အခန်း (၁၁၁-၁၁၂)

အခန်း (၁၁၁) - ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ပြပွဲကြီး

ဒါရှနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ အလွန်ကြီးမားသော အစည်းအဝေးခန်းမကြီးအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ အစိုးရနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံး စုံညီစွာ တက်ရောက်နေကြပြီး ၎င်းတို့မှာ သာမန်ပြည်သူများအနေဖြင့် တစ်သက်တွင် ရုပ်မြင်သံကြား၌သာ မြင်ဖူးနိုင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ အနားယူပြီးဖြစ်သော အကြီးအကဲဟောင်းတစ်ဦးက အစည်းအဝေးကို ဦးဆောင်နေသည်။

"ကျွန်တော်တို့တွေဟာ အနောက်တိုင်းက သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ အဆက်အသွယ် ရရှိထားပါပြီ။ သူတို့ဆီက ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်နဲ့ အာနိသင်တွေကို ဖော်ပြထားတဲ့ အစီရင်ခံစာကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ ပြုစုထားပါတယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေဟာ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ တကယ်ကို ကိုက်ညီမှု ရှိလှပါတယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။

ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ် အဘိုးအိုသည် စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်စာတမ်းများကို ပုတ်လျက် နှမြောတသဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဒါရှနိုင်ငံ၏ အခြေအနေသည် အခြားနိုင်ငံများနှင့် မတူညီပေ။ ဤနေရာတွင် သက်စောင့်သွေးတံတိုင်းကြီး၏ ခုခံမှုမှာ ခိုင်ခံ့သဖြင့် ချောက်နက်ကြီးမှ ဘေးအန္တရာယ်မှန်သမျှကို လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သားရဲအလောင်းများကို အချိန်မီ ကိုင်တွယ်နိုင်ကြသည်။

သားရဲဝိညာဉ်များ မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲသွားစေရန် ဒါရှနိုင်ငံသည် အလောင်းများကို အမြန်ဆုံး မီးရှို့ဖျက်ဆီးလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်များကို အသုံးချရန် အခွင့်အရေးများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများမှာလည်း တိုးတက်မှု မရှိဘဲ ရပ်တန့်နေသဖြင့် ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်များမှာ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော်အတွင်း သိသာသော ပြောင်းလဲမှု မရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ဒါရှနိုင်ငံ၏ ဝိညာဉ်အသုံးချမှုမှာ အလွန်ပင် နိမ့်ကျနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို အနောက်တိုင်းမှ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများ သိရှိပါက မနာလိုစိတ်ဖြင့် ငိုကြွေးကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အနောက်တိုင်းရှိ ချောက်နက်ကြီးများတွင် သက်စောင့်သွေးတံတိုင်းမှာ မခိုင်ခံ့သဖြင့် တိုက်ပွဲများမှာ ကာလရှည်ကြာ တုန့်ဆိုင်းနေလေ့ရှိသည်။ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု မပြီးဆုံးမီ နောက်ထပ်တစ်ခုက ထပ်မံ ရောက်ရှိလာတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် သားရဲအလောင်းများကို စုဆောင်းရန်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ဝိညာဉ်များကို ရိတ်သိမ်းရန် အခွင့်အရေး မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ အနောက်တိုင်း သိုင်းပညာရှင်များ၏ အမြင်တွင် ဒါရှနိုင်ငံသည် သဘာဝသယံဇာတများကို ဖြုန်းတီးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကိုသာ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် အားနည်းချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျင့်စဉ်နဲ့ဆိုရင် ဒါရှနိုင်ငံဟာ နှစ်ပေါင်းရာချီအတွင်းမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် အများအပြားကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ အကြံပေးအဖွဲ့က ခန့်မှန်းထားပါတယ်" ဟု အကြီးအကဲက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

