အခန်း (၁၀၃-၁၀၄)
Vol. 11 Ch. 103-104
အခန်း (၁၀၃) - ထိပ်တန်းကျောင်းသားနှင့် အဆတစ်သောင်း ပြန်အမ်းငွေ
ဝူမြို့၊ ရှောင်မိသားစု အဆောက်အအုံ၏ ဂြိုဟ်တုဆက်သွယ်ရေး အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းမှာ ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ သူတို့ မကြာခင်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို သဘောတူလာလိမ့်မယ်"
ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်မိသားစု အကြီးအကဲ ရှောင်လင်က ရှေ့ရှိ မျက်နှာပြင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမျက်နှာပြင်ကြီးပေါ်တွင် အခြားသော မျိုးရိုးကြီး မိသားစုများ၏ အကြီးအကဲများကိုလည်း မြင်တွေ့နေရသည်။
"အစိုးရက သဘောမတူရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ချူမိသားစု အကြီးအကဲ၏ သံသယကို ရှောင်လင်က အစီအစဉ်ရှိပြီးသား အမူအရာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
"အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ သတင်းတစ်ခု အရင်ဖြန့်ရမယ်။ အစိုးရဟာ မျိုးချစ်စိတ်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို နိုင်ငံအတွင်း ပြန်ဝင်ခွင့်ပေးပြီး ချောက်ကမ္ဘာ အကျပ်အတည်းကို ကူညီခိုင်းမယ့်အစား စစ်သားပေါင်း တစ်သိန်းသုံးသောင်းရဲ့ အသက်ကိုပဲ စတေးဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တယ် ဆိုတဲ့ သတင်းမျိုးပေါ့"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မြေခွေးအိုကြီးများ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကြသည်။ ဤသတင်းသာ ပြန့်သွားပါက သူတို့ မိသားစုများအတွက် အနိုင်သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။ အစိုးရအနေဖြင့် စစ်သားတစ်သိန်းကျော်ကို အသေမခံလိုပါက မျိုးရိုးကြီး မိသားစုဝင်များကို ပြန်ခေါ်ရန် နည်းလမ်းရှာရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန်မှာ အစိုးရအနေဖြင့် အနောက်ဖက်ခြမ်းရှိ အားကိုးမရသော ခေါင်းဆောင်ကို ခေါင်းငုံ့ရမည် ဖြစ်သည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင် စစ်သားများကို စတေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့လျှင်လည်း သူတို့အတွက် မနစ်နာပေ။ ဤသတင်းကို ကြိုတင်ဖြန့်ထားခြင်းဖြင့် သာမန်မိသားစုများမှ လာသော စစ်သားများသည် အစိုးရအပေါ် ယုံကြည်မှု ပျက်ပြားသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ မျိုးရိုးကြီး မိသားစုများအနေဖြင့် အရည်အချင်းရှိသူများကို ပိုမိုစုဆောင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် ဤသတင်း ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့် အစိုးရမှာ ရှေ့တိုးမရ နောက်ဆုတ်မရ အကျပ်ရိုက်သွားပေတော့မည်။
မိသားစု အကြီးအကဲများ ကျေနပ်နေကြစဉ် ရှောင်မိသားစု၏ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အစီရင်ခံလာသည်။
"အကြီးအကဲ၊ အစိုးရက ချောက်ကမ္ဘာ စစ်မြေပြင်ရဲ့ အခြေအနေကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြနေသလို အင်တာနက် ကန့်သတ်ချက်တွေကိုလည်း ဖယ်ရှားလိုက်ပါပြီ။ အခုဆိုရင် ရှေ့တန်းက အရပ်သား သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားက သူတို့ဘာသာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေကြပါတယ်။ အစိုးရရဲ့ ဒီလုပ်ရပ်ကြောင့် မီးတောက်သိုင်းကျမ်း တတ်မြောက်ထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင် လေးသိန်းကျော် ရှိနေတာကို သိလိုက်ရပြီး ဒီအရေအတွက်ကလည်း ဆက်ပြီး တိုးနေပါတယ်"
