အခန်း (၅၅၉-၅၆၀)

အခန်း (၅၅၉) - မိုးကြိုးငါးသွယ် တရားတော် ၊မိုးကြိုးစွမ်းအား ထပ်ဆင့်ခြင်း ၊ လက်နက်ချခြင်း ၊အဆိပ်သင့်လက်မှ လွတ်ကင်းခြင်း

သူသည် ချင်းမင်းသား၏ သားတော် ကိုယ်တိုင် တောင်ပေါ်သို့တက်၍ ဖိတ်ကြားခြင်းကြောင့် ထွက်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဝူနတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင်ကလည်း အာမခံချက်ပေးထားပြီး၊ အရေးကြုံလာပါက သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား စေလွှတ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ချင်းမင်းသား၏ သားတော်က နယ်မြေချဲ့ထွင်ပြီးပါက သူ၏ နတ်စင်ဗိမာန်ကို တည်ဆောက်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး လူသားလောက၏ ပူဇော်သက္ကာရ ကို ခံယူစေမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သဖြင့်၊ ထိုလူသန်ကြီးသည် စိတ်အားထက်သန်လာကာ တောင်ပေါ်မှဆင်း၍ ထိုနိုင်ငံရေးစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျိုကုန်းနတ်ဆရာက သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကာ ကျန်ရှိသော ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၃) ဦးကိုပါ ဆွဲခေါ်လာချိန်အထိ ဝူနတ်ဘုရားထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ကျမလာခဲ့ပါချေ။ ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီးသည် စိတ်ထဲမှ လေးလံသွားရပြီး အလွန်မြန်သော အကြိမ်ရေဖြင့် ဝူနတ်ဘုရားထံသို့ ဆက်တိုက် အကူအညီတောင်းခံလိုက်တော့သည်။

"ဝူနတ်ဘုရား... မြန်မြန် လှုပ်ရှားပေးပါတော့"

နက်နဲဆန်းကြယ်လှသော အရပ်တစ်ခုတွင်

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူရိပ်တစ်ခုသည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဝူနတ်ဘုရား... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး"

ထိုအကူအညီတောင်းခံသည့် သတင်းစကားကို ခံစားမိပြီးနောက် လျှို့ဝှက်လူရိပ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ၊ တစ်ရက်တည်းမှာ နှစ်ယောက်တောင် အကူအညီတောင်းနေတာလား "

သူသည် တစ်ဖက်လူကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံမှုတစ်ခုကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူသည် ယခင်က လျှို့ဝှက်အရပ်၌ အစည်းအဝေးလုပ်ခဲ့သော နံပါတ် ၃ ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် အကူအညီတောင်းသည့် သတင်းစကားမှာ အကြိမ်ရေ အလွန်စိတ်လှသဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မခံမရပ်နိုင်အောင် တုန်လှုပ်မှုကို ပေးနေတော့သည်။

တိန် တိန် တိန် တိန် တိန် တိန် တိန်

'နံပါတ် ၃' မှာ အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်သွားရသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ဝူနတ်ဘုရား၏ ဟန်ပန်အရှိန်အဝါကိုသာ ဆက်ခံထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဝူနတ်ဘုရား၏ အစွမ်းအကုန်ကို ဆက်ခံထားခြင်း မဟုတ်ပါချေ။ အတိအကျပြောရလျှင် စွမ်းအားအားလုံးကို မရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးကို ကြောက်ရွံ့အောင် ဟန်ပြလုပ်ရန်အတွက်သာ အဆင်ပြေသော်လည်း၊ တကယ့်တိုက်ပွဲတွင်မူ တတိယအဆင့် အစောပိုင်းထက် သိပ်မသာလွန်ပါချေ။

သူ ရှာဖွေလာသော သူများကိုလည်း အမှန်တကယ်တော့ လိမ်ညာထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အန္တရာယ်ကြုံလို့ သူကိုယ်တိုင် သွားမည်ဆိုလျှင်လည်း အခန့်မသင့်က သူပါ အသတ်ခံရပေလိမ့်မည်။ နံပါတ် ၃ သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်သွယ်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ အလုပ်သဘောအရ စကားတစ်ခွန်းတော့ ချန်ထားပေးခဲ့သည်။

"အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းမှာ ကံတရားအတိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံပေါ်မှာသာ မူတည်သည် "

မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီးသည် ဝူနတ်ဘုရား၏ ထိုတုံ့ပြန်မှုကို ခံစားမိလိုက်သည်နှင့် ဒေါသများမှာ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာတော့သည်။

မင်းရဲ့ ကံတရားအတိုင်းပဲ ဆိုတာကို သွားလိုက်တော့ (မင်းအမေကို... လို့ ဆဲလိုက်ခြင်း)

သူသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်သဖြင့် အမှားအမှန်ကို ခွန်အားဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်လိုသူဖြစ်သည်။ လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင် ဦးနှောက်မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း သူသည် လုံးဝ ဦးနှောက်မရှိသူ မဟုတ်ပါချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ထိုလူသန်ကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ လူအများစုထက် ပို၍ပင် မြန်ဆန်လှသေးသည်။ ဝူနတ်ဘုရားက သူ့ကို လှည့်စားလိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူသည်လည်း ထိုအတိုင်း အသေမခံနိုင်ပါချေ။

"ငါ လက်နက်ချတယ်... ဆက်မတိုက်နဲ့တော့"

လူသန်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထိုအသံမှာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မိုးခြယ်သံကဲ့သို့ပင် ကျယ်လောင်လှသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြောင့် လူတိုင်းမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားရသည်။ သို့သော် မျက်နှာပြာလူသန်ကြီး ပြောလိုက်သည့် စကားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ထူးဆန်းသွားတော့သည်။

ကျိုကုန်းနတ်ဆရာမှာမူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့်အတူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝမ်ချီ... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

သူ့ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီး လက်ထဲမှ လေးလံထက်မြက်လှသော ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ ပင် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း

ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ သည် လေထုထဲတွင် ထက်မြက်လှသော လေဓားလှိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ ဝိညာဉ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားတော့သည်။ ထိုအချိန်မှသာ ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် ထိုခွေးသူတောင်းစား ဝမ်ချီ တစ်ယောက် သစ္စာဖောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုအလှည့်အပြောင်းမှာ မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားလောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။ မူလကပင် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၄) ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသည်၊ ယခု ဝမ်ချီကပါ သစ္စာဖောက်လိုက်သဖြင့် (၅) ယောက်ကို (၁) ယောက် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်လား ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် စိတ်ကိုတင်းကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်အမှတ်အသားများကို အလျင်အမြန် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာအတတ်ကို သုံးရန် ပြင်လိုက်သည်။

"သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိတို့... ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာကိုယ်ထည်ထဲကို ဝင်လာကြစမ်း "

ကျိုကုန်းနတ်ဆရာက ဂါထာမန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် နီမှောင်သော ပုတီးစေ့တစ်စေ့ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သွေးဝိညာဉ်ပုတီး ချက်ချင်းပင် လေထုမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ မှောင်မည်းနေသော တိမ်တိုက်များထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော နာကျည်းနေသည့် လူသေဝိညာဉ်များ တိုးထွက်လာကြသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြောင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် ပညာရှင်ကြီးများပင် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် မြို့ကိုဖျက်၍ မိစ္ဆာအတတ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ခြင်းမှာ ဤပုတီးကို သွေးဖြင့် ပူဇော်ရန်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားတော့သည်။

သို့သော် ကျောက်နတ်ဆရာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုပုတီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း၊ ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် လူပေါင်း တစ်သိန်းကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် စွမ်းအားမှာ ဤမျှသာ မဖြစ်သင့်ပါချေ။

သို့သော်လည်း လက်ရှိထွက်ပေါ်နေသော နာကျည်းမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာမည်ဆိုပါက ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ရာပေါင်းများစွာမှာ တစ္ဆေနယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး၊ နောင်တွင် ထိန်းချုပ်၍မရသော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေမိစ္ဆာများ ပေါ်ထွက်လာပေလိမ့်မည်။

ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ အရှိန်အဝါမှာ ဆက်တိုက်မြင့်တက်နေဆဲပင်။ ရုတ်တရက် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပိတ်စဖြူတစ်ခုကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ ဝိညာဥ်ပုံရိပ် ကို ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ကျိုကုန်းနတ်ဆရာမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ပိုင်းဖြတ်ခံရစဉ်က ထိုဆန်းကြယ်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးကတည်းက သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများကို အမြဲသတိထားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုတာအိုဆရာလေး၏ နည်းလမ်းများကို သူ သိထားသော်လည်း ယခုမှ ရုတ်တရက် သတိပြုမိသည်မှာ သူသည် အဘယ်ကြောင့် စောစောက ထိုတာအိုဆရာလေး၏ တည်ရှိမှုကို မသိစိတ်မှ လျစ်လျူရှုထားခဲ့မိသနည်း ဆိုသည်မှာပင်။

"ဒါက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်တဲ့ အတတ်လား "

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။

ကိုယ်ပျောက်အတတ် နှင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်ခြင်း ဒီတာအိုဆရာလေးက ဒီလောက်တောင် ယုတ်မာတာလား။

သူသည် အခွင့်အရေးရသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာပါက ထို သွေးဝိညာဉ်ပုတီးကို ဖောက်ခွဲပြီး အတူတူ သေရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိလိုက်ခင်မှာပင် တစ်ဖက်လူ၏ ဓားချက်ဖြင့် နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။

တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင်၏ ဝိညာဉ်မှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်နှင့်မတူဘဲ အလွန်ပင် ခိုင်မာလှသည်။ ရတနာများဖြင့် ရိုက်ခတ်လျှင်ပင် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်မကြီးမားပါချေ။ သို့သော် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာမှာမူ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြတ်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ အသိစိတ်မှာ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးဘဲ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ သွေးဝိညာဉ်ပုတီးကို ဖမ်းယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ စောစောက ထိုပြင်းထန်လှသော ဓားချက်မှာ သူ၏ ယန်ဝိညာဉ်ရှင်ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရုံသာမက၊ သူနှင့် သွေးဝိညာဉ်ပုတီးကြားက ဆက်နွှယ်မှုကိုပါ ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သွေးဝိညာဉ်ပုတီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"........." ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ

ယခုတစ်ခါတွင် သူသည် မူလကိုယ်ထည်အတိုင်း လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးနိုင်ခဲ့သည်။ သွေးဝိညာဉ်ပုတီးကိုပင် ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ထိုတာအိုဆရာလေး၏ အတတ်များကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါချေ။

ထို့ပြင် ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာ၏ ပိုးကောင်ထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်မှာလည်း ဤမျှမြန်မြန် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ အကူအညီမှာ အသေခံရန် လာခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် အစွမ်းထက်လှသော အတတ်ကို သုံး၍ ပိုင်းပြတ်နေသော ဝိညာဉ်နှစ်ခြမ်းကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ ကျန့်ကျောင်းဓား ကြောင့် ရရှိသော ဒဏ်ရာမှာ ဤကဲ့သို့သော ပြန်လည်ကုသခြင်းအတတ်များကို ချုပ်ငြိမ်းစေသည်။

"မိုးကြိုးငါးသွယ် သန့်စင်သော ယန်... လောက၏ တရားမှန်... သတ်စမ်း "

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျိုကုန်းနတ်ဆရာသည် ဆက်တိုက် ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အားနည်းနေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း ကျဆင်းနေသည်။ မိုးကြိုးအတတ် မှာ လောက၏ ယန် စွမ်းအားဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ဝုန်း

ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးတစ်ချက် ကျရောက်လာပြီး ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ချုပ်ငြိမ်းသွားစေတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ရွှေရောင်ဦးဆောင်း ကို ချွတ်လိုက်ကာ ကိုယ်ရောင်ပြလိုက်သည်။

သူ စောစောက အသုံးပြုလိုက်သည်မှာ ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော မိုးကြိုးငါးပါး အဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုမိုးကြိုး၏ စွမ်းအားမှာ ယခင် ခြောက်ကြိမ်မြှင့်တင်ထားသော အဆောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

