အခန်း (၄၁-၄၂)

အခန်း ၄၁

ချင်းရှီးတောင်ထိပ်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ပြင်ပလောက၏ အနှောင့်အယှက်များမှ ကင်းဝေးစေရန် အကာအကွယ် အစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် 'နင်ရွှမ်' ဓားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး 'ပုံရိပ်ယောင်မြက်' ပါရှိသော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို စားပွဲပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်ထားလိုက်၏။

ပုံရိပ်ယောင်မြက်မှာ ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်ပြီး ဂဏန်းမှာ သေးငယ်ပုံရငြားလည်း ဒီကမ္ဘာရှိ စိတ်ဝိညာဉ်အပင်များ၏ ကိုးဆင့်ခွဲခြားမှုစနစ်တွင် ဂဏန်းငယ်လေ အဆင့်မြင့်လေ ဖြစ်ပေ၏။

ပဉ္စမအဆင့်သည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုသော အရာများနှင့် ကိုက်ညီသည့် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်အပင်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ထိုအပင်မှာ ရှားပါးသော နုပျိုမှုထိန်းသိမ်းခြင်း ဆေးညွှန်းအမျိုးမျိုးအတွက် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်း ဖြစ်သောကြောင့် တန်ဖိုးမှာ သာမန် စတုတ္ထအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အပင်များထက်ပင် ကျော်လွန်နေပေ၏။

ချန်လဲ့သည် ငါးနံ့ရသော ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချက်ချင်း အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး သူ၏ လက်များကို ပွတ်သပ်ကာ မျက်နှာတွင်လည်း မြှောက်ပင့်လိုသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ယွဲ့ထန်... ဒီပုံရိပ်ယောင်မြက်ကို ကြည့်ပါဦး... အဲ့ဒါက ကြယ်ရောင်တွေနဲ့ တောက်ပနေပြီး အတွင်းထဲမှာလည်း ဝိညာဉ်ချီတွေ ပါဝင်နေတယ်... တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် အထွတ်အမြတ်အဆင့် နုပျိုမှုထိန်းသိမ်းတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး ပါဝင်ပစ္စည်းပဲ..."

"ဆိုရိုးစကားရှိတယ်လေ... မြင်းကောင်းတစ်ကောင်က ကုန်းနှီးကောင်းကောင်းနဲ့ ထိုက်တန်သလို စိတ်ဝိညာဉ်အပင်တစ်ပင်ကလည်း... အာ... ဆေးရောင်းသမား ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ထိုက်တန်တာပေါ့... အဲ့ဒါကို ဒီအတိုင်း ထားထားတာက ဝိညာဉ်ချီတွေကို အလဟဿ ဖြစ်စေရုံပါပဲ... ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒါနဲ့ လေ့ကျင့်ခွင့်ပေးလိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား..."

"တကယ်လို့ ကျွန်တော် ကံကောင်းပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေမယ့် အလှအပဆေးလုံးတစ်လုံး ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"မင်းအတွက် တစ်လုံး... ငါ့အတွက် တစ်လုံး... ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး ထာဝရ နုပျိုနေပြီး တခြားသူတွေ အားကျရတဲ့ မသေမျိုးစုံတွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ဒါက မကောင်းဘူးလား..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် သူ့ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ အပြောအဆို ချောမွေ့မှုများနှင့် အသားကျနေပြီ ဖြစ်၏။

ဤကောင်လေး၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှာ ထူးဆန်းပြီး ခန့်မှန်း၍မရကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။ ရလဒ်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းမွန်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဆိုးရွားကာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများမှာလည်း ထူးဆန်းပြီး အမျိုးမျိုး ကွဲပြားလှပေ၏။

သို့ရာတွင် တစ်ခါတစ်ရံ၌ သူသည် မထင်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းကောင်းအချို့ကို အမှန်တကယ် ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။ ပုံရိပ်ယောင်မြက်မှာ တန်ဖိုးကြီးငြားလည်း သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအတွက် တိုက်ရိုက် အကျိုးကျေးဇူးမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် အကယ်၍ ထိုအရာကို အသုံးဝင်သော ဆေးလုံးများနှင့် လဲလှယ်နိုင်ပါက တန်မည်ဖြစ်သည်။

"ယူသွားလိုက်..."