ထိုအစီရင်ခံစာ မပြီးဆုံးခင်မှာပင် မိသားစု အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများမှာ ခဲသွားကြသည်။ အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးသာ ရှိနေတော့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မျိုးရိုးကြီး မိသားစုများမှာ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မျှ ရရှိရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘဲ သာမန်လူတန်းစားများ တိုးတက်လာမှုကြောင့် သူတို့၏ လုပ်ငန်းများနှင့် အဆင့်အတန်းမှာပင် စိန်ခေါ်ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သွေးနှင့် အသက်စွမ်းအား မဟာတံတိုင်း၏ အစွန်းတစ်နေရာရှိ မြေပြင်မှာ မီးလောင်ကျွမ်းထားသဖြင့် မည်းနက်နေသည်။ ပူပြင်းသော လေလှိုင်းများနှင့် မီးခိုးငွေ့များကို နေရာအနှံ့ မြင်တွေ့နေရသည်။ ထိုစစ်မီးများကြားတွင် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ပျက်စီးနေသော နေရာတစ်ခုပေါ်တွင် ပွင့်နေသည့် အလှပဆုံး ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပြုံးနေသည်။ သူမ ပြုံးနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကျောင်းထွက်လိုသူ အရေအတွက်မှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက် များပြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဘာလို့ အင်တာနက် ကန့်သတ်ချက်တွေကို ရုတ်တရက်ကြီး ဖယ်ရှားလိုက်တာလဲ"
စနစ်၏ အချက်အလက်များကို သူမ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ အတန်ကြာ ရပ်တန့်နေသော ကိန်းဂဏန်းများမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
စနစ်ကျောင်းသားဦးရေ - ၁,၂၃၅,၉၆၈
ကျောင်းသားသစ် - ၀
ကျောင်းထွက်ရန် လျှောက်ထားသူ - ၄၇၃,၁၅၆
ပြန်အမ်းရမည့် ခန့်မှန်းခြေ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး - ၁၆,၅၆၀,၄၆၁,၅၀၀
ဤဂဏန်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ကျစ်ရှားက ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဝါးဟားဟား။ ပြန်အမ်းငွေ လိုချင်တဲ့လူက ၄ သိန်း ၇ သောင်းတောင် ရှိနေသေးတာပဲ။ ပြန်အမ်းရမယ့် သွေးစွမ်းအင်ကလည်း ၁၆ ဘီလီယံကျော်တောင် ရှိတာ"
ယခုအချိန်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်၏ ဦးနှောက်မှာ ကိန်းဂဏန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပြန်အမ်းငွေရရန် ၇ ရက် ကြာမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုဆိုလျှင် အများဆုံး ၃ ရက်သာ လိုတော့သည်။ တစ်နေ့ကို လူတစ်သိန်းလောက် စိတ်ပြောင်းပြီး ကျောင်းထွက်တာ ဖျက်သိမ်းမယ်လို့ တွက်ကြည့်ရင်တောင် နောက်ဆုံးမှာ လူတစ်သိန်းခွန်အားလောက် ကျန်ဦးမှာပဲ။ အဲဒါဆိုရင် သွေးစွမ်းအင် ၆ ဘီလီယံလောက် ရဦးမှာပဲ။
သူမက ဆက်ပြီး တွက်ချက်နေသည်။ အဲဒါဆိုရင် ငါက တတိယအဆင့် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတော့မှာပေါ့။ ၃ ရက်ကြာရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးက ငါ့ကို ဝိုင်းပြီး အားပေးကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ဒီဧကရီက ချောက်ကမ္ဘာ အကျပ်အတည်းကို ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းပစ်မယ်။ စူးချီဆိုတဲ့ ကောင်လေးလည်း ငါ့ကို အထင်ကြီးသွားမှာ အမှန်ပဲ။ သူ့ရဲ့ စေတနာအမှားတွေကို ပြစ်ဒဏ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ ငါ့အနားမှာပဲ အလုပ်အကျွေး ပြုခိုင်းရမယ်။
"စူးချီလေး၊ ဒီဧကရီက မင်းကို အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာတွေ သင်ပေးမယ်။ ဘယ်နားကို နှိပ်နေတာလဲ... နည်းနည်း ပိုပြင်းပြင်းလေး နှိပ်စမ်း။ အင်း၊ အဲဒါမျိုး။ ခြေထောက်နှိပ်တာလည်း ပညာတစ်မျိုးပဲ၊ လက်အသုံးအနှုန်းကလည်း နည်းစနစ်တစ်ခုပဲပေါ့"
