အခန်း (၁၁၃-၁၁၄)

အခန်း (၁၁၃) - စူးချီက အားလုံးအဆင်ပြေပြီဟု ဆိုခြင်း

နယူးဗွိုင်းယေ့ချ်ကျောင်း၏ အဓိကဆရာကြီးရုံးခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

စက္ကူများ တရှဲရှဲမြည်အောင် စူးချီတစ်ယောက် အဆက်မပြတ် ရေးသားနေသည်။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံကို လဲလှယ်ပြီးနောက် စူးချီသည် ပြဿနာတစ်ခုကို တွေးတောမိသွားသည်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံကို သင်ယူမည့် ကျောင်းသားဦးရေမှာ တစ်သန်းကျော်သွားပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ချောက်နက်ထဲမှ သားရဲဝိညာဉ်များ မလုံလောက်တော့ပါက ဘာဖြစ်မည်နည်း။ အကယ်၍ ကျောင်းသားများက လူသားဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ပိုမိုသန်မာလာနိုင်သည်ကို သိရှိသွားပါက ဒါရှနိုင်ငံသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သန်မာလာမည့် အခွင့်အရေးမှာ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ယခင်က လူသတ်ခြင်းမှာ ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ လူသတ်ခြင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် သန်မာစေမည်ဆိုလျှင် လူသားတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံဖြင့် လူသားဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူပါက အကုသိုလ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း အကျိုးအမြတ်ကသာ ကြီးမားနေမည်ဆိုပါက လူအများအပြားမှာ စွန့်စားလုပ်ဆောင်ကြပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့တွေးမိသောအခါ စူးချီသည် ကျင့်စဉ်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကတ်တစ်ခုကို လဲလှယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလို စူးချီ၏ ခေါင်းထဲသို့ ထူးခြားသော စိတ်ကူးတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံကို ဖန်တီးခဲ့သော ခေတ်ကာလသည် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု နိမ့်ကျသော ခေတ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုခေတ်တွင် လူသားဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခြင်းက အထိရောက်ဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်ခဲ့ပေမည်။

သို့သော် မသေမျိုးကျင့်စဉ်စနစ်အရ အရာခပ်သိမ်းတွင် ဝိညာဉ်ရှိကြသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာမှန်လျှင် လူသားဝိညာဉ် သို့မဟုတ် သားရဲဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခြင်းက သန်မာစေနိုင်သည်ဆိုပါက ဝက်၊ နွား၊ ဆိတ် စသည့် တိရစ္ဆာန်များကို စုပ်ယူလျှင်ကော မရနိုင်ပါမည်နည်း။ ယုန်၊ ကြွက် သည့် သတ္တဝါငယ်လေးများ၊ ကြက်၊ ဘဲ၊ ငှက်များ၊ ဖားများ၊ ခရုများ၊ ပုစွန်များကော မရနိုင်ပါမည်နည်း။ ခြင်နှင့် ယင်ကောင်များ၊ အဏုဇီဝပိုးမွှားလေးများကော မရနိုင်ပါမည်နည်း။

ဤသို့တွေးတောရင်း စူးချီသည် ဘဲသားသတ်ရုံသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် နှစ်စဉ် ဘဲပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ သတ်ဖြတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချီသည် သားသတ်ရုံအနီးတွင် ရပ်နေရင်း နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဘဲဝိညာဉ် သုံးသောင်းခန့်ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် အနီးနားရှိ အမှိုက်ပုံမှ ယင်ကောင်ဝိညာဉ် ပေါင်းများစွာကိုလည်း စုပ်ယူလိုက်သည်။

သူ၏ သက်စောင့်သွေးများမှာ အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည်။

"အရာခပ်သိမ်းမှာ ဝိညာဉ်ရှိတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲကိုး"

