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယခု သူတို့ မြင်တွေ့နေရသော နေရာအချို့တွင် မိစ္ဆာကပ်ဘေး ကြုံနေရသည်ဆိုပါက သူတို့ မမြင်နိုင်သော နေရာအမြောက်အမြားတွင်လည်း မိစ္ဆာကပ်ဘေးများ ကျရောက်နေနိုင်ပေသည်။

"တကယ်ပဲ အထွတ်အထိပ်ကာလကို မမီတော့ဘူးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဒီပညာရပ်ကို သုံးဖို့ဆိုရင် အဆင့် ၁ မသေမျိုး တစ်ယောက်ကို ယဇ်ပူဇော်ရတယ်၊ နယ်မြေတစ်ခုအတွက်တင် လူအများကြီး လိုတာပဲ"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း

"အခြေအနေက ငါတို့ ထင်ထားတာထက်တော့ နည်းနည်း ပိုကောင်းနေပါသေးတယ်"

"ဟုတ်တယ်" ဖန့်ချန်ကလည်း ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။

ဒီတစ်ခေါက် ရန်သူတွေဟာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ရာပေါင်းများစွာကို လမ်းဖောက်တဲ့ ကျောက်ခဲတွေအဖြစ် အသုံးချခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဤပညာရပ်ကို အတိုင်းအတာကြီးကြီးမားမား အသုံးပြုရန်အတွက် သူတို့တွင် အဆင့် ၁ မသေမျိုး ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သောင်းပေါင်းများစွာ ရှိနေနိုင်ပါ့မလား။

"ဒါဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်မယ့် အပြန်အလှန် ထိန်းညှိတိုက်ခိုက်ရမယ့် တိုက်ပွဲကြီးပဲ"

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထိုနယ်မြေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနေရာကား သိုင်းဝိညာဥ်နယ်မြေ နှင့် သက်ဆိုင်သော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မိစ္ဆာကပ်ဘေးမှာ နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ လူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နိုးထလာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနယ်မြေမှ အချက်အလက်များကို စုဆောင်းပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ကျွယ်မင်ယင်လောက သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းကွမ်မြို့မှ ရှင်းကျုံးနှင့် အဖွဲ့ကို မိစ္ဆာစကားများကို သင်ကြားပေးရန် ညွှန်ကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခေါက် သူ ပြန်လာသည့်အခါ သူ၏ လက်အောက်မှ ဝိညာဉ်များသည် မိစ္ဆာများ၏ ဘာသာစကားကို ပြောဆိုနိုင်ကာ ဟန်ဆောင်ကောင်းကောင်းဖြင့် ရန်သူ့အတွင်းထဲအထိ ထိုးဖောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဖန့်ချန်က သူ၏ စစ်တပ်အတွေ့အကြုံများကို အသုံးချကာ ပြင်ဆင်ထားသော တန်ပြန်နည်းဗျူဟာ တစ်ခုပင်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် လူသားမျိုးနွယ် အားနည်းလာပါက ရန်သူ့အတွင်းထဲသို့ လူသားတစ်စု ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ အတွင်းအပြင် ညှပ်တိုက်နိုင်ရန် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ နယ်မြေသို့ ရောက်သောအခါ ဖန့်ချန်သည် ရုတ်တရက် ရင်းနှီးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီနေရာက သိုင်းဝိညာဥ်နယ်မြေရဲ့ ဖုန်းဟိုင်ဂြိုဟ်လား"

ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန် လေးနက်သွားတော့သည်။

သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝိညာဉ်ခွဲထွက်စဉ် က ရောက်ခဲ့သည်မှာ ဖုန်းဟိုင်ဂြိုဟ်ရှိ ဝေါ့လုံကျောင်း ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဖူယွမ်ကျူးသည် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားစဉ်ကလည်း ဤဖုန်းဟိုင်ဂြိုဟ်တွင်ပင် အခြေချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာကား နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာနေရာပင်။

သူသည် ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်ကို ခေါ်ကာ ဖူယွမ်ကျူး ချထားသော တားမြစ်ချက်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း အတွင်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်းကို ဂိုဏ်းကြီးလေးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