သူမက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို တွန်းပေးရင်း အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ မင်းက အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို ဖော်စပ်မိရင် အကျိုးဆက်ကို မင်းဘာသာမင်း ခံရလိမ့်မယ်..."

သူမ ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းပေ၏။ သေချာဖော်စပ်နိုင်ပါက ဆုလာဘ်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်မိပါက နောင်တရလိမ့်မည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"နားလည်ပါပြီ... စောင့်သာကြည့်နေပါ..."

ချန်လဲ့သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖက်ထားကာ သူ၏ 'ဓာတ်ခွဲခန်း' ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

သူသည် ပုံရိပ်ယောင်မြက်ကို သေချာစွာ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သေတ္တာများနှင့် ဗီရိုများထဲတွင် မွှေနှောက်ကာ သူ စုဆောင်းထားသော အလှအပနှင့် နုပျိုမှုထိန်းသိမ်းသည့် အာနိသင်များရှိသည့် 'ကျောက်စိမ်းအလှပန်း' နှင့် 'သွေးသလင်းမြက်' ကဲ့သို့သော အရံဆေးဖက်ဝင် အပင်အချို့ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

သူ၏ ရှေ့ရှိ ဆေးဖက်ဝင် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရင်း ချန်လဲ့မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် သူ၏ လက်များပင် တုန်ယင်နေခဲ့၏။ ထိုအရာမှာ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ဘဝစတင်ချိန်မှစ၍ သူ တွေ့ကြုံခဲ့ရသော အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ဆေးဖက်ဝင် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုရတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ... ငါ သေချာ ဂရုစိုက်မှရမယ်..."

သူသည် အကုန်လုံးကို တစ်ခါတည်း အသုံးပြုချင်သော ဆန္ဒကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်၏ ။ သို့ရာတွင် သူ၏ လောဘကြီးသော စိတ်မှာ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့သည်။

"တကယ်လို့ ငါ တစ်လုံးတည်း ဖော်စပ်လိုက်လို့ ကျရှုံးသွားရင် အရမ်း ဆုံးရှုံးနစ်နာတာပဲ... နှစ်လုံး ဖော်စပ်လိုက်မယ်... တကယ်လို့ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုခု ထွက်လာရင် ငါ့အတွက် တစ်လုံး ယဲ့ယွဲ့ထန်အတွက် တစ်လုံးပေါ့... တကယ်လို့ ရလဒ်တွေက အရမ်းဆိုးနေရင် ခွေးကို ကျွေးပစ်လိုက်မယ်..."

သူသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆေးလုံးများအတွက် 'ရောင်းချမည့် လမ်းကြောင်း' ကို ချက်ချင်းပင် ရေးဆွဲလိုက်သည်။

ကောတန် …..

နောက်ဆုံးတွင် သတိကြီးမှုက အနိုင်ရသွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရန် နှစ်လုံး အရင်ဖော်စပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဆေးဖက်ဝင် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို စနစ်ထဲသို့ သေချာစွာ ထည့်လိုက်ပြီး အရေအတွက် '၂' ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ပုံရိပ်ယောင် ဆေးမီးဖိုသည် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး မီးဖို၏ အလင်းရောင်မှာ နွေးထွေးကာ တောက်ပနေပြီး မီးဖိုပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ စီးဆင်းနေကာ လန်းဆန်းပြီး ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် နဂါးမျက်လုံး အရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး တောက်ပသော အဖြူရောင်ရှိကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကြယ်ရောင်များ စီးဆင်းနေသည့် ဆေးလုံးနှစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

[ဆေးလုံးအမည် - အမည်မသိ]

[ကောင်းကျိုး - သင့်ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်သည် ပုံစံပေါင်း ထောင်ချီ၍ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။]

[ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး - လိင်လက္ခဏာများကို ပြောင်းလဲ၍မရပါ။]

"ဘာကြီးလဲ... ရုပ်ဖျက်ဆေးလုံးလား... ပြီးတော့ အဆင့်မြှင့်ထားတာ လား..." ချန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားတော့၏။

ထိုဆေးအာနိသင်သည် လူသတ်ခြင်း၊ လုယက်ခြင်း၊ လိမ်လည်ခြင်း၊ ရန်သူများကို ရှောင်တိမ်းခြင်း၊ ချောင်းကြည့်ခြင်းနှင့်... သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခြင်းတို့အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက လိင်လက္ခဏာများကို ပြောင်းလဲ၍မရဟု ဆိုလိုသည်။ ဘယ်လို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကြီးလဲ။ မိမိသည် သံမဏိလို ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒရှိပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည့် ခုနစ်ပေအမြင့်ရှိသော ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပေရာ မိန်းမတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲချင်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေလား။