ဤတွေ့ရှိချက်ကြောင့် စူးချီမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ တိရစ္ဆာန်ဝိညာဉ်များသည် သားရဲဝိညာဉ်များထက် များစွာ အားနည်းသော်လည်း အရေအတွက်မှာမူ အကန့်အသတ်မရှိ များပြားလှသည်။

"ဒီစက်မှုဇုန်တစ်ခုတည်းမှာတောင် ဘဲပေါင်း သန်းနဲ့ချီ သတ်နေကြတာ။ တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ဆိုရင် ဝိညာဉ်တွေက ဘယ်လောက်တောင် များမလဲ"

ထိုအချိန်တွင် စူးချီသည် သူဖတ်ဖူးသော ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို သတိရသွားသည်။ ဘဲကင်တစ်ကောင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဈေးသက်သာနေရသနည်း ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဒါရှနိုင်ငံ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အကြီးစားစက်မှုစနစ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘဲများကို အုပ်စုလိုက် မွေးမြူခြင်း၊ စနစ်တကျ ကျွေးမွေးခြင်းတို့ကြောင့် လုပ်အားခမှာ အလွန်သက်သာလှသည်။ ထို့ပြင် ဘဲတစ်ကောင်ကို သတ်ပြီးနောက် ဘဲမွှေးများကို ရောင်းချနိုင်သလို ဘဲလျှာ၊ ဘဲခြေထောက်၊ ဘဲလည်ပင်း၊ ဘဲအူ၊ ဘဲနှလုံး၊ ဘဲအသည်း စသည့် အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကိုလည်း ရောင်းချနိုင်သည်။

ထိုအစိတ်အပိုင်းအားလုံး ရောင်းချပြီးနောက်တွင် ဘဲသားမှာ ဘေးထွက်ပစ္စည်းကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသဖြင့် ဈေးအသက်သာဆုံး ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုမူ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံကြောင့် ထိုဘဲများထံမှ နောက်ထပ် အရာတစ်ခုကို ရရှိနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဘဲသားလုပ်ငန်းသာမက အခြားသော လုပ်ငန်းများတွင်လည်း ဝိညာဉ်များစွာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံကိုသာ ဖြန့်ဝေလိုက်ပါက လုပ်ငန်းတစ်ခုချင်းစီက ပညာရှင်ပေါင်းများစွာကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ဝက်၊ နွား၊ ဆိတ်၊ ကြက်၊ ဘဲ၊ ငါး၊ ပုစွန် သို့မဟုတ် ခြင်နှိမ်နင်းရေး ကုမ္ပဏီများပင် ပါဝင်နိုင်သည်။ အဓိကအချက်မှာ ဒါရှနိုင်ငံတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်များမှာ အနောက်နိုင်ငံများထက် များစွာ ပိုမိုပေါများခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို စုပ်ယူခြင်းမှာ လူသားဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုထိရောက်ပေလိမ့်မည်။ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ထိရောက်မှု မဟုတ်ပါလား။

"တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ဒီလိုတွေးကြည့်လိုက်ရင် ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံက တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်လှတယ်။ ငါက ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်စနစ်ကိုတင် ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါရှနိုင်ငံမှာ သိပ္ပံနည်းကျ မသေမျိုးကျင့်စဉ် ခေတ်ကြီးကိုပါ ဖော်ထုတ်နိုင်တော့မှာပဲ"

ဤသို့တွေးတောရင်း စူးချီမှာ ဆက်ပင် မတွေးရဲတော့ချေ။ သိပ္ပံနည်းကျ မသေမျိုးကျင့်စဉ်စနစ်နှင့် ဒါရှနိုင်ငံ၏ အကြီးစားစက်မှုစနစ်တို့ ပေါင်းစပ်သွားပါက ဒါရှနိုင်ငံတွင် ပညာရှင်ပေါင်း မည်မျှထွက်ပေါ်လာမည်နည်း။ ဤအရာအားလုံး၏ အခြေခံမှာ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံသည် ဒါရှနိုင်ငံ၏ စက်မှုစနစ်အောက်မှ အားအကောင်းဆုံး လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ လူတိုင်းတွင် ထိုအလံရှိလာပါက အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်များ ပိုမိုများပြားလာမည်ဖြစ်ပြီး စူးချီ၏ ထူးချွန်ဆရာရမှတ်များမှာလည်း ထိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူသည် ပြည့်စုံသောတရား သို့မဟုတ် မူလအစတရားတို့နှင့် ပို၍ နီးစပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

