အခန်း (၃၁၉)

“သွေးစွမ်းအင်ကို အခြေခံပြီး ကျင့်ကြံတဲ့ ဒီခေတ်သစ်မှာတောင် အင်အားထုတ်လွှတ်ပုံ နည်းစနစ်ကတော့ ဒီအတိုင်းပါပဲ။ အင်အားဆိုတာ မြေပြင်ကနေ စတင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အသီးသီးမှာ စုစည်းရမယ်။ အဲဒီနောက်မှာမှ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း လည်ပတ်မှုတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အားအပြင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံကို ထုတ်ဖော်ရမှာ”

ထိုသို့ပြောရင်း ရွှီရန်က ဆရာများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ “ဒိုင်းစွမ်းရည်ကို အထူးပြုတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်လောက် ရှိမလား ကျွန်တော့်ကို လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုမှာ ကူညီပေးပါဦး” ဟု မေးလိုက်သည်။

အရပ် ၂ မီတာခန့် မြင့်မားပြီး ဧရာမ လူသန်ကြီးတစ်ဦးအလား တည်ဆောက်ထားသော အမျိုးသားဆရာတစ်ဦးဖြစ်သူ ဝမ်ကျင့်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။

“ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်။ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ”

ရွှီရန် “ဆရာ့ရဲ့ ဒိုင်းကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ထားပြီး ရှိသမျှ အင်အားအပြည့်နဲ့ ခံစစ်အနေအထားနဲ့နေပေးပါ”

ဆရာ ဝမ်ကျင့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်တွင် အပြာရောင် ရေဒိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ဒန်ထျန်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလျက် ယင်နှင့်ယနဟန်ချက်ဖြင့် ခံစစ်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်လိုက်သည်။

“အင်အားထုတ်လွှတ်ပုံ နည်းလမ်း နှစ်မျိုးရဲ့ ကွာခြားချက်ကို ကျွန်တော် သရုပ်ပြပါ့မယ်။ ပထမဆုံးကတော့ ပုံမှန် အင်အားထုတ်လွှတ်ပုံပါ”

ရွှီရန်က အရှိန်ယူကာ ရုတ်တရက် လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ရေဒိုင်းမှာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ဆရာ ဝမ်ကျင့်မှာလည်း ထိုလက်သီးချက်၏ လေးလံမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သို့သော် သူသည် တစ်လက်မမျှ မရွေ့လျားဘဲ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့၏။

“တွေ့တဲ့အတိုင်းပါပဲ ဒီလက်သီးထိုးပုံက ကျောင်းသားအများစု သုံးနေကျပုံစံပါ။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မူကြိုကျောင်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွေ သင်ပေးပြီးတာတောင် ကျောင်းသားတွေက ဒီအတိုင်းပဲ အင်အားထုတ်နေကြတာကို ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်။ ဒီနည်းလမ်းက အားအပြည့်သုံးထားတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ ထိရောက်မှု အလွန်နည်းပါတယ်”

“အခု ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယနည်းလမ်းကို ကြည့်ပါ။ မြေပြင်ကနေ အင်အားကို စတင်ပြီး ခြောက်ပါးသော ဟန်ချက်ညီမှုနဲ့ ထုတ်လွှတ်မှာ ဟပါ...”

ရွှီရန်က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

သူ၏ခြေထောက်များကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သာမန်ကာလျှံကာ တိုက်ကွက်ပုံစံ ယူလိုက်သည်။ ဖနောင့်များမှ စတင်ကာ အင်အားများကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲတင်လိုက်ရာ စွမ်းအားလှိုင်းများသည် ခြေသလုံးများမှတစ်ဆင့် ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်၊ ထို့နောက် လက်မောင်းများဆီသို့ ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးများအလား တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ စီးဆင်းသွားတော့သည်။ ကြောက်မက်

ဖွယ်ကောင်းသော ထိုအရှိန်အဟုန်အားလုံးမှာ သူ၏ လက်သီးဆုပ်ထံသို့ စုစည်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရွှီရန်၏ လက်သီးမှာ တူကြီးတစ်ချောင်းအလား ဝှေ့ယမ်းသွားကာ ဆရာ ဝမ်ကျင့်၏ ဒိုင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော လက်သီးချက်မှာ မြို့တံခါးဖျက် တူကြီးတစ်ခုအလားပင်။

သာမန်လက်သီးချက်တစ်ခုဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ အသံကြီး ဟိန်းထွက်လာကာ ဆရာဝမ်ကျင့်၏ ဒိုင်းမှာ တစစီ ကြေမွသွားပြီး ဆရာကြီးမှာလည်း လေထဲသို့ လွင့်စင်ထွက်သွားရတော့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ဆရာများ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တပြိုင်နက်တည်း ကျုံ့ဝင်သွားကြ၏။ အောက်ထပ်ရှိ ကျောင်းသားများကြားတွင်လည်း ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့သည်။

“ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဆရာကြီးတောင် လွင့်ထွက်သွားတာလား ဒါက ပါရမီရှင်ကြီးတွေ ပြောပြောနေတဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်ဆိုတာလား”

ကျောင်းသားများ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာလှသော ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များက ရွှီရန်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ အထင်ကြီးလေးစားနေကြသည်ကို ယခုမှပင် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

ဆရာတစ်ယောက်၏ ဒိုင်းကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် ဖျက်ဆီးပြီး လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်သူမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှအပ အခြားမရှိနိုင်ပေ။

သူက အသက် ၁၀ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ထိပ်တန်းကျောင်းသားများမှာ ရင်ထဲတွင် လေးစားမှုများ ပြည့်လျှံလာပြီး ကြက်သီးမွေးညင်းပင် ထလာကြသည်။ ဆရာများနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာမူ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အချင်းချင်း အချက်ပြလိုက်ကြသည်။ လွန်ခဲ့သော ၂၇၀ ရက်က သူတို့ရရှိထားသော သတင်းအရ ရွှီရန်သည် ရေအောက်၌ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၁.၂ သန်းရှိသော သတ္တဝါ ၄ ကောင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်ဟု သိထား၏။

သို့သော် ဆရာဝမ်ကျင့်၏ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးမှာ ၈ သန်း အထိ ရှိနေခြင်းပင်။

ရွှီရန်အနေဖြင့် အင်အားအပြည့်မသုံးခဲ့လျှင်ပင် ဆရာကြီးကို လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်

ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

ဤရက်ပေါင်း ၂၇၀ အတွင်း ရွှီရန်သည် ထူးကဲသော အခွင့်အရေးတစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ နှစ်ဆခန့် မြင့်တက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် နှစ်ဆတိုးခဲ့လျှင်တောင်မှ ဆရာဝမ်ကျင့်ကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ အလဲထိုးနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ဆရာများမှာ အဖြေကို ရှာမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသလို ဆရာဝမ်ကျင့် ကိုယ်တိုင်မှာလည်း မှင်သက်နေမိသည်။

သူသည် အင်အားအပြည့် သုံးပြီး ခုခံခဲ့သော်လည်း မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ပထမလက်သီးတွင် သူသည် အင်အားအပြည့်မသုံးခဲ့သလို ရွှီရန်ကလည်း သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် မလုပ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ရွှီရန်နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံပြီးနောက် ဒုတိယလက်သီးကိုမူ သူသည် ရှိသမျှအားကုန်သုံး၍ ထိုးခဲ့သည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဒိုင်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားခဲ့၏။ သူ၏ဒိုင်းမှာ ‘သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး’ ၉ သန်းအထိရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများကိုပင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဝမ်ကျင့်မှာ ချက်ချင်းခုန်ထလာပြီး

“ဒါ... ဒါက...”

ရွှီရန်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် “ဆရာဝမ်ကျင့်... ဆရာ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံကို ကျောင်းသားတွေကို ဝေမျှပေးပါဦး”

ဆရာ ဝမ်ကျင့်က ရိုးသားစွာပင် ပြောလိုက်သည်။

“ပထမလက်သီးတုန်းက ငါ့အင်အားရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ သုံးခဲ့တာ။ ဒုတိယလက်သီးမှာတော့ အင်အားအပြည့် သုံးလိုက်တယ်။ ဒုတိယလက်သီးက ပိုပြီးတော့ ပြင်းထန်ပြီး အားကလည်း ပိုစိပ်တယ်။ လက်သီးဆုပ်ရဲ့ ထိပ်ဖျားမှာ အားလုံးစုစည်းသွားပြီးတော့ ဖိအားကလည်း အရမ်းကြီးမားတဲ့အတွက် ငါ့ရဲ့ဒိုင်းကို တိုက်ရိုက်အက်ကွဲသွားစေခဲ့တာပဲ”

သူ၏စကားကြောင့် တစ်ကျောင်းလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြန်သည်။

ဒုတိယလက်သီးမှာ အင်အားအပြည့်သုံးပြီး ခုခံတာတောင် တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ဘူးလား။

ပထမလက်သီးနှင့် ဒုတိယလက်သီးကြားက ကွာခြားချက်က အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသည်။

ကြည့်ရှုနေသူများမှာ အံ့အားသင့်မှင်သက်ကုန်ကြသည်။

ရွှီရန်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “ပထမလက်သီးတုန်းက ကျွန်တော် အင်အားအပြည့်သုံးခဲ့ပေမဲ့ ဆရာဝမ်ကျင့်က လုံးဝ မလှုပ်ခဲ့ဘူး။ ဒုတိယလက်သီးမှာတော့ ကျွန်တော် အင်အား ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ သုံးခဲ့ပေမဲ့ ဆရာ့ရဲ့ဒိုင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ဆရာ့ကိုပါ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ‘မြေပြင်ကနေ အင်အားစတင်ခြင်း’ နဲ့ ‘ခြောက်ပါးသော ဟန်ချက်ညီမှု’ ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ စွမ်းအားရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို အခု မင်းတို့ နားလည်ကြပြီလား”

