အခန်း (၄၇-၄၈)

အခန်း ၄၇ - တောမီးအပြီး ပေါင်းပင်များမတိုင်မီ

သေမင်းအငွေ့သက်များဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသော ထျန်းထိုရွာ၏ အပျက်အစီးများသည် မမြင်ရသော ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်၏ ညှစ်ခြင်းကို ခံထားရသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး လေထုကပင် ရပ်တန့်နေခဲ့၏။ ယွင်လဲ့၏ ပခုံးပေါ်ရှိ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော ဒဏ်ရာမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းပြီး သွေးများ ပန်းထွက်နေကာ သူ၏ ဖြူဖွေးသော တပည့်ဝတ်ရုံ၏ နေရာအများအပြားကို စွန်းထင်းသွားစေခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရွှေရောင်စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူရော်နေပြီး အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း လျော့ကျနေခဲ့၏။ သူသည် ဒဏ်ရာမရရှိသော ဘယ်လက်ဖြင့် ဓားရှည်ကို အားပြုကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်၍ နေနိုင်ရုံသာ ရှိတော့၏။ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း သူ၏ ဒဏ်ရာကို ဆွဲဆန့်နေပြီး စူးရှသော နာကျင်မှုနှင့် သူ၏ မရီဒါန်းများကို တိုက်စားနေသည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။ သူ၏ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုမှာ ထိုထူးဆန်းသော အလင်းတန်း၏ ရှေ့တွင် စက္ကူကဲ့သို့ ကျိုးပဲ့လွယ်နေခဲ့သည်။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ယွင်လဲ့ကို ကာကွယ်ရန် သူမ၏ ဓားကို ကိုင်ထားပြီးဖြစ်ကာ ရေခဲပြာရောင် ဓားချီအလင်းတန်းမှာ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး သူမ၏ အေးစက်သော မျက်နှာကို ပို၍ပင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေစေခဲ့၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှနေပြီး နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို အမြင့်ဆုံးအထိ ဖြန့်ကြက်ထားကာ အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော မြေစောင်းနှင့် လှုပ်ရှားစပြုလာပြီဖြစ်သော အဝေးမှ အရိပ်များကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။ ချန်လဲ့သည်လည်း သူ၏ နောက်ပြောင်လိုသော စိတ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကြေးဝါမီးဖိုအဖုံးမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် မျောပါနေကာ လည်ပတ်နေပြီး ရှေးဟောင်း အရောင်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ရူးသွပ်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့၏။ အဆိပ်ပြင်း မြွေတစ်ကောင်၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသည့်အလား အေးစက်မှုတစ်ခုက သူ၏ ခြေထောက်မှသည် ခေါင်းအထိ ထိုးဖောက်သွားခဲ့၏။

" ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု တကယ်ရှိနေတာပဲ..."

ချန်လဲ့သည် တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးများမှာ ချွေးအေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့၏။

ကောတန်မှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေပြီး ၎င်း၏ အမွေးများ ထောင်တက်နေကာ ခြေလက်များ တင်းမာနေပြီး လည်ချောင်းထဲမှ ခြိမ်းခြောက်သော ညည်းတွားသံကို ထုတ်လွှတ်ကာ ၎င်း၏ ခွေးမျက်လုံးများမှာ ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ထိုအချိန်မှာပင် သေမင်းအငွေ့အသက်များဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသော ထိုမြေစောင်း၏ နောက်ကွယ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပျက်အစီးများ ကြားမှ တစ္ဆေများကဲ့သို့သော ပုံရိပ်များသည် အသံတိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တူညီသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံများက သူတို့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးကွယ်ထားပြီး ခေါင်းစွပ်များ တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားကာ လူသားဆန်သော ခံစားချက် ကင်းမဲ့သည့် အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်သော မျက်လုံးများကိုသာ ဖော်ပြနေခဲ့၏။ သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ နည်းပါးပြီး ခုနစ်ယောက် သို့မဟုတ် ရှစ်ယောက်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါက လေထုကိုပင် အေးခဲသွားစေခဲ့၏။