သူမ စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်မှာပင် စနစ်၏ အသိပေးသံက နားထဲတွင် မြည်လာသည်။
"ကျောင်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက် မူလထက် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်လာပါသည်။ အဆင့်မြှင့်တင်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် - သတ္တမအဆင့် ရန်ကုန် ပထမအဆင့်။ လက်ရှိ ကျောင်းအဆင့်မှာ ၁၄၇,၇၅၄ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် အဆင့် ၅၉,၁၀၂ ကျော်မှသာ ထပ်မံ အဆင့်တိုးနိုင်ပါမည်"
ထိုခဏတွင် ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကျောက်ဆစ်နတ်သမီး ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေသည့် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် မြင်တွေ့နေရသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဆက်နွှယ်မှုမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို သူမ ခံစားမိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပြောင်းအလဲ မှန်သမျှကို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်လာသည်။
သတ္တမအဆင့်မှ ကိုးမအဆင့်အထိ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှား၏ အဆင့်မှာ သွေးစွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံပြီး ရရှိလာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤအဆင့်တက်မှုအပေါ် သူမ အလွန်အမင်း ဝမ်းမသာနိုင်ဘဲ အနည်းငယ်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။
"ဟင်။ ငါ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး အဆင့်တက်သွားတာလဲ။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီထင်တယ်"
ရှန်ကျစ်ရှားသည် အလိုအလျောက် တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အခြေအနေ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲမှုမရှိဘဲ သူမ အဆင့်တက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူမ စနစ်ကို အသုံးပြုလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သိသည်။ သင်ကြားမှုများ ပြီးဆုံးသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အဆိုးမြင်သတင်းများ ဝန်းရံနေချိန်တွင် အဆင့်တက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
ကျောင်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက် တိုးတက်လာသည်ဆိုပါက ပါရမီရှင်များကို သင်ကြားပေးခြင်းအပြင် သူမမသိသည့် အခြားအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။
သူမ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေစဉ် စနစ်စာမျက်နှာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မြင်လိုက်ရသည့် အချက်အလက်များကြောင့် အံ့ဩလွန်းသဖြင့် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။
စနစ်ကျောင်းသားဦးရေ - ၁,၂၃၅,၉၆၈
ကျောင်းထွက်ရန် လျှောက်ထားသူ - ၄၀၁,၃၃၁
ပြန်အမ်းရမည့် ခန့်မှန်းခြေ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး - ၁၄,၀၄၆,၅၈၅,၅၀၀
မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျောင်းထွက်ရန် လျှောက်ထားသူ ခုနစ်သောင်းခန့် လျော့နည်းသွားသည်။ ပြန်အမ်းရမည့် သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးမှာလည်း ၂.၅ ဘီလီယံခန့် လျော့ကျသွား၏။ ၂.၅ ဘီလီယံဆိုသည်မှာ ပထမအဆင့် မဟာဧကရာဇ်တစ်ဦး၏ တန်ဖိုးပင် ဖြစ်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ငါက မဟာဧကရာဇ် တစ်ယောက်စာလောက် ဆုံးရှုံးသွားတာလား။ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။
