အခန်း (၁၅၁-၁၅၂)
Vol. 16 Ch. 151-152
Chapter 151
~
အခန်း ၁၅၁ : ညဏ်အလင်းသစ်ပင်ကို ယူမယ်.. မင်းအသက်ကိုလည်း ယူမယ်
~
ကျန်းချန်မြို့ ၊ လျိုလုံတက္ကသိုလ် ၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်း ။
" ဆရာဆုန့် .. သတင်းဘာမှ မရသေးဘူးလား "
လီချန်းသည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်နေရင်း လက်ထဲမှ စမတ်ဖုန်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ကာ မေးလိုက်သည် ။
" မရသေးဘူး.. ဘာသတင်းမှ မကြားရဘူး .."
" မင်း ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ ငါသိတယ်.. ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ အထောက်အထားမရှိဘဲ သူ့ကို ဘယ်သူမှ ထိလို့မရဘူး.. မင်းတင်မကဘူး ၊ စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီ ဥက္ကဋ္ဌ ကိုယ်တိုင်လာရင်တောင် သူ့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် တို့ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး.. "
" သူ့အဖေ အခုတလော ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား.. "
ဖုန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ သတိပေးသည့် လေသံများ ပါဝင်နေသည် ။
" တောက်.. "
လီချန်းက အံကိုတင်းတင်း ကြိတ်လိုက်သည် ။ ဖုန်းကိုင်မထားသော လက်က ပြတင်းပေါက်ဘောင်ကို အားဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အထူးပြုလုပ်ထားသော ဘောင်မှာ ကွေးညွတ်သွားတော့သည် ။
နတ်ဘုရာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်နှင့် တက္ကသိုလ်ကျောင်းအုပ်တစ်ဦး အနေဖြင့် ဂူချန်၏ဖခင်သည် စစ်မြေပြင်တွင် မည်မျှကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ပြုလုပ်ထားသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည် ။
သို့သော် သူ လက်မခံနိုင်ချေ ။
နိဗ္ဗာနအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ကိုးယောက်..ဤသည်က လျိုလုံတက္ကသိုလ်၏ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးအင်အား ထက်ဝက်ခန့် ဖြစ်သည် ။ သူတို့သာ မရှိလျှင် နောက်နှစ် တက္ကသိုလ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စစ်ဆေးမှုတွင် လျိုလုံတက္ကသိုလ်အနေဖြင့် ကျန်းနန်ပြည်နယ်၏ ထိပ်တန်း တက္ကသိုလ် သုံးခုစာရင်းဝင်အဖြစ် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ချေ ။
သို့သော် ၎င်းက အရေးကြီးဆုံးအချက် မဟုတ်သေးပေ ။
လီချန်း အကြောက်ဆုံးအရာမှာ ထိုစိတ်ထင်တိုင်းလုပ်တတ်သော ကောင်စုတ် ဂူချန်ပင် ဖြစ်သည် ။
ထိုအရှက်မရှိသော ကောင်စုတ်သည် လျိုလုံတက္ကသိုလ်၏ ဉာဏ်အလင်းသစ်ပင် ကို အမြဲတမ်း မျက်စိကျနေခဲ့သည်ကို သူ မေ့မထားချေ ။
ထိုအပင်မှာ လျိုလုံတက္ကသိုလ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်သည် ။ ယခင် ကျောင်းအုပ်ကြီးက ကျောင်းသာ ပျက်စီးသွားပါစေ ၊ ဤမြင့်မြတ်သော အပင်ကိုတော့ ကာကွယ်ရမည်ဟု သူ့ကို အထူးမှာကြားခဲ့သည် ။
လျိုလုံတက္ကသိုလ်တွင် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အကာအကွယ် ရှိနေသော်လည်း လီချန်းသည် ဤအကာအကွယ်ဆိုသည်မှာ မည်မျှအထိ စိတ်ချရမည်ကို သံသယဝင်လာသည် ။
သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ခံကြောင့် သူသည် တိတ်တဆိတ် လက်တုံ့ပြန်ရန် အလျင်းမဝံ့ရဲချေ ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လာမထိပါဘူးဟုလည်း အာမမခံနိုင် ။
ထို့ကြောင့် သူသည် စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီအပေါ်၌သာ မျှော်လင့်ချက် ထားနိုင်တော့သည် ။
လီချန်း၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းနေပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။
" ဆရာဆုန့်.. ကျွန်တော်တို့ လျိုလုံတက္ကသိုလ်က မဟာမိတ်ဌာနချုပ်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ဆရာတွေဖြစ်တဲ့ နိဗ္ဗာနအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ကိုးယောက်လုံး ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာလေ.. ဒါကိုတော့.. "
" တော်တော့.. "
ဖုန်းထဲမှ သြဇာရှိသောအသံက သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ သတိပေးလိုက်သည် ။
" လီချန်း.. ငါက မင်းအတွက် ဂူမိသားစုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စုံစမ်းပေးတာတောင် မင်းကို တော်တော်လေး မျက်နှာသာပေးပြီးသားပဲ.. လောဘ မကြီးစမ်းနဲ့.. "
" အထောက်အထား မရှိရင် ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး.. နောက်ပြီး အထောက်အထား ရှာတွေ့ရင်တောင် ဂူချန်ကို ငါတို့ ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေလား .."
