အခန်း (၅၈၅-၅၈၆)

အပိုင်း (၅၈၅) သတ်ဖြတ်ပွဲကြီး စတင်ခြင်း

"ဟမ်... ရှောင်တောင် မရှောင်နိုင်ဘူးလား... တကယ် စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ"

ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံကြီး အသွင်ယူထားသော လင်းယွမ်က သူ့လက်ထဲရှိ အလောင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရင်း အံ့သြသလို ရယ်မောလိုက်၏။

တကယ်တော့ စောစောက စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် လင်းယွမ်က သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကာ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်ရှိ လူအများ၏ အမြင်တွင်မူ လင်းယွမ်က လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် အငွေ့ပျံသွားပြီး အရိုးပင်မကျန်တော့အောင် သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

လင်းယွမ်က ဤကဲ့သို့သော ဟန်ပန်မျိုးဖြင့် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

ပို၍ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ယွမ်ရှီကျဲသည် ရှောင်တိမ်းရန် မစွမ်းနိုင်ခဲ့သည့်အပြင် လင်းယွမ်၏ ဤပြင်းထန်လှသော ရိုက်ချက်ကြီးကိုပင် မခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှီကျဲ တစ်ယောက် ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် နည်းလမ်းဖြင့် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရလေပြီ။

ယခုအချိန်တွင် လူအားလုံး မျက်လုံးပြူး ပါးစပ်ဟဖြစ်ကုန်ကြပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် စစ်တပ်ဘက်မှ သိန်းငှက်အဖွဲ့သားများမှာ လုံးလုံးလျားလျား ကြောက်လန့်တုန်လှုပ် သွားကြတော့သည်။

တင်းဟွေယိ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး အသံများပင် တုန်ခိုက်လျက် "ခေါင်း... ခေါင်းဆောင်"

သူက ရုတ်တရက် အသံထွက်လာသဖြင့် လူအားလုံးကြားတွင် ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ ပေါ်လွင်သွားလေသည်။

လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး သူမှန်း မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မင်းကိုး"

"ရွှစ်"

အဖြူရောင် ဝက်ဝံကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

လူအများ သတိမဝင်လာနိုင်ခင်မှာပင် တင်းဟွေယိ ရှိနေသော နေရာမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုနောက် ချက်ချင်းပင် သွေးမြူခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

တင်းဟွေယိ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အရှင်လတ်လတ် တိုက်မိခံလိုက်ရပြီး သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တကယ့်ကို အရိုးပင်မကျန်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

လူအားလုံး၏ စိတ်နှလုံးများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကြသည်။

သူတို့သည် ဤသွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကြောင့် ကြောက်လန့်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ လင်းယွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းအစကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှီကျဲ သေဆုံးမှုသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်သွားပြီး လင်းယွမ်ဘက်မှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်သည်ဟု ဆိုနိုင်ကောင်း ဆိုနိုင်မည်။

သို့သော် တင်းဟွေယိ သေဆုံးမှုကတော့ အစစ်အမှန် ခွန်အားသက်သက် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် လှည့်ကွက်မျှ မပါဝင်ပေ။

လင်းယွမ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တင်းဟွေယိသည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။

"သူက မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ်အဆင့်ကိုရောက်နေပြီ... မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းလို့ ပြီးသွားပြီ"

"ဝက်ဝံကြီး... ဒါက ဘယ်လို မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံကြီးလဲ"

"မြန်မြန်ပြေး... သူက အမှတ် ၁၀၀ ကို ကျော်လွန်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ... ငါတို့ လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... သွားကြမယ်"

"ရွှစ်"

ထိုနေရာရှိ ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီး သုံးခုမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များမှာ မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်ကုန်ကြပြီး စောစောက ဆွန်းဝူစံအိမ်အတွင်း အကြီးအကျယ် ကြွားဝါနေခဲ့သော မာနထောင်လွှားမှုများ လုံးဝ မရှိကြတော့ပေ။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှည့်၍ ထွက်ပြေးကြလေသည်။

လင်းယွမ်က လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အခုမှ ပြေးမလို့လား"

"ဝုန်း"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမြူခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်တစ်ခဏတွင် သွေးမြူများ ပြန်လည်စုစည်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အမှောင်နဂါးကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ဝုန်း"

နဂါးကြီးက ကိုယ်လုံးကို တစ်ချက် လှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး အမှောင်ထုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အသိပညာ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဟူကျုံး၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ဟူကျုံးမှာမူ သတိမထားမိသေးဘဲ စိတ်စွမ်းအင်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးကာ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ပျံသန်း ထွက်ပြေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အဝေးမှ ဝူဝမ်ဖန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သတိထား"

ဟူကျုံးက အမှတ်တမဲ့ဖြင့် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုသို့ လှည့်လိုက်သည်နှင့် "ဂျွတ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။

အလောင်းကြီးက လေထဲမှ ပြုတ်ကျသွား၏။

အနက်ရောင် နဂါးကြီးတစ်ကောင် အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ဝူဝမ်ဖန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဝူဝမ်ဖန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားပြီး အမြန် လှည့်ထွက်ပြေးလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ကိုယ်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အလင်းဓာတ် ပစ္စည်းကိရိယာ အမျိုးမျိုးကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာလုံးကို လင်းလက်သွားစေသည်။

မည်သည့် အရိပ်မဆို ဤအလင်းရောင်ကြောင့် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရလေသည်။