'ဒါက အရင်တစ်ခါ ငါ မိုးကြိုးပစ်ခံရတုန်းက ရလာတဲ့ စွမ်းအားတွေ ထပ်ပေါင်းသွားတာလား'

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် လီယန်ချူကို ထူးဆန်းသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် တစ်ဦးကို အဆုံးစီရင်ရန်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲလှသော်လည်း၊ ထိုတာအိုဆရာလေးကမူ တစ်ဖက်လူကို ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိအောင် တိုက်ခိုက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချက်ကြောင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၄) ဦးလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ မင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိတယ်ဆိုတာ ငါတို့သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အတော်လေးကို အစွမ်းထက်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီးသည် လက်ထဲမှ ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါက လူယုတ်မာတွေရဲ့ လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံလိုက်ရလို့ မိစ္ဆာကျင်ယွီကို ကူညီမိတာပါ၊ အခု ငါ လက်နက်ချပါတယ်"

ဝမ်ချီက ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

ဓားကို ကိုင်ထားသော ထိုတာအိုဆရာလေး၏ ကိုယ်ပျောက်အတတ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး၊ သူကိုင်ထားသော ဓားမှာလည်း ယန်ဝိညာဉ်ရှင်ကိုပင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အကယ်၍ သူသာ ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေမည်ဆိုပါက ဧကန်မုချ ထိုတာအိုဆရာလေး၏ အဆိပ်သင့်လက် (ရက်စက်သောလက်) အောက်တွင် အသက်ပျောက်ရပေလိမ့်မည်။

အခန်း (၅၆၀) - ငါ လက်နက်ချပါပြီ ၊ အနောက်သို့ခရီးသွားခြင်း ထဲက မိစ္ဆာတွေရဲ့ လမ်းစဉ် ၊ မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ခြင်း ၊ တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းများ

"ကျုပ်...ချန်နိုင်ငံအစိုးရအတွက် အမှုထမ်းပါရစေ၊ ဒီနေ့ကစပြီး နယ်မြေတစ်ခုကို အခြေချစောင့်ရှောက်ရင်း ဒေသခံတွေရဲ့ အေးချမ်းသာယာရေးကို ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်"

ဟုကျောင်း ဝမ်ချီက ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အစိုးရ၏ သိမ်းသွင်းမှုကို လက်ခံရန် ကြိုးပမ်းခြင်းပင်။ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာ ခေတ်ကာလက တောင်စောင့်နတ် အတော်များများမှာ ထိုလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

မြေစောင့်နတ် နှင့် မြို့စောင့်နတ် များမှာ အကျင့်သီလ မြင့်မြတ်သူများ သေဆုံးပြီးနောက် လူသားတို့၏ ပူဇော်သက္ကာရ ကို ရရှိကာ နတ်အဖြစ် ဘိသိက်ခံရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ တောင်စောင့်နတ်နှင့် ရေစောင့်နတ် များမှာမူ ထိုနေရာ၌ပင်ရှိသော တောင်မိစ္ဆာ၊ ရေမိစ္ဆာများကို ဘိသိက်ပေး၍ ခန့်အပ်လေ့ ရှိကြသည်။

ဤ ဟုကျောင်း မှာ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် တစ်ဦးဖြစ်ရာ သူ၏ တန်ဖိုးမှာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာရှိ လူများမှာမူ မည်သည့်စကားမျှ ဆိုမလာကြပါချေ။

ဟုကျောင်း ဝမ်ချီက အလျင်အမြန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဗုဒ္ဓဘာသာမှာလည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ချလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဘုရားဖြစ်နိုင်သည် လို့ ဆိုထားတယ်မဟုတ်လား၊ ကျုပ်လည်း ဒီနေ့ကစပြီး ချန်နိုင်ငံရဲ့ စေခိုင်းမှုကို ခံယူပြီး ကျုပ်ရဲ့ အပြစ်တွေကို ဆေးကြောပါရစေ"