ခေါင်းဆောင်မှာ အရပ်မရှည်ဘဲ အနည်းငယ် ပိန်ပါးသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်မှာ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသော ဝိညာဉ် ဖိအားတစ်ခုကို ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်ထက် များစွာ ကျော်လွန်ကာ ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဖိအားပင် ဖြစ်ပေ၏။

ချန်လဲ့၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာအိုကြီး ပင် ဖြစ်ပေ၏။ မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်နည်း ယွင်လဲ့သည် သူ၏ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင်ပင် တိုက်ကွက် အနည်းငယ်မျှ ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ယခုကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသည့် အချိန်တွင်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေ၏။

ကျန်ရှိနေသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်များ၏ အရှိန်အဝါများမှာလည်း လုံးဝ အားမနည်းလှချေ။ အနိမ့်ဆုံးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး သုံးလေးယောက်မှာ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်၏ လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေကာ တစ်ယောက်မှာ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ထိပ်တန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ပစ်မှတ်မှာ သူတို့ သုံးယောက်ပင် ဖြစ်သည်... ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အဓိက ပစ်မှတ်များမှာ ဖူတူတောင် တပည့်နှစ်ဦးဖြစ်သော ယွင်လဲ့နှင့် ယဲ့ယွဲ့ထန်တို့ ဖြစ်ပေမည်။

အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မည်သည့် စကားမျှမပြောတွေဝေမှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်မှုပင် မရှိခဲ့ချေ။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်သည် ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို မောင်းထုတ်သည့်အလား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့၏။

"သတ်..."

အေးစက်သော စကားတစ်ခွန်းသည် နာရေး ခေါင်းလောင်းထိုးသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ချက်ချင်းပင် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်များ အားလုံး လှုပ်ရှားလိုက်ကြ၏။ သားကောင်ကို ခုန်အုပ်သည့် ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စူးရှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ဒြပ်ရှိသော ဓားသွားများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ဓားချီအလင်းတန်းများ၊ ဓားရှည်အလင်းတန်းများ၊ အဆိပ်အပ်များ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ... ယုတ်မာပြီး ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှု အမျိုးမျိုးက ယဲ့ယွဲ့ထန်နှင့် သူမ၏ အနောက်ရှိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေသော ယွင်လဲ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့၏။ သူတို့သည် အန္တရာယ်အများဆုံးနှင့် တန်ဖိုးအရှိဆုံးဖြစ်သော ဖူတူတောင် တပည့်ရင်းများကို ဦးစွာ ဖယ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိသော ချန်လဲ့နှင့် ခွေးလေးတို့မှာမူ လမ်းခရီးတွင် ဖိချေခံရမည့် ပုရွက်ဆိတ်များမျှသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေ၏။

"ပြီးသွားပြီ..."

ယွင်လဲ့သည် အခြေအနေဆိုးကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မီးခိုးရောင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့၏။ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ယောက်က ဦးဆောင်ပြီး ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် အများအပြား၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံနေရကာ သူသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသဖြင့် ယနေ့ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ချေ။ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ချို့က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှေအမြုတေကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်စားနေသည်ကိုပင် သူ ခံစားနိုင်သည်။ သေမင်း၏ အနံ့မှာ အလွန် ရှင်းလင်းလှပေသည်။ သူသည် ခက်ခဲစွာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ သွယ်လျသော်လည်း ဖြောင့်မတ်သော အဖြူရောင် နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ ဖော်ပြ၍မရသော ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်တစ်ခုက သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လင်းလက်သွားခဲ့၏။ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမှု၊ ကူကယ်ရာမဲ့မှုတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် ကြားနိုင်သော သက်ပြင်းချသံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ယဲ့ယွဲ့ထန်၏ လက်ချောင်းဆစ်များမှာ အလွန်အကျွံ အားသုံးထားမှုကြောင့် သွေးရောင်များ ပျောက်ကွယ်နေပြီး အေးစက်သော ဓားရိုးမှာ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ နစ်ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်၏ ဝိညာဉ် ဖိအားနှင့် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် အများအပြား၏ ဝိုင်းရံမှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူမ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု လုံးဝ မရှိဘဲ ပြတ်သားမှုတစ်ခုသာ ရှိနေခဲ့၏။ ယနေ့သည် သူမ၏ တာအို ပျောက်ကွယ်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးရမည့် အချိန်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း သေဆုံးသွားလျှင်ပင် ရန်သူ၏ သွားအချို့ကို ချိုးဖဲ့သွားမည် ဖြစ်၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'ကောင်းကင်ကိုးထပ် ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် ကျင့်စဉ်' မှာ ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ရေခဲပြာရောင် ဓားချီအလင်းတန်းများ လှိုင်းထနေကာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့၏။

ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ရူးသွပ်ရမ်းကားသော အသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

" မင်းတို့က ငါ့ကို အလှပြဖို့သက်သက်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား..."

ချန်လဲ့သည် သူ၏ ရှေ့ရှိ ကြေးဝါမီးဖိုအဖုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်လိုက်၏။ မီးဖိုအဖုံးသည် 'ဝီ' ခနဲ ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင်များမှာ တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလာခဲ့၏။ သူသည် အရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး အဟုန်ကို အသုံးပြုကာ နောက်ဆုတ်မည့်အစား ရှေ့သို့ အမှန်တကယ် တိုးသွားပြီး ခုန်အုပ်လာသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အုပ်စုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေတော့၏။

"ယွဲ့ထန်... အဲ့ဒီ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေတဲ့ စီနီယာအစ်ကိုယွင်ကို ကာကွယ်ပေးထား... ကောတန်... သေချင်ယောင် ဆောင်မနေနဲ့တော့... စီနီယာအကို ... မင်းရဲ့ လက်နက်ကို ပေးလိုက်... ရှေ့က ခေါင်းဆောင် မိစ္ဆာအိုကြီးကို သွားချစမ်း..."

ချန်လဲ့သည် ပြေးဝင်သွားစဉ် အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ တင်းမာမှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသော်လည်း ၎င်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းလှပေ၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယွင်လဲ့သည် အသက်ရှူရပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး နေရာမှာပင် သတိလစ်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးလော ချင်းရှီးတောင်ထိပ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော တပည့်ရင်းနှင့် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူဖြစ်သော သူ ယွင်လဲ့က သေမျိုး ဆေးရောင်းသမား ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဟု အခေါ်ခံလိုက်ရသည်လော ဤသည်မှာ အမြင့်ဆုံး စော်ကားမှုပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ချန်လဲ့ စကား၏ ဓားကို ကောတန်ဆီ ပေးလိုက် ဟူသော စကားမှာ စော်ကားခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ သူ ယွင်လဲ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းခြေလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်ပင် သူ၏ အသက်ထက် ပို၍ တန်ဖိုးထားသောသူ၏ အသက်သွေးကြော ဓားပျံကို ခွေးတစ်ကောင်ထံ ပေးရမည်လား။ သူက ဓားပျက်စီးပြီး သေဆုံးသွားသည်ကိုသာ ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။

"မင်း..."

ယွင်လဲ့သည် ဒေါသထွက်သွားပြီး ကျိန်ဆဲချင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဒဏ်ရာကို ဆွဲဆန့်သွားသဖြင့် သွေးတစ်ပွက် ထပ်မံ ပန်းထွက်လာခဲ့၏။

ယဲ့ယွဲ့ထန်သည်လည်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသော်လည်း ချန်လဲ့၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှု မရှိခြင်း ကို သူမ သိထားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ ကိုယ်တိုင် အစပျိုး လှုပ်ရှားရဲသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု သူမ ခံစားရသော်လည်း စိတ်သက်သာရာရမှု ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤကောင်စုတ်လေးတွင် အမှန်တကယ်ပင် လှည့်ကွက်အချို့ ရှိနေသည် ဟု သူမ တွေးလိုက်မိ၏။

သူတို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ခေါင်းဆောင်၏ မျက်ခုံးများမှာ သူ၏ ခေါင်းစွပ်အောက်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့၏။ ချန်လဲ့၏ ရဲရင့်မှု ကြောင့် သူ မအံ့သြခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာရှေ့တွင်ပင် ချန်လဲ့ အော်ဟစ်လိုက်သော နည်းဗျူဟာ အစီအစဉ်ကြောင့် သူ ရယ်ချင်သွားခဲ့၏။

ခွေးတစ်ကောင်ကို သူ့အား ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခိုင်းသည်လော...