မိမိကိုယ်ကို ရင်ဘတ်ကြီး ထွက်နေပြီး ချစ်စရာကောင်းသော အသံစူးစူးလေးဖြင့် စကားပြောနေသည်ကို တွေးမိချိန်တွင် ချန်လဲ့သည် ရွံရှာစွာဖြင့် တုန်ရီသွားလေသည်။

မိမိသည် ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်မှ မိန်းကလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါက မည်သို့ဖြစ်မည်ကို တွေးကြည့်ချိန်တွင်... ထိုမြင်ကွင်းမှာ ကြည့်ရဆိုးလွန်းလှပေမည် ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှာ ပြောပလောက်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

သူသည် တွေဝေမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် တစ်လုံးကို မျိုချလိုက်သည်။

ဆေးလုံးက သူ၏ အစာအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် အေးမြသော လေစီးကြောင်းတစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ စီးဆင်းလာခဲ့၏။ သူသည် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး ယခင်က သူ ရိုက်နှက်ခဲ့သော အစေခံဖက်တီး၏ မျက်နှာကို ပုံဖော်လိုက်သည်။

မကြာမီ သူ၏ မျက်နှာရှိ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် ရေစည်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်ရာ... ရေထဲရှိ ပုံရိပ်မှာ ထိုအစေခံဖက်တီး၏ ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန် ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုအရာက ထိုညစ်ပတ်သော အမူအယာ၏ ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကိုပင် အတုခိုးထားနိုင်သေး၏။

"မိုက်တယ်... အစ်ကိုကြီးစနစ်... မင်းကို ချစ်တယ်ကွာ..."

ချန်လဲ့သည် အလွန်ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ခုန်ပေါက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် သူ၏ မူလရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်ကို အမြန်ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး အခြားဆေးလုံးတစ်လုံးကို ယူကာ ယဲ့ယွဲ့ထန်ကို ရှာရန် ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးသွားလေတော့သည်။

"ယွဲ့ထန်... ယွဲ့ထန်... ကြည့်ပါဦး... နတ်ဘုရားဆေးလုံး ဆေးမီးဖိုထဲက ထွက်လာပြီ..."

သူသည် ဆေးလုံးကို ရတနာတစ်ခု ပေးကမ်းသည့်အလား ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ဆေးလုံး၏ အာနိသင်များကို ရှင်းပြလိုက်ကာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို အလိုအလျောက် လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။

စကားကို ကြားချိန်တွင် ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်ကို အလိုရှိသလို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံးအကြောင်းကို သူမ တစ်ခါမျှပင် မကြားဖူးခဲ့ချေ။

သူတို့၏ ခြေရာများကို ဖုံးကွယ်ရန် သို့မဟုတ် အချို့သော အထူးမစ်ရှင်များကို ထမ်းဆောင်ရန် လိုအပ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဤအရာမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှပေ၏။

သူမသည် ဆေးလုံးကို ယူလိုက်ပြီး ထိုဆေးလုံးမှာ အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သေချာစေရန် ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးပြီးနောက် မျိုချလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမသည် ချန်လဲ့၏ ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ သူ၏ ညစ်ပတ်သော အမူအယာကိုပင် ပြီးပြည့်စုံစွာ အတုခိုးနိုင်ခဲ့သဖြင့် ချန်လဲ့ကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

"ကောင်းတဲ့ ဆေးလုံးပဲ..."

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် သူမ၏ မူလရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ရှားရှားပါးပါး စကားလုံး နှစ်လုံးတည်းဖြင့် အကဲဖြတ်ချက်ကို ပေးလိုက်၏။

ချန်လဲ့၏ စိတ်အခြေနေမှာ ချက်ချင်း ကောင်းကင်သို့ ထောင်တက်သွားတော့၏။

"ဒါပေါ့... ဘယ်သူ ဖော်စပ်ထားတာလဲဆိုတာ ကြည့်ပါဦး... ယွဲ့ထန်... ကြည့်... အခု ငါတို့မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အပင်တွေ ကုန်သွားပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် ဆေးဖက်ဝင် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ထပ်ဝယ်ဖို့ စဉ်းစားသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

"မင်းက အခု နာမည်ကြီးနေပြီ... မျက်လုံးပေါင်းများစွာက မင်းကိုကြည့်နေကြတယ်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နောက်ကျကျန်နေလို့ မဖြစ်ဘူး... အဲ့ဒီ အောက်တန်းစားတွေကို ဖိနှိပ်နိုင်ဖို့ မင်းက ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ဒါမှမဟုတ် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်ကိုတောင် အမြန်ဆုံး ရောက်ဖို့ လိုတယ် မဟုတ်လား..."