လင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်တစ်ချက် ပင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါကာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူက ထိုသူကို ဆက်လက် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ အကြည့်များကို မြေမိခင်ဂိုဏ်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

မြေမိခင်ဂိုဏ်းတွင် အစွမ်းပိုင်ရှင် များပြားလှပြီး ၎င်းတို့အထဲတွင် အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၁၀၀ ရှိသူများပင် ပါဝင်နေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့ကမြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်း ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် လင်းယွမ်သည် ဤရေပေါ်ကျွန်းအပေါ်တွင်လည်း အလွန် စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

"ရွှစ်"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းမှ ရာသီလေးပါး ယဇ်ပုရောဟိတ် လီချွန်းဟွာ၏ အနောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

သူက အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး အနက်ရောင် နဂါးလက်သည်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ လီချွန်းဟွာ၏ လည်ကုပ်ကို အားကုန် လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

လီချွန်းဟွာက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည့်အလား ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သစ်ကိုင်းများနှင့် နွယ်ပင်များ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်နဂါး အသွင်ယူထားသော လင်းယွမ်ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ရစ်ပတ်လာကြသည်။

"ဖယ်စမ်း... ဖယ်စမ်း"

လီချွန်းဟွာက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နွယ်ပင်များက လင်းယွမ်ကို ရိုက်နှက်ကြသည်။

လင်းယွမ် မျက်မှောင်ပင့်သွားသည်။ "သစ်ဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်လား"

သူ၏ အနက်ရောင်နဂါးက အရိပ်မည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုသစ်တောဓာတ် နွယ်ပင်များက လိမ်ယှက်သွားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ မထိတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

လင်းယွမ်က တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီး အနက်ရောင်နဂါးကြီးက ပါးစပ်ဟကာ တွင်းနက်အရိပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် နွယ်ပင်အားလုံး ချက်ချင်း လိမ်ကောက်သွားပြီး သုံးဖက်မြင် ပစ္စည်းများမှာ အရှင်လတ်လတ် နှစ်ဖက်မြင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။

တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးသည် အရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မည်သည့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှ မရှိတော့ချေ။

လီချွန်းဟွာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ မြိုချခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

လင်းယွမ်၏ ခြေလှမ်းများက ရပ်တန့်မသွားဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်ကာ နဂါးပျံသန်းသကဲ့သို့ ထိုးတက်သွားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ အလျင်အမြန် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေသည်။

မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ နွေဦး၊ နွေ၊ ဆောင်းဦး၊ ဆောင်း ဟူသော ယဇ်ပုရောဟိတ် လေးပါးစလုံးသည် လူတစ်ယောက်ချင်းစီအလိုက် လင်းယွမ်၏ တစ်ချက်တည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် လေထဲတွင် သွေးမြူခိုးများ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများပင် မကြားရတော့ပေ။

"ဖောင်း" ဟူသော ပေါက်ကွဲသံများကိုသာ ကြားနေရပြီး လူအားလုံး၏ စိတ်နှလုံးများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေကြသည်။ ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးထိ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသူများပင်လျှင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အသံများကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လှည့်ပတ်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သန့်စင်ရေစင်တပ်ဖွဲ့ တပ်မှူး လင်းလုံ ၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူက အမှောင်ချောက်နက် အရိပ်နဂါးအသွင် ပြောင်းလဲကာ တစ်ဖက်လူကို တစ်ခါတည်း မြိုချရန် အားယူလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လင်းလုံက ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လာသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရုတ်တရက် စိန်သလင်းကျောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ အရိပ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ရပ်တန့်သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"စိန်အဖြစ် ပြောင်းလဲတာလား"

စိန်သည် အလင်းတန်းများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နိုင်သဖြင့် အရိပ်ကို သေချာစွာ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေ။

လင်းယွမ်၏ အမှောင်ချောက်နက် အရိပ်နဂါးသည် အရိပ်ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

လင်းလုံက စိန်ကိုယ်ထည်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးနောက် အလင်းဓာတ် သလင်းကျောက်ပြား တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဆွဲယူလိုက်ပြီး ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းမှာ အမှောင်ဓာတ် အစွမ်းရှိတာကို ငါကြိုသိလို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာကွ... သေလိုက်တော့"

သူက လက်ထဲရှိ အလင်းဓာတ် သလင်းကျောက်ကို အားကုန် အသက်သွင်းလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အလင်းရောင်များ ထိန်လင်းလာပြီး ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လင်းလက်သွားစေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရိပ်မည်းများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနီးအနားတွင် မည်သည့် အရိပ်မျှ မကျန်တော့ပေ။

လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အရိပ်များနှင့်အတူ အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။

သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှည့်ကာ အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဟင်းဟင်း... စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ... အလင်းဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးရယ်... အလင်းဖြတ်သန်းနိုင်စွမ်း အရမ်းကောင်းတဲ့ စိန်ကိုယ်ထည်ရယ် ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ တွင်းနက်အရိပ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားတာပဲ"

လင်းလုံက ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ ကြွက်စုတ်... အရိပ်ထဲက ထွက်လာတော့ မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ"

"ယွမ်ရှီကျဲကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် သတ်လိုက်နိုင်လို့ မင်းကိုယ်မင်း ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီလို့ ထင်နေတာလား"

"တခြားသူတွေ မင်းကို ကြောက်ရင်ကြောက်မယ်... ငါကတော့ မကြောက်ဘူးကွ"

"လာစမ်း"