သူမ တွေးတောနေစဉ် အဝေးမှ စူးချီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ကျောင်းအုပ်ကြီး။ ကျောင်းအုပ်ကြီး... ဟိုမှာ ကြည့်လိုက်ပါဦး"
သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖုန်းကို ကိုင်ထားသည့် စူးချီကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် မည်သည့် ခြေလှမ်းသိုင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်မသိ၊ သူမ၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာသည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် စူးချီ၏ ဖုန်းကို ယူကြည့်လိုက်ရာ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အကျယ်ချဲ့ ရိုက်ကူးထားသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သာမန်လူအမြောက်အမြားက စစ်မြေပြင်တွင် သားရဲဆန်းများကို အန္တရာယ်ကင်းစွာ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သားရဲမီးတောက်များကိုလည်း စုပ်ယူနေကြသည်ကို ဝေဝါးဝါး မြင်နေရသည်။
"ဒါက ဘာလဲ"
ရှန်ကျစ်ရှား နားမလည်သည်ကို မြင်သောအခါ စူးချီက ဗီဒီယိုကို အပေါ်သို့ ဆွဲတင်ပြလိုက်သည်။ ထိုအခါ သာမန်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရိုက်ကူးထားသည့် ပုံစံအရ သူသည် သူမနှင့် စစ်မြေပြင်တစ်ခုတည်းမှာပင် ရှိနေပုံရသည်။
"မိတ်ဆွေတို့၊ ဒါကတော့ ကျွန်တော် နှိမ်နင်းလိုက်တဲ့ ၁၀၂၃ ကောင်မြောက် သားရဲဆန်းပါပဲ။ သူ့ရဲ့ မီးတောက်ကို စုပ်ယူပြီးရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ မီးတောက်သိုင်းကျမ်းက ကိုးကြိမ်မြောက် အဆင့်တက်တော့မှာပါ။"
ဗီဒီယိုထဲမှ သိုင်းပညာရှင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နက်မှောင်သော မီးတောက်များ ဆူပွက်လာသည်။ သူ၏ သွေးစွမ်းအင် မီးတောက်များမှာလည်း ပိုမို နည်းမှောင်လာ၏။ ထို့နောက် သူက မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ကင်မရာကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"မိတ်ဆွေတို့၊ အခုလေးတင် အဆင့်တက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော် တစ်ခုကို နားလည်သွားပြီး သိုင်းကွက်အသစ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အခု အားလုံးကို ပြသပါရစေ"
ထို့နောက် ထိုသိုင်းပညာရှင်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် နက်မှောင်သော ပဒုမ္မာကြာပန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
"ကြည့်လိုက်ကြစမ်း။ ဒါကတော့ နက်မှောင်သော ဗုဒ္ဓမီးပဒုမ္မာပဲ"
ထိုနောက်တွင်တော့ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မီးပိုးဖလံများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်ထွက်သွားကြတော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မှတ်ချက်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် တက်လာသည်။
"မီးတောက်သိုင်းကျမ်းက တကယ်ကြီး အဆင့်တက်လို့ ရတာပဲ"
"ဒီအစွမ်းက ရေနှင့်မီး နတ်သိုင်းထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေပြီ"
"အစ်ကိုလီ၊ ကျွန်တော်လည်း မီးတောက်သိုင်းကို သင်ထားတာပဲ၊ စစ်မြေပြင်မှာ လူလိုသေးလား"
"ငါကတော့ မီးတောက်သိုင်းက မကောင်းဘူးလို့ ထင်မိတာ၊ အခုတော့ ငါ့အမြင်က အရမ်းကျဉ်းမြောင်းခဲ့တာပဲ"
ဗီဒီယိုနှင့် မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ဦးနှောက်မှာ ထူပူသွားတော့သည်။
"ငါ နားလည်ပြီ၊ အကုန်လုံးကို နားလည်သွားပြီ။ ငါ ဘာလို့ အဆင့်တက်သွားတာလဲ ဆိုတာကိုပေါ့"