"ငါတို့... အသုံးမဝင်တဲ့ ဆုတွေနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ပြိုင်ပွဲက ရခဲ့တဲ့ အသုံးမဝင်တဲ့ မှော်ရတနာတွေကို ယူပြီး ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေနိုင်တဲ့ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အပင်တချို့နဲ့ သွားမလဲသင့်ဘူးလား..."

"ငါ ကတိပေးတယ်... နောက်တစ်ခါကျရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တက်သွားစေမယ့် ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခုခုကို ငါ သေချာပေါက် ဖော်စပ်ပေးမယ်..."

ယဲ့ယွဲ့ထန် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ သစ်ပင်မြင့်လေ လေတိုက်ခံရလေ ဖြစ်ပြီး ခွန်အားသည်သာ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပေ၏။

သူမသည် ရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်များစွာ၊ စုဆောင်းထားသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် အပို မှော်ရတနာ အနည်းငယ်ကိုပင် ထုတ်ယူကာ စျေးကွက်တွင် လဲလှယ်ရန် ချန်လဲ့အား ပေးလိုက်သည်။

ချန်လဲ့သည် သိုလှောင်အိတ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ဝမ်းသာသွားတော့၏။ သူ ချမ်းသာပြီ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ချမ်းသာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပေါင်ကို ဖက်ထားရခြင်းက အကျိုးရှိပေသည်။

ချန်လဲ့သည် စျေးကွက်တွင် သေချာစွာ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူ့၌ရှိသမျှ အားလုံးနီးပါးကို အသုံးပြုကာ ပေါများသော ဝိညာဉ်ချီများ ပါဝင်သည့် ပဉ္စမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အပင် နှစ်ပင်ဖြစ်သော 'မြေကမ္ဘာ အရင်းအမြစ် မှို' နှင့် 'ကောင်းကင် နှလုံးသား ကြာပန်း' တို့ကို လဲလှယ်ခဲ့၏။

ထိုအပင်များမှာ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ကိုက်ညီပြီး စျေးကွက်တွင် ဝယ်ယူ၍ရနိုင်သော ထိပ်တန်းပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြ၏။ အရည်အသွေးမှာ အသင့်အတင့် ရှိငြားလည်း ဒဏ္ဍာရီလာ ရှာရခက်သော ထိပ်တန်းအဆင့် ပစ္စည်းများတော့ မဟုတ်ချေ။

စိတ်ဝိညာဉ်အပင် နှစ်ပင်ကို ကိုင်ထားရင်း ချန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ စိမ်းသွားတော့၏။ လောဘက သူ၏ အသိတရားကို လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

အခန်း ၄၂

" စွန့်စားကြည့်မယ်... စက်ဘီးကို မော်တော်ဆိုင်ကယ် ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်... ဒီတစ်ခါတော့ အကုန်လုံးကို ပုံအောလိုက်မယ်... အလုံးငါးဆယ် ဖော်စပ်မယ်... ညတွင်းချင်း ချမ်းသာသွားချင်တယ်... ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း ဒုံးပျံလို တက်သွားရမယ်..."

သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်တက်လာပြီး ရွှေအမြုတေကို လက်သီးဖြင့်ထိုးကာ အခြေတည်စဝိညာဉ်ကို ခြေဖြင့်ကန်နေသည့် လှပသော အနာဂတ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဆေးဖော်စပ်သည့် အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အပင် နှစ်ပင်ကို စနစ်ထဲသို့ တွေဝေမနေဘဲ ထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"အရေအတွက်... ငါးဆယ်..."

