အခန်း (၅၅၇-၅၅၈)

အခန်း (၅၅၇) - အကွက်ဆင်ခြင်း ၊ မင်းနောက်မှာ ဘာရှိတာလဲ ၊ ကျန့်ကျောင်းဓား၏ အစွမ်းပြမှု ၊ ငါတို့က ကူညီဖို့ လာခဲ့တာပါ

ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာသည် လီယန်ချူကို အရိုးပါမကျန် ကြိတ်ခြေပစ်ချင်နေပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုလည်း ကိုးထပ်ငရဲဘုံ အောက်တွင် ထာဝရပိတ်လှောင်ကာ ဘဝဆက်တိုင်း ပြန်မထနိုင်အောင် လုပ်ပစ်ချင်နေသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ လီယန်ချူကို ဟန်ဆောင်အပြုံးဖြင့် ချော့မော့နေရတော့သည်။

"မိတ်ဆွေလေး... မင်းက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကံတရား နဲ့ ကြံ့ခိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ။ တကယ်လို့ ဒီနေရာမှာပဲ အလဟဿ အသက်ဆုံးရှုံးသွားမယ်ဆိုရင် နှမြောစရာ မကောင်းဘူးလား"

ကျင်ယွီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အရှိန်အဝါကြည့်သည့်အတတ် ကို မတတ်ပါချေ။ သို့သော် လီယန်ချူသည် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်အဆင့်သို့ မရောက်သေးဘဲ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ရတနာများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ရုပ်ခန္ဓာမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သန်မာနေသည်မှာ ကြီးမားလှသော ကံတရားကြောင့်မဟုတ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။

ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင် လူငယ်မျိုးသည် မိမိအသက်ကို အလွယ်တကူ စတေးမည်မဟုတ်ဟု သူ တွက်ဆထားသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေဆဲပင်။ ကျင်ယွီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်းရဲ့ ပိုးကောင်ထိန်းချုပ်တဲ့အတတ်က တကယ်ကို အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတာပဲ။ ဒီနေ့သာ မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ အဆုံးမဲ့ ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်"

ကျင်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

ဤလူငယ်က ငါနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ချင်နေတာလား

"မိတ်ဆွေလေးက ငါ့ကို မလွှတ်ပေးချင်ဘူးပေါ့... ငါနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား "

လီယန်ချူက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး

"ဒါက... ပိုက်ဆံ ဒါမှမဟုတ် အဖိုးတန်ပစ္စည်း ထပ်ပေးရမယ် "

"........." ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာ။

"............" ကျောက်နတ်ဆရာ။

"............" ပေါင်ရှုရဟန်းကြီး။

"............" ရွှီထျန်းနန်။

"............" ဝူစယ်ရဟန်း။

လီယန်ချူသည် ပြတ်သားပြီး စိတ်ဓာတ်မာကျောသူဖြစ်သည်ကို သူတို့အားလုံး သိကြသော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ ထိုကဲ့သို့သော တစ်ဖက်ကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးကြပါချေ။

ကျင်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ လူငယ်ဆိုသည်မှာ အကြံအစည်ရှိတတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ညှိနှိုင်းရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

"ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းရာချီ စုဆောင်းထားတာတွေ အားလုံးက ဒီ ကျိုရွှမ်ဂူ ထဲမှာ ရှိတယ်။ တကယ်လို့မင်းတို့ ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒီထဲက ပစ္စည်းအားလုံးကို မင်းတို့ စိတ်ကြိုက်ယူလို့ရတယ်"

ကျင်ယွီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူ ဂုဏ်ယူရဆုံးသော စုဆောင်းမှုမှာ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ အားသွန်ခွန်စိုက် ရှာဖွေထားသော မိစ္ဆာပိုးကောင်များ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ လီယန်ချူ၏ ဆေးဖိုကြီးထဲသို့ အစုပ်ခံထားရပြီး ယခုအချိန်ထိ အရည်ကျိုခြင်း ခံနေရဆဲပင်...။

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"တာအိုဆရာလီ... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေက စကားမတည်တတ်ဘူး၊ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် လူသားလောကကို ဒုက္ခပေးဦးမှာပဲ "

"ငါ့အနေနဲ့ တရားဓမ္မအတွက် အသက်ပေးဖို့ အဆင်သင့်ပဲ၊ ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးနဲ့ အတူတူ သေရမှာကို မကြောက်ဘူး"