မတွေးဘဲနဲ့တောင် သိနိုင်သည်။ အစိုးရက ရှေ့တန်းအခြေအနေကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြသလိုက်ခြင်းနှင့်အတူ မီးတောက်သိုင်းကျမ်း သင်ယူထားသူများကလည်း သူတို့ဘာသာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့ကြသဖြင့် လူအများအပြား စိတ်ဝင်စားလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အစိုးရက ချီးကျူးစဉ်က လူအနည်းငယ်သာ ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှား ကိုယ်တိုင် ပြသစဉ်တွင် နောက်ထပ် လူအချို့က ယုံကြည်လာခဲ့သည်။
ယခုမူ မိမိတို့ သိကျွမ်းသည့် သာမန်လူများ၏ လက်တွေ့အသုံးချမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်မူ အားလုံးက မီးတောက်သိုင်းကျမ်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို သိရှိသွားကြတော့သည်။ ထို့ကြောင့် မီးတောက်သိုင်းကျမ်းအပေါ် အမြင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ကို ဖျက်ဆီးနေတာပဲ"
ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ မည်သူက ဤကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ရန် အကြံပေးလိုက်သနည်း။ သူမ ထိုသူကို သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။
သူမ တွေးနေစဉ်မှာပင် စူးချီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ စစ်မြေပြင်ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ဖို့ ကျွန်တော်က စစ်တပ်ကို အကြံပေးခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ စစ်မြေပြင် ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖယ်ရှားပြီး မီးတောက်သိုင်းသမားတွေကို ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခွင့် ပေးဖို့လည်း အကြံပြုခဲ့ပါတယ်။ အခုတော့ ထိရောက်မှုက အရမ်းသိသာနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းရဲ့ မီးတောက်သိုင်းကျမ်း အပေါ်မှာထားတဲ့ အမြင်တွေ အကုန်လုံး ပြောင်းလဲသွားပြီ"
စူးချီက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ချီးကျူးစကားကို စောင့်မျှော်နေသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ စူးချီ၏ ရိုးသားဖြူစင်သော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ရှန်ကျစ်ရှားမှာ သူမ၏ ရင်ကွဲသံကို ကြားနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဖြောက်။
သူမ၏ လှပစွာ ပြင်ဆင်ထားသော လက်သည်းလေးပင် ကျိုးသွားရသည်။ ‘ထိရောက်မှုက သိသာတယ် ဟုတ်လား။ ငါ ဧကရာဇ်ဖြစ်မယ့် လမ်းကြောင်းကို မင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ။ ဘယ်လိုတောင် ကံဆိုးလိုက်တာလဲ။ အားလုံးကို ခြုံကြည့်လိုက်ရင် ငါ ဧကရာဇ်မဖြစ်အောင် ဟန့်တားနေတဲ့လူက မင်း ဖြစ်နေတာပဲ။’
ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ဒေါသများ ချောင်းချောင်းထွက်နေသော်လည်း စူးချီ၏ စေတနာမှာ အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်နေသည်ကို သိနေသည်။ ဤသို့တွေးမိသောအခါ သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ လုံးဝ သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘ငါ့ဘဝမှာ ဧကရာဇ်အဆင့်ကို တစ်ဆင့်တည်းနဲ့ ရောက်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလား။’
အမှန်တကယ်တော့ သတ္တမအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာပင် လူအများအပြား အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲသည့် အဆင့်မျိုး ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို ဤအဆင့်ကို ကျေနပ်ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ကမူ တစ်ဆင့်တည်းဖြင့် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိလိုသည့် ဇွဲကို မလျှော့နိုင်ပေ။