ပုံရိပ်ယောင် ဆေးမီးဖိုသည် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး အလင်းရောင်များမှာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပနေကာ အဆုံးအစမရှိ ဟိန်းဟောက်နေခဲ့၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားပြီး ရှင်းလင်းသော ဆေးလုံးပုံစံများ ပါရှိသည့် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ဆေးလုံး ငါးဆယ်မှာ လေထဲတွင် မျောပါလာခဲ့၏။

[ဆေးလုံးအမည် - အမည်မသိ]

[ကောင်းကျိုး - ကျင့်ကြံမှုကို အဆင့်ငယ်တစ်ခု တိုးတက်စေသည် (စိတ်ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် အောက်တွင် ထိရောက်သည်)]

[ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး - သင်သည် မသိစိတ်မှ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟောင်နေလိမ့်မည်။]

ချန်လဲ့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့သည်။

အဆင့်ငယ်တစ်ခု တိုးတက်စေသည်... စိတ်ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် အောက်တွင် ထိရောက်သည်... ကောင်းကျိုးမှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်ပေသည်။ သို့ရာတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက... မသိစိတ်မှ ခွေးတစ်ကောင်လို ဟောင်မည် ဟုတ်လား... ထိုဆေးကို သူ မည်သို့ စားနိုင်မည်နည်း... ယဲ့ယွဲ့ထန်ကကော မည်သို့ စားနိုင်မည်နည်း။

အေးစက်သော နတ်သမီးလေးက ရုတ်တရက် 'ဝုတ်' ဟု အော်လိုက်မည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်မိချိန်တွင် ချန်လဲ့၏ အမြင်အာရုံများ မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

"စနစ်... မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို ငါ ကျိန်ဆဲတယ်... ငါ့ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အပင် နှစ်ပင်..."

ချန်လဲ့၏ နှလုံးသားမှာ နာကျင်မှုကြောင့် သွေးထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားလေသည်။

သူ၏ အကြည့်သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ငိုက်မျဉ်းနေသော ကောတန်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး 'ပါရမီရှင်ဆန်သော' အကြံဉာဏ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဤဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို ခွေးတစ်ကောင်အတွက် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဟု သတ်မှတ်၍ရနိုင်မည်နည်း။

သူသည် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်ပြီး ကောတန်ကို ဖမ်းကာ 'သကြားလုံးလေးများ' ကို အတင်းအကျပ် စတင်ကျွေးလေတော့၏။

ကောတန်၏ ခံနိုင်ရည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ သူသည် အလုံးသုံးဆယ်ကို အရင်ကျွေးလိုက်၏။

ကြီးမားလှသော ဆေးစွမ်းအင်အောက်တွင် ကောတန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဒုံးပျံတစ်ခုကဲ့သို့ မြင့်တက်သွားပြီး ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော အလုံးနှစ်ဆယ်အတွက်မူ ချန်လဲ့သည် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို တိုက်ရိုက် ဆွဲဆောင်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဆက်မကျွေးရဲတော့ချေ။

လူစကား ပြောနိုင်သော သူ၏ ခွေးလေးမှာ အလွန် သိသာထင်ရှားလွန်းလှပေသည်။ အကယ်၍ ထိုခွေးလေးသာ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ရုတ်တရက် ခံစားရပါက သေချာပေါက် ဖမ်းဆီးခံရပြီး အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံရမည် ဖြစ်၏။

ထိုသတ္တဝါသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန်ပင် မလိုဘဲ ဝန်ခံလိမ့်မည်ဟု ချန်လဲ့ သိထားပေ၏။

ကောတန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မြင့်တက်လာသော စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခွေးမျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားကာ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားပြီးနောက် သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ အလွန်အမင်း ဖောင်းပွလာခဲ့တော့သည်။

"စွမ်းအား... ဒါက စွမ်းအားပဲ... ငါ ကောတန်က ဘယ်သူမဆို ခြယ်လှယ်လို့ရပြီး လေလည်တာကိုပဲ အားကိုးပြီး ပျံသန်းနိုင်တဲ့ အမှိုက်ကောင် မဟုတ်တော့ဘူး..."

"ချန်လဲ့လား... ဟွန့်... သူက ဆေးလုံးတွေကို အားကိုးပြီး ခွေးတွေကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ ဆေးရောင်းသမား ကောင်လေး တစ်ယောက်ပါပဲ..."

"အခု ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုကို ရရှိသွားပြီဆိုတော့ ဘယ်သူက တကယ့်ဆရာကြီးလဲဆိုတာ သူ့ကို သိအောင် လုပ်ရမယ့် အချိန်တန်ပြီ..."