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကိုပင်။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော အထင်အမြင်သေးမှုမျိုးနည်း။ မည်သို့သော စော်ကားမှုမျိုးနည်း။

သူသည် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ နှိမ့်ချဆက်ဆံခြင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မခံခဲ့ရဖူးချေ။ အထူးသဖြင့် ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့သော သေမျိုးတစ်ဦး၏ ဤကဲ့သို့ ကလေးဆန်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဆက်ဆံခြင်းကိုပင် ။

ဆိုးယုတ်သော မီးတောက်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တောက်လောင်လာပြီး မူလက တည်ငြိမ်နေသော စိတ်အခြေအနေတွင် လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။ ဤကောင်လေးကို ဖမ်းမိပါက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သေချာပေါက် ဆွဲထုတ်ပြီး ယင်မီးတောက်ဖြင့် နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် လောင်ကျွမ်းစေကာ သေချင်သော်လည်း သေ၍မရအောင် လုပ်ပစ်မည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ချန်လဲ့သည် တစ်ဖက်လူ ဘာတွေးနေသည်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်း အရေးကြီးသော အချိန်တွင် မျက်နှာက ဘာအရေးပါသနည်း။ အသက်ရှင်ကျန်ခြင်းကသာ အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ သူသည် အကြောက်အလန့်မရှိဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ လုပ်ဆောင်ချက်အသစ် နှစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်နေပြီ ဖြစ်၏။

"[မည်သည့်ပစ်မှတ်နှင့်မဆို ၅၀-၅၀ ခွဲဝေခြင်းကို အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်မည်]... အသက်သွင်း..."

"[လူများကို ရိုက်နှက်ခြင်းက အလွန်နာကျင်စေနိုင်သည်]... အသက်သွင်း..."

ဝီ...

နက်နဲသည့် စည်းမျဉ်းအခြေခံ စွမ်းအားတစ်ခုသည် ချန်လဲ့ကို ဗဟိုပြု၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး အခြေတည်စဝိညာဉ် ခေါင်းဆောင် အပါအဝင် အရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အနည်းငယ်နှင့် သူ့ကို အတင်းအကျပ် ချိတ်ဆက်လိုက်လေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

ချန်လဲ့သည် သိုးအုပ်ထဲသို့ ဝင်လာသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့... မဟုတ်ပါ... ကြွေထည်ဆိုင်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာသော လူရမ်းကားတစ်ယောက်နှင့် ပိုတူနေခဲ့၏။ သူ့တွင် မည်သည့် နည်းစနစ်မျှ မရှိသလို တိုက်ကွက်များကိုလည်း ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူသည် လေးလံပုံရသော ကြေးဝါမီးဖိုအဖုံးကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့အနီးဆုံးရှိ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်လေတော့၏။

အခန်း ၄၈

အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မည်းနက်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက မီးဖိုအဖုံးဆီသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ သူ၏ အမြင်တွင် ဤတိုက်ကွက်က ဤသေမျိုး သံထည်နှင့်တကွ အနောက်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်ကိုပါ နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

သို့သော်...

"ဒေါင်..."

နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံမြည်ဟီးသွားပြီး ဓားအလင်းတန်းသည် မီးဖိုအဖုံးကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ပေတစ်သောင်းမြင့်သော တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည့်အလား ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားခဲ့၏။ ထို့ပြင် ချန်လဲ့၏ လက်ထဲရှိ မီးဖိုအဖုံးမှာလည်း အဟုန်မပျက်ဘဲ ဧရာမ စွမ်းအားတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ကာ ထိုအမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်၏ အကာအကွယ် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"ငါ့ရဲ့ မီးဖိုအဖုံးရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်က ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ခြင်း ကွ..."

ထိုအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်သည် ပြင်းထန်စွာ အထိနာသွားပြီး ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

"ဘာ..."

ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် တစ်ယောက်အပါအဝင် ကျန်ရှိနေသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်များမှာ မှင်တက်သွားကြ၏။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အိုးအဖုံးတစ်လုံး ကိုင်ထားသော သေမျိုးတစ်ယောက်၏ ကာကွယ်ရေးကို ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

အခြေတည်စဝိညာဉ် ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များပင် အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့၏။ ထိုခန အခိုက်အတန့်လေးက ထိုကလေးနှင့် အသတ်ခံရသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ကြားရှိ 'အဟုန်' ကို စွမ်းအားတစ်ခုခုက အတင်းအကျပ် ညီမျှအောင် လုပ်လိုက်သည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်၏ အကာအကွယ် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းနှင့် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ထိုသေမျိုး ကလေး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့် တူညီသော အဆင့်အထိ စည်းမျဉ်းအဆင့်တွင် အားနည်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် ချန်လဲ့သည် ရူးသွပ်နေသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မီးဖိုအဖုံးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အခြား ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် နှစ်ဦးဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြ... သူ့ကို သတ်..."

ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေဆန်သော အရိုးဖြူအလံတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်၏။ အလံ ပစ်လွင့်သွားသည်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော လက်စားချေလိုသည့် တစ္ဆေပုံရိပ်ယောင်များသည် အော်ဟစ်ကာ ချန်လဲ့ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားကြသည်။

အခြားသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်များကလည်း သတ်ဖြတ်ခြင်း တိုက်ကွက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ဖော်လိုက်ကြ၏။ ဓားချီအလင်းတန်းများ၊ မီးလုံးများ၊ ရေခဲချွန်များ အားလုံးက ချန်လဲ့ကို အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဝန်းရံလာခဲ့ကြသည်။

ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးတွင်ဆိုလျှင် ချန်လဲ့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက အပိုင်းပိုင်းအစစ ပေါက်ကွဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် [၅၀-၅၀ ခွဲဝေခြင်း] လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်က အာနိသင် ပြလာခဲ့၏။ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနီးသို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ သူ၏ 'ကာကွယ်ရေး' နှင့် တူညီသော အဆင့်အထိ အတင်းအကျပ် အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ချန်လဲ့ အစောပိုင်းက စားထားသော ဆေးလုံးက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မတိုးတက်စေသော်လည်း ဤ 'အရမ်း မာကျောတယ်' ဆိုသည့် အရာ၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်မှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေကြောင်းကို ချန်လဲ့ကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိသေးချေ။

ထို့ကြောင့် အလွန် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ကွင်းပြင်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထက်မြက်သော ဓားချီအလင်းတန်းများက ချန်လဲ့ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော်လည်း သူ၏ အဝတ်အစားများကိုသာ စုတ်ပြဲစေပြီး အဖြူရောင် အရာရာများသာ ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

ပူလောင်သော မီးလုံးများက သူ့ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း သူ၏ အရေပြားကို အနည်းငယ် နီရဲသွားစေရုံသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အေးစက်သော ရေခဲချွန်များက သူ့ဆီသို့ ထိုးဖောက်လာသော်လည်း သူ့ကို ထိမှန်ချိန်တွင် 'ဂျွတ်' ခနဲ အသံနှင့်အတူ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားပြီး သူ၏ အရေပြားကိုပင် မဖောက်နိုင်ခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် ထိုအရိုးအလံမှ ဆင့်ခေါ်ထားသော လက်စားချေလိုသည့် တစ္ဆေများသည် ချန်လဲ့ပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လာချိန်တွင် ပူလောင်သော မီးတံတိုင်းတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသည့်အလား သနားစရာကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ ထုတ်လွှတ်ကာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့၏။