ထိုစကားကြောင့် အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးသည် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်ပင် ချောက်နက်ငယ်တစ်ခုကို အပြီးတိုင် နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်အဆင့်၏ အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပါက နိုင်ငံတည်ထောင်သူ အဘိုးအိုကဲ့သို့ပင် ရန်သူအားလုံး၏ ထက်ဝက်ကို နှိမ်နင်းထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ချောက်နက်ကြီး ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း သားရဲများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးသွားပေလိမ့်မည်။ ဒါရှနိုင်ငံသာမက လူသားမျိုးနွယ် တစ်ရပ်လုံးသည်လည်း ဤဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့ လက်မခံနိုင်တဲ့ အချက်တစ်ခုကို တောင်းဆိုထားပါတယ်။ သူတို့အတွက် လုံးဝ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရမယ့် နယ်မြေတစ်ခုကို တောင်းဆိုထားတာပါ။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့တော့ ဒါကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပါဘူး။ ဒါရှနိုင်ငံဟာ ကျယ်ဝန်းလှပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နယ်မြေ တစ်လက်မကိုတောင် အပိုမရှိပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကော ဘယ်လို အကြံပြုလိုကြသလဲ" ဟု အကြီးအကဲက မေးမြန်းလိုက်သည်။

အကြီးအကဲဟောင်းသည် ခက်ခဲသော ခေတ်ကာလများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ဒါရှနိုင်ငံသည် နယ်မြေအချို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် နယ်မြေကိစ္စတွင် ဒါရှအစိုးရသည် အလွန်ပင် ထိခိုက်လွယ်ပြီး တစ်လက်မမျှ အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ နှစ်ဖက်ညှိနှိုင်းမှုများ တုန့်ဆိုင်းနေရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယနေ့အထိ အစိုးရနှင့် ထိုဂိုဏ်းသည် ဘုံသဘောတူညီချက် တစ်ခုမျှ မရရှိကြသေးချေ။ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် ဤခက်ခဲသော ပြဿနာကို ချပြကာ လူအများ၏ သဘောထားကို နားထောင်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ သဘောမတူနိုင်ပါဘူး။ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ကြစို့"

"ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကို ပိုပြီး ဖိအားပေးရင်ကော။ သူတို့လည်း အခြေအနေ မကောင်းကြပါဘူး"

တက်ရောက်လာသူများက အမျိုးမျိုးသော အဖြေများကို ပေးကြသည်။ အချို့က လက်လျှော့ရန် ပြောကြပြီး အချို့ကမူ အလျှော့အတင်း ပြုလုပ်လိုကြသည်။ သို့သော် အကြီးအကဲကြီးမှာ ခေါင်းကိုသာ ရမ်းနေမိသည်။ ထိုစဉ် မျက်မှန်တပ်ထားသော ဗျူဟာမှူးတစ်ဦးက အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဒါကို ဖြစ်နိုင်မလားလို့ စဉ်းစားကြည့်ပေးပါ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို နှစ်တစ်ရာ အသုံးပြုခွင့်ပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းရင်ကော။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဟာ နိုင်ငံပိုင် နယ်မြေလို့ မသတ်မှတ်ထားသလို သူ့ဘာသာ အန္တရာယ်တွေလည်း ရှိနေတာပဲ။ သူတို့ကသာ အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက သူတို့ရဲ့ ကိစ္စပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