ရွှီရန်၏ စကားလုံးများသည် ကျောင်းသားများ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဟိန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

“ဘာ... ဘာပြောတယ်”

အားလုံးမှာ အသက်ရှူပင် မှားသွားကြရ၏။ ရွှီရန် ပြောလိုက်သည့် အမှန်တရားမှာ သူတို့ ယခင်က သိထားခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်ရေး ဗဟုသုတများကို ကျောက်ခေတ်ဦး အသိပညာများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး ယခုမှပင် အဆင့်မြင့် သိပ္ပံပညာရပ်တစ်ခုကို စတင်ထိတွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်မျိုး ရှိနေတာလား။

“ဒီနည်းစနစ်ကိုသာ တတ်မြောက်သွားမယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် သုံးဆလောက် တက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား”

“သူကတော့ တကယ့်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ”

အောက်ထပ်ရှိ ကျောင်းသားများမှာ အံ့အားသင့်မှင်သက်နေသည့် အမူအရာများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရွှီရန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ငါ နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ် သရုပ်ပြမယ်။ သေသေချာချာ အာရုံစိုက်ကြည့်ကြ။ ငါပြောခဲ့တဲ့ အချက်တွေကို မှတ်ထားပါ။ ဒါက လက်သီးအတွက်တင် မဟုတ်ဘူး။ တခြားသော လက်နက် ၁၈ မျိုးစလုံးမှာလည်း ဒီနည်းစနစ်က အတူတူပါပဲ။ တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်သွားရင် ကျန်တာတွေကိုလည်း အလိုအလျောက် နားလည်သွားလိမ့်မယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် စင်မြင့်ထက်တွင် လေ့ကျင့်ခန်းကို ပြုလုပ်ပြလေသည်။ ပညာရှင်၏ လမ်းညွှန်မှုအရှိန်အဝါမှာ မီတာ ၂,၀၀၀ ပတ်လည်အထိ လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ကျောင်းသားများမှာ ဆရာကြီးတစ်ဦးထံမှ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ပညာရပ်များကို တိုက်ရိုက်ရရှိနေသကဲ့သို့ စွဲလန်းစွာ နားထောင်နေကြတော့သည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မူကြိုကျောင်းမှ ပါရမီရှင်လေးများမှာမူ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။ ယခင်က ကျန်းလျူလီသင်ကြားပေးခဲ့သည့် အချက်အလက်များမှာ ယခု ရွှီရန်၏ သင်ကြားမှုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ သူတို့၏ ရန်နှင့် တုသွေးကြောများပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ထိပ်တန်းကျောင်းသားများမှာလည်း ပါရမီရှင်များလောက် အာရုံခံစားမှု မမြန်သော်လည်း မသေမျိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးက သူတို့၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာပွတ်သပ်ကာ ပညာအလင်းပြလိုက်သကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုများကို ရရှိသွားကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းသည် တောက်ပသော အနာဂတ်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ရရှိသွားကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ဆရာများမှာ အံ့ဩကြည်ညိုစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

“ရွှီရန်ရဲ့ သင်ကြားမှုအဆင့်အတန်းက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ။ ဒီကနေ နားထောင်နေတဲ့ ငါတောင်မှ တစ်စုံတစ်ခုကို အလင်းပွင့်သွားသလို ခံစားရတယ်”

“သူကိုယ်တိုင် ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ချင်းယီဟို့တို့ကို သင်ပေးနိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် သိသာပါတယ်”

“တခြား ပါရမီရှင်တွေမှာသာ သူသင်ပေးတာကို လိုက်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှိမယ်ဆိုရင် သူက လူအများကြီးကို ကိုယ်ပျောက်တတ်အောင် သင်ပေးနိုင်မှာပဲ”

ဆရာများက ထပ်တလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံနေကြသည်။

စင်မြင့်ထက်တွင်မူ ရွှီရန်သည် အင်အားထုတ်လွှတ်ပုံ နည်းစနစ်ကို ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် သရုပ်ပြသပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

“မှတ်ထားကြပါ... နောင်တိုက်ပွဲတွေမှာ ဒီအင်အားထုတ်လွှတ်ပုံကို မင်းတို့ရဲ့ အရိုးထဲအထိ စွဲနေအောင် လုပ်ထားပါ။ ခြောက်ပါးသော ဟန်ချက်ညီမှုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အနည်းဆုံး ငါးဆ အထိ မြင့်တက်လာပါလိမ့်မယ်”

“အခု ငါ ဒုတိယပိုင်းကို ဆက်သွားမယ်”

“အလျင်အရှိန် အင်အားဆိုတာ ဘာလဲ”

ရွှီရန်သည် ဆရာကြီးတစ်ဦး၏ အသွင်ဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ အရေးကြီးသော မေးခွန်းတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။