၎င်းတို့မှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ အဓိကထားသော ဆင်စိမ်းဂိုဏ်း၊ မဟာတာအိုစာကြည့်တိုက် ၊ ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ လင်ယွန်းဓားဂိုဏ်း နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလေ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားလေဖြစ်သော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများ၏ နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။

နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း၏ ပညာရပ်များမှာ အလွန်ပင် စုံလင်လှရာ ၎င်းမှာ ဖူယွမ်ကျူးက မဟာတရားတော် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေရန် တမင်ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဖန့်ချန်သည် ဖူယွမ်ကျူး၏ အရှိန်အဝါကို မခံစားရသဖြင့် စိတ်အနည်းငယ် အေးသွားသည်။

သူသည် ဖုန်းဟိုင်ဂြိုဟ်တွင် မရှိဘဲ မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို မကြုံရသေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဖန့်ချန်သည် နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း ဆီသို့ အမြန်သွားကာ ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ဖွင့်လိုက်ရာ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ရွှင်ရှီးယင်း နှင့် ကျန်းထျန်းအိုက် တို့ကို ရှာတွေ့သွားတော့သည်။

နတ်ဘီလူးဂိုဏ်းတွင် ဤနှစ်ဦးသာလျှင် သူနှင့် သံယောဇဉ် အလွန်နက်ရှိုင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က သတိပြုမိသွားကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မေးသည်။

"ဒီမှာ မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ ရှိနေတာလား"

"ဟုတ်တယ်" ဖန့်ချန်က ခပ်တိုးတိုး ခေါင်းညိတ်သည်။

"တကယ်လို့... သူတို့သာ နိုးထသွားခဲ့ရင် (မိစ္ဆာဝင်သွားရင်) ဘယ်လိုလုပ်မလဲ "

"သတ်ပစ်မယ်... ပြီးရင် သူတို့ကို ကျွယ်မင်ဂြိုဟ်မှာ အတူတူ ဝင်စားခိုင်းမယ်"

ဖန့်ချန်က ဝေခွဲမနေဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ လက်ရှိ လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပင်။ တခြားသူများကို သူ လွှတ်ထားနိုင်သော်လည်း ရွှင်ရှီးယင်းနှင့် ကျန်းထျန်းအိုက်တို့သာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက သူ မဖြစ်မနေ ဝင်ပါရပေလိမ့်မည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်အောက်တွင် ရွှင်ရှီးယင်းနှင့် ကျန်းထျန်းအိုက်တို့သည် မိစ္ဆာကပ်ဘေး၏ နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေ့တစ်ဦးမှာ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများ ပြုံးနေကာ ပျော်ရွှင်စရာ တစ်ခုခုကို မြင်နေရပုံရပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာမူ တစ်ခါတစ်ရံ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ ရယ်မောလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်နှင့် မိစ္ဆာကပ်ဘေးထဲတွင် ဘာတွေ မြင်နေရသည်မသိချေ။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် လူအချို့မှာ မိစ္ဆာကပ်ဘေးမှ အဆက်မပြတ် နိုးလာကြသည်။

"ငါ သွားပြီး သတိပေးလိုက်ဦးမယ်"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူ လုပ်ရမည့် အလုပ်ကို သူမက ကိုယ်စား တာဝန်ယူလိုက်သည်။

သူမသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးထားသဖြင့် အလွန် ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မကြာခင်မှာပင် နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ နိုးထလာသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် ရွှင်ရှီးယင်းနှင့် ကျန်းထျန်းအိုက်တို့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေစဉ် ရုတ်တရက် ရွှင်ရှီးယင်း၏ မျက်ခုံးလေးများ လှုပ်ရှားသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ရွှင်ရှီးယင်း၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

ရောက်လာသူမှာ ဆံပင်ဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

"အဘိုးကြီး"

ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤသူကား လူမြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်နေတတ်သော ဖန့်ကျန့်ထျန်း မဟုတ်ပါလား ဖန့်ကျန့်ထျန်း ဤနေရာတွင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်ပြီးနောက် သူ တာ့ချန်းတွင် ကြားခဲ့ဖူးသည်များကို ပြန်စဉ်းစားမိကာ ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။

ရွှင်ရှီးယင်းသည် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ကာ သူမဘေးတွင် လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို သိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