"ငါ တစ်ဆင့်တည်းနဲ့ ဧကရာဇ် မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို မယုံဘူး"
သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော စွဲလမ်းမှုမှာ တစ်ဆင့်တည်းဖြင့် အမြင့်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်ပါက အရင်အတိုင်း ပျင်းရိစွာ နေထိုင်ခြင်းနှင့် ဘာမှ ထူးခြားမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း စူးချီကြောင့် ဤမျှ အကြိမ်ကြိမ် ပျက်စီးခဲ့ရသည်ကို တွေးရင်း သူမ စိတ်ပျက်နေစဉ်မှာပင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အိမ်ရှင်သည် ထူးခြားသော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကျောင်းသား တစ်သန်းကျော်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သဖြင့် မစ်ရှင်အသစ်တစ်ခု ပွင့်သွားပါပြီ။ ထိပ်တန်းကျောင်းသားများကို မွေးမြူပါ။ လက်ရှိ ထိပ်တန်းကျောင်းသားနေရာ - ၀ / ၃။ ကျောင်းအုပ်ကြီးအနေဖြင့် ထူးချွန်ထက်မြက်အောင် သင်ကြားပေးရန် ထိပ်တန်းကျောင်းသား သုံးဦးကို သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။ ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးက အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာတစ်ခုကို တတ်မြောက်သွားတိုင်း ကျောင်းအုပ်ကြီးသည်လည်း ထိုသိုင်းပညာကို ချက်ချင်း တတ်မြောက်ပါမည်။ မှတ်ချက် - ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦး ကျောင်းထွက်သွားပါက သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးကို အဆတစ်သောင်း ပြန်အမ်းပေးပါမည်"
‘ဘုရားရေ၊ ဘုရားရေ။’
‘ထိပ်တန်းကျောင်းသား သတ်မှတ်ရမယ် ဟုတ်လား။ အဆတစ်သောင်း ပြန်အမ်းမယ် ဆိုပါလား။’
‘လူပေါင်း တစ်သောင်းကို ကျောင်းထွက်ခိုင်းဖို့က ခက်ခဲပေမဲ့ လူသုံးယောက်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးပြီး ကျောင်းထွက်ခိုင်းဖို့ကတော့ လွယ်လွယ်လေးပဲ မဟုတ်လား။ ဒါဟာ တစ်ဆင့်တည်းနဲ့ ဧကရာဇ်ဖြစ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးပဲ။’
အခန်း (၁၀၄) - လူထုကို တစ်မူထူးခြားသည့်အရာများ သင်ယူစေခြင်း
အင်ပါယာမြို့တော်၊ စစ်ဌာနချုပ်၊ စစ်ပြီးကာလ သုံးသပ်ချက် အစည်းအဝေး။
အစည်းအဝေးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် လေးနက်တည်ငြိမ်လှသည်။ ပထမဦးစွာ နိုင်ငံတော်ပျက်သုဉ်းမည့်ဘေးမှ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့် ချောက်ကမ္ဘာစစ်ပွဲဖြစ်စဉ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ခံစစ်ကောင်းမွန်ခဲ့သည့် ဇုန်များကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဗဟိုခံစစ်ဇုန်မှ တပ်မှူးကြီး လီယိမှာ အထူးချီးကျူးခံရပြီး ဒုတပ်မှူး ထန်ကျန့်ချိုးမှာမူ ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရကာ စစ်တက္ကသိုလ်တစ်ခု၏ ဒုကျောင်းအုပ်အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ခံရသည်။ လူတိုင်းက သူ၏ အနာဂတ်ကို သိကြသည်။ မကြာမီ လုံးဝအနားယူရတော့မည်ဖြစ်ရာ သူနှင့် ဆရာစူးချီတို့ကြားရှိ လောင်းကြေးမှာလည်း ဤတွင်ပင် ဇာတ်သိမ်းသွားတော့သည်။
ထို့အပြင် အစည်းအဝေးတွင် မီးတောက်သိုင်းကျမ်း၏ အောင်မြင်မှုကိုလည်း အနှစ်ချုပ်ဆွေးနွေးကြသည်။ မီးပိုးဖလံများကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်လာသည့် သန်းနှင့်ချီသော အရပ်သားများကို မည်သို့ စီမံခန့်ခွဲမည်နည်း။ ဤသိုင်းပညာရှင်များသည် တစ်ဦးလျှင် ပျမ်းမျှ သားရဲဆန်း တစ်သိန်းသုံးသောင်းခန့် စုပ်ယူခဲ့ကြသည်။ ဤအရေအတွက်မှာ လူအများစုအတွက် အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ပတ်တာအတွင်း တစ်နေ့လျှင် ၂၄ နာရီ မအိပ်မနေ စုပ်ယူလျှင်ပင် တစ်သိန်းခွဲခန့်သာ စုပ်ယူနိုင်သည်။