စူးချီသည် သူ၏ စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ တိရစ္ဆာန်များ၊ ကျေးငှက်များ၊ ပိုးမွှားများကို အကြီးအကျယ် မွေးမြူမည့် စီမံကိန်းကို ရေးဆွဲနေလေသည်။ သူသည် ဝက် ဟူသော စာလုံးကို ရေးလိုက်စဉ်မှာပင် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

တံခါးပွင့်လာပြီး ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို ပြူကြည့်ကာ ဝင်လာသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရှင်... တစ်ခုခု ရေးနေတာလား"

စူးချီ တစ်ခုခု ရေးဆွဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ကျစ်ရှား၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမသည် စူးချီ၏ အတွေးများကို နောက်တစ်ကြိမ် အောင်မြင်စွာ နှောင့်ယှက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သွယ်လျသော ခါးလေးကို ဆန့်ကာ စူးချီ၏ စားပွဲအနားသို့ လျှောက်လာပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"စူးကြီး... ကျွန်မ ရှင့်ကို မေးစရာ ရှိတယ်"

"တကယ်လို့ လူတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်တွေကို သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုရင် အဲဒီလူက အရမ်း စွမ်းအားကြီးတယ်လို့ ရှင် ထင်လား"

စူးချီမှာ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီး ကျောချမ်းသွားရသည်။ "ဘယ်သူက အဲဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတာလဲ"

ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံကို လဲလှယ်ပြီးနောက် စူးချီသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားအကြောင်းကို အသေအချာ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်များတွင် ပြင်းထန်သော ခံစားချက်များနှင့် မှတ်ဉာဏ်များ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အကြီးအကျယ် နှောင့်ယှက်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပိုးဟပ်တစ်ကောင်၏ ဝိညာဉ်ကို စစ်ထုတ်ခြင်း မပြုဘဲ စုပ်ယူလိုက်ပါက ထိုပိုးဟပ်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ မိမိဆီသို့ ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ထိုသို့ စုပ်ယူမည်ဆိုပါက ရွံရှာဖွယ် မှတ်ဉာဏ်များက မိမိ၏ အတွေးအခေါ်များကို ထိခိုက်စေမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်များကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူရဲသူမှာ ဦးနှောက်မရှိသူ သို့မဟုတ် သေချင်နေသူသာ ဖြစ်ရပေမည်။

ထိုသို့သော မှတ်ဉာဏ် နှောင့်ယှက်မှုများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကို အနည်းငယ်သာ စုပ်ယူရမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့ဆိုလျှင် စုပ်ယူမှုနှုန်းမှာ အလွန်နှေးကွေးသွားပေလိမ့်မည်။ စူးချီက ထိုနည်းလမ်းကို အထင်သေးနေသော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ပြင်းထန်လှပါပေသည် ဟုသာ တွေးနေမိသည်။

စူးချီပင်လျှင် ပြင်းထန်သည်ဟု ဆိုနေမှတော့ သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်မှာ တကယ်ကို အားကောင်းနေခြင်းပင် ဖြစ်ရမည်။ အောင်မြင်ဖို့ သေချာသွားပြီဟု သူမက တွေးလိုက်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှားက ဆက်လက် မေးမြန်းပြန်သည်။ "အဲဒီလူက ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်မှာ ပညာရှင်ပဲ။ သူက ဝိညာဉ်ပေါင်း ၆၀၀ ကို စုပ်ယူပြီးပြီလို့ သိရတယ်"