ဤအကြံပြုချက်ကြောင့် အကြီးအကဲကြီး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဟူသည် ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုသို့ ဝင်ပေါက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကမ္ဘာငယ်များသည် ချောက်နက်ကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် အောက်ခြေရှိနေပြီး သားရဲရေလှိုင်းများလည်း မရှိသဖြင့် အတော်အတန် ဘေးကင်းကြသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိသော ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု အများစုသည် ထိုနေရာများတွင် ကိုယ်ပိုင်အခြေစိုက်စခန်းများ တည်ဆောက်ထားကြသည်။ အခြားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ လွတ်လပ်စွာ တည်ထောင်ခွင့်ပေးခြင်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို ပေးလိုက်ရမှာကတော့ နည်းနည်းတော့ အရှုံးပေါ်သလိုပဲ" ဟု ဗဟိုစစ်ဌာနချုပ်မှူး လီယိက တစ်ချက် တွေးတောရင်း ပြောသည်။ အရင်းအမြစ် နည်းပါးသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုသည်ပင် နှစ်စဉ် ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ တန်ဖိုးရှိသော ဓာတ်သတ္တုများကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သည်။ အမှန်စင်စစ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုသည် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုကျင့်စဉ်မှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာဦးမည် ဖြစ်ရာ နှစ်တစ်ရာစာ အရင်းအမြစ်များဖြင့် လဲလှယ်ရခြင်းမှာ ထိုက်တန်ပါ့မလားဟု သူ စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးလီ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကမ်းလှမ်းခြင်းမှာ နောက်ထပ် အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ဆိုတာ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတွေ လုံးဝ ငြင်းပယ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အရာပဲ။ ဒါကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ပြည်တွင်းက မျိုးနွယ်စုတွေဆီမှာ ရှိနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ထုတ်ပေးလာအောင် ဆွဲဆောင်လို့ ရပါတယ်" ဟု ဗျူဟာမှူးက ရှင်းပြသည်။

အကြီးအကဲကြီးသည် လေးနက်သော မျက်နှာပေးဖြင့် "ဆက်ပြောပါ" ဟု ဆိုသည်။

ဗျူဟာမှူးက သူ၏ အမြင်ကို ဆက်လက် ပြောပြသည်။ "ကျွန်တော် စဉ်းစားထားတာက ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ပြပွဲကြီး တစ်ခုကို ကျင်းပဖို့ပါပဲ။ သားရဲဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ်ကို လိုချင်တယ်လို့ လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်ပါ။ ဆုလာဘ်အဖြစ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကမ်းလှမ်းပါ။ သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတွေကို အပြိုင်အဆိုင် ယှဉ်ပြိုင်ခိုင်းပါ။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် သူတို့အားလုံးမှာ ရှိသမျှ အကောင်းဆုံးတွေကို ထုတ်ပြကြပါလိမ့်မယ်"

ဤနည်းလမ်းကို ကြားရသောအခါ အားလုံး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကြသည်။ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ပြပွဲကြီး။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာ့ကုန်စည်ပြပွဲကြီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အစိုးရအနေဖြင့် တောင်းဆိုနေရသည့် အခြေအနေမှ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပကာ အကောင်းဆုံးကို ရွေးချယ်သည့် အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်များ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ အစိုးရအနေဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်ကို ရရှိရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများလာမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက နည်းလမ်းကောင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို အကဲဖြတ်ကြမလဲ"

"ကျွန်တော့်မှာ အကြံရှိပါတယ်။ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်တစ်ခုအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို ရွေးချယ်ခိုင်းပါ။ ကျင့်စဉ်အကြောင်း ဘာမှမသိသေးတဲ့ အဲဒီတပည့်တွေ သင်ယူပြီးတဲ့နောက် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့"

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသူများမှာ အညံ့စားများ မဟုတ်ကြပေ။ ဦးတည်ချက်တစ်ခု ရရှိသွားသည်နှင့် အားလုံးက ဝိုင်းဝန်း အကြံပြုကြသဖြင့် စည်းမျဉ်းများမှာ လျင်မြန်စွာပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံး အကဲဖြတ်မည့် နည်းလမ်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လုံးဝ နားမလည်သေးသော တပည့်များကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း သင်ကြားပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စုပ်ယူနိုင်သည့် အရေအတွက်၊ အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားတိုးတက်မှု အဆင့်အတန်းတို့ကို တိုင်းတာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ရရှိလာသော အချက်အလက်များအပေါ် မူတည်၍ အမှတ်ပေးကြမည် ဖြစ်သည်။

အစည်းအဝေးမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုကြီးများနှင့် သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတို့ထံသို့ အစိုးရ၏ သတင်းစကား ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

...