ကောတန်သည် တွေးလေလေ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေ ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင် ခွေးအားလုံး၏ ဘုရင်ဖြစ်လာမည့် အနာဂတ် သို့မဟုတ် ဖူတူတောင်ကိုပင် လွှမ်းမိုးမည့် အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့နေရသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကောတန်သည် ရုတ်တရက် နောက်ခြေထောက်များဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လည်ချောင်းဟန့်ကာ အရင်က တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးသော ဟန်ဆောင်သည့် လေသံဖြင့် စကားပြောလိုက်၏။

"ချန်လဲ့... ဝုတ်..."

ချန်လဲ့သည် မှင်တက်သွားပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ကောတန်သည် သူ၏ ခွေးခေါင်းကို မော့ထားပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြုလုပ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကာ သူ၏ အသံမှာ ဖိနှိပ်၍မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်မှုတို့ ပါဝင်နေပေ၏။

"ငါ မင်းကို သည်းခံလာတာ ကြာပြီ... ဝုတ်... မင်း ငါ့ကို နေ့တိုင်း အနိုင်ကျင့်တယ်... ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေ ကျွေးတယ်... ပြီးတော့ လူပုံလယ်မှာ ငါ့ကို အရူးလုပ်တယ်... ဝုတ်..."

"မြစ်အရှေ့ဘက်မှာ အနှစ်သုံးဆယ်... မြစ်အနောက်ဘက်မှာ အနှစ်သုံးဆယ်ပဲ... ဝုတ် ဝုတ်... လူငယ်တွေ ဆင်းရဲတာကို အနိုင်မကျင့်နဲ့..."

"ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုကို ရရှိသွားပြီ... ဝုတ် ဝုတ်... တကယ်လို့ မင်းက အသိဉာဏ်ရှိတယ်ဆိုရင် ငါ့ကို မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီး ငါ့ကို 'ကောတန်' လို့ လိမ္မာကျိုးနွံစွာ ခေါ်လိုက်... ဝုတ် ဝုတ်... ဒါဆိုရင် ဒီဘုရင်က သနားကရုဏာထားပြီး အရင်က အငြိုးအတေးတွေ အားလုံးကို ဖျက်ပစ်ပေးမယ်... ဝုတ် ဝုတ်..."

"မဟုတ်ရင်တော့... ဟွန့်... ဟွန့်..."

ကောတန်သည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ထိန်းချုပ်မှု မရှိသဖြင့် ထိုအရှိန်အဝါမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကိုသာ တုန်ခါသွားစေခဲ့၏။

ချန်လဲ့သည် အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားသော်လည်း ခွေးမိုက်ကြောင့် ရယ်ချင်သွားခဲ့၏။ သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အိုး... ကောတန်က စွမ်းရည်တချို့ ရလာပြီပေါ့လေ... ငါ့ရဲ့ ဆေးလုံးတချို့ကို စားပြီး ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့..."

"ပြီးတော့ 'ကောတန်' ဟုတ်လား... မင်း အယားပြေချင်နေတာ ထင်တယ်... ပြီးတော့ ကြက်ဥဟင်းချို ဖြစ်ချင်နေတာလား..."

ခြိမ်းခြောက်မှုက အလုပ်မဖြစ်ဘဲ လှောင်ပြောင်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကောတန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားတော့၏။

"အရက်ကောင်းကို ငြင်းဆန်ပြီး အပြစ်ပေးတဲ့ အရက်ကို အတင်းအကျပ် သောက်ခိုင်းတာပဲ... ဝုတ် ဝုတ်... ငါ မင်းကို အစွမ်းတချို့ မပြရင် ဘယ်သူက တကယ့်ဆရာကြီးလဲဆိုတာ မင်း သိမှာမဟုတ်ဘူး ထင်တယ်..."

ကောတန်သည် တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရွှေအမြုတေသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လည်ပတ်သွားကာ သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ပေါင်းစပ်ထားပြီးဖြစ်သည့် သူ ကျွမ်းကျင်သော တစ်ခုတည်းသော နည်းစနစ်ဖြစ်သည့် ရူးသွပ်သောခွေး လက်သီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေ၏။

ကောတန်သည် ရွှေရောင် ခွေးအရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အစွယ်များကို ပေါ်လွင်စေကာ လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ချန်လဲ့ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားလေ၏။ သူ၏ အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။