စူးချီမှာ အံ့ဩသွားရသည်။ "သူက ၆၀၀ တောင် စုပ်ယူပြီးပြီလား။ မနေ့ကမှ စုပ်ယူလိုက်တာလား"

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ စူးချီက ဘာတွေ တွေးနေပါသနည်း။ သို့သော် သူမက စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူးလေ။ သူက ၁၆ နှစ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ် ၆၀၀ ကို စုပ်ယူခဲ့တာလို့ သိရတယ်။ ဒီအချက်အလက်ကို ရှင် ဘယ်လို ထင်လဲ"

စူးချီမှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤမျှလောက်အထိ အသုံးမကျသော အရေအတွက်မျိုးလား။ ၎င်းမှာ လုံးဝ အပိုအလုပ်သာ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တော့ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲ အံ့ဩဖို့ ကောင်းတာပဲ"

စူးချီ၏ စကားမှာ တစ်ဖက်လူ၏ လုပ်ရပ်က အဓိပ္ပာယ်မရှိလွန်းသဖြင့် အံ့ဩနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှန်ကျစ်ရှားကမူ စူးချီပင် အံ့ဩနေရသည်ဆိုပါက ထိုဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်မှာ အတုမရှိ စွမ်းအားကြီးနေခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ထင်မှတ်သွားသည်။

သူမ ပျော်ရွှင်နေစဉ်မှာပင် စူးချီက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ရှင်ပြောတဲ့လူက ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ခံစားချက် ပြဿနာကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းလဲ"

စူးချီသည် ရှန်ကျစ်ရှား ပြောနေသောသူမှာ အမှန်တကယ် ရှိနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းမိသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်ကို သူက အမှုမထားသော်လည်း စိတ်မကောင်းသော ခံစားချက်များကို မည်သို့ ဖြေရှင်းသနည်းဟူသည်ကိုမူ စိတ်ဝင်စားမိသည်။

"သူက လောဘစိတ်နဲ့ မကောင်းတဲ့စိတ် ပြင်းထန်တဲ့ လူတွေကိုပဲ စုပ်ယူနိုင်တယ်လို့ သိရတယ်။ ပြီးတော့ လူသားဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ်တဲ့။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း သူတို့ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြီး နာကျည်းချက်တွေနဲ့ သေဆုံးသွားအောင် လုပ်ရမယ်တဲ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စူးချီမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ ဝိညာဉ်စုပ်ယူရန်အတွက် တစ်ဖက်လူ၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည် သို့မဟုတ် ရန်သူကို အနိုင်ယူရမည်ဆိုပါလား။ သားရဲဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူရန်အတွက်လည်း ထိုသားရဲကို နှိပ်စက်ပြီးမှ သတ်ရမည်ဆိုလျှင် ထိုကျင့်စဉ်မှာ အမှိုက်ထက်ပင် ညံ့ဖျင်းလှသည်။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံနှင့် ယှဉ်လျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

"စူးကြီး... ကျွန်မ ခုနကပြောတဲ့ လူရဲ့ စွမ်းရည်ကို ရှင် ဘယ်လို ထင်လဲ"

"ဟဲဟဲ... တည်ငြိမ်လိုက်တာ။ အဲဒီလူက တကယ်ကို တည်ငြိမ်လွန်းတယ်"

စူးချီ၏ စကားမှာ လှောင်ပြောင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စုပ်ယူနေသူ တစ်ယောက်က ထိရောက်မှုကို အလေးမထားဘဲ တရားဝင်လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျင့်ကြံနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။

သို့သော် ရှန်ကျစ်ရှားကမူ စူးချီ၏ စကားကို ထပ်မံ၍ လွဲမှားစွာ နားလည်သွားပြန်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် တည်ငြိမ်သည် ဟူသော စကားလုံးကသာ စိုးမိုးသွားသည်။ စူးချီကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကပင် တည်ငြိမ်သည်ဟု ထောက်ခံနေမှတော့ သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်မှာ တကယ်ကို သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမ ဧကရာဇ်ဖြစ်မည့် လမ်းကြောင်းမှာလည်း တည်ငြိမ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမက ပြောခြင်းမဟုတ်ဘဲ စူးချီကိုယ်တိုင်က ပြောခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