သူ့ကို ဝိုင်းထားသော ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုပညာရှင်ကြီးများတွင် နတ်မျက်စိ ရှိကြောင်း သူသိထားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်များ ဝန်းရံနေပြီး သွေးအာဃာတများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို သူတို့ မြင်နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူသည်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် လူသားများကို စားသုံးလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချီတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းမှာ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ်ရှင် တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းကမျှ ထိုအတိုင်း အလဟဿ အဆုံးရှုံးခံမည် မဟုတ်ဆိုသည့် အချက်ပင်။

အစိုးရ၏ ထိုစစ်ဆင်ရေးတွင် အဓိကတာဝန်ရှိသူ ဖြစ်သော တရားရုံးချုပ်မှ ရွှီထျန်းနန်မှာလည်း ဤ ဟုကျောင်း ကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည်။

မူလကပင် လူသားများကို စားသုံးပြီး မိစ္ဆာအတတ်ဖြင့် ဒုက္ခပေးသူများကို အသေသတ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အခုကဲ့သို့ စိတ်ရင်းဖြင့် လက်နက်ချကာ အစိုးရ၏ လက်ပါးစေအဖြစ် အမှုထမ်းလိုသည်ဟု ဆိုလာခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။

၎င်းမှာ အနောက်သို့ခရီးသွားခြင်း ဝတ္ထုထဲကအတိုင်းပင်။ မိစ္ဆာများစွာမှာ လူသားများကို သတ်ဖြတ်စားသုံးခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်မင်းကြီးများ၏ စီးတော်ယာဉ်များ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ လူသားလောက၌ ပြဇာတ်တစ်ပုဒ် ကပြပြီးနောက် ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ဝက်ဝံနက်မိစ္ဆာ ဆိုလျှင်လည်း နောက်ခံမရှိသော်လည်း နာမည်ကျော် မိစ္ဆာကြီးဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် သိမ်းသွင်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

"မိစ္ဆာတွေကို သတ်ပစ်ရမယ်... ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး "

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပိတ်စဖြူတစ်ခုကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အနည်းငယ်မျှပင် တွန့်ဆုတ်မနေပါချေ။ ဆံပင်နီ မျက်နှာပြာ လူသန်ကြီးမှာ ကြောင်သွားရသည်။ ထိုတာအိုဆရာလေးက ဤမျှအထိ သတ်လိုဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်ပြီး ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပါချေ။

သူသည် လက်ထဲမှ ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဓားအလင်းတန်းကို ခုခံလိုက်သည်။

တုံ

လောကတစ်ခုလုံးတွင် ဧရာမ ခေါင်းလောင်းကြီးကို တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွင့်များမှာလည်း ဟိုဟိုဒီဒီ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဝမ်ချီ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထိုတာအိုဆရာလေးကို မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူသည် နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကျင့်ကြံထားသော ဟုကျောင်း တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များမှာ သန်မာထည်ဝါသော ရုပ်ခန္ဓာရှိခြင်းကြောင့် ကျော်ကြားသော်လည်း၊ ယခုတွင်မူ ထိုတာအိုဆရာလေး၏ ခွန်အားမှာ သူ့ထက်ပင် သာလွန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မိတ်ဆွေ... သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ချလိုက်စမ်းပါ၊ ကျုပ်ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးပါဦး၊ ကျုပ် ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေ လုပ်ပြီး အပြစ်တွေကို ဆေးကြောပါ့မယ် "

ဝမ်ချီက ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ခုခံနေရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဲဒီလို လမ်းစဉ် ငါ့မှာ မရှိဘူး"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် မြင့်မားထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကြီး (၂) ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူနှင့် လှုပ်ရှားမှု တစ်ထပ်တည်း ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

လက်မြှောက်၍ ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်ခြင်း

ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ မှာ အလယ်မှနေ၍ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဝမ်ချီ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားခြေလှမ်း တာအိုအတတ်ကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ချီ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ချလိုက်ပြီး ဘုရားဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား အိမ်မက်မက်နေလိုက်