ဝူရှဲ့ရဟန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် စိတ်မိစ္ဆာ ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံနေရသူဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော မိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ဦးကို အတူတူ သေအောင် ဆွဲခေါ်သွားနိုင်မည်ဆိုလျှင် အရှုံးမရှိဟု သူ ယူဆထားသည်။

လီယန်ချူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ ဝူရှဲ့ရဟန်းတွင် ဤမျှ သတ္တိရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပါချေ။

"ဒီယင်ယန်မှန်ရဲ့ အလင်းဖြူတစ်ချက်က သေမင်းလမ်းပဲ။ အရှင်က သေဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေပေမဲ့ ငါကတော့ အရှင်နဲ့အတူ သေချင်မှ သေမှာပေါ့"

ကျင်ယွီက ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။

လူတိုင်းသည် ဝူရှဲ့ရဟန်းကဲ့သို့ စိတ်မိစ္ဆာ နှိပ်စက်ခံနေရသူများ မဟုတ်ကြပါချေ။ ယန်ဝိညာဉ်ရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ နေထိုင်နိုင်ပြီး နောင်တွင် ထာဝရအသက်အတွက်ပင် ကြိုးပမ်းနိုင်ရာ၊ မည်သူကမျှ တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက်နှင့် အသက်မပေးချင်ကြပါချေ။

ဝူရှဲ့ရဟန်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

ထိုစဉ် လီယန်ချူက ရုတ်တရက် အံ့ဩတကြီးဖြင့်

"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ"

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ကျင်ယွီ၏ နောက်ကျောကို အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည့် ဟန်ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၄) ဦး၏ အကြည့်များမှာ ထိုနေရာသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားကြသည်။ ကျင်ယွီပင်လျှင် ကြောင်သွားရပြီး နောက်သို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သို့သော် နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ မရှိပါချေ။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက လီယန်ချူထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ရောက်လာချိန်တွင်မူ

"ငါ ကြည့်မှားတာပဲ"

လီယန်ချူက အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ကျင်ယွီကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ခွေးအိုကြီး... မင်း မနိုင်တော့မှ ညှိနှိုင်းချင်တယ်ပေါ့၊ အရာရာက မင်းပြောသလို ဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား "

ကျင်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး

"မင်းက တကယ်ပဲ ငါနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ချင်နေတာလား"

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယခုအချိန်တွင် ကျင်ယွီ၏ အာရုံကြောများမှာ အစွမ်းကုန် တင်းမာနေသည်။

သို့သော် သူ၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဘာမှမရှိတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ကြောင်အသွားရသည်။

"ဟင်"

"ငါ့ရဲ့ ယင်ယန်မှန် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

ကျင်ယွီမှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားရသည်။ စောစောက သူ သတိမထားမိခင်မှာပင် လက်ထဲရှိ ယင်ယန်မှန်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးထဲတွင်မူ တစ်ဖက်နီ တစ်ဖက်ဖြူနှင့် အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသော ရှေးဟောင်းမှန်တစ်ချပ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"........." ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာ

ထိုလောက၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ပွဲကြီးတွင် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၅) ဦးနှင့် ရုပ်ခန္ဓာမှာ တတိယအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော လီယန်ချူတို့ ရှိနေကြသည်။

သို့သော် လီယန်ချူကမူ ကလေးကစားသလိုမျိုး နည်းလမ်းဖြင့် ရန်သူကို နောက်လှည့်ကြည့်ခိုင်းကာ လှည့်စားခဲ့သည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ကျောက်စိမ်းပေတံ ကို အသုံးပြုကာ ကျင်ယွီ၏ ယင်ယန်မှန်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး၊အဝေးမှပစ္စည်းယူခြင်း တာအိုအတတ်ဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမျှ အဆင့်မြင့်လှသော တိုက်ပွဲကြီးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုကဲ့သို့ ကလေးကစားသလို နည်းလမ်းကို သုံးလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပါချေ။ သို့သော်လည်း ထိုသို့ မထင်မှတ်ထား၍ပင် ရလဒ်မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ထိရောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်းကို သတ်လိုက်ရင်လည်း အဲဒီဂူထဲက ပစ္စည်းတွေက ငါတို့ပိုင်တာပဲ၊ ဒီနေ့က မင်းသေမယ့်နေ့ပဲ "