ချန်လဲ့၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုမှာမူ ပို၍ ရိုးရှင်းပြီး ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။ သူသည် မည်သည့် တိုက်ကွက်များကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ မီးဖိုအဖုံးကိုသာ ဝှေ့ယမ်းကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချနေခဲ့၏။ [၅၀-၅၀ ခွဲဝေခြင်း] စည်းမျဉ်းကို အားကိုးကာ သူ၏ 'တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား' မှာ တစ်ဖက်လူ၏ 'ကာကွယ်ရေး' နှင့် ညီမျှသွားပြီး [လူများကို ရိုက်နှက်ခြင်းက အလွန်နာကျင်စေနိုင်သည်] လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်က နာကျင်မှု အာနိသင်ကို ပိုမို ပြင်းထန်စေခဲ့သည်။ [ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ခြင်း] လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်က မီးဖိုအဖုံးကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်စေခဲ့၏။

"ဘန်း..."

"အာ..." ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် တစ်ဦးသည် မီးဖိုအဖုံး၏ ပွတ်တိုက်မှုကို ခံလိုက်ရ၏။ အမှန်တကယ် ဒဏ်ရာမရရှိသော်လည်း သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ကျေမွသွားသည့်အလား သတ်ခံရတော့မည့် ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဂျွတ်..."

"ငါ့ခြေထောက်..."

နောက်ထပ် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် တစ်ဦး၏ ခြေသလုံးကို မီးဖိုအဖုံး၏ အစွန်းဖြင့် တိုက်မိသွား၏။ အရိုးကျိုးသွားသည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ လူးလှိမ့်နေပြီး မျက်ရည်များနှင့် နှပ်များ စီးကျလာခဲ့သည်။

"ထွက်သွားစမ်း..."

ထိုရွှေအမြုတေနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်သည် ချန်လဲ့ကို ရိုက်ချရန် အရိုးအလံ၏ ပင်မတိုင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်၏။ ချန်လဲ့သည် မရှောင်တိမ်းဘဲ မီးဖိုအဖုံးကို အသုံးပြု၍ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

လေလှိုင်းများ လှုပ်ခတ်သွား၏။ ချန်လဲ့သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ သွေးနှင့် ချီများ လှုပ်ရှားသွားကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်မှ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်မှာလည်း သက်သောင့်သက်သာ မရှိခဲ့ချေ။ အရိုးအလံပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နောက်ပြန်ကန်အားကြောင့် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ထုံကျင်သွားကာ သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့၏။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော လက်နက်မျိုးနည်း။ အလွန်ကို ထူးဆန်းလှကာ နာကျင်မှုက... အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ချန်လဲ့သည် သတ်၍မသေနိုင်သော လူရမ်းကားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အများအပြား၏ ဝိုင်းရံမှုကြားတွင် ဘယ်ညာ ပြေးလွှားနေခဲ့၏။ သူသည် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ရှိနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ အများအပြား တိုးလာကာ အလွန် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ ထူးဆန်းသော လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်နှင့် ပြင်းထန်သော ဇွဲလုံ့လတို့ကိုသာ အားကိုး၍ အများစုကို ဟန့်တားထားနိုင်ခဲ့သည်။ မီးဖိုအဖုံးကို ကြီးမားသော ခွန်အားဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကို အဆက်မပြတ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်စေခဲ့၏။ မြင်ကွင်းမှာ ခဏတာမျှ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေပြီး... ရယ်စရာလည်း ကောင်းနေခဲ့သည်။

"သံတမန်... ဒီကောင်လေးက အရမ်းကို ယုတ်မာတယ်..."

အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်တစ်ဦးသည် အလွန်အမင်း နာကျင်နေသော သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ ငိုသံပါကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်နေသလိုပဲ... အရမ်းနာတယ်... ကျွန်တော် လုံးဝ မခံနိုင်တော့ဘူး..."

ထိုအခြေတည်စဝိညာဉ် ခေါင်းဆောင်သည် ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စွာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဝင်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ချေ။ ချန်လဲ့၏ ထူးဆန်းသော အခြေအနေတွင် အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေရန် သူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဆူညံသည်ဟု ထင်ရသဖြင့် သူသည် ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်ကာ အဝေးမှနေ၍ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

"ဖြောင်း..."

