အခန်း (၁၅၆၇-၁၅၆၈)

အခန်း (၁၅၆၇) - စစ်မသေမျိုး

"မထူးဆန်းပါဘူး၊ အခု မိစ္ဆာကပ်ဘေးက လောကကြီးထဲ ကျရောက်နေပြီဆိုတော့ ဖုန်းဟိုင်ဂြိုဟ်ပေါ်က သာမန်လူတွေရော ကျင့်ကြံသူတွေပါ အကုန်လုံး မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို တစ်ကျော့ပြန် ရင်ဆိုင်နေရတာပဲ"

"တကယ်လို့ ဒါကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ရင်တော့ မိစ္ဆာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်

"နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်းဘက်မှာလည်း ဒီမိစ္ဆာကပ်ဘေးကို ကြုံတွေ့နေရတာပဲ"

သူသည် ကျန်းထျန်းအိုက်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ရာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ထက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကျန်းထျန်းအိုက်မှာ ဖန့်ချန်၏ စကားများကို ရင်ထဲ၌ တွေးမိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ရင်းနှီးသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သေလုမတတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော် ကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သတိပေးချက်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့သဖြင့် နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များမှာ တိတ်တဆိတ် နိုးထရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော်လည်း အချို့သော ငါးဖမ်းပိုက်ကွက်လွတ်သူများမှာ မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်မပြကြသေးပေ။

"ဖန့်ဆရာ... မိစ္ဆာကပ်ဘေးဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာကြီးလဲ။ သူတို့တွေက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်သွားကြတာလား"

ကျန်းထျန်းအိုက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မေးမြန်းသည်။

"ဒါက ဘေးဒုက္ခတစ်ခုပဲ။ သာမန်လူ့လောကဖြစ်ဖြစ် ကျင့်ကြံရေးလောကဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူမှ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ဘေးဒုက္ခပေါ့"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွချလိုက်ရင်း

"ဒီတစ်ခေါက် ပြီးသွားရင်တော့ ဖုန်းဟိုင်ဂြိုဟ်ပေါ်က သာမန်လူတွေနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အမြောက်အမြားဟာ အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘူး။ သူတို့နဲ့ ဆုံတဲ့အခါ အစစအရာရာ အရမ်းသတိထားရမယ်။ သူတို့က ဘယ်အချိန်မှာ ရုတ်တရက် လူသတ်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး"

"ဒါဆို ဘယ်လိုမျိုး ခွဲခြားသိနိုင်မလဲ။ သူတို့ဆီက ထွက်နေတဲ့ အရှိန်အဝါတွေက... အရင်ကနဲ့ ဘာမှမထူးသလိုပဲ"

ကျန်းထျန်းအိုက်က အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဘယ်လိုခွဲခြားမလဲ

ခွဲခြားဖို့ အလွန်ခက်ခဲပေသည်။

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအချက်မှာ တကယ့်ကို ပြဿနာကြီးလှသည်။

တစ်ဖက်လူမှာ အခြေခံအားဖြင့် ကြည့်လျှင် လူသားပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ အရင်က ဘယ်လိုရှိခဲ့သလဲ၊ ယခုလည်း ထိုအတိုင်းပင်။ ထို့ပြင် ဘဝနှစ်ခုစလုံး၏ မှတ်ဉာဏ်များကိုလည်း တစ်ပြိုင်တည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့က သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို တမင်ဖုံးကွယ်ထားမည်ဆိုပါက ဘာသဲလွန်စမှ မပြဘဲ တိတ်တဆိတ် နေထိုင်သွားနိုင်ကြသည်။ မိစ္ဆာဘာသာစကားဖြင့် လှည့်ဖျားမေးမြန်းမှသာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးနိုင်မည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

"ထျန်းအိုက်... နင့်ရဲ့ အရင်က အစေခံအဘိုးကြီးရော"