" သူက ဒီနှစ် မဟာမိတ် သိုင်းစာမေးပွဲရဲ့ ပထမဆုရှင် ၊ တံခါးစောင့်အဘိုးကြီး လင်းယဲ့က ကိုယ်တိုင်လက်ခံထားတဲ့ တပည့်လေ.. သူ့အဖေကလည်း အသစ်ခန့်အပ်ခံထားရတဲ့ မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး.. နိဗ္ဗာနအဆင့် သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ် သေတာနဲ့ သူ့ကို ထိလို့ရမယ် ထင်နေလား.. "
" မင်းက လျိုလုံတက္ကသိုလ်ရဲ့ အရေးပါမှုကို အထင်ကြီးလွန်းပြီး ဂူချန်ကို အများကြီး လျှော့တွက်နေတာပဲ.. "
" မင်း ဒီလောက် အသက်ကြီးနေပြီ ၊ အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သေးဘူးလား.. "
ဤစကားများက လီချန်းကို ဆွံ့အသွားစေသည် ။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း မည်သည့်စကားလုံးမှ ထွက်မလာခဲ့ချေ ။
ဟုတ်သည် ။
လျိုလုံတက္ကသိုလ်မှာ ပြည်နယ်အတွင်း ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းတွင် လျိုလုံတက္ကသိုလ်ကဲ့သို့ ကျောင်းမျိုး ရှစ်ရာ သို့မဟုတ် တစ်ထောင်ခန့် ရှိသည် ။
သို့သော် ဂူချန်မှာ တစ်ယောက်တည်းရှိပြီး ဝူချန်းဗိုလ်ချုပ်ကြီးမှာလည်း တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိ၏ ။
ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လီချန်း၏ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်များ လျော့ရဲသွားသည် ။ သူက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း အားမပါသော အသံဖြင့် ..
" ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ .."
ဒါကို ကြားတော့ အခြားတစ်ဖက်မှ ဥက္ကဋ္ဌဆုန့်က လေသံကို လျှော့လိုက်သည် ။
" ဂူချန်ရဲ့အဖေက ပြည်ပမှာ တိုက်ပွဲဝင်နေတာ ကြာပြီ ၊ အောင်မြင်မှုတွေလည်း အများကြီး ရထားတယ်.. မဟာမိတ် နှစ်ပတ်လည်နေ့မှာ သူက မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဗဟိုအသိုင်းအဝိုင်းထဲကို ပြန်ဝင်လာတော့မယ်လို့ သတင်းတွေ ထွက်နေတယ်.. "
" ဒီအချိန်က အထူး အရေးကြီးတယ်.. ဝူချန်းဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ကျန်ရစ်သူ မိသားစုဝင်ဖြစ်တဲ့ ဂူချန်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိစေရဘူး .."
" မင်းအတွက် ဘယ်ဟာက အကောင်းဆုံးလဲဆိုတာ မင်းသိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ် .."