ထိုသို့ ပြောရင်း လင်းလုံက ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး လေဟာပြင်ကို ခြေဆောင့်ကာ လင်းယွမ်ထံသို့ မြားတစ်စင်းအလား ထိုးဆင်းလာသည်။

သူသည် ဤမျှများပြားသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် လင်းယွမ်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ရဲဝံ့စွာ တက်လာသည့် တစ်ဦးတည်းသော သူပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "သတ္တိတော့ ကောင်းသားပဲ"

"နှမြောစရာပဲ... မင်းနဲ့ငါ့ကြားက အစစ်အမှန် ကွာဟချက်ကို မင်း လုံးဝ နားမလည်သေးဘူး"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ပြန့်ကျဲသွားပြီး သွေးမြူခိုးတစ်စု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေတိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ သွေးမြူများ ပြန်လည်စုစည်းသွားပြီး မျိုးရိုးဗီဇများ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းကာ ရုပ်ခန္ဓာကို အသစ်ပြန်လည် ပုံဖော်လိုက်သည်။

ပေ ၄၀ ကျော်ခန့် မြင့်မားသော ဧရာမ ဝက်ဝံဖြူကြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လင်းလုံက အလွန်လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး အနည်းငယ်မျှ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ လင်းယွမ်ကို လက်သီးဖြင့် အားကုန် ထိုးချလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူ၏ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ဝါးပြင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ရေခဲမှုန်များ စုစည်းလာပြီး ထူထဲခိုင်မာသော ရေခဲချပ်ဝတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဒုန်း"

လက်သီးနှင့် လက်ဝါး ရိုက်ခတ်သွားပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်သီးနှင့် လက်ဝါး ထိခတ်သွားသော နေရာမှစ၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရိုက်ခတ်လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး လေလှိုင်းများ အထပ်ထပ် ဖြစ်ပေါ်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ အမြောက်ဆန်များဖြင့် ပစ်ခတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး လေထုမှာ ဤအင်အားစု နှစ်ခု၏ ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာကာ အလျင်အမြန် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

လောင်ကျွမ်းသွားသော မီးတောက်များသည် မီးကွင်းတစ်ခုအလား လေလှိုင်းများနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှင်းပွင့်များ ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားပြီး အနီးအနားရှိ တောင်ပေါ်မှ သန္ဓေပြောင်း သစ်ပင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ကျောက်ဆောင်များပင် ပြိုကျသွားလေသည်။

စိန်ကိုယ်ထည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လင်းလုံမှာ သူ၏ လက်တစ်ဖက်လုံး တုန်ယင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက မှန်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားပြီး မယုံနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း... မင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေရတာလဲ"

အမှောင်ဓာတ် သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်ဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက သူ့ကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ထက် အဘယ်ကြောင့် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေရသနည်း ဆိုသည်ကို သူ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

တစ်ဖက်လူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော ခွန်အားသည် သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဝုန်း"

သူ ထပ်မံ တွေးတောရန် အချိန်မရလိုက်တော့ဘဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဤပေါက်ကွဲအားကို လုံးဝ မခံနိုင်တော့ပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူသည် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ဥက္ကာပျံတစ်ခုကဲ့သို့ "ဝုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဆွန်းဝူစံအိမ် အတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

ဆွန်းဝူစံအိမ် တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားပြီး လင်းလုံ တစ်ကိုယ်လုံး အပျက်အစီးများကြားတွင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

လင်းယွမ်က လက်ဝါးကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး အမွေးထူသော ဝက်ဝံလက်ဝါးအတွင်းရှိ ရေခဲချပ်ဝတ်တွင် အက်ကြောင်းလေးများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ... ကိုယ့်အစွမ်းတွေကိုတောင် ဖုံးကွယ်ထားသေးတယ်... ဒီလို ခွန်အားနဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအားက အမှတ် ၁၀၀ ကိုတောင် ရောက်နေပြီပဲ"

"နှမြောစရာပဲ... ခွန်အားပိုင်းမှာတော့ ဒီခေတ်မှာ ငါ့ကို နိုင်မယ့်သူ မရှိသေးဘူး"

စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲချပ်ဝတ်များ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး "ဂျွတ်... ဂျွတ်" ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ရေခဲချပ်ဝတ်သည် သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဧရာမ ရေခဲဘောလုံးကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

စိတ်အလိုအရ ဧရာမ ရေခဲဘောလုံးကြီးသည် ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ လေတိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ ဆွန်းဝူစံအိမ်၏ အပျက်အစီးများဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ကျဆင်းသွားလေသည်။

"အုန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံထက်မြန်သည့်နှုန်းဖြင့် ဧရာမ ရေခဲဘောလုံးကြီးသည် အာကာသမှ ကျဆင်းလာသော ဥက္ကာပျံတစ်ခုအလား အပျက်အစီးများထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်စောင့်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားပြီး ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ကြီး အပေါ်သို့ ထိုးတက်သွား၏။

ဆွန်းဝူစံအိမ် တစ်ခုလုံး အပျက်အစီးများအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

ဆွန်းဝူစံအိမ်၏ အုတ်မြစ်ပင်လျှင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး အပျက်အစီးများကြားတွင် ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထို့ထက်ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ တွင်းကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူချိန်ကျဆင်းမှုနှင့်အတူ ရေခဲလွှာများ ဖုံးလွှမ်းသွားခြင်းပင်။

မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမဆို အေးခဲ သေဆုံးသွားရလေသည်။

ကြယ်ရေခဲဘောလုံး။

ဤသည်မှာ ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံ၏ နိုးထလာသော ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အား၊ အမြင့်ဆုံးသော ရိုက်ခတ်မှု၊ နေရာအနှံ့ ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော အေးခဲသတ်ဖြတ်မှု။

၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဒါက ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ်အဆင့်၏ ၅ ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ရှိသေးသည်။ အကယ်၍ လင်းယွမ်သာ အဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပိုမို ကြီးမားလာပါက ဤပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးသည့်အခါတွင်...