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဦးလေးကျန့်ကတော့ လူကြီးရောဂါနဲ့ ကွယ်လွန်သွားပြီ"

ကျန်းထျန်းအိုက်က သက်ပြင်းချရင်း

"ကျွန်မ တစ်ခါတစ်လေ ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ပြီး သွားကြည့်တတ်ပါတယ်"

"ငါ နင့်ကို ကျင့်ကြံဖို့ နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားပေးရမလား "

ဖန့်ချန်က ကျန်းထျန်းအိုက်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းက ဖုန်းဟိုင်ဂြိုဟ်မှာ နေတာထက် အလားအလာ ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ယခု ကျန်းထျန်းအိုက်မှာ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ အနည်းငယ်လောက် ထပ်တွန်းအားပေးလိုက်လျှင် ဘေးဒုက္ခကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် နှင့် မသေမျိုးအဆင့် ဆီသို့ ချောချောမောမော တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် သူမကို မဟာကောင်းကင်ဘုရင်ဆေးလမ်စဥ် ကို ကျင့်ကြံခိုင်းရမည်။

၎င်းမှာ မူလကတည်းက သူမ၏ အမွေအနှစ် ဖြစ်သည်။ ဖန့်ထျန်းဇွန် ရှိနေသဖြင့် ကျန်းထျန်းအိုက်အတွက် နောင်တစ်ချိန်တွင် အမှားနည်းနည်းနှင့် ခရီးရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဖန့်ချန် သေချာပေါက် သိနေသည်မှာ အချိန်တိုအတွင်းတွင် ထိုနိုးထမှု ရှုပ်ထွေးမှုကြီးသည် အထက်ပိုင်း နယ်မြေသုံးခုဆီသို့ ပြန့်နှံ့သွားဦးမည် မဟုတ်ချေ။ အောက်ခြေနယ်မြေ ခြောက်ခုစလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားဖို့ဆိုလျှင်တောင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဖန့်ဆရာ... ဆရာ့မှာ အဖော် (ကျင့်ကြံဖော်) ရှိပြီလားဟင်"

ကျန်းထျန်းအိုက်က ရုတ်တရက် သတ္တိမွေးကာ မေးလိုက်သည်။ ဤမေးခွန်းကို မေးပြီးနောက်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏအတွင်း နီရဲသွားကာ မီးတောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

"ရှိတယ်" ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဪ..."

ကျန်းထျန်းအိုက်၏ မျက်နှာတွင် သိသိသာသာ စိတ်ပျက်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် စိတ်ကိုပြန်တင်းကာ ဆိုသည်။

"ဆရာ့မှာ အဖော် နှစ်ယောက် ရှိလို့ရတာပဲ"

ဖန့်ချန်မှာ ရယ်မိသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော် ပေါ်လာရာ ကျန်းထျန်းအိုက်က သူမကို စိုက်ကြည့်ကာ သတ္တိစုပြီး မေးလိုက်သည်။

"အရှင်က ဖန့်ဆရာရဲ့ အဖော်လားဟင်"

"ကျွန်မလား"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ပြုံးစိစိဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါပြသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး"

သူမ ခေတ္တရပ်ကာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည်

"ဒီနေရာကတော့ ဒီလောက်ပါပဲ၊ ဘယ်တော့ ထွက်သွားမလဲ"

"ခဏလောက် ထပ်စောင့်ဦးမယ်"

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားရင်း ဆိုလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးက ရွှင်ရှီးယင်းကို ခေါ်ပြီး ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က အကြောင်းအရင်းကို ထပ်မမေးဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန်းထျန်းအိုက်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"မိန်းကလေး... မင်း ကျင့်ကြံနေတာက စစ်မသေမျိုးလမ်းစဉ် ကိုး"

"စစ်မသေမျိုးလမ်းစဉ်"

ကျန်းထျန်းအိုက်၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ရိုရိုသေသေ မေးမြန်းသည်။