ပြောပြီးသည်နှင့် ဆုန့်ကျန်းက ဖုန်းချလိုက်သည် ။
လီချန်းက စမတ်ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ညမှောင်မှောင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေလေ၏ ။
ကျန်းနန်ပြည်နယ်၏ ထိပ်တန်း တက္ကသိုလ် သုံးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်အဖြစ် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် အရေးပါသည် ။
အတိတ်တုန်းကဆိုလျှင် လျိုလုံတက္ကသိုလ်ကသာ တခြားသူများကို နှိပ်ကွပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။ အခြေအနေက ဤမျှမြန်မြန် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ ။
ဂူမိသားစု၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် သူသည် ကလဲ့စားချေရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ ။
" ဂူချန်က သိုင်းစာမေးပွဲမှာ ပထမရခဲ့တာဆိုရင် သူက ဗာဂျရာအဆင့် ကို ရောက်နေလောက်ပြီ.. "
ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် လီချန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်စိတ်အနည်းငယ် ဝင်လာသည် ။
လီရှောင်ကုန်းက ဂူမိသားစုဆီ လူခေါ်သွားစဉ်တုန်းက ဂူချန်က အဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်မှာပဲ ရှိသေး၏ ။ တစ်ပတ်အတွင်းမှာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်ဆိုတော့ ။
ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော တိုးတက်မှုနှုန်းနှင့်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရန် ငါးနှစ်ခန့်သာ ကြာပေလိမ့်မည် ။
" ခွေးမ ယွင်ယန်.. သူ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုလူမျိုးကို သွားဆွမိတာလဲ.. "
လီချန်း ဒေါသထွက်လာကာ ယွင်ယန်ကို ခုချက်ချင်း ရှာဖွေပြီး အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ကာ သားရဲတွေကြားထဲ ပစ်ချလိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည် ။
ဤကဲ့သို့ မိုက်မဲသည့် မိန်းမမျိုးက လျိုလုံတက္ကသိုလ်ထဲကို မည်သို့ ဝင်လာခဲ့ပါသနည်း ။ အထူးတန်းပြ ဆရာမပင် ဖြစ်နေသေး၏ ။
' ထားလိုက်ပါတော့ ..အခုတော့ အဲ့ကောင်စုတ်က ငါးနှစ်အတွင်းမှာ လျိုလုံတက္ကသိုလ်ကို မေ့သွားပြီး နောက်ထပ် လာမရှာဖို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မယ်..'
လီချန်းက ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထောက်ကို ဖုန်းဆက်ကာ လီရှောင်ကုန်းနှင့် တခြားသူများကို ရှာဖွေနေခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် ခိုင်းစေလိုက်သည် ။
ယခုအချိန်တွင် လျိုလုံတက္ကသိုလ်အနေဖြင့် မကျေနပ်ချက်များကို မျိုသိပ်ပြီး သည်းခံရုံသာ ရှိတော့သည် ။
တူ.. တူ.. တူ..
" သင်ခေါ်ဆိုသော နံပါတ်မှာ ယခုအချိန်တွင် ဆက်သွယ်၍ မရနိုင်ပါသဖြင့် ခေတ္တစောင့်ပြီးမှ ပြန်လည် ခေါ်ဆိုပေးပါရှင်.. "
ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု မအောင်မြင်ကြောင်း ပြသလာသည့်အခါ လီချန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည် ။
ယာယီ ဆက်သွယ်၍မရခြင်း မှာ လိုင်းမကောင်းခြင်း ၊ နယ်မြေပြင်ပ ရောက်နေခြင်း သို့မဟုတ် ဆင်းမ်ကတ်ကို ထုတ်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် ။
သို့သော် ဆုန့်ကျန်းနှင့် ဖုန်းမပြောမီလေးတင်က သူ၏လက်ထောက်မှာ ကျောင်းဝင်းထဲမှာပင် ရှိနေ၏ ။ လီချန်းက သူ့ကို ခိုင်းစရာရှိသဖြင့် စောင့်နေရန် ပြောထားခဲ့သောကြောင့် သူ ထွက်သွားစရာ အကြောင်းမရှိချေ ။
သူ့လက်ထောက်မှာ လိုင်းမမိလျှင် သူ့တွင်လည်း လိုင်းမိစရာ အကြောင်းမရှိ ။
' ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ .. ဒီခေတ်မှာ လိုင်းမမိစရာ အကြောင်းရှိသေးလို့လား ..'