ဤရေခဲဘောလုံးကြီးသည် ပို၍ ပို၍ ကြီးမားလာမည်ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် တောင်ကုန်းတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်ဖြိုခွဲရန်ပင် ခက်ခဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဝုန်း... ဝုန်း" လင်းယွမ်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မြေပြင်အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဧရာမ တွင်းကြီးအတွင်းတွင် စိန်အကျိုးအပဲ့များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူပုံစံရှိသော စိန်အကျိုးအပဲ့များပင်။

တစ်ချိန်က ဤကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အမာကျောဆုံး အရာဝတ္ထုဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခု ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လှိုင်းတံပိုးကြီးထဲတွင် သူ၏ ပြင်းထန်သော ဝင်စောင့်မှုကို မခံနိုင်တော့ချေ။

"ဝုန်း"

လေအေးတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ စိန်အကျိုးအပဲ့များ လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားသည်။

လင်းယွမ်က ထိုအကျိုးအပဲ့များကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် ရုတ်တရက် အကြည့်များ စူးရှသွားသည်။

ထိုအထဲမှ အကျိုးအပဲ့ တစ်ခုသည် အသံတိတ်စွာဖြင့် သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ လွင့်ပျံလာသည် မဟုတ်ပါလော။

လင်းယွမ်က ထူးခြားမှုကို ထက်မြက်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဖောင်း"

သူ၏ ဧရာမ ဝက်ဝံလက်ဝါးကြီးက ထိုအကျိုးအပဲ့ကို အလျင်အမြန် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ထားဘဲ ထိုအကျိုးအပဲ့ထဲမှ အလင်းရောင်တစ်ချက် လင်းလက်လာပြီး လင်းယွမ်၏ စိတ်ပင်လယ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာလေသည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးအိမ်များ ချက်ချင်း ကျုံ့သွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ မမြင်ရသော အကာအကွယ်တံတိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုအလင်းရောင်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ထိုအလင်းရောင်သည် သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွား၏။

ထိတ်လန့်နေသော စိတ်အာရုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မင်း... မင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ စိတ်စွမ်းအင်မျိုး ရှိနေရတာလဲ... ဟင့်အင်း... မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"အမှောင်ဓာတ် အစွမ်းရယ်၊ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းရယ်၊ ရေခဲဓာတ် အစွမ်းရယ်... မင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် အားနည်းချက် လုံးဝ မရှိရတာလဲ"

"စိတ်စွမ်းအင်က မင်းရဲ့ အားနည်းချက် ဖြစ်နေရမှာ... စိတ်ပင်လယ်က မင်းရဲ့ အားနည်းချက် ဖြစ်ရမှာပေါ့"

ထိုအလင်းရောင် အစက်ကလေးထဲမှ ကြောက်လန့်တကြားနှင့် မယုံကြည်နိုင်သော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအသံမှာ လင်းလုံ၏ အသံနှင့် မတူပေ။

လင်းယွမ်က အံ့သြသွားသည်။ "စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ... မင်းက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက သန့်စင်ရေစင်တပ်ဖွဲ့ တပ်မှူး မဟုတ်ဘူးလား"

ထိုအလင်းရောင်က ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် မိမိကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲရန် တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

"ဖောင်း"

အလင်းစက်ကလေး ပေါက်ကွဲသွားပြီး အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လင်းယွမ်က ပျောက်ကွယ်သွားသော အလင်းမှုန်များကို ကြည့်ရင်း တွေးတောနေဟန် ပေါ်လာသည်။

လောကကြီးတွင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များမှာ နွားမွှေးများကဲ့သို့ များပြားလှပြီး ထူးဆန်းသော အစွမ်းအမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ ဤရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ သန့်စင်ရေစင်တပ်ဖွဲ့ တပ်မှူး လင်းလုံ သည် ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်နောက်ခံမျိုး ရှိပုံမပေါ်ပေ။

ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲတွင် ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဖုံးကွယ်ထားသလဲ။

"ဟင်းဟင်း... လူက ထွက်ပြေးလို့ရပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အသိုက်အမြုံကတော့ ထွက်ပြေးလို့ မရပါဘူးလေ"

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၅၈၆) ကြေကွဲဖွယ် မြင်ကွင်း

လင်းယွမ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းနှင့် စစ်တပ်မှ သိမ်းငှက်အုပ်စုဝင်များမှာမူ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြလေပြီ။

ဤချန်ချုံးတောင်ပေါ်ရှိ စွန်းဝူစံအိမ်တွင် သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရကာ မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသူများ သို့မဟုတ် ဒူးထောက် အသနားခံကာ အဆက်မပြတ် ညည်းတွားအော်ဟစ်နေသူများသာ ရှိတော့သည်။

လင်းယွမ်က ထိုသာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို ဆက်လက် ဒုက္ခမပေးတော့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တိန့်ကုန်းတောင်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ပျံသန်းသွားလေသည်။