အခန်း (၁၁၄) - သားသတ်ရုံမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တယ်

နယူးဗွိုင်းယေ့ချ်ကျောင်း၏ အဓိကဆရာကြီးရုံးခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

ဆရာစူး၏ အကြံပြုချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်း၏ ကိုယ်လေးမှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်သွားရသည်။

"အမလေး... တကယ်ကို ရယ်ချင်လိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ မျက်နှာကိုတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး လုပ်ထားရဦးမယ်"

သူမသည် ရယ်ချင်စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး အောင့်ထားရသည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မြင့်တက်မသွားစေရန် ထိန်းချုပ်နေရသည့် သူမ၏ ပုံစံမှာ အိမ်သာအလွန် တက်ချင်နေသူတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

အလွန်ပင် အောင့်ထားရသဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အတိုင်းပင်။ သူမအနေဖြင့် ရယ်မောချင်ပါက ဆရာစူး၏ ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်သွားသည့်အထိ စောင့်ရပေမည်။ သွေးသက်စောင့်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်က အလွန်အားကောင်းလွန်းသည်ကို ဆရာစူး သိသွားပါက သူသည် ယုံကြည်မှုများ ပျောက်ဆုံးပြီး ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံကို ဆက်မလုပ်ဘဲ နေသွားမည်ဆိုလျှင် သူမအတွက် အကြီးအကျယ် နစ်နာသွားပေလိမ့်မည်။

ရယ်ချင်စိတ်ကို ဖျောက်ဖျက်ရန် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းသည် သူမ၏ လက်ဝါးကို ဆိတ်လိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"အော်... မေ့လို့။ ဒီတစ်ခါ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်အတွက် အစိုးရက တင်ဒါခေါ်သလိုမျိုး ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပမယ်လို့ သိရတယ်။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ကျောင်းသားတွေကို ကျင့်စဉ်သင်ပေးရမယ်။ ပြီးရင် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ သားရဲဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူခိုင်းပြီး ခွန်အား ဘယ်လောက်တိုးလာလဲဆိုတာကို စစ်ဆေးမှာတဲ့"

စူးချီမှာ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် နားမလည်နိုင်သဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျောင်းသားတွေက လူကိုယ်တိုင် လာသင်ရမှာပေါ့။ ဒါနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ရှင် အပြင်သင်တန်းတွေ ဖွင့်ချင်တယ်လို့ ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေ ပြင်ဆင်ထားလဲ"

စူးချီ၏ စကားကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေရာမှ ချက်ချင်းပင် အရှိန်သေသွားရသည်။

အပြင်သင်တန်းကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူမအနေဖြင့် မပြင်ဆင်ဘဲ နေခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် သူမသည် ကျောင်း၏ အွန်လိုင်းဆော့ဖ်ဝဲတွင် လူသစ်စုဆောင်းသည့် ကြေညာချက်ကို ထုတ်ပြန်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သင်တန်းကြေး တစ်သိန်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမြင့်လှသော်လည်း လျှောက်ထားသူမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။ ဆရာစူးကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးမည်ဟု သိရသောအခါ အွန်လိုင်းဆော့ဖ်ဝဲတွင် အသုံးပြုသူအသစ်များ အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် လျှောက်ထားသူများ၏ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ အများစုမှာ နာမည်ကြီး မျိုးနွယ်စုများမှ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်နေသည်ကို ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမ သိကျွမ်းသူများပင် ပါဝင်နေသည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ အမျိုးသမီးငယ်လေးများလည်း ရောနှောပါဝင်နေကြသည်။