ရှစ်ကွက်မှန် သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ဝမ်ချီ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အဖြူရောင် နတ်အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရှစ်ကွက်မှန် မှာ ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေသည့် အစွမ်းရှိရာ ဝမ်ချီ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားပြီး ဟန်ချက်ပျက်ကာ ယိုင်နဲ့သွားတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ သွေးကြောထဲမှ ခွန်အား များမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ထည်ဝါလှသည်။ သူက ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းမှာ တောက်ပသော မြစ်တစ်စင်းအလား လောကတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ သွေးရောင်အလင်းတန်းများက တစ်ပြင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ဝမ်ချီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအမြောက်အမြား ပေါ်လာပြီး သူသည် မည်သို့ပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံး၍ ကုသရန် ကြိုးစားသော်လည်း မရပါချေ။ လူသားအသွင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက လီယန်ချူကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သူ သိလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို အရမ်း နှိပ်စက်လွန်းပြီ"

ဝမ်ချီက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ဟုကျောင်းကြီးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"ငါနဲ့ မိစ္ဆာအတတ် ပြိုင်ချင်တာလား"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"လက်တွင် ရွှေလှံတံကို ကိုင်ဆောင်၍ လောကကို လှည့်လည်ကာ၊ ရွှေဝတ်စုံကို ဆင်မြန်း၍ တန်ခိုးအာဏာကို ပြသပါစေ... အမိန့်တော်အတိုင်း ဖြစ်စေရမည်"

သူသည် လင်ကွမ်ဖိတ်ခေါ်အဆောင် ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ခဏအတွင်းမှာပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားပြီး၊ နက်နဲလှသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရှေးကျလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ကျဆင်းလာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ယခင်ကထက် ပို၍ အစွမ်းထက်လာသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ငှားရမ်းလိုက်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ အထူးတလည်ပင် အစွမ်းထက်နေခြင်းကို သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားရသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုအပြောင်းအလဲ၏ အကြောင်းရင်းကို လိုက်မတွေးတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ဧရာမ ဘီလူးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဖားထျန်းရှန့်တီ ( ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအလား ကြီးမားခြင်းအတတ်)

ကျောက်နတ်ဆရာ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ ဤသည်မှာ လုံဟူရှန်းတောင်၏ တန်ဖိုးအထားရဆုံး လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခု မဟုတ်ပါလား။

"သူက ဖားထျန်းရှန့်တီ ကိုတောင် ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားတာလား "

ကျောက်နတ်ဆရာက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"လောကကို ဒုက္ခပေးတဲ့ မိစ္ဆာတွေ... သေကြပေတော့ "

ကောင်းကင်ယံမှ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကြီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီယန်ချူက လက်မြှောက်၍ ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်သည်။ တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းကြောင့် လူတိုင်းမှာ မသိစိတ်မှ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကိုယ်ခံပညာ ၏ အပြင်ပိုင်းပုံရိပ်၊ ဓားထုတ်အတတ်၊ နတ်ဘုရားပင့်ဖိတ်ခြင်းအတတ်၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှင့် ကိုယ်တွင်းခွန်အား အားလုံးကို တစ်ပေါင်းတည်း ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒအားလုံးမှာ ထိုဓားချက်အောက်တွင် ပါဝင်သွားတော့သည်။

ဝုန်း

ဝမ်ချီ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့် သူသည် ထိုဓားချက်က မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ အသက်ဓာတ်များ ပြတ်တောက်သွားပြီး ခါးလယ်မှ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရကာ ဝိညာဉ်ပါ ချုပ်ငြိမ်းသွားတော့သည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း

တစ်ပြင်လုံးမှာ သေလူကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟုကျောင်း ကြီးတစ်ကောင်မှာ လီယန်ချူ၏ ဓားအောက်တွင် ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် အသက်ပျောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပါချေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ဆေးဖိုအတွင်းမှ သင်းပျံ့လှသော ဆေးနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ငါးရောင်ခြယ် ဆေးတိမ်တိုက်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ဆေးဖိုအတွင်းမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာရာ မျက်လုံးပင် ဖွင့်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