ထိုအချိန်တွင် တင်ဂန်နိုင်ငံ ဒိုစာမန်မြို့၌ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းဝိုင်ချက်စက်ရုံအတွင်းမှ အောင်နိုင်သူတို့၏ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဒါရှအစိုးရက ငါတို့ကို အထင်သေးနေတာပဲ။ သူတို့ မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက ဘယ်လောက် အဆင့်မရှိလဲဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူးထင်တယ်"

ဂိုဏ်းချုပ်အယ်လန်သည် ဒါရှနိုင်ငံသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အစိုးရ၏ သတင်းစကားကို ရရှိလိုက်သောအခါ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ခုန်ပေါက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ လူနမော အစိုးရဟု သူက ဒါရှအစိုးရကို ဝေဖန်လိုက်သည်။ အစိုးရက ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆုလာဘ်ကို ကမ်းလှမ်းလိုက်သော်လည်း သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် ပြိုင်ဘက်များမှာမူ တိုးတက်မှုမရှိသော ဒါရှနိုင်ငံမှ မျိုးနွယ်စုများသာ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သူတို့ထံသို့ အခမဲ့ ပေးအပ်လိုက်ခြင်းနှင့် ဘာမျှမခြားပေ။ ဖြစ်စဉ်မှာ အနည်းငယ် ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားရုံသာ ရှိသည်။

"ဒါရှအစိုးရက ဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့ စီစဉ်မှုကို လုပ်ထားမှတော့ ငါကလည်း သူတို့အတွက် လောင်းကြေးကို မြှင့်ပေးရမှာပေါ့"

နိုက် ဝီလျံက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အယ်လန်ကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်သဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... လောင်းကြေးမြှင့်တယ်ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ"

အယ်လန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါရှအစိုးရရဲ့ မိုက်မဲမှုက ငါတို့ ကိုးကွယ်တဲ့ နတ်ဘုရားအကြောင်းကို သေချာ နားမလည်တာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားက တိုက်ပွဲတွေကို စောင့်ရှောက်တဲ့ နတ်ဘုရားပဲ။ သူက စိန်ခေါ်ပွဲတွေကို ကြီးကြပ်ပေးနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ နောက်လိုက်တွေအနေနဲ့ ငါတို့က ပြိုင်ပွဲတွေမှာ လောင်းကြေးတွေ ထပ်ထည့်လို့ ရတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် ငါက နတ်ဘုရားဆီကနေ နတ်ဘုရားအသိတစ်ခု တောင်းခံမယ်။ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ရှုံးတဲ့သူဟာ အနိုင်ရသူကို ထာဝရ ကြောက်ရွံ့သွားစေရမယ်။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် ဒါရှက မျိုးနွယ်စုတွေဟာ ငါတို့ကို ဘယ်တော့မှ မျက်လုံးချင်း ဆိုင်ကြည့်ရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤသို့ ပြောရင်း အယ်လန်မှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူတို့၏ နတ်ဘုရားမှာ အမှန်စင်စစ် ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားသော ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်သက်လုံး တိုက်ပွဲများဖြင့်သာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မြှင့်တင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်လိုက်များအနေဖြင့် သူ၏ နတ်ဘုရားအသိ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အသုံးပြုနိုင်သည့် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေနိုင်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဤနတ်ဘုရားအသိမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှသဖြင့် ဧကရာဇ်အဆင့်၏ အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသူမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ချေ။ ဤသည်မှာ အယ်လန်၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။

အယ်လန်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းကို ပြန်ရမ်းလိုက်သည်။ "မဖြစ်သေးဘူး... ဟိုမျိုးနွယ်စုတွေ ငါတို့ကို ကြောက်သွားအောင် လုပ်ရုံနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ငါ နတ်ဘုရားဆီက တောင်းခံမယ့် အသိကတော့... အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့သူက ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ ကျင့်စဉ်သမားတွေကို လုံးဝ အမိန့်ပေးနိုင်စေရမယ် ဆိုတာပဲ"