ကျွီ..
လီချန်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ရုံးခန်းတံခါးမှာ စူးရှသော အသံနှင့်အတူ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည် ။
သူ တံခါးဝဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည် ။ အရပ်ရှည်ပြီး ချောမောသော ၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာနှင့် လူငယ်တစ်ဦးမှာ ပြုံးလျက် ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်ဝင်လာလေသည် ။
သူတို့ တစ်ခါမှ မဆုံဖူးသော်လည်း လီချန်းက သူ့ကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည် ။
သူ နေ့ညမပြတ် တွေးနေရသော လူသား.. ဂူချန် ။
'သူပါလား ..'
'သူ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ ..'
လီချန်း လန့်သွားကာ ဘာမှမစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပင် ထိုလူငယ်က ရုံးခန်းထဲသို့ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်ဝင်လာပြီး သူ၏ သားရေကုလားထိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည် ။
ဒါကို မြင်တော့ လီချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည် ။
" ဂူချန်.. ဒါ ဘာသဘောလဲ.. ညကြီးမင်းကြီး အိပ်မနေဘဲ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ.. "
သူ ဂူချန်ကို လက်တုံ့ပြန်ဖို့ မဝံ့ရဲသော်လည်း နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး အနေဖြင့် ဗာဂျရာအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ခေါင်းငုံ့စရာ အကြောင်းမရှိချေ ။
အဆိုရှိသည် မဟုတ်ပါလော ။ နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အောက်က လူသားအားလုံးမှာ ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်ကြသည် ။
တစ်ဖက်တွင် ဂူချန်က ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ကာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည် ။
" မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ .."
ဒါကို ကြားလိုက်သည်နှင့် လီချန်းက တစ်ဖက်လူ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွား၏ ။ သူ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားကာ ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည် ။
" ဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်က ငါတို့ လျိုလုံတက္ကသိုလ်ရဲ့ ရတနာပဲ.. အဲဒါကို မင်းကိုပေးဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး .."
" အိုး.. "
ဂူချန်၏ မျက်လုံးများတွင် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေပြီး သူက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည် ။
" တကယ်လို့ ငါက ဘယ်နည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ရအောင်ယူမယ်ဆိုရင်ရော .."
လီချန်းက ဤကိစ္စတွင် အလျှော့မပေးချေ ။ သူက အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည် ။
" အဲဒါဆိုရင်တော့ မင်းအဖေကိုယ်စား မင်းကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးရုံပဲ ရှိတာပေါ့ .."
" ဒါပေမဲ့ သခင်လေးဂူ သေချာစဉ်းစားပါ.. နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို စော်ကားလို့မရဘူး ဆိုတာ ရှေးလူကြီးတွေ အလကား ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး "
" ဟီးဟီးဟီး.. "
ဂူချန်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ရယ်သံမှာ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည် ။
သူ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည် ။ မမြင်နိုင်သော လှိုင်းတစ်ခုမှာ ရုံးခန်း၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားတော့သည် ။
ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွား၏။ သူက သိက္ခာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည် ။
" ဘာ.. နတ်ဘုရားအာရုံ လား.. မင်းက နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား.. မင်းက ဘယ်သူလဲ.. "
သို့သော်လည်း ဂူချန်က ပြန်မဖြေ ။ သူ ရုတ်တရက် လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်မှာ လီချန်း၏ မျက်နှာဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာသည် ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အေးစက်လှသော အသံမှာ ရုံးခန်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည် ။
" ဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်ကို ယူမယ်.. မင်းအသက်ကိုလည်း ငါယူမယ်.. "
Chapter 152
~
အခန်း ၁၅၂ : စတာ..စတာ..
~
'စကားပြောရုံတင်မဟုတ်ဘဲ လာလို့ လက်ပါလာတာလဲ..'
ကျောင်းအုပ်ကြီး လီချန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိသဖြင့် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အားဖြင့် နင်းခြေလိုက်ရာ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဘုန်း...