"စီနီယာ... စစ်မသေမျိုးလမ်းစဉ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို မိန့်ကြားပေးပါဦးရှင်"

ဖန့်ချန်လည်း ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် ထိုခေတ်ကာလက အဆင့် ၉ မသေမျိုး ဖြစ်ခဲ့သူဖြစ်ရာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်များအကြောင်း အလွန်နှံ့စပ်မည်မှာ သေချာသည်။ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ ပေးစရာမလိုဘဲ ရနိုင်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျိုးကို သူ အလွန်စိတ်ဝင်စားသည်။

"အဲဒါက အရင်တုန်းက မသေမျိုးလောကရဲ့ လမ်းစဉ်တစ်ခုပဲ။ ဒီလမ်းစဉ်ကို လျှောက်တဲ့ မသေမျိုးတွေဟာ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုပိုပြီး ကြီးမားလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအစား ပြန်ရတာကတော့ အဆုံးမဲ့တဲ့ ခွန်အားကြီးပဲ။ စစ်မြေပြင်မှာ ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာတော့ အလွန်ကို ရဲရင့်ကြမ်းတမ်းကြတာပေါ့"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ရှင်းပြရင်း ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။

"အဲဒီတုန်းက တိုက်ပွဲမှာ စစ်မသေမျိုးတွေဟာ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြတယ်။ တစ်ဦးတည်းသော အဆင့် ၉ စစ်မသေမျိုးဟာလည်း ရန်သူနဲ့အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်သွားခဲ့တာပဲ။ သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက ကျွန်မထက် အများကြီး သာလွန်ခဲ့တယ်"

ရန်သူနှင့်အတူ အသေခံတိုက်ခိုက်သွားခဲ့သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခင်က အဆင့် ၉ စစ်မသေမျိုးတစ်ဦးသည် ထိုဘက်မှ ရောက်လာသော အဆင့် ၉ ကျန်းမို တစ်ဦးကို အသေခံပြီး သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သည်ပေါ့ အဆင့် ၉ ကျန်းမို အနည်းငယ်ကပင် လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုကို ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် ထိုသူတို့သည်လည်း ထိုဘက်ခြမ်း၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း၏ ဤလမ်းစဉ်အဆုံးသတ်မှာ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို အလဲအထပ်လုပ်နိုင်သည်အထိ အစွမ်းထက်သည်ဆိုပါက တကယ့်ကို မရိုးရှင်းလှပေ။

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။

ကျန်းထျန်းအိုက်ကို မဟာကောင်းကင်ဘုရင်လမ်းစဉ် လျှောက်ခိုင်းမလား၊ သို့မဟုတ် စစ်မသေမျိုးလမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်သွားခိုင်းမလား။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းစဉ်ကို မလျှောက်တာကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ..."

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွချလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ဘာအကြောင်းရှိလို့လဲဟင်"

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းထျန်းအိုက်သည်လည်း ဖန့်ချန်ကပင် စီနီယာဟု ခေါ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဤအမျိုးသမီးမှာ ဖန့်ဆရာ၏ အဖော်မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သွားပြီး ပို၍ပင် ရိုရိုသေသေ ရှိလာတော့သည်။

"ကြားရသလောက်တော့ စစ်မသေမျိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ အဆုံးကို ရောက်သွားရင် ဝိညာဉ် က လုံးဝ ချုပ်ငြိမ်းသွားတတ်တယ်တဲ့။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သေသွားရင် တကယ်သေတာပဲ၊ ပြန်ဝင်စားဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရှိတော့ဘူး"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

"ဒါက သတင်းစကားတစ်ခုပဲ၊ အမှန်လား အမှားလားတော့ မသေချာဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ စစ်မသေမျိုး အချို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက တကယ်ပဲ အားနည်းကြတယ်"

"ဒါဆိုရင်တော့ သူမကို ဒီလမ်းကို မလျှောက်ခိုင်းတော့ဘူး"