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် အယ်လန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တုန်ရင်သွားရသည်။ ဤတောင်းဆိုချက်မှာ အလွန်ပင် ပြောင်မြောက်လှသည်ဟု သူက ခံစားနေရသည်။ ဒါရှနိုင်ငံတွင် ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ အနိုင်ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုမျိုးနွယ်စုဝင်များကို သူတို့ စိတ်ကြိုက် အသုံးချနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သာသနာပြုလုပ်ငန်းများမှာလည်း ပိုမိုလွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

"မကြာခင်မှာ အဲဒီမျိုးနွယ်စုက အမျိုးသားတွေက ငါတို့အပေါ် သစ္စာခံကြရလိမ့်မယ်။ အမျိုးသမီးတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ပေးအပ်ကြရလိမ့်မယ်။ ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ နတ်ဘုရားတမန်တွေ မရှိတာ နှစ်ပေါင်းရာချီနေပြီ မဟုတ်လား။ အဲဒီမျိုးနွယ်စုက ကလေးတွေထဲကနေ ရွေးချယ်လို့ ရတာပဲ"

နတ်ဘုရားတမန်ဟူသည် သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အတောက်ပဆုံး အချိန်များတွင် ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမည်နာမအရ ဂုဏ်ယူစရာဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဂိုဏ်းချုပ်များအတွက် အထူးလေ့ကျင့်ပေးထားသော ဖျော်ဖြေရေး ကျွန်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ခေတ်ကာလ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ ထိုကဲ့သို့သော အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်လိုသည့် လူငယ်များကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤပြိုင်ပွဲတွင်သာ အနိုင်ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုစနစ်ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို တွေးတောရင်း ဂိုဏ်းချုပ်အယ်လန်သည် ဒါရှနိုင်ငံသို့ သွားရောက်မည့် ခရီးစဉ်ကို အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်နေလေတော့သည်။

အခန်း (၁၁၂) - စူးကြီးကို သွားမေးခြင်း

"ညွှန်ကြားရေးမှူးကျန်း... ကျွန်မတို့ကို ဘာလို့ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ပြပွဲကြီးကို မဖိတ်တာလဲ"

နယူးဗွိုင်းယေ့ချ် ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် ရပ်နေပြီး လက်တစ်ဖက်က သွယ်လျသော ခါးလေးကို ထောက်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်က ဖုန်းကို ကိုင်ထားသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးနေပြီး လေသံမှာလည်း တည်ကြည်လေးနက်နေပေသည်။

ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန်းလိချွမ်း၏ အသံမှာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေဟန် ရှိသည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် အတွင်းရေးမှူးလေး ယဲ့ရှူးယောင်းထံမှ သတင်းကို ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစိုးရသည် ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ပြပွဲကြီးကို နောက်ထပ် ရက်ပေါင်း တစ်ရာအကြာတွင် ကျင်းပမည်ဟု ကြေညာလိုက်သည်။ ထိုပွဲကြီးကို ဒါရှနိုင်ငံ၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည် အထွက်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ ငှက်သိုက်အားကစားကွင်းကြီးအတွင်း ကျင်းပမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြပွဲတွင် ပါဝင်မည့် အဖွဲ့အစည်းများစာရင်း၌ သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၊ လေ့မိသားစု၊ ဝမ်မိသားစု၊ မော်မိသားစု၊ မာမိသားစုနှင့် ယွမ်တောင်ကြား စသည်တို့ ပါဝင်သော်လည်း နယူးဗွိုင်းယေ့ချ် ကျောင်းတော်မှာမူ ပါဝင်ခြင်း မရှိပေ။ ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ဆွံ့အသွားရပြီး အနည်းငယ်လည်း ဒေါသထွက်မိသည်။ ယခင်က အစိုးရအနေဖြင့် လိုအပ်ချက်ရှိတိုင်း သူမနှင့် စူးချီသည် အမြဲတမ်း အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ခါတရံ မေ့တတ်သော ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းသည် သူမ ပါဝင်ပတ်သက်တိုင်း ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ကို မေ့နေပုံရသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အရေးမကြီးပေ။ သူမ မည်မျှပင် ရှုပ်အောင်လုပ်ခဲ့ပါစေ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ အစိုးရအတွက် အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ယခုမူ ငှက်သိုက်ကွင်းကြီးတွင် သွားရောက် ဂုဏ်ဖော်ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း သူမကို မဖိတ်ကြားခြင်းမှာ အလိုရှိမှ ခေါ်သုံးပြီး အလိုမရှိတော့လျှင် ပစ်ထားသည့် သဘောမျိုး ဖြစ်နေသဖြင့် သူမ မကျေမနပ် ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်း ဒေါသထွက်နေစဉ်မှာပင် ယဲ့ရှူးယောင်းက သတိပေးလိုက်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... အစိုးရဘက်က သတင်းစကား ပါးလိုက်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်တွေဟာ အဆင့်မြင့်လွန်းတဲ့ စနစ်ဖြစ်လို့ ကျင့်စဉ်ဖော်ထုတ်ဖို့ သတ်မှတ်ချက်က သိပ်မြင့်မားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခိုင်းချင်လို့ပါတဲ့"