ကျင်ယွီ စိတ်လွတ်နေစဉ်မှာပင် လီယန်ချူက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ နီရဲလာတော့သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လောကဖြစ်ရပ်များကြောင့် ကျင်ယွီမှာ မျက်နှာပျက်သွားရသည်။ သူသည် ကိုယ်ပွားအတတ်ဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ လီယန်ချူက လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်သောအခါ ကျင်ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားရသည်။ ၎င်းမှာ ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ် ပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ အဆင့်နှင့် ထိုအတတ်ကို သုံးမည်ဆိုလျှင် လက်ရှိ ကျင်ယွီအတွက် ထိရောက်မှုမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။ သို့သော် ထိုခဏတာ တောင့်တင်းသွားမှုမှာ လီယန်ချူအတွက် ကျန့်ကျောင်းဓားကို လွှဲယမ်းရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ရှပ်

ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းသည် ကျင်ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ဆန်းကြယ်လှသော စည်းချက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုဓားချက်မှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် မန္တန်အတတ်များကိုပင် အသုံးပြုရန် အချိန်မရလိုက်ပါချေ။ သူ၏ ဝိညာဉ် မှာ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရုပ်ဆိုးလှသော ဧရာမ ကင်းခြေများကြီး တစ်ကောင်ပင်။

၎င်းမှာ ယန်ဝိညာဉ်ရှင်၏ ကိုယ်ပွား မဟုတ်ဘဲ ကျင်ယွီ၏ မူလဝိညာဉ်ကမှာပင် လူတစ်ဝက်၊ မိစ္ဆာတစ်ဝက် ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်မြို ကင်းခြေများ... မင်းက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မိစ္ဆာပိုးကောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာကိုး"

ကျောက်နတ်ဆရာက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကြမ်းကြုတ်လှသော အရှိန်အဝါများမှာ ကျင်ယွီထံမှ ပြန့်လွင့်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်မြို ကင်းခြေများဆိုသည်မှာ လောကတွင် အစွမ်းထက်လှသော မိစ္ဆာပိုးကောင်ဖြစ်ပြီး တောင်ပင်လယ်ကျမ်း ထဲမှ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ကျင်ယွီသည် ထိုကဲ့သို့သော မိစ္ဆာအတတ်ကို ကျင့်ကြံထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

သူ၏ ပိုးကောင်ထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်မှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆန်းကြယ်နေရသနည်းဆိုသည်မှာ ယခုမှပင် ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။

သို့သော် လီယန်ချူက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အနားသို့ ကပ်ကာ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ ထိုကင်းခြေများကို တစစီ ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ကျန့်ကျောင်းဓားမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အားနည်းနေသော ကျင်ယွီ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပါချေ။

အကယ်၍ သာမန် တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်သာ ဆိုလျှင် လီယန်ချူအတွက် ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ခုတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

သို့သော် ကျင်ယွီ၏ ဝိညာဉ်မှာ ကောင်းကင်မြိုကင်းခြေများနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသလို၊ မရေမတွက်နိုင်သော ပိုးကောင်များနှင့်လည်း ချိတ်ဆက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပိုးကောင်ထိန်းချုပ်ခြင်း လမ်းစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုပိုးကောင်များ သေဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း ကျဆင်းသွားရသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မြိုကင်းခြေများ ဝိညာဉ်မှာ မကြုံစဖူး အားနည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အနားသို့ ကပ်၍ ကုသိုလ်မှတ် တစ်သိန်းတန် ရတနာဖြစ်သော ကျန့်ကျောင်းဓားဖြင့် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှောင်ကြိုးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

ကိုယ်ပွားအတတ်ကို အသုံးမပြုနိုင်မီမှာပင် တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် အလယ်အလတ် ကျင့်ကြံသူကြီးမှာ ဝိညာဉ်ပါ အစပျောက်ကာ လုံးဝ ချုပ်ငြိမ်းသွားတော့သည်။

ကုသိုလ်မှတ် ရှစ်သောင်း ရရှိသည်

ထိုစဉ်မှာပင် လျှပ်စီးအလင်းတန်း နှစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းလာပြီး၊ ရမ်းကားလှသော ရယ်မောသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝတ်စုံနက်ဝတ် အဖိုးအိုတစ်ဦးနှင့် သံချပ်ကာဝတ် လူသန်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လူသန်ကြီး၏ လက်ထဲတွင် ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ (လှံရှည်ပုံစံ) လက်နက်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ဆံပင်နီကာ မျက်နှာမှာ အပြာရောင် ဖြစ်နေသည်။

"ကျင်ယွီအိုကြီး... ငါတို့ မင်းကို ကူညီဖို့ လာခဲ့ပြီ"