ချန်ချုံးတောင်၏ ကောင်းကင်ယံတွင် သူ၏ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်ချုံးတောင်ခြေရှိ နှင်းပြင်ထဲမှ လူရိပ်အချို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တိုးထွက်လာကြသည်။

ဦးဆောင်လာသူမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဟော်ကော်တုန်း ပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ဘေးတွင်မူ ယဲ့ကျိရွှမ်နှင့် ဖုယွမ်ဟန်တို့ ရှိနေကြသည်။

ဟော်ကော်တုန်းသည် လင်းယွမ် ပျောက်ကွယ်သွားရာ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တည်ငြိမ်မသွားနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန် ပြန်ကြမယ်... ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး တိန့်ကုန်းတောင်ကနေ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရမယ်"

ယဲ့ကျိရွှမ်နှင့် ဖုယွမ်ဟန်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဟော်ကော်တုန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် "ဒီလူရဲ့ အစွမ်းက အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၁၀၀ ကန့်သတ်ချက်ကိုတောင် ကျော်လွန်သွားပြီ... ပြီးတော့ သူက မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အမျိုးအစား အများကြီးကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်"

"သူက အခု သတ်ဖြတ်ပွဲကြီး စတင်နေပြီ... အခု ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေကို လိုက်သတ်နေတာဆိုတော့ နောက်လာမယ့် အလှည့်က မြေမိခင်ဂိုဏ်းနဲ့ ငါတို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းပဲ"

"အခု အချိန်ရသေးတယ်... ရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေ မြန်မြန်သိမ်းပြီး လင်ကျောင်းမြို့ကနေ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကြမယ်"

ဘေးနားရှိ ဖုယွမ်ဟန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ လင်ကျောင်းမြို့ကနေ ထွက်သွားရင် ဘယ်ကို သွားကြမှာလဲ"

ဟော်ကော်တုန်းက "ဒီလောကမှာ နေစရာနေရာတွေ အများကြီးပါ... လင်ကျောင်းမြို့ကနေ ထွက်ခွာပြီး လင်း ဆိုတဲ့လူကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ရင်... ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆို တစ်နေ့ကျရင် ပြန်လည် နလန်ထူနိုင်မယ့် နေရာတစ်ခုတော့ ရှိလာမှာပါ"

"ငါတို့ မီသွေ့တောင်မှာက ပစ္စည်းတွေ သိပ်မများဘူး... လက်ရွေးစင်တွေကို ခေါ်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားကြမယ်"

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းတွင် လူဦးရေ သိပ်မများလှသလို ရေပေါ်ကျွန်း ကဲ့သို့သော အဖိုးတန် အရင်းအမြစ်မျိုးလည်း မရှိပေ။

မဟုတ်လျှင် သူသည် ထိုရေပေါ်ကျွန်းနှင့် ခက်ခက်ခဲခဲ တည်ဆောက်ထားရသော အင်အားစုကို စွန့်လွှတ်ရန် အမှန်တကယ် နှမြောနေမိမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ့တွင် ရေပေါ်ကျွန်းလည်း မရှိ၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေမည့် လူဦးရေလည်း မရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ပေါ့ပါးစွာဖြင့် လက်ရွေးစင်အချို့နှင့် ပစ္စည်းအချို့ကို ယူဆောင်ကာ လင်ကျောင်းမြို့မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ပြီး အခြားနေရာတွင် ပြန်လည် အင်အားစုဆောင်းနိုင်ပေသည်။

လင်းယွမ်ကို ဆက်လက် ရင်ဆိုင်ရန် နေခဲ့မည့်ကိစ္စကိုမူ သူက ချက်ချင်း ခေါင်းခါယမ်းကာ ထိုအတွေးကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ်အဆင့်၏ စွမ်းအားကို သူထက် ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သိထားသူ မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအဆင့်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ ဖော်ထုတ်နိုင်မှု အဆင့်မှာ တစ်ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ရှိသေးသည်။

အပေါ်ယံ အသွင်သဏ္ဌာန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ သက်ရှိများ၏ စွမ်းအား မည်မျှကိုမျှ ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"ငါက ဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ မနည်း ကြိုးစားခဲ့ရတာ... အချိန်သာရရင် အနှေးနဲ့အမြန် ငါ့အစွမ်းကို မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ် ပြည့်စုံတဲ့အဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်မှာပဲ"

"အဲ့ဒီအချိန်ရောက်ရင် ငါက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်က တခြား အဆင့်မြင့် သက်ရှိတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"အခုလက်ရှိ အရှုံးအမြတ်လေးတွေကိုပဲ ကြည့်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့တစ်သက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို လျှောက်လှမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ဟော်ကော်တုန်းက သူတို့နှစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ "သွား... ချက်ချင်း ပြန်ကြမယ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဖုယွမ်ဟန်နှင့် ယဲ့ကျိရွှမ်တို့လည်း အလျင်အမြန် နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။

"ဒါနဲ့... ထင်ကျုံးရော ဘယ်ရောက်သွားလဲ" ဟု ဟော်ကော်တုန်းက မေးလိုက်သည်။

ဖုယွမ်ဟန်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။ "သူက ပျံတာမြန်တယ်လေ... သူက မီသွေ့တောင်ဘက်ကို ကြိုပြီး ပျံသွားတာ ကျွန်တော် မြင်လိုက်တယ်"

ဟော်ကော်တုန်းက မျက်မှောင်တစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး "သူက ဉာဏ်တော့ပြေးသားပဲ... သွားကြမယ်"