သိသာသည်မှာ အစိုးရသည် စူးချီအနေဖြင့် ဝိညာဉ်နယ်ပယ် ကျင့်စဉ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နယူးဗွိုင်းယေ့ချ်ကို အထူးတလည် မဖိတ်ကြားခဲ့ခြင်းမှာ ဆင်ခြင်တုံတရားအရ မှန်ကန်နေသည်။ သို့သော် ဒုတိယသခင်မလေးရှန်းမှာမူ အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေဆဲပင်။

စူးချီအနေဖြင့် ကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်မျိုးကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမလည်း သိရှိသည်။ စူးချီ ပြောပြထားသော ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံအကြောင်းကို သူမ စုံစမ်းကြည့်သောအခါ ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်လွန်းသည်ဟုသာ ခံစားရသည်။ သားရဲသားရေကို လက်နက်သွန်းလုပ်ရာတွင် သုံးသည်မှာ ထားပါဦး။ အတွင်းခံဘောင်းဘီနှင့် မိန်းကလေးဆံပင်များကို သုံးရမည်ဆိုသည်မှာ အောက်လမ်းနည်းကဲ့သို့ မိစ္ဆာဆန်လွန်းလှသည်။ ပုံမှန် ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။

သို့သော် ကျင့်စဉ်က ညံ့ဖျင်းသည်ဖြစ်စေ၊ သူမက ပျင်းသည်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ အစိုးရအနေဖြင့် သူမကို လျစ်လျူရှုရန် အကြောင်းပြချက် မဖြစ်သင့်ပေ။ ဂုဏ်သရေရှိလှသော ဒုတိယသခင်မလေးရှန်းကို အလိုရှိမှ ခေါ်ပြီး အလိုမရှိလျှင် မောင်းထုတ်၍ ရမည်ဟု ထင်နေကြသလား။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ပညာရေးနှင့် လေ့ကျင့်ရေးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးထံ ဖုန်းခေါ်ကာ ရှင်းပြချက် တောင်းခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းရယ်... အစိုးရက မဖိတ်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆရာစူးချီရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အဆင့် ၇ ကို မရောက်သေးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အာရုံခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်လို့ပါ။ အဆင့် ၇ ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာလည်း မလွယ်ဘူး မဟုတ်လား။ အဆင့် ၇ ရောက်နေရင်တောင် ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝိညာဉ်ဆိုတာ မြင်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်လို့ လက်တွေ့စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်လို့ပါ"