အဓိကအချက်မှာ ပညာသင်ရန် လာကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေကြခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ ပညာရေးဆော့ဖ်ဝဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သိသာလှပေသည်။ ထိုလူများကိုသာ အပြင်သင်တန်းတွင် ခေါ်ယူထားပါက စူးချီတစ်ယောက် အခြားသူများ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံရမည်ကို သူမ စိုးရိမ်မိသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အရေးကြီးဆုံးအချက် မဟုတ်ပေ။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ တွက်ချက်မှုများ မကိုက်ညီခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆရာစူး၏ ယခင်သိုင်းပညာများနှင့် ကျင့်စဉ်များသည် ဝိညာဉ်နှင့် မသက်ဆိုင်သဖြင့် ကျောင်းသားများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံး အဆင့် ၆ ခန့်သာ ရှိကြသည်။

အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အမြင့်ဆုံး သက်စောင့်သွေးတန်ဖိုးမှာ ၁၂,၀၀၀ ရှိသည်။ အဆတစ်သောင်း ပြန်အမ်းငွေစနစ်အရဆိုလျှင် ၁၂၀ သန်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ စနစ်က သတ်မှတ်ပေးထားသည့် ထိပ်တန်းကျောင်းသား သုံးဦးစလုံးမှာ အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူမ ရရှိမည့် အမှတ်မှာ ၃၆၀ သန်းခန့်သာ ရှိလိမ့်မည်။ ထိုအရေအတွက်မှာ နည်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သူမကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားစေရန်တော့ မလုံလောက်သေးပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးချီသည်လည်း ထိုအဆင့် ၆ ကျင့်ကြံသူများသည် သူ၏ အစ်မနှင့် ရွယ်တူများ ဖြစ်ကြသည့် မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ လူလတ်ပိုင်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ထိုလူများသည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသလို ကံကောင်းမှုများလည်း ရှိခဲ့ဖူးကြသည်။ ထိုလူများကိုသာ အပြင်သင်တန်းတွင် ခေါ်ယူထားပြီး ဆရာစူး၏ ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ပို၍ ထူးချွန်သွားကြမည်ဆိုပါက သူမအတွက် ပြဿနာ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းသည် ထိပ်တန်းကျောင်းသားများကို ရွေးချယ်ရန် ဝန်လေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ဆရာစူးက ထိုအကြောင်းကို စတင်ပြောဆိုလာသောအခါ သူမမှာ တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။

"မျိုးနွယ်စုဝင် ကျောင်းသားတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ထိပ်တန်းကျောင်းသားအဖြစ် ရွေးချယ်ရင် ဖြစ်မလား။ သူတို့တွေက တကယ်ပဲ တော်နေကြရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု သူမက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ တွေးတောနေမိသည်။

သူမ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ရုံးခန်းတံခါးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လာခေါက်သည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

အတွင်းရေးမှူးလေး ယဲ့ရှူးယောင်းသည် တံခါးကို အသာဖွင့်ကာ ပြူကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာစူး... ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ"

ယဲ့ရှူးယောင်းသည် အထဲသို့ ဝင်လာကာ "နှစ်ယောက်စလုံး ရှိနေတာ ကောင်းတာပဲ။ ကျွန်မ ပြောစရာ ရှိလို့ပါ" ဟု ဆိုသည်။

"အစိုးရဆီက မူပိုင်ခွင့်ကြေးတွေ ရောက်လာပါပြီ။ စုစုပေါင်း ၈.၉ ဘီလီယံကျော် ရှိပါတယ်။ အဲဒီထဲက ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းက ဆရာစူးရဲ့ ရပိုင်ခွင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတော့ ဆရာစူးအနေနဲ့ ဒီငွေတွေကို ဘယ်လို သုံးဖို့ စီစဉ်ထားသလဲဆိုတာ သိပါရစေ"

စူးချီမှာ ထိုမျှများပြားသော ငွေပမာဏကို ကြားရသောအခါ အံ့ဩသွားရသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဏ်အကောင့်ထဲကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါ"