ဖန့်ချန်က ကျန်းထျန်းအိုက်ကို ကြည့်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ရှင် နောက်တစ်ခေါက် ကျွန်မဆီ လာဦးမှာလား"

"လာမှာပေါ့"

"လိမ်နေတာ"

"အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်၊ နင် ဘယ်နှစ်ကြိမ်ပဲ ဝင်စားဝင်စား ငါ နင့်ဆီရောက်အောင် လာမှာပါ"

"တကယ်လို့ ကျွန်မက ဝင်မစားချင်တော့ရင်ကော"

"လိမ္မာစမ်းပါ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့"

"ရှင်ကတော့ တကယ်ကို ရက်စက်တဲ့ စိတ်နှလုံး ရှိတာပဲ "

သူတို့ သုံးဦးစလုံး ပြိုင်တူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဖန့်ကျန့်ထျန်းနှင့် ရွှင်ရှီးယင်းတို့သည် မိတ်ဆွေဟောင်းများ စကားစမြည် ပြောနေကြသကဲ့သို့ လျှောက်လာကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းထျန်းအိုက်သည် ရွှင်ရှီးယင်းကို မြင်သည်နှင့် ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရွှင်ရှီးယင်း၏ ပါးစပ်မှ သူမ နားမလည်သော စကားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဪ... နင် နိုးထမလာဘူးပဲ ၊ နှမြောစရာပဲ..."

ရွှင်ရှီးယင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွချလိုက်သည်။

"စီ... စီနီယာအစ်မ... အစ်မလည်း မိစ္ဆာဝင်သွားတာလား"

ကျန်းထျန်းအိုက်မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"အင်း... အဲဒါကို သူများက သိသွားသေးတယ်လေ"

ရွှင်ရှီးယင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို အားကိုးရာမဲ့သလို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"ဖန့်သခင်လေး... ရှင့်အဘိုးက ပြောတယ်၊ ရှင့်မှာ ကျွန်မကို သံသရာထဲ ပို့ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်ဆို"

ဖန့်ချန်က အဘိုးကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ဦးသား အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

အဘိုးကြီးသည် ကျွယ်မင်ယင်လောက အကြောင်းကို သိနေမည်မှာ သေချာသကဲ့သို့ ဝမ်ချုံစန်း၏ အကြံအစည်များကိုလည်း သိနေပုံရသည်။

ဝမ်ချုံစန်းသည် ယခင်က ဓားဂိုဏ်းတွင် ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အရင်ကတည်းက အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးပုံရသည်။

"နည်းလမ်းရှိတာကတော့ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့... မင်းရဲ့ အတိတ်ဘဝမှတ်ဉာဏ်နဲ့ အခုဘဝမှတ်ဉာဏ်က ဘယ်လောက်စီ ရှိနေလဲ"

ဖန့်ချန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှင်ရှီးယင်း၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး နတ်မိမယ်ယွီကဲ့သို့ ပုန်ကန်လိုစိတ်များ မရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဘိုးကြီး၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့်များလား။

"အတိတ်ဘဝက ၆ ဆယ်ခိုင်နှုန်းလောက် ရှိမယ်ထင်တယ်"

ရွှင်ရှီးယင်းက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

ဖန့်ချန် သဘောပေါက်သွားသည်။ ၆ ဆယ်ခိုင်နှုန်းလောက်သာ ရှိသဖြင့် ဤကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"အခြေအနေက နည်းနည်းတော့ ပြန်ကောင်းလာပြီပဲ။ အချို့သော မိစ္ဆာတွေရဲ့ အတိတ်ဘဝမှတ်ဉာဏ် ရာခိုင်နှုန်းက မမြင့်မားဘူးဆိုရင် နိုးထလာရင်တောင် လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုဘက်မှာ ရပ်တည်ပေးနိုင်ခြေ ရှိတာပဲ"