သူတို့သုံးဦးသည် မီသွေ့တောင်ရှိရာသို့ အရှိန်ကုန်တင်၍ အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေအောက် အနက်ပိုင်း၌ သဲမှုန့်များ တဝုန်းဝုန်း စုဝေးလာသည်။

မကြာမီ လူရိပ်တစ်ခုက ရွှံ့နွံများထဲမှ တိုးထွက်လာပြီး ထူထဲသော နှင်းပုံကြီးထဲမှ တွားသွား၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှီလျန်ဟိုင်သည် နှင်းပြင်ထဲမှ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ချန်ချုံးတောင်သို့ စတင်ရောက်ရှိလာစဉ်ကနှင့် လုံးဝမတူတော့ဘဲ အခြားလူတစ်ယောက်အလား ပြောင်းလဲနေလေပြီ။

လာစဉ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ နွားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တောင့်တင်းခိုင်မာပြီး ဩဇာတိက္ကမ အပြည့်ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း ပိန်ချုံးနေပြီး အသက်ရှူသံများလည်း များစွာ အားနည်းနေကာ ဖျားနာပြီးစ လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လင်းယွမ်၏ ထို ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲဓားကွက် သည် သူ့ကို တိုက်ရိုက် မသတ်နိုင်ခဲ့သော်ငြားလည်း။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းက သူ၏ သဲခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်ကျော်ခန့်ကို အရှင်လတ်လတ် စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။

သူသည် ကံကောင်းထောက်မစွာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်း၍ ဆက်လက် ကုသရန် သူ မဝံ့ရဲတော့ပေ။

"ချက်ချင်း ပြန်သွားပြီး ကွမ်မောက်ချိုင်ကို သတင်းပေးရမယ်... နေရာကို ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းရမယ်"

နွေဦး၊ နွေရာသီ၊ ဆောင်းဦးနှင့် ဆောင်းရာသီ ဟူသော ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး လေးပါးစလုံး တစ်ဆက်တည်း ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

ယခုအခါ မြေမိခင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ကျန်ရစ်သည့် ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင်များမှာ သူနှင့် ရွှီကျန်ယွဲ့၊ ကွမ်မောက်ချိုင် ဟူသော သုံးဦးသာ ရှိတော့သည်။

ယခုအကြိမ် ထွက်လာရာတွင် သူသည် ရာသီလေးပါး ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ကွမ်မောက်ချိုင်နှင့် ရွှီကျန်ယွဲ့တို့ကမူ မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ တစ်ဦးက ချန်ဖူတောင် အလယ်ပိုင်းကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ယူပြီး အခြားတစ်ဦးက မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းကို စောင့်ကြပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်ချုံးတောင်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် အခြေအနေများကို သူတို့ မည်သူမျှ မသိရှိကြသေးပေ။

"အဲ့ဒီ လင်း ဆိုတဲ့လူနဲ့ လုံးဝ သွားပတ်သတ်လို့ မဖြစ်တော့ဘူး"

"တောက်... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် စွမ်းနေရတာလဲ"

"ဝှစ်"

ကြောက်လန့်နေရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ရှီလျန်ဟိုင်သည် လေပွေသဲမုန်တိုင်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချန်ဖူတောင်ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ယခုအကြိမ် သူတို့၏ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဟု ဆိုသောအရာမှာ လုံးဝ ကျရှုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ကျရှုံးသွားသည်သာမက သူတို့၏ မူလပိုင်နက်ကိုပါ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုပါ စိုးရိမ်နေရသည်။

လင်းယွမ်သည် သတ်ဖြတ်ပွဲကြီး စတင်တော့မည်ဖြစ်ရာ မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မြေမိခင်ဂိုဏ်းကို သူ လုံးဝ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်ကို ရှီလျန်ဟိုင် လုံးဝ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုလက်ရှိ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ အရင်းအမြစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ယူဆောင်ပြီးနောက် မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းကို စွန့်လွှတ်ကာ ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူနှင့် ကွမ်မောက်ချိုင်တို့သာ မသေဆုံးသေးသရွေ့ မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းသည် အဆုံးတွင် လင်း ဆိုသောလူ၏ သန့်စင်သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

သူ နောင်တစ်ချိန်တွင် မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အလယ်အလတ် ပြည့်စုံသည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါမှသာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့နယ်မြေကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်မည်ဖြစ်သည်။

သဲမှုန့်များ တလိပ်လိပ် တက်လာပြီး နှင်းမုန်တိုင်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ချန်ချုံးတောင်ပေါ်တွင်မူ ဖြူလွှလွှ နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ငန်းမွေးကဲ့သို့ ကြီးမားသော နှင်းပွင့်များ အသံတိတ် ကျဆင်းနေသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပေါက်ကွဲထားသော ချိုင့်ခွက်အနက်ကြီးများ၊ ယိုစီးနေသော သွေးများ၊ အေးစက်နေသော အလောင်းများ။

၎င်းတို့ အားလုံးသည် စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြောပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ခဏကြာပြီးနောက် ချန်ချုံးတောင် အနက်ပိုင်းမှ လူရိပ်အချို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာကြသည်။

ဦးဆောင်လာသူမှာ စစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမတွင် ပခုံးစွန်းအထိရှိသော ဆံပင်တိုလေး ရှိပြီး ရဲရင့်ပြတ်သားသော ဟန်ပန်ရှိကာ၊ ချယ်ရီသီးကဲ့သို့ နီရဲသော နှုတ်ခမ်း၊ မြင့်မားသော နှာတံနှင့် မတ်မတ်မတ်မတ်ရှိသော ကိုယ်ဟန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူမ၏ဘေးတွင် စစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။