ညွှန်ကြားရေးမှူးကျန်း၏ ရှင်းပြချက်မှာ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် ဖော်ထုတ်ခြင်း၏ ခက်ခဲပုံကို ထိထိရောက်ရောက် ဖော်ပြနေပေသည်။ ရိုးရိုးမျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရာများကို လေ့လာရန် လွယ်ကူသော်လည်း မမြင်နိုင်သော အရာများကို ခန့်မှန်းရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ ပုံမှန် သိုင်းပညာကျင့်စဉ်များသည် ခန္ဓာကိုယ်ရှိ သက်စောင့်သွေးများနှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် အဆင့်မမြင့်သေးသူများပင် လေ့လာနိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်မှာမူ အဆင့် ၆ အောက် ကျင့်ကြံသူများ လုံးဝ အာရုံမခံနိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၇ အစောပိုင်းတွင်ပင် ဝိညာဉ်ကို အသေးစိတ် မမြင်နိုင်ချေ။ မမြင်ရသောအရာကို မည်သို့ သုတေသန ပြုနိုင်ပါမည်နည်း။

"ဒါ့အပြင် ကျောင်းအုပ်ကြီး အကြံပေးထားတဲ့ သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ခေါင်းဆောင်တွေအားလုံးက သဘောကျနေကြတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ပြဿနာရှိမယ် မထင်ပါဘူး။ ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုယ်တိုင်က တခြားဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ညွှန်းပေးထားတော့ နယူးဗွိုင်းယေ့ချ်က ကျင့်စဉ် မဖော်ထုတ်နိုင်ဘူးလို့ အားလုံးက ထင်နေကြတာပေါ့။ တကယ်လို့ သုံးလအတွင်းမှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖော်ထုတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီပွဲမှာ ပါဝင်လို့ ရပါတယ်" ဟု ကျန်းလိချွမ်းက နှစ်သိမ့်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် ရှန်ကျစ်ရှား၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားရသည်။ ဒေါသများ ပြေပျောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ ဉာဏ်မှာ ပြန်ပွင့်လာသည်။ အစိုးရက သူမတို့ကို မဖိတ်ခြင်းမှာ တစ်ဖက်တွင်လည်း သုံးလအတွင်း မည်သူမျှ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်ဟု ယုံကြည်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာလည်း သာမန်အားဖြင့် မှန်ကန်ပေသည်။ အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သူမ ညွှန်းပေးခဲ့သော သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်အပေါ် အစိုးရက အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်လေလေ သူမ သွားရလေလေပင် ဖြစ်သည်။ သူမ ကျင့်စဉ်ဖော်ထုတ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ဤကိစ္စအတွက် မဟုတ်ပါလား။ အစိုးရက ထိုဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်မှာ သင့်တော်သည်ဟု ယူဆထားပါက ၎င်းမှာ စူးချီ အလျင်စလို ဖော်ထုတ်ထားသည့် ကျင့်စဉ်ထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းနေမည်မှာ သေချာသည်။ ထိုအခါ စူးချီ သင်ကြားပေးပြီးနောက် ကျောင်းသားများသည် သူတို့သင်ယူထားသည့်အရာက အခြားသူများထက် များစွာ နိမ့်ကျနေကြောင်း သိရှိသွားပါက ဒေါသတကြီးနှင့် ကျောင်းထွက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် သူမသည် အစိုးရ၏ အစီအစဉ်ကိုလည်း မထိခိုက်စေဘဲ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့လည်း တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ စူးချီအနေဖြင့် မျက်နှာငယ်ရနိုင်သော်လည်း သူမ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာပါက သူ့ကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မည်သူကမှ သူ့ကို မစော်ကားရဲအောင် သူမက လုပ်ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ အလွန်ပင် ပြည့်စုံလှသော စီမံကိန်းပင်။

ဤသို့ တွေးတောရင်း ရှန်ကျစ်ရှားသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးကျန်း... ကျွန်မတို့ကို စာရင်းသွင်းပေးပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မတို့ ကျင့်စဉ်ကို အချိန်မီ ဖော်ထုတ်နိုင်မှာပါ"