အခန်း (၁၅၆၈) - အဆင့် ၉ ဓားမသေမျိုး

ဖန့်ကျန့်ထျန်း ပေါ်လာပြီးနောက် ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က သူ့ကို ခဏခဏ လှည့်ကြည့်နေသည်ကို ဖန့်ချန် သတိပြုမိသွားသည်။

"စီနီယာ... ကျွန်တော့်အဘိုးကို သိလို့လား"

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဟမ်"

ရွှင်ရှီးယင်းက မျက်ခုံးလေးများ ပင့်တက်သွားကာ ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်ကို တစ်လှည့်၊ ဖန့်ကျန့်ထျန်းကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။

"တွေ့ဖူးသလိုလိုပဲ... ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

"မမှတ်မိဘူးဆိုရင် မတွေ့ဖူးတာပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ငါလည်း မင်းကို မမှတ်မိဘူး"

ဖန့်ကျန့်ထျန်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို တစ်ဖက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

အဘိုးနှင့် မြေးဖြစ်သူတို့ အတော်ကြာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် တိုင်ပင်ပြီးနောက်မှ ဖန့်ကျန့်ထျန်းသည် ရွှင်ရှီးယင်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်းထျန်းအိုက်၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော အကြည့်အောက်တွင်ပင် ရွှင်ရှီးယင်းကို လက်တစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်သတ်လိုက်တော့သည်။

"မကြောက်နဲ့... သူမရဲ့ ဝိညာဉ်က ရှိနေသေးတယ်၊ သံသရာထဲကို ပို့ပေးမှာ။ ဒါမှ မိစ္ဆာဝင်မယ့် ဘေးကနေ လွတ်မြောက်ပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရှာတွေ့နိုင်မှာ"

ဖန့်ချန်က စိတ်ချင်းဆက်ကာ အသံလွှင့်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ကျန်းထျန်းအိုက် စိတ်အေးသွားတော့သည်။ တခြားသူသာ ထိုစကားကို ပြောလျှင် သူမ ယုံမည်မဟုတ်သော်လည်း ဖန့်ချန် ပြောသည်ဖြစ်ရာ သူမ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်လိုက်သည်။

ယင်ဘူးသီးဖြင့် ရွှင်ရှီးယင်း၏ ဝိညာဉ်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် အဘိုးဖြစ်သူအား သူတို့ ၏ အစီအစဉ်အကြောင်း မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ လူရိပ်ပင် မမြင်ရတော့ချေ။

"ငါ မှတ်မိပြီ"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာကာ ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"စီနီယာ... ဘာကို မှတ်မိသွားတာလဲ"

"ခုနကလူက မင်းရဲ့အဘိုးလား"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က မေးသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဪ... ဒါကြောင့်လည်း မင်းက ဒီရာထူးကို ရနိုင်တာကိုး"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။ သူမ ဆိုလိုသည့် ဒီရာထူး မှာ ငရဲမင်းရာထူးကို ဆိုလိုခြင်းပင်။

"မင်း မသိသေးဘူးထင်တယ်၊ မင်းအဘိုးက အဲဒီတုန်းက အဆင့် ၉ ဓားမသေမျိုး ပဲ"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ဖန့်ချန်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"ငါ မှတ်မိသေးတယ်... တစ်ခါတုန်းက ယင်လောကထဲကို မသေမျိုးဝိညာဉ် တစ်သိန်းကျော် ရုတ်တရက် ရောက်လာဖူးတယ်။ အဲဒါ သူ ပို့လိုက်တာပဲ"

"အဘိုးက တကယ်ပဲ စီနီယာတို့နဲ့ ခေတ်ပြိုင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲကိုး"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

အဆင့် ၉ ဓားမသေမျိုး ဆိုသည်မှာ သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် အလွန်အမင်း အံ့ဩမသွားတော့ချေ။