အကယ်၍သာ လင်းယွမ် ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ထိုလူကို သေချာပေါက် မှတ်မိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသူမှာ မကြာမီကမှ ထိုက်ယန်တောင် မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော ယွိပေါ် ပင်ဖြစ်သည်။

ယွိပေါ်က စွန်းဝူစံအိမ်၏ ရှုပ်ပွနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပြီ"

ဆံပင်တိုနှင့် အမျိုးသမီးက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဒီနေရာက သိမ်းငှက်အုပ်စုရဲ့ နယ်မြေလေ... ဒီလောက် အသံတွေ ဆူညံနေတာတောင် ယွမ်ရှီကျဲတို့ကို မတွေ့ရပါလား"

"ဝမ်ကျင်း... ယွမ်ရှီကျဲနဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းက မဟာမိတ် ညီလာခံ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ ဒီအနီးအနားမှာပဲ မဟုတ်လား" ဟု ယွိပေါ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

ဤဆံပင်တိုနှင့် အမျိုးသမီးမှာ ချိုးငှက်အုပ်စု ခေါင်းဆောင် ကျန်းယွီကျန်း၏ သမီး ကျန်းဝမ်ကျင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝမ်ကျင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ပင့်လိုက်ပြီး "ရှင်ပြောချင်တာက သူတို့က အစည်းအဝေး လုပ်နေလို့ လာဖို့ အချိန်မမီလိုက်တာလို့ ဆိုလိုတာလား"

ယွိပေါ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် နှင်းပြင်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားသွားပြီး "အသက်ရှင်နေတဲ့သူ ရှိသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဝှစ်"

ကျန်းဝမ်ကျင်းက သူထက် တစ်လှမ်းပိုမြန်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုအသက်ရှင်နေသူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူမက လက်လှမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုသူကို နှင်းကျင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အချို့နေရာများတွင် ရေခဲများပင် ဖုံးလွှမ်းနေလေပြီ။

သူမက အံ့သြသွားသော မျက်နှာဖြင့် "ဒီလောက်တောင် အေးခဲသွားတာလား"

ထို့နောက် သူမက ထိုသူ၏ ကျောဘက်ကို လက်ဖြင့် ဖိလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ လက်ဖဝါးမှ ပူနွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု ပန်းထွက်လာပြီး ဒဏ်ရာရနေသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လှည့်ပတ် စီးဆင်းသွားလေသည်။

မကြာမီ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အအေးဓာတ်များ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားလေသည်။

ဘေးနားရှိ ယွိပေါ်က သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ထိုသူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး "ဒါက ရေခဲဓာတ် အစွမ်းရဲ့ အအေးဓာတ်ပဲ... အပြင်ဘက်က အကူအညီသာ မရရင် သူ ဒီနေရာမှာပဲ သေချာပေါက် သေသွားလောက်တယ်"

ကျန်းဝမ်ကျင်းက မျက်နှာအမူအရာ မပျက်ဘဲ "ယွိပေါ်... ရှင့်ရဲ့ စွမ်းအင်တိုင်းကိရိယာနဲ့ သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေး လှုပ်ရှားပုံကို တစ်ချက်လောက် စစ်ကြည့်ပါဦး"

ယွိပေါ်က မထင်မှတ်ထားသော အမူအရာဖြင့် "တစ်ခုခုရှာတွေ့လို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပါးစပ်မှ ထိုသို့ ပြောနေသော်လည်း သူက စွမ်းအင်တိုင်းကိရိယာကို ထုတ်ယူပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝမ်ကျင်းက "သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် လှိုင်းက မနိမ့်ဘူးလို့ ကျွန်မခံစားရတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ အေးခဲသွားနိုင်တာကတော့ နည်းနည်း ယုံရခက်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"တီ"

စွမ်းအင်တိုင်းကိရိယာပေါ်တွင် အချက်အလက် တစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။

ယွိပေါ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "၉၆ မှတ်"

သူတို့ရှေ့မှ အေးခဲပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော အမျိုးသား၏ အဓိက အရည်အသွေးမှာ ၉၆ မှတ်အထိ မြင့်မားနေသည်တဲ့လား။

ဒါဆို သူ့ကို ဒီလောက်အထိ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူက အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၁၀၀ အထိ ရောက်နေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် သက်ရှိတစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား။

ယွိပေါ်၏ မျက်နှာမှာ ခဏချင်းအတွင်း လေးနက်သွားသည်။ အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၁၀၀ ရှိသော ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ဦး ချန်ချုံးတောင်တွင် ပေါ်လာပြီး ဤမျှကြီးမားသော သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယွမ်ရှီကျဲတို့က ဘာလုပ်နေကြလို့ဒီမှာမရှိတာလဲ"

ကျန်းဝမ်ကျင်းက မနေနိုင်ဘဲ ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

ယွိပေါ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် နှင်းပြင်ထဲတွင် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော စစ်တပ်မှ လူများ၏ အလောင်းများကိုပါ အများအပြား တွေ့လိုက်ရသည်။

မကောင်းသော အတွေးတစ်ခုက သူ၏ ရင်ထဲမှနေ၍ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဝမ်ကျင်း... ဒီ စစ်ဝတ်စုံနဲ့ အလောင်းတွေကို ကြည့်ပါဦး"

ကျန်းဝမ်ကျင်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာလည်း ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်မိကြပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်မိကြသည်။