ထိုညည်းတွားနေသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်သည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"တပ်ဖွဲ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်ပြားအောင်လုပ်တဲ့သူတွေ သေရမယ်..."

အခြေတည်စဝိညာဉ် ခေါင်းဆောင်၏ အသံမှာ အေးစက်နေပြီး မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ချေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်များသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ချေ။ သူတို့သည် သွားကြိတ်၍ သည်းခံနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး ချန်လဲ့ကို ဝိုင်းရံထားသော သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပို၍ပင် ရူးသွပ်လာသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများ နက်ရှိုင်းရာရှိ အကြောက်တရားကိုမူ ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့၏။

ချန်လဲ့၏ နှလုံးသားလည်း ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

" ကိုယ့်လူကိုတောင် ဒီလောက် ရက်စက်ရတာလား..."

အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်ကျော်ရမည်ကို သူ သဘောပေါက်လိုက်၏။ မဟုတ်ပါက သူ အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ [၅၀-၅၀ ခွဲဝေခြင်း] ကို သူ အမြဲတမ်း ဆက်မလုပ်နိုင်ချေ။ သူ၏ ဖော်များ အားလုံး သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ခေါင်းဆောင်မှာ သိသာစွာပင် စိုးရိမ်လာခဲ့၏။ ဤနေရာမှာ ဝူယိုမြို့နှင့် မဝေးလှသဖြင့် တိုက်ပွဲကို အချိန်မဆွဲလိုချေ။ သူသည် သူ၏ လက်ကို လှန်ကာ တံဆိပ်တုံးကြီး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှာ တောင်ကုန်းငယ် တစ်လုံးခန့် အရွယ်အစားအထိ ကြီးထွားလာပြီး ချန်လဲ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလာခဲ့သည်။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်များမှာ ကမန်းကတန်း လူစုခွဲကာ ထွက်ပြေးကြလေ၏။

ဤသည်က အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်၏ စွမ်းအားလော။ ချန်လဲ့သည် ဤမျှ ကြီးမားလှသော တိုက်ခိုက်မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်အံ့သြသွားခဲ့၏။

သို့သော် သူ၏ လက်များမှာ အနည်းငယ်မျှ မနှေးကွေးခဲ့ချေ။ သူသည် မီးဖိုအဖုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး [၅၀-၅၀ ခွဲဝေခြင်း] လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်က သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ မီးဖိုအဖုံးမှာ လေနှင့်အတူ ကြီးထွားလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး အသက်ရှူတစ်ရှိုက်အတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ တောင်ကုန်းငယ် တစ်လုံးခန့် အရွယ်အစားအထိ ကြီးထွားလာကာ တံဆိပ်တုံးကြီးနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားလေသည်။

"ဘုန်း..."

တံဆိပ်တုံးကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော အကာအကွယ် အရှိန်အဝါများသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျိုးပဲ့နေသည့် နံရံများ ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

ခုခံရန် ရုန်းကန်နေရစဉ်မှာပင် သူသည် ကောတန်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကောတန်...မင်း သေနေတာလား... အခွင့်အရေးပဲ... သူ့ကို ချစမ်း..."

ဤအချိန်တွင် ယဲ့ယွဲ့ထန်သည် ယွင်လဲ့ကို ကာကွယ်ပေးထားပြီး ကောင်းမွန်နေသေးသော နံရံတစ်ခု၏ အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ တိုက်ပွဲကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။ 'သေမျိုး' တစ်ယောက်ဖြစ်သော ချန်လဲ့က ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အပါအဝင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ယွင်လဲ့ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ့ကို အသာစီး မရနေသည်မှာ ယွင်လဲ့ကို အလွန်အမင်း အံ့သြတုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားကာ စိတ်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားခဲ့သည်။ ဤအရာက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာများကို လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။ ဤဆေးရောင်းသမား ကောင်လေးက... ဘယ်လို နတ်ဆိုးမျိုးနည်း။