"ခေတ်ပြိုင် မင်း မှားနေပြီ။ ငါက သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်နောက်ပိုင်းပဲ၊ သူ့ခေတ်က အများကြီး ပိုစောတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် စောသလဲဆိုရင် ဒီလောကမှာ ဘယ်သူမှ ခန့်မှန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေအချို့ ပြောပြချက်အရဆိုရင် ခေတ်တစ်ခုတုန်းက သူဟာ နတ်ဘုရားလောကမှာ အချိန်အတန်ကြာအောင် ဧကရာဇ် လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်တဲ့"

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ထိုအခါမှ ဖန့်ချန် အမှန်တကယ် အံ့ဩသွားတော့သည်။ အဘိုးဖြစ်သူ၏ ခေတ်မှာ ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်ထက်ပင် စောနေသည်လား ထိုအချိန်မှ ယခုအထိဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းမည်မျှတောင် ကြာခဲ့ပြီနည်း။ နတ်ဘုရားလောကတွင်ပင် ဩဇာလွှမ်းမိုးကာ ဧကရာဇ်အဖြစ် အုပ်ချုပ်ခဲ့ဖူးသည်လား ဤမျှအထိ လွတ်လပ်ပျော်ပါးခဲ့သည်ပေါ့...

"ဒီလူကြီးမှာ သားသမီးမြေးမြစ် ရှိမယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး၊ ဒါပေမဲ့..."

ဟွားကျိသိုက် ဝိညာဉ်မယ်တော်က ဖန့်ချန်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ငါတို့ နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိပါသေးတယ်။ မင်းအဘိုးက အရင်တုန်းက ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ရန်သူက အရမ်းအင်အားကြီးလွန်းလို့ပါ။ အခု ငါတို့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ရန်သူတွေကတော့ အရင်တုန်းကနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး အားနည်းပါတယ်"

"ကျွန်တော်လည်း နိုင်ခြေရှိမယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ခပ်သာသာ ခေါင်းညိတ်သည်။

ကျန်းထျန်းအိုက်မှာမူ သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားများကို နားမလည်နိုင်ချေ။ ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ကျင့်ကြံသူအချို့က သူမရှိရာသို့ ရောက်လာကာ မိစ္ဆာဝင်၊ မဝင် စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်ကြသော်လည်း သူမ အနားမရောက်ခင်မှာပင် ကျန်းထျန်းအိုက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျွယ်မင်ယင်လောက

သံသရာဌာန

ဌာနမှူး ရုံးခန်း

ဖန့်ချန်သည် လက်ထဲမှ ယင်ဘူးသီးကို ဝမ်ချုံစန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်ရင်း

"ကိစ္စတွေ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ။ နေရာအသီးသီးက လူသားမျိုးနွယ် မျိုးစေ့တွေ အားလုံး ဒီထဲမှာ ရှိတယ်။ အဲဒီထဲက အချို့သောသူတွေကို စာရင်းသွင်းတဲ့အခါ ကျွန်တော် အထူးအမှတ်အသား လုပ်ထားမယ်၊ သူတို့ ဝင်စားမယ့် နေရာကိုလည်း သီးသန့် စီစဉ်ပေးရမယ်"

"ဘယ်မှာ စီစဉ်မှာလဲ"

"တုန်းရှန်းနိုင်ငံ ပေါ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ လူသားဘိုးဘေးတောင် နဲ့ နီးတဲ့နေရာမှာ"

"အင်း" ဝမ်ချုံစန်းက ဂရုမစိုက်သလို ဆိုသည်။

"ခဏနေရင် ငါ မင်းကို စာရင်းတစ်ခု ထပ်ပေးမယ်၊ အဲဒီလူတွေကိုလည်း အထူးအမှတ်အသား လုပ်ထားဦး "

သူ ခေတ္တရပ်ကာ မေးလိုက်သည်

"ဟိုတစ်ယောက်က အပြင်မှာ ရှိနေပြီလား"