ထိုအလင်းတန်း နှစ်ခု ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ရမ်းကားလှသော မျက်နှာပြာ ဆံပင်နီ လူသန်ကြီးမှာ အလွန်ပင် မောက်မာသော ဟန်ရှိသော်လည်း၊ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျင်ယွီ၏ အရှိန်အဝါမှာ မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၄) ဦးနှင့် ဓားကို ကိုင်ထားသော တာအိုဆရာလေးမှာမူ သူတို့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"........." ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီး

"........." ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ

သူတို့ နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ကြောင်အသွားကြသည်။

'ကျင်ယွီကောင်က အသတ်ခံလိုက်ရတာလား'

သူတို့က ကူညီဖို့ လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ အသေခံဖို့ လာခဲ့တာ မဟုတ်ပါချေ...။

အခန်း (၅၅၈) - ကျိုကုန်းခွေးအိုကြီး ၊ ရန်ငြိုးအာဃာတများ ၊ တောင်ပင်လယ်ကျမ်းလာ ထူးဆန်းသောသတ္တဝါ ဟုကျောင်း ၊ ဝူနတ်ဘုရားထံ အကူအညီတောင်းခြင်း

ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာနှင့် ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူသန်ကြီးနှင့် ဝတ်စုံနက်ဝတ် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာတို့သည် အနည်းငယ်မျှပင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လျှပ်စီးတန်းနှစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြတော့သည်။ ဤနေရာတွင် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၄) ဦးတောင် ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။

နှစ်ပေါင်းရာချီ ကျင့်ကြံထားပြီး အစွမ်းနက်ရှိုင်းလှသော ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာပင် အစပျောက်သွားပြီဆိုလျှင် အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးဝါးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသကဲ့သို့ပင်။

"မိတ်ဆွေတို့... ခဏလောက် ရပ်ကြပါဦး"

ကျောက်နတ်ဆရာက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံသို့ အလင်းတန်း (၄) ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ နဂါးပြာ၊ ငှက်နီ ၊ ကျားဖြူ နှင့် လိပ်နက် ဟူသော နတ်ဘုရားသားရဲလေးပါး၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ တန်ခိုးကြီးမားသော တည်ရှိမှုများကို ပိတ်လှောင်ရန် အသုံးပြုသည့် တာအိုဂိုဏ်း၏ လေးပါးအာရုံ အစီရင်ကြီး ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ပြင်လုံးကို အစီရင်က လွှမ်းခြုံလိုက်သော်လည်း၊ ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီးက လက်ထဲရှိ ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ

ဂွမ်း

လေးပါးအာရုံ အစီရင်ကြီးတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပင့်ကူအိမ်အလား တစ်စစ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း၊ ဤသို့ ခဏတာ အဟန့်အတား ဖြစ်သွားသည့်အချိန်မှာပင် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၄) ဦးမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာပြီး ထိုနှစ်ဦးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

"ငါက မင်းတို့နဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး၊ ဒီအတိုင်း လမ်းခွဲကြရအောင်"

ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီးက ပြောလိုက်ရင်း တိမ်စီး၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေက မိစ္ဆာကျင်ယွီကို ကူညီဖို့ လာတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး "

ကျောက်နတ်ဆရာက တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျင်ယွီ"

"မသိဘူး"

ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီးက ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည့် ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ကျောက်နတ်ဆရာ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားရသည်။

"ဟေ့ "

"မိစ္ဆာကောင်... မင်းက လူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါက တစ်ချက်တည်းနဲ့ သိတယ်။ ဒီမှာ လာပြီး လိမ်ညာမနေနဲ့ "

"မဟာဝိဇ္ဇာ နဂါးမင်း "

ဝူရှဲ့ရဟန်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ နတ်မျက်စိ အတတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ထိုလူသန်ကြီးမှာ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါ တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ သူက အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်ပြီး လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်နဂါးနှစ်ကောင်သည် ထိုလူသန်ကြီးဆီသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူမှာ ဝူရှဲ့ရဟန်းကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပါချေ။

'ဘယ်လိုတောင် မဟာဝိဇ္ဇာ နဂါးမင်းလဲ... အရှင်က ဒါကို တကယ်တတ်တာလား'

ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီးသည် လက်ထဲမှ ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရွှေရောင်နဂါးနှစ်ကောင်ကို စီးနင်းထားသော ဝူရှဲ့ရဟန်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ရွှေရောင်နဂါးများက ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ မှာလည်း လေးလံထက်မြက်လှရာ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများတွင် တာအိုအလင်းများ ဝင်းလက်သွားပြီး ဝိညာဥ်မျက်စိ ကို အသုံးပြု၍ ထိုလူသန်ကြီး၏ မူလအသွင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကိုယ်ထည်မှာ ငါးကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး မြွေအမြီးရှိကာ၊ ဦးခေါင်းမှာမူ ယွမ်ယန်း ငှက်နှင့် တူလှသည်။

၎င်းမှာ တောင်ပင်လယ်ကျမ်း ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါ

ဟုကျောင်း

ချင်းမင်းသား၏ ပုန်ကန်မှုတွင် ချန်နိုင်ငံ ၏ မိစ္ဆာများသာမက၊ ဤမျှ များပြားလှသော ယန်ဝိညာဉ်ရှင် အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များကိုပါ ဖိတ်ခေါ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပါချေ။ ဤသည်မှာ တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

'ဟုကျောင်း' အသွင်ပြောင်းထားသော လူသန်ကြီးနှင့် ဝူရှဲ့ရဟန်းတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အကြိတ်အနယ် ရှိလှသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤသည်မှာ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် တိုက်ပွဲ၏ အစစ်အမှန် အသွင်အပြင် ဖြစ်သည်။ ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာကဲ့သို့ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အထိ ရောက်ရှိသူမှာ တစ်လောကလုံးတွင် အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

အားလုံးမှာ ခက်ခဲစွာဖြင့် အဆင့်အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ယန်ဝိညာဉ်ရှင် ဖြစ်လာကြသူများချည်း ဖြစ်သည်။

မင်းက ဘာလို့ အလယ်အလတ်အဆင့်အထိ ရောက်နေရတာလဲ ရှေးဟောင်းစနစ် ၏ အဆင့် ၉ စနစ်အရ ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ အဆင့် (၃) နှင့် အဆင့် (၂) ကဲ့သို့ ကွာခြားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် တိုက်ပွဲများတွင် (၄) ယောက်က (၁) ယောက်ကို ဝိုင်းတိုက်သော်လည်း အရေးနိမ့်နေသည့် အခြေအနေမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝတ်စုံနက်ဝတ် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာမှာမူ အလွန်ပင် အနေရခက်နေသည်။ သူသည်လည်း တတိယအဆင့် အစောပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် တာ့ရှန့်ကော်ဘုရားကျောင်းမှ ပေါင်ရှုရဟန်းကြီး ဖြစ်စေ၊ လုံဟူရှန်းတောင်မှ ကျောက်နတ်ဆရာဖြစ်စေ၊ တရားရုံးချုပ်မှ ရွှီထျန်းနန်ဖြစ်စေ သူနှင့် တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အနိုင်အရှုံး ခွဲရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ လူ (၃) ယောက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ မျက်နှာမှာ တွန့်သွားရသည်။

'စောစောက အော်လိုက်တာ ငါလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့၊ ဘာလို့ ငါ့ကိုပဲ (၃) ယောက်လုံးက ဝိုင်းကြည့်နေကြတာလဲ '

"မိစ္ဆာကောင်... မင်းအသက်ကို ပေးပေတော့"

ပေါင်ရှုရဟန်းကြီးက အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။

သူ အချစ်ဆုံးသော တပည့်ငယ်လေးမှာ ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ မြို့ဖျက်တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တပည့်ဖြစ်သူသည် မသေဆုံးမီမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ အတတ်ဖြင့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ပြန်လည် ပေးပို့ခဲ့ရာ ထိုပုံရိပ်ထဲတွင် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် သက်ရှိအားလုံးကို သွေးအေးစွာ သတ်ဖြတ်နေခဲ့သည်။

ဝုန်း

ပေါင်ရှုရဟန်းကြီးသည် ဝိညာဥ်ပုံရိပ် ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဒေါသထွက်နေသော 'းရဟန္တာ ပုံရိပ်ကြီးသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ကျိုကုန်းနတ်ဆရာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။ ရဟန္တာပုံရိပ်၏ ကြွက်သားများမှာ ရွှေရောင် ဝင်းလက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

သူသည် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာနှင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ တရားရုံးချုပ်မှ ရွှီထျန်းနန်မှာလည်း သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ထက်မြက်သော ဓားအစင်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဓားဝိညာဉ် နဂါးကြီးအလား ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျောက်နတ်ဆရာသည်လည်း လက်မှ မန္တန်အမှတ်အသားများကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ များသည် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ထိုအဆောင်များသည် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ စွမ်းအားကို လျှော့ချပေးမည့် အထူးအစီရင်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