"ငါပါ" ဖန့်ကျန့်ထျန်းက အလွယ်တကူ တားဆီးလိုက်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ရှင်"

ရွှင်ရှီးယင်းက ဖန့်ကျန့်ထျန်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ဖန့်ကျန့်ထျန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ငယ်ရွယ်သွားတော့သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အသက် ၃၀ ဝန်းကျင်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရွှင်ရှီးယင်း၏ မျက်နှာမှာ မယုံနိုင်စရာ တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တရစပ် ပြောင်းလဲနေသည်။ အတော်ကြာမှ သူမက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ

"ဖန့်ထင်ယွမ်... ရှင် ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ သေမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိနေခဲ့သားပဲ"

"မင်းကော ဘယ်လိုလဲ"

ဖန့်ကျန့်ထျန်းက ပြုံးလျက် မေးသည်။

"ကျွန်မနဲ့အတူ အပြင်မှာ လမ်းလျှောက်ပါဦးလား"

ရွှင်ရှီးယင်းက မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ တောင်းဆိုချက် တစ်ခုကိုသာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ဖန့်ကျန့်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဂူထဲမှ အတူယှဉ်တွဲ ထွက်လာကာ ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်သွားကြသည်။

လမ်းတွင် ဖန့်ကျန့်ထျန်းက ဖန့်ချန်ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသွားပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

ဖန့်ချန်သည် သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။ ရွှင်ရှီးယင်း၏ အမူအရာမှာ အရင်ကနှင့် မတူတော့သည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်များ နိုးထသွားခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် ထိုမှတ်ဉာဏ်များမှာ ယခုဘဝထက် များနေသလား၊ နည်းနေသလား ဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသိချေ။

အကယ်၍ အတိတ်ဘဝက ပိုများနေခဲ့မည်ဆိုပါက...

"အဘိုးကြီးလည်း ငါနဲ့ ရှောင်ယွီ ကြုံခဲ့ရတဲ့ ကိစ္စမျိုးကို ကြုံရတော့မှာ ထင်တယ်..."

ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို ခါလိုက်ပြီး စိတ်ကို ပြန်စုစည်းကာ ကျန်းထျန်းအိုက်ကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ရွှင်ရှီးယင်းကိုတော့ အဘိုးကြီးက ကြည့်ရှုနေသဖြင့် သူ ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ သိပါလိမ့်မည်။ သူ ဝင်ပါနေစရာ မလိုတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းထျန်းအိုက်လည်း မျက်လုံးပွင့်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဝါတာရှီ အာဂစ်စမီသာ"

ဖန့်ချန်က သူမဘေးတွင် ပေါ်လာကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ကျန်းထျန်းအိုက်မှာ လန့်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်။

"ဖန့်ဆရာ"

သူမ၏ ကျင့်ကြံရာဂူမှာ အလွန်ကြီးမားသလို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ဖန့်ချန်မှာ သူမ၏ ဒူးဆစ်လောက်သာ ရှိသည်။

သို့သော် သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သေးငယ်အောင် လုပ်နိုင်သည့် ပညာရပ်ကို တတ်မြောက်ထားပုံရရာ ချက်ချင်းပင် ဖန့်ချန်နှင့် အရွယ်တူ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

"ဖန့်ဆရာ... ကျွန်မတို့ မတွေ့ရတာ ရာစုနှစ်ချီနေပြီနော် "

"အင်း... ရာစုနှစ်ချီနေပြီ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း စိတ်အေးသွားသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမမှာ နိုးထခြင်းမရှိဘဲ အရင်ကအတိုင်း သူမ ပဲ ဖြစ်နေသေးသည်။

"ဖန့်ဆရာ... ခုနက အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ ကျွန်မက ကပ်ဘေးသုံးပါးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသား ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတာတောင် မိစ္ဆာကပ်ဘေးထဲကို ရုတ်တရက် ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားလို့လား မသိဘူးနော် "

ကျန်းထျန်းအိုက်က အလိုအလျောက် မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖန့်ချန်မှာ တာချန်းနိုင်ငံ လမ်းမပေါ်တွင် သူမကို ကောက်ယူလာခဲ့စဉ်ကတည်းက ဘာမဆို သိနေသော ဆရာသမားတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။