သူ ရှောင်လိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် သူရပ်နေခဲ့သော ကြမ်းပြင်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အောက်ထပ်ရှိ ကြမ်းပြင် ဆယ်ခုကျော်ကိုပါ ထိုးဖောက်သွားသည်။
အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်တုံးများ ကွဲအက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံးမှာ စတင် ပျက်စီးယိုင်နဲ့လာပြီး ဘေးတစ်ဖက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြိုကျသွားတော့၏။
"ဂူ..ချန်.."
ကျောင်းအုပ်ကြီး လီချန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပေါ်လာသည်။ ပြိုကျနေသော အဆောက်အဦးကို ကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးသားမှာ သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဤစာသင်ဆောင်မှာ မဟာမိတ်ဒင်္ဂါး သန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိပေသည် ။ ယခုတော့ လက်တစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ကြေမွသွားခဲ့လေပြီ။
သူသည် အောက်တွင်ရှိသော အနက်ရောင်ပုံရိပ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်း ရူးနေတာလား။ ဒါက လျိုလုံတက္ကသိုလ်လေ။ ပြည်နယ်မြို့တော်ထဲမှာရှိတဲ့ နေရာ။ စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီက ဒီကနေ မိုင်အနည်းငယ်ပဲ ဝေးတာ။ မင်းက ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းလှချေလား။ ဒါက ဥပဒေမဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ.."
"ဂူချန် အခုပဲ ရပ်လိုက်စမ်း။ ငါတို့ စကားပြောလို့ရသေးတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းအဖေကိုယ်စား မင်းကို ဘယ်လိုနေထိုင်ပြုမူရမလဲဆိုတာ ငါ ဆုံးမပေးရလိမ့်မယ်.."
ကျောင်းအုပ်ကြီး လီချန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင် စစ်တုရင်ရုပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းက ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး မမြင်နိုင်သော အာကာသစွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
"ဒါက ဘာလက်နက်လဲ.."
လီချန်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စစ်မှန်သောချီ များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပြာရောင်စွမ်းအင်များမှာ အခဲဘဝသို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ပုံရိပ်မှာလည်း နောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။
သို့သော် အနက်ရောင် အလင်းတန်း၏ အရှိန်က ပို၍ မြန်ဆန်နေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းက သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကြပ်စွာ ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။
ဂူချန်က နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာပြီး ကျားရဲ နှလုံးသား ဆုပ်ကိုင်ခြင်း ဟူသော နည်းစနစ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်လှသော စစ်မှန်သော ယန်ချီ များမှာ သောင်းကျန်းနေသော ဒီရေလှိုင်းများအလား တိုက်ခိုက်လာသည်။
လေထုမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထိုလက်ဝါးချက်၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ယံမှ တောက်ပသော နေမင်း၏ အပူရှိန်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသကဲ့သို့ ရှိပြီး ရှေ့တွင်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။
"အာကာသရတနာလား ဒါမှမဟုတ် တာအိုလက်နက် လား.."
ကျောင်းအုပ်ကြီး လီချန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူလည်း အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
"ဂူချန် မင်း လွန်နေပြီ.."
"မင်း နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ဘယ်လိုရထားလဲ ငါမသိပေမဲ့ အဆင့်ခြင်းချင်း တူရင်တောင် ကွာခြားချက်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ အခု ငါ ပြပေးမယ်.."
သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင်ရောယှက်နေသည့် အပြာရောင် စွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေရာနှင့်ချီသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
" ဝရောင်းးးးးးး"
ပေရာချီသော နဂါးကြီး ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသော နဂါးဟိန်းသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
" ဂျွတ်.."
အသံနှင့်အတူ လီချန်းကို ချုပ်နှောင်ထားသော အာကာသ အတားအဆီးမှာ စတင်အက်ကွဲလာပြီး အက်ကြောင်းများကို မျက်စိဖြင့်ပင် တွေ့နေရသည်။
နဂါးကြီးမှာ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော မျက်လုံးများက ပြေးဝင်လာသည့် အနက်ရောင်ဝတ် လူငယ်ကို လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ဂူချန် တကယ့် နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်က ဘာလဲဆိုတာ ငါပြမယ်.."
မိမိဖန်တီးထားသော ခန့်ညားလှသည့် နဂါးကြီးကို ကြည့်ရင်း လီချန်းသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ အော်ပြောလိုက်သည်။
"နဂါးဟိန်းသံကို နားထောင်စမ်း.."
နဂါးကြီးမှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးမှာ ကျောင်းဝင်း၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော လူငယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။
"မင်းအမေကိုပဲ သွားဟိန်းပြလိုက်.."
ဂူချန်က ဆဲဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ နီမြန်းသော လက်များက ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လိုက်သည်။ ပုံပျက်နေသော လေထုလှိုင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး တိုက်ခိုက်လာသော နဂါးကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
နှစ်ခု ထိတွေ့သွားသည့် ခဏတွင် ဂူချန်က နဂါးခေါင်းကို လှမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်ပြုပြင်ခြင်းတာအို နတ်ဘုရားစွမ်းအား များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနဂါးကြီးကို ချက်ချင်းပင် သန့်စင်ပစ်လိုက်သည်။
အရာအားလုံးကို ပုံပျက်သွားစေနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော နဂါးကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ.."
လီချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ၏ အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော နည်းစနစ်မှာ ထိရုံမျှဖြင့် ပျက်စီးသွားသည်လော။ ဤသည်က မည်သို့သော စွမ်းအားမျိုးပေနည်း ။
ရုတ်တရက် သူသည် ဂူချန်၏လက်ပတ်ပတ်လည်တွင် ပုံပျက်နေသော အာကာသနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ပြုပြင်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သတိထားမိသွားသည်။ သူ၏နှလုံးသားမှာ ပို၍ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
လီချန်းမှာ လုံးဝ မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ သိက္ခာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်းက ဝိညာဉ်ပြုပြင်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို မဟာဆရာကြီး အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားတာလား.."
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ.."
"မင်း နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် နန်းဆောင်ကို ဒီမနက်မှ ဝင်တာလေ။ နေ့တစ်ဝက်တောင် မရှိသေးဘူး။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝိညာဉ်ပြုပြင်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို မဟာဆရာကြီး အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ရတာလဲ.."
ဝိညာဉ်ပြုပြင်ခြင်း မဟာဆရာကြီး ဆိုသည်မှာ အဆင့် ၇သိုင်းဘုရင် ပင်လျှင် ရရှိရန် မသေချာသော အောင်မြင်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ ဂူချန်က ၎င်းကို တစ်ရက်အတွင်း ရရှိသွားခဲ့လေပြီ။
ဤသည်က လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်စရာဖြစ်ပြီး သူ့တစ်သက်လုံးတစ်ခါမှလည်း မကြားဖူးခဲ့ချေ။
သူ၏စိတ်မှာ ထိတ်လန့်မှုများကြောင့် တုန်လှုပ်နေပြီး တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း ခေတ္တမျှ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုခေတ္တမျှ နှေးကွေးသွားမှုကပင် ဂူချန်ကို သူ၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာစေပြီး လီချန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်သော လက်ဝါးချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဘုန်း...ဂျွတ်...
အရိုးကျိုးသွားသည့် အသံတိုးတိုးနှင့်အတူ။
ကျောင်းအုပ်ကြီး လီချန်းမှာ သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ပုံရိပ်မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး အဆောက်အဦး သုံးခုကို ထိုးဖောက်ကာ ကျောင်းဝင်း၏ အစွန်အဖျားသို့ အရှိန်ဖြင့် ပျံထွက်သွားတော့သည်။
ဘုန်း..
သူ ကျောင်းဝင်းအစွန်အဖျားသို့ ရောက်သည့် ခဏမှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကလဲ့စားချေဝိညာဉ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ရိုက်ချလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။
လီချန်းမှာ နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ကာ ထရပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏နားထဲတွင် လေတိုးသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
ဒုန်း...
သူ၏ခေါင်းမှာ မြေကြီးထဲသို့ ချက်ချင်း နစ်ဝင်သွားတော့သည်။ လွင့်မျောနေသော ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ လှောင်ပြောင်သံတစ်ခုက လွင့်ပျံလာသည်။
"မင်း မသိသေးတဲ့အရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်.."