စူးချီ၏ စကားကြောင့် ယဲ့ရှူးယောင်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

"ဆရာ သေချာလား။ ၈.၉ ဘီလီယံဆိုတာ ကုမ္ပဏီဝင်ငွေခွန် ၂.၂၂၅ ဘီလီယံ နှုတ်ရပါဦးမယ်။ လက်ရှိ စာရင်းအရ ၆.၆၇၅ ဘီလီယံ ရှိတဲ့အထဲက ဆရာ့ရဲ့ ရပိုင်ခွင့်က ၅.၃၄ ဘီလီယံ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို ကိုယ်ပိုင်အကောင့်ထဲ လွှဲမယ်ဆိုရင် ပမာဏက များလွန်းတဲ့အတွက် ကိုယ်ပိုင်ဝင်ငွေခွန် ၄၅ ရာခိုင်နှုန်း ထပ်ပေးရပါလိမ့်မယ်"

"ဆိုလိုတာက ဆရာ့လက်ထဲကို ၂.၉၃၇ ဘီလီယံပဲ ရောက်မှာပါ။ ဒါကို ဆရာ သေချာပေါက် ကိုယ်ပိုင်အကောင့်ထဲကိုပဲ လွှဲချင်တာလား"

စူးချီမှာ ဤမျှများပြားသော ငွေများကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သလို ဤမျှများပြားသော အခွန်ငွေများကိုလည်း မကြားဖူးခဲ့ပေ။ သူသည် ၇ ဘီလီယံကျော် ရမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း လက်တွေ့တွင် ၃ ဘီလီယံပင် မပြည့်ချေ။ ဤကွာခြားမှုကြောင့် သူသည် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည်။

"ကျွန်တော့်အကောင့်ထဲမှာ မရှိရင် ကျွန်တော်က ဘယ်လို သုံးရမှာလဲ" ဟု စူးချီက မေးလိုက်သည်။

သူ၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဤလောကသည် တရားမျှတလှပေသည်။ အချို့လူများသည် သိုင်းပညာတွင် ပါရမီထူးကြသော်လည်း အခြားကိစ္စများတွင်မူ အနည်းငယ် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေတတ်ကြသည်။

"ဒီငွေတွေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့အတွက် အသုံးပြုဖို့ ကျွန်မ အကြံပေးချင်ပါတယ်။ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ဒီငွေတွေရဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်ကို ဆရာကပဲ ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် အိမ်ဖြစ်စေ၊ ကားဖြစ်စေ အခြားသော ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဒီကုမ္ပဏီအမည်နဲ့ပဲ ဝယ်ယူလို့ ရပါတယ်"

စကားပြောနေစဉ်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းသည် စူးချီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမကဲ့သို့သော ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် တွေ့ရခြင်းမှာ စူးချီအတွက် ကံကောင်းလှသည်ဟု သူမက တွေးနေမိသည်။ အခြားသော အမြတ်ကြီးစား သူဌေးများနှင့်သာ တွေ့ပါက ဤငွေများသည် အလွယ်တကူပင် လက်လွတ်သွားနိုင်ပေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းစဉ်များကို မျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်းက သိရှိကြသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းသည်လည်း ထိုနည်းတူပင်။

စူးချီကို ကုမ္ပဏီတစ်ခု မှတ်ပုံတင်ခိုင်းခြင်းမှာ သူမတွင်လည်း အခြားသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသည်။ နယူးဗွိုင်းယေ့ချ်မှ ရရှိသော အမြတ်ငွေများကိုလည်း ထိုကုမ္ပဏီတွင် ထည့်ဝင်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် စူးချီနှင့် သူမ၏ အကျိုးစီးပွားမှာ ကာလရှည်ကြာစွာ ပေါင်းစည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ စူးချီအနေဖြင့်လည်း သူမ၏ အဖွဲ့အစည်းအပေါ် မှီခိုပြီး သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စီမံခန့်ခွဲသွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အလွန်ပင် ပြည့်စုံလှသော အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဆရာ့မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခုခု ရှိသလား"