ယွိပေါ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် "ယွမ်ရှီကျဲရဲ့ လူတွေ လာသွားတယ်... ဒါပေမဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ"

"ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် သတ္တိကောင်းနေတာလဲ" ဟု ကျန်းဝမ်ကျင်းက မေးလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး သူ့ကို သတိရအောင် လုပ်ရအောင်" ယွိပေါ်က သတိလစ်နေသော အမျိုးသားကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ကျန်းဝမ်ကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ဆေးထိုးအပ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ အမျိုးသား၏ လည်ကုပ်ကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ဆေးရည်များ ထိုးသွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမျိုးသား၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများ တုန်ရီလာသည်။

နှလုံးခုန်သံမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အားပါပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းလာသည်။

ခဏကြာပြီးနောက် သူက ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်လာသည်။

"ငါ... ငါ အခု ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"

ကျန်းဝမ်ကျင်းက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ချန်ချုံးတောင်ပဲ... ရှင် ဘာတွေ မှတ်မိသေးလဲ... ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

"ချန်ချုံးတောင်... ဟင့်အင်း... သွား... မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြ"

အမျိုးသားသည် မြင်ကွင်းအချို့ကို ရုတ်တရက် ပြန်လည် သတိရသွားပြီး မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူက မြေပြင်ပေါ်မှနေ၍ ရုန်းကန်ကာ ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် အားနည်းနေသဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် နှင်းပြင်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ကျွံကျသွားလေသည်။

ယွိပေါ်က ရှေ့သို့တိုးကာ သူ့ကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"ကျွန်... ကျွန်တော်... ကျွန်တော်က ဆွန်းမင် ပါ... မြေမိခင်ဂိုဏ်းက မြေလျှောက်ဝိဇ္ဇာ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ပါ"

မြေလျှောက်ဝိဇ္ဇာ ဆိုသည်မှာ မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ မြေသြဇာဌာနမှ စစ်ရေးပုံစံ ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။

ယင်းတို့အနက် အများစုမှာ မြေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး မြေလျှိုးခြင်း စသည့် အစွမ်းများကို ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

သူတို့ရှေ့မှ ဆွန်းမင် ဆိုသူမှာ မြေမိခင်ဂိုဏ်း မြေသြဇာဌာနရှိ မြေလျှောက်ဝိဇ္ဇာ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြေသြဇာဌာနမှူး ရှီလျန်ဟိုင်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိသည်။

သို့သော် ရှီလျန်ဟိုင်မှာမူ လင်းယွမ် စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် အရေးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲဓားကွက် ဖြင့် ပွဲချင်းပြီး အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရခဲ့သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ဆွန်းမင်မှာ မြေလျှောက်ဝိဇ္ဇာ အဖွဲ့အတွင်း၌ အထက်တန်းအဆင့်ရှိသူဟု ဆိုနိုင်သောကြောင့်သာ အဓိက အရည်အသွေး ၉၆ မှတ်အထိ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က အခြေအနေကို ပြန်လည် တွေးမိသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ထိုအချိန်က ရှီလျန်ဟိုင်သည် လင်းယွမ်၏ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲဓားကွက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သဲအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော ခန္ဓာကိုယ်၏ မူလစွမ်းအင် ထက်ဝက်ကျော်ခန့်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လင်းယွမ်သည် အရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရာသီလေးပါး ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို အဆက်မပြတ် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ ရာသီလေးပါး ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်သည်နှင့် မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်ဘဲ လင်းယွမ်၏ တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

လီချွန်းဟွာ၊ ရှယွီထျန်၊ ဝူချိုးယွဲ့ နှင့် ဝူတုန်းတုန်း ဟူသော ထိုလေးဦးသည် စကားတစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းမျှပင် မချန်ရစ်နိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆွန်းမင်သည် အသည်းအေးသွားပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မြေအောက်သို့ ချက်ချင်း လျှိုးဝင် ပုန်းအောင်းခဲ့သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူ ပုန်းအောင်းခဲ့သော နေရာမှာ စွန်းဝူစံအိမ်၏ အောက်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စွန်းဝူစံအိမ်၏ အောက်ဘက်တွင်သာ နှင်းများ သိပ်မရှိသဖြင့် သူ့ကို ချက်ချင်း မြေလျှိုးအစွမ်း သုံး၍ ပုန်းအောင်းနိုင်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ အလွန် ဆိုးရွားလွန်းလှသည်။

လင်းယွမ်နှင့် စိန်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော လင်းလုံတို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြစဉ် ကြယ်ရေခဲဘောလုံး အစွမ်း တစ်ကွက်ဖြင့် စွန်းဝူစံအိမ်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး လင်းလုံ၏ စိန်ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ အမှုန့်ကြိတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ကြယ်ရေခဲဘောလုံးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ရေခဲအအေးဓာတ်က အနီးပတ်ဝန်းကျင် ပေ ၃၀၀ ဝန်းကျင် အတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးကို တိုက်ရိုက် သေဆုံးစေခဲ့သည်။

မြေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဆွန်းမင်မှာ ကြယ်ရေခဲဘောလုံး ၏ အစွန်အဖျား နယ်မြေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုက သူ့ကို တိုက်ရိုက် မသေဆုံးစေခဲ့သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် အအေးဓာတ်က သူ့ကို တိုက်ရိုက် အေးခဲသွားစေပြီး ပွဲချင်းပြီး တောင့်တင်းသွားကာ နှင်းမုန်တိုင်းများ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ဆက်ရန်...