ဖုန်းထဲတွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းလိချွမ်းက အားနာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်း... တကယ်ပဲ ပါဝင်မှာလား။ ဒီပြပွဲရဲ့ ပြိုင်ပွဲပုံစံက ဘာမှမတတ်သေးတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို သင်ကြားပေးရမှာပါ။ ပြီးရင် သားရဲဝိညာဉ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိတဲ့နေရာမှာ အဲဒီတပည့်ကို စမ်းသပ်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်စုပ်ယူနိုင်တဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ ခွန်အားတိုးတက်မှု အဆင့်အတန်းတွေကို အကဲဖြတ်မှာပါ။ ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့က နောက်ဆုံးမှ စာရင်းသွင်းတာဆိုတော့ နောက်ဆုံးမှ ပြိုင်ရပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝိညာဉ်တွေက လွင့်စင်ကုန်မှာမို့ နယူးဗွိုင်းယေ့ချ်အတွက် အများကြီး နစ်နာနိုင်ပါတယ်"

ကျန်းလိချွမ်းသည် စေတနာဖြင့် သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲအစတွင် ဝိညာဉ်များမှာ ပိုမိုများပြားသဖြင့် စုပ်ယူရန် လွယ်ကူသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်များ နည်းပါးသွားနိုင်ပေသည်။ အကဲဖြတ်မှုတွင် စုပ်ယူမှုနှုန်းနှင့် ခွန်အားတိုးတက်မှုတို့ ပါဝင်နေသဖြင့် သူသည် နယူးဗွိုင်းယေ့ချ်ကို အရှုံးမပေးစေချင်ပေ။ သူနှင့် အစိုးရပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ အမြင်တွင် နယူးဗွိုင်းယေ့ချ်သည် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများကို တော်လှန်သည့် ပြယုဂ်တစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် ငှက်သိုက်ကွင်းကြီးကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မမြင်လိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစကားများသည် ရှန်ကျစ်ရှား၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပသွားစေသည်။ လူကိုယ်တိုင် ပြိုင်ရမည်ဆိုတော့ ပိုတောင် ကောင်းသေးသည်။ ကျောင်းသားများသည် သူတို့သင်ယူထားသည့်အရာက အခြားသူများလောက် မကောင်းမှန်း သိသွားလျှင် ကျောင်းထွက်နှုန်းမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာမည် မဟုတ်ပါလား။ နောက်ဆုံးမှ ပြိုင်ရခြင်းမှာ ကျရှုံးရန် အသေချာဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူး... ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ။ ဒီပွဲကြီးကို ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် တက်ရောက်ပါမယ်။ ကျွန်မတို့ကို စာရင်းသွင်းပေးပါ။ အော်... ပြီးတော့ အဆင်ပြေရင် သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေကိုလည်း ကျွန်မဆီ ပို့ပေးပါဦး" ဟု ဆိုကာ ရှန်ကျစ်ရှားသည် ဖုန်းကို ချက်ချင်း ချလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် အစိုးရ၏ အချက်အလက်များမှာ ရှန်ကျစ်ရှားထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"တစ်ရက်ကို ဝိညာဉ် ၁၀ ခု စုပ်ယူနိုင်တယ်... ဝိညာဉ် လေးသောင်းကနေ ခြောက်သောင်းလောက် စုပ်ယူရင် အဆင့် ၉ ကို ရောက်နိုင်တယ်ပေါ့။ ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်မျိုးလား။ ၁၆ နှစ်အတွင်းမှာ အဆင့် ၉ ကို ရောက်နိုင်တယ်ဆိုပါလား"

ထိုကျင့်စဉ်၏ အချက်အလက်များကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"သေချာပြီ... ဒီတစ်ခါတော့ အောင်မြင်ပြီ"

သို့သော် သူမသည် ကျေနပ်စွာ ရယ်မောနေစဉ်မှာပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။

"ဒီအချက်အလက်တွေကို စူးကြီးဆီ ယူသွားပြီး သွားမေးကြည့်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ပါးပါးနပ်နပ်လေးတော့ မေးမှ ဖြစ်မယ်။ သူသာ ဒီအချက်အလက်တွေကို မြင်ပြီး ကြောက်သွားလို့ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံကို ဆက်မလုပ်တော့ရင်တော့ ငါ အကြီးအကျယ် နစ်နာသွားမှာပဲ"