အတိအကျပြောရလျှင် စောစောက ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာနှင့် ရင်ဆိုင်စဉ်ကပင် ထိုလူများမှာ ဤမျှအထိ အသက်နှင့်လဲ၍ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပါချေ။ ထို့ကြောင့်... ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ ရန်ငြိုးဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းမှာ တကယ်ပင် ပထမတန်းစား ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။

"ငါက မင်းတို့ကို ကြောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် အစွမ်းထက်လှသော အတတ်များကို အသုံးပြုကာ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများကြားတွင် ရှောင်တိမ်းနေရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရတော့သည်။

"အား"

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။

ထိုတာအိုဆရာလေး လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ဤရတနာ၏ စွမ်းရည်ကို သူ အသိဆုံးပင် မျက်စိထိုးပုတီး ၎င်းမှာ လူ၏ မျက်လုံးကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် သီးသန့်ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်တစ်ဦးအတွက် မျက်လုံးဒဏ်ရာရရုံနှင့် သူတို့၏ အားကောင်းလှသော ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုနှင့် ဝိညာဉ်ပုံရိပ် တို့ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းနိုင်သော်လည်း အဆိုးဆုံးမှာ ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၃) ဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် မျက်လုံးအထိခံလိုက်ရသဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း

သူ၏ ကိုယ်ရံရတနာအချို့မှာ အရင်တစ်ခါက လီယန်ချူ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံထားရဖူးသည်။ ယခုတွင် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၃) ဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း အသားများ စုတ်ပြတ်သတ်သွားပြီး ဝိညာဉ်မှာလည်း အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရသွားရသည်။

ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ ကလေးငယ်၏ ပါးစပ်အလား ဟောင်းလောင်းပွင့်နေပြီး သွေးများမှာလည်း ကောင်းကင်ယံမှ အဆက်မပြတ် စီးကျလာရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။

အရင်တစ်ခါက သူ၏ စက္ကူရုပ်ကိုယ်ပွား မှာ လီယန်ချူ၏ အသတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ယခုတစ်ခါမှာမူ သူသည် မူလကိုယ်တိုင် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ဝိညာဉ်ပုံရိပ် ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုလည်း အစွမ်းထက်သော အတတ်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ် တစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ရုတ်တရက်

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ခါးလယ်မှနေ၍ ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ပိုင်းဖြတ်ချက်မှာ အလွန်ပင် ညီညာလှသည်။ သွေးများနှင့် ကလီစာများမှာ မြေပြင်ထက်သို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး သွေးချင်းနီသွားတော့သည်။

"........." ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ

ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိခိုက်စေသည်။

သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး ဒေါသလည်း ထွက်နေသဖြင့် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် အလွန်ပင် အကွက်စေ့လှသည်။ သူ ထွက်ပြေးသည့် လမ်းကြောင်းမှာ ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီး ရှိရာဘက်သို့ ဖြစ်သည်...။

ထိုလူသန်ကြီးမှာ ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကိုယ်ဗလာနှင့် ရွှေရောင်နဂါးများကို စီးနင်းထားသော ဝူရှဲ့ရဟန်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေဆဲပင်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း ရိုက်နှက်သံများမှာ မပြတ်ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုလူသန်ကြီးက သူ၏ လက်နက်ထက်မြက်မှုကြောင့် ဝူရှဲ့ရဟန်းကို အနည်းငယ် သာလွန်နေသေးသည်။

ထိုအတိုင်း ဆက်တိုက်မည်ဆိုလျှင် သူသည် ဝူရှဲ့ရဟန်းကို အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရှိသည်။ သို့သော် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"တောက် ကျိုကုန်းခွေးအိုကြီး "

လူသန်ကြီးက စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ ရောက်လာသည်နှင့် ကျန်ရှိသော ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၃) ဦးမှာလည်း သူ့ဆီသို့ ရောက်လာကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး လွတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပါချေ။ သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လက်ထဲရှိ ဝူနတ်ဘုရား ၏ အမှတ်အသားကို ချေဖျက်လိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ဝူနတ်ဘုရားထံ အကူအညီတောင်းလိုက်တော့သည်။

"ဝူနတ်ဘုရား... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး ကျင်ယွီကောင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ၊ အခြေအနေက အရမ်းစိုးရိမ်ရနေတယ် "

မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။