ဤနေရာသို့ လာသည့်လမ်းတွင် ဂူချန်သည် သူ၏ စေတနာရမှတ်အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူသည် နေမင်းစကြာယန်ကျင့်စဉ် နှင့် ရွှေကျီးကန်း ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ် နှစ်ခုလုံးကို အဆင့် ၁၁ ပြည့်စုံခြင်း နယ်ပယ်သို့ မြှင့်တင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း အဆင့် ၆ နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အထိ အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် စေတနာတန်ဖိုးအနည်းငယ် ကျန်နေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်ပြုပြင်ခြင်း လမ်းစဉ်ကိုလည်း မဟာဆရာကြီး အဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်လိုက်တော့၏ ။
ယခု ဂူချန်သည် အရာအားလုံးကို သန့်စင်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ တူညီသော နယ်ပယ်မှ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် နဂါးတစ်ကောင်မှာ သူ၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှုအောက်တွင် သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာ ရှိတော့သည်။
[ အိမ်ရှင်မှ လျိုလုံတက္ကသိုလ်ရှိ အန္တရာယ်ရှိသော အဆောက်အဦး အမြောက်အမြားကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့သည်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသည်။ စေတနာရမှတ် +၅၀၀]
[ အိမ်ရှင်မှ နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးအား အခမဲ့ ညပိုင်းကိုယ်ကာယ လေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်ပေးသည်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသည်။ စေတနာရမှတ် +၁၀၀၀ ]
[ အိမ်ရှင်မှ လျိုလုံတက္ကသိုလ် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ကျန်းမာရေးကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဓာတ်သတ္တုများ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသည်။ စေတနာရမှတ် +၅၀၀ ]
နားထဲမှ သာယာသော စက်ရုပ်အမျိုးသမီး အသံကို နားထောင်ရင်း ဂူချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များ တိုးလာပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီး လီချန်းကို နင်းခြေသတ်ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်၏။
ဝှစ်...
ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသော အမည်းရောင် လက်မောင်းတစ်ခုမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂူချန်၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။
ဂူချန်၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း တောင့်ခဲသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာလည်း တောင့်တင်းသွားသည်။
အခွင့်အရေးကို အမိအရဖမ်းဆွဲကာ ကျောင်းအုပ်ကြီး လီချန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ရင်း သူ၏ခေါင်းကို မြေကြီးထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ဖြင့် နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ခံထားရသော လူငယ်ကို မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။
ဂူချန်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ဖြူလျော်သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ဂူချန်က သွေးနီနီများကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်သည်။
"အဟွတ်.. ငါ တကယ်ပဲ.. မင်းလက်ထဲမှာ သေရတော့မှာလား.."
ဒါကို ကြားလိုက်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လီချန်းမှာ မည်သည့် ထူးဆန်းမှုကိုမျှ သတိမထားမိတော့ချေ။ သူသည် တစ်ဖက်လူက ဒီလောက်လွယ်လွယ်နှင့် သေသွားသည်ကို မယုံကြည်နိုင်သည့်အလား ဂူချန်၏ ဘေးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"တကယ်ပဲ.. သေသွားတာလား.."
"စတာပါ..ဟီးဟီးဟီး.."
ခေါင်းစောင်းနေသော လူငယ်၏ ခေါင်းဆီမှ ရုတ်တရက် ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှ အပေါက်မှာလည်း အသားများပြန်လည် ပြည့်သွားသည် ။
လီချန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖော်ပြ၍မရသော အာကာသ စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသဖြင့် လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ချေ။
"မင်း.."
" ဖောင်း..."
ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ သူ၏ခေါင်းမှာ အမြောက်ဆန် ထိမှန်သွားသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွား၏။
ဦးနှောက်နှင့် သွေးများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံရံများ၊ မြေပြင်နှင့် အခြားပစ္စည်းများပေါ်သို့ စင်ထွက်ကုန်သည်။ ခေါင်းမပါသော အလောင်းမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် လဲကျသွားလေတော့သည်။
[အိမ်ရှင်မှ လျိုလုံတက္ကသိုလ် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ကာလရှည်ကြာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ဒုက္ခများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံးဝ လွတ်လပ်မှုကို ရရှိစေခဲ့သည်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသည်။ စေတနာရမှတ် +၉၀၀ ]