ဤသို့ စိတ်အားထက်သန်နေသော သိုင်းပညာရှင်များသည် တစ်ပတ်အတွင်း နှစ်ကြိမ်ခန့်သာ အိပ်စက်ပြီး သားရဲများကို အသည်းအသန် စုပ်ယူခဲ့ကြသဖြင့် ယခုအခါ အနည်းဆုံး စတုတ္ထအဆင့် သို့မဟုတ် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့်ထက် မနိမ့်ကြတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို အထူးမီးသတ်တပ်ဖွဲ့အဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူတို့ထက် အစွမ်းထက်သော မီးသတ်သမား ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် မီးကို မကြောက်ကြဘဲ မီးပင်လယ်များကို ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ဖြတ်သန်းနိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တာဝန်များတွင် မီးငြှိမ်းသတ်ခြင်း၊ မီးဓာတ်ရှိသော နယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် အနောက်နိုင်ငံများရှိ မီးဓာတ်သားရဲဆန်းများကို နှိမ်နင်းခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ နိမ့်ပါးခဲ့သော ဤသိုင်းပညာရှင်များသည် ဘဝလမ်းကြောင်းအသစ်နှင့် လစာကောင်းသော အလုပ်အကိုင်များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။
မီးတောက်သိုင်းကျမ်းကို မသင်ယူခဲ့သော ကျောင်းသားများနှင့် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုမှ လူများမှာမူ နောင်တရလွန်းသဖြင့် ရူးချင်စော်နံနေကြတော့သည်။ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုမှ လူများသည် အနောက်နိုင်ငံများတွင် သားရဲဆန်းများကို တစ်အိမ်တက်ဆင်း လိုက်လံဖမ်းဆီးနေရသော်လည်း အစိုးရစစ်တပ်ကမူ ထိုနိုင်ငံများကို လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ အကူအညီပေးရန် အကြောင်းပြကာ ဤအထူးမီးသတ်တပ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်ရန် စီစဉ်နေသည်။ အမှန်တကယ်မှာမူ ထိုနိုင်ငံများရှိ သားရဲဆန်းများကို အကုန်အစင် ရိတ်သိမ်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူထုသာ ဤအကြောင်းကို သိပါက နိုင်ငံတော်က ဤမျှအထိ လူလည်ကျတတ်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် စိတ်အေးရသည်ဟုပင် ဆိုကြပေလိမ့်မည်။
"တပ်မှူးကြီးလီ၊ တပ်မှူးကြီးကျန်း၊ တပ်မှူးကြီးကျောက်၊ တပ်မှူးကြီးချန်နဲ့ တပ်မှူးကြီးစွန်း။ ခဏလောက် နေခဲ့ကြပါဦး"
ခံစစ်ဇုန်အသီးသီးမှ တပ်မှူးကြီးများ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ကြသည်။
"ခင်ဗျားတို့ကို နေခိုင်းရတာက ဆွေးနွေးစရာ တစ်ခုရှိလို့ပါ။ အခုတစ်ခေါက် ချောက်ကမ္ဘာ အကျပ်အတည်းကို စောစီးစွာ ဖောက်ခွဲလိုက်တဲ့အတွက် ပေးဆပ်ရတာတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်။ အဲဒါကတော့ နောက်ထပ် ချောက်ကမ္ဘာရဲ့ မတည်ငြိမ်မှုတွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်လာမှာပဲ။ ဆိုလိုတာက နောက်တစ်ကြိမ် အကျပ်အတည်းဟာ သိပ်မဝေးတော့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ငါတို့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားရမယ်။ ခင်ဗျားတို့မှာ ဘာအကြံပြုချက် ဒါမှမဟုတ် အစီအစဉ်တွေ ရှိသလဲ" ဟု တပ်မှူးကြီးက မေးလိုက်သည်။
တပ်မှူးကြီးများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ စကားမဆိုနိုင်ဘဲ ရှိနေကြသည်။ သူတို့မှာ တိုက်ပွဲပြီးစဖြစ်သဖြင့် နားချိန်ပင် မရသေးဘဲ နောက်ထပ်ကိစ္စများကို မစဉ်းစားရသေးပေ။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူကမူ ရှေ့ကို အမြော်အမြင်ရှိရှိ ကြိုတင်တွေးတောနေလေပြီ။