"အပြင်မှာ စောင့်နေတယ်။ ကျွန်တော့်ဆီက သတင်းရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဟို ယင်မသေမျိုး နှစ်ယောက်ကို ဆွဲခေါ်သွားလိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က ပြောပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ယင်မသေမျိုးလမ်းစဉ်ဆိုတာ မော်ထျန်းတီကျန့် နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။ သူက ဘယ်လို နောက်ခံမျိုးလဲ"

"မင်းလည်း မော်ထျန်းတီကျန့် အကြောင်း သိနေတာလား။ ဪ... ဟိုတစ်ယောက် ပြောပြတာ ဖြစ်မှာပေါ့။ သူ့အကြောင်း ငါလည်း အများကြီး မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ငါတို့ဘက်က လူ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်"

ဝမ်ချုံစန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုသည်

"ဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး။ ယင်လောကထဲမှာတော့ သူ မင်းကို ရှာမတွေ့သရွေ့ မင်းက အမြဲတမ်း အသာစီးရနေမှာပဲ။ ယင်လောကငယ်ကို စောင့်ရှောက်နိုင်ရင် ရပြီ"

ယင်လောကငယ်ကို စောင့်ရှောက်နိုင်ရင် ရပြီလား

လောကနှစ်ခုကြားက အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ သူတွေဟာ ဒီ မော်ထျန်းတီကျန့် ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေများလားဟု ဖန့်ချန် ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသည်။

"ဒါနဲ့... ဟို မြင့်မြတ်သားတော် က အောက်ခြေနယ်မြေ ခြောက်ခုမှာ စမ်းသပ်မှုတွေ စလုပ်နေပြီ"

ဖန့်ချန်က သူမြင်ခဲ့ရသမျှနှင့် သူ၏ သုံးသပ်ချက်များကို အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။

"ငါ ပြောသားပဲ၊ ငါတို့ နိုင်ခြေ မနည်းဘူးလို့"

ဝမ်ချုံစန်းက ခပ်အေးအေး ပြုံးကာ ဆိုသည်

"အချိန်တိုအတွင်းမှာ သူ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုလုံးကို ဝါးမြိုဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"မင်း ပြောသားပဲ ဟုတ်လား အရင်က ပြောခဲ့ဖူးလို့လား"

ဖန့်ချန်၏ အမူအရာ လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒါက ငါ့ဆီက စာရင်းပဲ။ အခုတလော ဝိညာဉ်အုပ်စုလိုက်ကြီး သံသရာထဲ ဝင်ရမှာဆိုတော့ စာရင်းသွင်းအရာရှိချုပ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ အလုပ်ကို မြန်မြန်သွားလုပ်တော့။ စာရင်းကို အမြန်ဆုံး စစ်ဆေးဖို့ ပို့လိုက်ဦး"

ဝမ်ချုံစန်းက လက်ကာပြကာ နှင်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အမြန်ဆုံး လုပ်ပေးပါ့မယ်"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

အတော်ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် စာရင်းသွင်းအရာရှိ များ၏ ရုံးခန်းသို့ တစ်ကျော့ပြန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ စားပွဲတစ်ခုချင်းစီတွင် လူသုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ထိုင်နေကြပြီး အားလုံးမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့် များ ဖြစ်ကြသည်။

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချမိသည်။

အပြင်လောကတွင် ဝင့်ဝင့်ကြွားကြွား ရှိလှသော အမာခံတပည့်များမှာ ကျွယ်မင်ယင်လောကသို့ ရောက်သောအခါ ဤကဲ့သို့ အလုပ်မျိုး လုပ်နေရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ပါ့မည်နည်း။

သို့သော် မည်သို့သော အဆင့်အတန်းရှိပါစေ၊ ထိုက်တန်သော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်မှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းကဲ့သို့ပင် အလွန်မျှတလှပေသည်။