"မရှိရင် ကျွန်မတို့ ရှန်းမိသားစုရဲ့ အဖွဲ့အစည်းကိုပဲ လွှဲအပ်ထားလို့ ရပါတယ်။ ဒီငွေတွေကနေ တစ်နှစ်ကို အမြတ် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရအောင် လုပ်ပေးလို့ ရပါတယ်"

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ စူးချီ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ကူးတစ်ခု ရရှိသွားသည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် ပတ်သက်၍ သူသည် ဘဝနှစ်ခုစလုံးတွင် များစွာ နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံကို ကိုင်ဆောင်ထားသူအနေဖြင့် အနာဂတ်တွင် မည်သည့်အရာက ခေတ်စားလာမည်ကို သူ ကြိုတင် မြင်တွေ့နေရသည်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံသာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားပါက အကြီးစား သားသတ်လုပ်ငန်းများနှင့် အေးခဲငါးဖမ်းလုပ်ငန်းများသည် လူတိုင်း အလိုရှိကြသော လုပ်ငန်းများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုလုပ်ငန်းများကို မိမိလက်ထဲတွင် ရှိနေစေရန် မည်သူက မလိုလားဘဲ နေပါမည်နည်း။ အကယ်၍ ထိုလုပ်ငန်းများမှ အရှုံးပေါ်ခဲ့လျှင်ပင် အဆင့် ၉ သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်ကိုသာ မွေးထုတ်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက လူအများအပြားမှာ အကြီးအကျယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြပေလိမ့်မည်။ သားသတ်လုပ်ငန်းသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝရန်အတွက် အကောင်းဆုံး လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ၅ ဘီလီယံကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံ ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပါက ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ ဆယ်ဆခန့် တိုးတက်သွားမည်မှာ သေချာသည်။ အရင်းအနှီးနှင့် အတွင်းသတင်း ရှိသူများသာ အမြတ်အစွန်း အများဆုံး ရရှိကြသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။

ဤသို့တွေးတောရင်း စူးချီသည် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါအတွက် လိုအပ်တာတွေကို ရှင် ကူညီပေးနိုင်မလား"

"ဘာလုပ်ငန်းလဲ။ ပြောကြည့်ပါဦး"

စူးချီက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး "အသားထုတ်လုပ်ရေး သားသတ်ရုံတွေပါ... ဟုတ်ပါတယ်၊ တိရစ္ဆာန်တွေကို သတ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

"ဒုတိယ အသားထုတ်လုပ်ရေး သားသတ်ရုံ... ဟုတ်တယ်၊ ကြက်၊ ဘဲ၊ ငှက်တွေကို အဓိက သတ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေပေါ့။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ဖားသတ်တဲ့ လုပ်ငန်းနဲ့ ပုစွန်ထုတ်လုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေအားလုံးမှာပါ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တာ"

စူးချီ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ရှူးယောင်းနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်းတို့မှာ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

အတွင်းရေးမှူးလေး ယဲ့ရှူးယောင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩသွားရသည်။ သူမက ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ဆရာက ဘယ်လောက်အထိ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှာလဲ"

"ရှိသမျှ အားလုံးပဲ။ ၅ ဘီလီယံစလုံးကို တစ်ပြားမကျန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်"

စူးချီ၏ စကားကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးရှန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဗြောင်းဆန်သွားရသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုသာ ရှိနေတော့သည်။

"စူးကြီး... ရှင်က ခုနက ကျွန်မပြောတဲ့ ကျင့်စဉ်ကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျသွားလို့ အငြိမ်းစားယူပြီး ဝက်သတ်ဖို့ ပြင်နေတာလား" ဟု သူမက တွေးတောနေမိလေတော့သည်။