ထိုမျှအဆင့်မြင့်လှသော ဆေးလုံးမျိုးကို ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော လုံဟူရှန်းတောင်မှ ကျောက်နတ်ဆရာပင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို သွေးခွန်အားဆေးလုံး အဖြစ် ဖော်စပ်နိုင်ပြီး၊ စားသုံးပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း မိစ္ဆာပိုးကောင်များနှင့် ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာ နှစ်ပေါင်းရာချီ စုဆောင်းထားသော ထူးဆန်းသည့် ပိုးကောင်များအားလုံးကို ဆေးဖိုတစ်ခုတည်းတွင် ထည့်သွင်းဖော်စပ်လိုက်ရာ မည်ကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုး ထွက်ပေါ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါချေ။

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်ရင်း လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုဆေးဖိုကို သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပြောမပြနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု စိမ့်ဝင်လာသည်။

'ဒီလူငယ်လေးရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က လောကမှာ ရှားမှရှားပဲ၊ သူက တကယ်ကို ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်သူ ဆင်းသက်လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်' ဟု ကျောက်နတ်ဆရာက တွေးလိုက်မိသည်။

လက်နက်ချရန် ပြင်ဆင်နေသော ဟုကျောင်း ဝမ်ချီကို လီယန်ချူက ပြတ်ပြတ်သားသား သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားလည်မှုရှိရှိဖြင့် မည်သည့်စကားမျှ မဟကြပါချေ။ တတိယအဆင့် ဟုကျောင်း တစ်ကောင်မှာ အစိုးရအတွက် အမှုထမ်းမည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ လီယန်ချူကဲ့သို့သော သတ်ဖြတ်ရေး နတ်ဘုရား တစ်ဦးနှင့်မူ မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရပါချေ။

ထို့နောက်တွင် အခြေအနေမှာ ရိုးရှင်းသွားတော့သည်။ ယန်ဝိညာဉ်ရှင် (၄) ဦးနှင့် လီယန်ချူတို့သည် ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာ၏ စုဆောင်းထားသော ရတနာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာရှိ အကာအကွယ်အတားအဆီးများမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးနိုင်ကြသည်။

"ဒီခရီးစဉ်မှာ လီတာအိုဆရာ ရဲ့ ကူညီမှုက အကြီးမားဆုံးပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒီရတနာတွေထဲက အကောင်းဆုံးတွေကို လီတာအိုဆရာ ကပဲ ရသင့်တယ်လို့ ဆရာတော် ယူဆတယ်"

ဝူရှဲ့ရဟန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပါချေ။

လီယန်ချူအတွက် ယခုအရေးကြီးဆုံးမှာ တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်သဖြင့် သူသည်လည်း ငြင်းဆန်မနေတော့ပါချေ။

ကျင်ယွီအထက်နတ်ဆရာ၏ ရတနာများသာမက၊ ကျိုကုန်းနတ်ဆရာ၏ သွေးဝိညာဉ်ပုတီး ကိုလည်း လီယန်ချူကပင် ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ထို သွေးဝိညာဉ်ပုတီး ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှရာ လီယန်ချူကသာ မဟန့်တားခဲ့ပါက အကျိုးဆက်မှာ မတွေးရဲစရာပင် ဖြစ်သည်။

ဟုကျောင်း ဝမ်ချီ၏ ဖန်းထျန်းဟွားကျဲ ကိုမူ ရွှီထျန်းနန်က ယူလိုက်သည်။ ထိုလက်နက်မှာ လီယန်ချူ၏ ကျန့်ကျောင်းဓားကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ကျုပ်က ဒီလက်နက် တစ်ခုတည်းကိုပဲ ယူပါ့မယ်၊ ကျန်တာတွေကိုတော့ မိတ်ဆွေတို့ပဲ ခွဲဝေယူကြပါ"

ရွှီထျန်းနန်က ပြောလိုက်သည်။

တရားရုံးချုပ်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး လူတစ်ပိုင်း မိစ္ဆာတစ်ပိုင်း ဖြစ်သော ဓားကိုင်သူလတစ်ဦး ရှိရာ၊ ထိုလက်နက်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပြီးပါက ထိုသူအတွက် အလွန် သင့်တော်ပေလိမ့်မည်။