အမာခံတပည့် အများအပြားသည် ဖန့်ချန် လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် စာရင်းသွင်းအရာရှိချုပ် ဖြစ်လာသည်ကို သူတို့ သိထားကြသည်။ ဖေးထူ မှာမူ ဝမ်းသာအားရနှင့် ဗဟိုဌာန သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအမာခံတပည့်များ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း မကျေနပ်မှုများ မရှိကြချေ။

ကျွယ်မင်နန်းတော်တွင်လည်း လက်သီးအင်အားသာ စကားပြောပေသည်။

ရှဲ့အာမန်သည် စကားတစ်ခွန်းဖြင့် အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ကာ အကြီးကဲကောင်စီ ပင် သူမ၏ စကားကို မပယ်ရှားဝံ့ခြင်းမှာ သူမ၏ လက်သီးက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်သည်လည်း တာ့လေယင် တိုက်ပွဲတွင် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုကို အသုံးပြုကာ အနိုင်ပိုင်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ သူ၏ လက်သီးကလည်း မသေးကြောင်း အားလုံးက သိထားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်သည် အရာရှိကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပတ်ပတ်လည်ကို လှည့်လည်စစ်ဆေးပြီးနောက် အရာရှိချုပ် စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ နတ်မိမယ်ယွီ၊ ရွှင်ရှီးယင်းတို့အတွက် စာရင်းသွင်းခြင်း အလုပ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။

အနီးအနားရှိ အမာခံတပည့်များ မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပို၍ ကျေနပ်သွားကြသည်။

"ဒီလူက ဖေးထူထက် ပိုသာတယ်ဟ၊ ဖေးထူကတော့ ဒါတွေကို လှည့်တောင်မကြည့်ဘူး"

"အရာရှိသစ် ဆိုတော့လည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လုပ်ပြတာပေါ့။ ဖန့်အမာခံတပည့်ကတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ အလားအလာ အရမ်းကောင်းမှာပဲ၊ မကြာခင်မှာ ဗဟိုဌာနကို ပြောင်းသွားရတော့မှာ"

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့တွေပဲ ဒီမှာထိုင်ပြီး စာရင်းသွင်းနေရဦးမှာ"

ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် အားလုံးမှာ စကားပြောလိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားကာ အလုပ်ထဲသို့ ပြန်လည် အာရုံစိုက်လိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့အတွက်မူ လက်ရှိ အရာရှိချုပ်မှာ ရာထူးတက်ရန် လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေသူ ဖြစ်သည်။

နှစ်ပတ်အကြာတွင်...

ဖန့်ချန်သည် ရေတွက်မကုန်နိုင်သော စာရင်းမှတ်တမ်းများကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ စာရင်းသွင်းအရာရှိများ၏ အလုပ်မှာ ခေတ္တပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကာ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်များအတွက် နောက်တစ်ခေါက်မှသာ စာရင်းသွင်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဖန့်အမာခံတပည့်... ဒီစာရင်းတွေကို စစ်ဆေးဖို့ ပို့ပေးရဦးမယ်နော်။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ အလုပ်ဆင်းပြီ၊ သွားပြီဗျို့"

အမာခံတပည့်များမှာ လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တစ်စက္ကန့်လေးတောင် ထပ်မနေချင်တော့သကဲ့သို့ အလုအယက် ထွက်သွားကြတော့သည်။

ဖန့်ချန်လည်း ထိုစာရင်းမှတ်တမ်းများကို ကိုယ်တိုင်ယူကာ စစ်ဆေးရေးဌာနသို့ သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် စစ်ဆေးရေး အရာရှိချုပ် နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးပြကာ စာရင်းမှတ်တမ်းအချို့ကို ရွေးထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသည်များကို လက်အောက်ငယ်သားများထံ ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရမှ ဖန့်ချန် စိတ်အေးသွားတော့သည်။ ဝမ်ချုံစန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ကြိုတင်ဖောက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။