"ခင်ဗျားတို့မှာ ဘာမှစဉ်းစားမထားကြသေးဘူး ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆရာစူးချီရဲ့ သိုင်းကျမ်းက ငါ့ကို စိတ်ကူးတစ်ခု ရစေခဲ့တယ်။ အကျပ်အတည်းထဲကနေ လူထုကို အကျိုးအမြတ် ရစေတာဟာ တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ။ မီးဓာတ်သားရဲတွေအပြင် အခြားသားရဲတွေဆီကနေ ကျင့်စဉ်တိုးတက်အောင် ဒါမှမဟုတ် အင်အားကြီးအောင် လုပ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းတွေ ရှိနိုင်မလားဆိုတာကို ငါ သိချင်တယ်"
တပ်မှူးကြီးသည် မီးတောက်သိုင်းကျမ်းမှတစ်ဆင့် စိတ်ကူးရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အမျိုးမျိုးသော ကျင့်စဉ်များနှင့် နည်းလမ်းများသာ ရှိခဲ့လျှင် အကျပ်အတည်းမှန်သမျှကို ဖြေရှင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လူထုသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့နေမည့်အစား မျှော်လင့်နေကြမည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် မည်သို့လုပ်ရမည်ကိုမူ သူ မသိပေ။
မြောက်ပိုင်းခံစစ်ဇုန်မှ တပ်မှူးကျန်းက ပထမဦးစွာ ပြောကြားသည်။
"ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ လေမိသားစုနဲ့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ လက်နက်ပန်းပဲ ပညာရပ်တွေက သင့်တော်မယ် ထင်ပါတယ်။ သူတို့က သားရဲရဲ့ ဝိညာဉ်ကို လက်နက်တွေထဲ ထည့်သွင်းပြီး အစွမ်းထက်အောင် လုပ်နိုင်ကြတယ်။ အဲဒီပညာကို စစ်တပ်နဲ့ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ ပြန့်နှံ့အောင် လုပ်နိုင်ရင် ကောင်းမှာပါ"
အခြားတပ်မှူးများကလည်း ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးကြသည်။
"ယူနန်ပြည်နယ်မှာ ယွမ်တောင်ကြားလို့ ခေါ်တဲ့ အဖွဲ့တစ်ခု ရှိတယ်။ သူတို့က ဂူပိုးကောင်တွေကို သုံးပြီး အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြတယ်။ အဲဒီ ဂူပညာရပ်ကို လူထုကို သင်ပေးနိုင်ရင် လူတိုင်းမှာ သားရဲဆန်း လက်ပါးစေတွေ ရှိလာမှာပါ"
"မော်မိသားစုရဲ့ ရုပ်သေးပညာလည်း ရှိပါသေးတယ်" ဟု အခြားတစ်ဦးက ဆိုသည်။
ရုပ်သေးပညာဆိုသည်မှာ လူကြားကောင်းအောင် ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်မှာမူ အလောင်းများကို မောင်းနှင်သည့် ပညာရပ် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သေဆုံးသွားသော သားရဲအလောင်းများကို ပြန်လည်အသုံးချကာ သားရဲအုပ်စုကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခိုင်းမည်ဆိုပါက အလွန်ထိရောက်ပေလိမ့်မည်။
ဆွေးနွေးမှုများမှာ နက်ရှိုင်းလာပြီး လက်နက်ပန်းပဲ၊ ဂူပညာနှင့် အလောင်းမောင်းနှင်ခြင်း ပညာဟူ၍ လမ်းကြောင်းသုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အကယ်၍ ဒီအင်အားစုတွေက သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို မဝေမျှချင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု တပ်မှူးကြီး လီယိက မေးမြန်းသည်။ "နယူးဗွိုင်းယေ့ဂျ်ကို မေးကြည့်သင့်သလား။ ဆရာစူးမှာ အကြံကောင်းတွေ ရှိနိုင်တယ်"
လူတိုင်းက ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဝိညာဉ်နှင့် ပတ်သက်သည့် နယ်ပယ်မှာ ထူးခြားသော အဆင့်သို့ ရောက်သူများသာ နားလည်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သော်လည်း ဆရာစူးချီမှာ အမြဲတမ်း ထင်မှတ်မထားသည့် အရာများကို လုပ်ပြလေ့ရှိသူ မဟုတ်ပါလား။ နောက်ဆုံးတွင် တပ်မှူးကြီးက "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဆရာစူးချီဆီလည်း တင်ပြကြည့်လိုက်ကြပါ။ သူ့ဆီမှာ ဘာအကြံပြုချက်တွေ ရှိမလဲဆိုတာ နားထောင်ကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေသည်။